[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 16.5.2007

SEK(2007) 621 wersja ostateczna

Zalecenie

DECYZJA RADY

uchylająca decyzję 2005/186/WE w sprawie istnienia nadmiernego deficytu na Malcie

(przedstawiona przez Komisję)

UZASADNIENIE

1. Przebieg procedury

Artykuł 104 Traktatu stanowi, że państwa członkowskie powinny unikać nadmiernego deficytu oraz określa procedurę jego identyfikacji i korekty. Procedura nadmiernego deficytu (PND) omówiona jest dokładniej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1467/97 w sprawie przyspieszenia i wyjaśnienia procedury nadmiernego deficytu[1], stanowiącym część Paktu na rzecz Stabilności i Wzrostu. Zgodnie z postanowieniami art. 104 ust. 2 Traktatu Komisja nadzoruje poszanowanie dyscypliny budżetowej na podstawie poniższych dwóch kryteriów: a) czy planowany lub rzeczywisty deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych przekracza wartość odniesienia w wysokości 3 % PKB (chyba że wskaźnik deficytu zmniejszył się znacznie oraz w sposób stały i osiągnął poziom bliski wartości odniesienia, lub przekroczenie wartości odniesienia ma charakter wyjątkowy oraz tymczasowy i wskaźnik ten pozostaje bliski wartości odniesienia); oraz b) czy dług publiczny przekracza wartość odniesienia w wysokości 60 % PKB (chyba że wskaźnik długu zmniejsza się dostatecznie i zbliża się do wartości odniesienia w zadawalającym tempie).

Zgodnie z Protokołem w sprawie procedury nadmiernego deficytu załączonym do Traktatu Komisja dostarcza danych służących do wdrożenia PND. W ramach stosowania Protokołu państwa członkowskie muszą przedłożyć dane na temat deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych oraz długu publicznego, jak również inne związane z tym zmienne dwa razy w roku, mianowicie do dnia 1 kwietnia oraz do dnia 1 października, zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 3605/93[2],[3].

Dnia 12 maja 2004 r. wraz z przyjęciem sprawozdania zgodnie z art. 104 ust. 3 Komisja wszczęła procedurę nadmiernego deficytu (PND) wobec Malty na podstawie deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych, wynoszącego w 2003 r. 9,7% PKB, oraz na podstawie długu publicznego wynoszącego w tym samym roku 72 % PKB[4]. Dnia 5 lipca 2004 r. zgodnie z zaleceniem Komisji Rada uznała, że w rozumieniu art. 104 ust. 6[5] na Malcie istniał nadmierny deficyt. Jednocześnie również w oparciu o zalecenie Komisji Rada skierowała do Malty zalecenie zgodnie z art. 104 ust. 7, aby położyła ona kres występowaniu nadmiernego deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych najpóźniej do roku 2006[6].

W swoim zaleceniu wydanym zgodnie z art. 104 ust. 7 Rada zaleciła władzom Malty, aby:

- jak najszybciej zlikwidowały obecny, nadmierny deficyt;

- podjęły działania średniookresowe mające na celu doprowadzenie deficytu do poziomu poniżej 3 % PKB w 2006 r. w zrównoważony sposób, zgodnie ze ścieżką obniżenia deficytu określoną w opinii Rady z dnia 5 lipca 2004 r. w sprawie programu konwergencji przedłożonego w maju 2004 r.;

- zdecydowanie wprowadziły środki przewidziane w programie konwergencji z maja 2004 r., w szczególności te o charakterze strukturalnym, mające na celu racjonalizację i obniżenie wydatków;

- podjęły do dnia 5 listopada 2004 r. skuteczne działania dotyczące środków służących osiągnięciu docelowego poziomu deficytu przewidzianego na rok 2005;

- zapewniły, że wzrost wskaźnika zadłużenia zostanie zahamowany w roku 2005, a następnie proces ten zostanie odwrócony, jak zostało to określone w opinii Rady w sprawie programu konwergencji przedłożonego w maju 2004 r.

Ponadto Rada wezwała władze Malty do „zapewnienia konsolidacji budżetowej zmierzającej do średniookresowej pozycji budżetowej bliskiej równowagi lub nadwyżki, która zostanie utrzymana po dokonaniu korekty nadmiernego deficytu.”

Tabela 1: Dostosowania przyjęte przez Radę w dniu 5 lipca 2004 r.

% PKB, o ile nie zaznaczono inaczej | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 |

Saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych Dług publiczny brutto p.m. Wzrost realnego PKB (%) | -9,7 72,0 -1,7 | -5,2 72,1 1,1 | -3,7 72,4 1,7 | -2,3 70,5 2,1 | -1,4 70,4 2,1 |

Źródło : Zalecenie Rady dla Malty zgodnie z art. 104 ust. 7 oraz opinia Rady dotycząca programu konwergencji dla Malty przedstawiona w maju 2004 r.; oba dokumenty przyjęte dnia 5 lipca 2004 r.

W dniu 22 grudnia 2004 r. Komisja uznała w komunikacie[7], że w odpowiedzi na zalecenie Rady rząd Malty podjął skuteczne działania związane ze środkami przewidzianymi dla osiągnięcia docelowej wartości deficytu na 2005 r. przed upływem terminu 5 listopada 2004 r., co Rada przyjęła do wiadomości dnia 18 stycznia 2005 r.

Zgodnie z art. 104 ust. 12 na podstawie zalecenia Komisji Rada uchyla decyzję w sprawie istnienia nadmiernego deficytu, w miarę jak nadmierny deficyt w danym państwie członkowskim został, w ocenie Rady, skorygowany.

2. Ostatnie zmiany deficytu

Zgodnie z najnowszymi informacjami deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych osiągnął wysokość 10 % PKB w 2003 r., na co złożyła się jednorazowa transakcja powodująca wzrost wydatków w wysokości 2,9 % PKB związana z restrukturyzacją dwóch należących do państwa przedsiębiorstw branży stoczniowej. Następnie stosunek deficytu do PKB wykazywał tendencję spadkową osiągając poziom 4,9 % PKB w 2004 r. i 3,1 % w 2005 r.

Na podstawie danych dostarczonych przez Komisję (Eurostat)[8] zgodnie z art. 8g ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 3605/93, po otrzymaniu powiadomienia od Malty przed dniem 1 kwietnia 2007 r. deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych wynosił w 2006 r. 2,6 %[9].

Pomimo że poziom deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych w 2004 i 2005 r. był nieco niższy niż poziomy redukcji deficytu zalecane przez Radę zgodnie z art. 104 ust. 7, deficyt w 2006 r. osiągnął wartość nieco powyżej zalecanej. Tym niemniej stosunek deficytu do PKB w 2006 r. był nieco korzystniejszy niż oficjalna wartość docelowa określona w zaktualizowanym programie konwergencji ze stycznia 2006 r. (2,7 %).

Do spadku deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych doszło w niesprzyjających warunkach wzrostu gospodarczego, po czym został on utrzymany w warunkach niedawnej poprawy koniunktury. Łączne dostosowanie w latach 2003-2006 wyniosło 7,4 punktu procentowego PKB. Około 4 punkty procentowe redukcji wskaźnika deficytu w latach 2003-2006 należy przypisać wyższym dochodom, odzwierciedlającym zmiany w wysokości podatków pośrednich, jak również starania rządu w celu poprawy skuteczności ściągania podatków w tych latach. Pozostałe 3,5 punktu procentowego[10] objaśnić można niższym stosunkiem wydatków do PKB, który wynika ze spadku całkowitych wydatków kapitałowych, co należy przypisać głównie zwiększonej liczbie jednorazowych operacji (takich jak sprzedaż gruntów, księgowana zwyczajowo jako wydatek ujemny). W latach 2004-2006 jednorazowe operacje zmniejszające deficyt stanowiły średnio około 1 % PKB rocznie. Bez tych operacji deficyt w 2006 r. przekraczałby wartość odniesienia i wynosiłby 3,3 % PKB.

Pod względem strukturalnym, tj. uwzględniając korektę z uwagi na cykl koniunkturalny, środki jednorazowe i inne środki tymczasowe, deficyt zmniejszył się szacunkowo z około 6,5 % PKB w 2003 r. do około 3,75 % w 2005 r. W 2006 r. deficyt strukturalny zmniejszył się ponownie do wysokości 2,75 % PKB[11].

W zaleceniu wystosowanym zgodnie z art. 104 ust. 7 Rada zaleciła Malcie podjęcie środków strukturalnych mających na celu racjonalizację i ograniczenie wydatków sektora instytucji rządowych i samorządowych. W latach 2004-2006 wdrożono szereg takich środków. Środki te miały w szczególności na celu zmniejszenie zatrudnienia w sektorze publicznym, poprawę organizacji pracy i wzrost wydajności w głównych przedsiębiorstwach publicznych, co miało skutkować ograniczeniem transferów instytucji rządowych i samorządowych. Podmioty publiczne, których funkcje uznano za kluczowe pod względem strategicznym, zostały poddane restrukturyzacji, pozostałe zaś – których funkcji nie uznano za kluczowe – zostały sprywatyzowane. Ponadto rekrutację do służb publicznych przeprowadzano jedynie w razie konieczności. Kolejnym czynnikiem spadku wydatków publicznych w stosunku do PKB był ograniczony wzrost wynagrodzeń i pensji przewidziany w wieloletnim układzie zbiorowym obejmującym pracowników służb publicznych na lata 2005-2010. Lepszą kontrolę wydatków osiągnięto również dzięki ograniczeniu uprawnień do świadczeń społecznych i stworzeniu infrastruktury koniecznej dla ograniczenia liczby przypadków nadużyć tych świadczeń.

3. Przewidywany poziom deficytu na rok 2007 oraz na kolejne lata

Według prognozy służb Komisji z wiosny 2007 r. deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych ma nadal się zmniejszać aż do poziomu 2,1 % PKB w 2007 r., a przy założeniu kontynuacji obecnej polityki w 2008 r. ma wynieść 1,6 % PKB. Zakłada się osiągnięcie takich rezultatów w warunkach ciągłego wzrostu gospodarczego w odnośnym okresie. Niższy deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych w 2007 r. można wyjaśnić spadkiem wskaźnika wydatków wynoszącym nieco poniżej 1 punktu procentowego PKB. Należy się spodziewać, że obecny spadek wskaźnika wydatków, wynikający z ograniczenia spożycia zbiorowego i zmniejszenia wydatków z tytułu odsetek, pokryje z nawiązką wzrost nakładów rządu na środki trwałe. W roku 2008 zmniejszenie stosunku deficytu do PKB będzie wynikać z przewidywanego spadku stosunku całkowitych wydatków do PKB, na co wpłynie głównie gwałtowny spadek wydatków na inwestycje publiczne związany z zakończeniem budowy dużego ośrodka opieki zdrowotnej. Całkowity dochód wyrażony jako udział w PKB w latach 2007 i 2008 zgodnie z przewidywaniami ma się zmniejszyć, głównie ze względu na mniejsze wpływy z podatków bezpośrednich i składek na zabezpieczenia społeczne. Przewiduje się spadek liczby transakcji jednorazowych w latach 2007 i 2008 w porównaniu z ich średnią liczbą z ubiegłych lat[12]. Według prognozy służb Komisji z wiosny deficyt przy pominięciu transakcji jednorazowych ma w 2007 r. wynieść mniej niż wartość odniesienia równa 3 % PKB (2,7 % PKB), a w 2008 r. ulec dalszemu spadkowi (1,6 %)[13].

W porównaniu ze zgłoszeniem fiskalnym z kwietnia 2007 r. w prognozie służb Komisji z wiosny 2007 r. przewidziano nieco ostrożniejszą tendencję spadkową deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych. W 2007 r. różnica wynosi 0,2 % PKB i wynika głównie z mniejszych wpływów ze składek na zabezpieczenia społeczne, co jest zgodne z przewidywaną wysokością wynagrodzeń dla pracowników. W 2008 r. różnica stosunku deficytu do PKB wynosi 0,7 % PKB. Wynika ona z tego, że władze krajowe przewidują mniejsze wydatki zarówno jeśli chodzi o wynagrodzenia pracowników administracji publicznej, jak i o wydatki z tytułu towarów i usług.

Według prognozy służb Komisji z wiosny 2007 r. sytuacja w odniesieniu do deficytu strukturalnego (tj. deficytu dostosowywanego cyklicznie z wyłączeniem środków jednorazowych i innych środków tymczasowych) powinna ulec poprawie w 2007 i 2008 r. W 2007 r. przewiduje się nieznaczny spadek deficytu strukturalnego z poziomu prawie 2,75 % PKB w 2006 r. do poziomu nieco przekraczającego 2,5 % PKB w 2007 r., a w 2008 r. przy założeniu kontynuacji polityki spadek ten będzie znaczniejszy, do poziomu około 1,5 %. Wspólny wynik za lata 2006-2008 w wysokości nieznacznie przekraczającej 1 punkt procentowy PKB wydaje się w dużym stopniu odpowiadać zaleceniu Rady wydanemu zgodnie z art. 104 ust. 7, w którym wezwano do „trwałej konsolidacji budżetu” służącej osiągnięciu średniookresowego celu odnoszącego się do sytuacji budżetowej (którym w przypadku Malty jest zrównoważona sytuacja budżetowa w ujęciu strukturalnym), co będzie możliwe po obniżeniu nadmiernego deficytu. Pomimo nieznacznego wyniku w 2007 r. średnie dostosowanie w latach 2007-2008 wydaje się zasadniczo zgodne z roczną poprawą salda strukturalnego wynoszącą 0,5 % PKB, określoną w pakcie na rzecz stabilności i wzrostu dla państw członkowskich strefy euro i ERM II.

W opinii Rady z dnia 27 lutego 2007 r. w sprawie zaktualizowanego programu konwergencji z grudnia 2006 r.[14] Rada zwróciła uwagę, że w programie nie zakładano osiągnięcia celu średniookresowego w okresie nim objętym (który kończy się w 2009 r.). Ponadto choć zakładane w programie na lata następujące po korekcie nadmiernego deficytu tempo działań dostosowawczych zmierzających do osiągnięcia celu średniookresowego uznano za zasadniczo zgodne z paktem na rzecz stabilności i wzrostu, Rada stwierdziła również istnienie pewnego ryzyka związanego z przedstawionymi w programie prognozami budżetowymi, związanego zwłaszcza z korzystnymi założeniami makroekonomicznymi na lata 2008 i 2009.

4. Kształtowanie się długu i prognozy

Deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych przekraczał od roku 2001 wartość odniesienia wynoszącą 60 % PKB. W 2004 r. osiągnął najwyższą wartość 74 % PKB. Zgodnie z zaleceniem Rady wydanym na mocy art. 104 ust. 7 wzrost deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych został zatrzymany i odwrócony, w 2005 r. osiągając 72,4 % PKB, dzięki nadwyżce pierwotnej i wpływom z prywatyzacji. Dalszy spadek odnotowano w 2006 r., kiedy to dług wyniósł 66,5 % PKB, głównie dzięki znacznym wpływom z prywatyzacji wynoszącym około 3,5 % PKB.

Zgodnie z prognozą służb Komisji z wiosny 2007 r. stosunek długu do PKB ma się nadal zmniejszać w latach 2007 i 2008. W roku 2007 deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych ma spaść poniżej 66 % PKB, a w 2008 r. przy założeniu kontynuacji obecnej polityki ma się nadal zmniejszać i osiągnąć poziom 64,25 %.

5. Wnioski

Deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych zmniejszył się z 10 % PKB w 2003 r. do 2,6 % w 2006 r., czyli poniżej wartości odniesienia wynoszącej 3 % PKB. Pomimo wielu jednorazowych transakcji (z wyłączeniem których deficyt w 2006 r. pozostawałby nadal powyżej wartości odniesienia), środki dzięki którym udało się zmniejszyć deficyt mają głównie charakter stały. W 2006 r. saldo strukturalne, tzn. saldo dostosowane cyklicznie z wyłączeniem środków jednorazowych i innych środków tymczasowych, poprawiło się o nieco ponad 1 % PKB. Według prognozy służb Komisji z wiosny 2007 r. deficyt publiczny zmniejszy się do 2,1 % PKB w 2007 r. oraz, przy założeniu kontynuacji obecnej polityki, do 1,6% w 2008 r., a zmniejszające deficyt transakcje jednorazowe stopniowo zanikną. Oznacza to, że wskaźnik deficytu obniżono do poziomu poniżej wartości odniesienia wynoszącej 3 % PKB w sposób wiarygodny i trwały.

Dług sektora instytucji rządowych i samorządowych brutto obniżył się z najwyższej wartości 73,9 % PKB w 2004 r. do 66,5 % w 2006 r. Zgodnie z prognozą służb Komisji z wiosny 2007 r. spodziewane jest dalsze zmniejszenie wskaźnika długu do wartości niemal 64 % PKB w 2008 r. (przy założeniu kontynuacji obecnej polityki).

Z ogólnej oceny wynika, że sytuacja nadmiernego deficytu na Malcie została skorygowana. W związku z tym Komisja zaleca Radzie uchylenie decyzji dotyczącej istnienia nadmiernego deficytu na Malcie.

Tabela 2: Rozwój sytuacji budżetowej w latach 2003–2008

Zalecenie

DECYZJA RADY

uchylająca decyzję 2005/186/WE w sprawie istnienia nadmiernego deficytu na Malcie

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, a w szczególności jego art. 104 ust. 12,

uwzględniając zalecenie Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Decyzją Rady 2005/186/WE[15], przyjętą po otrzymaniu zalecenia Komisji zgodnie z art. 104 ust. 6 Traktatu, stwierdzono występowanie nadmiernego deficytu na Malcie. Rada zwróciła uwagę, że deficyt sektora publicznego wynosił w 2003 r. 9,7 % PKB (z czego 2,9 % PKB w wyniku jednorazowej operacji), czyli przekroczył wynoszącą 3 % wartość odniesienia ustanowioną w Traktacie, podczas gdy wskaźnik zadłużenia sektora instytucji rządowych i samorządowych brutto wynosił 72 % PKB i 2004 r. i wykazywał tendencję do dalszego oddalania się od ustalonej w Traktacie wartości odniesienia w wysokości 60 %.

(2) W dniu 5 lipca 2004 r., zgodnie z art. 104 ust. 7 Traktatu oraz art. 3 ust. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 1467/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie przyspieszenia i wyjaśnienia procedury nadmiernego deficytu (PND)[16], na podstawie zalecenia Komisji Rada skierowała do Malty zalecenie usunięcia sytuacji nadmiernego deficytu publicznego najpóźniej do końca 2006 r. Zalecenie to zostało podane do publicznej wiadomości.

(3) Zgodnie z art. 104 ust. 12 Traktatu na podstawie zalecenia Komisji Rada uchyla decyzję w sprawie istnienia nadmiernego deficytu, kiedy nadmierny deficyt w danym państwie członkowskim został, w ocenie Rady, skorygowany.

(4) Zgodnie z Protokołem w sprawie procedury nadmiernego deficytu załączonym do Traktatu Komisja dostarcza danych służących do wdrożenia PND. W ramach stosowania Protokołu państwa członkowskie muszą przedłożyć dane na temat deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych i długu publicznego oraz inne związane z tym zmienne dwa razy w roku, mianowicie do dnia 1 kwietnia oraz do dnia 1 października, zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 3605/93 z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie stosowania protokołu w sprawie procedury nadmiernego deficytu załączonego do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską[17].

(5) Na podstawie danych dostarczonych przez Komisję (Eurostat) zgodnie z art. 8g ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 3605/93, po otrzymaniu powiadomienia od Malty przed dniem 1 kwietnia 2007 r. oraz w oparciu o prognozę służb Komisji z wiosny 2007 r., uzasadnione są następujące wnioski:

- deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych zmniejszył się z 10 % PKB w 2003 r. do 2,6 % PKB w 2006 r., czyli poniżej wartości odniesienia dla deficytu wynoszącej 3% PKB. Wynik ten jest nieco lepszy niż wartość docelowa przewidziana na rok 2006 w zaktualizowanym programie konwergencji ze stycznia 2006 r., chociaż nieco przekracza cele określone przez Radę w zaleceniu zgodnie z art. 104 ust. 7;

- ponad połowę (około 4 punktów procentowych) z 7,4 punktów procentowych, o które zmniejszył się wskaźnik deficytu między rokiem 2003 a 2006, należy przypisać większym dochodom, odzwierciedlającym zmiany w podatkach bezpośrednich oraz efektywniejszemu ściąganiu podatków. Niższy stosunek wydatków do PKB wyjaśnia pozostałe 3,5 punktu procentowego[18], częściowo odzwierciedlając większą częstotliwość operacji jednorazowych (tzn. sprzedaży gruntów, księgowanej zwyczajowo jako wydatek ujemny). Ponadto ograniczenie wydatków osiągnięto dzięki odchudzeniu i restrukturyzacji podmiotów publicznych, obostrzeniom przy rekrutacji pracowników do służb publicznych i kontroli płatności na zabezpieczenia społeczne. W latach 2004-2006 jednorazowe operacje zmniejszające deficyt stanowiły średnio około 1 % PKB. Bez tych jednorazowych operacji (0,7 % PKB) deficyt w 2006 r. przekraczałby wartość odniesienia i wynosiłby 3,3 % PKB. W 2006 r. saldo strukturalne (tzn. saldo dostosowane cyklicznie z wyłączeniem środków jednorazowych i innych środków tymczasowych) poprawiło się i jego wysokość szacuje się na nieco powyżej 1 % PKB;

- prognoza służb Komisji z wiosny 2007 r. przewiduje dalszy spadek deficytu do poziomu 2,1 % PKB, głównie dzięki dodatkowym ograniczeniom wydatków. Operacje jednorazowe mają wynieść 0,6 % PKB, czyli zasadniczo tyle samo co w roku poprzednim, a więc nawet z ich wyłączeniem deficyt nie przekroczy wartości odniesienia. Wartość ta jest zasadniczo zgodna z oficjalnymi szacunkami zawartym w powiadomieniu z kwietnia 2007 r., zgodnie z którymi deficyt ma wynieść 1,9 % PKB. Na rok 2008 prognoza wiosenna przewiduje - przy założeniu kontynuacji obecnej polityki - dalsze zmniejszenie deficytu do poziomu 1,6 % PKB (z wyłączeniem operacji jednorazowych). Świadczy to o tym, że deficyt zmniejszono do poziomu poniżej 3 % PKB w sposób wiarygodny i trwały. Saldo strukturalne ma ulec niewielkiej poprawie w 2007 r., a w 2008 r. przy założeniu kontynuacji obecnej polityki poprawa ta ma wynieść 1 punkt procentowy. Należy to rozpatrywać w kontekście konieczności osiągnięcia postępu w realizacji średniookresowego celu odnoszącego się do sytuacji budżetowej, którym w przypadku Malty jest osiągnięcie zrównoważonej sytuacji budżetowej w ujęciu strukturalnym;

- dług publiczny obniżył się z 73,9 % PKB w 2004 r. do 66,5 % w 2006 r. Według prognozy służb Komisji z wiosny 2007 r. oczekuje się, że wskaźnik zadłużenia zmniejszy się do około 64,3 % do końca 2008 r., tym samym zbliżając się do wartości odniesienia wynoszącej do 60% PKB.

(6) W opinii Rady nadmierny deficyt na Malcie został skorygowany i w związku z tym należy uchylić decyzję 2005/186/WE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Z ogólnej oceny wynika, że sytuacja nadmiernego deficytu na Malcie została skorygowana.

Artykuł 2

Niniejszym uchyla się decyzję 2005/186/WE.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Malty.

Sporządzono w Brukseli dnia r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

[1] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 6. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1056/2005 (Dz.U. L 174 z 7.7.2005, str. 5).

[2] Dz.U. L 332 z 31.12.1993, str. 7. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2103/2005 (Dz.U. L 337 z 22.12.2005, str. 1).

[3] Najnowsze powiadomienie od Malty można znaleźć na następującej stronie internetowej:

http://epp.eurostat.ec.europa.eu/portal/page?_pageid=2373,58110711&_dad=portal&_schema=portal.

[4] SEK(2004) 580.

[5] Dz.U. L 62 z 9.3.2005, str. 21.

[6] Wszystkie dokumenty związane z PND wobec Malty można znaleźć na następującej stronie internetowej:http://ec.europa.eu/economy_finance/about/activities/sgp/edp_list_en.htm.

[7] SEK(2004) 1630.

[8] Informacja sygnalna Eurostatu nr 55 z dnia 23 kwietnia 2007 r.

[9] Wskaźnik deficytu jest zazwyczaj korygowany – w górę lub w dół – po publikacji pierwszych wyników w wiosennym powiadomieniu. W przypadku większości państw członkowskich UE korekty są na ogół względnie niewielkie i przeciętnie bliskie zeru. W przypadku Malty z uwagi na niewielką różnicę między podawaną obecnie wartością deficytu za rok 2006 a wartością odniesienia dla deficytu, prawdopodobieństwo wzrostu wskaźnika deficytu do poziomu powyżej 3 % PKB w wyniku ewentualnej przyszłej korekty rachunków administracji publicznej jest niewielkie.

[10] Pominięcie znacznej jednorazowej zwiększającej wydatki operacji w wysokości 2,9 % PKB z 2003 r. związanej z restrukturyzacją zadłużenia stoczni wskazywałoby na mniejszy spadek wskaźnika wydatków wynoszący 0,4 punktu procentowego w latach 2003-2006.

[11] Należy podkreślić, że istnieją poważne trudności z obliczaniem luki produktowej i salda strukturalnego w wielu państwach członkowskich, zawłaszcza mniejszych, takich jak Malta, głównie ze względu na brak dostępności wszystkich potrzebnych danych.

[12] Transakcje jednorazowe w 2006 i 2007 r. zostały zrewidowane w aktualizacji programu konwergencji na rok 2006, tak aby uwzględnić operację (sprzedaż gruntów) sfinalizowaną w 2007 r. i odpowiednio zaksięgowaną jako zmniejszającą deficyt w tym roku.

[13] Należy zauważyć, że w 2008 r. władze Malty planują zmniejszające deficyt jednorazowe transakcje (sprzedaż gruntów) w wysokości 0,2 % PKB.

[14] Dz.U. C 72 z 29.3.2007, str. 9.

[15] Dz.U. L 62 z 9.3.2005, str. 21.

[16] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 6. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1056/2005 (Dz.U. L 174 z 7.7.2005, str. 5).

[17] Dz.U. L 332 z 31.12.1993, str. 7. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2103/2005 (Dz.U. L 337 z 22.12.2005, str. 1).

[18] Zmniejszenie stosunku wydatków do PKB byłoby mniejsze przy wyłączeniu znaczącej jednorazowej operacji zwiększającej wydatki, związanej z restrukturyzacją stoczni, która wyniosła w 2003 r. około 3 % PKB.