<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><JUDGMENT xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.00-20081231.xd"><BIB.JUDGMENT><REF.CASE FILE="ECRCJ2004PLA.1201161901.case.xml"><NO.CASE>C-79/03</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62003J0079</NO.CELEX><NO.SEQ>0008.0002</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>11632</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>11646</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>15</PAGE.TOTAL><AUTHOR>CJ</AUTHOR></BIB.JUDGMENT><CURR.TITLE><LEFT>WYROK Z DNIA <DATE ISO="20041209">9.12.2004 r.</DATE> — SPRAWA C-79/03</LEFT><RIGHT>KOMISJA PRZECIWKO HISZPANII</RIGHT></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Wyrok Trybunału</HT> (druga izba)</P><P>z dnia <DATE ISO="20041209">9 grudnia 2004 r.</DATE><NOTE NOTE.ID="E0001" NUMBERING="STAR"><P>Język postępowania: hiszpański.</P></NOTE></P></TI></TITLE><JUDGMENT.INIT><P>W sprawie C-79/03</P><P><HT TYPE="BOLD">mającej za przedmiot skargę o stwierdzenie,</HT> na podstawie art. 226 WE, uchybienia zobowiązaniom Państwa Członkowskiego, wniesioną w dniu <DATE ISO="20030221">21 lutego 2003 r.</DATE>,</P></JUDGMENT.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P><HT TYPE="BOLD">Komisja Wspólnot Europejskich,</HT> reprezentowana przez G. Valera Jordane, działającego w charakterze pełnomocnika, z adresem do doręczeń w Luksemburgu,</P><PARTY.STATUS>strona skarżąca,</PARTY.STATUS></PLAINTIFS><AGAINST>przeciwko</AGAINST><DEFENDANTS><P><HT TYPE="BOLD">Królestwu Hiszpanii,</HT> reprezentowanemu przez N. Díaz Abad, działającą w charakterze pełnomocnika, z adresem do doręczeń w Luksemburgu,</P><PARTY.STATUS>strona pozwana,</PARTY.STATUS></DEFENDANTS></PARTIES><?PAGE NO="I-11633"?><PREAMBLE><PREAMBLE.INIT><P>TRYBUNAŁ (druga izba),</P><P>w składzie: C. W. A. Timmermans, prezes izby, C. Gulmann (sprawozdawca), J. Makarczyk, P. Kūris i J. Klucka, sędziowie,</P><P>rzecznik generalny: L. A. Geelhoed,</P><P>sekretarz: R. Grass,</P></PREAMBLE.INIT><GR.VISA><VISA>uwzględniając procedurę pisemną,</VISA><VISA>po zapoznaniu się z opinią rzecznika generalnego na posiedzeniu w dniu <DATE ISO="20040909">9 września 2004 r.</DATE>,</VISA></GR.VISA><PREAMBLE.FINAL><P>wydaje następujący</P></PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE><CONTENTS.JUDGMENT><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>Wyrok</P></TI></TITLE><NP><NO.P>1</NO.P><TXT>Komisja Wspólnot Europejskich wnosi w skardze do Trybunału o stwierdzenie, że pozwalając na polowanie na lep w regionie autonomicznym Walencji (Hiszpania), za pomocą metody zwanej <QUOT.START ID="QS0001" REF.END="QE0001" CODE="201E"/>parany<QUOT.END ID="QE0001" REF.START="QS0001" CODE="201D"/>, Królestwo Hiszpanii uchybiło zobowiązaniom Państwa Członkowskiego, które na nim ciążą na mocy art. 8 ust. 1 i art. 9 ust. 1 dyrektywy Rady 79/409/EWG z dnia <DATE ISO="19790402">2 kwietnia 1979 r.</DATE> w sprawie ochrony dzikiego ptactwa (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="103" DATE.PUB="1979" PAGE.FIRST="1">Dz.U. L 103, str. 1</REF.DOC.OJ>, zwanej dalej <QUOT.START ID="QS0002" REF.END="QE0002" CODE="201E"/>dyrektywą<QUOT.END ID="QE0002" REF.START="QS0002" CODE="201D"/>).</TXT></NP><?PAGE NO="I-11634"?><NP><NO.P>2</NO.P><TXT><QUOT.START ID="QS0003" REF.END="QE0003" CODE="201E"/>Parany<QUOT.END ID="QE0003" REF.START="QS0003" CODE="201D"/> to sposób chwytania ptactwa. Polega on na rozmieszczeniu zestawu lepów na drzewie, do którego łowione ptactwo jest przynęcane przy pomocy wabików (gwizdków, świstawek). Przy zetknięciu z lepem ptak traci zazwyczaj możliwość latania i może zostać schwytany i zabity przez myśliwego.</TXT></NP><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Prawo wspólnotowe</P></TI></TITLE><NP><NO.P>3</NO.P><TXT>Artykuł 8 ust. 1 dyrektywy stanowi, że <QUOT.START ID="QS0004" REF.END="QE0004" CODE="201E"/>w odniesieniu do polowania, chwytania lub zabijania ptactwa [...] Państwa Członkowskie zabraniają wykorzystywania wszelkich środków, sposobów lub metod wykorzystywanych do nieselektywnego lub na dużą skalę chwytania lub zabijania ptactwa, lub mogących spowodować lokalne zanikanie gatunków, w szczególności tych wymienionych w załączniku IV lit. a)<QUOT.END ID="QE0004" REF.START="QS0004" CODE="201D"/>.</TXT></NP><NP><NO.P>4</NO.P><TXT>W pkt a) załącznika IV do dyrektywy wymienione są między innymi lepy.</TXT></NP><NP><NO.P>5</NO.P><TXT>Artykuł 9 ust. 1 dyrektywy dopuszcza możliwość odstępstwa od art. 5, 6, 7 i 8, w braku innego zadowalającego rozwiązania, z przyczyn wymienionych pod lit. a)-c). W szczególności odstępstwo to jest możliwe <QUOT.START ID="QS0005" REF.END="QE0005" CODE="201E"/>w celu zapobiegania poważnym szkodom w odniesieniu do zbóż [upraw] [...]<QUOT.END ID="QE0005" REF.START="QS0005" CODE="201D"/> [lit. a) tiret trzecie] lub <QUOT.START ID="QS0006" REF.END="QE0006" CODE="201E"/>w celu zezwolenia, przy zachowaniu ściśle nadzorowanych warunków oraz na zasadach selektywnych, na chwytanie, przetrzymywanie lub inne legalne wykorzystywanie niektórych ptaków w małych ilościach<QUOT.END ID="QE0006" REF.START="QS0006" CODE="201D"/> [lit. c)].</TXT></NP></GR.SEQ><?PAGE NO="I-11635"?><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Prawo krajowe</P></TI></TITLE><NP><NO.P>6</NO.P><TXT>Dekret nr 135/2000, wydany przez rząd Walencji dnia <DATE ISO="20000912">12 września 2000 r.</DATE> (zwany dalej <QUOT.START ID="QS0007" REF.END="QE0007" CODE="201E"/>dekretem nr 135/2000<QUOT.END ID="QE0007" REF.START="QS0007" CODE="201D"/>), ustanawia system przyznawania w wyjątkowych wypadkach zezwoleń na polowanie na drozdy metodą <QUOT.START ID="QS0008" REF.END="QE0008" CODE="201E"/>parany<QUOT.END ID="QE0008" REF.START="QS0008" CODE="201D"/> w regionie autonomicznym Walencji. Określa on:</TXT><P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>warunki, jakie musi spełniać <QUOT.START ID="QS0009" REF.END="QE0009" CODE="201E"/>parany<QUOT.END ID="QE0009" REF.START="QS0009" CODE="201D"/>, w szczególności w zakresie odległości pomiędzy lepami i cech używanego kleju;</P></ITEM><ITEM><P>gatunki ptactwa, które wolno chwytać: drozd śpiewak (turdus philomelos), droździk (turdus iliacus), kwiczoł (turdus pilaris) i paszkot (turdus viscivorus);</P></ITEM><ITEM><P>okres polowań i pory dnia, w czasie których polowanie jest dozwolone;</P></ITEM><ITEM><P>maksymalną liczbę ptaków schwytanych na jeden <QUOT.START ID="QS0010" REF.END="QE0010" CODE="201E"/>parany<QUOT.END ID="QE0010" REF.START="QS0010" CODE="201D"/>.</P></ITEM></LIST></P></NP><NP><NO.P>7</NO.P><TXT>Dekret ten został uchylony wyrokiem Tribunal Superior de Justicia regionu autonomicznego Walencji z dnia <DATE ISO="20020926">26 września 2002 r.</DATE> Od wyroku została przez rząd Walencji wniesiona kasacja do Tribunal Supremo.</TXT></NP></GR.SEQ><?PAGE NO="I-11636"?><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Postępowanie poprzedzające wniesienie skargi</P></TI></TITLE><NP><NO.P>8</NO.P><TXT>W związku z otrzymanymi skargami dotyczącymi polowania metodą <QUOT.START ID="QS0011" REF.END="QE0011" CODE="201E"/>parany<QUOT.END ID="QE0011" REF.START="QS0011" CODE="201D"/> w regionie autonomicznym Walencji Komisja włączyła tę kwestię do programu spotkania na temat środowiska, które odbyło się w Madrycie w dniach <DATE ISO="19981112">12</DATE> i <DATE ISO="19981113">13 listopada 1998 r.</DATE> Na spotkaniu tym władze hiszpańskie przyznały, że zezwoliły na te praktyki na mocy odstępstw, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt a) dyrektywy, ze względu na brak bardziej zadowalającego rozwiązania problemu ochrony upraw.</TXT></NP><NP><NO.P>9</NO.P><TXT>Komisja, uznawszy, że tolerując polowanie metodą <QUOT.START ID="QS0012" REF.END="QE0012" CODE="201E"/>parany<QUOT.END ID="QE0012" REF.START="QS0012" CODE="201D"/> w regionie autonomicznym Walencji i nie wykazując w wystarczający sposób braku innego zadowalającego rozwiązania w przypadku odstępstw przyznawanych w tym regionie, Królestwo Hiszpanii uchybiło zobowiązaniom Państwa Członkowskiego, które na nim ciążą na mocy art. 8 ust. 1 i art. 9 ust. 1 dyrektywy, skierowała do niego w dniu <DATE ISO="20001025">25 października 2000 r.</DATE> wezwanie do zaprzestania uchybienia.</TXT></NP><NP><NO.P>10</NO.P><TXT>Pismem z dnia <DATE ISO="20001220">20 grudnia 2000 r.</DATE> rząd hiszpański udzielił Komisji odpowiedzi, wskazując, że mając szczególny wzgląd na ustawę 40/97, dokonującą transpozycji do hiszpańskiego porządku prawnego art. 9 ust. 1 lit. c) dyrektywy, rząd regionu autonomicznego Walencji dołożył starań w celu ujęcia polowania na drozdy metodą <QUOT.START ID="QS0013" REF.END="QE0013" CODE="201E"/>parany<QUOT.END ID="QE0013" REF.START="QS0013" CODE="201D"/> w odpowiednie ramy prawne, gwarantujące jego praktykowanie z poszanowaniem zasady ograniczonego charakteru, selektywności i właściwej kontroli, w wyniku czego rząd tego regionu przyjął dekret nr 135/2000.</TXT></NP><NP><NO.P>11</NO.P><TXT>W maju 2001 r. podczas spotkania z przedstawicielami Komisji władze hiszpańskie wskazały, że polowanie na lep jest zwyczajem silnie zakorzenionym w regionie<?PAGE NO="I-11637"?> Walencji oraz że zakaz jego uprawiania mógłby spowodować niezadowolenie społeczne. Zdaniem tych władz, nie istnieją inne metody pozwalające na uniknięcie szkód w uprawach.</TXT></NP><NP><NO.P>12</NO.P><TXT>Dnia <DATE ISO="20010726">26 lipca 2001 r.</DATE> Komisja wydała uzasadnioną opinię, w której powtórzyła w istocie zarzuty przedstawione w wezwaniu i wyznaczyła Królestwu Hiszpanii dwumiesięczny termin na podjęcie odpowiednich kroków celem zastosowania się do zobowiązań, które na nim ciążą na mocy dyrektywy.</TXT></NP><NP><NO.P>13</NO.P><TXT>W odpowiedzi z dnia <DATE ISO="20010928">28 września 2001 r.</DATE> rząd hiszpański ponowił i uzupełnił wcześniej podniesione argumenty na poparcie spornej praktyki łowieckiej.</TXT></NP><NP><NO.P>14</NO.P><TXT>Uznawszy, że naruszenie dyrektywy przez Królestwo Hiszpanii przeciąga się, Komisja postanowiła wnieść skargę w niniejszej sprawie.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>W przedmiocie skargi</P></TI></TITLE><NP><NO.P>15</NO.P><TXT>Komisja podnosi, że polowanie na drozdy metodą <QUOT.START ID="QS0014" REF.END="QE0014" CODE="201E"/>parany<QUOT.END ID="QE0014" REF.START="QS0014" CODE="201D"/> ma charakter nieselektywny i nie znajduje uzasadnienia ani z racji zapobiegania poważnym szkodom w uprawach, o którym mowa w art. 9 ust. 1 lit. a) dyrektywy, ani też w związku z lit. c) tego ustępu, jako chwytanie niektórych ptaków w małych ilościach.</TXT></NP><?PAGE NO="I-11638"?><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>W przedmiocie nieselektywnego charakteru polowania metodą <QUOT.START ID="QS0015" REF.END="QE0015" CODE="201E"/>parany<QUOT.END ID="QE0015" REF.START="QS0015" CODE="201D"/></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><P>Argumentacja stron</P></TI></TITLE><NP><NO.P>16</NO.P><TXT>Komisja utrzymuje, że pomimo przepisów wydanych przez władze hiszpańskie, dotyczących zwłaszcza rozmiaru <QUOT.START ID="QS0016" REF.END="QE0016" CODE="201E"/>parany<QUOT.END ID="QE0016" REF.START="QS0016" CODE="201D"/>, umieszczania lepów, używania wabików, jak również zobowiązania właścicieli <QUOT.START ID="QS0017" REF.END="QE0017" CODE="201E"/>parany'ów<QUOT.END ID="QE0017" REF.START="QS0017" CODE="201D"/> do oczyszczenia i uwolnienia złowionych ptaków innych niż drozdy, polowanie na lep jest nieselektywną metodą chwytania, zabronioną przez art. 8 dyrektywy. Wspomniane przepisy nie zapobiegają bowiem, zdaniem Komisji, chwytaniu ptactwa należącego do gatunków nieobjętych systemem odstępstw.</TXT></NP><NP><NO.P>17</NO.P><TXT>Rząd hiszpański podnosi, że zgodnie z uzasadnieniem dekretu nr 135/2000 lep jest sam w sobie elementem nieselektywnym, jednakże, jeśli jest on używany w odpowiedni sposób, zgodnie z ograniczeniami stawianymi przez ten dekret, staje się on w pełni selektywny jako metoda lub sposób chwytania. Zatem ewentualne złapanie okazów ptactwa nienależącego do gatunków, na które można polować na lep, byłoby przypadkowe. Nałożony na myśliwych dekretem nr 135/2000 obowiązek oczyszczenia wszystkich ptaków schwytanych przypadkowo oraz ich wypuszczenia na wolność miałby właśnie zapewniać selektywny charakter polowania metodą <QUOT.START ID="QS0018" REF.END="QE0018" CODE="201E"/>parany<QUOT.END ID="QE0018" REF.START="QS0018" CODE="201D"/>.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><P>Ocena Trybunału</P></TI></TITLE><NP><NO.P>18</NO.P><TXT>Należy przypomnieć, że w odniesieniu do polowania, chwytania lub zabijania ptactwa art. 8 ust. 1 dyrektywy stanowi, że Państwa Członkowskie powinny zabronić stosowania wszelkich środków, sposobów lub metod wykorzystywanych do nieselektywnego lub na dużą skalę chwytania lub zabijania ptactwa, lub mogących spowodować lokalne zanikanie gatunków, w szczególności tych wymienionych w załączniku IV lit. a), w tym lepów.</TXT></NP><?PAGE NO="I-11639"?><NP><NO.P>19</NO.P><TXT>Wiadomo zaś, że polowanie na drozdy za pomocą lepów, jakie organizuje się w regionie autonomicznym Walencji, nie pozwala uniknąć chwytania ptactwa innego niż drozdy. Jak wynika z trzeciego raportu hiszpańskiego towarzystwa ornitologicznego na temat polowania metodą <QUOT.START ID="QS0019" REF.END="QE0019" CODE="201E"/>parany<QUOT.END ID="QE0019" REF.START="QS0019" CODE="201D"/> na drozdy w regionie autonomicznym Walencji (zwanego dalej <QUOT.START ID="QS0020" REF.END="QE0020" CODE="201E"/>raportem SEO/BirdLife<QUOT.END ID="QE0020" REF.START="QS0020" CODE="201D"/>), złożonego we wrześniu 2001 r. w ramach sporu przed Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Valenciana i przekazanemu Komisji do akt niniejszej sprawy, wśród ptaków schwytanych tą metodą stosunek drozdów do ptactwa innych gatunków mieści się w widełkach pomiędzy 1,24 a 4. Ponadto żaden dowód przeciwny nie figuruje w aktach Trybunału.</TXT></NP><NP><NO.P>20</NO.P><TXT>Wynika stąd, że polowanie metodą <QUOT.START ID="QS0021" REF.END="QE0021" CODE="201E"/>parany<QUOT.END ID="QE0021" REF.START="QS0021" CODE="201D"/> opiera się na nieselektywnej metodzie chwytania. Fakt, że myśliwi mają obowiązek oczyszczenia i uwolnienia ptaków nieobjętych zakresem dekretu nr 135/2000, gdy te złapią się na lepy, nie pozbawia tej metody chwytania nieselektywnego charakteru.</TXT></NP><NP><NO.P>21</NO.P><TXT>W świetle powyższych rozważań należy stwierdzić, że polowanie metodą <QUOT.START ID="QS0022" REF.END="QE0022" CODE="201E"/>parany<QUOT.END ID="QE0022" REF.START="QS0022" CODE="201D"/> objęte jest zakresem zakazu zawartego w art. 8 ust. 1 dyrektywy.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>W przedmiocie zapobiegania poważnym szkodom w uprawach, o którym mowa w art. 9 ust. 1 lit. a) dyrektywy jako uzasadnienia polowania metodą <QUOT.START ID="QS0023" REF.END="QE0023" CODE="201E"/>parany<QUOT.END ID="QE0023" REF.START="QS0023" CODE="201D"/></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><P>Argumentacja stron</P></TI></TITLE><NP><NO.P>22</NO.P><TXT>Zdaniem Komisji, warunki mogące uzasadnić odstępstwo od zakazu chwytania ptactwa za pomocą lepów, zawartego w art. 8 ust. 1 dyrektywy na podstawie art. 9<?PAGE NO="I-11640"?> ust. 1 lit. a), nie są w tej sprawie spełnione. Po pierwsze, istnieją inne zadowalające rozwiązania pozwalające zapobiegać poważnym szkodom wyrządzanym przez drozdy w uprawach winorośli i drzew oliwnych. Odstrzał lub używanie odstraszających armatek hukowych jest, zdaniem Komisji, stosowane z powodzeniem w innych hiszpańskich regionach autonomicznych. Po drugie, Komisja podważa prawdziwość twierdzenia rządu hiszpańskiego co do rozmiaru szkód. Jej zdaniem, zarówno liczebność populacji drozdów objętych systemem odstępstw w zakresie polowań, wprowadzonym dekretem nr 135/2000, jak i ilość pożywienia roślinnego spożywana przez te ptaki, są przesadzone. Po trzecie, według Komisji, geograficzne zagęszczenie przyznanych zezwoleń na używanie <QUOT.START ID="QS0024" REF.END="QE0024" CODE="201E"/>parany'ów<QUOT.END ID="QE0024" REF.START="QS0024" CODE="201D"/> oraz upraw drzew oliwnych i winorośli nie odpowiadają sobie.</TXT></NP><NP><NO.P>23</NO.P><TXT>Rząd hiszpański podnosi, że alternatywne rozwiązania, wskazane przez Komisję w celu zapobiegania szkodom w uprawach, nie są zadowalające. Odnośnie do odstraszających armatek hukowych ich koszt jest zbyt wysoki w stosunku do wartości poniesionych szkód w uprawach, a ich użycie mogłoby grozić pożarami. Co do używania strzelb pociągałoby to za sobą zwiększenie liczby zezwoleń na polowanie i przedłużenie okresu polowań. To zaś naruszyłoby równowagę ptactwa łownego na danym obszarze, zwłaszcza że zachowań myśliwego walenckiego nie da się porównać z zachowaniami myśliwych w innych regionach autonomicznych. Co do rozmiaru szkód w uprawach winorośli i drzew oliwnych rząd hiszpański utrzymuje, że twierdzenia na ten temat są dokładne i że Komisja nie wzięła w swej ocenie pod uwagę wszystkich istotnych elementów.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><P>Ocena Trybunału</P></TI></TITLE><NP><NO.P>24</NO.P><TXT>Należy przypomnieć, że odstępstwo od przepisów art. 8 dyrektywy można przyznać na podstawie art. 9 ust. 1 dyrektywy, jedynie gdy nie ma innego zadowalającego<?PAGE NO="I-11641"?> rozwiązania oraz jedynie ze ściśle określonych przyczyn, wymienionych w tymże art. 9 ust. 1 lit. a) i c) (zob. podobnie wyrok z dnia <DATE ISO="19870708">8 lipca 1987 r.</DATE> w sprawie <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="262/85" YEAR="1987" PAGE.ECR="3073">262/85 Komisja przeciwko Włochom, Rec. str. I-3073, pkt 7</REF.DOC.ECR>), w tym z powodu zapobiegania poważnym szkodom w uprawach.</TXT></NP><NP><NO.P>25</NO.P><TXT>W tym względzie należy stwierdzić, że w innych hiszpańskich regionach autonomicznych, jak np. Kastylia-La Mancha, a w szczególności Andaluzja, gdzie uprawia się na wielką skalę drzewa oliwne i winorośl oraz gdzie również przebywają znaczne populacje drozdów, polowanie na lep nie jest dozwolone. Można tam polować na drozdy ze strzelbą, która jest selektywnym środkiem zabijania. A jednak nie wydaje się, by drzewa oliwne i winorośl w tych regionach ponosiły poważniejsze szkody niż te same uprawy położone w regionie autonomicznym Walencji.</TXT></NP><NP><NO.P>26</NO.P><TXT>Odnośnie do argumentu rządu hiszpańskiego, zgodnie z którym zastąpienie polowania na lep metodą <QUOT.START ID="QS0025" REF.END="QE0025" CODE="201E"/>parany<QUOT.END ID="QE0025" REF.START="QS0025" CODE="201D"/> odstrzałem spowodowałoby nękanie innych gatunków ptactwa łownego, z racji zwiększenia liczby strzelb i dni polowań, do tego stopnia, że spadłaby liczebność ich populacji, nie znajduje on żadnego poparcia w aktach dotyczących tej sprawy. W tym względzie należy podkreślić, że na kuropatwę czerwoną, gatunek, na który można polować na podstawie art. 7 i części 1 załącznika II do dyrektywy, oraz na drozdy poluje się w regionie autonomicznym Walencji w tym samym czasie bez żadnych problemów, co przyznaje nawet sam rząd hiszpański. Stąd okoliczność ta, przy całkowitym braku innych istotnych informacji świadczących o czymś przeciwnym, nie wskazuje na rzekome szczególne zachowanie walenckich myśliwych.</TXT></NP><NP><NO.P>27</NO.P><TXT>Ponadto z uzasadnienia dekretu nr 135/2000 wynika, że brak innych rozwiązań, bardziej zadowalających niż polowanie na drozdy metodą <QUOT.START ID="QS0026" REF.END="QE0026" CODE="201E"/>parany<QUOT.END ID="QE0026" REF.START="QS0026" CODE="201D"/>, wynika raczej z faktu, że polowanie to odpowiada silnie zakorzenionej w regionie autonomicznym Walencji tradycji niż z zapobiegania poważnym szkodom w uprawach.</TXT></NP><?PAGE NO="I-11642"?><NP><NO.P>28</NO.P><TXT>W dodatku nikt nie zaprzecza, że 80 % <QUOT.START ID="QS0027" REF.END="QE0027" CODE="201E"/>paran'ów<QUOT.END ID="QE0027" REF.START="QS0027" CODE="201D"/> rozmieszczonych w regionie autonomicznym Walencji mieści się w prowincji Castellón, z czego 69,5 % z nich w strefach bez upraw drzew oliwnych lub winorośli. Tak więc uzasadnienie oparte na zapobieganiu poważnym szkodom w tych uprawach nie wydaje się być zgodne z faktami.</TXT></NP><NP><NO.P>29</NO.P><TXT>Nie można zatem przyjąć, iż nie istnieje satysfakcjonujące rozwiązanie pozwalające zapobiegać poważnym szkodom w uprawach, inne niż polowanie metodą <QUOT.START ID="QS0028" REF.END="QE0028" CODE="201E"/>parany<QUOT.END ID="QE0028" REF.START="QS0028" CODE="201D"/>, ani że taki rodzaj polowań jest stosowany w tym celu.</TXT></NP><NP><NO.P>30</NO.P><TXT>Z powyższego wynika, że polowanie metodą <QUOT.START ID="QS0029" REF.END="QE0029" CODE="201E"/>parany<QUOT.END ID="QE0029" REF.START="QS0029" CODE="201D"/> nie znajduje uzasadnienia na podstawie art. 9 ust. 1 lit. a) dyrektywy.</TXT></NP><NP><NO.P>31</NO.P><TXT>Należy zatem uznać skargę Komisji w tym zakresie za zasadną.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>W przedmiocie chwytania niektórych ptaków w małych ilościach, o którym mowa w art. 9 ust. 1 lit. c) dyrektywy, jako uzasadnienia polowania metodą <QUOT.START ID="QS0030" REF.END="QE0030" CODE="201E"/>parany<QUOT.END ID="QE0030" REF.START="QS0030" CODE="201D"/></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><P>Argumentacja stron</P></TI></TITLE><NP><NO.P>32</NO.P><TXT>Zdaniem Komisji, polowanie będące przedmiotem niniejszej sprawy nie spełnia ani wymogu selektywności, ani wymogu chwytania ptaków w małych ilościach, w rozumieniu art. 9 ust. 1 lit. c) dyrektywy.</TXT></NP><?PAGE NO="I-11643"?><NP><NO.P>33</NO.P><TXT>Rząd hiszpański odpowiada, iż polowanie na lep uregulowane w dekrecie nr 135/2000 stanowi selektywną metodę chwytania. Ponadto, biorąc pod uwagę stosunek liczby drozdów, które można upolować na lep, do całkowite] liczby drozdów obecnych na obszarze regionu autonomicznego Walencji, należy uznać, że polowanie to odpowiada wymogom rozsądnego wykorzystania niektórych ptaków w małych ilościach.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><P>Ocena Trybunału</P></TI></TITLE><NP><NO.P>34</NO.P><TXT>Należy przypomnieć, że dla zgodności stosowanego w danym Państwie Członkowskim odstępstwa od zakazu używania lepów do chwytania ptactwa z art. 9 ust. 1 lit. c) dyrektywy, musi ono być w każdym przypadku stosowane w sposób selektywny oraz polegać na chwytaniu ptactwa jedynie w małych ilościach (zob. podobnie wyrok z dnia <DATE ISO="19880427">27 kwietnia 1988 r.</DATE> w sprawie <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="252/85" YEAR="1988" PAGE.ECR="2243">252/85 Komisja przeciwko Francji, Rec. str. 2243, pkt 28</REF.DOC.ECR>).</TXT></NP><NP><NO.P>35</NO.P><TXT>Należy, po pierwsze, zbadać, czy w tym przypadku ten ostatni warunek jest rzeczywiście spełniony.</TXT></NP><NP><NO.P>36</NO.P><TXT>W tym względzie <QUOT.START ID="QS0031" REF.END="QE0031" CODE="201E"/>drugie sprawozdanie [Komisji] na temat wykonania dyrektywy 79/409/EWG w sprawie ochrony dzikiego ptactwa<QUOT.END ID="QE0031" REF.START="QS0031" CODE="201D"/> [COM(93) 572 wersja ostateczna z dnia <DATE ISO="19931124">24 listopada 1993 r.</DATE>] wskazuje, że zgodnie z opracowaniami komitetu ORNIS za <QUOT.START ID="QS0032" REF.END="QE0032" CODE="201E"/>małą ilość<QUOT.END ID="QE0032" REF.START="QS0032" CODE="201D"/> należy uznać wszelki odłów poniżej 1% całkowitej rocznej śmiertelności danej populacji (wartość średnia) dla gatunków, na które nie można polować, oraz wielkości rzędu 1% dla gatunków, które mogą być przedmiotem polowań, przy czym określenie <QUOT.START ID="QS0033" REF.END="QE0033" CODE="201E"/>dana populacja<QUOT.END ID="QE0033" REF.START="QS0033" CODE="201D"/> w odniesieniu do gatunków wędrownych oznacza populację w regionach, z których pochodzą główne grupy przelatujące przez region, w którym obowiązuje odstępstwo, w czasie jego<?PAGE NO="I-11644"?> stosowania. Komitet ORNIS jest to Komitet ds. Dostosowania do Postępu Naukowo-Technicznego dyrektywy, ustanowiony na podstawie jej art. 16. Składa się z przedstawicieli Państw Członkowskich, a przewodniczy mu przedstawiciel Komisji.</TXT></NP><NP><NO.P>37</NO.P><TXT>Raport SEO/BirdLife przytacza, że w najbardziej wyczerpującym zarysie historii naturalnej ptactwa zachodniego regionu palearktycznego (<QUOT.START ID="QS0034" REF.END="QE0034" CODE="201E"/>The BIRDS of Western Paleartic: Cramp 1988, Snow &amp; Perrins 1988<QUOT.END ID="QE0034" REF.START="QS0034" CODE="201D"/>) wskazano, iż roczny współczynnik śmiertelności drozda śpiewaka może się wahać od 40 do 54%, podczas gdy dla droździka wynosi on od 57 do 58 %.</TXT></NP><NP><NO.P>38</NO.P><TXT>Jak ustalono, populacja drozdów w regionach, z których pochodzą główne grupy wędrowne, liczy około 16 milionów w przypadku drozda śpiewaka, a 5,9 miliona droździków. W przypadku drozda śpiewaka odłów odpowiadający 1 % całkowitej śmiertelności rocznej tego gatunku nie przekraczałby <FT TYPE="NUMBER">86400</FT> okazów, a dla droździka <FT TYPE="NUMBER">34200</FT> okazów.</TXT></NP><NP><NO.P>39</NO.P><TXT>Wiadomo również, że w 2001 r. zezwolenia na polowanie metodą <QUOT.START ID="QS0035" REF.END="QE0035" CODE="201E"/>parany<QUOT.END ID="QE0035" REF.START="QS0035" CODE="201D"/> wydane przez właściwe władze regionu autonomicznego Walencji obejmowały odłowy do <FT TYPE="NUMBER">429600</FT> sztuk.</TXT></NP><NP><NO.P>40</NO.P><TXT>Wynika stąd, że bez względu na stosunek schwytanych drozdów śpiewaków do droździków liczba drozdów, na które polowanie metodą <QUOT.START ID="QS0036" REF.END="QE0036" CODE="201E"/>parany<QUOT.END ID="QE0036" REF.START="QS0036" CODE="201D"/> jest dozwolone, znacznie przekracza próg małych ilości, przyjęty przez komitet ORNIS, na który powołuje się Komisja.</TXT></NP><?PAGE NO="I-11645"?><NP><NO.P>41</NO.P><TXT>I chociaż kryterium małej ilości opracowane przez komitet ORNIS nie jest prawnie wiążące dla Państw Członkowskich, z racji poważania, jakim cieszą się w nauce opinie komitetu oraz w braku jakiegokolwiek naukowego dowodu, który by to kryterium podważał, Trybunał może odwołać się doń w niniejszej sprawie jako do punktu odniesienia przy ocenie, czy odstępstwo przyznane przez pozwane Państwo Członkowskie na podstawie art. 9 ust. 1 lit. c) dyrektywy spełnia warunek chwytania ptactwa w małych ilościach (zob. podobnie wyrok z dnia <DATE ISO="19980519">19 maja 1998 r.</DATE> w sprawie <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-3/96" YEAR="1998" PAGE.ECR="I-3031">C-3/96 Komisja przeciwko Niderlandom, Rec. str. I-3031, pkt 69 i 70</REF.DOC.ECR>).</TXT></NP><NP><NO.P>42</NO.P><TXT>Z powyższego, a w szczególności z pkt 40 niniejszego wyroku wynika, że polowanie metodą <QUOT.START ID="QS0037" REF.END="QE0037" CODE="201E"/>parany<QUOT.END ID="QE0037" REF.START="QS0037" CODE="201D"/> w sposób, w jaki urządza się je w regionie autonomicznym Walencji, nie spełnia tego warunku.</TXT></NP><NP><NO.P>43</NO.P><TXT>Zatem zarzut Komisji, oparty na tym, że polowanie metodą <QUOT.START ID="QS0038" REF.END="QE0038" CODE="201E"/>parany<QUOT.END ID="QE0038" REF.START="QS0038" CODE="201D"/> nie jest zgodne z wymogami art. 9 ust. 1 lit. c) dyrektywy, również należy uznać za zasadny.</TXT></NP><NP><NO.P>44</NO.P><TXT>W związku z tym, i bez konieczności badania innych argumentów przedstawionych na poparcie tego zarzutu, należy stwierdzić, że pozwalając na polowanie na lep w regionie autonomicznym Walencji metodą zwaną <QUOT.START ID="QS0039" REF.END="QE0039" CODE="201E"/>parany<QUOT.END ID="QE0039" REF.START="QS0039" CODE="201D"/>, Królestwo Hiszpanii uchybiło zobowiązaniom Państwa Członkowskiego, które na nim ciążą na mocy art. 8 ust. 1 i art. 9 ust. 1 dyrektywy.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ></GR.SEQ><?PAGE NO="I-11646"?><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>W przedmiocie kosztów</P></TI></TITLE><NP><NO.P>45</NO.P><TXT>Zgodnie z art. 69 § 2 regulaminu kosztami zostaje obciążona, na żądanie strony przeciwnej, strona przegrywająca sprawę. Ponieważ Komisja wniosła o obciążenie kosztami Królestwa Hiszpanii, a ono przegrało sprawę, należy obciążyć je kosztami.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><JURISDICTION><INTRO><P>Z powyższych względów Trybunał (druga izba) orzeka, co następuje:</P></INTRO><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>1)</NO.P><TXT>Pozwalając na polowanie na lep w regionie autonomicznym Walencji metoda zwaną <QUOT.START ID="QS0040" REF.END="QE0040" CODE="201E"/>parany<QUOT.END ID="QE0040" REF.START="QS0040" CODE="201D"/>, Królestwo Hiszpanii uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy art. 8 ust. 1 i art. 9 ust. 1 dyrektywy Rady 79/409/EWG z dnia <DATE ISO="19790402">2 kwietnia 1979 r.</DATE> w sprawie ochrony dzikiego ptactwa.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Królestwo Hiszpanii zostaje obciążone kosztami postępowania.</TXT></NP></ITEM></LIST></JURISDICTION></CONTENTS.JUDGMENT><SIGNATURE.CASE><P>Podpisy</P></SIGNATURE.CASE></JUDGMENT>