<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><CONCLUSION NNC="YES" xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.58-20161101.xd"><BIB.CONCLUSION><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>C-557/15</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62015CC0557</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:613">EU:C:2017:613</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>22</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>22</PAGE.TOTAL></BIB.CONCLUSION><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P>ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ SHARPSTON – ΥΠΟΘΕΣΗ C‑557/15</P><P><HT TYPE="SC">ΕΠΙΤΡΟΠΗ κατά ΜΑΛΤΑΣ</HT></P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Προτάσεισ τησ Γενικησ Εισαγγελέα</HT></P><P><HT TYPE="UC">Εleanor Sharpston</HT></P><P>της <DATE ISO="20170726">26ης Ιουλίου 2017</DATE><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0001"><P>Γλώσσα του πρωτοτύπου: η αγγλική.</P></NOTE></P></TI><STI><P><HT TYPE="BOLD">Υπόθεση C‑557/15</HT></P><P><HT TYPE="BOLD">Ευρωπαϊκή Επιτροπή</HT></P><P><HT TYPE="BOLD">κατά</HT></P><P><HT TYPE="BOLD">Δημοκρατίας της Μάλτας</HT></P></STI></TITLE><INTERMEDIATE><INDEX IDX.CLOSE="»" SEPARATOR=" – " IDX.OPEN="«"><KEYWORD>Παράβαση υποχρεώσεων από κράτος μέλος</KEYWORD><KEYWORD>Διατήρηση των αγρίων πτηνών</KEYWORD><KEYWORD>Οδηγία 2009/147/ΕΚ</KEYWORD><KEYWORD>Καθιέρωση παρεκκλίσεως που επιτρέπει τη σύλληψη ορισμένων ειδών ωδικών πτηνών</KEYWORD></INDEX></INTERMEDIATE><CONTENTS.CONCLUSION><GR.SEQ LEVEL="1"><NP.ECR IDENTIFIER="NP0001"><NO.P>1.</NO.P><TXT>Στην υπό κρίση υπόθεση που αφορά προσφυγή λόγω παραβάσεως, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι η νομοθεσία της Μάλτας η οποία επιτρέπει τη σύλληψη επτά ειδών άγριων σπίνων<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0002"><P>Πρόκειται για: τον σπίνο (Fringilla coelebs), το φανέτο (Carduelis cannabina), την καρδερίνα (Carduelis carduelis), τον φλώρο (Carduelis chloris), τον κοκκοθραύστη (Coccothraustes coccothraustes), το σκαρθάκι (Serinus serinus) και το λούγαρο (Carduelis spinus). Στη συνέχεια των παρουσών προτάσεων θα αναφέρομαι στο σύνολο των πτηνών αυτών με τον όρο <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0001" REF.END="QE0001"/>τα επτά είδη<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="00BB" ID="QE0001"/>.</P></NOTE> αντίκειται στην οδηγία 2009/147/ΕΚ (στο εξής: οδηγία περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών)<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0003"><P>Οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20091130">30ής Νοεμβρίου 2009</DATE>, περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="020" PAGE.FIRST="7" DATE.PUB="2010">ΕΕ 2010, L 20, σ. 7</REF.DOC.OJ>). Η εν λόγω οδηγία αποτελεί κωδικοποιημένη έκδοση της οδηγίας 79/409/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19790402">2ας Απριλίου 1979</DATE>, περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών (ΕΕ ειδ. έκδ. 15/001, σ. 202), όπως είχε τροποποιηθεί –οδηγίας η οποία ήταν σε ισχύ όταν συμφωνήθηκαν οι όροι προσχωρήσεως της Μάλτας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και διατυπώθηκε η προσωρινή εξαίρεση που περιέχεται στο Παράρτημα ΧΙ της Πράξεως Προσχωρήσεως (βλ. σημείο 26 κατωτέρω).</P></NOTE> και ότι οι επίμαχοι εθνικοί κανόνες δεν καλύπτονται από την εξαίρεση που καθιερώνεται στο άρθρο 9, παράγραφος 1, της οδηγίας, η οποία επιτρέπει τη σύλληψη ορισμένων ειδών σε ορισμένες περιπτώσεις. Ανταποκρινόμενη στο σχετικό αίτημα του Δικαστηρίου, θα περιοριστώ στις παρούσες προτάσεις στην εξέταση του ζητήματος της ερμηνείας της προϋποθέσεως <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0002" REF.END="QE0002"/>[ε]φόσον δεν υπάρχουν άλλες ικανοποιητικές λύσεις<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="00BB" ID="QE0002"/> και της εκφράσεως <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0003" REF.END="QE0003"/>ορθολογική εκμετάλλευση<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="00BB" ID="QE0003"/> του άρθρου 9, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, που θέτει ένα καινοφανές νομικό ζήτημα.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Η οδηγία για την προστασία των πτηνών</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0002"><NO.P>2.</NO.P><TXT>Κατά τις αιτιολογικές σκέψεις 3 έως 5, 7 και 12:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><CONSID><NP><NO.P><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0004" REF.END="QE0004"/>(3)</NO.P><TXT>Στο ευρωπαϊκό έδαφος των κρατών μελών, ένας μεγάλος αριθμός ειδών πτηνών που ζουν εκ φύσεως σε άγρια κατάσταση υφίσταται μείωση του πληθυσμού του, η οποία είναι ταχύτατη σε ορισμένες περιπτώσεις και η μείωση αυτή αποτελεί σοβαρό κίνδυνο για τη διατήρηση του φυσικού περιβάλλοντος, ιδίως εξαιτίας των απειλητικών συνεπειών της για τη βιολογική ισορροπία.</TXT></NP></CONSID><CONSID><NP><NO.P>(4)</NO.P><TXT>Τα είδη των πτηνών που ζουν εκ φύσεως σε άγρια κατάσταση στο ευρωπαϊκό έδαφος των κρατών μελών είναι κατά μεγάλο μέρος αποδημητικά. Τα είδη αυτά αποτελούν κοινή κληρονομιά και η αποτελεσματική προστασία των πτηνών συνιστά περιβαλλοντολογικό πρόβλημα τυπικά διασυνοριακό που συνεπάγεται κοινές ευθύνες.</TXT></NP></CONSID><?PAGE NO="2"?><CONSID><NP><NO.P>(5)</NO.P><TXT>Η διατήρηση των πτηνών που ζουν εκ φύσεως σε άγρια κατάσταση στο ευρωπαϊκό έδαφος των κρατών μελών είναι αναγκαία για την πραγμάτωση των στόχων της [Ένωσης] στους τομείς της βελτιώσεως των συνθηκών ζωής και της αειφόρου ανάπτυξης.</TXT></NP></CONSID><P>[…]</P><CONSID><NP><NO.P>(7)</NO.P><TXT>Η διατήρηση αυτή έχει ως αντικείμενο τη μακροπρόθεσμη προστασία και τη διαχείριση φυσικών πόρων ως αναπόσπαστο μέρος της κληρονομιάς των ευρωπαϊκών λαών. […]</TXT></NP></CONSID><P>[…]</P><CONSID><NP><NO.P>(12)</NO.P><TXT>Λόγω της σημασίας που έχουν ορισμένες ειδικές καταστάσεις είναι σκόπιμο να προβλεφθεί η δυνατότητα, υπό ορισμένες συνθήκες, παρεκκλίσεως υποκείμενης στην επίβλεψη της Επιτροπής.<QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="00BB" ID="QE0004"/></TXT></NP></CONSID></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0003"><NO.P>3.</NO.P><TXT>Το άρθρο 1 ορίζει ότι η οδηγία <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0005" REF.END="QE0005"/>αφορά τη διατήρηση όλων των ειδών πτηνών που ζουν εκ φύσεως σε άγρια κατάσταση στο ευρωπαϊκό έδαφος των κρατών μελών στο οποίο εφαρμόζεται η Συνθήκη<QUOT.END REF.START="QS0005" CODE="00BB" ID="QE0005"/> και ότι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0006" REF.END="QE0006"/>[έ]χει αντικείμενο την προστασία, τη διαχείριση και τη ρύθμιση των ειδών αυτών και θέτει κανόνες για την εκμετάλλευσή τους<QUOT.END REF.START="QS0006" CODE="00BB" ID="QE0006"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0004"><NO.P>4.</NO.P><TXT>Κατά το άρθρο 2, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0007" REF.END="QE0007"/>[τ]α κράτη μέλη υιοθετούν όλα τα αναγκαία μέτρα με σκοπό να διατηρηθεί ή να προσαρμοσθεί ο πληθυσμός όλων των ειδών των πτηνών που αναφέρονται στο άρθρο 1 σ’ ένα επίπεδο που να ανταποκρίνεται ιδιαίτερα στις οικολογικές, επιστημονικές και μορφωτικές απαιτήσεις, λαμβάνοντας ωστόσο, υπόψη τις οικονομικές και ψυχαγωγικές απαιτήσεις<QUOT.END REF.START="QS0007" CODE="00BB" ID="QE0007"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0005"><NO.P>5.</NO.P><TXT>Το άρθρο 5 αναφέρει ότι:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><P><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0008" REF.END="QE0008"/>Με την επιφύλαξη των άρθρων 7 και 9, τα κράτη μέλη υιοθετούν τα αναγκαία μέτρα για να εγκαθιδρύσουν ένα γενικό καθεστώς προστασίας όλων των ειδών πτηνών που αναφέρονται στο άρθρο 1 και περιλαμβάνουν ειδικότερα την απαγόρευση:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>α)</NO.P><TXT>της εκ προθέσεως θανατώσεως ή συλλήψεως πτηνών με οιονδήποτε τρόπο·</TXT></NP></ITEM></LIST><P>[…]</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>ε)</NO.P><TXT>της κατοχής των ειδών πτηνών, των οποίων απαγορεύεται η θήρα και η σύλληψη.<QUOT.END REF.START="QS0008" CODE="00BB" ID="QE0008"/></TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0006"><NO.P>6.</NO.P><TXT>Το άρθρο 8 απαγορεύει, όσον αφορά τη θήρα, τη σύλληψη ή τη θανάτωση πτηνών που καλύπτονται από την οδηγία περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών, «τη χρήση οιουδήποτε μέσου, εγκαταστάσεων ή μεθόδων μαζικής ή μη επιλεκτικής συλλήψεως ή θανατώσεως, ή δυναμένων να προκαλέσουν τοπικά την εξαφάνιση ενός είδους, ιδιαίτερα εκείνων των μέσων που απαριθμούνται στο παράρτημα IV, στοιχείο αʹ.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0007"><NO.P>7.</NO.P><TXT>Μεταξύ των απαγορευμένων μέσων, εγκαταστάσεων ή μεθόδων που απαριθμούνται στο Παράρτημα IV, στοιχείο αʹ, τέταρτη περίπτωση, είναι η χρήση <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0009" REF.END="QE0009"/>δικτύων, παγίδων, δηλητηριωδών ή ηρεμιστικών δολωμάτων<QUOT.END REF.START="QS0009" CODE="00BB" ID="QE0009"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0008"><NO.P>8.</NO.P><TXT>Το άρθρο 9, παράγραφος 1, ορίζει τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="009.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0010" REF.END="QE0010"/>1.</NO.PARAG><ALINEA><P>Εφόσον δεν υπάρχουν άλλες ικανοποιητικές λύσεις τα κράτη μέλη μπορούν να μην εφαρμόσουν τις διατάξεις των άρθρων 5, 6, 7 και 8 για τους εξής λόγους:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>α)</NO.P><TXT><LIST TYPE="NDASH"><ITEM><P>για λόγους υγείας και δημόσιας ασφάλειας,</P></ITEM><?PAGE NO="3"?><ITEM><P>για λόγους αεροπορικής ασφάλειας,</P></ITEM><ITEM><P>για να προληφθούν σοβαρές ζημιές στις καλλιέργειες, στα οικιακά ζώα, στα δάση, στην αλιεία και στα ύδατα,</P></ITEM><ITEM><P>για την προστασία της χλωρίδας και πανίδας,</P></ITEM></LIST></TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>β)</NO.P><TXT>για ερευνητικούς και διδακτικούς σκοπούς, για σκοπούς εμπλουτισμού πληθυσμών και επανεισαγωγής, καθώς και για αναπαραγωγή και εκτροφή σχετική με αυτές τις ενέργειες,</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>γ)</NO.P><TXT>για να επιτραπεί με αυστηρά ελεγχόμενους όρους και τρόπο επιλεκτικό η σύλληψη, η κράτηση και η ορθολογική εκμετάλλευση ορισμένων πτηνών σε μικρές ποσότητες.<QUOT.END REF.START="QS0010" CODE="00BB" ID="QE0010"/></TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0009"><NO.P>9.</NO.P><TXT>Κατά το άρθρο 9, παράγραφος 2, οι εξαιρέσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 του εν λόγω άρθρου πρέπει να μνημονεύουν:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><LIST TYPE="OTHER"><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0011" REF.END="QE0011"/>α)</NO.P><TXT>τα είδη που αποτελούν αντικείμενο εξαιρέσεων,</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>β)</NO.P><TXT>τα επιτρεπόμενα μέσα, εγκαταστάσεις ή μεθόδους συλλήψεως ή θανατώσεως,</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>γ)</NO.P><TXT>τις συνθήκες κινδύνου και τις χρονικές και τοπικές περιστάσεις στις οποίες οι εξαιρέσεις μπορούν να εφαρμοσθούν,</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>δ)</NO.P><TXT>την αρχή η οποία είναι αρμόδια να δηλώσει ότι πληρούνται οι απαραίτητες προϋποθέσεις και να αποφασίσει ποια μέσα, εγκαταστάσεις ή μέθοδοι μπορούν να χρησιμοποιηθούν, σε ποια όρια και από ποια πρόσωπα,</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>ε)</NO.P><TXT>τους ελέγχους που θα πραγματοποιηθούν<QUOT.END REF.START="QS0011" CODE="00BB" ID="QE0011"/>.</TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0010"><NO.P>10.</NO.P><TXT>Το άρθρο 9, παράγραφος 3, υποχρεώνει τα κράτη μέλη να απευθύνουν κάθε χρόνο στην Επιτροπή έκθεση σχετικά με την εφαρμογή των διατάξεων των παραγράφων 1 και 2 του άρθρου 9.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0011"><NO.P>11.</NO.P><TXT>Το άρθρο 9, παράγραφος 4, υποχρεώνει την Επιτροπή, βάσει των πληροφοριών που διαθέτει και ιδιαίτερα αυτών που της έχουν κοινοποιηθεί σύμφωνα με την παράγραφο 3 του άρθρου 9, να <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0012" REF.END="QE0012"/>μεριμνά συνεχώς ώστε οι συνέπειες των εξαιρέσεων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 [του άρθρου 9] να μην είναι ασυμβίβαστες με την παρούσα οδηγία<QUOT.END REF.START="QS0012" CODE="00BB" ID="QE0012"/>. Η Επιτροπή λαμβάνει τις <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0013" REF.END="QE0013"/>κατάλληλες για το σκοπό αυτόν πρωτοβουλίες<QUOT.END REF.START="QS0013" CODE="00BB" ID="QE0013"/>.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Εθνική νομοθεσία</HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Κανονιστική απόφαση 253 του 2014</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0012"><NO.P>12.</NO.P><TXT>Η κανονιστική απόφαση 253 του 2014<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0004"><P>Κανονιστική απόφαση 253 της <DATE ISO="20140715">15ης Ιουλίου 2014</DATE> περί των κανονιστικών διατάξεων για τη διατήρηση των αγρίων πτηνών (Πλαίσιο εισαγωγής εξαιρέσεως με αντικείμενο τη θέσπιση φθινοπωρινής θηρευτικής περιόδου για τη σύλληψη ζωντανών σπίνων), όπως τροποποιήθηκε.</P></NOTE> για τη διατήρηση των αγρίων πτηνών συνιστά πράξη γενικής εφαρμογής η οποία θέτει το πλαίσιο της εξαιρέσεως με βάση την οποία θεσπίζεται φθινοπωρινή θηρευτική περίοδος κατά την οποία επιτρέπεται η σύλληψη ζωντανών σπίνων.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="4"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0013"><NO.P>13.</NO.P><TXT>Το άρθρο 2, παράγραφος 2, της εν λόγω κανονιστικής αποφάσεως ορίζει ως <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0014" REF.END="QE0014"/>σταθμό συλλήψεως ζώντων πτηνών<QUOT.END REF.START="QS0014" CODE="00BB" ID="QE0014"/> την <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0015" REF.END="QE0015"/>οριοθετημένη περιοχή εντός της εγκαταστάσεως συλλήψεως ζώντων πτηνών η οποία περιέχει το πολύ δύο ζεύγη οριζοντίων πλεγμάτων με δόκανα ανά σταθμό σύλληψης ζώντων πτηνών, όπου έκαστο πλέγμα έχει εμβαδόν που δεν υπερβαίνει τα 38 τετραγωνικά μέτρα, ο οποίος σταθμός σύλληψης μπορεί να είναι καταχωρημένος στο όνομα ενός ή περισσοτέρων αδειούχων και το κάθε ζεύγος πλεγμάτων παγίδευσης αποτυπώνεται καθαρά στο εγκεκριμένο τοπογραφικό διάγραμμα της εγκαταστάσεως<QUOT.END REF.START="QS0015" CODE="00BB" ID="QE0015"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0014"><NO.P>14.</NO.P><TXT>Το άρθρο 3, παράγραφος 1, ορίζει ότι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0016" REF.END="QE0016"/>οι σπίνοι επιτρέπεται μόνο να συλλαμβάνονται με παραδοσιακά πλέγματα γνωστά ως πλέγματα με δόκανα αποκλειστικά για να κρατηθούν σε αιχμαλωσία [<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0005"><P>Ενώ η απόδοση στην αγγλική γλώσσα της εν λόγω διατάξεως κάνει λόγο <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0017" REF.END="QE0017"/>αποκλειστικά για να κρατηθούν [τα πτηνά] σε αιχμαλωσία<QUOT.END REF.START="QS0017" CODE="00BB" ID="QE0017"/>, η απόδοση στη μαλτέζικη γλώσσα είναι σαφές ότι αναφέρεται σε <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0018" REF.END="QE0018"/>σκοπούς αναπαραγωγής<QUOT.END REF.START="QS0018" CODE="00BB" ID="QE0018"/> των πτηνών. Δυνάμει του άρθρου 74 του Συντάγματος της Μάλτας, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0019" REF.END="QE0019"/>εκτός αν το Κοινοβούλιο ορίσει διαφορετικά, κάθε νόμος εκδίδεται τόσο στην αγγλική όσο και στη μαλτέζικη γλώσσα και, σε περίπτωση συγκρούσεως μεταξύ του μαλτέζικου και του αγγλικού κειμένου οποιουδήποτε νόμου, υπερισχύει το κείμενο του νόμου στη μαλτέζικη γλώσσα<QUOT.END REF.START="QS0019" CODE="00BB" ID="QE0019"/>.</P></NOTE>], με σκοπό να χρησιμοποιούνται, μεταξύ άλλων, για επίδειξη σε εμποροπανηγύρεις και εκθέσεις, για αναπαραγωγή και ή [<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0006"><P>Sic. Η διατύπωση είναι η ίδια τόσο στη μαλτέζικη όσο και στην αγγλική γλώσσα. Πιθανόν πρόθεση του συντάκτη του νόμου ήταν να χρησιμοποιήσει <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0020" REF.END="QE0020"/>και για<QUOT.END REF.START="QS0020" CODE="00BB" ID="QE0020"/> ή <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0021" REF.END="QE0021"/>και/ή<QUOT.END REF.START="QS0021" CODE="00BB" ID="QE0021"/>. Δεν νομίζω ότι το σημείο αυτό αφορά κάτι το ουσιαστικό. Κατωτέρω στις παρούσες προτάσεις, χάριν απλότητας, η παραπομπή στο κείμενο αυτό θα γίνεται στη μορφή <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0022" REF.END="QE0022"/>και/ή<QUOT.END REF.START="QS0022" CODE="00BB" ID="QE0022"/>.</P></NOTE>] για να χρησιμεύουν ως ζωντανοί κράχτες σύμφωνα με τις διατάξεις των παρουσών κανονιστικών αποφάσεων<QUOT.END REF.START="QS0016" CODE="00BB" ID="QE0016"/>. Κατά τα λοιπά, το άρθρο 3 θεσπίζει ορισμένες προδιαγραφές για τα πλέγματα παγίδευσης και την υποχρέωση τοποθετήσεως δακτυλίου σήμανσης στα συλλαμβανόμενα πτηνά με τη χρήση δακτυλίων μιας χρήσεως.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0015"><NO.P>15.</NO.P><TXT>Το άρθρο 4 ορίζει:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0023" REF.END="QE0023"/>[…] η διάρκεια της φθινοπωρινής περιόδου συλλήψεως ζωντανών σπίνων δεν μπορεί να υπερβαίνει τις εβδομήντα τρεις (73) ημέρες μεταξύ Οκτωβρίου και Δεκεμβρίου του έτους για το οποίο ο Υπουργός θα αποφασίσει ενδεχομένως να κηρύξει φθινοπωρινή περίοδο συλλήψεως ζωντανών σπίνων με δημοσίευση σχετικής αποφάσεως στην Επίσημη Εφημερίδα:</P><P>Εφόσον κατά την κήρυξη ενάρξεως φθινοπωρινής περιόδου συλλήψεως ζωντανών σπίνων, ο Υπουργός κρίνει ότι δεν υπάρχει ικανοποιητική λύση κατά το άρθρο 9, παράγραφος 1, της [οδηγίας περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών], και αφού λάβει υπόψη την ανάγκη διατήρησης του πληθυσμού του είδους για το οποίο πρόκειται σε ικανοποιητικό επίπεδο, καθώς και τα ανώτατα όρια που προβλέπονται στο Παράρτημα ΙΙ:</P><P>και εφόσον, περαιτέρω, κατά τον προσδιορισμό της διαρκείας οιασδήποτε φθινοπωρινής περιόδου συλλήψεως ζωντανών σπίνων, ο Υπουργός καθορίσει το γενικό εποχικό όριο αριθμού πτηνών για καθένα από τα είδη σπίνων και το ατομικό εποχικό όριο αριθμού πτηνών για κάθε άδεια, και αποφασίσει, επίσης, αν θα προσδιορίσει ή όχι το ατομικό ημερήσιο όριο πτηνών για κάθε άδεια, που θα ισχύσει για την συγκεκριμένη κατ’ εξαίρεση φθινοπωρινή περίοδο σύλληψης ζωντανών σπίνων.<QUOT.END REF.START="QS0023" CODE="00BB" ID="QE0023"/></P></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0016"><NO.P>16.</NO.P><TXT>Το άρθρο 5 επιβάλλει τον όρο της κατοχής <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0024" REF.END="QE0024"/>Αδείας σύλληψης ζωντανών σπίνων κατά τη φθινοπωρινή περίοδο<QUOT.END REF.START="QS0024" CODE="00BB" ID="QE0024"/> εκδοθείσας από την αρμόδια αρχή (που είναι η Wild Birds Regulation Unit) για να μπορεί κάποιος να επιδοθεί στη σύλληψη πτηνών των επτά ειδών σπίνων. Η κατοχή αδείας υπόκειται στην αναγκαία έγκριση των οικείων τοποθεσιών και σταθμών σύλληψης ζωντανών πτηνών.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0017"><NO.P>17.</NO.P><TXT>Το άρθρο 8 ρυθμίζει τα σχετικά με την εφαρμογή των ισχυόντων κανόνων στη διάρκεια της περιόδου κατά την οποία επιτρέπεται η σύλληψη των σπίνων. Προβλέπει τη διενέργεια επιτοπίων ελέγχων από την αστυνομία και τη διάθεση προς τον σκοπό αυτό τουλάχιστον επτά αστυνομικών ανά <FT TYPE="NUMBER">1000</FT> άδειες.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="5"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0018"><NO.P>18.</NO.P><TXT>Το Παράρτημα Ι συνίσταται σε έναν πίνακα που απαριθμεί τα επτά είδη σπίνων που καλύπτονται από την κανονιστική απόφαση 253 του 2014<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0007"><P>Ο κατάλογος αυτός αντιστοιχεί στα επτά είδη που απαριθμούνται στην υποσημείωση 2 ανωτέρω.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0019"><NO.P>19.</NO.P><TXT>Το Παράρτημα ΙΙ ορίζει τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0025" REF.END="QE0025"/>Κατά τον καθορισμό του συνολικού αριθμού σπίνων που επιτρέπεται να συλληφθούν ζωντανοί στη διάρκεια της φθινοπωρινής περιόδου συλλήψεως ζωντανών πτηνών, ο Υπουργός ορίζει τον συνολικό αριθμό πτηνών σε λιγότερο από 1 % του συνολικού αριθμού θανάτων στον πληθυσμό αναφοράς εκάστου είδους εντός του εδάφους της Ευρωπαϊκής Ένωσης με βάση τα πλέον πρόσφατα διαθέσιμα επιστημονικά στοιχεία ως προς τις ανευρέσεις δακτυλίων ταυτοποίησης.</P><P>Υπό τον όρο ότι το ανώτατο όριο αριθμού πτηνών για μια συγκεκριμένη κατ’ εξαίρεση κηρυσσόμενη φθινοπωρινή περίοδο σύλληψης σπίνων δεν θα ξεπερνά, σε κάθε περίπτωση, τα ακόλουθα μεγέθη […]<QUOT.END REF.START="QS0025" CODE="00BB" ID="QE0025"/>.</P></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0020"><NO.P>20.</NO.P><TXT>Στον πίνακα που παρατίθεται αμέσως μετά, το <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0026" REF.END="QE0026"/>Εθνικό ανώτατο επιτρεπόμενο όριο συλλαμβανομένων πτηνών ανά είδος<QUOT.END REF.START="QS0026" CODE="00BB" ID="QE0026"/> ορίζεται ως εξής: φανέτα <FT TYPE="NUMBER">12000</FT>, καρδερίνες 800, φλώροι <FT TYPE="NUMBER">4500</FT>, λούγαροι <FT TYPE="NUMBER">2350</FT>, κοκκοθραύστες 500, σπίνοι <FT TYPE="NUMBER">5000</FT> και σκαρθάκια <FT TYPE="NUMBER">2350</FT>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0021"><NO.P>21.</NO.P><TXT>Στην τελευταία παράγραφο του Παραρτήματος ΙΙ διευκρινίζεται ότι τα ανώτατα αυτά μεγέθη <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0027" REF.END="QE0027"/>αναθεωρούνται και επικαιροποιούνται από τον Υπουργό, με σχετική απόφαση δημοσιευόμενη στην Επίσημη Εφημερίδα, λαμβανομένης υπόψη της κατάστασης διατήρησης των επτά ειδών πτηνών για τα οποία πρόκειται και της ανάγκης διατήρησης του πληθυσμού των εν λόγω ειδών σε ικανοποιητικό επίπεδο<QUOT.END REF.START="QS0027" CODE="00BB" ID="QE0027"/>.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Οι κανονιστικές αποφάσεις 250 του 2014, 330 του 2015 και 322 του 2016</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0022"><NO.P>22.</NO.P><TXT>Οι κανονιστικές αποφάσεις 250 του 2014<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0008"><P>Κανονιστική απόφαση 250 της <DATE ISO="20140715">15ης Ιουλίου 2014</DATE>: Κανονιστικές διατάξεις για τη διατήρηση των αγρίων πτηνών (Δήλωση περί κατ’ εξαίρεση κηρύξεως φθινοπωρινής περιόδου θηρεύσεως ζωντανών σπίνων κατά το έτος 2014). Μια ανεξήγητη λεπτομέρεια είναι πώς είναι δυνατό μια κανονιστική απόφαση με τον αριθμό <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0028" REF.END="QE0028"/>250<QUOT.END REF.START="QS0028" CODE="00BB" ID="QE0028"/> να <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0029" REF.END="QE0029"/>εφαρμόζει<QUOT.END REF.START="QS0029" CODE="00BB" ID="QE0029"/> κανονιστική απόφαση με την ίδια ημερομηνία φέρουσα τον αύξοντα αριθμό <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0030" REF.END="QE0030"/>253<QUOT.END REF.START="QS0030" CODE="00BB" ID="QE0030"/>.</P></NOTE>, 330 του 2015<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0009"><P>Κανονιστική απόφαση 330 της <DATE ISO="20151016">16ης Οκτωβρίου 2015</DATE>: Κανονιστικές διατάξεις για τη διατήρηση των αγρίων πτηνών (Δήλωση περί κατ’ εξαίρεση κηρύξεως φθινοπωρινής περιόδου θηρεύσεως ζωντανών σπίνων κατά το έτος 2015).</P></NOTE> και 322 του 2016<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0010"><P>Κανονιστική απόφαση 322 της <DATE ISO="20161007">7ης Οκτωβρίου 2016</DATE>: Κανονιστικές διατάξεις για τη διατήρηση των αγρίων πτηνών (Δήλωση περί κατ’ εξαίρεση κηρύξεως φθινοπωρινής περιόδου θηρεύσεως ζωντανών σπίνων κατά το έτος 2016).</P></NOTE> είναι πράξεις εκδοθείσες από τον Υπουργό Βιώσιμης Ανάπτυξης, Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής της Μάλτας για την εφαρμογή της κανονιστικής αποφάσεως 253 του 2014, η πρώτη εκ των οποίων εκδόθηκε την ίδια μέρα με την κανονιστική απόφαση την οποία επρόκειτο να εφαρμόσει. Το άρθρο 3 της κανονιστικής αποφάσεως 250 του 2014 ορίζει ως ημερομηνίες έναρξης και λήξης της φθινοπωρινής περιόδου συλλήψεως ζωντανών πτηνών για το έτος 2014 την 20ή Οκτωβρίου 2014 και την <DATE ISO="20141231">31η Δεκεμβρίου 2014</DATE>, αντίστοιχα, συμπεριλαμβανομένων των δύο αυτών ημερομηνιών (73 ημέρες).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0023"><NO.P>23.</NO.P><TXT>Το άρθρο 5, παράγραφος 1, της εν λόγω κανονιστικής αποφάσεως όρισε το συνολικό ανώτατο όριο επιτρεπομένων συλλήψεων ζωντανών πτηνών για τη φθινοπωρινή περίοδο του 2014 (ήτοι, τον <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0031" REF.END="QE0031"/>συνολικό αριθμό πτηνών που επιτρέπεται να συλληφθούν δυνάμει όλων αθροιστικά των αδειών που έχουν εκδοθεί<QUOT.END REF.START="QS0031" CODE="00BB" ID="QE0031"/>) στα ίδια ακριβώς μεγέθη, ανά είδος, με αυτά που αντιστοιχούν στο (ανώτατο) συνολικό εθνικό όριο που θέτει η κανονιστική απόφαση 253 του 2014.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="6"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0024"><NO.P>24.</NO.P><TXT>Το άρθρο 5, παράγραφος 2, της κανονιστικής αποφάσεως 250 του 2014 προβλέπει ότι η άδεια συλλήψεως ζωντανών πτηνών για τη φθινοπωρινή περίοδο του 2014 <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0032" REF.END="QE0032"/>ορίζει τον ανώτατο αριθμό επιτρεπομένων συλλήψεων της φθινοπωρινής περιόδου σε δέκα (10) σπίνους για κάθε άδεια ή σε όσα κάτω από το όριο αυτό πτηνά έχουν συλληφθεί πριν από το πέρας της οικείας φθινοπωρινής περιόδου<QUOT.END REF.START="QS0032" CODE="00BB" ID="QE0032"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0025"><NO.P>25.</NO.P><TXT>Οι κανονιστικές αποφάσεις 330 του 2015 και 322 του 2016 εφαρμόζουν την κανονιστική απόφαση 253 του 2014 σε σχέση με τις φθινοπωρινές περιόδους συλλήψεως ζωντανών πτηνών για τα έτη 2015 και 2016 αντίστοιχα. Η δομή τους, το συνολικό εθνικό όριο αριθμού πτηνών που μπορούν να συλληφθούν και οι άλλες ρυθμίσεις που καθιερώνουν ήταν ουσιαστικά οι ίδιες με αυτές που προέβλεπε η κανονιστική απόφαση 250 του 2014.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Τα πραγματικά περιστατικά και η διαδικασία</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0026"><NO.P>26.</NO.P><TXT>Πριν από την προσχώρηση της Μάλτας στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2004, η σύλληψη σπίνων με σκοπό τη διατήρησή τους σε αιχμαλωσία είχε αποτελέσει επί μακρόν παραδοσιακή δραστηριότητα στο εν λόγω κράτος μέλος. Κατά τις διαπραγματεύσεις για την προσχώρησή της, η Μάλτα διαπραγματεύθηκε και πέτυχε μια προσωρινή εξαίρεση από την εφαρμογή της οδηγίας περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών, όσον αφορά την παγίδευση σπίνων, μέχρι την <DATE ISO="20081231">31η Δεκεμβρίου 2008</DATE>. Από το 2009, η παγίδευση σπίνων απαγορεύθηκε στη Μάλτα. Δεν ετέθησαν υπόψη του Δικαστηρίου πληροφορίες σχετικά με το αν η πρακτική της σύλληψης σπίνων σταμάτησε κατά την περίοδο αυτή. Είναι γνωστό ότι η Μάλτα έθεσε σε εφαρμογή ένα πρόγραμμα αναπαραγωγής σε αιχμαλωσία το οποίο ήταν περιορισμένης εμβέλειας, καθώς και ότι η Μάλτα έθεσε τέλος στο πρόγραμμα αναπαραγωγής σε αιχμαλωσία κατά το πέρας της μεταβατικής περιόδου που προβλεπόταν στην Πράξη Προσχωρήσεως<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0011"><P>Στο Σημείο 10 (<QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0033" REF.END="QE0033"/>Περιβάλλον<QUOT.END REF.START="QS0033" CODE="00BB" ID="QE0033"/>), Δ (<QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0034" REF.END="QE0034"/>Προστασία της φύσεως<QUOT.END REF.START="QS0034" CODE="00BB" ID="QE0034"/>), του Παραρτήματος XI της Πράξεως Προσχωρήσεως της Μάλτας στην ΕΕ (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="236" PAGE.FIRST="33" DATE.PUB="2003">ΕΕ 2003, L 236, σ. 33</REF.DOC.OJ>) ορίζεται ότι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0035" REF.END="QE0035"/>κατά παρέκκλιση<QUOT.END REF.START="QS0035" CODE="00BB" ID="QE0035"/> από τα άρθρα 5, στοιχείο αʹ, 5, στοιχείο εʹ, 8, παράγραφος 1, και στοιχείο αʹ του Παραρτήματος IV της οδηγίας 79/409 (που ήταν η προϊσχύσασα της οδηγίας περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών οδηγία) επιτρέπεται η σύλληψη των επτά ειδών σπίνων στη Μάλτα κατά τη μεταβατική περίοδο που διαρκεί μέχρι την <DATE ISO="20081231">31η Δεκεμβρίου 2008</DATE> <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0036" REF.END="QE0036"/>αποκλειστικά με σκοπό την διατήρησή τους σε αιχμαλωσία<QUOT.END REF.START="QS0036" CODE="00BB" ID="QE0036"/>. Η εν λόγω ρύθμιση περιέχει λεπτομερείς διατάξεις όσον αφορά τη σταδιακή εγκατάλειψη της δραστηριότητας αυτής και τη θέσπιση ενός προγράμματος αναπαραγωγής σε αιχμαλωσία. Η μόνη δυνατότητα παγιδεύσεως σπίνων που προβλεπόταν μετά το πέρας της μεταβατικής αυτής περιόδου αφορούσε τη σύλληψη περιορισμένου αριθμού αγρίων πτηνών <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0037" REF.END="QE0037"/>με σκοπό να εξασφαλιστεί επαρκής γενετική ποικιλότητα των ειδών που ζουν σε αιχμαλωσία<QUOT.END REF.START="QS0037" CODE="00BB" ID="QE0037"/>. Ο αριθμός αναμενόταν <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0038" REF.END="QE0038"/>να μειωθεί ουσιωδώς κατά τη διάρκεια εφαρμογής του μεταβατικού μέτρου<QUOT.END REF.START="QS0038" CODE="00BB" ID="QE0038"/>.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0027"><NO.P>27.</NO.P><TXT>Πριν από τις εκλογές του Μαρτίου του 2013, το κόμμα που βρισκόταν τότε στην αντιπολίτευση (Partit Laburista, στο εξής: PL) και η Ομοσπονδία για τη Θήρα και τη Διατήρηση ζώντων ειδών – Μάλτα (στο εξής: ΟΘΔΖ [FKNK]) εξέδωσαν κοινή δήλωση με την οποία υπόσχονταν ότι αν το PL αναλάμβανε την εξουσία θα συνεργάζονταν, προκειμένου, μεταξύ άλλων, να εφαρμόσουν μια <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0039" REF.END="QE0039"/>σωστή και δίκαιη παρέκκλιση<QUOT.END REF.START="QS0039" CODE="00BB" ID="QE0039"/> όσον αφορά την παραδοσιακή σύλληψη σπίνων στη Μάλτα. Λίγο αργότερα, το PL κέρδισε τις εκλογές του 2013. Τον Αύγουστο του 2013, η ΟΘΔΖ υπέβαλε στη Malta Ornis Committee [συμβουλευτική επιτροπή για θέματα διατηρήσεως αγρίων πτηνών] πρόταση να επιτραπεί η σύλληψη σπίνων σύμφωνα με το άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της οδηγίας περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών. Στη συνέχεια, η Μάλτα ξεκίνησε συζητήσεις με την Επιτροπή.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0028"><NO.P>28.</NO.P><TXT>Κατά το πρώτο ήμισυ του 2014, η Επιτροπή πραγματοποίησε μια σειρά συναντήσεων με τη Μάλτα. Τον Απρίλιο του 2014, η Μάλτα υπέβαλε ένα Τεχνικό Υπόμνημα όπου συνόψισε τις παραμέτρους της επιδιωκομένης παρεκκλίσεως.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="7"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0029"><NO.P>29.</NO.P><TXT>Στις <DATE ISO="20140616">16 Ιουνίου 2014</DATE>, η Επιτροπή απέστειλε στη Μάλτα μια αίτηση μέσω του συστήματος EU Pilot όπου εξέθεσε συνοπτικά τη θέση της. Η Επιτροπή εξέφρασε την άποψη ότι η επιδιωκόμενη παρέκκλιση δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις του άρθρου 9 της οδηγίας περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών. Στις <DATE ISO="20140715">15 Ιουλίου 2014</DATE>, η Μάλτα εξέδωσε, παρά ταύτα, τις κανονιστικές αποφάσεις 250 και 253 του 2014 που επέτρεπαν τη σύλληψη σπίνων. Στις <DATE ISO="20140825">25 Αυγούστου 2014</DATE>, η Μάλτα απάντησε στην αίτηση μέσω του συστήματος EU Pilot ισχυριζόμενη ότι η παρέκκλιση εδικαιολογείτο με βάση το άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0030"><NO.P>30.</NO.P><TXT>Στις <DATE ISO="20141017">17 Οκτωβρίου 2014</DATE>, η Επιτροπή απέστειλε στη Μάλτα έγγραφο οχλήσεως. Στις <DATE ISO="20141114">14 Νοεμβρίου 2014</DATE>, η Μάλτα απάντησε εμμένοντας στη θέση της.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0031"><NO.P>31.</NO.P><TXT>Στις <DATE ISO="20150515">15 Μαΐου 2015</DATE>, η Μάλτα απέστειλε στην Επιτροπή έκθεση περί των αποτελεσμάτων της φθινοπωρινής περιόδου <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0040" REF.END="QE0040"/>συλλήψεως ζωντανών πτηνών<QUOT.END REF.START="QS0040" CODE="00BB" ID="QE0040"/> του έτους 2014. Οι πληροφορίες που περιέχονταν στην έκθεση ενίσχυσαν την άποψη της Επιτροπής ότι το εξαιρετικό καθεστώς της Μάλτας δεν συμβιβαζόταν με την οδηγία περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών, καθότι δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις της εξαιρέσεως του άρθρου 9. Επομένως, η Μάλτα είχε παραβεί τις απαγορεύσεις των άρθρων 5 και 8. Στις <DATE ISO="20150528">28 Μαΐου 2015</DATE>, η Επιτροπή εξέδωσε αιτιολογημένη γνώμη. Στις <DATE ISO="20150728">28 Ιουλίου 2015</DATE>, η Μάλτα απάντησε στην αιτιολογημένη γνώμη και επανέλαβε τα όσα είχε υποστηρίξει στην απάντησή της στο έγγραφο οχλήσεως.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0032"><NO.P>32.</NO.P><TXT>Η Επιτροπή άσκησε την υπό κρίση προσφυγή στις <DATE ISO="20151030">30 Οκτωβρίου 2015</DATE> ζητώντας από το Δικαστήριο να αναγνωρίσει ότι:</TXT><P><LIST TYPE="NDASH"><ITEM><P>η Δημοκρατία της Μάλτας, θεσπίζοντας καθεστώς παρεκκλίσεων που επιτρέπει τη σύλληψη επτά ειδών αγρίων σπίνων<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0012"><P>Προπαρατέθηκε στην υποσημείωση 2.</P></NOTE>, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 5, στοιχεία αʹ και εʹ, και 8, παράγραφος 1, σε συνδυασμό με το στοιχείο αʹ του Παραρτήματος IV και με το άρθρο 9, παράγραφος 1, της οδηγίας περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών·</P></ITEM><ITEM><P>η Δημοκρατία της Μάλτας πρέπει να καταδικασθεί στα δικαστικά έξοδα.</P></ITEM></LIST></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0033"><NO.P>33.</NO.P><TXT>Στις <DATE ISO="20170215">15 Φεβρουαρίου 2017</DATE> διεξήχθη επ’ ακροατηρίου συζήτηση, κατά την οποία η Επιτροπή και η Μάλτα ανέπτυξαν προφορικά τα επιχειρήματά τους.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Επιχειρήματα των διαδίκων</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0034"><NO.P>34.</NO.P><TXT>Προς στήριξη της προσφυγής της, η Επιτροπή προβάλλει πέντε λόγους, δύο εκ των οποίων έχουν σημασία στο πλαίσιο των παρουσών προτάσεων. Πρώτον, η Μάλτα δεν απέδειξε ότι δεν υπάρχει καμία άλλη ικανοποιητική λύση, όπως απαιτεί η εισαγωγική φράση του άρθρου 9, παράγραφος 1. Δεύτερον, η Μάλτα δεν απέδειξε ότι η επιτρεπόμενη δραστηριότητα συνιστά <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0041" REF.END="QE0041"/>ορθολογική εκμετάλλευση<QUOT.END REF.START="QS0041" CODE="00BB" ID="QE0041"/> κατά την έννοια του άρθρου 9, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0035"><NO.P>35.</NO.P><TXT>Η Μάλτα επιμένει ότι η εξαίρεση την οποία υιοθέτησε βασίζεται στο άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της οδηγίας περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών και ότι είναι καθ’ όλα σύμφωνη με την εν λόγω διάταξη.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><?PAGE NO="8"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Ανάλυση</HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Προκαταρκτικές παρατηρήσεις</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0036"><NO.P>36.</NO.P><TXT>Μολονότι στις παρούσες προτάσεις δεν προτίθεμαι να εξετάσω και τους πέντε λόγους ακυρώσεως, θεωρώ, ωστόσο, ότι είναι σημαντικό να εκθέσω από την αρχή ορισμένα πραγματικά περιστατικά τα οποία δεν αμφισβητούνται, σχετικά με την άδεια που παρέσχε η Μάλτα για τη σύλληψη επτά ειδών σπίνων.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0037"><NO.P>37.</NO.P><TXT>Πρώτον, ο συνολικός αριθμός επιτρεπομένων συλλήψεων κατά τη φθινοπωρινή περίοδο ορίζεται πριν από την έναρξη της περιόδου για καθένα από τα είδη σπίνων και <HT TYPE="ITALIC">ορίστηκε ακριβώς στο ίδιο επίπεδο για κάθε είδος κατά τα έτη 2014, 2015 και 2016</HT>. Φαίνεται εξ ορισμού απίθανο να μην υπήρξε καμία διαφοροποίηση από το ένα έτος στο άλλο στον αριθμό των σπίνων των επτά ειδών που υπερίπτανται της Μάλτας κατά τη μετανάστευσή τους<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0013"><P>Για παράδειγμα, η Επιτροπή επισήμανε ότι το ανώτατο εποχικό όριο συλλήψεων για τις καρδερίνες κατά το έτος 2014 (800) ήταν ουσιωδώς υψηλότερο από τον εκτιμώμενο συνολικό αριθμό πτηνών του είδους αυτού που μετανάστευσαν υπεριπτάμενα της Μάλτας κατά τη διάρκεια της φθινοπωρινής περιόδου συλλήψεως ζωντανών σπίνων του έτους 2014.</P></NOTE>. Δεύτερον, το συνολικό ανώτατο όριο συλλήψεων ανά εποχή κατά τη νομοθεσία της Μάλτας είναι <FT TYPE="NUMBER">27500</FT> σπίνοι<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0014"><P>Βλ. άρθρο 5, παράγραφος 1, της κανονιστικής αποφάσεως 250 του 2014 και τις αντίστοιχες διατάξεις των κανονιστικών αποφάσεων που τη διαδέχθηκαν για τα έτη 2015 και 2016.</P></NOTE>. Δεδομένου ότι εκδίδονται περισσότερες από <FT TYPE="NUMBER">4000</FT> άδειες και κάθε άδεια παρέχει στον κάτοχο δικαίωμα να συλλάβει μέχρι 10 σπίνους, συνάγεται ότι –εκτός αν πάψουν να πραγματοποιούνται οποιεσδήποτε συλλήψεις μόλις συμπληρωθεί ο συνολικός ανώτατος αριθμός συλλήψεων για την οικεία περίοδο και η επιβολή της εφαρμογής του μέτρου είναι αποτελεσματική– το εν δυνάμει σύνολο των συλλήψεων σπίνων ανά περίοδο θα πλησιάζει μάλλον τις <FT TYPE="NUMBER">40000</FT> παρά τις <FT TYPE="NUMBER">27500</FT>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0038"><NO.P>38.</NO.P><TXT>Τρίτον, κάθε κάτοχος αδείας δικαιούται να καταχωρίσει έναν <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0042" REF.END="QE0042"/>σταθμό σύλληψης ζώντων πτηνών<QUOT.END REF.START="QS0042" CODE="00BB" ID="QE0042"/> εφοδιασμένο με <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0043" REF.END="QE0043"/>όχι περισσότερα από δύο ζεύγη οριζοντίων πλεγμάτων παγίδευσης με δόκανα ανά σταθμό, όπου κάθε πλέγμα δεν υπερβαίνει σε εμβαδό τα 38 τετραγωνικά μέτρα<QUOT.END REF.START="QS0043" CODE="00BB" ID="QE0043"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0015"><P>Βλ. άρθρο 2, παράγραφος 2, της κανονιστικής αποφάσεως 253 του 2014.</P></NOTE>. Επομένως, η συνολική επιφάνεια πλέγματος φαίνεται να είναι 152 τετραγωνικά μέτρα<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0016"><P>Δηλαδή: 38 τετραγωνικά μέτρα (το εμβαδόν ενός πλέγματος) x 2 (επειδή τα πλέγματα χρησιμοποιούνται πάντα σε ζεύγη) x 2 (επειδή υπάρχουν δύο ζεύγη πλεγμάτων ανά σταθμό συλλήψεως ζωντανών πτηνών).</P></NOTE>. Η φθινοπωρινή περίοδος συλλήψεως ζωντανών πτηνών διαρκεί 73 ημέρες<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0017"><P>Βλ. άρθρο 3 της κανονιστικής αποφάσεως 250 του 2014 και τις αντίστοιχες διατάξεις στις κανονιστικές αποφάσεις των ετών 2015 και 2016 που τη διαδέχθηκαν.</P></NOTE>. Δεδομένου ότι ο συνολικός ανώτατος αριθμός επιτρεπομένων συλλήψεων είναι δέκα σπίνοι ανά άδεια, αυτό σημαίνει ότι επιτρέπεται να τοποθετηθεί συνολική επιφάνεια πλέγματος 152 τετραγωνικών μέτρων για να συλλαμβάνεται, κατά μέσο όρο, ένας μόνο σπίνος ανά εβδομάδα στη διάρκεια της φθινοπωρινής περιόδου συλλήψεως πτηνών διαρκείας 73 ημερών.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0039"><NO.P>39.</NO.P><TXT>Τέλος, ενώ ο δηλωμένος αποκλειστικός σκοπός της συλλήψεως πτηνών κατά τη νομοθεσία της Μάλτας είναι η διατήρηση αυτών σε αιχμαλωσία, αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της επιχειρηματολογίας της Μάλτας ότι δεν υπάρχει ανάγκη να συλλαμβάνονται άγριοι σπίνοι για τους σκοπούς της διατήρησης της ποικιλότητας των πτηνών που αναπαράγονται σε αιχμαλωσία. Από επιστημονικής απόψεως, φαίνεται ότι είναι προτιμότερο να εισάγονται περισσότεροι εκτρεφόμενοι σε αιχμαλωσία σπίνοι για τον σκοπό αυτόν<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0018"><P>Η Μάλτα δήλωσε ότι η χρησιμοποίηση εισαγόμενων εκτρεφομένων σε αιχμαλωσία σπίνων είναι πολύ πιο πρακτική και αποτελεσματική για τη διασφάλιση της γενετικής ποικιλότητας στο εσωτερικό ορισμένου πληθυσμού σπίνων που ζουν σε αιχμαλωσία και ότι, επομένως, το πρόγραμμα αναπαραγωγής σε αιχμαλωσία δεν απαιτεί πλέον ούτε καν μικρής κλίμακας συλλήψεις σπίνων που ζουν ελεύθεροι στη φύση. Η Μάλτα στήριξε την εκτίμηση αυτή σε διάφορες επιστημονικές εκθέσεις στις οποίες παραπέμπει, ιδίως δε σε μια έκθεση του 2010 καταρτισθείσα από μια υπο-επιτροπή της Malta Ornis Committee. Η Επιτροπή συμφωνεί με την εκτίμηση της Μάλτας επί του σημείου αυτού.</P></NOTE>. Συνεπώς, η Μάλτα απεμπόλησε ρητά το δικαίωμα να χρησιμοποιήσει την εξαίρεση του άρθρου 9, παράγραφος 1, για τον ειδικό, περιορισμένο σκοπό που προβλέπεται στην Πράξη Προσχωρήσεώς της<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0019"><P>Βλ. σημείο 26 και υποσημείωση 9 ανωτέρω.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="9"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0040"><NO.P>40.</NO.P><TXT>Επομένως, η νομοθεσία της Μάλτας επιτρέπει προφανώς τη σύλληψη, με τη χρήση πλεγμάτων παγίδευσης, και την κατόπιν αυτής διατήρηση αγρίων πτηνών. Εκάστη των δραστηριοτήτων αυτών απαγορεύεται κατά τα άρθρα 5, στοιχεία αʹ, και εʹ, και 8, παράγραφος 1, σε συνδυασμό με το στοιχείο αʹ του Παραρτήματος IV της οδηγίας περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών. Το αν η Μάλτα παρέβη όντως τις εν λόγω διατάξεις εξαρτάται από το αν η νομοθεσία της πληροί τις αυστηρές προϋποθέσεις που επιβάλλονται σχετικά με τη δυνατότητα εξαιρέσεων η οποία καθιερώνεται στο άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0041"><NO.P>41.</NO.P><TXT>Οι προϋποθέσεις αυτές είναι οι εξής: (i) να μην υπάρχουν άλλες ικανοποιητικές λύσεις εκτός από τη δραστηριότητα για την οποία ζητείται εξαίρεση, (ii) η εξαίρεση πρέπει να επιτρέπει τη <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0044" REF.END="QE0044"/>σύλληψη, την κράτηση ή άλλη ορθολογική εκμετάλλευση<QUOT.END REF.START="QS0044" CODE="00BB" ID="QE0044"/>, (iii) να χωρεί υπό αυστηρά ελεγχόμενους όρους, (iv) με επιλεκτικό τρόπο και (v) να αφορά μόνο μικρό αριθμό πτηνών.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0042"><NO.P>42.</NO.P><TXT>Δηλώνω ευθύς εξ αρχής ότι, κατά τη γνώμη μου, τα πραγματικά περιστατικά που μόλις περιέγραψα δείχνουν σαφώς ότι η νομοθεσία της Μάλτας δεν μπορεί να καλυφθεί από την εξαίρεση που επιτρέπει το άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της οδηγίας περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Η οδηγία περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών – ερμηνευτικές αρχές</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0043"><NO.P>43.</NO.P><TXT>Όπως έχει επισημάνει ο γενικός εισαγγελέας Ruiz-Jarabo Colomer, αφορμή της εκδόσεως της οδηγίας περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών αποτέλεσε μια ανησυχητική διαπίστωση: η μείωση του πληθυσμού πλειόνων ειδών πτηνών που ζουν εκ φύσεως σε άγρια κατάσταση στο ευρωπαϊκό έδαφος των κρατών μελών<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0020"><P>Βλ. προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Ruiz-Jarabo Colomer στην υπόθεση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Ligue pour la protection des oiseaux κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑182/02</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2003:248">EU:C:2003:248</NO.ECLI>, σημείο <REF.NP.ECR REF="NP0005">5</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Η κατάσταση αυτή αποτελεί <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0045" REF.END="QE0045"/>σοβαρό κίνδυνο για τη διατήρηση του φυσικού περιβάλλοντος, ιδίως εξαιτίας των απειλητικών συνεπειών της για τη βιολογική ισορροπία<QUOT.END REF.START="QS0045" CODE="00BB" ID="QE0045"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0021"><P>Αιτιολογική σκέψη 3 της οδηγίας περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών.</P></NOTE> και <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0046" REF.END="QE0046"/>[η] διατήρηση των πτηνών που ζουν εκ φύσεως σε άγρια κατάσταση στο ευρωπαϊκό έδαφος των κρατών μελών είναι αναγκαία για την πραγμάτωση των στόχων της [Ένωσης] στους τομείς της βελτιώσεως των συνθηκών ζωής και της αειφόρου ανάπτυξης<QUOT.END REF.START="QS0046" CODE="00BB" ID="QE0046"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0022"><P>Αιτιολογική σκέψη 5.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0044"><NO.P>44.</NO.P><TXT>Μετά τη θέση σε ισχύ της Συνθήκης της Λισσαβώνας, την <DATE ISO="20091201">1η Δεκεμβρίου 2009</DATE>, η αρχή της <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0047" REF.END="QE0047"/>υψηλού επιπέδου προστασίας και βελτίωσης της ποιότητος του περιβάλλοντος<QUOT.END REF.START="QS0047" CODE="00BB" ID="QE0047"/> που διατυπώνεται στο άρθρο 3, παράγραφος 3, ΣΕΕ κατέστη κατευθυντήριος στόχος του δικαίου της Ένωσης. Η ίδια αρχή υιοθετείται στο άρθρο 37 του Χάρτη<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0023"><P>Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (<REF.DOC.OJ COLL="C" NO.OJ="326" PAGE.FIRST="2" DATE.PUB="2012">ΕΕ 2012, C 326, σ. 2</REF.DOC.OJ>, στο εξής: Χάρτης). Το άρθρο αυτό καθιερώνει την υποχρέωση διασφαλίσεως <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0048" REF.END="QE0048"/>υψηλού επιπέδου προστασίας και βελτιώσεως της ποιότητος του περιβάλλοντος<QUOT.END REF.START="QS0048" CODE="00BB" ID="QE0048"/> και ενσωματώσεως των στόχων αυτών στις πολιτικές της Ένωσης.</P></NOTE> ο οποίος –επίσης κατόπιν της θέσεως σε ισχύ της Συνθήκης της Λισσαβώνας– αποτελεί μέρος του πρωτογενούς δικαίου της Ένωσης και πρέπει να θεωρείται ως ερμηνευτικό εργαλείο για την ερμηνεία του δευτερογενούς δικαίου<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0024"><P>Βλ. προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Ν. Jääskinen στην υπόθεση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Bund für Umwelt und Naturschutz Deutschland</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑461/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:2324">EU:C:2014:2324</NO.ECLI>, σημείο <REF.NP.ECR REF="NP0006">6</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0045"><NO.P>45.</NO.P><TXT>Κατά πάγια νομολογία, οσάκις ένα κράτος μέλος επικαλείται εξαίρεση προβλεπόμενη από το δίκαιο της Ένωσης, η δράση του εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του δικαίου της Ένωσης κατά την έννοια του άρθρου 51 του Χάρτη, οπότε η συμβατότητα της δράσεως αυτής με τα θεμελιώδη δικαιώματα πρέπει να εξετάζεται με γνώμονα τις γενικές αρχές του δικαίου της Ένωσης, καθώς και τα θεμελιώδη δικαιώματα και τις θεμελιώδεις αρχές που καθιερώνει ο Χάρτης<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0025"><P>Βλ. αποφάσεις της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20130226">26ης Φεβρουαρίου 2013</DATE>, <NAME.CASE>Åkerberg Fransson</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑617/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2013:105">EU:C:2013:105</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0021">21</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), και της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20161221">21ης Δεκεμβρίου 2016</DATE>, <NAME.CASE>Tele2 Sverige και Watson κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑203/15 και C‑698/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:970">EU:C:2016:970</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0074">74</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="10"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0046"><NO.P>46.</NO.P><TXT>Ο σκοπός της οδηγίας περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών είναι να προστατεύσει τα πτηνά –όχι να ρυθμίσει τα θέματα θήρας ή παγίδευσής τους. Θα πρέπει να έχουμε κατά νου την απλή αυτή αλήθεια όταν αναζητούμε ισορροπία μεταξύ της προστασίας του περιβάλλοντος –που είναι ο πρωταρχικός σκοπός της οδηγίας– και των διαφόρων άλλων συμφερόντων που απαριθμούνται στο άρθρο 2 της οδηγίας (κυρίως συμφερόντων οικονομικής ή ψυχαγωγικής φύσεως).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0047"><NO.P>47.</NO.P><TXT>Το άρθρο 9, παράγραφος 1, δεν παρέχει στα κράτη μέλη, εν λευκώ, δυνατότητα παρεκκλίσεων. Τους επιτρέπει να θεσπίζουν παρεκκλίσεις μόνον εφόσον αυτό είναι απολύτως αναγκαίο και υπό τον όρο ότι δεν διακυβεύονται οι άλλοι στόχοι που επιδιώκει η οδηγία<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0026"><P>Βλ., συναφώς, απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20090910">10ης Σεπτεμβρίου 2009</DATE>, <NAME.CASE>Επιτροπή κατά Μάλτας</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑76/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2009:535">EU:C:2009:535</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0058">58</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Ειδικότερα, το άρθρο 9, παράγραφος 1, της οδηγίας περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών δεν μπορεί να ερμηνεύεται με τρόπο που το μετατρέπει από εξαίρεση σε κανόνα. Κάτι τέτοιο θα καθιστούσε τις υποχρεώσεις αρχής, που καθιερώνονται στα άρθρα 1 και 2, σε μεγάλο βαθμό κενές περιεχομένου<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0027"><P>Βλ., κατ’ αναλογίαν, απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20161221">21ης Δεκεμβρίου 2016</DATE>, <NAME.CASE>Tele2 Sverige και Watson κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑203/15 και C‑698/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:970">EU:C:2016:970</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0089">89</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0048"><NO.P>48.</NO.P><TXT>Επομένως, η ερμηνεία των δύο κρισίμων εκφράσεων, ήτοι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0049" REF.END="QE0049"/>εφόσον δεν υπάρχουν άλλες ικανοποιητικές λύσεις<QUOT.END REF.START="QS0049" CODE="00BB" ID="QE0049"/> και <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0050" REF.END="QE0050"/>η σύλληψη, η κράτηση και η ορθολογική εκμετάλλευση<QUOT.END REF.START="QS0050" CODE="00BB" ID="QE0050"/>, θα πρέπει να χωρήσει με τον τρόπο που εξυπηρετεί καλύτερα τον σκοπό της προστασίας<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0028"><P>Βλ. προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Ruiz-Jarabo Colomer στην υπόθεση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Ligue pour la protection des oiseaux κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑182/02</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2003:248">EU:C:2003:248</NO.ECLI>, σημείο <REF.NP.ECR REF="NP0026">26</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0049"><NO.P>49.</NO.P><TXT>Οι επί μέρους κατηγορίες εξαιρέσεων που προβλέπονται στα στοιχεία αʹ, βʹ, και γʹ της παραγράφου 1 του άρθρου 9 δεν προορίζονται, κατά τη γνώμη μου, να χρησιμεύσουν ως βάση για την υιοθέτηση μιας <HT TYPE="ITALIC">ευρείας, γενικευμένης πρακτικής</HT> που θα παρεκκλίνει από την αρχή της προστασίας. Προορίζονται, αντίθετα, να επιτρέψουν στα κράτη μέλη να διαχειριστούν συγκεκριμένες ανάγκες και ειδικές καταστάσεις<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0029"><P>Βλ. αποφάσεις της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19870708">8ης Ιουλίου 1987</DATE>, <NAME.CASE>Επιτροπή κατά Βελγίου</NAME.CASE> (<NO.CASE>247/85</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1987:339">EU:C:1987:339</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0007">7</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), και της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19960307">7ης Μαρτίου 1996</DATE>, <NAME.CASE>Associazione Italiana per il WWF κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑118/94</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1996:86">EU:C:1996:86</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0021">21</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>, όπου το γενικό συμφέρον επιτάσσει να υποχωρήσει ο συνήθης κανόνας (η προστασία των αγρίων πτηνών) υπέρ κάποιας άλλης επιτακτικής ανάγκης. Το γράμμα της αιτιολογικής σκέψεως 12 του προοιμίου της εν λόγω οδηγίας επιβεβαιώνει την ερμηνεία αυτή.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0050"><NO.P>50.</NO.P><TXT>Δεδομένου ότι εισάγει εξαίρεση από τις γενικές αρχές προστασίας που καθιερώνει η οδηγία περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών, το άρθρο 9 πρέπει να ερμηνεύεται συσταλτικά<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0030"><P>Βλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20110217">17ης Φεβρουαρίου 2011</DATE>, <NAME.CASE>The Number (UK) και Conduit Enterprises</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑16/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:92">EU:C:2011:92</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0031">31</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE> και ένα κράτος μέλος που επιθυμεί να κάνει χρήση αυτού πρέπει να αποδείξει ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις της εφαρμογής του<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0031"><P>Βλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20090910">10ης Σεπτεμβρίου 2009</DATE>, <NAME.CASE>Επιτροπή κατά Μάλτας</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑76/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2009:535">EU:C:2009:535</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0048">48</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Επομένως, εναπόκειται στη Μάλτα να παράσχει τις αναγκαίες αποδείξεις για να δικαιολογήσει την εκ μέρους της χρήση της εν λόγω εξαιρέσεως<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0032"><P>Βλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19990916">16ης Σεπτεμβρίου 1999</DATE>, <NAME.CASE>Επιτροπή κατά Ισπανίας</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑414/97</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1999:417">EU:C:1999:417</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0022">22</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0051"><NO.P>51.</NO.P><TXT>Στο σημείο αυτό, είναι σημαντικό να υπομνησθεί ότι τα κράτη μέλη υποχρεούνται να διασφαλίζουν ότι οποιαδήποτε επέμβαση που θίγει τα προστατευόμενα είδη επιτρέπεται μόνο βάσει αποφάσεων που περιέχουν ακριβή και επαρκή αιτιολογία, μνημονεύουσα τους λόγους, τις προϋποθέσεις και τις υποχρεώσεις που προβλέπονται στις παραγράφους 1 και 2 του άρθρου 9 της οδηγίας περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0033"><P>Βλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20060608">8ης Ιουνίου 2006</DATE>, <NAME.CASE>WWF Italia κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑60/05</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2006:378">EU:C:2006:378</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0034">34</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Χωρίς τέτοιου είδους λεπτομερείς πληροφορίες αφορώσες όλες τις κρίσιμες παραμέτρους μιας εξαιρέσεως, η Επιτροπή δεν θα ήταν σε θέση να εποπτεύει και να διασφαλίζει <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0051" REF.END="QE0051"/>συνεχώς<QUOT.END REF.START="QS0051" CODE="00BB" ID="QE0051"/> τη συμμόρφωση των κρατών μελών με την εν λόγω οδηγία, όπως επιβάλλει η παράγραφος 4 του άρθρου 9.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="11"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0052"><NO.P>52.</NO.P><TXT>Όπως φαίνεται καθαρά από το ίδιο το άρθρο 9 (το οποίο θέτει λεπτομερείς και λίαν αυστηρές προϋποθέσεις εφαρμογής της εξαιρέσεως) καθώς και από τη γενική αρχή της αναλογικότητας, η σχεδιαζόμενη εξαίρεση πρέπει να είναι ανάλογη προς τις ανάγκες οι οποίες τη δικαιολογούν<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0034"><P>Βλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20090910">10ης Σεπτεμβρίου 2009</DATE>, <NAME.CASE>Επιτροπή κατά Μάλτας</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑76/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2009:535">EU:C:2009:535</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0057">57</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Συγκεκριμένα, κατά πάγια νομολογία, η δυνατότητα παρεκκλίσεως από το <HT TYPE="ITALIC">περιοριστικό της θήρας καθεστώς</HT> (καθώς και από τους άλλους περιορισμούς και απαγορεύσεις που περιέχονται στα άρθρα 5, 6 και 8 της οδηγίας περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών), η οποία προβλέπεται στο άρθρο 9 της οδηγίας, υπόκειται στην τήρηση των επακριβώς καθοριζομένων αυστηρών προϋποθέσεων που προβλέπονται στο άρθρο 9, παράγραφος 2, και οι οποίες έχουν ως σκοπό να περιορίσουν τις παρεκκλίσεις στο απολύτως αναγκαίο μέτρο και να παράσχουν τη δυνατότητα στην Επιτροπή να ασκεί τη σχετική εποπτεία<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0035"><P>Βλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19960307">7ης Μαρτίου 1996</DATE>, <NAME.CASE>Associazione Italiana per il WWF κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑118/94</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1996:86">EU:C:1996:86</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0021">21</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0053"><NO.P>53.</NO.P><TXT>Υπό το πρίσμα των ανωτέρω, θα προχωρήσω στην εξέταση του πρώτου και του τρίτου λόγου παραβάσεως που προβάλλει η Επιτροπή.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Ο πρώτος λόγος: <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0052" REF.END="QE0052"/>δεν υπάρχουν άλλες ικανοποιητικές λύσεις<QUOT.END REF.START="QS0052" CODE="00BB" ID="QE0052"/></HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0054"><NO.P>54.</NO.P><TXT>Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι η Μάλτα δεν κατόρθωσε να αποδείξει ότι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0053" REF.END="QE0053"/>δεν υπάρχουν άλλες ικανοποιητικές λύσεις<QUOT.END REF.START="QS0053" CODE="00BB" ID="QE0053"/> κατά την έννοια του άρθρου 9, παράγραφος 1, της οδηγίας περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών, εκτός από την παγίδευση αγρίων σπίνων προκειμένου να αντιμετωπιστεί το <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0054" REF.END="QE0054"/>πρόβλημα<QUOT.END REF.START="QS0054" CODE="00BB" ID="QE0054"/> ή η <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0055" REF.END="QE0055"/>ιδιαίτερη κατάσταση<QUOT.END REF.START="QS0055" CODE="00BB" ID="QE0055"/> την οποία σκοπεί να επιλύσει η νομοθεσία της Μάλτας, που είναι η ανάγκη σύλληψης σπίνων με σκοπό τη διατήρησή τους σε αιχμαλωσία. Ιδίως, η Μάλτα δεν απέδειξε ότι η αναπαραγωγή και η εκτροφή σε αιχμαλωσία δεν αποτελεί ικανοποιητική εναλλακτική λύση.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0055"><NO.P>55.</NO.P><TXT>Η Μάλτα ισχυρίζεται ότι, αντίθετα, δεν υπήρχε άλλη ικανοποιητική λύση.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0056"><NO.P>56.</NO.P><TXT>Στην παρούσα διαδικασία προσφυγής λόγω παραβάσεως, η Επιτροπή και η Μάλτα διαφωνούν ριζικά ως προς τον αληθή σκοπό της παρεκκλίσεως που έχει υιοθετήσει η Μάλτα όσον αφορά τη σύλληψη σπίνων. Ενώ η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι η παρέκκλιση επιτρέπει τη σύλληψη σπίνων αποκλειστικά με σκοπό τη διατήρησή τους σε αιχμαλωσία για διάφορες ψυχαγωγικού χαρακτήρα χρήσεις, η Μάλτα ισχυρίζεται ότι ο επιδιωκόμενος σκοπός περιλαμβάνει και τη σύλληψη ως αυτοτελή σκοπό.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0057"><NO.P>57.</NO.P><TXT>Το Δικαστήριο δεν προβαίνει σε ερμηνεία του εθνικού δικαίου στο πλαίσιο προδικαστικών αποφάσεων<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0036"><P>Βλ., συναφώς, απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20090423">23ης Απριλίου 2009</DATE>, <NAME.CASE>Αγγελιδάκη κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑378/07 έως C‑380/07</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2009:250">EU:C:2009:250</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0048">48</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Ωστόσο, η ίδια η φύση της διαδικασίας για τη διαπίστωση παραβάσεως απαιτεί από το Δικαστήριο να εκτιμήσει αν, θεσπίζοντας ή διατηρώντας σε ισχύ συγκεκριμένα εθνικά νομοθετικά μέτρα, το κράτος μέλος έχει παραβεί τις υποχρεώσεις του που απορρέουν από το δίκαιο της Ένωσης.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0058"><NO.P>58.</NO.P><TXT>Από την απλή ανάγνωση του κειμένου των επίμαχων νομοθετικών διατάξεων της Μάλτας συνάγεται ότι ο σκοπός της παρεκκλίσεως είναι αυτός που περιγράφει η Επιτροπή.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0059"><NO.P>59.</NO.P><TXT>Πρώτον, όπως προκύπτει σαφώς από πάγια νομολογία, το ζήτημα της υπάρξεως παραβάσεως κράτους μέλους πρέπει να εκτιμάται βάσει της καταστάσεως του κράτους μέλους όπως αυτή έχει κατά τη λήξη της προθεσμίας που έχει ταχθεί με την αιτιολογημένη γνώμη<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0037"><P>Βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20050426">26ης Απριλίου 2005</DATE>, <NAME.CASE>Επιτροπή κατά Ιρλανδίας</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑494/01</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2005:250">EU:C:2005:250</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0029">29</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Επομένως, το κρίσιμο εθνικό νομικό πλαίσιο είναι αυτό που προκύπτει από τους νόμους και τις κανονιστικές διατάξεις που ισχύουν κατά το χρονικό αυτό σημείο.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="12"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0060"><NO.P>60.</NO.P><TXT>Δεύτερον, στο πλαίσιο διαδικασίας επί παραβάσει, το Δικαστήριο πρέπει να βασίζει πρωτίστως την ανάλυσή του στην γραμματική ερμηνεία των εθνικών νομοθετικών κειμένων<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0038"><P>Βλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20071213">13ης Δεκεμβρίου 2007</DATE>, <NAME.CASE>Επιτροπή κατά Ιρλανδίας</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑418/04</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2007:780">EU:C:2007:780</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0269">269</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> επ.).</P></NOTE>. Εν προκειμένω, σημειώνω ότι δεν αμφισβητείται το γεγονός ότι η κανονιστική απόφαση 253 του 2014, η οποία αποτελεί τη νομική βάση της παρεκκλίσεως, εκδόθηκε προκειμένου να καταστήσει δυνατή τη σύλληψη σπίνων <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0056" REF.END="QE0056"/>αποκλειστικά για να κρατηθούν σε αιχμαλωσία [<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0039"><P>Ή ενδεχομένως <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0057" REF.END="QE0057"/>αναπαραγωγή<QUOT.END REF.START="QS0057" CODE="00BB" ID="QE0057"/>: βλ. υποσημείωση 5 ανωτέρω.</P></NOTE>], με σκοπό να χρησιμοποιούνται, μεταξύ άλλων, για επίδειξη σε εμποροπανηγύρεις και εκθέσεις, για αναπαραγωγή και/ή για να χρησιμεύουν ως ζωντανοί κράχτες σύμφωνα με τις διατάξεις των παρουσών κανονιστικών διατάξεων<QUOT.END REF.START="QS0056" CODE="00BB" ID="QE0056"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0061"><NO.P>61.</NO.P><TXT>Ουσιαστικά η ίδια περιγραφή απαντά στο επίσημο Τεχνικό Υπόμνημα του 2014 που εκπονήθηκε από την Wild Birds Regulation Unit της Μάλτας. Η περιγραφή αυτή επαναλαμβάνει, κατ’ ουσίαν, το εισαγωγικό κείμενο του Σημείου 10 (<QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0058" REF.END="QE0058"/>Περιβάλλον<QUOT.END REF.START="QS0058" CODE="00BB" ID="QE0058"/>), Δ (<QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0059" REF.END="QE0059"/>Προστασία της φύσεως<QUOT.END REF.START="QS0059" CODE="00BB" ID="QE0059"/>), του Παραρτήματος XI της Πράξεως Προσχωρήσεως<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0040"><P>Ενώ η απόδοση στην αγγλική γλώσσα της κανονιστικής αποφάσεως 253 και του Τεχνικού Υπομνήματος αντιστοιχούν, λέξη προς λέξη, στη διατύπωση του Σημείου 10 (<QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0060" REF.END="QE0060"/>Περιβάλλον<QUOT.END REF.START="QS0060" CODE="00BB" ID="QE0060"/>), Δ (<QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0061" REF.END="QE0061"/>Προστασία της φύσεως<QUOT.END REF.START="QS0061" CODE="00BB" ID="QE0061"/>), του Παραρτήματος XI της Πράξεως Προσχωρήσεως, η απόδοση στη μαλτέζικη γλώσσα της κανονιστικής αποφάσεως 253 έχει ελαφρώς διαφορετική διατύπωση (βλ. υποσημείωση 5). Όπως θα καταστεί εμφανές κατωτέρω, αυτή η μικρή απόκλιση δεν επηρεάζει το συμπέρασμα στο οποίο καταλήγω.</P></NOTE>. Τέλος, προκαλεί εντύπωση το γεγονός ότι η ΟΘΔΖ (ένας από τους δύο φορείς που προωθούν την εκ νέου καθιέρωση της παγιδεύσεως σπίνων)<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0041"><P>Βλ., ανωτέρω, σημείο 27: ο άλλος φορέας προώθησης ήταν το πολιτικό κόμμα PL το οποίο κέρδισε τις εκλογές του 2013 και σχημάτισε κυβέρνηση.</P></NOTE> επιβεβαίωσε στο Υπόμνημά της περί παγιδεύσεως πτηνών του Ιουλίου 2012 ότι η πρακτική της παγιδεύσεως σπίνων εξυπηρετεί <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0062" REF.END="QE0062"/><HT TYPE="ITALIC">μόνο τον σκοπό της διατήρησης των πτηνών στη ζωή για το κελάηδημά τους, τη χρησιμοποίησή τους για κράχτες και την αναπαραγωγή τους σε αιχμαλωσία</HT><QUOT.END REF.START="QS0062" CODE="00BB" ID="QE0062"/>. Επομένως, κανένα στοιχείο περιεχόμενο στα έγγραφα που ανατρέχουν στην εποχή της θεσπίσεώς τους δεν περιέχει την παραμικρή ένδειξη ότι οι νομοθετικές διατάξεις της Μάλτας θεσπίστηκαν με σκοπό να επιτρέψουν την παγίδευση των σπίνων αυτή καθαυτήν.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0062"><NO.P>62.</NO.P><TXT>Τρίτον, σύμφωνα με τη μέχρι σήμερα νομολογία, το Δικαστήριο, κατά την ερμηνεία διατάξεων του εθνικού δικαίου, μπορεί μόνο κατ’ εξαίρεση να παρεκκλίνει του γράμματός τους. Αυτό συμβαίνει ιδίως όταν η νομολογία των εθνικών δικαστηρίων συνεπάγεται ότι οι διατάξεις του εθνικού δικαίου πρέπει να ερμηνεύονται με συγκεκριμένο τρόπο<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0042"><P>Κατά την εν λόγω νομολογία, το περιεχόμενο των εθνικών νομοθετικών, κανονιστικών ή διοικητικών διατάξεων πρέπει να εκτιμάται λαμβανομένης υπόψη της ερμηνείας τους από τα εθνικά δικαστήρια (βλ, ιδίως, απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20031209">9ης Δεκεμβρίου 2003</DATE>, <NAME.CASE>Επιτροπή κατά Ιταλίας</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑129/00</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2003:656">EU:C:2003:656</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0030">30</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί παρατιθέμενη νομολογία). Επίσης, όταν μια εθνική νομοθεσία αποτελεί το αντικείμενο αποκλινουσών ερμηνειών εκ μέρους των δικαστηρίων, δυναμένων να ληφθούν υπόψη, εκ των οποίων οι μεν οδηγούν σε σύμφωνη με το δίκαιο της Ένωσης εφαρμογή της εν λόγω νομοθεσίας, ενώ οι δε σε εφαρμογή ασυμβίβαστη με το δίκαιο αυτό, πρέπει να αναγνωρίζεται ότι, τουλάχιστον, η νομοθεσία αυτή δεν είναι επαρκώς σαφής ώστε να διασφαλίζει μια εφαρμογή σύμφωνη με το δίκαιο της Ένωσης (βλ. σκέψη 33).</P></NOTE>. Ωστόσο, δεν πρόκειται για τέτοια περίπτωση εν προκειμένω.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0063"><NO.P>63.</NO.P><TXT>Οι εξηγήσεις που δίνει η Μάλτα ως προς το πώς πρέπει να ερμηνευθούν οι διατάξεις του εθνικού δικαίου δεν φαίνεται να αντιστοιχούν στο γράμμα των εφαρμοστέων διατάξεων της εθνικής νομοθεσίας. Αντίθετα, φαίνεται να αντιστοιχούν σε contra legem ερμηνεία των επίμαχων διατάξεων.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0064"><NO.P>64.</NO.P><TXT>Επομένως, κατά την εξέταση του πρώτου λόγου παραβάσεως θα εκκινήσω με βάση την υπόθεση ότι η νομοθεσία της Μάλτας πρέπει να ερμηνευθεί σύμφωνα με το γράμμα της –δηλαδή, να γίνει δεκτό ότι σκοπεί να επιτρέψει τη σύλληψη ζωντανών σπίνων <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0063" REF.END="QE0063"/>αποκλειστικά για να κρατηθούν σε αιχμαλωσία, με σκοπό να χρησιμοποιούνται, μεταξύ άλλων, για επίδειξη σε πανηγύρια και εκθέσεις, για αναπαραγωγή και/ή να χρησιμεύουν ως ζωντανοί κράχτες<QUOT.END REF.START="QS0063" CODE="00BB" ID="QE0063"/>. Χάριν δε πληρότητος, θα εξετάσω κατόπιν τον πρώτο λόγο από την οπτική γωνία της Μάλτας.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="13"?><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Σύλληψη με αποκλειστικό σκοπό τη διατήρηση σε αιχμαλωσία</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0065"><NO.P>65.</NO.P><TXT>Από τις πρώτες λέξεις του κειμένου του άρθρου 9, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της οδηγίας περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών συνάγεται ότι η παρέκκλιση με βάση την εν λόγω διάταξη επιτρέπεται μόνον <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0064" REF.END="QE0064"/>εφόσον δεν υπάρχουν άλλες ικανοποιητικές λύσεις<QUOT.END REF.START="QS0064" CODE="00BB" ID="QE0064"/> όσον αφορά τη δραστηριότητα ως προς την οποία αναζητείται λύση μέσω της εφαρμογής της εξαιρέσεως<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0043"><P>Βλ., συναφώς, αποφάσεις της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20031016">16ης Οκτωβρίου 2003</DATE>, <NAME.CASE>Ligue pour la protection des oiseaux κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑182/02</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2003:558">EU:C:2003:558</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0015">15</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), και της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20050609">9ης Ιουνίου 2005</DATE>, <NAME.CASE>Επιτροπή κατά Ισπανίας</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑135/04</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2005:374">EU:C:2005:374</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0018">18</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Η έκφραση αυτή στην αρχή του κειμένου του άρθρου 9, παράγραφος 1, λειτουργεί ως φίλτρο που περιορίζει την πρόσβαση στους ειδικούς λόγους εξαιρέσεων που απαριθμούνται κατόπιν υπό τα στοιχεία αʹ, βʹ, και γʹ.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0066"><NO.P>66.</NO.P><TXT>Ο όρος <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0065" REF.END="QE0065"/>ικανοποιητική λύση<QUOT.END REF.START="QS0065" CODE="00BB" ID="QE0065"/> αποτελεί έννοια του δικαίου της Ένωσης η οποία πρέπει να ερμηνεύεται αυτοτελώς. Επ’ αυτού, συμφωνώ με τον γενικό εισαγγελέα Ν. Fennelly, ο οποίος εξέφρασε την άποψη ότι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0066" REF.END="QE0066"/>ο όρος <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0067" REF.END="QE0067"/>ικανοποιητική<QUOT.END REF.START="QS0067" CODE="201D" ID="QE0067"/> μπορεί να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι χαρακτηρίζει μια λύση η οποία επιλύει το <HT TYPE="ITALIC">συγκεκριμένο πρόβλημα</HT> που αντιμετωπίζουν οι εθνικές αρχές και η οποία συγχρόνως τηρεί, στο μέτρο του δυνατού, τις απαγορεύσεις της οδηγίας· παρέκκλιση μπορεί να επιτραπεί μόνον εάν είναι αδύνατη η υιοθέτηση άλλης λύσεως, μη συνεπαγόμενης την αναίρεση των απαγορεύσεων αυτών<QUOT.END REF.START="QS0066" CODE="00BB" ID="QE0066"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0044"><P>Βλ. προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Ν. Fennelly στην υπόθεση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>LRBPO και AVES</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑10/96</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1996:430">EU:C:1996:430</NO.ECLI>, σημείο <REF.NP.ECR REF="NP0033">33</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>) (η υπογράμμιση δική μου).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0067"><NO.P>67.</NO.P><TXT>Τα κράτη μέλη οφείλουν να ερευνήσουν πραγματικά και να εκτιμήσουν αν όντως <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0068" REF.END="QE0068"/>δεν <HT TYPE="ITALIC">υπάρχουν</HT> άλλες ικανοποιητικές λύσεις<QUOT.END REF.START="QS0068" CODE="00BB" ID="QE0068"/> καλύπτουσες τις ανάγκες που εξυπηρετεί η επίμαχη δραστηριότητα. Από την άποψη αυτή, συμφωνώ με την Επιτροπή ότι το κράτος μέλος πρέπει πρώτα να αποδείξει ότι υπάρχει συγκεκριμένος σκοπός που θεμελιώνει την επίκληση της εξαιρέσεως. Εφιστώ στο σημείο αυτό την προσοχή στη χρήσιμη μεθοδολογία που έχει αναπτύξει η Επιτροπή όσον αφορά τις εξαιρέσεις για τη θήρα στον (μη δεσμευτικό) Οδηγό της για την Αειφόρο Θήρα<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0045"><P>Βλ. Τμήμα 3, σ. 41 επ. Η μεθοδολογία αυτή επιβάλλει, ως προϋπόθεση για τη θέσπιση εξαιρέσεως, να προσδιοριστεί ένα επακριβώς συγκεκριμένο πρόβλημα του οποίου επιζητείται η επίλυση. Προβλέπει τα ακόλουθα στάδια: (i) εντοπισμό και οριοθέτηση του συγκεκριμένου προβλήματος για το οποίο αναζητείται λύση, (ii) εντοπισμό ενδεχομένων εναλλακτικών λύσεων του εν λόγω προβλήματος, (iii) εξασφάλιση της δυνατότητας εφαρμογής του άρθρου 9 στις εν λόγω εναλλακτικές λύσεις, και (iv) εφαρμογή του <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0069" REF.END="QE0069"/>κριτηρίου της ικανοποιητικής λύσεως<QUOT.END REF.START="QS0069" CODE="00BB" ID="QE0069"/> στις δυνάμει εναλλακτικές λύσεις. Ο Οδηγός για την Αειφόρο Θήρα είναι διαθέσιμος μέσω του συνδέσμου: http://ec.europa.eu/environment/nature/conservation/wildbirds/hunting/docs/hunting_guide_en.pdf.</P></NOTE> –μεθοδολογία την οποία η Μάλτα υιοθετεί, όπως ρητά δήλωσε με το υπόμνημα αντικρούσεως.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0068"><NO.P>68.</NO.P><TXT>Περαιτέρω, φρονώ ότι ένα κράτος μέλος δεν μπορεί να περιγράψει με τεχνητό τρόπο το πρόβλημα στο οποίο επιζητεί λύση ούτως ώστε να αποκλείσει άλλες δυνατές ικανοποιητικές λύσεις. Αντίθετα, πρέπει να αποδείξει ότι δεν υφίστανται τέτοιες εναλλακτικές λύσεις επικαλούμενο αντικειμενικά στοιχεία ικανά να υποβληθούν στην εποπτεία της Επιτροπής και ακολούθως στον δικαστικό έλεγχο του Δικαστηρίου<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0046"><P>Βλ. ανωτέρω, σημεία 49 έως 52.</P></NOTE>. Μόνον δε εφόσον, λαμβανομένων υπόψη όλων των περιστάσεων της υπόθεσης και εξασφαλιζομένης της συμμορφώσεως με τους σκοπούς της οδηγίας περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών, πράγματι δεν υπάρχει <HT TYPE="ITALIC">καμία εναλλακτική λύση</HT> που να εξυπηρετεί τον θεμιτό σκοπό που επικαλείται το κράτος μέλος, το τελευταίο μπορεί να κάνει χρήση μιας από τις κατηγορίες εξαιρέσεων του άρθρου 9, παράγραφος 1.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0069"><NO.P>69.</NO.P><TXT>Η χρήση του όρου <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0070" REF.END="QE0070"/>ικανοποιητικές<QUOT.END REF.START="QS0070" CODE="00BB" ID="QE0070"/> υπονοεί ότι το άρθρο 9, παράγραφος 1, της οδηγίας περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών δεν απαιτεί η εναλλακτική λύση να είναι τέλεια ή οπωσδήποτε ακριβώς ισοδύναμη προς την ιστορική, παραδοσιακή λύση στο πρόβλημα που επιδιώκεται να επιλυθεί. Η νέα λύση ενδέχεται να συνεπάγεται μια κάποια δυσκολία ή να απαιτεί από τους ενδιαφερομένους να προσαρμόσουν τις πρακτικές τους.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0070"><NO.P>70.</NO.P><TXT>Η προσέγγιση αυτή επιβεβαιώνεται από τη νομολογία.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="14"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0071"><NO.P>71.</NO.P><TXT>Συγκεκριμένα, στην υπόθεση LRBPO και AVES<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0047"><P>Απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19961212">12ης Δεκεμβρίου 1996</DATE> (<NO.CASE>C‑10/96</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1996:504">EU:C:1996:504</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>, το Conseil d’État (Συμβούλιο της Επικρατείας, Βέλγιο) υπέβαλε δύο προδικαστικά ερωτήματα τα οποία έχουν άμεση σχέση με την υπό κρίση υπόθεση. Ζήτησε να διευκρινιστεί αν τα άρθρα 5, 9 και 18 της οδηγίας περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών μπορούν να χρησιμεύσουν ως έρεισμα για να μπορέσει ένα κράτος μέλος να λάβει υπόψη το γεγονός ότι η απαγόρευση συλλήψεως πτηνών για ψυχαγωγικούς σκοπούς θα ανάγκαζε ίσως πολλούς ερασιτέχνες να τροποποιήσουν τις εγκαταστάσεις τους και να εγκαταλείψουν ορισμένες συνήθειες, όταν το κράτος αυτό αναγνωρίζει ότι η αναπαραγωγή και εκτροφή ναι μεν παρίσταται δυνατή, δεν είναι όμως ακόμη πραγματοποιήσιμη σε μεγάλη κλίμακα.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0072"><NO.P>72.</NO.P><TXT>Τα στοιχεία που προσκομίστηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου στην εν λόγω υπόθεση απέδειξαν ότι η εκτροφή και η αναπαραγωγή σε αιχμαλωσία του επιμάχου είδους πτηνών όχι μόνο ήταν επιστημονικά και τεχνικά πραγματοποιήσιμες αλλά είχαν ήδη εφαρμοστεί με επιτυχία από ορισμένους εκτροφείς. Υπό τις συνθήκες αυτές, το Δικαστήριο έκρινε ότι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0071" REF.END="QE0071"/>η εκτροφή και η αναπαραγωγή σε αιχμαλωσία <HT TYPE="ITALIC">δεν</HT> θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως μια <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0072" REF.END="QE0072"/>άλλη ικανοποιητική λύση<QUOT.END REF.START="QS0072" CODE="201D" ID="QE0072"/> παρά μόνον αν αποδεικνυόταν ότι, αν δεν πραγματοποιούνταν απολήψεις από τη φύση, δεν θα μπορούσαν να ευδοκιμήσουν. Επομένως, το γεγονός ότι η εκτροφή και η αναπαραγωγή των εν λόγω ειδών σε αιχμαλωσία δεν είναι ακόμη εφικτές σε μεγάλη κλίμακα λόγω των εγκαταστάσεων και των <HT TYPE="ITALIC">παγιωμένων συνηθειών των ερασιτεχνών</HT> οι οποίες εξάλλου έχουν ευνοηθεί από μια εθνική ρύθμιση η οποία παρεκκλίνει από το γενικό καθεστώς της οδηγίας, <HT TYPE="ITALIC">δεν είναι ικανό, αφεαυτού, να θέσει υπό αμφισβήτηση τον ικανοποιητικό χαρακτήρα της εναλλακτικής λύσεως</HT> προς την απόληψη από τη φύση<QUOT.END REF.START="QS0071" CODE="00BB" ID="QE0071"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0048"><P>Σκέψεις 20 και 21 (η υπογράμμιση δική μου).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0073"><NO.P>73.</NO.P><TXT>Από τα πραγματικά περιστατικά που τέθηκαν υπόψη του Δικαστηρίου καθίσταται σαφές ότι η λύση που δέχθηκε το Δικαστήριο με την απόφασή του στην υπόθεση <HT TYPE="ITALIC">LRBPO και AVES</HT><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0049"><P>Απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19961212">12ης Δεκεμβρίου 1996</DATE> (<NO.CASE>C‑10/96</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1996:504">EU:C:1996:504</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE> μπορεί να μεταφερθεί στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας επί παραβάσει. Θεωρώ ότι δεν χωρεί αμφιβολία ότι τα γενόμενα δεκτά από το Δικαστήριο στην εν λόγω απόφαση σχετικά με τον εφοδιασμό από τους ερασιτέχνες των πτηνοτροφείων τους ισχύει εξίσου και σε σχέση με τη διατήρηση των επτά ειδών σπίνων <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0073" REF.END="QE0073"/>σε αιχμαλωσία [ήτοι ως ωδικά πτηνά], με σκοπό να χρησιμοποιούνται, μεταξύ άλλων, για επίδειξη σε εμποροπανηγύρεις και εκθέσεις, για αναπαραγωγή και/ή για να χρησιμεύουν ως ζωντανοί κράχτες<QUOT.END REF.START="QS0073" CODE="00BB" ID="QE0073"/> κατά τα οριζόμενα στην κανονιστική απόφαση 253 του 2014. Ένα πρόγραμμα αναπαραγωγής σε αιχμαλωσία <HT TYPE="ITALIC">αποτελεί</HT> εναλλακτική λύση (δηλαδή, εναλλακτικό τρόπο εφοδιασμού με σπίνους προοριζόμενους να διατηρηθούν σε αιχμαλωσία). Συνεπώς, η Μάλτα δεν μπορεί να στηριχθεί στην εξαίρεση του άρθρου 9, παράγραφος 1.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0074"><NO.P>74.</NO.P><TXT>Στη συνέχεια θα εξετάσω ορισμένα ειδικά επιχειρήματα που προέβαλε η Μάλτα προς αντίκρουση της εναντίον της προσφυγής.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0075"><NO.P>75.</NO.P><TXT>Το επιχείρημα της Μάλτας ότι ουδέποτε συμφώνησε ότι το πρόγραμμα αναπαραγωγής σε αιχμαλωσία που περιγράφεται στο Παράρτημα ΧΙ της Πράξεως Προσχωρήσεως θα αποτελούσε ικανοποιητική λύση δεν μπορεί να μεταβάλει το συμπέρασμα αυτό. Κατά πάγια νομολογία, ούτε μεμονωμένες τοποθετήσεις ούτε κοινές δηλώσεις των κρατών μελών μπορούν να ληφθούν υπόψη για την ερμηνεία διατάξεως, όταν το περιεχόμενό τους δεν αντανακλάται στο κείμενο της εν λόγω διατάξεως και, επομένως, στερείται νομικής αξίας<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0050"><P>Βλ., συναφώς, αποφάσεις της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19910226">26ης Φεβρουαρίου 1991</DATE>, <NAME.CASE>Antonissen</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑292/89</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1991:80">EU:C:1991:80</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0018">18</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19960213">13ης Φεβρουαρίου 1996</DATE>, <NAME.CASE>Bautiaa και Société française maritime</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑197/94 και C‑252/94</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1996:47">EU:C:1996:47</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0051">51</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), και της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19981203">3ης Δεκεμβρίου 1998</DATE>, <NAME.CASE>KappAhl</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑233/97</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1998:585">EU:C:1998:585</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0023">23</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Αυτό ακριβώς συμβαίνει εν προκειμένω.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0076"><NO.P>76.</NO.P><TXT>Κατόπιν, η Μάλτα υποστηρίζει ότι η αναπαραγωγή σε αιχμαλωσία δεν αποτελεί ικανοποιητική εναλλακτική λύση, δεδομένου ότι ένας συνδυασμός βιογεωγραφικών παραγόντων αποκλείει, στην πραγματικότητα, την ένταξη άγριων σπίνων συλληφθέντων στο φυσικό τους περιβάλλον στο πρόγραμμα αναπαραγωγής σε αιχμαλωσία, προκειμένου να διατηρηθεί η γενετική ποικιλότητα<?PAGE NO="15"?> (δεχόμενη με τον τρόπο αυτό ότι το πρόγραμμα αναπαραγωγής σε αιχμαλωσία της Μάλτας δεν θα απαιτούσε πλέον ούτε καν περιορισμένο αριθμό συλλήψεων άγριων σπίνων στη φύση). Επομένως, με βάση την επιχειρηματολογία της ίδιας της Μάλτας, συνάγεται ότι η αναγκαία γενετική ποικιλότητα των αναπαραγομένων σε αιχμαλωσία αποθεμάτων μπορεί να διασφαλιστεί με μέσα τα οποία δεν απαιτούν οποιαδήποτε εξαίρεση από τις διατάξεις της οδηγίας περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0077"><NO.P>77.</NO.P><TXT>Περαιτέρω, η επίκληση από τη Μάλτα της σκέψεως 56 της προγενέστερης αποφάσεως του Δικαστηρίου στην υπόθεση Επιτροπή κατά Μάλτας δεν είναι ικανή να ανατρέψει τη θέση αυτή<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0051"><P>Απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20090910">10ης Σεπτεμβρίου 2009</DATE> (<NO.CASE>C‑76/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2009:535">EU:C:2009:535</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>). Στην εν λόγω υπόθεση, η εναλλακτική λύση την οποία βρήκε η Επιτροπή παρείχε τόσο περιορισμένες δυνατότητες για άσκηση της επιζητούμενης δραστηριότητας (κυνήγι) ώστε το Δικαστήριο έκρινε ότι ενδέχετο να <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0074" REF.END="QE0074"/>διαταράξει την ισορροπία που επιδιώκει η οδηγία μεταξύ της προστασίας των ειδών και ορισμένων ψυχαγωγικών δραστηριοτήτων<QUOT.END REF.START="QS0074" CODE="00BB" ID="QE0074"/>. Εν προκειμένω, ωστόσο, είναι σαφές ότι η δραστηριότητα της κατοχής πτηνών μπορεί να εξακολουθήσει να ασκείται επιτυχώς μέσω επαρκούς εμβελείας προγράμματος αναπαραγωγής σε αιχμαλωσία.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Η σύλληψη ως αυτοτελής σκοπός</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0078"><NO.P>78.</NO.P><TXT>Για λόγους τάξεως, θα εξετάσω στο σημείο αυτό εν συντομία τον πρώτο λόγο λαμβάνοντας υπόψη τα επιχειρήματα που προβάλλει τώρα σχετικώς η Μάλτα, ήτοι ότι η εξαίρεση, στην πραγματικότητα, αποσκοπεί επίσης στη <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0075" REF.END="QE0075"/>σύλληψη ως αυτοτελή σκοπό<QUOT.END REF.START="QS0075" CODE="00BB" ID="QE0075"/> και ότι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0076" REF.END="QE0076"/>το πρόγραμμα αναπαραγωγής σε αιχμαλωσία […] δεν μπόρεσε να παράσχει ικανοποιητική εναλλακτική όσον αφορά το απαραίτητο στοιχείο της δραστηριότητας το οποίο αναφέρεται στη σύλληψη ζωντανών πτηνών<QUOT.END REF.START="QS0076" CODE="00BB" ID="QE0076"/>. Η Μάλτα ισχυρίζεται ότι το εν λόγω στοιχείο αποτελεί βαθειά ριζωμένο τρόπο ζωής για τους παγιδευτές σπίνων, το πάθος των οποίων δεν μπορεί να ικανοποιηθεί με την αγορά σπίνων που αναπαράγονται σε αιχμαλωσία.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0079"><NO.P>79.</NO.P><TXT>Πρώτον, αξίζει να σημειωθεί ότι δεν υποστηρίχθηκε ότι υπήρχε ανάγκη για οριοθέτηση της παρεκκλίσεως από το αυστηρό καθεστώς διατηρήσεως που καθιερώνει η οδηγία περί των αγρίων πτηνών ώστε να είναι βέβαιο ότι <HT TYPE="ITALIC">κάθε</HT> σπίνος που διατηρείται σε αιχμαλωσία είναι άγριος σπίνος που συνελήφθη στη φύση από παραδοσιακό θηρευτή που χρησιμοποιεί πλέγμα με δόκανα. Δεδομένου του σχετικώς μεγάλου αριθμού σπίνων [που αφορά η διαφορά], μια εναλλακτική λύση θα ήταν, εκ πρώτης όψεως, να καλυφθεί το μεγαλύτερο μέρος της ζήτησης για σπίνους προοριζόμενους να διατηρηθούν σε αιχμαλωσία από πρόγραμμα αναπαραγωγής σε αιχμαλωσία και να περιοριστεί η παγίδευση (προκειμένου να ικανοποιηθεί η παραδοσιακή επιθυμία για σύλληψη ζωντανών σπίνων) σε ένα πολύ μικρότερο αριθμό πτηνών. Δεύτερον, προκύπτει ήδη σαφώς από πάγια νομολογία ότι η εξαίρεση του άρθρου 9, παράγραφος 1, δεν μπορεί να χρησιμοποιείται για να αυξηθεί η <HT TYPE="ITALIC">επιτρεπόμενη</HT> θήρα χωρίς αυτό να είναι αναγκαίο<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0052"><P>Βλ. αποφάσεις της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20031016">16ης Οκτωβρίου 2003</DATE>, <NAME.CASE>Ligue pour la protection des oiseaux κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑182/02</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2003:558">EU:C:2003:558</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0016">16</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20050609">9ης Ιουνίου 2005</DATE>, <NAME.CASE>Επιτροπή κατά Ισπανίας</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑135/04</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2005:374">EU:C:2005:374</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0019">19</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), και της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20090910">10ης Σεπτεμβρίου 2009</DATE>, <NAME.CASE>Επιτροπή κατά Μάλτας</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑76/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2009:535">EU:C:2009:535</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0050">50</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0080"><NO.P>80.</NO.P><TXT>Τρίτον, στον βαθμό που αναγνωρίζεται ότι η σύλληψη αυτή καθαυτήν αποτελεί τον σκοπό της νομοθετικής ρυθμίσεως, μια εναλλακτική λύση θα ήταν ένα (πολύ πιο περιορισμένο) πρόγραμμα συλλήψεως, τοποθέτησης δακτυλίου αναγνώρισης για επιστημονικούς σκοπούς και απελευθέρωσης των ζωντανών πτηνών. Η ίδια η Μάλτα αναγνωρίζει ότι η λύση αυτή δίνει όντως απάντηση ως προς το σκέλος της σύλληψης που αποτελεί έναν από τους δύο στόχους της επίμαχης νομοθεσίας, αλλά την απορρίπτει επειδή η <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0077" REF.END="QE0077"/>σύλληψη, τοποθέτηση δακτυλίου και η απελευθέρωση<QUOT.END REF.START="QS0077" CODE="00BB" ID="QE0077"/> δεν δίνουν συγχρόνως λύση ως προς το σκέλος της διατήρησης των πτηνών από τους ερασιτέχνες<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0053"><P>Βλ. Τεχνικό Υπόμνημα, Μέρος Β, σ. 3. Η θέση της Μάλτας εκτέθηκε εκ νέου από τον εκπρόσωπό της κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση.</P></NOTE>. Όπως εξήγησα, ωστόσο, δεν χωρεί αμφιβολία ότι το σκέλος της διατήρησης μπορεί να καλυφθεί ικανοποιητικά με την εφαρμογή προγράμματος αναπαραγωγής σε αιχμαλωσία<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0054"><P>Βλ. σημείο 73 ανωτέρω.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="16"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0081"><NO.P>81.</NO.P><TXT>Τέταρτον, δεν ετέθησαν υπόψη του Δικαστηρίου στοιχεία που να στηρίζουν την άποψη ότι η <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0078" REF.END="QE0078"/>σύλληψη, τοποθέτηση δακτυλίου και απελευθέρωση<QUOT.END REF.START="QS0078" CODE="00BB" ID="QE0078"/> δεν θα αποτελούσε ικανοποιητική εναλλακτική λύση. Αντικειμενικά, φαίνεται εύλογο να θεωρηθεί ότι η <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0079" REF.END="QE0079"/>σύλληψη, τοποθέτηση δακτυλίου και απελευθέρωση<QUOT.END REF.START="QS0079" CODE="00BB" ID="QE0079"/> ενός πολύ μικρότερου αριθμού πτηνών για αυστηρά επιστημονικούς σκοπούς θα επέτρεπε στους θηρευτές να εξακολουθήσουν να αντλούν ευχαρίστηση από την εξάσκηση των δεξιοτήτων τους στην παγίδευση πτηνών και συγχρόνως θα μείωνε σημαντικά τις αρνητικές επιπτώσεις στην προσπάθεια διατήρησης του πληθυσμού των πτηνών. Το γεγονός ότι οι θηρευτές με παγίδες δεν θα είχαν πλέον το οικονομικό κίνητρο το οποίο σήμερα απορρέει, ιδίως, από την μεταπώληση αιχμαλωτισμένων πτηνών είναι άνευ σημασίας. Στα υπομνήματά της, η Μάλτα εξήγησε ότι σε κάθε πτηνό που συλλαμβάνεται σήμερα πρέπει υποχρεωτικά να τοποθετείται δακτύλιος. Υπό τις συνθήκες αυτές, μπορεί εύλογα να υποτεθεί ότι είναι δυνατό να διδαχθεί στους παγιδευτές σπίνων ο τρόπος τοποθετήσεως δακτυλίου για επιστημονικούς σκοπούς. Θα τονίσω, ωστόσο, ότι, κατά τη γνώμη μου, η χρήση παραδοσιακών πλεγμάτων με δόκανα δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να ενταχθεί σε ένα τέτοιο σύστημα<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0055"><P>Βλ. σημείο 38 ανωτέρω, καθώς και σημείο 102 και υποσημείωση 72 κατωτέρω.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0082"><NO.P>82.</NO.P><TXT>Μια άλλη εναλλακτική λύση θα μπορούσε ίσως να είναι η περιορισμένης έκτασης σύλληψη εν ζωή (με τη χρήση άλλων μεθόδων) των ειδών πτηνών που απαριθμούνται στο Παράρτημα ΙΙ της οδηγίας περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών, ήτοι των πτηνών που επιτρέπεται να θηρεύονται υπό τις προϋποθέσεις του άρθρου 7 της εν λόγω οδηγίας. Επ’ αυτού, θα περιοριστώ να παρατηρήσω ότι ο έλεγχος του αν υφίσταται εναλλακτική λύση πρέπει να βασίζεται σε αντικειμενικά και σαφή κριτήρια<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0056"><P>Βλ. σημεία 66 έως 69 ανωτέρω.</P></NOTE>, ότι στο Δικαστήριο δεν υποβλήθηκαν στοιχεία αποδεικνύοντα ότι το να επιτρέπεται η σύλληψη υπό αυστηρά εποπτευόμενους όρους δεν αποτελεί εναλλακτική λύση<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0057"><P>Ωστόσο, πρέπει επίσης να επισημάνω ότι δεν ετέθησαν υπόψη του Δικαστηρίου στοιχεία από τα οποία να προκύπτει ότι οποιοδήποτε από τα είδη αυτά απαντά πράγματι στη Μάλτα σε επαρκείς αριθμούς ώστε να είναι δυνατό να επιτραπεί εξαίρεση στο πλαίσιο της οδηγίας περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών.</P></NOTE> και ότι η απόφαση στην υπόθεση Επιτροπή κατά Φινλανδίας ουδόλως ενισχύει, κατά την άποψή μου, τη θέση της Μάλτας ότι η δραστηριότητα της σύλληψης ζωντανών πτηνών πρέπει να περιλαμβάνει τη σύλληψη σπίνων<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0058"><P>Βλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20051215">15ης Δεκεμβρίου 2005</DATE> (<NO.CASE>C‑344/03</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2005:770">EU:C:2005:770</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0044">44</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>). Στην υπόθεση εκείνη, το Δικαστήριο έκρινε ότι το να επιτρέπεται η θήρα πτηνών του Παραρτήματος ΙΙ αντί της θήρας ορισμένων άλλων πτηνών του Παραρτήματος ΙΙ θα ενείχε τον κίνδυνο να καταστεί η διάταξη του άρθρου 9, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της οδηγίας περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών άνευ περιεχομένου, τουλάχιστον εν μέρει. Είναι σαφές ότι η εν λόγω απόφαση αφορούσε τις ειδικές περιστάσεις της οικείας υποθέσεως και δεν είναι λυσιτελής εν προκειμένω.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0083"><NO.P>83.</NO.P><TXT>Τέλος, δεν θεωρώ ότι υφίσταται οποιοσδήποτε λόγος που να δικαιολογεί τον ισχυρισμό ότι μόνο μια λύση που <HT TYPE="ITALIC">δεν</HT> δυσαρεστεί τη σημερινή κοινότητα των επιδιδομένων στη σύλληψη ζωντανών πτηνών μπορεί να αποτελεί εναλλακτική λύση κατά την έννοια του άρθρου 9, παράγραφος 1, της οδηγίας περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών. Αντιθέτως, από πάγια νομολογία προκύπτει σαφώς ότι η ύπαρξη <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0080" REF.END="QE0080"/>βαθειά ριζωμένων συνηθειών<QUOT.END REF.START="QS0080" CODE="00BB" ID="QE0080"/> δεν δικαιολογεί από μόνη της την ενεργοποίηση της εξαιρέσεως του άρθρου 9, παράγραφος 1<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0059"><P>Απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19961212">12ης Δεκεμβρίου 1996</DATE>, <NAME.CASE>LRBPO και AVES</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑10/96</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1996:504">EU:C:1996:504</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0021">21</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>). Γενικότερα, ένα κράτος μέλος δεν μπορεί να επικαλεστεί την εναντίωση του τοπικού πληθυσμού προκειμένου να δικαιολογήσει τη μη εκπλήρωση υποχρεώσεων που αυτό υπέχει από το δίκαιο της Ένωσης (βλ., συναφώς, απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20100304">4ης Μαρτίου 2010</DATE>, <NAME.CASE>Επιτροπή κατά Ιταλίας</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑297/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2010:115">EU:C:2010:115</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0081">81</REF.NP.ECR> έως <REF.NP.ECR REF="NP0085">85</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0084"><NO.P>84.</NO.P><TXT>Καταλήγω στο συμπέρασμα ότι η Μάλτα δεν απέδειξε ότι δεν υπάρχει καμία άλλη λύση και ότι, επομένως, ο πρώτος λόγος παραβάσεως που προβάλλει η Επιτροπή είναι βάσιμος.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Ο τρίτος λόγος: <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0081" REF.END="QE0081"/>ορθολογική εκμετάλλευση<QUOT.END REF.START="QS0081" CODE="00BB" ID="QE0081"/></HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0085"><NO.P>85.</NO.P><TXT>Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι η παρέκκλιση την οποία θέσπισε η Μάλτα δεν ανταποκρίνεται στην έννοια της <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0082" REF.END="QE0082"/>ορθολογικής εκμετάλλευσης<QUOT.END REF.START="QS0082" CODE="00BB" ID="QE0082"/> κατά το άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της οδηγίας περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="17"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0086"><NO.P>86.</NO.P><TXT>Το λεξικό Oxford Dictionary<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0060"><P>Βλ. στο διαδίκτυο: https://en.oxforddictionaries.com/.</P></NOTE> ορίζει ως <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0083" REF.END="QE0083"/>judicious<QUOT.END REF.START="QS0083" CODE="00BB" ID="QE0083"/> (<QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0084" REF.END="QE0084"/>ορθολογικό<QUOT.END REF.START="QS0084" CODE="00BB" ID="QE0084"/>) όποιον/α/ο <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0085" REF.END="QE0085"/>έχει ή επιδεικνύει ορθή κρίση ή πραγματοποιείται/χωρεί με ορθή κρίση ή λογική, είναι προσεκτικός/ή/ό και λογικός/ή/ό<QUOT.END REF.START="QS0085" CODE="00BB" ID="QE0085"/>. Το λεξικό Langenscheidt<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0061"><P>Βλ. στο διαδίκτυο: https://de.langenscheidt.com/.</P></NOTE> δίνει έναν παρόμοιο ορισμό του όρου <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0086" REF.END="QE0086"/>vernünftig<QUOT.END REF.START="QS0086" CODE="00BB" ID="QE0086"/> που χρησιμοποιείται στη γερμανική απόδοση της οδηγίας περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών. Σε πολλές γλωσσικές αποδόσεις, ο αντιστοιχών στην αγγλική λέξη <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0087" REF.END="QE0087"/>use<QUOT.END REF.START="QS0087" CODE="00BB" ID="QE0087"/> όρος στο πλαίσιο της εκφράσεως <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0088" REF.END="QE0088"/>judicious use [ορθολογική εκμετάλλευση]<QUOT.END REF.START="QS0088" CODE="00BB" ID="QE0088"/> έχει μια χροιά εκμετάλλευσης<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0062"><P>Βλ. τις ακόλουθες γλωσσικές αποδόσεις: SK: využívanie, PL: wykorzystywania, NL: gebruik, FR: exploitation, ES: explotación, DE: Nutzung, CZ: využívání, RO: utilizări.</P></NOTE>. Ωστόσο, στον Οδηγό της για την Αειφόρο Θήρα [άγριων πτηνών], η Επιτροπή παρατηρεί (ορθώς, κατά τη γνώμη μου) ότι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0089" REF.END="QE0089"/>τυχόν συνειρμική αναφορά στην έννοια της εκμετάλλευσης που προκαλείται από τον όρο <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0090" REF.END="QE0090"/>εκμετάλλευση<QUOT.END REF.START="QS0090" CODE="201D" ID="QE0090"/> πρέπει να αντισταθμίζεται από συνειρμικές αναφορές στην υπευθυνότητα, την αυτοσυγκράτηση, και την ορθή κρίση στις οποίες παραπέμπει ο όρος <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0091" REF.END="QE0091"/>ορθολογική<QUOT.END REF.START="QS0091" CODE="201D" ID="QE0091"/><QUOT.END REF.START="QS0089" CODE="00BB" ID="QE0089"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0063"><P>Βλ. σημείο 3.5.25.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0087"><NO.P>87.</NO.P><TXT>Εξάλλου, είναι σαφές ότι, ενώ στα στοιχεία αʹ και βʹ της παραγράφου 1 του άρθρου 9 προσδιορίζονται <HT TYPE="ITALIC">συγκεκριμένες</HT> (και, θα έλεγα, προφανείς) <HT TYPE="ITALIC">καταστάσεις</HT> στις οποίες ενδείκνυται παρέκκλιση από τις άλλως αυστηρές απαγορεύσεις θανατώσεως ή συλλήψεως αγρίων πτηνών, το στοιχείο γʹ οριοθετείται με λιγότερο αυστηρό τρόπο και χρησιμεύει για να επιτρέπεται <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0092" REF.END="QE0092"/>η σύλληψη, η κράτηση και η ορθολογική εκμετάλλευση<QUOT.END REF.START="QS0092" CODE="00BB" ID="QE0092"/>. Η διατύπωση αυτή ενδέχεται να δημιουργήσει τον πειρασμό της διευρύνσεως του νοήματος της ως άνω φράσεως και της αντιμετώπισής της ως βολικής <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0093" REF.END="QE0093"/>ρήτρας διαφυγής<QUOT.END REF.START="QS0093" CODE="00BB" ID="QE0093"/>. Είναι σαφές κατ’ εμέ ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος η διάταξη υπό το στοιχείο γʹ να τύχει διαφορετικής ερμηνείας απ’ ό,τι οι διατάξεις υπό τα στοιχεία αʹ ή βʹ και ότι, συνεπώς, δεν πρέπει να ενδώσει κανείς σε αυτόν τον πειρασμό. Δεν μπορεί η πρόθεση του νομοθέτη της Ένωσης να ήταν να δώσει τη δυνατότητα υπαγωγής κάθε υφιστάμενης πρακτικής στη βολική κατηγορία της <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0094" REF.END="QE0094"/>σύλληψης, κράτησης ή άλλης ορθολογικής εκμετάλλευσης<QUOT.END REF.START="QS0094" CODE="00BB" ID="QE0094"/>, αφού κάτι τέτοιο θα υπονόμευε τον εν γένει σκοπό της οδηγίας περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0088"><NO.P>88.</NO.P><TXT>Μερικές φορές, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0095" REF.END="QE0095"/>εκ της φύσεως και του περιεχομένου του, ένα καθεστώς [εξαιρέσεως] είναι ασυμβίβαστο με τους σκοπούς προστασίας που θέτει η οδηγία<QUOT.END REF.START="QS0095" CODE="00BB" ID="QE0095"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0064"><P>Βλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20070712">12ης Ιουλίου 2007</DATE>, <NAME.CASE>Επιτροπή κατά Αυστρίας</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑507/04</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2007:427">EU:C:2007:427</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0187">187</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Κατά συνέπεια, δεν μπορεί οπωσδήποτε να καλυφθεί από τον χαρακτηρισμό <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0096" REF.END="QE0096"/>σύλληψη, κράτηση ή άλλη ορθολογική εκμετάλλευση<QUOT.END REF.START="QS0096" CODE="00BB" ID="QE0096"/> και, με τον τρόπο αυτό, να υπαχθεί στην εξαίρεση του άρθρου 9, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, κάθε δραστηριότητα την οποία ενδεχομένως επιθυμεί να επιτρέψει ένα κράτος μέλος.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0089"><NO.P>89.</NO.P><TXT>Αναφέρθηκα ήδη σε ορισμένες πτυχές της νομολογίας του Δικαστηρίου σχετικά με την ερμηνεία της εξαιρέσεως που προβλέπει το άρθρο 1, παράγραφος 1. Είναι σκόπιμο τώρα να συνεχίσω την εργασία αυτή.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0090"><NO.P>90.</NO.P><TXT>Πρώτον, το Δικαστήριο δέχθηκε ήδη το 1987 ότι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0097" REF.END="QE0097"/>η σύλληψη και η διάθεση πτηνών […] με σκοπό την κράτησή τους προκειμένου να χρησιμεύσουν ως ζωντανοί κράχτες ή για να χρησιμοποιηθούν για ψυχαγωγικούς σκοπούς σε εμποροπανηγύρεις και αγορές, μπορεί να αντιστοιχεί σε ορθολογική εκμετάλλευση, επιτρεπόμενη από το άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ<QUOT.END REF.START="QS0097" CODE="00BB" ID="QE0097"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0065"><P>Βλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19870708">8ης Ιουλίου 1987</DATE>, <NAME.CASE>Επιτροπή κατά Ιταλίας</NAME.CASE> (<NO.CASE>262/85</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1987:340">EU:C:1987:340</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0038">38</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>, (χωρίς, ωστόσο, να εξηγήσει τους λόγους για τους οποίους συνέβαινε αυτό). Σε μεταγενέστερες αποφάσεις του, το Δικαστήριο δέχθηκε, ομοίως χωρίς περαιτέρω ανάλυση, είτε σιωπηρώς<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0066"><P>Βλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19960307">7ης Μαρτίου 1996</DATE>, <NAME.CASE>Associazione Italiana per il WWF κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑118/94</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1996:86">EU:C:1996:86</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), στην οποία το Δικαστήριο φαίνεται να δέχθηκε εμμέσως, χωρίς περαιτέρω ανάλυση, ότι, εφόσον η εθνική του νομοθεσία προσδιόριζε την παρέκκλιση με αρκετά λεπτομερή τρόπο, ένα κράτος μέλος μπορούσε να χρησιμοποιήσει την εξαίρεση του άρθρου 9 για να επιτρέψει τη θήρα τόσο πτηνών περιλαμβανομένων στον κατάλογο του Παραρτήματος ΙΙ όσο και μη περιλαμβανομένων σε αυτόν πτηνών. Κατ’ ουσίαν, το Δικαστήριο έκρινε ότι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0098" REF.END="QE0098"/>το άρθρο 9 […] πρέπει να ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι δεν επιτρέπει στα κράτη μέλη να παρεκκλίνουν από τη γενική απαγόρευση της θήρας προστατευομένων ειδών […] <HT TYPE="ITALIC">παρά μόνο με την έκδοση μέτρων που περιλαμβάνουν μνεία, δεόντως λεπτομερή</HT>, των διαλαμβανομένων στις παραγράφους του 1 και 2 στοιχείων<QUOT.END REF.START="QS0098" CODE="00BB" ID="QE0098"/> (η υπογράμμιση δική μου).</P></NOTE> είτε ρητώς ότι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0099" REF.END="QE0099"/>η θήρευση αγρίων πτηνών για ψυχαγωγικούς σκοπούς κατά τις περιόδους που ορίζονται στο άρθρο 7,<?PAGE NO="18"?> παράγραφος 4, της οδηγίας<QUOT.END REF.START="QS0099" CODE="00BB" ID="QE0099"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0067"><P>Βλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20031016">16ης Οκτωβρίου 2003</DATE>, <NAME.CASE>Ligue pour la protection des oiseaux κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑182/02</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2003:558">EU:C:2003:558</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0010">10</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), στην οποία το Δικαστήριο επικαλέστηκε την απόφαση Επιτροπή κατά Βελγίου (βλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19870708">8ης Ιουλίου 1987</DATE>, <NO.CASE>247/85</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1987:339">EU:C:1987:339</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, που αφορά υπόθεση παράλληλη προς εκείνη της αποφάσεως της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19870708">8ης Ιουλίου 1987</DATE>, <NAME.CASE>Επιτροπή κατά Ιταλίας</NAME.CASE>, <NO.CASE>262/85</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1987:340">EU:C:1987:340</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, των οποίων η διατύπωση δεν είναι ακριβώς η ίδια αλλά η συλλογιστική είναι σε γενικές γραμμές όμοια), σε συνδυασμό με ένα επιχείρημα από την απόφαση Associazione Italiane per il WWF κ.λπ. (απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19960307">7ης Μαρτίου 1996</DATE>, <NO.CASE>C‑118/94</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1996:86">EU:C:1996:86</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), και την απόφαση Επιτροπή κατά Ιταλίας (απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19870708">8ης Ιουλίου 1987</DATE>, <NO.CASE>262/85</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1987:340">EU:C:1987:340</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), ως <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0100" REF.END="QE0100"/>σαφή<QUOT.END REF.START="QS0100" CODE="00BB" ID="QE0100"/> νομολογία. Ομολογώ ότι δυσκολεύομαι κάπως να παρακολουθήσω το Δικαστήριο όσον αφορά το στοιχείο αυτό της απόφασης.</P></NOTE> ή η σύλληψή τους για ψυχαγωγικούς σκοπούς, όπως προκειμένου να παρασχεθεί στους ερασιτέχνες η δυνατότητα να εφοδιάσουν τις κλούβες τους, καθώς και για την πρόληψη των προβλημάτων αιμομιξίας που ενδεχομένως θα προέκυπταν κατά την αναπαραγωγή σε ερασιτεχνικά πτηνοτροφεία για ψυχαγωγικούς σκοπούς<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0068"><P>Απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19961212">12ης Δεκεμβρίου 1996</DATE>, <NAME.CASE>LRBPO και AVES</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑10/96</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1996:504">EU:C:1996:504</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0022">22</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>, μπορεί επίσης να συνιστά ορθολογική εκμετάλλευση κατά την έννοια του άρθρου 9, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0091"><NO.P>91.</NO.P><TXT>Δεύτερον, κατά πάγια νομολογία, οι εθνικές αρχές μπορούν μόνο να επιτρέπουν τη σύλληψη ορισμένου αριθμού πτηνών, ο οποίος δεν πρέπει να υπερβαίνει το <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0101" REF.END="QE0101"/>αντικειμενικά αναγκαίο όριο<QUOT.END REF.START="QS0101" CODE="00BB" ID="QE0101"/>, προκειμένου να επιτευχθεί ο επιδιωκόμενος σκοπός, τούτο δε υπό την επιφύλαξη, εν πάση περιπτώσει, της τηρήσεως του ανωτάτου ορίου του <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0102" REF.END="QE0102"/>μικρού αριθμού<QUOT.END REF.START="QS0102" CODE="00BB" ID="QE0102"/> πτηνών, που αναφέρεται ρητά στο άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0069"><P>Απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19961212">12ης Δεκεμβρίου 1996</DATE>, <NAME.CASE>LRBPO και AVES</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑10/96</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1996:504">EU:C:1996:504</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0026">26</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0092"><NO.P>92.</NO.P><TXT>Τρίτον, σε δύο υποθέσεις που αφορούσαν πτηνά περιλαμβανόμενα στον κατάλογο του Παραρτήματος ΙΙ, το Δικαστήριο έκρινε ότι οι εξαιρέσεις του άρθρου 9 της οδηγίας πρέπει να επιτρέπονται μόνον εφόσον εξασφαλίζεται ότι ο πληθυσμός του οικείου είδους διατηρείται σε ικανοποιητικό επίπεδο. Αν δεν πληρούται η προϋπόθεση αυτή, η θήρευση πτηνών δεν μπορεί, ούτως ή άλλως, να θεωρηθεί ως ορθολογική και, συνεπώς, αποδεκτή λαμβανομένης υπόψη της αιτιολογικής σκέψεως 11 της οδηγίας περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0070"><P>Βλ. αποφάσεις της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20060608">8ης Ιουνίου 2006</DATE>, <NAME.CASE>WWF Italia κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑60/05</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2006:378">EU:C:2006:378</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0032">32</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), και της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20090910">10ης Σεπτεμβρίου 2009</DATE>, <NAME.CASE>Επιτροπή κατά Μάλτας</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑76/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2009:535">EU:C:2009:535</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0059">59</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Η νομολογία αυτή είναι κατά μείζονα λόγο σημαντική για την υπό κρίση υπόθεση η οποία αφορά πτηνά μη περιλαμβανόμενα στον κατάλογο του Παραρτήματος II.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0093"><NO.P>93.</NO.P><TXT>Τέταρτον, ήδη από το 1987 το Δικαστήριο κατέστησε σαφές ότι, <HT TYPE="ITALIC">εφόσον</HT> <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0103" REF.END="QE0103"/>δεν εξασφαλίζεται ότι η σύλληψη ορισμένων ειδών πτηνών περιορίζεται στο απολύτως ελάχιστο όριο, […] και ότι τα μέσα, οι εγκαταστάσεις ή οι μέθοδοι συλλήψεως δεν είναι μαζικές και όχι επιλεκτικές ή δεν μπορούν να έχουν ως αποτέλεσμα την τοπική εξαφάνιση ενός είδους<QUOT.END REF.START="QS0103" CODE="00BB" ID="QE0103"/>, οι προϋποθέσεις του άρθρου 9 δεν πληρούνται ως προς τα <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0104" REF.END="QE0104"/>ουσιώδη στοιχεία<QUOT.END REF.START="QS0104" CODE="00BB" ID="QE0104"/> τους<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0071"><P>Απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19870708">8ης Ιουλίου 1987</DATE>, <NAME.CASE>Επιτροπή κατά Ιταλίας</NAME.CASE> (<NO.CASE>262/85</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1987:340">EU:C:1987:340</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0039">39</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0094"><NO.P>94.</NO.P><TXT>Τέλος, θα τονίσω ότι όλες οι αποφάσεις στις οποίες ανέτρεξα αφορούσαν χρονικές περιόδους προγενέστερες της θέσεως σε ισχύ της Συνθήκης της Λισσαβώνας, όπου δίνεται έμφαση στο <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0105" REF.END="QE0105"/>υψηλό επίπεδο<QUOT.END REF.START="QS0105" CODE="00BB" ID="QE0105"/> προστασίας του περιβάλλοντος –αρχή που αντικατοπτρίζεται και στο άρθρο 37 του Χάρτη, ο οποίος σήμερα αποτελεί πρωτογενές δίκαιο. Η υπό κρίση υπόθεση, ωστόσο, πρέπει να επιλυθεί με βάση το (νέο) αυτό νομικό πλαίσιο.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0095"><NO.P>95.</NO.P><TXT>Η εφαρμογή της ως άνω νομολογίας στις νομοθετικές ρυθμίσεις της Μάλτας με οδηγεί στο συμπέρασμα ότι οι ρυθμίσεις αυτές είναι προφανώς ασύμβατες με την προϋπόθεση της <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0106" REF.END="QE0106"/>ορθολογικής εκμετάλλευσης<QUOT.END REF.START="QS0106" CODE="00BB" ID="QE0106"/>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="19"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0096"><NO.P>96.</NO.P><TXT>Υποστηρίζοντας ότι η καθιέρωση συνολικού εποχιακού ορίου <FT TYPE="NUMBER">27500</FT> σπίνων συνιστά <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0107" REF.END="QE0107"/>ορθολογική εκμετάλλευση<QUOT.END REF.START="QS0107" CODE="00BB" ID="QE0107"/>, η Μάλτα συνενώνει δύο σκοπούς. Εφόσον ο σκοπός είναι, όπως αναφέρεται ρητά στις διατάξεις της εθνικής νομοθεσίας, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0108" REF.END="QE0108"/><HT TYPE="ITALIC">αποκλειστικά</HT><QUOT.END REF.START="QS0108" CODE="00BB" ID="QE0108"/> η απόκτηση σπίνων προκειμένου να κρατηθούν σε αιχμαλωσία, ήτοι ως ωδικά πτηνά, για να χρησιμοποιηθούν, μεταξύ άλλων, για αναπαραγωγή και/ή για να χρησιμεύσουν ως ζωντανοί κράχτες, <HT TYPE="ITALIC">αυτή η εκμετάλλευση</HT> μπορεί να χωρήσει –όπως εξήγησα στο πλαίσιο της εξέτασης του πρώτου λόγου παραβάσεως– με την εφαρμογή προγράμματος αναπαραγωγής σε αιχμαλωσία, η οποία συνιστά μια άλλη ικανοποιητική λύση.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0097"><NO.P>97.</NO.P><TXT>Είναι γνωστό και δεν αμφισβητείται ότι ο εκτιμώμενος συνολικός αριθμός σπίνων που ζουν σήμερα σε αιχμαλωσία κυμαίνεται μεταξύ <FT TYPE="NUMBER">20000</FT> και <FT TYPE="NUMBER">40000</FT>. Δεδομένης της θνησιμότητας των πτηνών σε αιχμαλωσία, χρειάζεται, προκειμένου να διατηρηθεί ο πληθυσμός αυτός, να αποκτάται ορισμένος αριθμός πτηνών σε διαρκή βάση, είτε μέσω παγίδευσης είτε μέσω της ανάπτυξης ενός αρκούντως εκτεταμένου προγράμματος αναπαραγωγής σε αιχμαλωσία. Δεν απαιτείται ιδιαίτερη διορατικότητα για να αντιληφθεί κανείς ότι, με την πάροδο του χρόνου, η ανάγκη επιλύσεως του προβλήματος της διατηρήσεως του επιθυμητού αριθμού πτηνών σε αιχμαλωσία θα καταστεί οξύτερη.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0098"><NO.P>98.</NO.P><TXT>Ωστόσο, τίποτα από αυτά δεν δικαιολογεί, από μόνο του, την επαναφορά της δυνατότητας παγιδεύσεως σπίνων ενώ η ανάπτυξη ενός ευρείας κλίμακας προγράμματος αναπαραγωγής σε αιχμαλωσία μπορεί να συμβάλει με ικανοποιητικό τρόπο ώστε να διατηρηθεί η παράδοση την οποία υποτίθεται ότι επιδιώκει να προστατεύσει η νομοθεσία της Μάλτας, ήτοι η διατήρηση σπίνων για διαφόρους ψυχαγωγικούς σκοπούς. Παρά το προφανές αυτό γεγονός, η Μάλτα χαρακτήρισε το εθνικό πρόγραμμα αναπαραγωγής σε αιχμαλωσία, το οποίο τέθηκε σε εφαρμογή σύμφωνα με την Πράξη Προσχωρήσεως, αποτυχημένο και διέκοψε την εφαρμογή του από το 2009.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0099"><NO.P>99.</NO.P><TXT>Φαίνεται, επίσης, εξ ορισμού απίθανο να είναι αναγκαίο να <HT TYPE="ITALIC">προστίθενται <FT TYPE="NUMBER">27500</FT> σπίνοι στο εν λόγω <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0109" REF.END="QE0109"/>απόθεμα<QUOT.END REF.START="QS0109" CODE="00BB" ID="QE0109"/> σε ετήσια βάση</HT> για την αντικατάσταση των σπίνων που αποβίωσαν στη διάρκεια του έτους και προκειμένου να ικανοποιηθεί η νέα ζήτηση για διατήρηση σπίνων σε αιχμαλωσία για ψυχαγωγικούς σκοπούς. Η διαπίστωση αυτή ισχύει ανεξαρτήτως του αν οι πρόσθετοι σπίνοι θα αποκτώνται μέσω προγράμματος αναπαραγωγής σε αιχμαλωσία ή μέσω παγιδεύσεως. Θα αποφύγω να διατυπώσω εδώ οποιαδήποτε υπόθεση για το ποια τύχη επιφυλάσσεται στους συλληφθέντες σπίνους οι οποίοι, στην πραγματικότητα, δεν χρειάζονται για τους δεδηλωμένους αποκλειστικούς σκοπούς που απαριθμούνται στις νομοθετικές ρυθμίσεις που επιτρέπουν την παγίδευσή τους.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0100"><NO.P>100.</NO.P><TXT>Στον βαθμό που ο σκοπός είναι <HT TYPE="ITALIC">η σύλληψη καθώς και η κατοχή</HT>, επισημαίνω ότι από κανένα στοιχείο που τέθηκε υπόψη του Δικαστηρίου δεν προκύπτει για ποιο λόγο συνιστά <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0110" REF.END="QE0110"/>ορθολογική εκμετάλλευση<QUOT.END REF.START="QS0110" CODE="00BB" ID="QE0110"/> –υπό την έννοια του αντικειμενικώς αναγκαίου– το να επιτρέπεται η <HT TYPE="ITALIC">σύλληψη</HT> του αριθμού πτηνών που προβλέπεται από το συνολικό όριο για την οικεία περίοδο (<FT TYPE="NUMBER">27500</FT> σπίνοι), λαμβανομένου υπόψη ότι η νομοθεσία προσδιορίζει επίσης, ως την <HT TYPE="ITALIC">αποκλειστική μετέπειτα χρησιμοποίηση</HT> των συλληφθέντων σπίνων, μια χρήση για την οποία είναι αμφίβολο ότι απαιτείται πράγματι ένας τόσο μεγάλος αριθμός σπίνων σε ετήσια βάση και για τις ανάγκες της οποίας, επιπλέον, υφίσταται άλλη ικανοποιητική λύση. Δεδομένου ότι η Μάλτα είναι το κράτος μέλος που επιζητεί να κάνει χρήση της δυνατότητας εξαιρέσεως του άρθρου 9, παράγραφος 1, της οδηγίας περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών, σε αυτήν εναπόκειται να δικαιολογήσει την εκ μέρους της επίκληση της εν λόγω διατάξεως. Τούτο δε, έχοντας υπόψη ότι, επί του παρόντος, η κατευθυντήρια αρχή είναι ότι πρέπει να διασφαλίζεται υψηλό επίπεδο προστασίας του περιβάλλοντος. Θεωρώ ότι απέτυχε πλήρως να ανταποκριθεί στην απαίτηση αυτή.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0101"><NO.P>101.</NO.P><TXT>Απομένει να εξεταστεί ένα ακόμη ζήτημα.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="20"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0102"><NO.P>102.</NO.P><TXT>Αν ο σκοπός είναι να συλληφθεί ζωντανό ένα πτηνό, πιθανότατα θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί κάποιου είδους πλέγμα. Είναι αληθές ότι το άρθρο 9 επιτρέπει εξαίρεση από το άρθρο 8, παράγραφος 1, της οδηγίας και, συνεπώς, από την άλλως απόλυτη απαγόρευση χρήσεως πλεγμάτων που περιέχεται στον κατάλογο του στοιχείου αʹ του Παραρτήματος IV<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0072"><P>Στο Παράρτημα IV απαριθμούνται μέσα, εγκαταστάσεις ή μέθοδοι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0111" REF.END="QE0111"/>μαζικής ή όχι επιλεκτικής συλλήψεως ή θανατώσεως, ή που μπορεί να προκαλέσουν τοπικά την εξαφάνιση ενός είδους<QUOT.END REF.START="QS0111" CODE="00BB" ID="QE0111"/>.</P></NOTE>. Ωστόσο, η μέθοδος συλλήψεως που επιτρέπεται από τη νομοθεσία της Μάλτας περιλαμβάνει τη χρήση πλεγμάτων με δόκανα. Περιέγραψα τα πλέγματα αυτά σε προηγούμενο σημείο των παρουσών προτάσεων<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0073"><P>Βλ. σημείο 38 ανωτέρω.</P></NOTE>. Κατά την άποψή μου, αυτού του είδους τα πλέγματα συνιστούν, εκ πρώτης όψεως, μέθοδο συλλήψεως που είναι και μαζική και μη επιλεκτική. Δεδομένου ότι οι σπίνοι πετούν σε σμήνη, είναι πιθανό ότι μεγάλοι αριθμοί σπίνων θα πιαστούν συγχρόνως στο πλέγμα<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0074"><P>Βλ., συναφώς, επιστημονική έρευνα του Raine, A. F., <HT TYPE="ITALIC">The international impact of hunting and trapping in the Maltese islands</HT>, Μάιος 2007, σ. 22.</P></NOTE>. Και αν ακόμη οι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0112" REF.END="QE0112"/>επιπλέον<QUOT.END REF.START="QS0112" CODE="00BB" ID="QE0112"/> σπίνοι αφήνονται αμέσως ελεύθεροι, όπως υποστηρίζει η Μάλτα, αυτό δεν αρκεί κατά τη γνώμη μου για να συναχθεί το συμπέρασμα ότι η μέθοδος παγιδεύσεως παύει να είναι είτε <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0113" REF.END="QE0113"/>μαζική<QUOT.END REF.START="QS0113" CODE="00BB" ID="QE0113"/> είτε <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0114" REF.END="QE0114"/>μη επιλεκτική<QUOT.END REF.START="QS0114" CODE="00BB" ID="QE0114"/>. Είναι επίσης πιθανό ότι τουλάχιστον μερικοί από αυτούς θα υποστούν άγχος και ενδεχομένως δεν θα επιβιώσουν<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0075"><P>Η επιστημονική έρευνα αποδεικνύει ότι η σύλληψη και η αιχμαλωσία μπορεί να προκαλέσει στα πτηνά κάποιας μορφής χρόνιο άγχος και ότι τα πτηνά μπορεί να εξακολουθήσουν να υφίστανται τις συνέπειες των παραγόντων που προκαλούν άγχος ακόμη και μετά την επιστροφή τους στο φυσικό περιβάλλον τους. Βλ., συναφώς, Dickens, M., Delehanty, D., και Romero, L., <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0115" REF.END="QE0115"/>Stress and translocation: alterations in the stress physiology of translocated birds<QUOT.END REF.START="QS0115" CODE="00BB" ID="QE0115"/>, <HT TYPE="ITALIC">Proceedings of the Royal Society B</HT>: <HT TYPE="ITALIC">Biological Sciences</HT>, 276, 2009, σ. 2051-2056, διαθέσιμο μέσω του συνδέσμου: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2677253/.</P></NOTE>. Υπό τις συνθήκες αυτές, διατηρώ σοβαρές αμφιβολίες για το αν η Μάλτα μπορεί να αποδείξει ότι οι πληθυσμοί των επτά ειδών σπίνων είναι δυνατό να διατηρηθούν σε ικανοποιητικό επίπεδο, όπως απαιτεί η σχετική νομολογία. Ενδέχεται μάλιστα να υπάρχει κίνδυνος –δεν θα επιχειρήσω καν να εκτιμήσω το ενδεχόμενο μέγεθος του κινδύνου αυτού– η χρησιμοποίηση των πλεγμάτων αυτών από <FT TYPE="NUMBER">4000</FT> κατόχους αδειών κατά τη διάρκεια μιας θηρευτικής περιόδου 73 ημερών να <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0116" REF.END="QE0116"/>μπορεί να προκαλέσει τοπικά την εξαφάνιση ενός είδους<QUOT.END REF.START="QS0116" CODE="00BB" ID="QE0116"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0103"><NO.P>103.</NO.P><TXT>Τα στοιχεία που τέθηκαν υπόψη του Δικαστηρίου από τη Μάλτα δεν δίνουν απαντήσεις σε κανένα από αυτά τα ζητήματα: αντ’ αυτού, δίνεται έμφαση στο γεγονός ότι η χρήση πλεγμάτων με δόκανα είναι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0117" REF.END="QE0117"/>παραδοσιακή<QUOT.END REF.START="QS0117" CODE="00BB" ID="QE0117"/>. Αυτό όμως δεν έχει καμία σχέση με το ζητούμενο. Αν η χρησιμοποίηση πλεγμάτων με δόκανα έχει όντως αυτό το αποτέλεσμα –και η Μάλτα φέρει το βάρος να αποδείξει ότι <HT TYPE="ITALIC">δεν</HT> συμβαίνει κάτι τέτοιο– δεν συντρέχουν τα <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0118" REF.END="QE0118"/>ουσιώδη στοιχεία<QUOT.END REF.START="QS0118" CODE="00BB" ID="QE0118"/> του άρθρου 9 (βλ. απόφαση Επιτροπή κατά Ιταλίας<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0076"><P>Απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19870708">8ης Ιουλίου 1987</DATE> (<NO.CASE>262/85</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1987:340">EU:C:1987:340</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0039">39</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>). Θα προσθέσω απλώς ότι, από καθαρά γλωσσικής απόψεως, δυσκολεύομαι επίσης να αντιληφθώ πώς θα μπορούσε η χρήση μιας μεθόδου συλλήψεως που είναι και μαζική και μη επιλεκτική να καλύπτεται από την έννοια της <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0119" REF.END="QE0119"/>ορθολογικής εκμετάλλευσης<QUOT.END REF.START="QS0119" CODE="00BB" ID="QE0119"/>.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Τελικές παρατηρήσεις</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0104"><NO.P>104.</NO.P><TXT>Ολοκληρώνοντας θα ήθελα να επισημάνω δύο ζητήματα που εντόπισα κατά την εν γένει μελέτη των επιχειρημάτων που προβλήθηκαν στο πλαίσιο της υπό κρίση υποθέσεως και τα οποία αφορούν ορισμένες άλλες πτυχές του άρθρου 9, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, και στη συνέχεια να διατυπώσω μια τελική παρατήρηση.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0105"><NO.P>105.</NO.P><TXT>Πρώτον, διατηρώ σοβαρές αμφιβολίες ως προς την αξιοπιστία της μεθόδου που χρησιμοποίησε η Μάλτα για τον προσδιορισμό του πληθυσμού αναφοράς για τις ανάγκες υπολογισμού του τι νοείται ως <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0120" REF.END="QE0120"/>μικρές ποσότητες<QUOT.END REF.START="QS0120" CODE="00BB" ID="QE0120"/>. Σημειώνω ότι αντί να χρησιμοποιήσει ένα σύστημα μεθοδικής εποπτείας, η Μάλτα βάσισε τους υπολογισμούς της σε μια και μόνο μελέτη που πραγματοποίησε το 2007<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0077"><P>Βλ. Raine, A. F., <HT TYPE="ITALIC">The international impact of hunting and trapping in the Maltese islands</HT>, Μάιος 2007.</P></NOTE> σε ένα πολύ περιορισμένο δείγμα (112) ανευρεθέντων δακτυλίων ταυτοποίησης. Κατά συνέπεια, χρησιμοποιήθηκαν πολύ λίγοι δακτύλιοι ανευρεθέντες στη Μάλτα από πτηνά των επτά ειδών προερχόμενα από άλλα κράτη μέλη για να υπολογιστούν, ως ομάδα αναφοράς για τον καθορισμό του<?PAGE NO="21"?> συνολικού ανωτάτου ορίου επιτρεπομένων θηρεύσεων<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0078"><P>Το Παράρτημα II της κανονιστικής αποφάσεως 253 του 2014 ανέθεσε στον Υπουργό να <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0121" REF.END="QE0121"/>ορίσει τον συνολικό αριθμό πτηνών σε λιγότερο από 1 % του συνολικού αριθμού θανάτων στον πληθυσμό αναφοράς εκάστου είδους εντός του εδάφους της Ευρωπαϊκής Ένωσης με βάση τα <HT TYPE="ITALIC">πλέον πρόσφατα διαθέσιμα επιστημονικά στοιχεία</HT> ως προς τις ανευρέσεις δακτυλίων ταυτοποίησης<QUOT.END REF.START="QS0121" CODE="00BB" ID="QE0121"/> (η υπογράμμιση δική μου, βλ. σημείο 27 ανωτέρω).</P></NOTE>, ολόκληροι οι αναπαραγόμενοι πληθυσμοί κάθε είδους στα εν λόγω κράτη μέλη (που σε ορισμένες περιπτώσεις ανέρχονται σε εκατομμύρια πτηνά) χωρίς καμία περαιτέρω απόδειξη όσον αφορά την έκταση στην οποία οι εν λόγω πληθυσμοί μεταναστεύουν πράγματι μέσω της Μάλτας. Είναι δύσκολο να θεωρήσει κανείς ότι η μέθοδος αυτή συνιστά έγκυρη επιστημονική προσέγγιση για την εκτίμηση των επιπτώσεων που μπορεί να έχει ή να μην έχει η χορήγηση αδειών για παγίδευση ζωντανών σπίνων στη Μάλτα είτε στους εν λόγω πληθυσμούς ως σύνολο είτε στον υποπληθυσμό πτηνών που μεταναστεύουν υπεριπτάμενα της Μάλτας, αλλά και να συμβιβάσει την προσέγγιση αυτή με την αρχή της προφύλαξης<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0079"><P>Κατά το άρθρο 191, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, η πολιτική της Ένωσης στον τομέα του περιβάλλοντος αποβλέπει σε υψηλό επίπεδο προστασίας και βασίζεται στην αρχή της προφύλαξης.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0106"><NO.P>106.</NO.P><TXT>Δεύτερον, το άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, παρέχει στα κράτη μέλη τη δυνατότητα να επιτρέπουν τη σύλληψη, την κράτηση και κάθε άλλη ορθολογική εκμετάλλευση <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0122" REF.END="QE0122"/>ορισμένων πτηνών<QUOT.END REF.START="QS0122" CODE="00BB" ID="QE0122"/> σε <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0123" REF.END="QE0123"/>μικρές ποσότητες<QUOT.END REF.START="QS0123" CODE="00BB" ID="QE0123"/> και <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0124" REF.END="QE0124"/>με αυστηρά ελεγχόμενους όρους<QUOT.END REF.START="QS0124" CODE="00BB" ID="QE0124"/>. Η εκτίμηση του αν πληρούνται οι ουσιώδεις αυτές πρόσθετες προϋποθέσεις –οι οποίες υποβάλλουν την εξαίρεση στην αρχή της αναλογικότητας– βρίσκεται εκτός του πεδίου των παρουσών προτάσεων. Θα αρκεστώ να αναφέρω μόνο ότι διατηρώ σοβαρές αμφιβολίες για το αν οι αμφισβητούμενες ρυθμίσεις (δεδομένων ιδίως των χαρακτηριστικών που επισήμανα στο σημείο 38 ανωτέρω) πληρούν τις πρόσθετες αυτές προϋποθέσεις και ανταποκρίνονται στην αρχή της αναλογικότητας. Εν πάση περιπτώσει, έχω ήδη καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο πρώτος και ο τρίτος λόγος παραβάσεως που προβάλλει η Επιτροπή πρέπει να γίνουν δεκτοί. Αν το Δικαστήριο συμφωνήσει με την ανάλυση αυτή, δεν θα χρειαστεί να προβεί σε λεπτομερή ανάλυση όσον αφορά την αναλογικότητα των αμφισβητουμένων εθνικών ρυθμίσεων.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0107"><NO.P>107.</NO.P><TXT>Τέλος, πολλά ελέχθησαν κατά τη διάρκεια της παρούσας διαδικασίας για τον παραδοσιακό χαρακτήρα της συλλήψεως σπίνων και την ανάγκη να γίνουν σεβαστές οι παραδόσεις. Πριν ολοκληρώσω τις παρούσες προτάσεις θα ήταν ίσως χρήσιμο να δώσω ένα υποθετικό παράδειγμα που δείχνει πώς η πολιτιστική ποικιλότητα και οι επιταγές του δικαίου της Ένωσης μπορούν να συνυπάρξουν αντί να συγκρούονται.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0108"><NO.P>108.</NO.P><TXT>Ας υποθέσουμε ότι σε μια χώρα που είναι υποψήφια για προσχώρηση στην Ευρωπαϊκή Ένωση υπάρχει μια βαθειά ριζωμένη τοπική παράδοση σύμφωνα με την οποία κάθε νέα κοπέλα την πλησιέστερη προς την ημερομηνία κατά την οποία αυτή συμπληρώνει το 18ο έτος της ηλικίας της Κυριακή πρέπει να πάει στην κυριακάτικη θεία λειτουργία φορώντας ένα περιδέραιο φτιαγμένο με φτερά ενός συγκεκριμένου πτηνού. Για να συγκεντρωθούν τα απαραίτητα φτερά για την κατασκευή ενός περιδέραιου χρειάζονται έξι πτηνά. Πριν από την προσχώρηση στην Ένωση, η πρακτική αυτή δεν απαγορευόταν από καμία νομική διάταξη. Μετά την προσχώρηση, τα πτηνά προστατεύονται κατ’ αρχήν βάσει της οδηγίας περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών. Μπορεί το νέο κράτος μέλος να παρεκκλίνει των διατάξεων της οδηγίας στο πλαίσιο του άρθρου 9, παράγραφος 1, χαρακτηρίζοντας την παραδοσιακή πρακτική του ως <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0125" REF.END="QE0125"/>ορθολογική εκμετάλλευση<QUOT.END REF.START="QS0125" CODE="00BB" ID="QE0125"/>, προκειμένου να επιτρέψει την επ’ αόριστον συνέχιση της υφισταμένης καταστάσεως;</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0109"><NO.P>109.</NO.P><TXT>Κατ’ αρχάς, είναι σαφές ότι, σε γενικές γραμμές, υπάρχει μια άλλη ικανοποιητική λύση. Το παραδοσιακό περιδέραιο από φτερά μπορεί να περνάει από τα χέρια μιας κοπέλας στην άλλη, αντί να φτιάχνεται ένα καινούργιο περιδέραιο για κάθε δεκαοχτάχρονη κοπέλα. Δεύτερον, είναι πιθανό ότι αν τα περιδέραια από φτερά αλλάζουν χέρια με τον τρόπο αυτό, θα φθαρούν και θα παλιώσουν με το πέρασμα του χρόνου και κατά καιρούς θα χρειάζεται να αντικατασταθούν. Θα <HT TYPE="ITALIC">ήταν</HT> δυνατό να χρησιμοποιηθεί η εξαίρεση του άρθρου 9, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, ώστε να συλλαμβάνεται περιστασιακά ένας μικρός αριθμός πτηνών με σκοπό την κατασκευή ενός περιδέραιου από φτερά προς αντικατάσταση ενός άλλου χρήζοντος αντικαταστάσεως.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="22"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0110"><NO.P>110.</NO.P><TXT>Υποστηρίζοντας ότι ο πρώτος και ο τρίτος λόγος παραβάσεως που προβάλλονται από την Επιτροπή είναι βάσιμοι, δεν προτείνω μια λύση που καταπατεί χωρίς δισταγμό την παράδοση ή την πολιτισμική ποικιλότητα στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εφόσον οι Μαλτέζοι επιθυμούν να κρατούν σπίνους σε αιχμαλωσία, η επιθυμία τους αυτή μπορεί να ικανοποιηθεί διά της εναλλακτικής λύσεως του προγράμματος αναπαραγωγής των πτηνών σε αιχμαλωσία. Εφόσον οι Μαλτέζοι που επιδίδονται στην παγίδευση πτηνών επιθυμούν να εξασκούν και να δοκιμάζουν τις δεξιότητές τους ως θηρευτές, είναι δυνατό να τους χορηγούνται άδειες να συλλαμβάνουν μικρούς αριθμούς πτηνών με <HT TYPE="ITALIC">μεθόδους</HT> <HT TYPE="ITALIC">που δεν περιλαμβάνουν τη χρησιμοποίηση πλεγμάτων με δόκανα</HT>, τηρώντας αυστηρά τις βέλτιστες ορνιθολογικές πρακτικές, τα συλλαμβανόμενα δε με τον τρόπο αυτό πτηνά μπορούν να εφοδιάζονται με δακτυλίους αναγνώρισης και κατόπιν να αφήνονται ελεύθερα στη φύση. Υπό τον όρο ότι οι παραδόσεις εξελίσσονται, δεν υπάρχει καμία ανυπέρβλητη σύγκρουση. Ωστόσο, είμαι απολύτως πεπεισμένη ότι οι υπό κρίση ρυθμίσεις δεν ανταποκρίνονται στις υποχρεώσεις που η Μάλτα υπέχει από το δίκαιο της Ένωσης.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Πρόταση</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0111"><NO.P>111.</NO.P><TXT>Υπό το πρίσμα του συνόλου των προεκτεθέντων, φρονώ ότι ο πρώτος και ο τρίτος λόγος παραβάσεως που προβάλλει η Επιτροπή πρέπει να γίνουν δεκτοί. Συνεπώς, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα της εξέτασης του δευτέρου, του τετάρτου και του πέμπτου λόγου, θεωρώ ότι το Δικαστήριο πρέπει:</TXT><P><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>1)</NO.P><TXT>να αποφανθεί ότι η Δημοκρατία της Μάλτας, θεσπίζοντας, προκειμένου να καταστήσει δυνατή τη σύλληψη επτά ειδών σπίνων, παρέκκλιση η οποία δεν πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 9, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της οδηγίας 2009/147/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20091130">30ής Νοεμβρίου 2009</DATE>, περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 5, στοιχεία αʹ, και εʹ, και 8, παράγραφος 1, σε συνδυασμό με το στοιχείο αʹ του Παραρτήματος IV της εν λόγω οδηγίας.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>να καταδικάσει τη Μάλτα στα δικαστικά έξοδα.</TXT></NP></ITEM></LIST></P></NP.ECR></GR.SEQ></CONTENTS.CONCLUSION></CONCLUSION>