<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><JUDGMENT xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.58-20161101.xd"><BIB.JUDGMENT><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>C-655/18</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62018CJ0655</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2020:157">EU:C:2020:157</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>10</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>10</PAGE.TOTAL><AUTHOR>CJ</AUTHOR></BIB.JUDGMENT><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P><HT TYPE="SC">Απόφαση της <DATE ISO="20200304">4.3.2020</DATE> – Υπόθεση C-655/18</HT></P><P><HT TYPE="SC">Schenker</HT></P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Αποφαση του Δικαστηριου</HT> (όγδοο τμήμα)</P><P>της <DATE ISO="20200304">4ης Μαρτίου 2020</DATE><NOTE NUMBERING="STAR" TYPE="FOOTNOTE" NOTE.ID="E0001"><P>Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική.</P></NOTE></P></TI></TITLE><INTERMEDIATE><INDEX IDX.CLOSE="»" SEPARATOR=" – " IDX.OPEN="«"><KEYWORD>Προδικαστική παραπομπή</KEYWORD><KEYWORD>Τελωνειακή ένωση</KEYWORD><KEYWORD>Κανονισμός (ΕΕ) 952/2013</KEYWORD><KEYWORD>Απομάκρυνση από την τελωνειακή επιτήρηση</KEYWORD><KEYWORD>Κλοπή εμπορευμάτων τα οποία έχουν τεθεί υπό καθεστώς τελωνειακής αποταμιεύσεως</KEYWORD><KEYWORD>Άρθρο 242</KEYWORD><KEYWORD>Υπεύθυνος για την απομάκρυνση</KEYWORD><KEYWORD>Κάτοχος της άδειας τελωνειακής αποταμιεύσεως</KEYWORD><KEYWORD>Κύρωση λόγω μη συμμόρφωσης με την τελωνειακή νομοθεσία</KEYWORD><KEYWORD>Άρθρο 42</KEYWORD><KEYWORD>Υποχρέωση καταβολής του ισόποσου της αξίας των ελλειπόντων εμπορευμάτων</KEYWORD><KEYWORD>Σώρευση με χρηματική κύρωση</KEYWORD><KEYWORD>Αναλογικότητα</KEYWORD></INDEX></INTERMEDIATE><JUDGMENT.INIT><P>Στην υπόθεση C-655/18,</P><P>με αντικείμενο αίτηση προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 267 ΣΛΕΕ, που υπέβαλε το Administrativen sad Varna (διοικητικό δικαστήριο Βάρνας, Βουλγαρία) με απόφαση της <DATE ISO="20181005">5ης Οκτωβρίου 2018</DATE>, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις <DATE ISO="20181019">19 Οκτωβρίου 2018</DATE>, στο πλαίσιο της δίκης</P></JUDGMENT.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P><HT TYPE="BOLD">Teritorialna direktsia <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0001" ID="QS0001"/>Severna morska<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="00BB" ID="QE0001"/> kam Agentsia Mitnitsi</HT>, διάδοχος της Mitnitsa Varna</P></PLAINTIFS><AGAINST>κατά</AGAINST><DEFENDANTS><P><HT TYPE="BOLD"><QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0002" ID="QS0002"/>Schenker<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="00BB" ID="QE0002"/> EOOD,</HT></P><P>παρισταμένης της:</P><P><HT TYPE="BOLD">Okrazhna prokuratura – Varna,</HT></P></DEFENDANTS></PARTIES><PREAMBLE><PREAMBLE.INIT><P>ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (όγδοο τμήμα),</P><P>συγκείμενο από τους L. S. Rossi, πρόεδρο τμήματος, J. Malenovský και F. Biltgen (εισηγητή), δικαστές,</P><P>γενικός εισαγγελέας: M. Campos Sánchez-Bordona</P><P>γραμματέας: R. Schiano, διοικητικός υπάλληλος,</P></PREAMBLE.INIT><GR.VISA><VISA>έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία και κατόπιν της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως της <DATE ISO="20191114">14ης Νοεμβρίου 2019</DATE>,</VISA></GR.VISA><GR.CONSID><CONSID><P>λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που υπέβαλαν:</P><LIST TYPE="NDASH"><ITEM><P>η Teritorialna direktsia <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0003" ID="QS0003"/>Severna morska<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="00BB" ID="QE0003"/> kam Agentsia Mitnitsi, διάδοχος της Mitnitsa Varna, εκπροσωπούμενη από τις S. K. Kirilova και Μ. F. Bosilkova‑Kolipatkova καθώς και από τον B. Borisov,</P></ITEM><?PAGE NO="2"?><ITEM><P>η <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0004" ID="QS0004"/>Schenker<QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="00BB" ID="QE0004"/> EOOD, εκπροσωπούμενη από τον G. Goranov, advokat,</P></ITEM><ITEM><P>η Βουλγαρική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από τις L. Zaharieva και E. Petranova,</P></ITEM><ITEM><P>η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, εκπροσωπούμενη από τους I. Zaloguin και V. Bottka καθώς και από την M. Kocjan,</P></ITEM></LIST></CONSID></GR.CONSID><GR.VISA><VISA>κατόπιν της αποφάσεως που έλαβε, αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα, να εκδικάσει την υπόθεση χωρίς ανάπτυξη προτάσεων,</VISA></GR.VISA><PREAMBLE.FINAL>εκδίδει την ακόλουθη</PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE><CONTENTS.JUDGMENT><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Απόφαση</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0001"><NO.P>1</NO.P><TXT>Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία του κανονισμού (ΕΕ) 952/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20131009">9ης Οκτωβρίου 2013</DATE>, για τη θέσπιση του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="269" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2013">ΕΕ 2013, L 269, σ. 1</REF.DOC.OJ>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0002"><NO.P>2</NO.P><TXT>Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο ένδικης διαφοράς μεταξύ της Teritorialna direktsia <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0005" ID="QS0005"/>Severna morska<QUOT.END REF.START="QS0005" CODE="00BB" ID="QE0005"/> kam Agentsia Mitnitsi (περιφερειακής διευθύνσεως <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0006" ID="QS0006"/>Βόρειας ακτής<QUOT.END REF.START="QS0006" CODE="00BB" ID="QE0006"/> της τελωνειακής υπηρεσίας, Βουλγαρία, στο εξής: τελωνείο Βάρνας) και της <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0007" ID="QS0007"/>Schenker<QUOT.END REF.START="QS0007" CODE="00BB" ID="QE0007"/> EOOD, με αντικείμενο την επιβολή κυρώσεων σε βάρος της ως άνω εταιρίας ως κατόχου άδειας τελωνειακής αποταμιεύσεως, μετά την κλοπή εμπορευμάτων για τη φύλαξη των οποίων ήταν υπεύθυνη η εταιρία αυτή.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Το νομικό πλαίσιο</HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Το δίκαιο της Ένωσης</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0003"><NO.P>3</NO.P><TXT>Η αιτιολογική σκέψη 45 του κανονισμού 952/2013 έχει ως εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><CONSID><P><QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0008" ID="QS0008"/>Είναι σκόπιμο να θεσπισθούν, σε ενωσιακό επίπεδο, οι κανόνες που διέπουν την καταστροφή ή την κατ’ άλλο τρόπο διάθεση των εμπορευμάτων από τις τελωνειακές αρχές, εφόσον τούτα αποτελούν ζητήματα για τα οποία απαιτούταν προηγουμένως εθνική νομοθεσία.<QUOT.END REF.START="QS0008" CODE="00BB" ID="QE0008"/></P></CONSID></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0004"><NO.P>4</NO.P><TXT>Το άρθρο 42, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού αυτού προβλέπει τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="042.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0009" ID="QS0009"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Κάθε κράτος μέλος προβλέπει κυρώσεις για μη συμμόρφωση με την τελωνειακή νομοθεσία. Οι κυρώσεις αυτές είναι αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="042.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA><P>Εφόσον επιβάλλονται διοικητικές κυρώσεις, μπορούν να λαμβάνουν, μεταξύ άλλων, μία ή και τις δύο από τις ακόλουθες μορφές:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>α)</NO.P><TXT>χρηματική επιβάρυνση εκ μέρους των τελωνειακών αρχών, συμπεριλαμβανομένου, όπου απαιτείται, διακανονισμού που επέχει θέση ποινικής κύρωσης·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>β)</NO.P><TXT>ανάκληση, αναστολή ή τροποποίηση άδειας που κατέχει ο ενδιαφερόμενος.<QUOT.END REF.START="QS0009" CODE="00BB" ID="QE0009"/></TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><?PAGE NO="3"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0005"><NO.P>5</NO.P><TXT>Το άρθρο 79 του εν λόγω κανονισμού, το οποίο επιγράφεται <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0010" ID="QS0010"/>Τελωνειακή οφειλή που γεννάται λόγω μη τήρησης υποχρεώσεων και όρων<QUOT.END REF.START="QS0010" CODE="00BB" ID="QE0010"/>, ορίζει στις παραγράφους 1 και 3 τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="079.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0011" ID="QS0011"/>1.</NO.PARAG><ALINEA><P>Για τα εμπορεύματα που υπόκεινται σε εισαγωγικό δασμό, γεννάται τελωνειακή οφειλή κατά την εισαγωγή λόγω της μη τήρησης οποιουδήποτε από τα εξής:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>α)</NO.P><TXT>μιας από τις υποχρεώσεις που καθορίζονται στην τελωνειακή νομοθεσία όσον αφορά την είσοδο μη ενωσιακών εμπορευμάτων στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, την απομάκρυνσή τους από την τελωνειακή επιτήρηση ή τη διακίνηση, μεταποίηση, αποθήκευση, προσωρινή εναπόθεση, προσωρινή εισαγωγή ή διάθεση των εμπορευμάτων αυτών εντός του εν λόγω εδάφους,</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>β)</NO.P><TXT>μιας από τις υποχρεώσεις που ορίζονται στην τελωνειακή νομοθεσία σχετικά με τον ειδικό προορισμό εμπορευμάτων εντός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης,</TXT></NP></ITEM></LIST><P>[…]</P></ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="079.003"><NO.PARAG>3.</NO.PARAG><ALINEA><P>Στις περιπτώσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχεία α) και β), οφειλέτης είναι οποιοδήποτε από τα ακόλουθα πρόσωπα:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>α)</NO.P><TXT>πρόσωπο που όφειλε να τηρήσει τις συγκεκριμένες υποχρεώσεις·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>β)</NO.P><TXT>πρόσωπο που γνώριζε ή όφειλε ευλόγως να γνωρίζει ότι δεν τηρήθηκε μια υποχρέωση που προβλέπεται από την τελωνειακή νομοθεσία και που ενήργησε για λογαριασμό του προσώπου που ήταν υποχρεωμένο να τηρήσει την υποχρέωση ή που έλαβε μέρος στην πράξη που οδήγησε στη μη τήρηση της υποχρέωσης·</TXT></NP></ITEM></LIST><P>[…]<QUOT.END REF.START="QS0011" CODE="00BB" ID="QE0011"/>.</P></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0006"><NO.P>6</NO.P><TXT>Το άρθρο 198 του ίδιου κανονισμού έχει ως εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="198.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0012" ID="QS0012"/>1.</NO.PARAG><ALINEA><P>Οι τελωνειακές αρχές λαμβάνουν όλα τα απαραίτητα μέτρα, συμπεριλαμβανομένων της δήμευσης, της πώλησης ή της καταστροφής των εμπορευμάτων, για τη διάθεση των εμπορευμάτων, στις ακόλουθες περιπτώσεις:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>α)</NO.P><TXT>όταν μία από τις υποχρεώσεις που προβλέπονται στην τελωνειακή νομοθεσία σχετικά με την εισαγωγή μη ενωσιακών εμπορευμάτων στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης δεν έχει εκπληρωθεί ή όταν τα εμπορεύματα έχουν διαφύγει της τελωνειακής επιτήρησης,</TXT></NP></ITEM></LIST><P>[…]</P></ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="198.003"><NO.PARAG>3.</NO.PARAG><ALINEA><P>Το κόστος των μέτρων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 βαρύνει:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>α)</NO.P><TXT>στην περίπτωση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 στοιχείο α), το πρόσωπο που όφειλε να τηρήσει τις σχετικές υποχρεώσεις ή απέκρυψε τα εμπορεύματα από την τελωνειακή επιτήρηση,</TXT></NP></ITEM></LIST><P>[…]<QUOT.END REF.START="QS0012" CODE="00BB" ID="QE0012"/>.</P></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0007"><NO.P>7</NO.P><TXT>Κατά το άρθρο 242, παράγραφος 1, του κανονισμού 952/2013:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><P><QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0013" ID="QS0013"/>Ο κάτοχος της άδειας και ο δικαιούχος του καθεστώτος είναι υπεύθυνοι για τα ακόλουθα:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>α)</NO.P><TXT>να εξασφαλίζουν ότι τα εμπορεύματα υπό καθεστώς τελωνειακής αποταμίευσης δεν διαφεύγουν της τελωνειακής επιτήρησης, και</TXT></NP></ITEM><?PAGE NO="4"?><ITEM><NP><NO.P>β)</NO.P><TXT>να εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την αποθήκευση των εμπορευμάτων που βρίσκονται υπό καθεστώς τελωνειακής αποταμίευσης.<QUOT.END REF.START="QS0013" CODE="00BB" ID="QE0013"/></TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Το βουλγαρικό δίκαιο</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0008"><NO.P>8</NO.P><TXT>Το άρθρο 233, παράγραφος 6, του Zakon za mitnitsite (τελωνειακού νόμου, DV αριθ. 15 της <DATE ISO="19980206">6ης Φεβρουαρίου 1998</DATE>), όπως ίσχυε κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών της κύριας δίκης (στο εξής: τελωνειακός νόμος), όριζε τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0014" ID="QS0014"/>Τα εμπορεύματα που αποτελούν αντικείμενο λαθρεμπορίου δημεύονται ανεξαρτήτως του προσώπου στο οποίο ανήκουν· εάν λείπουν ή έχουν εκποιηθεί, διατάσσεται η καταβολή του ισόποσου της δασμολογητέας αξίας τους στην περίπτωση εισαγωγής ή της αξίας τους στην περίπτωση εξαγωγής.<QUOT.END REF.START="QS0014" CODE="00BB" ID="QE0014"/></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0009"><NO.P>9</NO.P><TXT>Κατά το άρθρο 234a, παράγραφοι 1 και 3, του τελωνειακού νόμου:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="234A.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0015" ID="QS0015"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Όποιος απομακρύνει προσωρινώς αποθηκευμένα εμπορεύματα ή εμπορεύματα τα οποία έχουν δηλωθεί με σκοπό την υπαγωγή τους σε ορισμένο τελωνειακό καθεστώς ή την επανεξαγωγή τους, δίχως να πληρούνται οι προϋποθέσεις που ορίζει ο νόμος ή η τελωνειακή αρχή, τιμωρείται με χρηματικό πρόστιμο, στην περίπτωση φυσικών προσώπων, ή με χρηματική κύρωση, στην περίπτωση νομικών προσώπων και ατομικών εμπορικών επιχειρήσεων, το ύψος των οποίων ανέρχεται στο 100 έως 200 % της δασμολογητέας αξίας των εμπορευμάτων στην περίπτωση εισαγωγής ή, στην περίπτωση εξαγωγής, της αξίας των εμπορευμάτων που αποτελούν αντικείμενο της παραβάσεως.</ALINEA><ALINEA>[…]</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="234A.003"><NO.PARAG>3.</NO.PARAG><ALINEA>Στις περιπτώσεις των παραγράφων 1 και 2 εφαρμόζονται κατ’ αναλογίαν οι διατάξεις του άρθρου 233, παράγραφοι 6, 7 και 8.<QUOT.END REF.START="QS0015" CODE="00BB" ID="QE0015"/></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Η διαφορά της κύριας δίκης και τα προδικαστικά ερωτήματα</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0010"><NO.P>10</NO.P><TXT>Στις <DATE ISO="20170316">16 Μαρτίου 2017</DATE>, η Teld Consulting OOD υπέβαλε τελωνειακή διασάφηση για να τεθούν υπό καθεστώς τελωνειακής αποταμιεύσεως 13 εμπορευματοκιβώτια τα οποία περιείχαν αντικολλητή ξυλεία (κόντρα πλακέ). Η διασάφηση αυτή υποβλήθηκε στο όνομα και για λογαριασμό της Balkantrade Properties EOOD.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0011"><NO.P>11</NO.P><TXT>Μετά την ολοκλήρωση των τελωνειακών διατυπώσεων για την υπαγωγή των εμπορευμάτων στο εν λόγω καθεστώς, τα εμπορευματοκιβώτια αυτά έπρεπε να μεταφερθούν σε αποθήκη τελωνειακής αποταμιεύσεως την οποία εκμεταλλεύεται και διαχειρίζεται η Schenker, σύμφωνα με την άδεια τελωνειακής αποταμιεύσεως που κατέχει.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0012"><NO.P>12</NO.P><TXT>Η Schenker ανέθεσε στη Fortis Trade OOD τη διενέργεια της εν λόγω μεταφοράς. Ωστόσο, ένα από τα εμπορευματοκιβώτια αυτά εκλάπη καθ’ οδόν μαζί με το όχημα της Fortis Trade που το μετέφερε. Ως εκ τούτου, τα εμπορεύματα που είχαν τοποθετηθεί στο συγκεκριμένο εμπορευματοκιβώτιο δεν παραδόθηκαν στην αποθήκη της Schenker.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0013"><NO.P>13</NO.P><TXT>Κατόπιν ελέγχου που διενεργήθηκε στην αποθήκη αυτή από την επιθεώρηση τελωνείων της Βάρνας (Βουλγαρία), διαπιστώθηκε ότι δεν βρίσκονταν στην εν λόγω αποθήκη όλα τα εμπορεύματα που υπάγονταν στο καθεστώς τελωνειακής αποταμιεύσεως. Κατόπιν τούτου, εκδόθηκε σε βάρος της Schenker πράξη διαπιστωτική της διοικητικής παραβάσεως του άρθρου 234a, παράγραφος 1, του τελωνειακού νόμου, για τον λόγο ότι η εταιρία αυτή είχε απομακρύνει από την τελωνειακή επιτήρηση μέρος των εμπορευμάτων που είχαν δηλωθεί υπό καθεστώς τελωνειακής αποταμιεύσεως. Βάσει της διαπιστώσεως αυτής, ο διευθυντής του τελωνείου Βάρνας εξέδωσε απόφαση με την οποία, βάσει του<?PAGE NO="5"?> άρθρου 233, παράγραφος 6, και του άρθρου 234a, παράγραφοι 1 και 3, του τελωνειακού νόμου, επέβαλε στη Schenker χρηματική κύρωση ύψους <FT TYPE="DECIMAL">23826,06</FT> βουλγαρικών λέβα (BGN) (περίπου <FT TYPE="NUMBER">12225</FT> ευρώ) και υποχρέωσε την εταιρία αυτή να καταβάλει ποσό ίδιου ύψους, που αντιστοιχούσε στην αξία των ελλειπόντων εμπορευμάτων.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0014"><NO.P>14</NO.P><TXT>Το Varnenski rayonen sad (περιφερειακό δικαστήριο Βάρνας, Βουλγαρία) ακύρωσε την απόφαση αυτή, κατόπιν προσφυγής που ασκήθηκε ενώπιόν του από τη Schenker κατά της εν λόγω αποφάσεως. Έκρινε δε, μεταξύ άλλων, ότι η κλοπή συνιστούσε περίπτωση ανωτέρας βίας και ότι δεν αποδεικνυόταν καμία αιτιώδης συνάφεια μεταξύ παράνομης πράξεως ή παραλείψεως της εταιρίας αυτής και του αποτελέσματος της κλοπής, δηλαδή της αδυναμίας των τελωνειακών αρχών να έχουν πρόσβαση στα τεθέντα υπό τελωνειακή επιτήρηση εμπορεύματα και να ασκήσουν τον έλεγχό τους.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0015"><NO.P>15</NO.P><TXT>Το τελωνείο Βάρνας άσκησε αναίρεση κατά της αποφάσεως αυτής ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου, του Administrativen sad – Varna (διοικητικού δικαστηρίου Βάρνας, Βουλγαρία). Το τελωνείο Βάρνας υποστηρίζει ότι η εφαρμογή του καθεστώτος τελωνειακής αποταμιεύσεως γεννά την υποχρέωση να μη διαφεύγουν τα εμπορεύματα από την τελωνειακή επιτήρηση και ότι η εν λόγω κλοπή δεν συνιστά περίπτωση ανωτέρας βίας ικανή να απαλλάξει τον αποθηκευτή από την ευθύνη του.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0016"><NO.P>16</NO.P><TXT>Το αιτούν δικαστήριο διαπιστώνει ότι στη Schenker επιβλήθηκαν δύο διοικητικές κυρώσεις. Κατά την άποψή του, η κύρωση που συνίσταται στην καταβολή της αξίας των κλαπέντων εμπορευμάτων δεν εμπίπτει σε καμία από τις κυρώσεις που προβλέπει το άρθρο 42, παράγραφος 2, του κανονισμού 952/2013 ούτε συνιστά δήμευση όπως η προβλεπόμενη από το εθνικό δίκαιο. Το αιτούν δικαστήριο διερωτάται, επομένως, εάν η εν λόγω υποχρέωση καταβολής του ισόποσου της αξίας των εμπορευμάτων συνάδει με την ως άνω διάταξη και με τις αρχές της αποτελεσματικότητας και της αναλογικότητας, δεδομένου ότι συνδυάζεται με την επιβολή χρηματικής κυρώσεως.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0017"><NO.P>17</NO.P><TXT>Υπό τις συνθήκες αυτές, το Administrativen sad Varna (διοικητικό δικαστήριο Βάρνας) αποφάσισε να αναστείλει την ενώπιόν του διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:</TXT><QUOT.S LEVEL="1"><LIST TYPE="OTHER"><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0016" ID="QS0016"/>1)</NO.P><TXT>Έχει το άρθρο 242, παράγραφος 1, στοιχεία αʹ και βʹ, του κανονισμού 952/2013 την έννοια ότι η κλοπή εμπορευμάτων τα οποία τέθηκαν υπό καθεστώς τελωνειακής αποταμιεύσεως, υπό τις περιστάσεις που συντρέχουν εν προκειμένω, συνιστά απομάκρυνση των εμπορευμάτων από το καθεστώς τελωνειακής αποταμιεύσεως η οποία δικαιολογεί την επιβολή, σε βάρος του δικαιούχου του καθεστώτος αυτού, χρηματικής κυρώσεως η οποία προβλέπεται για την περίπτωση τελωνειακής παραβάσεως;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Συνιστά η επιβολή της υποχρεώσεως καταβολής του ισόποσου της αξίας των εμπορευμάτων που αποτελούν αντικείμενο της τελωνειακής παραβάσεως (εν προκειμένω της απομακρύνσεως από το καθεστώς τελωνειακής αποταμιεύσεως) διοικητική κύρωση κατά την έννοια του άρθρου 42, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού 952/2013; Είναι επιτρεπτή εθνική ρύθμιση η οποία επιβάλλει μια τέτοια υποχρέωση παράλληλα με την επιβολή χρηματικών κυρώσεων; Πληροί η ρύθμιση αυτή τα προβλεπόμενα στο άρθρο 42, παράγραφος 1, δεύτερη περίοδος, του κανονισμού 952/2013 κριτήρια της αποτελεσματικότητας, αναλογικότητας και αποτρεπτικότητας των κυρώσεων για παραβάσεις της ενωσιακής τελωνειακής νομοθεσίας;<QUOT.END REF.START="QS0016" CODE="00BB" ID="QE0016"/></TXT></NP></ITEM></LIST></QUOT.S></NP.ECR></GR.SEQ><?PAGE NO="6"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Επί των προδικαστικών ερωτημάτων</HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Επί του πρώτου ερωτήματος</HT></HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Επί του παραδεκτού</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0018"><NO.P>18</NO.P><TXT>Με τις γραπτές παρατηρήσεις της, η Schenker υποστηρίζει ότι το πρώτο προδικαστικό ερώτημα είναι απαράδεκτο καθόσον αφορά αποκλειστικά και μόνον την εφαρμογή διατάξεων του εθνικού δικαίου και, ιδίως, το ζήτημα αν συγκεκριμένη πράξη ή παράλειψη συνιστά παράβαση κατά την έννοια του εθνικού δικαίου.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0019"><NO.P>19</NO.P><TXT>Συναφώς πρέπει, ασφαλώς, να υπομνησθεί ότι, κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, στο πλαίσιο της διαδικασίας που προβλέπει το άρθρο 267 ΣΛΕΕ, η οποία στηρίζεται σε σαφή διάκριση των αρμοδιοτήτων μεταξύ των εθνικών δικαστηρίων και του Δικαστηρίου, το Δικαστήριο δεν είναι αρμόδιο να ερμηνεύσει το εθνικό δίκαιο και ότι μόνον ο εθνικός δικαστής μπορεί να διαπιστώσει και να εκτιμήσει τα πραγματικά περιστατικά της διαφοράς της κύριας δίκης και να καθορίσει το ακριβές περιεχόμενο των εθνικών νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων (απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20191003">3ης Οκτωβρίου 2019</DATE>, <NAME.CASE>Fonds du Logement de la Région de Bruxelles-Capitale</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑632/18</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2019:833">EU:C:2019:833</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0048">48</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0020"><NO.P>20</NO.P><TXT>Εν προκειμένω, από το ίδιο το γράμμα του πρώτου ερωτήματος προκύπτει, εντούτοις, ότι το αιτούν δικαστήριο ερωτά το Δικαστήριο σχετικά με την ερμηνεία του άρθρου 242, παράγραφος 1, του κανονισμού 952/2013 και ειδικότερα της έννοιας της <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0017" ID="QS0017"/>απομακρύνσεως από την τελωνειακή επιτήρηση<QUOT.END REF.START="QS0017" CODE="00BB" ID="QE0017"/> σε σχέση με τη διάταξη αυτή, καθώς και σχετικά με το ζήτημα αν το δίκαιο της Ένωσης επιτρέπει την επιβολή χρηματικής κυρώσεως σε μια τέτοια περίπτωση απομακρύνσεως.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0021"><NO.P>21</NO.P><TXT>Η Schenker υποστηρίζει, επίσης, ότι η έκβαση της κύριας δίκης δεν εξαρτάται από την ερμηνεία διατάξεων του δικαίου της Ένωσης αλλά από πραγματικά ζητήματα και συγκεκριμένα από τον προσδιορισμό του αυτουργού της επίμαχης παραβάσεως, της ιδιότητάς του κατά τον χρόνο τελέσεώς της καθώς και των πράξεων ή παραλείψεων που συνιστούν παράβαση καταλογιστέα στον εν λόγω αυτουργό.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0022"><NO.P>22</NO.P><TXT>Συναφώς υπενθυμίζεται ότι, στο πλαίσιο της προβλεπόμενης από το άρθρο 267 ΣΛΕΕ συνεργασίας μεταξύ του Δικαστηρίου και των εθνικών δικαστηρίων, εναπόκειται αποκλειστικώς στο εθνικό δικαστήριο να εκτιμήσει, λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαιτερότητες κάθε υποθέσεως, κατά πόσον η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως είναι αναγκαία προκειμένου αυτό να μπορέσει να εκδώσει τη δική του απόφαση καθώς και τη λυσιτέλεια των ερωτημάτων που υποβάλλει στο Δικαστήριο. Συνεπώς, εφόσον τα υποβαλλόμενα από τα εθνικά δικαστήρια ερωτήματα αφορούν την ερμηνεία διατάξεως του δικαίου της Ένωσης, το Δικαστήριο υποχρεούται καταρχήν να απαντήσει (απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20130314">14ης Μαρτίου 2013</DATE>, <NAME.CASE>Allianz Hungária Biztosító κ.λπ.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑32/11</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2013:160">EU:C:2013:160</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0019">19</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί μνημονευόμενη νομολογία). Τέτοια περίπτωση συντρέχει προδήλως εν προκειμένω.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0023"><NO.P>23</NO.P><TXT>Υπό τις συνθήκες αυτές, το πρώτο προδικαστικό ερώτημα είναι παραδεκτό.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Επί της ουσίας</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0024"><NO.P>24</NO.P><TXT>Καταρχάς πρέπει να επισημανθεί ότι το άρθρο 242, παράγραφος 1, στοιχεία αʹ και βʹ, του κανονισμού 952/2013, το οποίο μνημονεύεται στο πρώτο ερώτημα, αφορά την ευθύνη του κατόχου αδείας και του δικαιούχου του καθεστώτος τελωνειακής αποταμιεύσεως σε περίπτωση απομακρύνσεως των εμπορευμάτων από την τελωνειακή επιτήρηση, ενώ το ερώτημα αυτό θέτει, επίσης, το ζήτημα αν στον υπεύθυνο μιας τέτοιας απομακρύνσεως μπορεί να επιβληθεί χρηματική κύρωση προβλεπόμενη από το εθνικό δίκαιο, ζήτημα το οποίο αφορά άλλες διατάξεις του κανονισμού αυτού.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="7"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0025"><NO.P>25</NO.P><TXT>Μολονότι τυπικά το αιτούν δικαστήριο οριοθέτησε το ερώτημά του στο ζήτημα της ερμηνείας ορισμένης διατάξεως του δικαίου της Ένωσης, τούτο δεν εμποδίζει το Δικαστήριο να του παράσχει όλα τα στοιχεία ερμηνείας του δικαίου της Ένωσης που μπορεί να αποδειχθούν χρήσιμα για την εκδίκαση της υποθέσεως της οποίας έχει επιληφθεί, ανεξαρτήτως αν το αιτούν δικαστήριο τα μνημονεύει ρητώς στα ερωτήματά του ή όχι. Συναφώς, στο Δικαστήριο εναπόκειται να συναγάγει, από το σύνολο των στοιχείων που του έχει παράσχει το αιτούν δικαστήριο και ιδίως από το σκεπτικό της αποφάσεως περί παραπομπής, τα στοιχεία εκείνα του εν λόγω δικαίου που χρήζουν ερμηνείας, λαμβανομένου υπόψη του αντικειμένου της διαφοράς της κύριας δίκης (απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20190918">18ης Σεπτεμβρίου 2019</DATE>, <NAME.CASE>VIPA</NAME.CASE>, <NO.CASE>C-222/18</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2019:751">EU:C:2019:751</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0050">50</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0026"><NO.P>26</NO.P><TXT>Επομένως πρέπει να γίνει δεκτό ότι, με το πρώτο προδικαστικό ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ζητεί, κατ’ ουσίαν, να διευκρινιστεί εάν ο κανονισμός 952/2013 έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση δυνάμει της οποίας, σε περίπτωση κλοπής εμπορευμάτων τα οποία έχουν τεθεί υπό καθεστώς τελωνειακής αποταμιεύσεως, επιβάλλεται στον κάτοχο της άδειας τελωνειακής αποταμιεύσεως χρηματική κύρωση λόγω παραβάσεως της τελωνειακής νομοθεσίας.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0027"><NO.P>27</NO.P><TXT>Όπως προκύπτει από τη νομολογία του Δικαστηρίου, η περιεχόμενη στον κανονισμό 952/2013 έννοια της απομακρύνσεως από την τελωνειακή επιτήρηση πρέπει να θεωρηθεί ότι περιλαμβάνει κάθε πράξη ή παράλειψη που έχει ως αποτέλεσμα να παρεμποδίσει, έστω και προσωρινώς, την πρόσβαση της αρμόδιας τελωνειακής αρχής στο ευρισκόμενο υπό τελωνειακή επιτήρηση εμπόρευμα και την εκ μέρους της διενέργεια των ελέγχων που προβλέπει η τελωνειακή νομοθεσία (πρβλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20171122">22ας Νοεμβρίου 2017</DATE>, <NAME.CASE>Aebtri</NAME.CASE>, <NO.CASE>C-224/16</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:880">EU:C:2017:880</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0093">93</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0028"><NO.P>28</NO.P><TXT>Όπως είχε την ευκαιρία να κρίνει το Δικαστήριο, <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0018" ID="QS0018"/>απομάκρυνση από την τελωνειακή επιτήρηση<QUOT.END REF.START="QS0018" CODE="00BB" ID="QE0018"/>, κατά την έννοια του εν λόγω κανονισμού, συντρέχει ιδίως στην περίπτωση κλοπής, όπως εν προκειμένω, εμπορευμάτων τα οποία έχουν τεθεί υπό προσωρινό καθεστώς (πρβλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20130711">11ης Ιουλίου 2013</DATE>, <NAME.CASE>Harry Winston</NAME.CASE>, <NO.CASE>C-273/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2013:466">EU:C:2013:466</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0030">30</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0029"><NO.P>29</NO.P><TXT>Όσον αφορά το πρόσωπο που ευθύνεται για μια τέτοια απομάκρυνση από την τελωνειακή επιτήρηση, το άρθρο 242, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, του κανονισμού 952/2013 προβλέπει ότι ο κάτοχος άδειας είναι υπεύθυνος να εξασφαλίζει ότι τα εμπορεύματα υπό καθεστώς τελωνειακής αποταμιεύσεως δεν διαφεύγουν της τελωνειακής επιτηρήσεως.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0030"><NO.P>30</NO.P><TXT>Συναφώς, κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, η απομάκρυνση εμπορεύματος από την τελωνειακή επιτήρηση προϋποθέτει αποκλειστικώς τη συνδρομή αντικειμενικών όρων, όπως την απουσία του εμπορεύματος από τον εγκεκριμένο χώρο εναποθέσεως κατά τον χρόνο που η τελωνειακή αρχή προτίθεται να προβεί σε εξέταση του εν λόγω εμπορεύματος (απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20140612">12ης Ιουνίου 2014</DATE>, <NAME.CASE>SEK Zollagentur</NAME.CASE>, <NO.CASE>C-75/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:1759">EU:C:2014:1759</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0031">31</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0031"><NO.P>31</NO.P><TXT>Επομένως, η ευθύνη του κατόχου άδειας τελωνειακής αποταμιεύσεως, σε περίπτωση απομακρύνσεως από την τελωνειακή επιτήρηση εμπορευμάτων τα οποία έχουν τεθεί υπό καθεστώς τελωνειακής αποταμιεύσεως, έχει αντικειμενικό χαρακτήρα και είναι, συνεπώς, ανεξάρτητη από τη συμπεριφορά του κατόχου της άδειας και από τη συμπεριφορά τρίτων.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0032"><NO.P>32</NO.P><TXT>Όσον αφορά τις συνέπειες μιας τέτοιας απομακρύνσεως από την τελωνειακή επιτήρηση για τον εν λόγω κάτοχο, από τη νομολογία του Δικαστηρίου προκύπτει ότι συνιστά τελωνειακή παράβαση η μη τήρηση μιας από τις υποχρεώσεις που ορίζονται στην τελωνειακή νομοθεσία η οποία εφαρμόζεται στην απομάκρυνση εμπορευμάτων από την τελωνειακή επιτήρηση, η δε μη τήρηση μιας τέτοιας υποχρεώσεως γεννά, σύμφωνα με το άρθρο 79, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, του κανονισμού 952/2013, τελωνειακή οφειλή κατά την εισαγωγή. Ελλείψει εναρμονίσεως της νομοθεσίας της Ένωσης στον τομέα<?PAGE NO="8"?> των εν λόγω τελωνειακών παραβάσεων, τα κράτη μέλη είναι αρμόδια να επιβάλλουν τις κατάλληλες κυρώσεις προκειμένου να διασφαλίζεται η τήρηση της τελωνειακής νομοθεσίας της Ένωσης (πρβλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20031016">16ης Οκτωβρίου 2003</DATE>, <NAME.CASE>Hannl-Hofstetter</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑91/02</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2003:556">EU:C:2003:556</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0018">18</REF.NP.ECR> έως <REF.NP.ECR REF="NP0020">20</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0033"><NO.P>33</NO.P><TXT>Κατόπιν των προεκτεθέντων, στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι ο κανονισμός 952/2013 έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση δυνάμει της οποίας, σε περίπτωση κλοπής εμπορευμάτων τα οποία έχουν τεθεί υπό καθεστώς τελωνειακής αποταμιεύσεως, επιβάλλεται στον κάτοχο της άδειας τελωνειακής αποταμιεύσεως κατάλληλη χρηματική κύρωση λόγω παραβάσεως της τελωνειακής νομοθεσίας.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Επί του δευτέρου ερωτήματος</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0034"><NO.P>34</NO.P><TXT>Με το δεύτερο προδικαστικό ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ζητεί, κατ’ ουσίαν να διευκρινιστεί εάν το άρθρο 42, παράγραφος 1, του κανονισμού 952/2013 έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση δυνάμει της οποίας, σε περίπτωση απομακρύνσεως από την τελωνειακή επιτήρηση εμπορευμάτων τα οποία έχουν τεθεί υπό καθεστώς τελωνειακής αποταμιεύσεως, ο κάτοχος της άδειας τελωνειακής αποταμιεύσεως υποχρεούται να καταβάλει, πέραν της χρηματικής κυρώσεως, το ισόποσο της αξίας των εμπορευμάτων αυτών.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0035"><NO.P>35</NO.P><TXT>Συναφώς, από την απόφαση περί παραπομπής προκύπτει ότι, ενώ το άρθρο 234a, παράγραφος 1, του τελωνειακού νόμου προβλέπει, σε περίπτωση απομακρύνσεως από την τελωνειακή επιτήρηση, χρηματική κύρωση ανερχόμενη στο 100 % έως 200 % της αξίας των εμπορευμάτων που απομακρύνθηκαν, το άρθρο 234a, παράγραφος 3, σε συνδυασμό με το άρθρο 233, παράγραφος 6, του νόμου αυτού, προβλέπει ότι ο υπεύθυνος για την απομάκρυνση αυτή οφείλει να καταβάλει το ισόποσο της αξίας των εν λόγω εμπορευμάτων.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0036"><NO.P>36</NO.P><TXT>Με τις γραπτές παρατηρήσεις τους και κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση ενώπιον του Δικαστηρίου, το τελωνείο της Βάρνας και η Βουλγαρική Κυβέρνηση υποστήριξαν ότι η τελευταία αυτή υποχρέωση δεν συνιστά κύρωση, κατά την έννοια του άρθρου 42, παράγραφος 1, του κανονισμού 952/2013, αλλά μέτρο που εμπίπτει στο άρθρο 198, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, του κανονισμού αυτού, δυνάμει του οποίου οι τελωνειακές αρχές οφείλουν να λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα, συμπεριλαμβανομένης της δημεύσεως και της πωλήσεως ή καταστροφής, για <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0019" ID="QS0019"/>τη διάθεση των εμπορευμάτων<QUOT.END REF.START="QS0019" CODE="00BB" ID="QE0019"/> που έχουν απομακρυνθεί από την τελωνειακή επιτήρηση. Οι ως άνω ενδιαφερόμενοι είναι της άποψης ότι, δεδομένου ότι η απαρίθμηση των μέτρων που προβλέπονται στη διάταξη αυτή δεν είναι εξαντλητική, η καταβολή της αξίας των οικείων εμπορευμάτων, όταν η παρουσία τους δεν μπορεί να διαπιστωθεί από τις αρμόδιες αρχές, συνιστά <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0020" ID="QS0020"/>μέσο διαθέσεώς [τους]<QUOT.END REF.START="QS0020" CODE="00BB" ID="QE0020"/>, κατά την έννοια της εν λόγω διατάξεως, ανάλογο προς τη δήμευση των εμπορευμάτων αυτών.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0037"><NO.P>37</NO.P><TXT>Εντούτοις, μια τέτοια ερμηνεία δεν μπορεί να γίνει δεκτή.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0038"><NO.P>38</NO.P><TXT>Συγκεκριμένα, το άρθρο 198 του κανονισμού 952/2013 περιλαμβάνεται στο κεφάλαιο 4, το οποίο επιγράφεται <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0021" ID="QS0021"/>Διάθεση των εμπορευμάτων<QUOT.END REF.START="QS0021" CODE="00BB" ID="QE0021"/>, του τίτλου V του κανονισμού αυτού. Εξ αυτού συνάγεται ότι οι διατάξεις του κεφαλαίου αυτού αφορούν μόνον τα μέτρα που πρέπει να λαμβάνονται <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0022" ID="QS0022"/>για τη διάθεση<QUOT.END REF.START="QS0022" CODE="00BB" ID="QE0022"/> των εμπορευμάτων των οποίων η φυσική παρουσία διαπιστώθηκε από τις αρμόδιες αρχές. Η ερμηνεία αυτή επιρρωννύεται από την αιτιολογική σκέψη 45 του κανονισμού αυτού, κατά την οποία σκοπός του είναι, μεταξύ άλλων, να θεσπισθούν, σε ενωσιακό επίπεδο, οι κανόνες που διέπουν την καταστροφή ή την κατ’ άλλο τρόπο διάθεση των εμπορευμάτων από τις τελωνειακές αρχές.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0039"><NO.P>39</NO.P><TXT>Πλην όμως η καταβολή της αξίας των οικείων εμπορευμάτων δεν μπορεί να θεωρηθεί ως μέσο διαθέσεώς τους, με το οποίο επιδιώκεται να επιτευχθεί ο συγκεκριμένος σκοπός.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="9"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0040"><NO.P>40</NO.P><TXT>Κατά συνέπεια, ορθώς το αιτούν δικαστήριο χαρακτηρίζει ως κύρωση την υποχρέωση του υπευθύνου της παραβάσεως να καταβάλει, πέραν της χρηματικής κυρώσεως, το ισόποσο της αξίας των εμπορευμάτων που διέφυγαν της τελωνειακής επιτηρήσεως.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0041"><NO.P>41</NO.P><TXT>Κατά το άρθρο 42, παράγραφος 1, του κανονισμού 952/2013, οι κυρώσεις που προβλέπουν τα κράτη μέλη σε περίπτωση μη συμμορφώσεως με την τελωνειακή νομοθεσία πρέπει να είναι αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0042"><NO.P>42</NO.P><TXT>Συναφώς υπενθυμίζεται ότι, ελλείψει εναρμονίσεως της νομοθεσίας της Ένωσης στον τομέα των κυρώσεων που επιβάλλονται σε περίπτωση μη τηρήσεως των προϋποθέσεων που προβλέπει σύστημα το οποίο έχει θεσπιστεί με τη νομοθεσία αυτή, τα κράτη μέλη είναι αρμόδια να επιλέγουν τις κυρώσεις που θεωρούν κατάλληλες. Οφείλουν πάντως να ασκούν την αρμοδιότητα αυτή τηρώντας το δίκαιο της Ένωσης και τις γενικές αρχές του και, κατά συνέπεια, την αρχή της αναλογικότητας (απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20150716">16ης Ιουλίου 2015</DATE>, <NAME.CASE>Chmielewski</NAME.CASE>, <NO.CASE>C-255/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:475">EU:C:2015:475</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0021">21</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0043"><NO.P>43</NO.P><TXT>Ειδικότερα, τα επιτρεπόμενα από την εθνική νομοθεσία διοικητικά ή κατασταλτικά μέτρα δεν πρέπει να βαίνουν πέραν του μέτρου που είναι αναγκαίο για την επίτευξη των σκοπών που θεμιτώς επιδιώκονται με τη νομοθεσία αυτή και δεν πρέπει, επίσης, να είναι υπέρμετρα σε σχέση με τους εν λόγω σκοπούς (πρβλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20170322">22ας Μαρτίου 2017</DATE>, <NAME.CASE>Euro-Team και Spirál-Gép</NAME.CASE>, <NO.CASE>C-497/15 και C‑498/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:229">EU:C:2017:229</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0040">40</REF.NP.ECR> και <REF.NP.ECR REF="NP0058">58</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0044"><NO.P>44</NO.P><TXT>Εν προκειμένω, όμως, η κύρωση που συνίσταται στην υποχρέωση καταβολής του ισόποσου της αξίας των εμπορευμάτων τα οποία διέφυγαν της τελωνειακής επιτηρήσεως δεν φαίνεται να συνάδει προς την αρχή της αναλογικότητας και δη ανεξαρτήτως του γεγονότος ότι η κύρωση αυτή επιβάλλεται σωρευτικά με εκείνη του άρθρου 234, παράγραφος 1, του τελωνειακού νόμου. Πράγματι, μια κύρωση που ανέρχεται στο ποσό αυτό υπερβαίνει το μέτρο που είναι αναγκαίο για να διασφαλιστεί, μεταξύ άλλων, ότι τα εμπορεύματα που έχουν υπαχθεί στο καθεστώς τελωνειακής αποταμιεύσεως δεν θα διαφύγουν της τελωνειακής επιτηρήσεως.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0045"><NO.P>45</NO.P><TXT>Στο πλαίσιο αυτό, υπενθυμίζεται ότι οι κυρώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 42 του κανονισμού 952/2013 δεν αποσκοπούν να κολάσουν ενδεχόμενες δόλιες ή παράνομες δραστηριότητες αλλά κάθε παράβαση της τελωνειακής νομοθεσίας (βλ., κατ’ αναλογίαν, απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20150716">16ης Ιουλίου 2015</DATE>, <NAME.CASE>Chmielewski</NAME.CASE>, <NO.CASE>C-255/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:475">EU:C:2015:475</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0031">31</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0046"><NO.P>46</NO.P><TXT>Εξάλλου, όπως επισήμανε η Επιτροπή με τις γραπτές παρατηρήσεις της, μια κύρωση όπως η προβλεπόμενη στο άρθρο 234a, παράγραφος 3, του τελωνειακού νόμου, σε συνδυασμό με το άρθρο 233, παράγραφος 6, του νόμου αυτού, φαίνεται δυσανάλογη σε σχέση με την τελωνειακή οφειλή που γεννάται λόγω της απομακρύνσεως από την τελωνειακή επιτήρηση εμπορευμάτων τα οποία έχουν τεθεί υπό καθεστώς τελωνειακής αποταμιεύσεως.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0047"><NO.P>47</NO.P><TXT>Κατόπιν των προεκτεθέντων, στο δεύτερο προδικαστικό ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 42, παράγραφος 1, του κανονισμού 952/2013 έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση δυνάμει της οποίας, σε περίπτωση απομακρύνσεως από την τελωνειακή επιτήρηση εμπορευμάτων τα οποία έχουν τεθεί υπό καθεστώς τελωνειακής αποταμιεύσεως, ο κάτοχος της άδειας τελωνειακής αποταμιεύσεως υποχρεούται να καταβάλει, πέραν της χρηματικής κυρώσεως, το ισόποσο της αξίας των εμπορευμάτων αυτών.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><?PAGE NO="10"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Επί των δικαστικών εξόδων</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0048"><NO.P>48</NO.P><TXT>Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων. Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν όσοι υπέβαλαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, πλην των ως άνω διαδίκων, δεν αποδίδονται.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><JURISDICTION><INTRO>Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) αποφαίνεται:</INTRO><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">1)</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Ο κανονισμός (ΕΕ) 952/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20131009">9ης Οκτωβρίου 2013</DATE>, για τη θέσπιση του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα, έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση δυνάμει της οποίας, σε περίπτωση κλοπής εμπορευμάτων τα οποία έχουν τεθεί υπό καθεστώς τελωνειακής αποταμιεύσεως, επιβάλλεται στον κάτοχο της άδειας τελωνειακής αποταμιεύσεως κατάλληλη χρηματική κύρωση λόγω παραβάσεως της τελωνειακής νομοθεσίας.</HT></TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">2)</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Το άρθρο 42, παράγραφος 1, του κανονισμού 952/2013 έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση δυνάμει της οποίας, σε περίπτωση απομακρύνσεως από την τελωνειακή επιτήρηση εμπορευμάτων τα οποία έχουν τεθεί υπό καθεστώς τελωνειακής αποταμιεύσεως, ο κάτοχος της άδειας τελωνειακής αποταμιεύσεως υποχρεούται να καταβάλει, πέραν της χρηματικής κυρώσεως, το ισόποσο της αξίας των εμπορευμάτων αυτών.</HT></TXT></NP></ITEM></LIST></JURISDICTION></CONTENTS.JUDGMENT><SIGNATURE.CASE><SIGNATORY><P>(υπογραφές)</P></SIGNATORY></SIGNATURE.CASE></JUDGMENT>