<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><ORDER xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.55-20141201.xd"><BIB.ORDER><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>C‑67/17</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62017CO0067</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:459">EU:C:2017:459</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>6</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>6</PAGE.TOTAL><AUTHOR>CJ</AUTHOR></BIB.ORDER><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P>POSTANOWIENIE Z DNIA <DATE ISO="20170614">14.6.2017</DATE> R. – SPRAWA C 67/17</P><P>ILIEV</P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Postanowienie Trybunału</HT> (szósta izba)</P><P>z dnia <DATE ISO="20170614">14 czerwca 2017 r.</DATE><NOTE NUMBERING="STAR" TYPE="FOOTNOTE" NOTE.ID="E0001"><P>Język postępowania: bułgarski.</P></NOTE></P></TI></TITLE><INDEX><KEYWORD>Odesłanie prejudycjalne</KEYWORD><KEYWORD>Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem</KEYWORD><KEYWORD>Współpraca sądowa w sprawach cywilnych</KEYWORD><KEYWORD>Rozporządzenie (UE) nr 1215/2012</KEYWORD><KEYWORD>Artykuł 1 ust. 2 lit. a)</KEYWORD><KEYWORD>Zakres stosowania</KEYWORD><KEYWORD>Dziedziny wyłączone</KEYWORD><KEYWORD>Stosunki majątkowe wynikające z małżeństwa</KEYWORD><KEYWORD>Rozwiązanie małżeństwa</KEYWORD><KEYWORD>Rozliczenie rzeczy nabytej w okresie małżeństwa</KEYWORD></INDEX><ORDER.INIT><P>W sprawie C‑67/17</P><P>mającej za przedmiot wniosek o wydanie, na podstawie art. 267 TFUE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Rayonen sad Varna (sąd rejonowy w Warnie, Bułgaria) postanowieniem z dnia <DATE ISO="20170126">26 stycznia 2017 r.</DATE>, które wpłynęło do Trybunału w dniu <DATE ISO="20170207">7 lutego 2017 r.</DATE>, w postępowaniu:</P></ORDER.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P><HT TYPE="BOLD">Todor Iliev</HT></P></PLAINTIFS><AGAINST>przeciwko</AGAINST><DEFENDANTS><P><HT TYPE="BOLD">Blagoveście Ilievej,</HT></P></DEFENDANTS></PARTIES><PREAMBLE.GEN><PREAMBLE.INIT><P>TRYBUNAŁ (szósta izba),</P><P>w składzie: E. Regan, prezes izby, J.C. Bonichot i C.G. Fernlund (sprawozdawca), sędziowie,</P><P>rzecznik generalny: E. Sharpston,</P><P>sekretarz: A. Calot Escobar,</P></PREAMBLE.INIT><GR.VISA><VISA>postanowiwszy, po zapoznaniu się ze stanowiskiem rzecznika generalnego, orzec w formie postanowienia z uzasadnieniem, zgodnie z art. 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem,</VISA></GR.VISA><PREAMBLE.FINAL>wydaje następujące</PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE.GEN><CONTENTS.ORDER><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>Postanowienie</P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0001"><NO.P>1</NO.P><TXT>Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczy wykładni art. 1 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 z dnia <DATE ISO="20121212">12 grudnia 2012 r.</DATE> w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="351" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2012">Dz.U. 2012, L 351, s. 1</REF.DOC.OJ>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0002"><NO.P>2</NO.P><TXT>Wniosek ten został przedstawiony w ramach sporu między Todorem Ilievem a Blagovestą Ilievą dotyczącego rozliczenia samochodu w następstwie rozwiązania ich małżeństwa.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="2"?><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Ramy prawne</P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Prawo Unii</HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Rozporządzenie nr 1215/2012</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0003"><NO.P>3</NO.P><TXT>W motywie 34 rozporządzenia nr 1215/2012 Rada Unii Europejskiej podkreśliła konieczność zapewnienia ciągłości między konwencją z dnia <DATE ISO="19680927">27 września 1968 r.</DATE> o jurysdykcji i wykonywaniu orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="299" PAGE.FIRST="32" DATE.PUB="1972">Dz.U. 1972, L 299, s. 32</REF.DOC.OJ>, zwanej dalej <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0001" ID="QS0001"/>konwencją brukselską<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="201D" ID="QE0001"/>) a zastępującymi ją rozporządzeniami, w tym co się tyczy dokonanej już przez Trybunał wykładni przepisów tej konwencji równoważnych z przepisami niniejszego rozporządzenia.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0004"><NO.P>4</NO.P><TXT>Artykuł 1 ust. 1 i art. 1 ust. 2 rozporządzenia lit. a) nr 1215/2012 stanowią:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="001.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0002" ID="QS0002"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie w sprawach cywilnych i handlowych, niezależnie od rodzaju sądu. Nie obejmuje ono w szczególności spraw podatkowych, celnych, administracyjnych ani spraw dotyczących odpowiedzialności państwa za działania lub zaniechania w wykonywaniu władzy publicznej (acta iure imperii).</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="001.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA><P>Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>stanu cywilnego, zdolności prawnej lub zdolności do czynności prawnych osób fizycznych, stosunków majątkowych wynikających z małżeństwa lub związku uznawanego – w myśl przepisów mających zastosowanie do takiego związku – za mający skutki porównywalne do skutków małżeństwa<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="201D" ID="QE0002"/>.</TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0005"><NO.P>5</NO.P><TXT>Artykuł 4 ust. 1 tego rozporządzenia ma następujące brzmienie:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0003" ID="QS0003"/>1. Z zastrzeżeniem przepisów niniejszego rozporządzenia osoby mające miejsce zamieszkania na terytorium państwa członkowskiego mogą być pozywane, niezależnie od ich obywatelstwa, przed sądy tego państwa członkowskiego<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="201D" ID="QE0003"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0006"><NO.P>6</NO.P><TXT>Zgodnie z jego art. 80 rozporządzenie nr 1215/2012 uchyla rozporządzenie Rady (WE) nr 44/2001 z dnia <DATE ISO="20001222">22 grudnia 2000 r.</DATE> w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="012" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2001">Dz.U. 2001, L 12, s. 1</REF.DOC.OJ>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0007"><NO.P>7</NO.P><TXT>Zgodnie z art. 81 rozporządzenia nr 1215/2012:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0004" ID="QS0004"/>[…]</ALINEA><ALINEA>Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia <DATE ISO="20150110">10 stycznia 2015 r.</DATE> z wyjątkiem art. 75 i 76, które stosuje się od dnia <DATE ISO="20140110">10 stycznia 2014 r.</DATE><QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="201D" ID="QE0004"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Konwencja brukselska</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0008"><NO.P>8</NO.P><TXT>Artykuł 1 konwencji brukselskiej stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0005" ID="QS0005"/>Niniejsza konwencja ma zastosowanie w sprawach cywilnych i handlowych, niezależnie od rodzaju sądu. […]</P><?PAGE NO="3"?><P>Niniejsza konwencja nie ma zastosowania do:</P><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>1)</NO.P><TXT>stanu cywilnego, zdolności prawnej i zdolności do czynności prawnych osób fizycznych, stosunków majątkowych wynikających z małżeństwa, testamentów i spadków;</TXT></NP></ITEM></LIST><P>[…]<QUOT.END REF.START="QS0005" CODE="201D" ID="QE0005"/>.</P></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Prawo bułgarskie</HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Kodeks prawa prywatnego międzynarodowego</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0009"><NO.P>9</NO.P><TXT>Artykuł 4 ust. 1 pkt 2 kodeksu prawa prywatnego międzynarodowego stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0006" ID="QS0006"/>Sądy i inne bułgarskie organy mają jurysdykcję krajową, gdy:</P><P>[…]</P><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>2.</NO.P><TXT>skarżący lub powód jest obywatelem bułgarskim lub osobą prawną prawa bułgarskiego<QUOT.END REF.START="QS0006" CODE="201D" ID="QE0006"/>.</TXT></NP></ITEM></LIST></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Kodeks rodzinny</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0010"><NO.P>10</NO.P><TXT>Artykuł 21 ust. 1 kodeksu rodzinnego stanowi, że małżonkom przysługują takie same prawa do rzeczy nabytych wspólnie w trakcie małżeństwa, bez względu na to, na czyje nazwisko zostały one nabyte.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0011"><NO.P>11</NO.P><TXT>Zgodnie z art. 28 tego kodeksu, w wypadku ustania wspólności majątkowej, małżonkom przysługują równe prawa.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Postępowanie główne i pytania prejudycjalne</P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0012"><NO.P>12</NO.P><TXT>Todor Iliev, obywatel Bułgarii, i B. Ilieva, obywatelka Włoch i Bułgarii, zawarli związek małżeński w dniu <DATE ISO="20070601">1 czerwca 2007 r.</DATE> w Szumen (Bułgaria).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0013"><NO.P>13</NO.P><TXT>W dniu <DATE ISO="20150702">2 lipca 2015 r.</DATE> małżeństwo stron zostało rozwiązane na mocy wyroku Rayonen sad Szumen (sądu rejonowego w mieście Szumen, Bułgaria).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0014"><NO.P>14</NO.P><TXT>W następstwie orzeczenia przez ten sąd rozwodu T. Iliev wniósł do sądu odsyłającego apelację dotyczącą rozliczenia samochodu zakupionego przez B. Ilievą i zarejestrowanego na jej nazwisko w listopadzie 2009 r.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0015"><NO.P>15</NO.P><TXT>Todor Iliev podnosi, że samochód ten został nabyty za wspólne środki, gdy strony były małżeństwem, i że zgodnie z art. 21 i 28 kodeksu rodzinnego samochód należy zarówno do jednej, jak i do drugiej strony, nawet jeśli jest zarejestrowany we Włoszech jedynie na nazwisko B. Ilievej.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0016"><NO.P>16</NO.P><TXT>Zgodnie z postanowieniem odsyłającym, mimo że T. Iliev i B. Ilieva są na stałe zameldowani w Bułgarii, należy stwierdzić, iż w dacie zawarcia związku małżeńskiego, nabycia samochodu, orzeczenia rozwodu i wszczęcia postępowania głównego mieli oni zwykłe miejsce pobytu na terytorium Włoch. Sąd odsyłający uściśla, że B. Ilieva mieszka i pracuje na stałe we Włoszech od 10 lat, że w dniu <DATE ISO="20160314">14 marca 2016 r.</DATE> oświadczyła ona przed organami bułgarskimi, iż mieszka we Włoszech, oraz że zgodnie z wydanym przez organy włoskie dokumentem tożsamości zamieszkuje ona w miejscowości Alba, w prowincji Cuneo (Włochy).</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="4"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0017"><NO.P>17</NO.P><TXT>Blagovesta Ilieva kwestionuje jurysdykcję sądów bułgarskich do orzekania w rozpatrywanej w postępowaniu głównym sprawie, stwierdzając, że zgodnie z art. 4 ust. 1 rozporządzenia nr 1215/2012 to sądy włoskie mają jurysdykcję.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0018"><NO.P>18</NO.P><TXT>Sąd odsyłający wyraził wątpliwości w tym względzie w zakresie, w jakim jest mu znany jedynie jeden wyrok wydany przez bułgarski sąd najwyższy w sprawie rozwodowej, dotyczący rozliczenia rzeczy nabytych w trakcie małżeństwa. Zgodnie z tym wyrokiem wskazane w art. 1 ust. 2 lit. a) rozporządzenia nr 1215/2012 wyłączenie dotyczy jedynie spraw związanych z małżeńskim ustrojem majątkowym określonym w niektórych przepisach kodeksu rodzinnego, które to przepisy nie dotyczą takich rozliczeń. Z powyższego wynikałoby, że rozliczenia te są objęte zakresem stosowania tego rozporządzenia. Zdaniem sądu odsyłającego, jeśli taka sytuacja ma miejsce, sądy włoskie byłyby właściwe do orzekania w sprawie rozpatrywanej w postępowaniu głównym, zgodnie z art. 4 ust. 1 wspomnianego rozporządzenia. Natomiast, jeśli to ostatnie nie ma zastosowania, właściwe byłyby sądy bułgarskie, zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 2 kodeksu prawa prywatnego międzynarodowego.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0019"><NO.P>19</NO.P><TXT>W tych okolicznościach Rayonen sad Varna (sądy rejonowy w Warnie, Bułgaria) postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującymi pytaniami prejudycjalnymi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><LIST TYPE="OTHER"><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0007" ID="QS0007"/>1)</NO.P><TXT>Czy powództwo między byłymi małżonkami o podział rzeczy ruchomej nabytej w okresie małżeństwa w ramach ustroju wspólności majątkowej małżeńskiej stanowi spór dotyczący stosunków majątkowych wynikających z małżeństwa w rozumieniu art. 1 ust. 1 lit. а) rozporządzenia [nr 1215/2012]?</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Czy spór dotyczący podziału rzeczy ruchomej nabytej w okresie małżeństwa, lecz wpisanej w rejestrach właściwych organów krajowych jedynie na nazwisko jednego z małżonków, jest objęty określonymi w art. 1 ust. 2 lit. a) rozporządzenia nr 1215/2012 wyłączeniami odnoszącymi się do możliwości stosowania tego rozporządzenia?</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>3)</NO.P><TXT>Który sąd jest właściwy, aby rozpatrzyć spór między byłymi małżonkami dotyczący własności rzeczy ruchomych nabytych w okresie zawartego między stronami małżeństwa, gdy małżonkowie są obywatelami jednego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, a w sprawie ustalono, że miejsce zamieszkania stron znajdowało się na terytorium innego państwa członkowskiego w chwili zawarcia małżeństwa, nabycia rzeczy, ustania małżeństwa i wniesienia powództwa o podział rzeczy po ustaniu małżeństwa?<QUOT.END REF.START="QS0007" CODE="201D" ID="QE0007"/>.</TXT></NP></ITEM></LIST></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>W przedmiocie pytań prejudycjalnych</P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0020"><NO.P>20</NO.P><TXT>Na mocy art. 99 regulaminu postępowania, jeżeli odpowiedź na pytanie prejudycjalne można wywieść w sposób jednoznaczny z orzecznictwa, Trybunał może w każdej chwili, na wniosek sędziego sprawozdawcy i po zapoznaniu się ze stanowiskiem rzecznika generalnego, orzec w formie postanowienia z uzasadnieniem.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0021"><NO.P>21</NO.P><TXT>Powyższy przepis należy zastosować w niniejszej sprawie.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0022"><NO.P>22</NO.P><TXT>Poprzez trzy zadane pytania, które należy rozpatrzyć łącznie, sąd odsyłający dąży w istocie do ustalenia, czy art. 1 ust. 2 lit. a) rozporządzenia nr 1215/2012 należy interpretować w ten sposób, że spór taki jak rozpatrywany w postępowaniu głównym – dotyczący rozliczenia, w następstwie orzeczenia rozwodu, rzeczy ruchomej nabytej w okresie małżeństwa przez małżonków będących obywatelami danego państwa członkowskiego, lecz mających miejsce zamieszkania w innym państwie członkowskim – jest objęty zakresem stosowania rozporządzenia nr 1215/2012, czy też jest objęty zakresem stosunków majątkowych wynikających z małżeństwa, a w konsekwencji zakresem wyłączeń wskazanych we wspomnianym art. 1 ust. 2 lit. a).</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="5"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0023"><NO.P>23</NO.P><TXT>W tym względzie należy przypomnieć, że w zakresie, w jakim rozporządzenie nr 1215/2012 zastępuje odtąd konwencję brukselską w stosunkach między państwami członkowskimi – z wyjątkiem Królestwa Danii – dokonana przez Trybunał wykładnia postanowień tej konwencji ma odpowiednio zastosowanie także do tego rozporządzenia, gdy jego postanowienia oraz postanowienia konwencji brukselskiej można zakwalifikować jako <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0008" ID="QS0008"/>równorzędne<QUOT.END REF.START="QS0008" CODE="201D" ID="QE0008"/>. Jak wynika z motywu 34 rozporządzenia nr 1215/2012, należy zapewnić ciągłość wykładni między konwencją brukselską a tym rozporządzeniem (zob. podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20111018">18 października 2011 r.</DATE>, <NAME.CASE>Realchemie Nederland</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑406/09</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:668">EU:C:2011:668</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0038">38</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0024"><NO.P>24</NO.P><TXT>Co się tyczy zakresu stosowania rozporządzenia nr 1215/2012, należy stwierdzić, że jego art. 1 ust. 2 lit. a) odpowiada art. 1 akapit drugi pkt 1 konwencji brukselskiej i że te dwa postanowienia mają analogiczne brzmienie.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0025"><NO.P>25</NO.P><TXT>W konsekwencji należy odnieść się do orzecznictwa Trybunału dotyczącego art. 1 akapit drugi pkt 1 konwencji brukselskiej, a w szczególności do wyroku z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19790327">27 marca 1979 r.</DATE>, <NAME.CASE>de Cavel</NAME.CASE> (<NO.CASE>143/78</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1979:83">EU:C:1979:83</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0026"><NO.P>26</NO.P><TXT>W wyroku tym Trybunał rozpatrzył, czy w ramach postępowania rozwodowego spór dotyczący środka zabezpieczającego ustanowionego na rzeczach jest objęty konwencją brukselską, ze względu na majątkowy charakter rozpatrywanego środka.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0027"><NO.P>27</NO.P><TXT>Trybunał wskazał, że ze względu na szczególny charakter niektórych kwestii – w tym stanu cywilnego, zdolności prawnej i zdolności do czynności prawnych osób fizycznych, stosunków majątkowych wynikających z małżeństwa, testamentów i spadków – spory dotyczące tych kwestii zostały wyłączone z zakresu stosowania konwencji brukselskiej (wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19790327">27 marca 1979 r.</DATE>, <NAME.CASE>de Cavel</NAME.CASE>, <NO.CASE>143/78</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1979:83">EU:C:1979:83</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0006">6</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0028"><NO.P>28</NO.P><TXT>Trybunał orzekł, że wskazane w art. 1 akapit drugi pkt 1 konwencji brukselskiej pojęcie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0009" ID="QS0009"/>stosunków majątkowych wynikających z małżeństwa<QUOT.END REF.START="QS0009" CODE="201D" ID="QE0009"/> obejmuje nie tylko przewidziane w niektórych prawodawstwach krajowych ustroje majątkowe związane szczególnie i wyłącznie z małżeństwem, lecz także wszelkie stosunki majątkowe wynikające bezpośrednio z więzi małżeńskiej lub z rozwiązania tej więzi (wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19790327">27 marca 1979 r.</DATE>, <NAME.CASE>de Cavel</NAME.CASE>, <NO.CASE>143/78</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1979:83">EU:C:1979:83</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0007">7</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0029"><NO.P>29</NO.P><TXT>Trybunał stwierdził, że w ramach postępowania rozwodowego spory odnoszące się do rzeczy małżonków mogą, w danym wypadku, dotyczyć lub być ściśle związane z: pierwszą kategorią – kwestiami odnoszącymi się do stanu cywilnego; drugą kategorią – kwestiami odnoszącymi się do prawnych stosunków majątkowych między małżonkami wynikających bezpośrednio z więzi małżeńskiej lub z rozwiązania tej więzi; trzecią kategorią – kwestiami odnoszącymi się do prawnych stosunków majątkowych między nimi, lecz bez związku z małżeństwem, a także że wyłącznie spory dotyczące tej ostatniej kategorii są objęte zakresem stosowania konwencji brukselskiej, podczas gdy spory dotyczące dwóch pierwszych kategorii powinny być wyłączone z zakresu stosowania tej konwencji (wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19790327">27 marca 1979 r.</DATE>, <NAME.CASE>de Cavel</NAME.CASE>, <NO.CASE>143/78</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1979:83">EU:C:1979:83</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0007">7</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0030"><NO.P>30</NO.P><TXT>Z powyższego wynika, że jeśli chodzi o spór między byłymi małżonkami dotyczący rozliczenia rzeczy ruchomej nabytej w trakcie małżeństwa, ponieważ spór ten dotyczy prawnych stosunków majątkowych między tymi osobami wynikających bezpośrednio z rozwiązania małżeństwa, spór ten nie jest objęty zakresem stosowania rozporządzenia nr 1215/2012, lecz jest objęty zakresem wspomnianej w punkcie poprzedzającym kategorii drugiej.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0031"><NO.P>31</NO.P><TXT>Ponadto należy dodać, że o ile rozporządzenie Rady (WE) 2201/2003 z dnia <DATE ISO="20031127">27 listopada 2003 r.</DATE> dotyczące jurysdykcji oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej, uchylające rozporządzenie (WE) nr 1347/2000 (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="338" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2003">Dz.U. 2003, L 338, s. 1</REF.DOC.OJ>) odnosi się do – zgodnie z jego art. 1 ust. 1 lit. a) – spraw<?PAGE NO="6"?> cywilnych dotyczących rozwodu, o tyle ma ono wyłącznie zastosowanie, jak wynika z jego motywu 8, do rozwiązania małżeństwa, a nie do takich kwestii, jak przyczyny rozwodu, skutki majątkowe małżeństwa lub inne możliwe kwestie uboczne.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0032"><NO.P>32</NO.P><TXT>W konsekwencji na zadane pytania należy udzielić następującej odpowiedzi: art. 1 ust. 2 lit. a) rozporządzenia nr 1215/2012 należy interpretować w ten sposób, że spór taki jak rozpatrywany w postępowaniu głównym – dotyczący rozliczenia, w następstwie orzeczenia rozwodu, rzeczy ruchomej nabytej w okresie małżeństwa przez małżonków będących obywatelami danego państwa członkowskiego, lecz mających miejsce zamieszkania w innym państwie członkowskim – nie jest objęty zakresem stosowania tego rozporządzenia, lecz jest objęty zakresem stosunków majątkowych wynikających z małżeństwa, a w konsekwencji zakresem wyłączeń wskazanych we wspomnianym art. 1 ust. 2 lit. a).</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>W przedmiocie kosztów</P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0033"><NO.P>33</NO.P><TXT>Dla stron w postępowaniu głównym niniejsze postępowanie ma charakter incydentalny, dotyczy bowiem kwestii podniesionej przed sądem odsyłającym, do niego zatem należy rozstrzygnięcie o kosztach.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><JURISDICTION><INTRO>Z powyższych względów Trybunał (szósta izba) orzeka, co następuje:</INTRO><P><HT TYPE="BOLD">Artykuł 1 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 z dnia <DATE ISO="20121212">12 grudnia 2012 r.</DATE> w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych należy interpretować w ten sposób, że spór taki jak rozpatrywany w postępowaniu głównym – dotyczący rozliczenia, w następstwie orzeczenia rozwodu, rzeczy ruchomej nabytej w okresie małżeństwa przez małżonków będących obywatelami danego państwa członkowskiego, lecz mających miejsce zamieszkania w innym państwie członkowskim – nie jest objęty zakresem stosowania tego rozporządzenia, lecz jest objęty zakresem stosunków majątkowych wynikających z małżeństwa, a w konsekwencji zakresem wyłączeń wskazanych we wspomnianym art. 1 ust. 2 lit. a).</HT></P></JURISDICTION></CONTENTS.ORDER><SIGNATURE.CASE><SIGNATORY><P>Podpisy</P></SIGNATORY></SIGNATURE.CASE></ORDER>