1.   Pozwolenie na przywóz zobowiązuje do przywozu z określonego kraju. W rubryce 8 wniosku o pozwolenie i pozwolenia podaje się kraj pochodzenia oraz zaznacza krzyżykiem rubrykę „tak”.

2.   Wnioski o wydanie pozwolenia oraz pozwolenia zawierają w rubryce 20 numer porządkowy 09.4181 oraz jeden z wpisów wymienionych w załączniku II.

1.   Świadectwo autentyczności poświadczające, że produkty pochodzą z Chile, sporządzane jest przez organ wydający, o którym mowa w art. 8, zgodnie z art. 7.

Właściwym organom danego państwa członkowskiego (zwanym dalej „właściwymi organami”) przedkłada się oryginał świadectwa pochodzenia oraz jego poświadczoną kopię w chwili składania pierwszego wniosku o wydanie pozwolenia na przywóz, z którym związane jest świadectwo pochodzenia.

2.   Pod warunkiem, że ilości wskazane na świadectwie nie zostają przekroczone, na podstawie jednego świadectwa autentyczności może być wydawane więcej niż jedno pozwolenie na przywóz. W takim przypadku właściwe organy zatwierdzają świadectwo autentyczności, wykazując przydzieloną ilość.

3.   Po upewnieniu się, że wszystkie informacje wskazane na świadectwie autentyczności są zgodne z odnośnymi informacjami, otrzymywanymi każdego tygodnia od Komisji, właściwe organy wydają pozwolenia na przywóz. W przeciwnym przypadku pozwolenia na przywóz nie mogą być wydawane.

1.   Niezależnie od przepisów art. 4, właściwe organy mogą wydać pozwolenie na przywóz w przypadkach, gdy:

2.   W przypadkach, o których mowa w ust. 1, kwota zabezpieczenia, jakie należy złożyć w odniesieniu do pozwoleń na przywóz, odpowiada pełnej stawce celnej dla przedmiotowych produktów według wspólnej taryfy celnej, mającej zastosowanie w dniu złożenia wniosku o pozwolenie na przywóz.

Po otrzymaniu oryginału świadectwa autentyczności i odnośnych informacji z Komisji oraz po sprawdzeniu zgodności danych państwa członkowskie zwalniają zabezpieczenie, o którym mowa w akapicie pierwszym.

Przedstawienie właściwym organom oryginału świadectwa autentyczności wymaganego przepisami przed upływem okresu ważności przedmiotowego pozwolenia na przywóz stanowi główny warunek w rozumieniu art. 20 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2220/85 (11) w odniesieniu do zabezpieczenia określonego w akapicie pierwszym.

Niezwolnione kwoty zabezpieczenia, o którym mowa w akapicie pierwszym, ulegają przepadkowi i zatrzymywane są w charakterze opłat celnych.

1.   Świadectwa autentyczności, o których mowa w art. 4, sporządzane są w jednym oryginalnym egzemplarzu i co najmniej jednej kopii, zgodnie ze wzorem w załączniku III.

Formularze mają wymiary około 210 × 297 mm, a gramatura papieru nie może wynosić mniej niż 40g/m2.

2.   Formularze są drukowane i wypełniane w jednym z języków urzędowych Wspólnoty; mogą być one również drukowane i wypełniane w języku urzędowym Chile.

3.   Świadectwa autentyczności mają kolejne, indywidualne numery serii nadawane przez organy wydające określone w art. 8. Kopie posiadają taki sam numer jak oryginał.

4.   Oryginał i kopie świadectwa autentyczności mogą być wypełnione pismem drukowanym lub odręcznym. W tym ostatnim przypadku muszą one być wypełnione czarnym atramentem i wielkimi literami.

5.   Świadectwa autentyczności są ważne tylko wtedy, jeśli zostały należycie wypełnione i zatwierdzone przez organ wydający, o którym mowa w art. 8.

Świadectwa autentyczności uważa się za należycie zatwierdzone, gdy zawierają datę i miejsce wydania i gdy noszą pieczęć organu wydającego oraz podpis osoby lub osób upoważnionych do podpisywania świadectw.

Pieczęć może być zastąpiona pieczęcią wydrukowaną na oryginale świadectwa autentyczności i jego kopiach.

1.   Organ upoważniony przez Chile do wydawania świadectw autentyczności (zwany dalej „organem wydającym”), określony w załączniku IV, musi:

2.   Komisja może dokonać przeglądu załącznika IV w przypadku, gdy organ wydający nie jest już uznawany, gdy nie wypełnia on jednego z obowiązków na nim spoczywających lub gdy zostaje wyznaczony nowy organ wydający.

1.   W drodze odstępstwa od art. 11 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1301/2006, państwa członkowskie powiadamiają Komisję:

2.   Nie później niż dnia 31 października po zakończeniu każdego okresu obowiązywania przywozowego kontyngentu taryfowego, państwa członkowskie powiadamiają Komisję o ilościach produktów rzeczywiście dopuszczonych do swobodnego obrotu w poprzednim okresie obowiązywania przywozowego kontyngentu taryfowego.

Jednakże, począwszy od okresu obowiązywania przywozowego kontyngentu taryfowego zaczynającego się w dniu 1 lipca 2009 r., państwa członkowskie przekazują Komisji szczegółowe informacje na temat ilości produktów wprowadzonych do swobodnego obrotu od dnia 1 lipca 2009 r. zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1301/2006.

3.   Powiadomienia, o których mowa w ust. 1 oraz ust. 2 akapit pierwszy, są dokonywane zgodnie z załącznikami V, VI i VII do niniejszego rozporządzenia z zastosowaniem kategorii produktów określonych w załączniku V do rozporządzenia (WE) nr 382/2008.