1.   Uiterlijk op 31 januari van elk jaar stellen de lidstaten jaarlijkse visserijplannen en jaarlijkse beheersplannen voor de vangstcapaciteit voor tropische tonijn vast.

2.   De lidstaten zorgen ervoor dat de totale capaciteit van hun beugvisserij- en ringzegenvloot wordt beheerd overeenkomstig de in lid 1 bedoelde jaarlijkse visserijplannen en jaarlijkse beheersplannen voor de vangstcapaciteit, met name om de vangsten van tropische tonijn te beperken, in overeenstemming met de krachtens het Unierecht vastgestelde vangstbeperkingen.

3.   De lidstaten verhogen hun aantal ondersteuningsvaartuigen niet ten opzichte van de in juni 2023 geregistreerde aantallen.

4.   De lidstaten rapporteren aan de Commissie de data waarop hun vangstbeperking voor tropische tonijnsoorten volledig is opgebruikt. De Commissie zendt die informatie onmiddellijk aan het Iccat-secretariaat toe.

5.   Voor ringzegenvaartuigen en grote beugvisserijvaartuigen (lengte over alles van 20 m of meer) van de Unie rapporteren de lidstaten de vangsten van tropische tonijn maandelijks aan de Commissie; deze frequentie verhoogt tot wekelijks wanneer 80 % van hun vangstbeperkingen is bereikt.

6.   De lidstaten rapporteren aan de Commissie om de drie maanden informatie over de hoeveelheid tropische tonijn per soort die is gevangen door de vaartuigen die hun vlag voeren binnen 15 kalenderdagen na afloop van de periode waarin de vangsten zijn gedaan, te weten uiterlijk op 15 april, 15 juli en 15 oktober van elk jaar en uiterlijk op 15 januari van het volgende jaar, tenzij die informatie maandelijks aan de Commissie wordt toegezonden. Die informatie, ongeacht of deze om de drie maanden of maandelijks wordt toegezonden, wordt in het formaat voor de rapportering van geaggregeerde vangstgegevens toegezonden. De Commissie zendt die informatie uiterlijk op 30 april, 30 juli en 30 oktober van elk jaar en op 30 januari van het volgende jaar aan het Iccat-secretariaat toe.”

1.   Ringzegenvaartuigen van de Unie die gemachtigd zijn om op tropische tonijn te vissen, houden alle tropische tonijn die zij hebben gevangen aan boord, landen deze aan of laden deze over in de haven.

2.   Het is verboden de tropische tonijn die door een ringzegenvaartuig van de Unie is gevangen, tijdens de trek terug te gooien zodra het net volledig is gesloten en meer dan de helft van het net is opgehaald. Indien zich bij het sluiten of ophalen van het net een technisch probleem voordoet waardoor het verbod niet kan worden toegepast, stelt de kapitein of stellen de bemanningsleden namens de kapitein alles in het werk om de tonijn zo snel mogelijk terug in het water te zetten.

3.   In afwijking van lid 1 mogen tropische tonijnen in de volgende gevallen wel worden teruggegooid:

4.   De kapiteins van de vissersvaartuigen rapporteren alle geconstateerde teruggooi aan de vlaggenlidstaten van de vaartuigen. De lidstaten zenden de teruggooiverslagen aan de Commissie toe als onderdeel van de taak I- en taak II-gegevens.”

1.   Ongebruikte delen of overschrijdingen van het jaarlijkse quotum of de jaarlijkse vangstbeperking van een lidstaat voor grootoogtonijn mogen worden toegevoegd aan/worden in mindering gebracht op, naargelang van het geval, het quotum of de vangstbeperking in kwestie tijdens of vóór het aanpassingsjaar overeenkomstig de geldende Iccat-aanbevelingen voor grootoogtonijn.

2.   De maximale ongebruikte hoeveelheid grootoogtonijn die een lidstaat in een bepaald jaar mag overdragen, mag de door de Iccat voor dat jaar toegestane hoeveelheid niet overschrijden.”

1.   De lidstaten zien erop toe dat vaartuigen die hun vlag voeren gedurende een periode van 15 dagen vóór het begin van de krachtens het Unierecht vastgestelde sluitingsperioden geen niet-verankerde FAD’s gebruiken.

2.   De lidstaten zien erop toe dat vaartuigen die hun vlag voeren die gemachtigd zijn om op tropische tonijn te vissen, als volgt voorzien in een minimale waarnemersdekking:

De lidstaten rapporteren de door de waarnemers of het goedgekeurde elektronische volgsysteem verzamelde informatie van het voorgaande jaar uiterlijk op 30 april aan het Iccat-secretariaat en aan het Permanent Comité voor onderzoek en statistiek van de Iccat, met inachtneming van de in artikel 72 bedoelde vertrouwelijkheidsvereisten.”

1.   De lidstaten geven overeenkomstig Verordening (EU) 2017/2403 van het Europees Parlement en de Raad (*1), aan grote vangstvaartuigen die hun vlag voeren vismachtigingen af om in het Iccat-verdragsgebied op Noord- en Zuid-Atlantische witte tonijn te vissen.

2.   Grote vissersvaartuigen die niet zijn opgenomen in het Iccat-register van vaartuigen die gemachtigd zijn om op Noord- en Zuid-Atlantische witte tonijn te vissen, wordt niet toegestaan Noord- en Zuid-Atlantische witte tonijn uit het Iccat-verdragsgebied te bevissen, aan boord te houden, over te laden, te vervoeren, over te brengen, te verwerken of aan te landen. Artikel 15, lid 1, van Verordening (EU) nr. 1380/2013 is in die gevallen niet van toepassing.

3.   Aan vissersvaartuigen van de Unie die niet op grond van lid 1 gemachtigd zijn om op Noord- en Zuid-Atlantische witte tonijn te vissen, kan worden toegestaan bijvangsten van Noord- en Zuid-Atlantische witte tonijn aan boord te houden, over te laden, te vervoeren, te verwerken of aan te landen overeenkomstig een maximale bijvangstbeperking voor dergelijke vaartuigen. De lidstaten rapporteren aan de Commissie in het kader van het jaarverslag de maximale bijvangstbeperking die zij vaartuigen die hun vlag voeren toestaan.

1.   Ongebruikte delen of overschrijdingen van het jaarlijkse quotum of de jaarlijkse vangstbeperking van een lidstaat voor Noord- en Zuid-Atlantische witte tonijn mogen worden toegevoegd aan/worden in mindering gebracht op, naargelang van het geval, het quotum of de vangstbeperking in kwestie tijdens of vóór het aanpassingsjaar overeenkomstig de geldende Iccat-aanbevelingen voor Noord- en Zuid-Atlantische witte tonijn.

2.   De maximale ongebruikte hoeveelheid Noord- en Zuid-Atlantische witte tonijn die een lidstaat in een bepaald jaar mag overdragen, mag de door de Iccat voor dat jaar toegestane hoeveelheid niet overschrijden.

1.   Onverminderd een eventueel verbod op recreatievisserij krachtens nationaal of Unierecht mogen natuurlijke of rechtspersonen die aan recreatievisserij doen, niet meer dan drie exemplaren mediterrane witte tonijn per vaartuig per dag vangen, aan boord houden, overladen of aanlanden.

2.   Het is verboden om in de recreatievisserij gevangen mediterrane witte tonijn in de handel te brengen.

3.   De lidstaten verstrekken de Commissie en het Iccat-secretariaat de lijst van alle vissersvaartuigen die recreatievisserij bedrijven en gemachtigd zijn om op mediterrane witte tonijn te vissen, ten minste 15 dagen voorafgaand aan de uitvoering van de activiteiten. Vaartuigen die niet op die lijst staan, zijn niet gemachtigd om op mediterrane witte tonijn te vissen.”.

1.   De lidstaten geven overeenkomstig Verordening (EU) 2017/2403 vismachtigingen af aan grote vangstvaartuigen die hun vlag voeren om in het Iccat-verdragsgebied op Noord- en Zuid-Atlantische zwaardvis te vissen.

2.   Grote vissersvaartuigen die niet zijn opgenomen in het Iccat-register van vaartuigen die gemachtigd zijn om op Noord- en Zuid-Atlantische zwaardvis te vissen, wordt niet toegestaan Noord- en Zuid-Atlantische zwaardvis uit het Iccat-verdragsgebied te bevissen, aan boord te houden, over te laden, te vervoeren, over te brengen, te verwerken of aan te landen. Artikel 15, lid 1, van Verordening (EU) nr. 1380/2013 is in die gevallen niet van toepassing.

3.   Aan vissersvaartuigen van de Unie die niet op grond van lid 1 gemachtigd zijn om op Noord- en Zuid-Atlantische zwaardvis te vissen, kan worden toegestaan bijvangsten van Noord- en Zuid-Atlantische zwaardvis aan boord te houden, over te laden, te vervoeren, te verwerken of aan te landen overeenkomstig een maximale bijvangstbeperking voor dergelijke vaartuigen. De lidstaten rapporteren aan de Commissie in het kader van het jaarverslag de maximale bijvangstbeperking die zij vaartuigen die hun vlag voeren toestaan.

1.   Ongebruikte delen of overschrijdingen van het jaarlijkse quotum of de jaarlijkse vangstbeperking van een lidstaat voor Noord- en Zuid-Atlantische zwaardvis mogen worden toegevoegd aan/worden in mindering gebracht op, naargelang van het geval, het quotum of de vangstbeperking in kwestie tijdens of vóór het aanpassingsjaar overeenkomstig de geldende Iccat-aanbevelingen voor Noord- en Zuid-Atlantische zwaardvis.

2.   De maximale ongebruikte hoeveelheid Noord- en Zuid-Atlantische zwaardvis die een lidstaat in een bepaald jaar mag overdragen, mag de door de Iccat voor dat jaar toegestane hoeveelheid niet overschrijden.”

1.   Voor zover mogelijk zetten pelagische beugvisserijvaartuigen van de Unie en ringzegenvaartuigen van de Unie alle blauwe marlijn (Makaira nigricans), witte marlijn (Tetrapturus albidus) en degenspeervis (Tetrapturus georgei) die levend is bij het ophalen, onmiddellijk terug op zodanige wijze dat zo min mogelijk leed wordt veroorzaakt en de overlevingskansen worden gemaximaliseerd, waarbij terdege rekening wordt gehouden met de veiligheid van de bemanningsleden.

2.   De lidstaten moedigen de toepassing van de in bijlage 1 bij Iccat-aanbeveling 19-05 gespecificeerde minimumnormen voor voorzichtige behandeling en terugzetting aan door richtsnoeren voor hun vloot op te stellen. Om levende gevangen blauwe marlijn, witte marlijn en degenspeervis voorzichtig te kunnen terugzetten, zijn op het dek van vissersvaartuigen van de Unie de onderstaande instrumenten onmiddellijk beschikbaar en gemakkelijk bereikbaar voor de bemanningsleden: een hefinrichting, een betonschaar, een onthaker of hakensteker en een lijnsnijder.

3.   De lidstaten zorgen ervoor dat de kapiteins en bemanningsleden van hun vissersvaartuigen naar behoren zijn opgeleid, bekend zijn met passende technieken voor risicobeperking, identificatie, behandeling en terugzetting, en die technieken toepassen en dat ze alle uitrusting die nodig is voor het terugzetten van blauwe marlijn, witte marlijn en degenspeervis aan boord houden overeenkomstig de in lid 2 bedoelde richtsnoeren inzake minimumnormen voor voorzichtige behandeling en terugzetting.

4.   De lidstaten streven ernaar om de sterfte na de terugzetting van blauwe marlijn, witte marlijn en degenspeervis in hun Iccat-visserijen tot een minimum te beperken.

5.   De lidstaten kunnen pelagische beugvisserijvaartuigen en ringzegenvaartuigen die hun vlag voeren toestemming verlenen om dode blauwe marlijn, witte marlijn en degenspeervis binnen de grenzen van hun vangstbeperking te bevissen, aan boord te houden, over te laden of aan te landen.

1.   Lidstaten met vaartuigen die recreatievisserij op blauwe marlijn, witte marlijn en degenspeervis bedrijven, zorgen ervoor dat op 5 % van de aanlandingen van blauwe marlijn, witte marlijn en degenspeervis tijdens viswedstrijden toezicht wordt gehouden door wetenschappelijke waarnemers.

2.   In de recreatievisserij op blauwe marlijn is als minimuminstandhoudingsgrootte een vorklengte van de onderkaak van 251 cm van toepassing.

3.   In de recreatievisserij op witte marlijn en degenspeervis is als minimuminstandhoudingsgrootte een vorklengte van de onderkaak van 168 cm van toepassing.

4.   Het is verboden hele karkassen of delen van in de recreatievisserij gevangen blauwe marlijn, witte marlijn of degenspeervis te verkopen of te koop aan te bieden.

5.   De lidstaten nemen passende maatregelen om ervoor te zorgen dat in de recreatievisserij de vis op zodanige wijze wordt teruggezet dat zo weinig mogelijk leed wordt berokkend.

1.   De lidstaten voeren gegevensverzamelingsprogramma’s uit voor de rapportering aan de Iccat van nauwkeurige gegevens over de vangsten, de visserijinspanning, de grootte en de teruggooi met betrekking tot istiophoridae overeenkomstig de Iccat-voorschriften voor de indiening van taak I- en taak II-gegevens.

2.   De lidstaten dienen bij de Commissie hun controleformulieren uit bijlage 1 bij Iccat-aanbeveling 18-05 betreffende Istiophoridae in, met opgave van informatie over de maatregelen die zij in eigen land hebben genomen om de vangsten te monitoren en Istiophoridae in stand te houden en te beheren.

3.   Indien er geen taak I-gegevens, met inbegrip van dood teruggegooide exemplaren, voor blauwe marlijn, witte marlijn en degenspeervis overeenkomstig Iccat-resolutie 01-06 en Iccat-aanbeveling 11-15 worden gerapporteerd, leidt dit tot een verbod op het aanhouden van die soorten.”

1.   Noord-Atlantische kortvinmakreelhaaien die door vissersvaartuigen van de Unie worden gevangen, worden ongedeerd en onmiddellijk teruggezet in zee, voor zover doenbaar, en daarbij wordt terdege rekening gehouden met de veiligheid van de bemanning.

2.   De lidstaten zien erop toe dat vaartuigen die hun vlag voeren de in bijlage IX opgenomen minimumnormen voor voorzichtige behandeling en terugzetting van Noord-Atlantische kortvinmakreelhaaien toepassen.

1.   De lidstaten zien erop toe dat vaartuigen die hun vlag voeren de in bijlage IX opgenomen minimumnormen voor voorzichtige behandeling en terugzetting van Zuid-Atlantische kortvinmakreelhaaien toepassen.

2.   De lidstaten rapporteren aan de Commissie maandelijks alle toegestane aanlandingen van Zuid-Atlantische kortvinmakreelhaaien door vaartuigen die hun vlag voeren. Die rapporten worden binnen 15 dagen na het einde van de kalendermaand waarin de vangsten zijn gedaan, bij de Commissie ingediend. Daarnaast rapporteren de lidstaten aan de Commissie jaarlijks hun dood teruggegooide exemplaren, levend teruggezette exemplaren en totale vangsten van vaartuigen die hun vlag voeren.

3.   Uiterlijk op 30 juni van elk jaar rapporteren de lidstaten waarvan vaartuigen die hun vlag voeren Zuid-Atlantische kortvinmakreelhaaien hebben gevangen (aanlandingen en dood teruggegooide exemplaren) aan de Commissie welke statistische methode er is gebruikt om de dood teruggegooide en de levend teruggezette exemplaren te ramen. Lidstaten met ambachtelijke en kleinschalige visserij verstrekken tevens informatie over hun gegevensverzamelingsprogramma’s.

4.   Als onderdeel van de jaarlijkse indiening van taak I- en taak II-gegevens verstrekken de lidstaten de Commissie alle relevante gegevens voor Zuid-Atlantische kortvinmakreelhaaien, met inbegrip van ramingen van de dood teruggegooide en levend teruggezette exemplaren op basis van de door het Permanent Comité voor onderzoek en statistiek van de Iccat goedgekeurde methoden.

5.   Vissersvaartuigen die Zuid-Atlantische kortvinmakreelhaaien aan boord hebben, mogen die Zuid-Atlantische kortvinmakreelhaaien die in het kader van Iccat-visserijen zijn gevangen, noch geheel noch gedeeltelijk overladen.”

1.   De lidstaten voeren gegevensverzamelingsprogramma’s uit voor de nauwkeurige rapportering aan de Iccat van gegevens over de vangsten, de visserijinspanning, de grootte en de teruggooi met betrekking tot haaien overeenkomstig de voorschriften voor de indiening van taak I- en taak II-gegevens.

2.   De lidstaten dienen bij de Commissie hun uitvoeringscontroleformulieren uit bijlage 1 bij Iccat-aanbeveling 18-06 betreffende haaien in, met opgave van informatie over de maatregelen die zij in eigen land hebben genomen om de vangsten te monitoren en haaien in stand te houden en te beheren.”

1.   De lidstaten zorgen ervoor dat elk vaartuig dat hun vlag voert en dat een regionale Iccat-waarnemer aan boord heeft, gedurende de hele reis is uitgerust met passende veiligheidsuitrusting, waaronder:

2.   Elk vissersvaartuig van de Unie dat een regionale Iccat-waarnemer aan boord heeft, ontwikkelt en implementeert een noodplan dat moet worden gevolgd wanneer een waarnemer overlijdt, vermist wordt of vermoedelijk overboord is gevallen, ernstig ziek of gewond is, waardoor de gezondheid, de veiligheid of het welzijn van de waarnemer in gevaar komt, of is aangevallen, geïntimideerd, bedreigd of lastiggevallen. Een dergelijk noodplan omvat onder meer de elementen van bijlage 1 bij Iccat-aanbeveling 19-10.

3.   Elk vissersvaartuig van de Unie dat een regionale Iccat-waarnemer aan boord heeft, dient zijn noodplan in bij de Commissie, die het naar de Iccat doorstuurt zodat het op de Iccat-website kan worden geplaatst. Een nieuw of gewijzigd noodplan wordt verstrekt aan de Commissie, die het naar de Iccat doorstuurt zodat het op de Iccat-website kan worden geplaatst zodra het beschikbaar is.

4.   Een vissersvaartuig van de Unie komt enkel in aanmerking om een regionale Iccat-waarnemer aan boord te nemen indien het een noodplan heeft ingediend. Als de Commissie op basis van de informatie in het noodplan constateert dat er inconsistenties zijn met de normen in bijlage 1 bij Iccat-aanbeveling 19-10, kan zij bovendien besluiten dat de inzet van een waarnemer op een vaartuig van de betrokken vlaggenlidstaat moet worden uitgesteld tot de inconsistentie voldoende is aangepakt.”

1.   Elke lidstaat schrijft voor dat waarnemers met name de volgende taken uitvoeren:

2.   De lidstaten waarborgen dat de waarnemers:

3.   De kapitein van het vaartuig waaraan de waarnemer is toegewezen:

4.   Elke lidstaat:

1.   Wanneer een vissersvaartuig van de Unie, een vissersvaartuig van een derde land of een vaartuig zonder nationaliteit wordt waargenomen bij visserijactiviteiten of visserijgerelateerde activiteiten (bv. overlading) die vermoedelijk IOO-visserij vormen, verzamelen de lidstaten zo veel mogelijk informatie door middel van inspectie- en bewakingsactiviteiten die door hun bevoegde autoriteiten in het Iccat-verdragsgebied worden uitgevoerd.

2.   De lidstaten verzamelen informatie over waarnemingen van vaartuigen overeenkomstig het in de bijlage bij Iccat-aanbeveling 19-09 opgenomen waarnemingsformulier.

3.   Wanneer een vaartuig zoals bedoeld in lid 1 wordt waargenomen, stelt de betrokken lidstaat (“waarnemende lidstaat”) de bevoegde autoriteiten van de vlaggenlidstaat of de vlaggen-CPC of de vlaggen-niet-CPC van het waargenomen vaartuig onverwijld in kennis en verstrekt hij alle geregistreerde beelden van het vaartuig en:

1.   Automatische overdracht van ongebruikte quota is niet toegestaan.

2.   Een lidstaat kan erom verzoeken maximaal 5 % van zijn jaarlijkse quota naar het volgende jaar over te dragen. De betrokken lidstaat neemt dat verzoek op in zijn jaarlijkse visserijplan en jaarlijkse beheersplan voor de vangstcapaciteit dat moet worden opgenomen in het Unievisserijplan en Uniebeheersplan voor de vangstcapaciteit, dat door de Iccat moet worden goedgekeurd.”

1.   Als onderdeel van zijn visserijplan dient elke lidstaat bij de Commissie elektronisch een lijst in van de kwekerijen met een machtiging om blauwvintonijn te exploiteren in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan en in de Middellandse Zee. Die lijst bevat de volgende informatie:

De Commissie zendt die informatie door aan het Iccat-secretariaat, zodat die kwekerijen kunnen worden opgenomen in het Iccat-register van kweekvoorzieningen voor blauwvintonijn.

2.   Kwekerijen die niet zijn opgenomen in het Iccat-register van kweekvoorzieningen voor blauwvintonijn, worden niet geacht te zijn gemachtigd om blauwvintonijn te exploiteren in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan en in de Middellandse Zee.

3.   Kweekactiviteiten, waaronder het mesten of oogsten, zijn niet toegestaan buiten de voor kweekactiviteiten goedgekeurde geografische coördinaten.

4.   De lidstaten stellen de Commissie onmiddellijk in kennis van elke toevoeging aan, schrapping uit of wijziging van hun lijst van kwekerijen. De Commissie zendt dergelijke wijzigingen onverwijld door aan het Iccat-secretariaat.

5.   De lidstaten nemen de nodige maatregelen om te voorkomen dat blauwvintonijn wordt ondergebracht bij een kwekerij die niet voorkomt in het Iccat-register van kweekvoorzieningen voor blauwvintonijn en dat die kwekerijen blauwvintonijn aannemen van vaartuigen die niet in het Iccat-register van vaartuigen zijn opgenomen. De lidstaten nemen de nodige maatregelen om verrichtingen bij kwekerijen die niet voorkomen in het Iccat-register van kweekvoorzieningen voor blauwvintonijn te verbieden.”

1.   Indien de in artikel 43 bedoelde video-opnamen niet voldoen aan de in bijlage X vastgelegde minimumnormen voor video-opnameprocedures en met name indien de kwaliteit of helderheid ervan ontoereikend is om het aantal overgehevelde blauwvintonijnen te bepalen, kan de overhevelende exploitant vrijwillige overhevelingen uitvoeren.

2.   Indien geen vrijwillige overheveling is uitgevoerd, of indien het op basis van de vrijwillige overheveling nog steeds niet mogelijk is het aantal overgehevelde blauwvintonijnen te bepalen, gelast de bevoegde autoriteit van de vlaggen-, tonnara- of kwekerijlidstaat van de overhevelende exploitant een controleoverheveling, die wordt herhaald totdat de kwaliteit van de video-opnamen toelaat om het aantal overgehevelde blauwvintonijnen te bepalen.

3.   Bij vrijwillige en controleoverhevelingen wordt overgeheveld naar een lege kooi. Het aan de hand van de geldige vrijwillige of controleoverheveling bepaalde aantal overgehevelde blauwvintonijnen wordt ingevuld in het logboek, de Iccat-overhevelingsaangifte en de desbetreffende rubrieken van het eBCD.

4.   De transportkooi wordt pas losgekoppeld van het ringzegenvaartuig, de tonnara of de kweekkooi wanneer de regionale Iccat-waarnemer aan boord van het ringzegenvaartuig, op de kwekerij of bij de tonnara zijn relevante taken heeft uitgevoerd.

5.   Indien de kwaliteit van de video-opnamen van de vrijwillige overhevelingen nog steeds ontoereikend is om het aantal overgehevelde exemplaren te bepalen, kan de bevoegde autoriteit van de lidstaat van de overhevelende exploitant toestaan de transportkooien los te koppelen van het ringzegenvaartuig, de tonnara of de kwekerij. In dat geval worden de deuren van de transportkooien in kwestie op last van de bevoegde autoriteit van de lidstaat van de overhevelende exploitant verzegeld overeenkomstig de in bijlage XV bis vastgelegde procedure en moeten er controleoverhevelingen worden uitgevoerd op een nader te bepalen tijdstip en plaats, in aanwezigheid van de bevoegde autoriteit van de betrokken vlaggen-, tonnara- of kwekerijlidstaat.

6.   Indien de bevoegde autoriteiten van de vlaggen-, tonnara- of kwekerijlidstaat niet bij de controleoverheveling aanwezig kunnen zijn, wordt deze uitgevoerd in aanwezigheid van een regionale Iccat-waarnemer. In dat geval is de exploitant van de kwekerij die eigenaar is van de overgehevelde blauwvintonijnen ervoor verantwoordelijk dat de regionale Iccat-waarnemer wordt ingezet om de controleoverheveling te verifiëren.”

1.   De bevoegde autoriteiten van de lidstaat van de overhevelende exploitant onderzoeken alle gevallen waarin:

De in punt a), genoemde foutenmarge van 10 % wordt uitgedrukt als een percentage van de cijfers van de overhevelende exploitant.

Bij het inleiden van een onderzoek stelt de bevoegde autoriteit van de lidstaat van de overhevelende exploitant de bevoegde autoriteit van de vlaggenlidstaat of de vlaggen-CPC van de betrokken sleepvaartuigen in kennis van het onderzoek, en zorgt zij ervoor dat, totdat het onderzoek wordt afgerond, overheveling uit of naar de transportkooi in kwestie niet is toegestaan.

In voorkomend geval omvat het onderzoek de analyse van alle relevante video-opnamen. Behalve in gevallen van overmacht wordt een dergelijk onderzoek afgerond vóór het tijdstip van het kooien in de kwekerij en in elk geval binnen 96 uur nadat het onderzoek is ingeleid. Zolang de resultaten van dat onderzoek niet bekend zijn, is kooien niet toegestaan en wordt de desbetreffende rubriek van het eBCD niet gevalideerd.

2.   Voor alle overhevelingsverrichtingen waarvoor een video-opname vereist is, vormt een verschil van meer dan 10 % tussen het aantal overgehevelde blauwvintonijnen dat de overhevelende exploitant in de Iccat-overhevelingsaangifte heeft aangegeven en het aantal dat de bevoegde autoriteit van de lidstaat of de CPC van de overhevelende exploitant vaststelt een mogelijke niet-naleving door het betrokken vissersvaartuig of de betrokken tonnara of kwekerij.”

1.   Elke kwekerijlidstaat benoemt één bevoegde autoriteit die verantwoordelijk is voor de coördinatie van het verzamelen en verifiëren van informatie over de kooiverrichtingen onder zijn jurisdictie, voor de controle van onder zijn jurisdictie op kwekerijen verrichte activiteiten, en voor de rapportage aan en de samenwerking met de bevoegde autoriteiten van de vlaggen- en tonnaralidstaten en -CPC’s van de vaartuigen of tonnara’s die de gekooide tonijn hebben gevangen.

2.   Alle activiteiten in verband met het bevissen en kweken van blauwvintonijn worden gecontroleerd volgens het op grond van artikel 14 ingediende monitorings-, controle- en inspectieplan.

3.   De lidstaten die betrokken zijn bij kooiactiviteiten wisselen informatie uit en werken samen om ervoor te zorgen dat het aantal en het gewicht van voor het kooien bestemde blauwvintonijnen juist zijn en overeenstemmen met de door de kapitein van het ringzegenvaartuig of de exploitant van de tonnara gemelde vangsthoeveelheden en zijn aangegeven in de desbetreffende rubrieken van het eBCD.

4.   De kwekerijlidstaten zien erop toe dat exploitanten van kwekerijen te allen tijde een nauwkeurig schematisch overzicht van hun kwekerijen bijhouden, met de in artikel 45 quater bedoelde unieke identificatienummers van alle kooien en de individuele plaats daarvan op de kwekerij. Dat overzicht moet te allen tijde kunnen worden ingezien voor controledoeleinden door de bevoegde autoriteit van de kwekerijlidstaat en door de regionale Iccat-waarnemer die op de kwekerij is ingezet. Wijzigingen in het schematische overzicht moeten vooraf worden gemeld aan de bevoegde autoriteit van de kwekerijlidstaat. Het schematische overzicht wordt bijgewerkt telkens wanneer het nummer of de verdeling van de kweekkooien wordt gewijzigd.

5.   De bevoegde autoriteit van de kwekerijlidstaat bewaart alle informatie, documentatie en materiaal in verband met de kooiverrichtingen op onder zijn jurisdictie vallende kwekerijen gedurende ten minste drie jaar, en bewaart de informatie zo lang als noodzakelijk voor handhavingsdoeleinden. Deze verplichting is van overeenkomstige toepassing op exploitanten van kwekerijen wat betreft kooiverrichtingen op hun kwekerij.

1.   Vóór aanvang van het visseizoen voor blauwvintonijn wijst de bevoegde autoriteit van de kwekerijlidstaat een uniek en identificatienummer (“kooinummer”) toe aan elke kooi van de onder haar jurisdictie vallende kwekerijen, met inbegrip van de kooien die worden gebruikt om de vis naar de kwekerij te vervoeren.

2.   De kooinummers worden toegekend aan de hand van een uniek nummeringsysteem dat bestaat uit ten minste de drielettercode van de kwekerijlidstaat gevolgd door drie cijfers. De kooinummers zijn permanent en kunnen niet de ene naar de andere kooi worden overgedragen.

3.   De kooinummers worden door middel van een stempel of met verf aangebracht aan weerskanten van de ring op de kooi en boven de waterlijn, in een kleur die duidelijk afsteekt tegen de achtergrond waarop ze door middel van een stempel of met verf zijn aangebracht, en zijn te allen tijde zichtbaar en leesbaar voor controledoeleinden. De letters en nummers zijn ten minste 20 cm hoog met een lijndikte van ten minste 4 cm.

4.   In afwijking van lid 3 zijn andere manieren om het kooinummer op de kooi aan te brengen toegestaan, mits zij dezelfde mate van zichtbaarheid, leesbaarheid en duurzaamheid garanderen.

1.   Voor elke kooiverrichting geldt de in de leden 2 tot en met 4 vastgelegde procedure.

2.   De exploitant van de kwekerij vraagt de bevoegde autoriteit van de kwekerijlidstaat om toestemming om te kooien. De kooitoestemming bevat de volgende informatie:

3.   De bevoegde autoriteit van de kwekerijlidstaat brengt de informatie in lid 2 ter kennis van de relevante bevoegde autoriteiten van de vangstvlaggen- of tonnaralidstaten of -CPC’s, en verzoekt om bevestiging dat toestemming kan worden verleend voor de kooiverrichting.

4.   Binnen drie werkdagen delen de bevoegde autoriteiten van de vangstvlaggen- of tonnaralidstaten, de bevoegde autoriteit van de kwekerijlidstaat of -CPC mee of de toestemming voor de betrokken kooiverrichting is verleend of geweigerd. In het geval van weigering vermeldt de bevoegde autoriteit van de vangstvlaggen- of tonnaralidstaat de redenen voor de weigering. Een weigering gaat vergezeld van een bevel tot daaropvolgende vrijlating.

5.   De kwekerijlidstaat verleent de kooitoestemming onmiddellijk na ontvangst van de bevestiging door de bevoegde autoriteit van de betrokken vangstvlaggen- of tonnaralidstaat of -CPC. Bij gebreke aan een dergelijke bevestiging verleent de bevoegde autoriteit van de kwekerijlidstaat geen toestemming om te kooien.

6.   Er wordt geen toestemming voor kooiverrichtingen verleend indien de vis waarvoor kooitoestemming moet worden verleend niet wordt vergezeld door de volledige reeks informatie als vereist uit hoofde van lid 2.

7.   Zolang de resultaten van het door de bevoegde autoriteit van de vangstvlaggen- of tonnaralidstaat of -CPC uitgevoerde onderzoek als bedoeld in artikel 44 niet bekend zijn, wordt geen toestemming verleend voor de kooiverrichting en worden de desbetreffende rubrieken “vangstinformatie” en “handelsinformatie voor verhandeling van levende vis” van het eBCD niet gevalideerd.

8.   Indien de kooitoestemming niet binnen één maand na het verzoek om toestemming van de exploitant van de kwekerij is verleend door de bevoegde autoriteit van de kwekerijlidstaat of -CPC, gelast de bevoegde autoriteit van de kwekerijlidstaat de vrijlating van alle vis in de betrokken transportkooi, overeenkomstig bijlage XII. De bevoegde autoriteit van de kwekerijlidstaat stelt de bevoegde autoriteit van de betrokken vangstvlaggen- of tonnaralidstaat of -CPC alsook het Iccat-secretariaat onverwijld in kennis van de vrijlating.”

1.   De bevoegde autoriteit van de voor het vangstvaartuig of de tonnara verantwoordelijke lidstaat verleent geen kooitoestemming indien zij van oordeel is dat:

2.   Indien de voor het vangstvaartuig of de tonnara verantwoordelijke lidstaat de kooitoestemming weigert:

1.   Bij aankomst van het sleepvaartuig in de nabijheid van de kwekerij ziet de bevoegde autoriteit van de kwekerijlidstaat erop toe dat dat sleepvaartuig op een afstand van ten minste één zeemijl blijft van alle voorzieningen van de kwekerij totdat de bevoegde autoriteit van de kwekerijlidstaat fysiek ter plaatse is. De positie en activiteit van dat sleepvaartuig worden te allen tijde gemonitord.

2.   De bevoegde autoriteit van de kwekerijlidstaat verleent geen toestemming om te beginnen met de kooiverrichting zonder de aanwezigheid van die autoriteit en de regionale Iccat-waarnemer of voordat de relevante rubrieken inzake vangstinformatie en handelsinformatie voor verhandeling van levende vis van het eBCD zijn ingevuld en gevalideerd door de bevoegde autoriteiten van de vangstvlaggen- of tonnaralidstaten of -CPC’s.

3.   Het is verboden transportkooien in de kwekerij als kweekkooien te verankeren zonder dat er vis wordt verplaatst om opnamen met stereoscopische camera’s mogelijk te maken.

4.   Na overheveling van de blauwvintonijnen uit de sleepkooi naar de kweekkooi ziet de controleautoriteit van de kwekerijlidstaat erop toe dat de kweekkooien met de blauwvintonijnen te allen tijde verzegeld zijn. De verzegeling mag alleen worden opgeheven in de aanwezigheid van de bevoegde autoriteit van de kwekerijlidstaat en na diens toestemming. De controleautoriteit van de kwekerijlidstaat stelt protocollen vast voor het verzegelen van kweekkooien en zorgt ervoor dat gebruikgemaakt wordt van officiële zegels en dat die zegels zodanig worden aangebracht dat wordt voorkomen dat de deuren worden geopend zonder dat de zegels worden verbroken.

5.   De kwekerijlidstaten zien erop toe dat de vangsten van blauwvintonijn in aparte kooien of reeksen kooien worden geplaatst en per vlaggenlidstaat of -CPC van oorsprong en vangstjaar worden gescheiden. Als de blauwvintonijn echter is gevangen in het kader van een gezamenlijke visserijactiviteit, worden de vangsten in aparte kooien of reeksen kooien geplaatst en per gezamenlijke visserijactiviteit en per vangstjaar gescheiden.

6.   De vis wordt vóór 22 augustus van elk jaar gekooid, tenzij de bevoegde autoriteiten van de kwekerijlidstaat naar behoren gemotiveerde redenen, met inbegrip van overmacht, opgeven, die samen met het kooirapport worden ingediend. De vis wordt in geen geval gekooid na 7 september van elk jaar. Bovengenoemde termijnen gelden niet voor overhevelingen tussen kwekerijen.”

1.   Kwekerijlidstaten zorgen ervoor dat alle kooiverrichtingen door hun controleautoriteiten worden gemonitord met behulp van conventionele en stereoscopische camera’s. Voor elke kooiverrichting worden video-opnamen gemaakt overeenkomstig de in bijlage X vastgelegde minimumnormen voor video-opnameprocedures.

2.   Indien de kwaliteit van de video-opnamen van de controlecamera aan de hand waarvan het aantal en/of het gewicht van de gekooide blauwvintonijnen wordt bepaald, niet voldoet aan de in bijlage X vastgelegde minimumnormen voor video-opnameprocedures, gelast de bevoegde autoriteit van de kwekerijlidstaat een controlekooiing totdat het mogelijk is het aantal en/of het gewicht van de blauwvintonijnen vast te stellen. Voor de herhaling van de kooiverrichting hoeft geen nieuwe kooitoestemming te worden verleend.

3.   In het geval van een controlekooiing ziet de bevoegde autoriteit van de kwekerijlidstaat erop toe dat de overhevelende kweekkooi wordt verzegeld en dat de kooi niet kan worden gemanipuleerd voorafgaand aan de nieuwe kooiverrichting. De bij de controlekooiing gebruikte ontvangende kweekkooien zijn leeg.

4.   Bij de voltooiing van de kooiverrichting ziet de bevoegde autoriteit van de kwekerijlidstaat erop toe dat de regionale Iccat-waarnemer onmiddellijke toegang heeft tot alle video-opnames van de controlecamera en daar indien nodig een kopie van mag maken om de analyse op een later tijdstip of elders af te ronden.

5.   Kwekerijlidstaten zien erop toe dat de exploitant van de kwekerij voor elke kooiverrichting binnen één week nadat de kooiverrichting heeft plaatsgevonden een Iccat-kooiverklaring indient, met gebruikmaking van het model in bijlage XIV.

1.   Indien er voor één vangstverrichting een verschil is van meer dan 10 % tussen het aantal blauwvintonijnen dat volgens de mededeling van de bevoegde autoriteit van de kwekerijlidstaat overeenkomstig artikel 51, lid 3, wordt gekooid, en het in de Iccat-overhevelingsaangifte of het eBCD als gevangen en/of overgeheveld gemelde aantal, stelt de bevoegde autoriteit van de vangstvlaggen- of tonnaralidstaat een onderzoek in om het juiste vangstgewicht te bepalen dat in mindering moet worden gebracht op het nationale quotum voor blauwvintonijn.

2.   Ter ondersteuning van het in lid 1 bedoelde onderzoek verzoekt de bevoegde autoriteit van de vangstvlaggen- of tonnaralidstaat om alle aanvullende informatie en de resultaten van de relevante analyse van de video-opnamen die is uitgevoerd door de bevoegde autoriteiten van de vlaggen- en kwekerijlidstaat die betrokken waren bij het vervoer en de kooiverrichting in kwestie.

3.   De bevoegde autoriteiten van de lidstaten, met inbegrip van de vlaggenlidstaten waarvan de vaartuigen betrokken waren bij het vervoer van de vis, werken actief samen, onder meer door de uitwisseling van alle informatie en documentatie waarover zij beschikken.

4.   De bevoegde autoriteit van de vangstvlaggen- of tonnaralidstaat rondt het onderzoek binnen één maand na de mededeling van de kooiresultaten door de bevoegde autoriteit van de kwekerijlidstaat af.

5.   Indien er tussen het aantal blauwvintonijnen die als gevangen door het vaartuig of de tonnara zijn gerapporteerd, en de hoeveelheid die door de bevoegde autoriteit van de vangstvlaggen- of tonnaralidstaat als resultaat van het onderzoek is vastgesteld, een verschil van 10 % of meer is, dan is er sprake van een mogelijk geval van niet-naleving door het betrokken vaartuig of de betrokken tonnara.

6.   De in de leden 1 en 5 bedoelde foutmarge van 10 % wordt uitgedrukt als een percentage van de door de kapitein van het vissersvaartuig of zijn vertegenwoordiger of de exploitant van de tonnara of zijn vertegenwoordiger gemelde cijfers, en is van toepassing op het niveau van de individuele kooiverrichting.

7.   De vangstvlaggen- of tonnaralidstaat bepaalt het gewicht van de blauwvintonijn dat in mindering moet worden gebracht op zijn nationale quotum voor blauwvintonijn, rekening houdende met de gekooide hoeveelheden, berekend overeenkomstig bijlage XI om ervoor te zorgen dat het gewicht bij het kooien wordt berekend op basis van de lengte-gewichtverhouding voor wilde vis en de gemelde sterfte, overeenkomstig bijlage XIII.

8.   Indien uit het in lid 1 van dit artikel bedoelde onderzoek blijkt dat er exemplaren van blauwvintonijn verloren zijn gegaan zoals gedefinieerd in bijlage XIII, wordt het gewicht van de verloren vis afgetrokken van het quotum van de lidstaat overeenkomstig bijlage XIII, door het gemiddelde individuele gewicht bij het kooien dat door de bevoegde autoriteit van de kwekerijlidstaat werd meegedeeld, toe te passen op het aantal blauwvintonijnen bij de vangst dat door de bevoegde autoriteit van de vlaggen- of tonnaralidstaat is bepaald op basis van haar analyse, in het kader van het onderzoek, van de video-opnamen van de eerste overheveling.

9.   Niettegenstaande lid 8 kan de bevoegde autoriteit van de vlaggen- of tonnaralidstaat na raadpleging van de bij het vervoer van de vis naar de kwekerij van bestemming betrokken vlaggenlidstaat besluiten de vis waarvan in het onderzoek is vastgesteld dat deze verloren is gegaan niet aftrekken van het quotum van de lidstaat, indien de verliezen door de exploitant naar behoren zijn gedocumenteerd als “overmacht” (d.w.z., met foto’s van de beschadigde kooi, meteorologische rapporten), de relevante informatie onmiddellijk na het gebeurde is meegedeeld aan de bevoegde autoriteit van de lidstaat van de exploitant en de verliezen voor zover bekend niet tot sterfte hebben geleid.

1.   De bevoegde autoriteit van de kwekerijlidstaat bepaalt het aantal en het gewicht van de blauwvintonijnen die worden gekooid door de door de exploitant van de kwekerij verstrekte video-opnamen van elke kooiverrichting te analyseren. De bevoegde autoriteiten van de kwekerijlidstaat voeren die analyse uit aan de hand van de in bijlage XI vastgelegde procedures.

2.   Indien het verschil tussen het door de bevoegde autoriteit van de kwekerijlidstaat bepaalde aantal of gewicht en de overeenkomstige in de Iccat-kooiverklaring gemelde cijfers meer dan 10 % bedraagt, stelt de bevoegde autoriteit van de kwekerijlidstaat een onderzoek in om de redenen voor het verschil te achterhalen en past zij, indien nodig, het aantal en/of het gewicht van de gekooide blauwvintonijnen dienovereenkomstig aan. De foutmarge van 10 % wordt uitgedrukt als een percentage van de door de exploitant van de kwekerij gemelde cijfers.

3.   Na de voltooiing van een kooiverrichting of, in het geval van een gezamenlijke visserijactiviteit of tonnara’s van een en dezelfde lidstaat, van de laatste kooiverrichting in verband met die gezamenlijke visserijactiviteit of die tonnara’s, deelt de kwekerijlidstaat de resultaten van het in bijlage XI bedoelde stereoscopische programma mee aan de vangstvlaggen- of tonnaralidstaat of -CPC overeenkomstig bijlage XI, afdeling B, punt 2.

4.   De kwekerijlidstaat deelt de resultaten van het in lid 3 bedoelde stereoscopische programma ook mee aan de entiteit die namens de Iccat het regionale Iccat-waarnemersprogramma uitvoert.

5.   Het in lid 3 bedoelde stereoscopische programma wordt uitgevoerd overeenkomstig de in bijlage XI vastgelegde procedures. Alternatieve methoden mogen enkel worden gebruikt indien zij door de Iccat tijdens zijn jaarlijkse vergadering zijn goedgekeurd.

6.   Elke kwekerijlidstaat dient de procedures en resultaten in verband met het stereoscopische programma of de in lid 5 bedoelde alternatieve methoden uiterlijk op 30 september van elk jaar bij de Commissie in, zodat deze uiterlijk op 31 oktober van elk jaar kunnen worden doorgezonden naar het SCRS.

7.   Alle blauwvintonijnen die sterven tijdens een kooiverrichting worden gerapporteerd door de exploitant van de kwekerij, overeenkomstig bijlage XIII.

8.   De vangstvlaggen- of tonnaralidstaat vaardigt een vrijlatingsbevel uit, overeenkomstig de in bijlage XII vastgelegde voorwaarden, voor de gekooide hoeveelheden die de volgens de aangiften gevangen en overgehevelde hoeveelheden overschrijden, indien:

De vrijlating van de boventallige hoeveelheden blauwvintonijn wordt verricht in aanwezigheid van de controleautoriteiten.

9.   De resultaten van het stereoscopische programma worden gebruikt om te beslissen of er vrijlatingen nodig zijn en de kooiverklaringen en de desbetreffende rubrieken van het BCD worden dienovereenkomstig ingevuld. Wanneer er een vrijlatingsbevel is uitgevaardigd, verzoekt de exploitant van de kwekerij om de aanwezigheid van een nationale controleautoriteit en een regionale Iccat-waarnemer om de vrijlating te monitoren.

1.   Welke vis wordt vrijgelaten, wordt bepaald overeenkomstig bijlage XI, afdeling B, punt 3.

2.   Indien het gewicht van de blauwvintonijn die wordt gekooid, groter is dan het gewicht dat als gevangen en/of overgeheveld is aangegeven, vaardigt de bevoegde autoriteit van de vangstvlaggen- of tonnaralidstaat een vrijlatingsbevel uit en deelt zij dit onverwijld mee aan de bevoegde autoriteit van de betrokken kwekerijlidstaat. Het vrijlatingsbevel wordt uitgevaardigd overeenkomstig bijlage XI, afdeling B, punt 3, rekening houdend met een mogelijke compensatie bij de gezamenlijke visactie of tonnara, overeenkomstig bijlage XI, afdeling B, punt 5.

3.   De vrijlatingsverrichting wordt uitgevoerd overeenkomstig het in bijlage XII vastgelegde protocol.”

1.   Verwerkingsvaartuigen die voornemens zijn activiteiten te verrichten op kwekerijen of bij tonnara’s zenden ten minste 48 uur voor de aankomst van het vaartuig in het gebied van de kwekerij of de tonnara een voorafgaande kennisgeving aan de kwekerij- en/of tonnaralidstaat. De voorafgaande kennisgeving omvat op zijn minst de datum en het geschatte tijdstip van aankomst en vermeldt of het verwerkingsvaartuig blauwvintonijn aan boord heeft, en indien dat het geval is, bijzonderheden over de lading, waaronder de hoeveelheden verwerkt gewicht en levend gewicht alsmede gegevens over de oorsprong van de blauwvintonijn aan boord (kwekerij of tonnara en lidstaat of CPC).

2.   Voor alle oogstverrichtingen op kwekerijen of bij tonnara’s moet een machtiging worden afgegeven door de kwekerij- of tonnaralidstaat. Daartoe dient de exploitant van de kwekerij of tonnara die voornemens is blauwvintonijn te oogsten bij zijn lidstaat een verzoek in, met op zijn minst de volgende informatie:

3.   Er wordt pas een machtiging voor oogstverrichtingen afgegeven wanneer de resultaten van het quotumgebruik overeenkomstig artikel 50, leden 7 tot en met 9, zijn bepaald, en de daarmee verband houdende vrijlatingen zijn uitgevoerd, met uitzondering van blauwvintonijnen die dreigen te sterven.

4.   Er worden geen oogstverrichtingen uitgevoerd zonder de aanwezigheid van een nationale waarnemer in het geval van tonnara’s of een regionale Iccat-waarnemer in het geval van oogstverrichtingen in kwekerijen. Voor vis die wordt geleverd aan verwerkingsvaartuigen kan de nationale waarnemer of regionale Iccat-waarnemer zijn of haar taken in dit verband uitvoeren vanaf de verwerkingsvaartuigen.

5.   De bevoegde autoriteiten van de kwekerij- of tonnaralidstaten verifiëren de resultaten van alle oogstverrichtingen op de kwekerijen en bij de tonnara’s onder hun jurisdictie en voeren kruiscontroles uit aan de hand van alle relevante informatie waarover zij beschikken. De bevoegde controleautoriteiten van de kwekerij- of tonnaralidstaten inspecteren alle oogstverrichtingen voor blauwvintonijn die bestemd is voor verwerkingsvaartuigen en een percentage van de overige oogstverrichtingen op basis van een risicoanalyse.

6.   Wanneer de bestemming van de blauwvintonijn een verwerkingsvaartuig is, vult de kapitein van het verwerkingsvaartuig of de vertegenwoordiger van de kapitein een verwerkingsaangifte in. Wanneer de geoogste blauwvintonijn direct in de haven moet worden aangeland, vult de exploitant van de kwekerij of tonnara een oogstverklaring in. De verwerkingsaangifte en de oogstverklaring worden gevalideerd door de nationale waarnemer of de regionale Iccat-waarnemer die bij de oogstverrichting aanwezig is.

7.   De verwerkingsaangifte en de oogstverklaring worden binnen 48 uur na de oogstverrichting via e-mail aan de bevoegde autoriteiten van de kwekerijlidstaat doorgezonden met gebruikmaking van het in bijlage XV ter vastgelegde model.

1.   Er vinden geen overhevelingen binnen kwekerijen plaats zonder de machtiging en de aanwezigheid van de bevoegde autoriteit van de kwekerijlidstaat. Elke overheveling wordt geregistreerd met behulp van controlecamera’s om het aantal overgehevelde blauwvintonijnen te bevestigen. De video-opnamen moeten voldoen aan de in bijlage X vastgelegde minimumnormen voor video-opnameprocedures. De bevoegde autoriteit van de kwekerijlidstaat monitort en controleert die overhevelingen en zorgt ervoor dat elke overheveling binnen kwekerijen in het eBCD-systeem wordt geregistreerd.

2.   Niettegenstaande de definitie van “kooien” in artikel 5, punt 30, wordt het verplaatsen van blauwvintonijnen tussen twee verschillende locaties van dezelfde kwekerij (overheveling binnen kwekerijen) met behulp van een transportkooi niet als kooien beschouwd in de zin van afdeling 7.

3.   Tijdens overhevelingen binnen kwekerijen kan de bevoegde autoriteit van de kwekerijlidstaat toestemming geven om vis met dezelfde vlag van oorsprong en van dezelfde gezamenlijke visserijactiviteit te groeperen, mits de traceerbaarheid en de toepasselijkheid van de groeisnelheden van het SCRS gewaarborgd zijn.

4.   De bevoegde autoriteit van de kwekerijlidstaat en de exploitant van de kwekerij bewaren de video-opnamen van overhevelingen binnen onder zijn jurisdictie vallende kwekerijen gedurende ten minste drie jaar, en bewaren de informatie zo lang als noodzakelijk voor handhavingsdoeleinden.

1.   Vóór aanvang van het volgende visseizoen voor ringzegenvaartuigen en tonnara’s voert de bevoegde autoriteit van de kwekerijlidstaat een grondige beoordeling uit van de levende blauwvintonijn die is overgedragen op de onder zijn jurisdictie vallende kwekerijen. Daartoe wordt de levende blauwvintonijn in kwestie overgeheveld naar lege kooien en gemonitord met behulp van controlecamera’s om het aantal en het gewicht van de overgehevelde blauwvintonijnen te bepalen.

2.   In afwijking van lid 1 wordt de overdracht van blauwvintonijn uit jaren waarin en uit kooien waarvoor geen oogst plaatsvond jaarlijks gecontroleerd door toepassing van de in artikel 56 sexies vastgelegde procedure voor aselecte controles.

3.   De overgedragen levende blauwvintonijn wordt op de kwekerij in aparte kooien of reeksen kooien geplaatst en op basis van de gezamenlijke visserijactiviteit of dezelfde tonnaralidstaat of -CPC van oorsprong en vangstjaar gescheiden.

4.   De bevoegde autoriteit van de kwekerijlidstaat ziet erop toe dat de video-opnamen van de controlecamera van de overhevelingen voor de beoordeling van overdrachten voldoen aan de relevante minimumnormen voor video-opnameprocedures zoals vastgelegd in bijlage X, en dat het aantal en het gewicht van de overgedragen blauwvintonijnen zijn vastgesteld overeenkomstig bijlage XI, afdeling A.

5.   Totdat het SCRS een algoritme ontwikkelt om lengte om te zetten in gewicht voor gemeste of gekweekte vis of beide, wordt het gewicht van de overgedragen blauwvintonijnen bepaald aan de hand van de meest actuele tabellen met groeisnelheden van het SCRS.

6.   Als het aantal blauwvintonijnen in de beoordeling van overdrachten verschilt van het verwachte aantal na de oogst, wordt door de bevoegde autoriteit van de kwekerijlidstaat een nader onderzoek ingesteld en wordt dit verschil geregistreerd in het eBCD-systeem. Indien er sprake is van een overschot gelast de bevoegde autoriteit van de kwekerijlidstaat de vrijlating van het overeenkomstige aantal blauwvintonijnen. De vrijlatingsverrichting wordt uitgevoerd overeenkomstig bijlage XII. Compensatie voor verschillen tussen kooien op dezelfde kwekerij is niet toegestaan. Er kan door de bevoegde autoriteit van de kwekerijlidstaat een foutmarge van ten hoogste 5 % worden toegestaan tussen het aantal blauwvintonijnen volgens de beoordeling van overdrachten en het verwachte aantal in de kooi.

7.   De bevoegde autoriteit van de kwekerijlidstaat bewaart de video-opnamen en alle relevante documentatie van beoordelingen van overdrachten binnen onder zijn jurisdictie vallende kwekerijen gedurende ten minste drie jaar, en bewaart die informatie zo lang als noodzakelijk voor handhavingsdoeleinden.

1.   De bevoegde autoriteiten van de kwekerijlidstaten vullen een jaarlijkse overdrachtaangifte in, die bij het herziene beheersplan voor de kweek wordt gevoegd, en zenden deze binnen tien dagen na afloop van de beoordeling van overdrachten toe aan de Commissie. Dergelijke aangifte omvat ten minste de volgende informatie:

De Commissie zendt de jaarlijkse overdrachtaangifte uiterlijk 15 dagen na afloop van de beoordeling van overdrachten door aan het Iccat-secretariaat.

2.   Indien van toepassing wordt het stereoscopische-systeemrapport bij de jaarlijkse overdrachtaangifte gevoegd.

1.   De bevoegde autoriteit van de kwekerijlidstaat voert aselecte controles uit op onder zijn jurisdictie vallende kwekerijen. De minimale aselecte controles als bedoeld in lid 2 worden uitgevoerd op kwekerijen in de periode tussen de voltooiing van de kooiverrichtingen en de eerste kooiverrichting in het daaropvolgende jaar. Die controles omvatten de verplichte overheveling van alle blauwvintonijnen uit kweekkooien naar andere kweekkooien teneinde het aantal blauwvintonijnen te kunnen tellen met behulp van controlevideo-opnamen.

2.   Elke kwekerijlidstaat bepaalt hoeveel aselecte controles er minimaal moeten worden uitgevoerd op elke onder zijn jurisdictie vallende kwekerij. Het aantal aselecte controles bestrijkt ten minste 10 % (zo nodig naar boven afgerond) van het aantal kooien op elke kwekerij na voltooiing van de kooiverrichtingen, waarbij ten minste één controle per kwekerij wordt uitgevoerd. De te controleren kooien worden geselecteerd op basis van de risicoanalyse. De planning van de uit te voeren aselecte controles is opgenomen in het in artikel 14 bedoelde monitorings-, controle- en inspectieplan van de lidstaat.

3.   Hoewel dat niet verplicht is, kan de bevoegde autoriteit van de kwekerijlidstaat de betrokken kwekerijen ten hoogste twee kalenderdagen voorafgaand aan een aselecte controle in kennis stellen. In dat geval wordt pas bij aankomst op de betrokken kwekerij door de bevoegde autoriteit van de kwekerijlidstaat aan de exploitant van de kwekerij meegedeeld welke kooien er geselecteerd zijn voor de controle.

4.   De exploitanten van kwekerijen nemen alle passende maatregelen om de aselecte controle te faciliteren en zien er, indien er sprake is van voorafgaande kennisgeving, op toe dat alle middelen aanwezig zijn zodat de aselecte controles te allen tijde en in elke kooi op de kwekerij kunnen worden uitgevoerd door de bevoegde autoriteit van de kwekerijlidstaat.

5.   De bevoegde autoriteit van de kwekerijlidstaat streeft ernaar de periode tussen de opdracht voor de aselecte controles en de datum van de daadwerkelijke uitvoering van de controles zo kort mogelijk te houden. De bevoegde autoriteit van de kwekerijlidstaat ziet erop toe dat alle nodige maatregelen worden genomen om te voorkomen dat de exploitant van de kwekerij de betrokken kooien kan manipuleren voordat de aselecte controle plaatsvindt.

6.   Na de aselecte controle worden eventuele verschillen tussen het aantal blauwvintonijnen als bepaald tijdens de aselecte controles en het verwachte in de kooi aanwezige aantal nader onderzocht en geregistreerd in het eBCD-systeem. Indien er sprake is van een overschot, gelast de bevoegde autoriteit van de kwekerijlidstaat de vrijlating van het overeenkomstige aantal blauwvintonijnen. De vrijlatingsverrichting wordt uitgevoerd overeenkomstig bijlage XII. Compensatie voor onderlinge verschillen tussen kooien op dezelfde kwekerij is niet toegestaan. Er kan door de bevoegde autoriteit van de kwekerijlidstaat een foutmarge van 5 % worden toegestaan tussen het aantal blauwvintonijnen volgens controleoverheveling en het verwachte aantal exemplaren in de kooi.

7.   De bevoegde autoriteit van de kwekerijlidstaat bewaart alle video-opnamen van aselecte controles binnen onder zijn jurisdictie vallende kwekerijen gedurende ten minste drie jaar en bewaart die informatie zo lang als noodzakelijk voor handhavingsdoeleinden.

8.   De resultaten van de aselecte controles worden door de Commissie meegedeeld aan het Iccat-secretariaat vóór aanvang van het nieuwe visseizoen voor ringzegenvaartuigen dat van toepassing is op elke lidstaat overeenkomstig artikel 17, waarna ze worden doorgezonden naar het nalevingscomité van de Iccat.

1.   De overheveling van levende blauwvintonijnen tussen twee verschillende kwekerijen vindt niet plaats zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de bevoegde autoriteiten van de kwekerijlidstaten in kwestie.

2.   De overheveling uit de overhevelende kweekkooi naar de transportkooi voldoet aan de vereisten van afdeling 6, met inbegrip van een video-opname ter bevestiging van het aantal overgehevelde blauwvintonijnen, het invullen van een Iccat-overhevelingsaangifte en de verificatie van de verrichting door een regionale Iccat-waarnemer.

3.   Niettegenstaande lid 2 is het in gevallen waarin een kweekkooi als geheel naar de kwekerij van bestemming moet worden verplaatst niet noodzakelijk om video-opnamen van de verrichting te maken en wordt de kooi verzegeld naar de kwekerij van bestemming vervoerd.

4.   Op het kooien van de blauwvintonijn op de kwekerij van bestemming zijn de in artikel 46 bis, artikel 49 en artikel 51, leden 1, 2 en 7, vastgestelde vereisten voor kooiverrichtingen van toepassing, met inbegrip van een video-opname ter bevestiging van het aantal en het gewicht van de gekooide blauwvintonijnen en de verificatie van de verrichting door een regionale Iccat-waarnemer. Het gewicht van de gekooide blauwvintonijnen uit een andere kwekerij, wordt pas bepaald wanneer het SCRS een algoritme heeft ontwikkeld om lengte om te zetten in gewicht voor gemeste of gekweekte vis, of beide.”.