<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><JUDGMENT xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.00-20081231.xd"><BIB.JUDGMENT><REF.CASE FILE="ECRCJ2005PLB.0800806901.case.xml"><NO.CASE>C-281/03</NO.CASE><NO.CASE>C-282/03</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62003J0281</NO.CELEX><NO.SEQ>0003.0002</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>8091</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>8108</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>18</PAGE.TOTAL><AUTHOR>CJ</AUTHOR></BIB.JUDGMENT><CURR.TITLE><LEFT>WYROK Z DNIA <DATE ISO="20050915">15.9.2005</DATE> — SPRAWY POŁĄCZONE C-281/03 I C-282/03</LEFT><RIGHT>CINDU CHEMICALS I IN.</RIGHT></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Wyrok Trybunału</HT> (druga izba)</P><P>z dnia <DATE ISO="20050915">15 września 2005 r.</DATE><NOTE NOTE.ID="E0001" NUMBERING="STAR"><P>Język postępowania: niderlandzki.</P></NOTE></P></TI></TITLE><JUDGMENT.INIT><P>W sprawach połączonych C-281/03 i C-282/03</P><P>mających za przedmiot wnioski o wydanie, na podstawie art. 234 WE, orzeczeń w trybie prejudycjalnym, złożone przez College van Beroep voor het bedrijfsleven (Niderlandy) postanowieniami z dnia <DATE ISO="20030626">26 czerwca 2003 r.</DATE>, które wpłynęły do Trybunału w dniu <DATE ISO="20030630">30 czerwca 2003 r.</DATE>, w postępowaniach:</P></JUDGMENT.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P><HT TYPE="BOLD">Cindu Chemicals BV</HT> (C-281/03),</P><P>Rutgers VFT AG,</P><P>Touwen &amp; Co. BV,</P><P>Pearl Paint Holland BV,</P><P>Elf Atochem Nederland BV,</P><?PAGE NO="I-8092"?><P>Zijlstra &amp; Co. Verf BV,</P><P>Chemische Producten Struyk &amp; Co. BV,</P><P>Van Swaay Schijndel BV,</P><P>Houtbereiding G. Rozendaal BV,</P><P><HT TYPE="BOLD">Arch Timber Protection BV</HT> (C-282/03)</P></PLAINTIFS><AGAINST>przeciwko</AGAINST><DEFENDANTS><P>College voor de toelating van bestrijdingsmiddelen,</P></DEFENDANTS><PRESENCE><PRESENCE.INIT>przy udziale:</PRESENCE.INIT><P>Stichting Behoud Leefmilieu en Natuur Maas en Waal,</P></PRESENCE></PARTIES><?PAGE NO="I-8093"?><PREAMBLE><PREAMBLE.INIT><P>TRYBUNAŁ (druga izba),</P><P>w składzie: C.W.A. Timmermans, prezes izby, R. Silva de Lapuerta, J. Makarczyk, P. Kūris i G. Arestis (sprawozdawca), sędziowie,</P><P>rzecznik generalny: F.G. Jacobs,</P><P>sekretarz: M.F. Contet, główny administrator,</P></PREAMBLE.INIT><GR.VISA><VISA>uwzględniając procedurę pisemną i po przeprowadzeniu rozprawy w dniu <DATE ISO="20050127">27 stycznia 2005 r.</DATE>,</VISA></GR.VISA><GR.CONSID><CONSID><P>rozważywszy uwagi przedstawione:</P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>w imieniu Cindu Chemicals BV i.in. przez N.S.J. Koemana, advocaat,</P></ITEM><ITEM><P>w imieniu Arch Timber Protection BV przez J.P.L. van Marissinga oraz N.G. Engeringa, advocaten,</P></ITEM><ITEM><P>w imieniu College voor de toelating van bestrijdingsmiddelen przez R.J.M, van den Tweela, advocaat,</P></ITEM><ITEM><P>w imieniu Stichting Behoud Leefmilieu en Natuur Maas en Waal przez F.F. Scheffera, advocaat,</P></ITEM><?PAGE NO="I-8094"?><ITEM><P>w imieniu rządu niderlandzkiego przez H.G. Sevenster oraz J.G.M. van Bakel, działające w charakterze pełnomocników,</P></ITEM><ITEM><P>w imieniu rządu duńskiego przez J. Molde'a, działającego w charakterze pełnomocnika,</P></ITEM><ITEM><P>w imieniu Komisji Wspólnot Europejskich przez F. Simonetti oraz M. van Beeka, działających w charakterze pełnomocników,</P></ITEM></LIST></CONSID></GR.CONSID><GR.VISA><VISA>po zapoznaniu się z opinią rzecznika generalnego na posiedzeniu w dniu <DATE ISO="20050317">17 marca 2005 r.</DATE>,</VISA></GR.VISA><PREAMBLE.FINAL><P>wydaje następujący</P></PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE><CONTENTS.JUDGMENT><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>Wyrok</P></TI></TITLE><NP><NO.P>1</NO.P><TXT>Wnioski o wydanie orzeczeń w trybie prejudycjalnym dotyczą wykładni dyrektywy Rady 76/769/EWG z dnia <DATE ISO="19760727">27 lipca 1976 r.</DATE> w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich odnoszących się do ograniczeń we wprowadzaniu do obrotu i stosowaniu niektórych substancji i preparatów niebezpiecznych (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="262" DATE.PUB="1976" PAGE.FIRST="201">Dz.U. L 262, str. 201</REF.DOC.OJ>), zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 94/60/WE z dnia <DATE ISO="19941220">20 grudnia 1994 r.</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="365" DATE.PUB="1994" PAGE.FIRST="1">Dz.U. L 365, str. 1</REF.DOC.OJ>).</TXT></NP><?PAGE NO="I-8095"?><NP><NO.P>2</NO.P><TXT>Wnioski te przedstawiono Trybunałowi w ramach postępowań spornych między Cindu Chemicals BV, Rutgers VFT AG, Touwen &amp; Co. BV, Pearl Paint Holland BV, Elf Atochem Nederland BV, Zijlstra &amp; Co. Verf BV, Chemische Producten Struyk &amp; Co. BV, Van Swaay Schijndel BV, Houtbereiding G. Rozendaal BV a College voor de toelating van bestrijdingsmiddelen (urzędem kompetentnym do udzielania zezwoleń na produkty zawierające pestycydy, zwanym dalej <QUOT.START ID="QS0001" REF.END="QE0001" CODE="201E"/>CTB<QUOT.END ID="QE0001" REF.START="QS0001" CODE="201D"/>) oraz między Arch Timber Protection BV a CTB, dotyczących decyzji zezwalających na wprowadzanie do obrotu i stosowanie substancji niebezpiecznych.</TXT></NP><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Ramy prawne</P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>Uregulowania wspólnotowe</P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><P>Dyrektywa 76/769</P></TI></TITLE><NP><NO.P>3</NO.P><TXT>Wydana na podstawie art. 100 traktatu EWG (późniejszy art. 100 traktatu WE, obecnie art. 94 WE) dyrektywa 76/769 określa zasady ograniczające wprowadzanie do obrotu i stosowanie niektórych niebezpiecznych substancji i preparatów. Zgodnie z treścią motywów 1-5 dyrektywa ta ma kilka celów, którymi są: ochrona społeczeństwa, szczególnie osób stosujących takie substancje, ochrona środowiska naturalnego i jakości życia ludzi, a także zniesienie przeszkód w handlu wynikających z istniejących uregulowań krajowych w tej materii, które różniąc się co do warunków wprowadzania tych substancji do obrotu i ich stosowania, stanowią przeszkodę w handlu i mają bezpośredni wpływ na ustanowienie i funkcjonowanie wspólnego rynku.</TXT></NP><?PAGE NO="I-8096"?><NP><NO.P>4</NO.P><TXT>Artykuł 1 ww. dyrektywy stanowi, że bez uszczerbku dla stosowania innych odpowiednich przepisów wspólnotowych dyrektywa ta ma na celu ograniczenie wprowadzania do obrotu i stosowania substancji i preparatów niebezpiecznych wymienionych w załączniku I. Artykuł 2 tej dyrektywy stanowi, że <QUOT.START ID="QS0002" REF.END="QE0002" CODE="201E"/>[p]aństwa członkowskie podejmują wszelkie niezbędne środki w celu zapewnienia, aby substancje i preparaty niebezpieczne wymienione w Załączniku mogły być wprowadzone do obrotu lub stosowane wyłącznie z zastrzeżeniem warunków określonych w Załączniku<QUOT.END ID="QE0002" REF.START="QS0002" CODE="201D"/>.</TXT></NP><NP><NO.P>5</NO.P><TXT>W załączniku I do dyrektywy 76/769 wymienione zostały substancje i preparaty niebezpieczne oraz ograniczenia w ich wprowadzaniu do obrotu i stosowaniu. Załącznik ten był wielokrotnie zmieniany, w szczególności w celu uzupełnienia go o kolejne niebezpieczne substancje i preparaty.</TXT></NP><NP><NO.P>6</NO.P><TXT>Mocą dyrektywy Rady 89/677/EWG z dnia <DATE ISO="19891221">21 grudnia 1989 r.</DATE> zmieniającej po raz ósmy dyrektywę 76/769/EWG (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="398" DATE.PUB="1989" PAGE.FIRST="19">Dz.U. L 398, str. 19</REF.DOC.OJ>) do zawartych w załączniku I substancji i preparatów dodano w pkt 20 związki arsenu. Zgodnie z ww. pkt 20 ust. 1 lit. b) związków tych nie wolno stosować jako substancji i składników preparatów przeznaczonych do stosowania w impregnowaniu drewna. W przypadku tym zakaz nie dotyczy roztworów soli nieorganicznych MCA (miedziowych-chromowycharsenowych) wykorzystywanych w instalacjach przemysłowych stosujących zabiegi próżniowe lub pod ciśnieniem do impregnacji drewna. Państwa członkowskie mogą dodatkowo zezwolić na swoim terytorium na stosowanie preparatów DFA (dinitrofenolowych-fluorkowych-arsenowych) do konserwacji na miejscu drewnianych słupów już postawionych i służących do podpierania kabli napowietrznych. Preparaty takie muszą być używane przez specjalistów stosujących techniki próżniowe lub ciśnieniowe. Wreszcie ww. pkt 20 stanowi w ust. 2, że <QUOT.START ID="QS0003" REF.END="QE0003" CODE="201E"/>[n]ie wolno stosować jako substancji i składników preparatów przeznaczonych do użycia w obróbce wód przemysłowych, niezależnie od ich zastosowania<QUOT.END ID="QE0003" REF.START="QS0003" CODE="201D"/>.</TXT></NP><NP><NO.P>7</NO.P><TXT>Mocą dyrektywy 94/60 w treści pkt 32 załącznika I do dyrektywy 76/769 dodano substancje i preparaty zawierające kreozot, olej kreozotowy lub destylaty smoły węglowej. Punkt 32.1 tego załącznika stanowi, że substancje te nie mogą być<?PAGE NO="I-8097"?> wykorzystywane do impregnowania drewna, jeśli zawierają benzo[a]piren w stężeniu wyższym niż 0,005% masy lub fenole ulegające ekstrahowaniu przez wodę w stężeniu wyższym niż 3% masy. Ponadto zabronione jest wprowadzanie do obrotu drewna impregnowanego takimi substancjami. Zgodnie z pkt 32.1 ppkt i) na zasadzie odstępstwa substancje te mogą być wykorzystywane do impregnacji drewna w instalacjach przemysłowych, jeżeli zawierają benzo[a]piren oraz fenole ulegające ekstrahowaniu przez wodę w stężeniu niższym niż podane wyżej wartości. Wreszcie zgodnie z pkt 32.1 ppkt ii) wprowadzone do obrotu po raz pierwszy drewno impregnowane może być zgodnie z ppkt i) wykorzystane jedynie do celów zawodowych i przemysłowych, na przykład na kolei.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><P>Dyrektywa 98/8/WE</P></TI></TITLE><NP><NO.P>8</NO.P><TXT>Dyrektywa 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia <DATE ISO="19980216">16 lutego 1998 r.</DATE> dotycząca wprowadzania do obrotu produktów biobójczych (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="123" DATE.PUB="1998" PAGE.FIRST="1">Dz.U. L 123, str. 1</REF.DOC.OJ>) ma na celu ustanowienie ramowych zasad dotyczących wydawania zezwoleń na wprowadzanie do obrotu w państwach członkowskich w celach użytkowych produktów biobójczych, jak również stworzenie wspólnotowego wykazu substancji aktywnych, które mogą wchodzić w skład produktów biobójczych.</TXT></NP><NP><NO.P>9</NO.P><TXT>Motyw dwudziesty szósty dyrektywy 98/8 stanowi, że wobec faktu, iż <QUOT.START ID="QS0004" REF.END="QE0004" CODE="201E"/>[w]ykonanie niniejszej dyrektywy w pełnym zakresie i w szczególności programu jej powtórnego przeglądu nie zostanie zakończone przed upływem kilku lat, dyrektywa 76/769/EWG przewiduje ramy do celu dostosowania do rozwoju, na podstawie którego sporządzany będzie pozytywny wykaz ograniczający handel i wykorzystanie niektórych substancji czynnych, jak również produktów lub grup produktów [zawiera przepisy uzupełniające pozytywny wykaz, ograniczając handel i wykorzystanie niektórych substancji czynnych, jak również produktów lub grup produktów.]<QUOT.END ID="QE0004" REF.START="QS0004" CODE="201D"/></TXT></NP><?PAGE NO="I-8098"?><NP><NO.P>10</NO.P><TXT>Artykuł 2 ust. 1 lit. a) dyrektywy 98/8 zawiera przyjętą dla potrzeb tejże dyrektywy definicję <QUOT.START ID="QS0005" REF.END="QE0005" CODE="201E"/>produktów biobójczych<QUOT.END ID="QE0005" REF.START="QS0005" CODE="201D"/>, zgodnie z którą są nimi <QUOT.START ID="QS0006" REF.END="QE0006" CODE="201E"/>[s]ubstancje czynne i preparaty zawierające jedną lub więcej substancji czynnych, które są prezentowane w postaci, w jakiej dostarcza się je użytkownikowi, które mają służyć do niszczenia, odstraszania lub unieszkodliwiania organizmów szkodliwych, zapobiegać ich działaniu lub walczyć z nimi w jakikolwiek inny sposób, przez działanie chemiczne lub biologiczne<QUOT.END ID="QE0006" REF.START="QS0006" CODE="201D"/>. Przepis ten stanowi ponadto, że pełny wykaz dwudziestu trzech typów produktów, zawierający indykatywne opisy każdego z typów, umieszczony jest w załączniku V do tej dyrektywy.</TXT></NP><NP><NO.P>11</NO.P><TXT>Zgodnie, z art. 5 ust. 1 lit. a) dyrektywy 98/8 państwa członkowskie wydają zezwolenie na produkt biobójczy tylko, <QUOT.START ID="QS0007" REF.END="QE0007" CODE="201E"/>jeżeli wchodzące w jego skład substancje czynne zawarte są w załączniku I lub I A oraz jeżeli spełnione są wymogi, określone w wymienionych załącznikach<QUOT.END ID="QE0007" REF.START="QS0007" CODE="201D"/>.</TXT></NP><NP><NO.P>12</NO.P><TXT>Artykuł 16 ust. 1 ww. dyrektywy, w którym przewidziane zostały środki przejściowe, stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0008" REF.END="QE0008" CODE="201E"/>W drodze dalszych odstępstw od przepisów art. 3 ust. 1, art. 5 ust. 1 i art. 8 ust. 2 i 4, i bez uszczerbku dla ust. 2 i 3, państwo członkowskie może na [przez] okres 10 lat, licząc od daty określonej w art. 34 ust. 1, w dalszym ciągu stosować swój system i praktykę obowiązującą przy wprowadzaniu na rynek produktów biobójczych. W szczególnych wypadkach może ono, zgodnie z obowiązującymi przepisami krajowymi, zezwolić na wprowadzenie na rynek na jego terytorium produktu biobójczego zawierającego substancje czynne, które nie są ujęte w załączniku I lub I A dla produktu tego typu. Takie substancje czynne muszą w dniu, określonym w art. 34 ust. 1, znajdować się na rynku jako substancje czynne produktu biobójczego przeznaczone do innych celów niż cele określone w art. 2 ust. 2 lit. c) id)<QUOT.END ID="QE0008" REF.START="QS0008" CODE="201D"/>.</P></QUOT.S></P></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><?PAGE NO="I-8099"?><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>Uregulowania krajowe</P></TI></TITLE><NP><NO.P>13</NO.P><TXT>Bestrijdingsmiddelenwet 1962 (niderlandzka ustawa o pestycydach z 1962 r., Stbl. 1962, nr 288, zwana dalej <QUOT.START ID="QS0009" REF.END="QE0009" CODE="201E"/>ustawą z 1962 r.<QUOT.END ID="QE0009" REF.START="QS0009" CODE="201D"/>) przewiduje system zezwoleń na wprowadzanie do obrotu i stosowanie pestycydów. Mocą art. Ib tej ustawy powołano do życia CTB — niezależny organ administracyjny, mający za zadanie podejmowanie na podstawie tej ustawy decyzji w przedmiocie wniosków o udzielenie zezwolenia na pestycydy i, w stosownych wypadkach, określanie, jak długo udzielone zezwolenia pozostaną ważne.</TXT></NP><NP><NO.P>14</NO.P><TXT>Zgodnie z art. 2 ustawy z 1962 r. na terenie Królestwa Niderlandów zabronione jest dostarczanie, przechowywanie, składowanie, przywóz lub wykorzystywanie pestycydów, na które nie wydano zezwolenia zgodnie z przepisami tej ustawy. Artykuł 3 ww. ustawy stanowi, że dozwolone są tylko takie pestycydy, które odpowiadają wymogom określonym w tym artykule oraz w art. 3a tej ustawy.</TXT></NP><NP><NO.P>15</NO.P><TXT>Zgodnie z art. 4 ustawy z 1962 r. wniosek o udzielenie zezwolenia lub o przedłużenie ważności zezwolenia na dany pestycyd powinien spełniać określone wymogi formalne, które zostały zasadniczo zawarte w Regeling toelating bestrijdingsmiddelen 1995 (rozporządzeniu z 1995 r. w sprawie udzielania zezwoleń na pestycydy, Stcrt. 1995, nr 41). Wniosek rozpatrywany jest tylko wtedy, gdy załączono do niego kompletną dokumentację, ocenianą na podstawie kryteriów określonych w tej ustawie i ustalonych na podstawie zawartych w niej przepisów.</TXT></NP><NP><NO.P>16</NO.P><TXT>Zgodnie z art. 7 ustawy z 1962 r. CTB cofa zezwolenie, o którym mowa w art. 4 tej ustawy, w szczególności jeśli nie są spełnione wymogi określone w art. 3 i 3a tej ustawy lub wymogi ustanowione na podstawie tych przepisów. Zainteresowani są jednak uprawnieni na mocy art. 8 tej ustawy do zaskarżenia takiej decyzji przed College van Beroep voor het bedrijfsleven.</TXT></NP><?PAGE NO="I-8100"?><NP><NO.P>17</NO.P><TXT>Wreszcie Besluit milieutoelatingseisen niet-landbouwbestrijdingsmiddelen (zarządzenie określające warunki wydawania na podstawie przepisów o ochronie środowiska zezwoleń na środki biobójcze, Stbl. 1998, nr 499), przyjęte w 1998 r. na podstawie art. 3a ustawy z 1962 r. nakłada wymóg przeprowadzenia oceny ryzyka wobec substancji czynnej środka biobójczego, by móc określić środki niezbędne dla ochrony środowiska naturalnego.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Postępowania przed sądem krajowym i pytanie prejudycjalne</P></TI></TITLE><NP><NO.P>18</NO.P><TXT>Postępowanie przed sądem krajowym, które dało początek sprawie C-281/03, dotyczy produktów biobójczych, a mianowicie pestycydów przeznaczonych do wykorzystania nierolniczego, zawierających jako substancje czynne destylaty smoły węglowej (karbolineum i olej kreozotowy), które wykorzystywane są do impregnacji drewna. Destylaty smoły węglowej wymienione są w pkt 32 załącznika I do dyrektywy 76/769, zmienionej dyrektywą 94/60 (zwanej dalej <QUOT.START ID="QS0010" REF.END="QE0010" CODE="201E"/>dyrektywą 76/769<QUOT.END ID="QE0010" REF.START="QS0010" CODE="201D"/>).</TXT></NP><NP><NO.P>19</NO.P><TXT>W lutym 1996 r. CTB powiadomił skarżące w postępowaniach przed sądem krajowym, na rzecz których wydane zostały zezwolenia dotyczące produktów biobójczych zawierających destylaty smoły węglowej, o zamiarze cofnięcia, po upływie trzyletniego terminu, udzielonego zezwolenia w części dotyczącej produktów do impregnacji drewna w przypadku, gdy zaimpregnowane drewno może mieć bezpośredni kontakt z wodą (w szczególności z wodami gruntowymi), oraz o zamiarze wydłużenia o pięć lat okresu ważności zezwolenia wydanego na wykorzystanie tych produktów w środowisku suchym pod warunkiem przedstawienia przez podmioty, na których rzecz zezwolenia zostały wydane, bardziej szczegółowych danych. Następnie skarżące w postępowaniach przed sądem krajowym złożyły w CTB wnioski o przedłużenie mającego wygasnąć okresu ważności pewnych zezwoleń.</TXT></NP><NP><NO.P>20</NO.P><TXT>W dniu <DATE ISO="19991001">1 października 1999 r.</DATE> CTB zdecydował o przedłużeniu do dnia <DATE ISO="20010701">1 lipca 2001 r.</DATE> okresu ważności zezwoleń dotyczących wykorzystania produktów do konserwacji drewna na bazie karbolineum i oleju kreozotowego w środowisku suchym.</TXT></NP><?PAGE NO="I-8101"?><NP><NO.P>21</NO.P><TXT>W roku 2000 CTB powiadomił skarżące w postępowaniach przed sądem krajowym o tym, że ocena w sprawie dopuszczalności ww. produktów musi być zgodna z oceną przeprowadzaną na szczeblu wspólnotowym w świetle dyrektywy 98/8, oraz o tym, że aby uzyskać przedłużenie okresu ważności zezwoleń dotyczących ww. substancji, począwszy od <DATE ISO="20010701">1 lipca 2001 r.</DATE>, zainteresowane przedsiębiorstwa zobowiązane są przedstawić kompletną dokumentację zawierającą bardziej szczegółowe informacje dotyczące zarówno skutków stosowania tych produktów dla środowiska i ich ewentualnego szkodliwego oddziaływania na człowieka, jak i ryzyka, jakie ponoszą użytkownicy tych substancji.</TXT></NP><NP><NO.P>22</NO.P><TXT>W dniu <DATE ISO="20010727">27 lipca 2001 r.</DATE> CTB zadecydował o przedłużeniu do <DATE ISO="20011101">1 listopada 2001 r.</DATE> okresu ważności zezwoleń dotyczących produktów biobójczych na bazie smoły węglowej ze skutkiem wstecznym od dnia <DATE ISO="20010701">1 lipca 2001 r.</DATE></TXT></NP><NP><NO.P>23</NO.P><TXT>W dniu <DATE ISO="20011025">25 października 2001 r.</DATE> na podstawie ustawy z 1962 r. CTB wydał decyzje o pozostawieniu bez rozpoznania wniosków o przedłużenie okresu ważności zezwoleń dotyczących pewnych produktów do impregnacji drewna na bazie karbolineum i oleju kreozotowego z powodu niezałączenia kompletnej dokumentacji. Pismem z dnia <DATE ISO="20011109">9 listopada 2001 r.</DATE> skarżące w postępowaniach przed sądem krajowym zaskarżyły te decyzje przed CTB zarzucając przewidzianemu tą ustawą postępowaniu w przedmiocie przedłużenia okresu ważności zezwoleń sprzeczność z dyrektywą 76/769.</TXT></NP><NP><NO.P>24</NO.P><TXT>Decyzją z dnia <DATE ISO="20020628">28 czerwca 2002 r.</DATE> CTB oddalił jako bezzasadne złożone przez skarżące zażalenia na decyzje tego organu z dnia <DATE ISO="20011025">25 października 2001 r.</DATE> W dniu <DATE ISO="20020807">7 sierpnia 2002 r.</DATE> skarżące zaskarżyły tę decyzję przed College van Beroep voor het bedrijfsleven, który zwrócił się do Tiybunału z wnioskiem o udzielenie odpowiedzi na pytanie skierowane w trybie prejudycjalnym.</TXT></NP><?PAGE NO="I-8102"?><NP><NO.P>25</NO.P><TXT>Postępowanie przed sądem krajowym, które dało początek sprawie C-282/03 dotyczy produktu biobójczego stosowanego do impregnacji drewna o nazwie <QUOT.START ID="QS0011" REF.END="QE0011" CODE="201E"/>Superwolmanzout-CO<QUOT.END ID="QE0011" REF.START="QS0011" CODE="201D"/>, który to produkt zawiera związki MCA i którego dotyczyło wydane przez CTB na rzecz Arch Timber Protection BV zezwolenie z okresem ważności kończącym się w dniu <DATE ISO="20050601">1 czerwca 2005 r.</DATE> Przywołane wyżej związki figurują w pkt 20 załącznika I do dyrektywy 76/769.</TXT></NP><NP><NO.P>26</NO.P><TXT>Mocą decyzji z dnia <DATE ISO="20010831">31 sierpnia</DATE> i <DATE ISO="20010914">14 września 2001 r.</DATE> CTB, działając na podstawie art. 7 ustawy z 1962 r., cofnął z dniem <DATE ISO="20020314">14 marca 2002 r.</DATE> udzielone tej spółce zezwolenie w części dotyczącej Superwolmanzout-CO i nie uwzględnił wniosku o przedłużenie okresu ważności zezwolenia dotyczącego tego produktu, złożonego przez ww. spółkę w 1997 r. Pismem z dnia <DATE ISO="20011011">11 października 2001 r.</DATE> spółka ta zaskarżyła ww. decyzje przed CTB.</TXT></NP><NP><NO.P>27</NO.P><TXT>W dniu <DATE ISO="20020802">2 sierpnia 2002 r.</DATE> CTB oddalił jako bezzasadne zażalenia złożone przez Arch Timber Protection BV na decyzje z dnia <DATE ISO="20010831">31 sierpnia</DATE> i <DATE ISO="20010914">14 września 2001 r.</DATE> W dniu <DATE ISO="20020806">6 sierpnia 2002 r.</DATE> zainteresowana zaskarżyła tę decyzję o oddaleniu zażaleń przed College van Beroep voor het bedrijfsleven, który zwrócił się do Trybunału z wnioskiem o udzielenie odpowiedzi na pytanie skierowane w trybie prejudycjalnym.</TXT></NP><NP><NO.P>28</NO.P><TXT>W obydwu postępowaniach przed sądem krajowym skarżące twierdzą, że ponieważ omawiane produkty spełniają, określone w dyrektywie 76/769, wymogi wprowadzania ich do obrotu i stosowania, dyrektywa ta uprawnia je do posiadania zezwolenia dotyczącego tych produktów. Zdaniem sądu krajowego, w świetle powyższych twierdzeń rodzi się pytanie, czy ww. dyrektywa stanowi wyczerpującą regulację w zakresie substancji, które zostały w niej wymienione, czy też przeciwnie, pozostawia ona państwom członkowskim swobodę w określaniu na szczeblu krajowym dodatkowych warunków, takich jak te, które zostały zawarte w ustawie z 1962 r.</TXT></NP><?PAGE NO="I-8103"?><NP><NO.P>29</NO.P><TXT>Uznawszy, że dyrektywa 76/769 nie zawiera wyraźnej odpowiedzi na pytanie, czy państwa członkowskie uprawnione są stawiać inne wymogi dla wprowadzania do obrotu i stosowania substancji wymienionych w załączniku I do tej dyrektywy niż te, które zawarte zostały w treści tego aktu, College van Beroep voor het bedrijfsleven postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującym pytaniem prejudycjalnym:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0012" REF.END="QE0012" CODE="201E"/>Czy dyrektywa [76/769] upoważnia państwa członkowskie do uzależniania wprowadzenia do obrotu i stosowania danego produktu biobójczego, którego substancja czynna figuruje w załączniku I do tej dyrektywy, od spełnienia dodatkowych warunków?<QUOT.END ID="QE0012" REF.START="QS0012" CODE="201D"/></P></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>30</NO.P><TXT>Postanowieniem Prezesa Trybunału z dnia <DATE ISO="20030828">28 sierpnia 2003 r.</DATE> sprawy C-281/03 i C-282/03 zostały połączone do celów procedury pisemnej i ustnej, a także do wydania wyroku.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>W przedmiocie pytania prejudycjalnego</P></TI></TITLE><NP><NO.P>31</NO.P><TXT>Jest kwestią bezsporną, że produkty biobójcze, których dotyczą postępowania przed sądem krajowym, wymienione zostały w pkt 20 i 32 załącznika I do dyrektywy 76/769.</TXT></NP><NP><NO.P>32</NO.P><TXT>CTB, Stichting Behoud Leefmilieu en Natuur Maas en Waal (fundacja Maas i Waal powołana dla ochrony przyrody ożywionej i środowiska naturalnego, zwana dalej <QUOT.START ID="QS0013" REF.END="QE0013" CODE="201E"/>fundacją<QUOT.END ID="QE0013" REF.START="QS0013" CODE="201D"/>), a także rządy niderlandzki i duński twierdzą natomiast, że stosowanie produktów biobójczych, których dotyczą postępowania przed sądem krajowym, uregulowane jest w dyrektywie 98/8, która — stanowiąc lex specialis w stosunku do dyrektywy 76/769, o której wykładnię wnosi sąd krajowy — uprawnia państwa członkowskie do nakładania bardziej surowych wymogów w zakresie wprowadzania do obrotu i stosowania omawianych produktów.</TXT></NP><?PAGE NO="I-8104"?><NP><NO.P>33</NO.P><TXT>Z uwagi na to, że dyrektywa 76/769 zawiera postanowienia dotyczące produktów biobójczych, których dotyczą postępowania przed sądem krajowym, odpowiadających definicji zawartej w art. 2 ust. 1 lit. a) dyrektywy 98/8, dla których dyrektywa 98/8 stanowi uregulowanie szczegółowe, Trybunał powinien na wstępie wypowiedzieć się w kwestii związku między tymi dwiema dyrektywami, a w szczególności powinien on określić wpływ, jaki wywiera w niniejszej sprawie druga z tych dyrektyw na stosowanie pierwszej.</TXT></NP><NP><NO.P>34</NO.P><TXT>W tym miejscu należy przypomnieć, że art. 5 ust. 1 lit. a) dyrektywy 98/8 stanowi, że państwa członkowskie dopuszczają produkt biobójczy do obrotu wyłącznie, jeżeli wchodzące w jego skład substancje czynne zawarte są w załączniku I lub I A do tejże dyrektywy oraz jeżeli spełnione są wymogi określone w wymienionych załącznikach.</TXT></NP><NP><NO.P>35</NO.P><TXT>Jednak, jak stwierdza rzecznik generalny w pkt 62 swojej opinii, zostało ustalone, że w dniach, w których wystąpiły zdarzenia, które dały początek postępowaniom przed sądem krajowym, załączniki I i I A do dyrektywy 98/8 nie zostały jeszcze przyjęte. W konsekwencji państwa członkowskie nie miały żadnych uprawnień do tworzenia przepisów regulujących wydawanie zezwoleń na omawiane produkty biobójcze na podstawie tej dyrektywy, jako że przewidziana nią harmonizacja nie była jeszcze w tym okresie w pełni zrealizowana (zob. podobnie w wyroku z dnia <DATE ISO="20040715">15 lipca 2004 r.</DATE> w sprawie <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-443/02" YEAR="2004" PAGE.ECR="I-7275">C-443/02 Schreiber, Rec. str. I-7275, pkt 20</REF.DOC.ECR>).</TXT></NP><NP><NO.P>36</NO.P><TXT>Poza tym, mimo że w art. 16 ust. 1 dyrektywy 98/8 przewidziano dziesięcioletni okres przejściowy, w którym państwa członkowskie mogą w dalszym ciągu stosować swoje systemy obowiązujące przy wprowadzaniu do obrotu produktów biobójczych, to jednak okoliczność ta nie zwalnia państw członkowskich z obowiązku przestrzegania innych przepisów prawa wspólnotowego. Z dwudziestego szóstego motywu ww. dyrektywy wynika, że w oczekiwaniu na całkowite wprowadzenie w życie tej dyrektywy, które zostanie zakończone przed upływem kilku lat, dyrektywa 76/769 zawiera przepisy uzupełniające pozytywny wykaz substancji<?PAGE NO="I-8105"?> czynnych mogących wchodzić w skład produktów biobójczych, ograniczając handel i wykorzystanie niektórych spośród nich, jak również niektórych produktów. Ponadto art. 1 ust. 3 lit. a) dyrektywy 98/8 stanowi, że stosuje się ją <QUOT.START ID="QS0014" REF.END="QE0014" CODE="201E"/>bez uszczerbku dla właściwych przepisów wspólnotowych lub środków przyjętych zgodnie z nimi, w szczególności do [...] dyrektywy Rady 79/769/EWG<QUOT.END ID="QE0014" REF.START="QS0014" CODE="201D"/>.</TXT></NP><NP><NO.P>37</NO.P><TXT>Z powyższego wynika, że jeśli w okresie przejściowym dane państwo członkowskie chce uregulować wprowadzanie do obrotu lub stosowanie produktów, do których zastosowanie znajduje dyrektywa 76/769, przepisy krajowe muszą być zgodne z tą dyrektywą.</TXT></NP><NP><NO.P>38</NO.P><TXT>Na podstawie powyższych rozważań należy uznać, że wbrew twierdzeniom CTB, fundacji oraz rządów niderlandzkiego i duńskiego, dyrektywa 98/8 nie ma w niniejszej sprawie wpływu na stosowanie dyrektywy 76/769.</TXT></NP><NP><NO.P>39</NO.P><TXT>A zatem, zgodnie z żądaniem sądu krajowego, należy ocenić stopień harmonizacji przewidziany w dyrektywie 76/769, aby stwierdzić, czy upoważnia ona państwa członkowskie do ustalania na poziomie krajowym dodatkowych warunków wprowadzania do obrotu i stosowania produktów biobójczych, których substancje czynne figurują w załączniku I do tej dyrektywy, takich jak warunki zawarte w ustawie z 1962 r.</TXT></NP><NP><NO.P>40</NO.P><TXT>W opinii fundacji oraz rządów niderlandzkiego i duńskiego ww. dyrektywa, która przewiduje jedynie minimalny stopień harmonizacji, upoważnia państwa członkowskie do nakładania dodatkowych wymogów.</TXT></NP><?PAGE NO="I-8106"?><NP><NO.P>41</NO.P><TXT>W tym miejscu należy po pierwsze przypomnieć, że podstawę prawną dyrektywy 76/769 stanowi art. 100 traktatu EWG oraz że zmiany wprowadzone do niej później przez dyrektywy 89/677 i 94/60, mocą których dodano w załączniku I do tej dyrektywy pkt 20 i 32 dotyczące arsenu i kreozytu, mają za podstawę prawną odpowiednio art. 100a traktatu EWG (późniejszy art. 100a traktatu WE, a obecnie, po zmianie, art. 95 WE) oraz art. 100a traktatu WE. Artykuły te służą harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich mającej na celu ustanowienie i zapewnienie funkcjonowania rynku wewnętrznego.</TXT></NP><NP><NO.P>42</NO.P><TXT>Po drugie, z czwartego i piątego motywu dyrektywy 76/769 wynika, że stanowi ona środek harmonizujący mający na celu usunięcie przeszkód w handlu wynikających z różniących się między sobą przepisów państw członkowskich dotyczących tej materii, które mają bezpośredni wpływ na ustanowienie i funkcjonowanie wspólnego rynku.</TXT></NP><NP><NO.P>43</NO.P><TXT>A zatem zarówno podstawa prawna tej dyrektywy, jak i jej motywy świadczą o tym, że jej celem jest usunięcie w ramach wspólnego rynku przeszkód w handlu substancjami, których dotyczą postępowania przed sądem krajowym.</TXT></NP><NP><NO.P>44</NO.P><TXT>Jak zauważa rzecznik generalny w pkt 37 swojej opinii, cel dyrektywy 76/796 nie byłby spełniony, gdyby państwom członkowskim wolno było zwiększać przewidziane tą dyrektywą obowiązki. Przepisy tej dyrektywy mają charakter wyczerpujący i utrzymywanie przez państwa członkowskie innych wymogów niż zawarte w ww. dyrektywie lub ich tworzenie sprzeczne jest z celem tej dyrektywy (zob. podobnie w wyrokach: z dnia <DATE ISO="19790405">5 kwietnia 1979 r.</DATE> w sprawie <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="148/78" YEAR="1979" PAGE.ECR="1629">148/78 Ratti, Rec. str. 1629, pkt 25-27</REF.DOC.ECR> oraz z dnia <DATE ISO="19871014">14 października 1987 r.</DATE> w sprawie <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="278/85" YEAR="1987" PAGE.ECR="4069">278/85 Komisja przeciwko Danii, Rec. str. 4069, pkt 22</REF.DOC.ECR>).</TXT></NP><NP><NO.P>45</NO.P><TXT>Za taką wykładnią dyrektywy 76/769 przemawia ponadto treść jej art. 2, który stanowi, że <QUOT.START ID="QS0015" REF.END="QE0015" CODE="201E"/>[p]aństwa członkowskie podejmują wszelkie niezbędne środki w celu zapewnienia, aby substancje i preparaty niebezpieczne wymienione w Załączniku mogły być wprowadzone do obrotu lub stosowane wyłącznie z zastrzeżeniem<?PAGE NO="I-8107"?> warunków określonych w Załączniku.<QUOT.END ID="QE0015" REF.START="QS0015" CODE="201D"/> Z brzmienia tego artykułu wynika, że jeśli dana substancja lub produkt figuruje w załączniku do ww. dyrektywy, państwa członkowskie mogą poddawać wprowadzanie ich do obrotu lub ich stosowanie jedynie wymogom zawartym w tym załączniku.</TXT></NP><NP><NO.P>46</NO.P><TXT>Niemniej jednak zgodnie z art. 1 dyrektywy 76/769 reguluje ona ograniczenia w zakresie wprowadzania do obrotu i stosowania substancji i preparatów niebezpiecznych, o których mowa w tej dyrektywie, <QUOT.START ID="QS0016" REF.END="QE0016" CODE="201E"/>[b]ez uszczerbku dla stosowania innych odpowiednich przepisów wspólnotowych<QUOT.END ID="QE0016" REF.START="QS0016" CODE="201D"/>. Dlatego też, w przypadku gdy zastosowanie znajdują inne przepisy wspólnotowe dotyczące wprowadzania do obrotu i stosowania ww. substancji i preparatów, należy wziąć je pod uwagę.</TXT></NP><NP><NO.P>47</NO.P><TXT>Wreszcie należy wskazać na okoliczność, że w przypadku dyrektyw wydanych na podstawie art. 95 WE, jeśli państwo członkowskie zamierza utrzymać w mocy lub wprowadzić przepisy krajowe różniące się od dyrektywy harmonizującej, a dotyczące w szczególności ochrony środowiska, może ono na podstawie ust. 4 lub 5 tego artykułu powiadomić Komisję Wspólnot Europejskich o tych przepisach oraz powodach ich wprowadzenia lub utrzymania.</TXT></NP><NP><NO.P>48</NO.P><TXT>Jak zauważył rzecznik generalny w pkt 76 swojej opinii, Królestwo Niderlandów dwukrotnie zwróciło się do Komisji o podjęcie przez nią decyzji, na podstawie art. 95 WE, w sprawie niektórych aspektów niderlandzkich uregulowań dotyczących kreozotu. Komisja rozpatrzyła te wnioski pozytywnie. Nie były to jednak przepisy, których dotyczą omawiane postępowania przed sądem krajowym.</TXT></NP><?PAGE NO="I-8108"?><NP><NO.P>49</NO.P><TXT>W tych okolicznościach na zadane pytanie należy udzielić następującej odpowiedzi: dyrektywę 76/769 należy interpretować w ten sposób, że nie upoważnia ona państw członkowskich do uzależniania wprowadzenia do obrotu lub stosowania danego produktu biobójczego, którego substancja czynna figuruje w załączniku I do tej dyrektywy, od spełnienia warunków w tej dyrektywie niewymienionych, bez uszczerbku dla stosowania innych odpowiednich przepisów wspólnotowych ustanawiających szczególne warunki w odniesieniu do tego produktu.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>W przedmiocie kosztów</P></TI></TITLE><NP><NO.P>50</NO.P><TXT>Dla stron postępowania przed sądem krajowym niniejsze postępowanie ma charakter incydentalny, dotyczy bowiem kwestii podniesionej przed tym sądem; do niego zatem należy rozstrzygnięcie o kosztach. Koszty poniesione w związku z przedstawieniem uwag Trybunałowi, inne niż poniesione przez strony postępowania przed sądem krajowym, nie podlegają zwrotowi.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><JURISDICTION><INTRO><P>Z powyższych względów Trybunał (druga izba) orzeka, co następuje:</P></INTRO><P>Dyrektywę Rady 76/769/EWG z dnia <DATE ISO="19760727">27 lipca 1976 r.</DATE> w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich odnoszących się do ograniczeń we wprowadzaniu do obrotu i stosowaniu niektórych substancji i preparatów niebezpiecznych, zmienioną dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 94/60/WE z dnia <DATE ISO="19941220">20 grudnia 1994 r.</DATE>, należy interpretować w ten sposób, że nie upoważnia ona państw członkowskich do uzależniania wprowadzenia do obrotu lub stosowania danego produktu biobójczego, którego substancja czynna figuruje w załączniku I do tej dyrektywy, od spełnienia warunków w tej dyrektywie niewymienionych, bez uszczerbku dla stosowania innych odpowiednich przepisów wspólnotowych ustanawiających szczególne warunki w odniesieniu do tego produktu.</P></JURISDICTION></CONTENTS.JUDGMENT><SIGNATURE.CASE><P>Podpisy</P></SIGNATURE.CASE></JUDGMENT>