11Następnie Sąd dokonał całościowej oceny wszystkich istotnych czynników, ze szczególnym uwzględnieniem odróżniających i dominujących elementów znaków, na podstawie której stwierdził, że istniejące między nimi podobieństwo brzmieniowe w dużym stopniu zostało zniesione. Sąd wyraził się w tym zakresie w sposób następujący:44Jeśli chodzi o wizualne porównanie spornych znaków, należy stwierdzić, po pierwsze, że nawet jeśli słowne elementy tych dwóch znaków towarowych zawierają takie same drugą i trzecią literę, a mianowicie litery ir, to wykazują one istotne różnice wizualne. W istocie pierwsze litery znaków, którymi są odpowiednio s i z, różnią się od siebie. Poza tym wspomniane elementy słowne składają się z różnej liczby liter, ponieważ w zgłoszonym znaku towarowym po literach ir następuje litera h. Ponadto oznaczeniu słownemu wcześniejszego znaku towarowego towarzyszy figura heraldyczna, podczas gdy zgłoszony znak towarowy składa się wyłącznie z oznaczenia słownego zapisanego zwykłymi literami. W konsekwencji w ramach wizualnej oceny całości omawianych oznaczeń istnienie elementów charakterystycznych dla każdego z tych oznaczeń sprawia, że wywierane przez każde z tych oznaczeń całościowe wrażenie jest odmienne.45W zakresie podobieństwa fonetycznego OHIM nie zaprzecza, że zawarte w tych dwóch znakach elementy słowne wykazują podobieństwa w niektórych oficjalnych językach Unii Europejskiej. W istocie, jak to słusznie wskazuje OHIM w pkt 26 odpowiedzi na skargę, w licznych państwach członkowskich wcześniejszy znak towarowy będzie prawdopodobnie wymawiany po angielsku, ponieważ sir jest znanym słowem angielskim, które może być znane również odbiorcom niemówiącym po angielsku. Nawet jeśli zgłoszony wspólnotowy znak towarowy można wymawiać w różny sposób w różnych językach, to należy stwierdzić, jak to przyznaje OHIM, że omawiane znaki towarowe są podobne pod względem fonetycznym, przynajmniej w krajach anglojęzycznych i w Hiszpanii, z uwagi na to, że różnice między nimi nie są szczególnie zauważalne w wymowie angielskiej i hiszpańskiej. W krajach tych należy więc uznać te znaki za podobne pod względem fonetycznym.46Skarżąca nie kwestionuje oceny dokonanej przez OHIM w zakresie koncepcyjnego porównania spornych znaków towarowych. W istocie, jak to słusznie podnosi OHIM, brak jest podobieństwa koncepcyjnego, ponieważ wydaje się prawdopodobne, że przeciętny konsument w państwach członkowskich pomyśli o angielskim słowie sir z uwagi na szeroką znajomość tego słowa w Europie. Ponieważ słowo zirh nie posiada jasnego znaczenia w żadnym z jedenastu oficjalnych języków Unii Europejskiej, odbiorcy będą postrzegać słowo zirh jako neologizm. Wobec tego należy stwierdzić, że pod względem koncepcyjnym te dwa znaki towarowe nie wykazują podobieństw.47W konsekwencji należy stwierdzić, że znaki towarowe SIR i ZIRH nie są podobne ani pod względem wizualnym, ani pod względem koncepcyjnym. Pod względem fonetycznym omawiane znaki towarowe są podobne w niektórych krajach. W tym zakresie warto zaznaczyć, że zgodnie z orzecznictwem nie można wykluczyć, że samo podobieństwo fonetyczne znaków towarowych może stworzyć prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd [wyrok Trybunału z dnia 22 czerwca 1999 r. w sprawie C-342/97 Lloyd Schuhfabrik Meyer, Rec. str. I-3819, pkt 28, oraz wyrok Sądu z dnia 15 stycznia 2003 r. w sprawie T-99/01 Mystery Drinks przeciwko OHIM — Karlsberg Brauerei (MYSTERY), Rec. str. II-43, pkt 42).48Jak to zostało już przypomniane powyżej w pkt 39 i 42, należy dokonać całościowej oceny wszystkich istotnych czynników występujących w danym przypadku w oparciu o całościowe wrażenie wywierane przez omawiane znaki, ze szczególnym uwzględnieniem ich elementów odróżniających i dominujących.49Zgodnie bowiem z orzecznictwem Sądu podobieństwa fonetyczne mogą zostać zniesione przez występujące między omawianymi znakami różnice koncepcyjne. Takie zniesienie wymaga, by przynajmniej jeden z omawianych znaków towarowych posiadał dla właściwego kręgu odbiorców jasne i określone znaczenie, tak aby odbiorcy ci mogli odczytać je w sposób natychmiastowy [wyrok Sądu z dnia 14 października 2003 r. w sprawie T-292/01 Phillips-Van Heusen przeciwko OHIM — Pash Textilvertrieb und Einzelhandel (BASS), Rec. str. II-4335, pkt 54].50W niniejszym przypadku odnosi się to do słownego elementu wcześniejszego znaku towarowego SIR, jak to zostało wskazane już w pkt 46. Analizy tej nie podważa fakt, że to oznaczenie słowne nie opisuje którejkolwiek z właściwości towarów, dla których dokonana została rejestracja tego znaku. W istocie okoliczność ta nie stoi na przeszkodzie, aby właściwy krąg odbiorców w sposób natychmiastowy odczytał znaczenie tego słownego elementu wcześniejszego znaku towarowego. Dla zniesienia w dużym stopniu istniejących pomiędzy tymi znakami podobieństw fonetycznych wystarczy, aby jeden z omawianych znaków nie posiadał takiego znaczenia lub posiadał wyłącznie odmienne znaczenie (zob. podobnie ww. wyrok w sprawie BASS, pkt 54).51W niniejszym przypadku zniesienie to potwierdza fakt, że znaki towarowe SIR i ZIRH wykazują również różnice wizualne. W tym kontekście należy wskazać, na co także zwrócił szczególną uwagę OHIM, że stopień podobieństwa fonetycznego tych dwóch znaków ma ograniczone znaczenie w przypadku towarów, które są sprzedawane w taki sposób, że przy zakupie właściwy krąg odbiorców zapoznaje się zwykle z oznaczającym je znakiem towarowym również w sposób wzrokowy (zob. podobnie ww. wyrok w sprawie BASS, pkt 55).52Wbrew temu, co utrzymuje skarżąca, ma to miejsce w przypadku towarów rozpatrywanych w niniejszej sprawie. W istocie argumenty skarżącej, zgodnie z którymi sprzedaży towarów opatrzonych wcześniejszym znakiem towarowym nie dokonuje się wyłącznie na podstawie ich wyglądu, a istotny kanał sprzedaży towarów skarżącej stanowią perfumerie, salony fryzjerskie i kosmetyczne, nie podważa tego wniosku.53W tym zakresie należy odnotować, iż skarżąca w żaden sposób nie wykazała, że jej towary są zwykle sprzedawane w taki sposób, że odbiorcy nie zapoznają się w sposób wzrokowy ze znakiem towarowym. Skarżąca ogranicza się bowiem jedynie do twierdzenia, że tradycyjnym kanałem sprzedaży są perfumerie, salony fryzjerskie i kosmetyczne, tak więc konsument nie ma bezpośredniego dostępu do towaru i może się z nimi zapoznać jedynie za pośrednictwem sprzedawcy.54Zakładając nawet, że perfumerie, salony fryzjerskie i kosmetyczne mogą stanowić istotne kanały sprzedaży towarów skarżącej, bezsporne jest, że również w takich miejscach towary są zwykle umieszczane na półkach w sposób umożliwiający konsumentom wzrokowe zapoznanie się z nimi. W konsekwencji nawet jeśli nie można wykluczyć, że omawiane towary mogą być również sprzedawane na ustne zamówienie, tego sposobu nie można uznać za zwyczajowy sposób sprzedaży tych towarów.