European flag

Επίσημη Εφημερίδα
της Ευρωπαϊκής Ένωσης

EL

Σειρά C


C/2025/4990

12.9.2025

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠHΣ

Κατευθυντήριες γραμμές και υπόδειγμα υποβολής στοιχείων που αναπτύχθηκε σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 5, το άρθρο 6 παράγραφος 6 και το άρθρο 7 παράγραφος 3 της οδηγίας (ΕΕ) 2022/2557 για την ανθεκτικότητα των κρίσιμων οντοτήτων

(C/2025/4990)

I.   ΕΙΣΑΓΩΓΗ

1.

Η οδηγία (ΕΕ) 2022/2557 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (1) για την ανθεκτικότητα των κρίσιμων οντοτήτων (στο εξής: οδηγία) έχει ως στόχο να διασφαλίσει ότι οι υπηρεσίες που είναι βασικές για τη διατήρηση ζωτικών κοινωνικών λειτουργιών ή οικονομικών δραστηριοτήτων παρέχονται απρόσκοπτα στην εσωτερική αγορά. Η οδηγία ενισχύει την ανθεκτικότητα των κρίσιμων οντοτήτων που παρέχουν τις εν λόγω υπηρεσίες και δημιουργεί ένα γενικό πλαίσιο ανθεκτικότητας των κρίσιμων οντοτήτων έναντι όλων των κινδύνων (φυσικών και ανθρωπογενών, τυχαίων ή εκούσιων).

2.

Για την επίτευξη υψηλού επιπέδου ανθεκτικότητας, τα κράτη μέλη υπέχουν υποχρεώσεις βάσει της οδηγίας. Η Επιτροπή έλαβε εντολή να καταρτίσει συστάσεις, μη δεσμευτικές κατευθυντήριες γραμμές και ένα εθελοντικό κοινό υπόδειγμα υποβολής στοιχείων προκειμένου να υποστηρίξει τα κράτη μέλη κατά την εκπλήρωση ορισμένων από αυτές τις υποχρεώσεις. Συγκεκριμένα, με την παρούσα ανακοίνωση τίθεται σε εφαρμογή το άρθρο 5 παράγραφος 5 της οδηγίας σχετικά με την ανάπτυξη υποδείγματος για την παροχή ορισμένων πληροφοριών στην Επιτροπή, το άρθρο 6 παράγραφος 6 της οδηγίας σχετικά με την κατάρτιση συστάσεων και κατευθυντήριων γραμμών προκειμένου να στηριχθούν τα κράτη μέλη κατά τον προσδιορισμό κρίσιμων οντοτήτων και το άρθρο 7 παράγραφος 3 της οδηγίας σχετικά με την έκδοση κατευθυντήριων γραμμών για τη διευκόλυνση της εφαρμογής των κριτηρίων με βάση τα οποία προσδιορίζεται πόσο σημαντική είναι μια διαταραχή, λαμβανομένων υπόψη των πληροφοριών που πρέπει να υποβάλουν τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 2 της οδηγίας.

3.

Πριν από την έκδοση της παρούσας ανακοίνωσης, σύμφωνα με τις προαναφερθείσες διατάξεις, ζητήθηκε η γνώμη των κρατών μελών στο πλαίσιο εργαστηρίου που διεξήχθη στις 3-4 Οκτωβρίου 2024 και ζητήθηκε επίσης η γνώμη της ομάδας για την ανθεκτικότητα των κρίσιμων οντοτήτων (στο εξής: CERG) στις 12 Φεβρουαρίου 2025. Τον Μάρτιο του 2025 πραγματοποιήθηκαν γραπτώς περαιτέρω διμερείς διαβουλεύσεις με τους αντιπροσώπους της CERG, και στις 7 Απριλίου 2025 κοινοποιήθηκε στην CERG επικαιροποιημένη έκδοση.

4.

Η παρούσα ανακοίνωση δεν είναι νομικά δεσμευτική και δεν επηρεάζει την ερμηνεία του ενωσιακού δικαίου από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

II.   ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΟ ΚΟΙΝΟ ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ ΥΠΟΒΟΛΗΣ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ

5.

Το προαιρετικό κοινό υπόδειγμα υποβολής στοιχείων που δίνει στα κράτη μέλη τη δυνατότητα να παρέχουν στην Επιτροπή ορισμένες πληροφορίες σχετικά με την εκτίμηση κινδύνων, όπως προβλέπεται στο άρθρο 5 παράγραφος 5 της οδηγίας, παρατίθεται στο παράρτημα.

6.

Παρότι το εν λόγω υπόδειγμα υποβολής στοιχείων έχει προαιρετικό χαρακτήρα, τα κράτη μέλη παροτρύνονται να το χρησιμοποιούν κατά την παροχή πληροφοριών σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 4 της οδηγίας.

III.   ΜΗ ΔΕΣΜΕΥΤΙΚΕΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΤΗΡΙΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΣΤΗΡΙΧΘΕΙ Ο ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΚΡΙΣΙΜΩΝ ΟΝΤΟΤΗΤΩΝ

Γράφημα 1

Η διαδικασία προσδιορισμού κρίσιμων οντοτήτων  (2)

Image 1

7.

Όσον αφορά τη στήριξη για τον προσδιορισμό των κρίσιμων οντοτήτων, υπό το πρίσμα των αιτιολογικών σκέψεων 3 (3) και 16 (4) της οδηγίας, οι εν λόγω μη δεσμευτικές κατευθυντήριες γραμμές έχουν σκοπό, ειδικότερα, να στηρίξουν τη συνεπή εφαρμογή, σε επίπεδο ΕΕ, των κριτηρίων για τον προσδιορισμό των κρίσιμων οντοτήτων.

8.

Σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 2 της οδηγίας, «όταν ένα κράτος μέλος προσδιορίζει τις κρίσιμες οντότητες σύμφωνα με την οδηγία, λαμβάνει υπόψη τα αποτελέσματα της δικής του εκτίμησης κινδύνου από τα κράτη μέλη και τη στρατηγική και εφαρμόζει όλα τα ακόλουθα κριτήρια:

α)

η οντότητα παρέχει μία ή περισσότερες βασικές υπηρεσίες·

β)

η οντότητα δραστηριοποιείται και η υποδομή ζωτικής σημασίας που διαθέτει βρίσκεται στο έδαφος του εν λόγω κράτους μέλους· και

γ)

τυχόν περιστατικό θα προκαλούσε σημαντική διαταραχή, κατά την έννοια του άρθρου 7 παράγραφος 1 της οδηγίας, στην παροχή από την οντότητα μίας ή περισσότερων βασικών υπηρεσιών ή στην παροχή άλλων βασικών υπηρεσιών στους τομείς που ορίζονται στο παράρτημα οι οποίες εξαρτώνται από την εν λόγω ή τις εν λόγω βασικές υπηρεσίες».

9.

Από τα ανωτέρω συνάγεται ότι τα κράτη μέλη θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τρία κύρια στοιχεία κατά τη διαδικασία προσδιορισμού των κρίσιμων οντοτήτων: τα αποτελέσματα της εκτίμησης κινδύνων, το αποτέλεσμα της εθνικής στρατηγικής και τη σωρευτική εφαρμογή των κριτηρίων που αναφέρονται στο σημείο 8 ανωτέρω.

III.1.   Το αποτέλεσμα της εκτίμησης κίνδυνων

10.

Η αιτιολογική σκέψη 15 της οδηγίας εξηγεί ότι «οι δράσεις των κρατών μελών για τον προσδιορισμό και την υποστήριξη της διασφάλισης της ανθεκτικότητας των κρίσιμων οντοτήτων θα πρέπει να ακολουθούν μια προσέγγιση βάσει κινδύνων, η οποία θα εστιάζει στις οντότητες με τη μεγαλύτερη σημασία για τη διεξαγωγή ζωτικών κοινωνικών λειτουργιών ή οικονομικών δραστηριοτήτων».

11.

Τα κράτη μέλη παροτρύνονται να θέσουν σε εφαρμογή το αποτέλεσμα της εκτίμησης κινδύνων που διενεργείται σύμφωνα με το άρθρο 5 της οδηγίας για τον προσδιορισμό των κρίσιμων οντοτήτων όσον αφορά:

α)

το μέγεθος της απώλειας ή της διαταραχής (υψηλός αντίκτυπος έναντι χαμηλού αντικτύπου) της παροχής βασικής υπηρεσίας από μια δεδομένη οντότητα· και

β)

την πιθανότητα απώλειας ή διαταραχής (υψηλή πιθανότητα έναντι χαμηλής πιθανότητας) της παροχής βασικής υπηρεσίας από μια δεδομένη οντότητα.

12.

Κατά τη διαδικασία προσδιορισμού των κρίσιμων οντοτήτων θα πρέπει να αποδίδεται ιδιαίτερη βαρύτητα στους κινδύνους που έχουν διατομεακό ή διασυνοριακό χαρακτήρα, καθώς οι εν λόγω κίνδυνοι είναι δυνατόν να έχουν ευρύτερες αλυσιδωτές επιπτώσεις στην παροχή βασικών υπηρεσιών από άλλες οντότητες στους τομείς που ορίζονται στο παράρτημα της οδηγίας.

III.2.   Η στρατηγική για την ενίσχυση της ανθεκτικότητας των κρίσιμων οντοτήτων

13.

Η αιτιολογική σκέψη 13 της οδηγίας εξηγεί ότι «για να διασφαλιστεί μια ολοκληρωμένη προσέγγιση όσον αφορά την ανθεκτικότητα των κρίσιμων οντοτήτων, κάθε κράτος μέλος θα πρέπει να έχει θεσπίσει στρατηγική για την ενίσχυση της ανθεκτικότητας των κρίσιμων οντοτήτων». Η ίδια αιτιολογική σκέψη διευκρινίζει τι θα πρέπει να καλύπτει η στρατηγική αυτή, δηλαδή «τους στρατηγικούς στόχους και τα μέτρα πολιτικής που πρέπει να εφαρμοστούν. Για λόγους συνοχής και αποτελεσματικότητας, η στρατηγική θα πρέπει να σχεδιαστεί έτσι ώστε να ενσωματώνει απρόσκοπτα τις υφιστάμενες πολιτικές, αξιοποιώντας, όπου είναι δυνατόν, τις σχετικές υφιστάμενες εθνικές και τομεακές στρατηγικές, σχέδια ή παρόμοια έγγραφα». Η στρατηγική πρέπει να εγκριθεί σύμφωνα με το άρθρο 4 της οδηγίας.

14.

Προκειμένου να επιτευχθεί ολοκληρωμένη προσέγγιση όσον αφορά τον προσδιορισμό των κρίσιμων οντοτήτων, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι οι στρατηγικές τους παρέχουν ένα πλαίσιο πολιτικής για ενισχυμένο συντονισμό μεταξύ των αρμόδιων αρχών βάσει της οδηγίας και των αρμόδιων αρχών βάσει της οδηγίας (ΕΕ) 2022/2555 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (5) όσον αφορά την ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με τους κινδύνους κυβερνοασφάλειας, τις απειλές και τα περιστατικά στον κυβερνοχώρο και τους κινδύνους, τις απειλές και τα περιστατικά εκτός κυβερνοχώρου, καθώς και στο πλαίσιο της άσκησης εποπτικών καθηκόντων (6). Δεδομένου ότι αυτό μπορεί να επηρεάσει τον προσδιορισμό των κρίσιμων οντοτήτων σε τομείς που είναι ιδιαίτερα εκτεθειμένοι σε υβριδικές απειλές, τα κράτη μέλη θα πρέπει να λαμβάνουν δεόντως υπόψη τον υβριδικό χαρακτήρα των απειλών κατά των κρίσιμων οντοτήτων όταν θεσπίζουν τις στρατηγικές τους και όταν τις αξιοποιούν για τον προσδιορισμό των κρίσιμων οντοτήτων. Τα κράτη μέλη παροτρύνονται να εξετάζουν ευρωπαϊκά και διεθνή πρότυπα σχετικά με τα μέτρα ασφάλειας και ανθεκτικότητας που εφαρμόζονται στις κρίσιμες οντότητες, τα οποία μπορούν να παρέχουν στοιχεία για τις στρατηγικές των κρατών μελών και, στη συνέχεια, για τις διαδικασίες και τις αποφάσεις προσδιορισμού τους.

15.

Σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 2 της οδηγίας, η στρατηγική πρέπει να περιλαμβάνει ορισμένα στοιχεία, όπως στρατηγικούς στόχους και προτεραιότητες με σκοπό την ενίσχυση της συνολικής ανθεκτικότητας των κρίσιμων οντοτήτων και περιγραφή της διαδικασίας με την οποία προσδιορίζονται οι κρίσιμες οντότητες. Οι στρατηγικοί στόχοι και προτεραιότητες θα προσφέρουν χρήσιμα στοιχεία για τη διαδικασία προσδιορισμού των κρίσιμων οντοτήτων. Για παράδειγμα, στο πλαίσιο του καθορισμού προτεραιοτήτων στη στρατηγική, μπορούν να καθορίζονται κατώτατα όρια για αποδεκτούς, ανεκτούς και μη αποδεκτούς κινδύνους. Έτσι θα είναι δυνατόν να στηριχθεί η διαδικασία προσδιορισμού των κρίσιμων οντοτήτων από τις αρμόδιες αρχές και να παρέχονται στοιχεία για να προσδιοριστεί πόσο σημαντική είναι μια διαταραχή.

III.3.   Τα κριτήρια προσδιορισμού των κρίσιμων οντοτήτων

16.

Από το άρθρο 6 παράγραφος 2 της οδηγίας συνάγεται ότι τα τρία κριτήρια που ορίζονται στην εν λόγω διάταξη πρέπει να ισχύουν σωρευτικά, δηλαδή μια οντότητα μπορεί να προσδιοριστεί ως κρίσιμη οντότητα βάσει της οδηγίας μόνον εάν πληροί και τα τρία κριτήρια.

17.

Επομένως, και λαμβανομένης επίσης υπόψη της μη εφαρμογής της οδηγίας που προβλέπεται στο άρθρο 1 παράγραφος 6, στο άρθρο 5 παράγραφος 1 και στο άρθρο 7 παράγραφος 1 της εν λόγω οδηγίας, θα πρέπει να εξεταστεί η εκτέλεση των ακόλουθων πέντε βημάτων για τον προσδιορισμό των κρίσιμων οντοτήτων (βλέπε γράφημα 1):

(α)

Αφορά η οντότητα έναν από τους τομείς ή υποτομείς και μία από τις κατηγορίες οντοτήτων που απαριθμούνται στο παράρτημα της οδηγίας;

(β)

Παρέχει η οντότητα μία ή περισσότερες βασικές υπηρεσίες;

(γ)

Δραστηριοποιείται η οντότητα και βρίσκεται η υποδομή ζωτικής σημασίας που διαθέτει η οντότητα στο έδαφος του εν λόγω κράτους μέλους;

(δ)

Θα προκαλούσε τυχόν περιστατικό σημαντική διαταραχή (7) στην παροχή από την οντότητα μίας ή περισσότερων βασικών υπηρεσιών ή στην παροχή άλλων βασικών υπηρεσιών στους τομείς που ορίζονται στο παράρτημα οι οποίες εξαρτώνται από την εν λόγω ή τις εν λόγω βασικές υπηρεσίες;

(ε)

Εξαιρείται η οντότητα από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας (8);

18.

Τα κράτη μέλη μπορούν να επιλέξουν τη σειρά με την οποία θα εκτελέσουν αυτά τα βήματα. Η οδηγία δεν απαιτεί την τήρηση συγκεκριμένης σειράς.

19.

Όταν, μετά την εκτέλεση των εν λόγω βημάτων, προκύψει ότι μια οντότητα πληροί σωρευτικά τα τρία κριτήρια, σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 1 της οδηγίας, η εν λόγω οντότητα πρέπει να προσδιοριστεί ως κρίσιμη οντότητα από το κράτος μέλος. Η αιτιολογική σκέψη 16 της οδηγίας διευκρινίζει ότι «εάν σε κράτος μέλος δεν υπάρχει οντότητα που να πληροί αυτά τα κριτήρια, το κράτος μέλος δεν θα πρέπει να υποχρεούται να προσδιορίσει κρίσιμη οντότητα στον αντίστοιχο τομέα ή υποτομέα».

(α)   Αφορά η οντότητα έναν από τους τομείς ή υποτομείς και μία από τις κατηγορίες οντοτήτων που απαριθμούνται στο παράρτημα της οδηγίας;

20.

Το παράρτημα της οδηγίας απαριθμεί στην τρίτη στήλη του τις κατηγορίες οντοτήτων που αντιστοιχούν στον κατάλογο των τομέων και υποτομέων που καλύπτονται από την οδηγία. Σχεδόν όλες οι κατηγορίες παραπέμπουν στη σχετική τομεακή νομοθεσία της ΕΕ που ορίζει την εν λόγω κατηγορία οντότητας. Η νομοθεσία αυτή θα πρέπει να εξετάζεται προσεκτικά κατά τη διαδικασία προσδιορισμού, προκειμένου να προσδιορίζεται η κατηγορία της οντότητας που καλύπτεται στον συγκεκριμένο τομέα ή υποτομέα.

21.

Οι ιδιαιτερότητες ορισμένων τομέων θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά τη διαδικασία προσδιορισμού. Όσον αφορά τον τομέα της ενέργειας, η αιτιολογική σκέψη 5 της οδηγίας διευκρινίζει ότι «όσον αφορά..., ειδικότερα, τις μεθόδους παραγωγής και διανομής ηλεκτρικής ενέργειας (σε σχέση με την παροχή ηλεκτρικής ενέργειας), γίνεται κατανοητό ότι, όπου κρίνεται αναγκαίο, στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας δύνανται να περιλαμβάνονται τα μέρη μετάδοσης της ηλεκτρικής ενέργειας των πυρηνικών σταθμών παραγωγής ενέργειας, αλλά εξαιρούνται τα αμιγώς πυρηνικά τμήματα που καλύπτονται από συνθήκες και το ενωσιακό δίκαιο, συμπεριλαμβανομένων σχετικών νομικών πράξεων της Ένωσης σχετικά με την πυρηνική ενέργεια».

22.

Όσον αφορά τον τομέα των τροφίμων, η ίδια αιτιολογική σκέψη 5 της οδηγίας διευκρινίζει ότι «προκειμένου να διασφαλιστεί η ύπαρξη μιας αναλογικής προσέγγισης και να αποτυπωθεί καταλλήλως ο ρόλος και η σημασία των οντοτήτων αυτών σε εθνικό επίπεδο, οι κρίσιμες οντότητες θα πρέπει να προσδιορίζονται μόνο μεταξύ επιχειρήσεων τροφίμων, κερδοσκοπικών ή μη, δημόσιων ή ιδιωτικών, οι οποίες δραστηριοποιούνται αποκλειστικά στην εφοδιαστική, χονδρική διανομή, και στη βιομηχανική παραγωγή και μεταποίηση μεγάλης κλίμακας με σημαντικό μερίδιο αγοράς, όπως παρατηρείται σε εθνικό επίπεδο».

23.

Κατά τον προσδιορισμό των κρίσιμων οντοτήτων, τα κράτη μέλη θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη την ιδιαίτερη σημασία που έχουν ορισμένοι τομείς όπως οι μεταφορές, όσον αφορά τον βασικό ρόλο που διαδραματίζουν οι λιμένες θαλάσσιας και εσωτερικής ναυσιπλοΐας, οι οδοί, οι αερολιμένες και οι σιδηρόδρομοι, ιδίως όταν έχουν διπλή χρησιμότητα τόσο για τη στρατιωτική κινητικότητα όσο για μη στρατιωτικούς σκοπούς, οι υποδομές ύδρευσης και οι ενεργειακές και ψηφιακές υποδομές για την παροχή βασικών υπηρεσιών σε άλλους τομείς, δεδομένου του στρατηγικού τους ρόλου στη διασφάλιση της ανθεκτικότητας της αλυσίδας εφοδιασμού και στην καταπολέμηση της παράνομης διακίνησης και του οργανωμένου εγκλήματος.

24.

Όσον αφορά τις οντότητες στον τραπεζικό τομέα, στον τομέα των υποδομών των χρηματοπιστωτικών αγορών και στον τομέα των ψηφιακών υποδομών, σύμφωνα με το άρθρο 8 της οδηγίας και τις επεξηγήσεις που παρέχονται στις αιτιολογικές σκέψεις 20 και 21, τα κράτη μέλη πρέπει να προσδιορίζουν, με βάση τα ίδια κριτήρια και χρησιμοποιώντας την ίδια διαδικασία που προβλέπει η οδηγία, τις κρίσιμες οντότητες που ανήκουν στους εν λόγω τομείς. Οι σχετικές αρμόδιες αρχές θα πρέπει να αλληλοενημερώνονται και να διαβουλεύονται μεταξύ τους, κατά περίπτωση, για τον προσδιορισμό των οντοτήτων σε αυτούς τους τρεις τομείς, σύμφωνα με τη γενική υποχρέωσή τους να συνεργάζονται αποτελεσματικά για την εκπλήρωση των καθηκόντων που υπέχουν δυνάμει της οδηγίας η οποία ορίζεται στο άρθρο 9 παράγραφος 1 της οδηγίας.

25.

Κατά τον προσδιορισμό των κρίσιμων οντοτήτων σύμφωνα με το άρθρο 6 της οδηγίας, τα κράτη μέλη θα πρέπει να λαμβάνουν δεόντως υπόψη τις οντότητες που παρέχουν βασικές υπηρεσίες στον τομέα των υποβρύχιων ηλεκτρονικών επικοινωνιών και της υποβρύχιας μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας (9).

(β)   Παρέχει η οντότητα μία ή περισσότερες βασικές υπηρεσίες;

26.

Παρότι ο πρωταρχικός σκοπός του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2023/2450 της Επιτροπής (10) (στο εξής: κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός της Επιτροπής) είναι η κατάρτιση καταλόγου βασικών υπηρεσιών στους τομείς και υποτομείς που παρατίθενται στο παράρτημα της οδηγίας, ο οποίος πρέπει να χρησιμοποιείται από τις αρμόδιες αρχές με σκοπό τη διενέργεια εκτιμήσεων κινδύνων, ο ίδιος κατάλογος θα πρέπει επίσης να χρησιμοποιείται στη συνέχεια κατά τη διαδικασία προσδιορισμού προκειμένου να αποφασιστεί αν η οντότητα πληροί το πρώτο κριτήριο, δηλαδή αν η οντότητα παρέχει μία ή περισσότερες βασικές υπηρεσίες.

27.

Η αιτιολογική σκέψη 4 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού της Επιτροπής αναφέρει ότι «ο κατάλογος των βασικών υπηρεσιών θα πρέπει να χρησιμοποιείται υπό το πρίσμα όλων των σχετικών διατάξεων της οδηγίας». Αυτό περιλαμβάνει τον ορισμό των βασικών υπηρεσιών ως υπηρεσιών που είναι ζωτικής σημασίας για τη διατήρηση ζωτικών κοινωνικών λειτουργιών, οικονομικών δραστηριοτήτων, της δημόσιας υγείας και ασφάλειας ή του περιβάλλοντος, καθώς και τον ορισμό του φορέα δημόσιας διοίκησης (11) και των διατάξεων σχετικά με το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας (12), στοιχεία που είναι σημαντικά, μεταξύ άλλων, κατά την εφαρμογή του πρώτου κριτηρίου που αναφέρεται ανωτέρω.

28.

Ωστόσο, το άρθρο 5 παράγραφος 1 της οδηγίας ορίζει σαφώς ότι ο κατάλογος που περιλαμβάνεται στον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό της Επιτροπής δεν είναι εξαντλητικός. Ως εκ τούτου, μπορούν να υπάρχουν και άλλες βασικές υπηρεσίες που καλύπτονται από την οδηγία, αλλά δεν απαριθμούνται σε αυτόν. Συνεπώς, μολονότι αποτελούν σημαντικό σημείο αναφοράς, οι απαριθμούμενες βασικές υπηρεσίες δεν είναι κατ’ ανάγκην οι μόνες που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όταν τα κράτη μέλη εφαρμόζουν το άρθρο 6 παράγραφος 2 στοιχείο α) της οδηγίας. Η διάταξη αυτή αναφέρεται γενικά στις «βασικές υπηρεσίες», όπως ορίζονται στο άρθρο 2 σημείο 5) της οδηγίας, χωρίς να περιορίζεται κατ’ ανάγκην μόνο στις βασικές υπηρεσίες που απαριθμούνται στον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό της Επιτροπής.

(γ)   Δραστηριοποιείται η οντότητα και βρίσκεται η υποδομή ζωτικής σημασίας που διαθέτει η οντότητα στο έδαφος του εν λόγω κράτους μέλους;

29.

Σε αυτό το βήμα, τα κράτη μέλη θα πρέπει να ελέγχουν αν οι οντότητες δραστηριοποιούνται όντως, υπό την έννοια ότι εκτελούν τις δραστηριότητές τους στο έδαφός τους, και αν οι υποδομές ζωτικής σημασίας που διαθέτουν οι εν λόγω οντότητες βρίσκονται στο έδαφός τους, υπό την έννοια ότι είναι εγκατεστημένες εκεί. Τα δύο αυτά στοιχεία (δραστηριοποίηση της κρίσιμης οντότητας και τοποθεσία της υποδομής ζωτικής σημασίας) εξηγούνται στην αιτιολογική σκέψη 16 της οδηγίας, στην οποία αναφέρεται ότι μια οντότητα θα πρέπει να θεωρείται ότι δραστηριοποιείται στο έδαφος κράτους μέλους εάν η εν λόγω οντότητα ασκεί τις δραστηριότητές της που είναι αναγκαίες για την εν λόγω βασική υπηρεσία ή τις εν λόγω υπηρεσίες στο εν λόγω κράτος μέλος και εάν η υποδομή ζωτικής σημασίας της εν λόγω οντότητας, η οποία χρησιμοποιείται για την παροχή της εν λόγω υπηρεσίας ή των εν λόγω υπηρεσιών, βρίσκεται στο εν λόγω κράτος μέλος.

30.

Για τους σκοπούς της εφαρμογής του άρθρου 6 παράγραφος 2 στοιχείο β) της οδηγίας, το έδαφος κράτους μέλους θα πρέπει να θεωρείται ότι καλύπτει, με την επιφύλαξη των ορίων που απορρέουν από το άρθρο 355 της ΣΛΕΕ, το χερσαίο έδαφος και τις εσωτερικές πλωτές οδούς του εν λόγω κράτους μέλους, καθώς και την χωρική θάλασσα (και τον πυθμένα και το υπέδαφός της) που έχει οριοθετήσει το εν λόγω κράτος μέλος σύμφωνα με τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το δίκαιο της θάλασσας (στο εξής: UNCLOS). Επιπλέον, καλύπτει την αποκλειστική οικονομική ζώνη (στο εξής: ΑΟΖ) που έχει οριοθετήσει το εν λόγω κράτος μέλος και την υφαλοκρηπίδα, αλλά στον βαθμό που υπάρχει σύνδεση ανάμεσα στις υποδομές ζωτικής σημασίας που βρίσκονται στην ΑΟΖ του ή στην υφαλοκρηπίδα και στα κυριαρχικά δικαιώματα ή τη δικαιοδοσία που ασκεί ένα παράκτιο κράτος σύμφωνα με την UNCLOS στα εν λόγω τμήματα της θάλασσας, χωρίς να θίγονται τα δικαιώματα και οι ελευθερίες άλλων κρατών που διασφαλίζονται από τη UNCLOS. Ως εκ τούτου, κατά την εφαρμογή του άρθρου 6 παράγραφος 2 στοιχείο β) της οδηγίας, τα κράτη μέλη θα πρέπει, όταν κρίνεται κατάλληλο, να προβαίνουν σε κατά περίπτωση αξιολόγηση για τον προσδιορισμό του βαθμού στον οποίον καλύπτονται οι υποδομές ζωτικής σημασίας που βρίσκονται στην ΑΟΖ τους και στην υφαλοκρηπίδα.

31.

Για παράδειγμα, στην περίπτωση υποθαλάσσιων καλωδίων ή υποθαλάσσιων αγωγών που κατασκευάζονται από άλλα κράτη, κατά την άσκηση των δικαιωμάτων τους δυνάμει του άρθρου 58 παράγραφος 1 και του άρθρου 79 παράγραφος 1 της UNCLOS, και διέρχονται από την ΑΟΖ ή την υφαλοκρηπίδα παράκτιου κράτους μέλους, το εν λόγω κράτος μέλος δεν δεσμεύεται να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει της οδηγίας όσον αφορά την εν λόγω υποδομή ζωτικής σημασίας, στον βαθμό που αυτή δεν εμπίπτει στη λειτουργική κυριαρχία και δικαιοδοσία του εντός της ΑΟΖ και της υφαλοκρηπίδας δυνάμει της UNCLOS. Αντιθέτως, τα υποθαλάσσια καλώδια ή οι υποθαλάσσιοι αγωγοί που βρίσκονται στην ΑΟΖ ή στην υφαλοκρηπίδα παράκτιου κράτους μέλους θα πρέπει να υπόκεινται, εντός του εν λόγω κράτους, στις υποχρεώσεις που ορίζονται στην οδηγία όταν η εν λόγω υποδομή ζωτικής σημασίας συνδέεται με τις δραστηριότητες με τις οποίες το εν λόγω κράτος άσκησε την κυριαρχία ή τη δικαιοδοσία του στην ΑΟΖ ή στην υφαλοκρηπίδα δυνάμει των άρθρων 56 και 77 της UNCLOS.

32.

Δεδομένου ότι αυτό δεν αναφέρεται στο άρθρο 6 παράγραφος 2 στοιχείο β) της οδηγίας, ο τόπος εγκατάστασης της οντότητας δεν θα πρέπει να θεωρείται μέρος αυτού του κριτηρίου. Ως εκ τούτου, το στοιχείο αυτό θα πρέπει να θεωρείται άνευ σημασίας για τη διαδικασία προσδιορισμού των κρίσιμων οντοτήτων βάσει της οδηγίας.

(δ)   Θα προκαλούσε τυχόν περιστατικό σημαντική διαταραχή στην παροχή από την οντότητα μίας ή περισσότερων βασικών υπηρεσιών ή στην παροχή άλλων βασικών υπηρεσιών στους τομείς που ορίζονται στο παράρτημα οι οποίες εξαρτώνται από την εν λόγω ή τις εν λόγω βασικές υπηρεσίες;

33.

Το ζήτημα που αφορά τον προσδιορισμό της σημαντικότητας μιας διαταραχής αναλύεται περαιτέρω στο άρθρο 7 παράγραφος 1 της οδηγίας, στο οποίο απαριθμούνται τα κριτήρια που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για τον σκοπό αυτόν. Τα κριτήρια αυτά επεξηγούνται περαιτέρω στην ενότητα IV των παρουσών κατευθυντήριων γραμμών.

Ε.   Εξαιρείται η οντότητα από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας;

34.

Εάν μια οντότητα ανήκει σε μία από τις κατηγορίες οντοτήτων στις οποίες δεν εφαρμόζεται η οδηγία, όπως ορίζεται στο άρθρο 1 παράγραφος 6 της οδηγίας, δεν υπάρχει υποχρέωση προσδιορισμού της ως κρίσιμης οντότητας βάσει της οδηγίας.

35.

Παρά τη νομική υποχρέωση που έχουν τα κράτη μέλη να εφαρμόζουν τα κριτήρια που προβλέπονται στην οδηγία, όπως εξηγείται στην ενότητα III.3 (A-Δ) των παρουσών κατευθυντήριων γραμμών, μπορούν επίσης να εφαρμόζουν, βάσει του εθνικού δικαίου και ενεργώντας σύμφωνα με το ενωσιακό δίκαιο, υποχρεώσεις που σχετίζονται με κρίσιμες οντότητες σε οντότητες που δραστηριοποιούνται σε άλλους τομείς, οι οποίοι θεωρούνται κρίσιμοι σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο, που δεν αναφέρονται στο παράρτημα της οδηγίας.

36.

Όπως εξηγείται στο σημείο 28 ανωτέρω, ενώ ο κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός της Επιτροπής αποτελεί σημαντικό σημείο αναφοράς, τα κράτη μέλη ενδέχεται να πρέπει να λαμβάνουν υπόψη άλλες βασικές υπηρεσίες πέραν εκείνων που απαριθμούνται στον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό της Επιτροπής. Επιπλέον, τα κράτη μέλη μπορούν, βάσει του εθνικού δικαίου και ενεργώντας σύμφωνα με το ενωσιακό δίκαιο, να αποφασίσουν να επιβάλουν υποχρεώσεις ενίσχυσης της ανθεκτικότητας σε οντότητες που παρέχουν άλλες υπηρεσίες πέραν των βασικών υπηρεσιών που καλύπτονται από την οδηγία.

37.

Ως εκ τούτου, τα κράτη μέλη μπορούν να προσδιορίζουν, βάσει του εθνικού δικαίου και ενεργώντας σύμφωνα με το ενωσιακό δίκαιο, άλλες κρίσιμες οντότητες πέραν εκείνων που προσδιορίζονται βάσει της οδηγίας (13). Κατά συνέπεια, επειδή οι εν λόγω οντότητες προσδιορίζονται βάσει του εθνικού δικαίου, δεν χρειάζεται να πληρούν τα σωρευτικά κριτήρια που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 2 της οδηγίας και εξηγούνται ανωτέρω.

IV.   ΜΗ ΔΕΣΜΕΥΤΙΚΕΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΤΗΡΙΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΣΗ ΤΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΩΝ ΚΡΙΤΗΡΙΩΝ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΖΕΤΑΙ ΠΟΣΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ

38.

Παρότι από το άρθρο 7 παράγραφος 1 της οδηγίας συνάγεται ότι όλα τα κριτήρια πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όταν προσδιορίζεται πόσο σημαντική είναι μια διαταραχή, τα κράτη μέλη μπορούν να αξιολογούν περαιτέρω τη συγκεκριμένη συνάφεια των εν λόγω κριτηρίων υπό το πρίσμα των ειδικών περιστάσεων της υπό εξέταση υπόθεσης.

IV.1.   Ο αριθμός των χρηστών που εξαρτώνται από τη βασική υπηρεσία

39.

Τα κράτη μέλη παροτρύνονται να λαμβάνουν υπόψη τα ακόλουθα κατά την εφαρμογή αυτού του κριτηρίου:

α)

τόσο φυσικά όσο και νομικά πρόσωπα ως χρήστες·

β)

άλλες κρίσιμες οντότητες ως χρήστες·

γ)

τον συνολικό αριθμό των χρηστών που εξαρτώνται άμεσα από τη βασική υπηρεσία και/ή, στο μέτρο του δυνατού, των έμμεσων χρηστών της βασικής υπηρεσίας, δηλαδή των προσώπων που δεν εξαρτώνται άμεσα από την υπηρεσία, αλλά επηρεάζονται από τη διαταραχή της.

40.

Όταν χρησιμοποιείται κατώτατο όριο για την εκτίμηση του αριθμού των χρηστών, το επιλεγμένο κατώτατο όριο θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη αν:

α)

οι χρήστες είναι συγκεντρωμένοι σε μια συγκεκριμένη περιοχή ή διάσπαρτοι σε μια περιφέρεια·

β)

οι χρήστες είναι ευάλωτες ομάδες, για παράδειγμα, ηλικιωμένοι, άτομα με αναπηρία ή παιδιά·

γ)

υπάρχει σημαντική ως προς τον χρόνο εξάρτηση από την αντίστοιχη βασική υπηρεσία, για παράδειγμα όταν πρόκειται για διαχειριστές επίγειων διαστημικών υποδομών·

δ)

ο αριθμός των χρηστών για την εν λόγω βασική υπηρεσία δεν είναι υψηλός, αλλά η εξάρτηση των εν λόγω χρηστών από τη βασική υπηρεσία είναι ζωτικής σημασίας, για παράδειγμα όταν πρόκειται για πάροχο υγειονομικής περίθαλψης.

IV.2.   Ο βαθμός στον οποίον άλλοι τομείς και υποτομείς που ορίζονται στο παράρτημα της οδηγίας εξαρτώνται από την εν λόγω βασική υπηρεσία

41.

Οι κρίσιμες οντότητες είναι συχνά στενά συνδεδεμένες και αλληλεξαρτώμενες με σύνθετους τρόπους. Οι εξαρτήσεις και οι αλληλεξαρτήσεις αποτελούν πολλαπλασιαστή κινδύνου που μπορεί να αυξήσει τη σημαντικότητα μιας διαταραχής.

42.

Τα κράτη μέλη παροτρύνονται να λαμβάνουν υπόψη τα ακόλουθα κατά την εφαρμογή αυτού του κριτηρίου:

α)

αν δύο ή περισσότεροι τομείς εξαρτώνται από την εν λόγω βασική υπηρεσία·

β)

αν οι κρίσιμες οντότητες που δραστηριοποιούνται σε άλλους τομείς και υποτομείς εκτός από τον υπό εξέταση τομέα έχουν εναλλακτικές λύσεις αντί της εν λόγω βασικής υπηρεσίας·

γ)

αν η διαταραχή που προκαλεί ένα περιστατικό σε σχέση με την παροχή της βασικής υπηρεσίας θα διαδοθεί γρήγορα και θα οδηγήσει σε αλυσιδωτές επιπτώσεις σε άλλους τομείς και υποτομείς.

43.

Η αιτιολογική σκέψη 18 της οδηγίας εξηγεί ότι «τα κράτη μέλη θα πρέπει επίσης να εξετάζουν τις επιπτώσεις στην αλυσίδα εφοδιασμού, στο μέτρο του δυνατού, κατά τον καθορισμό του βαθμού στον οποίον άλλοι τομείς και υποτομείς εξαρτώνται από την απαραίτητη υπηρεσία που παρέχεται από μια κρίσιμη οντότητα».

44.

Για την αντιμετώπιση των εν λόγω επιπτώσεων στην αλυσίδα εφοδιασμού, τα κράτη μέλη παροτρύνονται να χρησιμοποιούν την υφιστάμενη χαρτογράφηση ή να προβαίνουν σε χαρτογράφηση των αλυσίδων εφοδιασμού για βασικές υπηρεσίες που παρέχονται από οντότητες στους τομείς οι οποίοι εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας, όπως άμεσοι προμηθευτές και πελάτες, έμμεσοι προμηθευτές και πελάτες, διατομεακές και διασυνοριακές εξαρτήσεις, συμπεριλαμβανομένων εκείνων εκτός της ΕΕ.

IV.3.   Ο αντίκτυπος που θα μπορούσαν να έχουν τα περιστατικά, από πλευράς μεγέθους και διάρκειας, σε οικονομικές και κοινωνικές δραστηριότητες, στο περιβάλλον, στη δημόσια ασφάλεια και προστασία ή στην υγεία του πληθυσμού

45.

Για την αξιολόγηση του βαθμού και της διάρκειας ενός περιστατικού, το καθένα από τα στοιχεία που αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο γ) της οδηγίας θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη χωριστά. Όσο μεγαλύτερη είναι η διάρκεια ενός περιστατικού και όσο μεγαλύτερη είναι η έντασή του, τόσο πιο σημαντικός θα πρέπει να εκτιμάται ο αντίκτυπος στις οικονομικές και κοινωνικές δραστηριότητες, στο περιβάλλον, στη δημόσια ασφάλεια και προστασία ή στην υγεία του πληθυσμού.

46.

Τα κράτη μέλη παροτρύνονται να λαμβάνουν υπόψη τα ακόλουθα στοιχεία κατά την εφαρμογή αυτού του κριτηρίου:

47.

Όσον αφορά τον αντίκτυπο που θα μπορούσαν να έχουν τα περιστατικά στις οικονομικές δραστηριότητες, τα κράτη μέλη παροτρύνονται να λαμβάνουν υπόψη:

α)

το εκτιμώμενο άμεσο κόστος που σχετίζεται με τις φυσικές ζημίες που προκαλούνται από διαταραχές, το εύρος και τη διάρκεια της διακοπής της επιχειρηματικής δραστηριότητας έπειτα από την παύση των λειτουργιών, την απώλεια εσόδων, το δυνητικό κλείσιμο εγκαταστάσεων και το κόστος ασφάλισης, όταν οι επιπτώσεις τους είναι αρκετά σημαντικές ώστε να επηρεάζουν δυνητικά τη μακροοικονομία·

β)

το εκτιμώμενο κόστος που προκαλείται από διαταραχές της αλυσίδας εφοδιασμού οι οποίες προκαλούν καθυστερήσεις και ελλείψεις στην παροχή βασικών υπηρεσιών, μείωση των καταναλωτικών δαπανών και απώλεια εμπιστοσύνης από μέρους του κοινού·

γ)

το εκτιμώμενο κόστος που προκαλείται από τον αντίκτυπο στις επενδύσεις, το εμπόριο και τη μακροπρόθεσμη οικονομική ανάπτυξη.

48.

Όσον αφορά τον αντίκτυπο που θα μπορούσαν να έχουν τα περιστατικά στις κοινωνικές δραστηριότητες, τα κράτη μέλη παροτρύνονται να αξιολογούν πόσο σημαντικές είναι οι διαταραχές των κρατικών δραστηριοτήτων σε κεντρικό, περιφερειακό ή τοπικό επίπεδο και οι διαταραχές των δραστηριοτήτων του ιδιωτικού τομέα που παρεμποδίζουν τη συνολική δυνατότητα παροχής βασικών υπηρεσιών, συμπεριλαμβανομένης της διαταραχής της καθημερινής ζωής.

49.

Όσον αφορά τον αντίκτυπο που θα μπορούσαν να έχουν τα περιστατικά στο περιβάλλον, τα κράτη μέλη παροτρύνονται να λαμβάνουν υπόψη:

α)

την εκτιμώμενη ζημία στα οικοσυστήματα και τη διαθεσιμότητα υπηρεσιών οικοσυστημάτων, όπως ορίζονται στο άρθρο 2 σημείο 14) του κανονισμού (ΕΕ) 2020/852 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (14) σχετικά με τη θέσπιση πλαισίου για τη διευκόλυνση των βιώσιμων επενδύσεων·

β)

τις επιπτώσεις στην ποιότητα του αέρα (συγκεντρώσεις ατμοσφαιρικών ρύπων, δείκτες ποιότητας του αέρα, αλλαγές στο υδάτινο οικοσύστημα), στην ποιότητα των υδάτων (αλλαγές στις συγκεντρώσεις υδάτινων και θαλάσσιων ρύπων, ποιότητα των υδάτων, επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία, βλάβη στη βιοποικιλότητα), στην ξηρά (έδαφος, αποψίλωση δασών, αστικοποίηση, γεωργία, αλλαγές στη βιοποικιλότητα)·

γ)

τις επιπτώσεις στην κλιματική αλλαγή, συμπεριλαμβανομένων των αλλαγών στις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου·

δ)

την επέλευση ξαφνικών ή χρόνιων κλιματικών κινδύνων.

50.

Η εκτίμηση των επιπτώσεων που θα μπορούσαν να έχουν τα περιστατικά στο περιβάλλον θα πρέπει να βασίζεται σε ολοκληρωμένη προσέγγιση που λαμβάνει υπόψη τόσο τις άμεσες όσο και τις έμμεσες επιπτώσεις, καθώς και τις βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες συνέπειες. Τα κράτη μέλη παροτρύνονται να βασίζονται σε υφιστάμενες εκτιμήσεις περιβαλλοντικών επιπτώσεων ή να διενεργούν τέτοιες εκτιμήσεις ή στρατηγικές περιβαλλοντικές εκτιμήσεις ή εκτιμήσεις κύκλου ζωής.

51.

Όσον αφορά τον αντίκτυπο που θα μπορούσαν να έχουν τα περιστατικά στη δημόσια ασφάλεια και προστασία, τα κράτη μέλη παροτρύνονται να λαμβάνουν υπόψη:

α)

τις επιπτώσεις των διαφόρων ειδών περιστατικών και τις συνέπειες στην παροχή βασικών υπηρεσιών, όσον αφορά τον βαθμό και τη διάρκεια, στη διαθεσιμότητα και την αποτελεσματικότητα των κρατικών υπηρεσιών που αποσκοπούν ειδικά στη διασφάλιση της δημόσιας ασφάλειας και προστασίας, όπως οι αστυνομικές υπηρεσίες, οι υπηρεσίες πυροπροστασίας, τα δικαστήρια και οι φυλακές, το ποσοστό εγκληματικότητας, το ενδεχόμενο κοινωνικής αναταραχής λόγω έλλειψης βασικών υπηρεσιών ή αγαθών ή τις αλλαγές στον τρόπο με τον οποίον αντιλαμβάνεται η κοινότητα την ασφάλεια και την προστασία·

β)

τον αντίκτυπο στη διαθεσιμότητα και την αποτελεσματικότητα των δυνατοτήτων αντίδρασης των κρατικών υπηρεσιών που αποσκοπούν ειδικά στη διασφάλιση της δημόσιας ασφάλειας και προστασίας.

52.

Προκειμένου να αξιολογηθεί ο αντίκτυπος που θα μπορούσαν να έχουν τα περιστατικά στη δημόσια ασφάλεια και προστασία, τα κράτη μέλη παροτρύνονται να χρησιμοποιούν τα αποτελέσματα των εκτιμήσεων κινδύνων, απειλών και τρωτότητας, των αναλύσεων και της χαρτογράφησης του εγκλήματος, του σχεδιασμού και των ασκήσεων διαχείρισης καταστάσεων έκτακτης ανάγκης, καθώς και της συμμετοχής των ενδιαφερόμενων μερών.

53.

Όσον αφορά τον αντίκτυπο που θα μπορούσαν να έχουν τα περιστατικά στην υγεία του πληθυσμού, τα κράτη μέλη παροτρύνονται να λαμβάνουν υπόψη:

α)

την απώλεια πρόσβασης σε υγειονομική περίθαλψη λόγω καθυστερήσεων στη θεραπεία, την αδυναμία πρόσβασης σε ιατρικές εγκαταστάσεις, τις ελλείψεις προσωπικού, την αδυναμία αντιμετώπισης καταστάσεων έκτακτης ανάγκης στον τομέα της δημόσιας υγείας, την άσκηση πιέσεων στην παραγωγή βασικών φαρμακευτικών προϊόντων, βασικών φαρμακευτικών σκευασμάτων, ιατρικών αντιμέτρων και ιατροτεχνολογικών προϊόντων που θεωρούνται ζωτικής σημασίας κατά τη διάρκεια μιας κατάστασης έκτακτης ανάγκης στον τομέα της δημόσιας υγείας ή την απώλεια της εν λόγω παραγωγής, τις ελλείψεις φαρμάκων, τις συνέπειες στην ψυχική υγεία, την αύξηση της νοσηρότητας και της θνησιμότητας (υψηλότερο ποσοστό χρόνιων νόσων, εξάπλωση λοιμωδών νόσων, τραυματισμοί, θάνατοι)·

β)

τη διαταραχή της αλυσίδας εφοδιασμού τροφίμων, τη διαταραχή ή τη μόλυνση της παροχής (πόσιμου) νερού·

γ)

τις επιπτώσεις στην υγεία ευάλωτων ομάδων (ηλικιωμένοι, παιδιά, άτομα με χαμηλό εισόδημα, ασθενείς με προϋπάρχουσες παθήσεις).

54.

Προκειμένου να αξιολογηθεί ο αντίκτυπος που θα μπορούσαν να έχουν τα περιστατικά στην υγεία του πληθυσμού, τα κράτη μέλη παροτρύνονται να χρησιμοποιούν την επιτήρηση της δημόσιας υγείας με στόχο την παρακολούθηση επιδημικών εξάρσεων και αλλαγών στη θνησιμότητα και την παρακολούθηση του περιβάλλοντος· έρευνες και συνεντεύξεις με στόχο τη συλλογή δεδομένων σχετικά με την πρόσβαση σε υγειονομική περίθαλψη και την πείρα που αποκτάται πριν και μετά από διαταραχές· και τη γεωχωρική ανάλυση με στόχο τη χαρτογράφηση ευάλωτων ομάδων και περιοχών με περιορισμένη πρόσβαση σε υγειονομική περίθαλψη.

IV.4.   Το μερίδιο αγοράς της οντότητας στην αγορά παροχής της οικείας βασικής υπηρεσίας ή των οικείων βασικών υπηρεσιών

55.

Το μερίδιο αγοράς αντικατοπτρίζει τη σχετική θέση των προμηθευτών στην αγορά και βασίζεται γενικά στις πωλήσεις ή στις αγορές των σχετικών προϊόντων στη σχετική γεωγραφική περιοχή. Γενικά, τόσο η αξία των πωλήσεων ή των αγορών όσο και ο όγκος των πωλήσεων ή των αγορών παρέχουν χρήσιμες πληροφορίες (15). Τα κράτη μέλη παροτρύνονται επίσης να συμβουλεύονται ειδικά ανά τομέα στατιστικά στοιχεία ή να διεξάγουν έρευνα αγοράς για τον προσδιορισμό του μεριδίου αγοράς μιας οντότητας.

56.

Το κριτήριο του μεριδίου αγοράς θα πρέπει να εξετάζεται πάντα σε συνδυασμό με άλλα κριτήρια, δεδομένου ότι ο χαμηλός βαθμός εξάρτησης από τη βασική υπηρεσία ή η διαθεσιμότητα εναλλακτικών παρόχων υπηρεσιών μπορεί να μειώσει ουσιωδώς τη σημαντικότητα μιας διαταραχής. Η εξάρτηση μπορεί να αποτελέσει βασικό παράγοντα για την αξιολόγηση του μεριδίου αγοράς, δεδομένου ότι μπορεί να εξηγήσει σε ποιον βαθμό η κοινωνία, συγκεκριμένοι τομείς ή άλλες οντότητες βασίζονται σε μια συγκεκριμένη βασική υπηρεσία. Κατά την αξιολόγηση του μεριδίου αγοράς, η εξάρτηση παρέχει πληροφορίες σχετικά με τη σχετική συστημική σημασία και την κρισιμότητα του ρόλου που διαδραματίζει η οντότητα στην αγορά παροχής της οικείας βασικής υπηρεσίας ή των οικείων βασικών υπηρεσιών.

57.

Η διαταραχή των βασικών υπηρεσιών τις οποίες παρέχει οντότητα που κατέχει υψηλό μερίδιο αγοράς είναι πιθανό να ενέχει υψηλότερο κίνδυνο αλυσιδωτών επιπτώσεων στην παροχή άλλων βασικών υπηρεσιών, ιδίως εάν η συγκεκριμένη βασική υπηρεσία παρέχεται σε τομέα που παρουσιάζει πολλές αλληλεξαρτήσεις με άλλους τομείς, όπως οι τομείς της ενέργειας ή των μεταφορών. Η διαταραχή που προκαλείται από περιστατικό το οποίο επηρεάζει την παροχή βασικής υπηρεσίας από οντότητα η οποία κατέχει χαμηλό μερίδιο αγοράς θα μπορούσε επίσης να είναι σημαντική, εάν πρόκειται για την παροχή μιας μοναδικής ή αναντικατάστατης βασικής υπηρεσίας στην οποία βασίζεται ένας τομέας.

58.

Όσον αφορά τα μοντέλα ή τις μεθοδολογίες αξιολόγησης της αγοράς, μπορούν να χρησιμοποιηθούν διάφορες τεχνικές επιχειρηματικής ανάλυσης, όπως οι πέντε δυνάμεις του Porter (16), η ανάλυση SWOT (17), η ανάλυση PESTLE (18), η στρατηγική κατακερματισμού της αγοράς (19), η χαρτογράφηση των διαδρομών των πελατών (20) και το επιχειρηματικό μοντέλο Canvas (21).

IV.5.   Η γεωγραφική περιοχή που θα μπορούσε να επηρεαστεί από ένα περιστατικό, συμπεριλαμβανομένων των τυχόν διασυνοριακών επιπτώσεων

59.

Τα κράτη μέλη παροτρύνονται να λαμβάνουν υπόψη την τρωτότητα που συνδέεται με τον βαθμό απομόνωσης ορισμένων τύπων γεωγραφικών περιοχών, όπως είναι οι νησιωτικές, οι απομακρυσμένες ή οι ορεινές περιοχές, σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο ε) της οδηγίας. Αυτοί οι τύποι γεωγραφικών περιοχών συνήθως έχουν ειδικές ανάγκες όσον αφορά τις βασικές υπηρεσίες και περιορισμένες δυνατότητες αντιμετώπισης διαταραχών.

60.

Επιπλέον, άλλα στοιχεία μπορεί να είναι σημαντικά για την εφαρμογή αυτού του κριτηρίου:

α)

οι άμεσες ή έμμεσες επιπτώσεις του περιστατικού σε μια γεωγραφική περιοχή εκφρασμένες σε εμβαδόν·

β)

οι άμεσες ή έμμεσες επιπτώσεις του περιστατικού στην πληγείσα περιοχή, δηλαδή σε τοπικό, περιφερειακό, εθνικό ή διασυνοριακό επίπεδο·

γ)

τα χαρακτηριστικά της γεωγραφικής περιοχής, π.χ. ξηρά, εναέριος χώρος, υδάτινη περιοχή, αστική περιοχή, αγροτική περιοχή ή δάση.

61.

Προκειμένου να εκτιμηθεί η γεωγραφική περιοχή που θα μπορούσε να επηρεαστεί από ένα περιστατικό, τα κράτη μέλη παροτρύνονται να διενεργούν επιτόπιες παρατηρήσεις, να συλλέγουν δεδομένα από δορυφορικές εικόνες και αεροφωτογραφίες, να χρησιμοποιούν δεδομένα απογραφών, χάρτες υποδομών μεταφοράς ενέργειας, χάρτες υποδομών μεταφορών, δίκτυα περιβαλλοντικής παρακολούθησης και βάσεις δεδομένων GIS (22).

IV.6.   Η σημασία της οντότητας για τη διατήρηση επαρκούς επιπέδου της βασικής υπηρεσίας, λαμβανομένων υπόψη των διαθέσιμων εναλλακτικών μέσων

62.

Το κριτήριο αυτό είναι σημαντικό, μεταξύ άλλων, όσον αφορά την παροχή υπηρεσιών διατήρησης της ζωής, όπως το πόσιμο νερό, τα λύματα, η ενέργεια, η υγεία, η παραγωγή και διανομή τροφίμων και οι μεταφορές, συμπεριλαμβανομένων των υπηρεσιών διαχείρισης της κυκλοφορίας, δεδομένου ότι χωρίς τις υπηρεσίες αυτές η οικονομία και η κοινωνία καταρρέουν. Όταν αξιολογείται πόσο σημαντική είναι μια οντότητα για τη διατήρηση επαρκούς επιπέδου μιας βασικής υπηρεσίας, τα κράτη μέλη πρέπει, σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο στ) της οδηγίας, να λαμβάνουν υπόψη τα δυνητικά διαθέσιμα εναλλακτικά μέσα για την παροχή της εν λόγω βασικής υπηρεσίας. Στο πλαίσιο αυτό, παροτρύνονται να εξετάζουν τέτοιες εναλλακτικές λύσεις όσον αφορά την προσβασιμότητα, την ταχύτητα με την οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί η εναλλακτική λύση, την ποιότητα της εναλλακτικής υπηρεσίας και το πρόσθετο κόστος που προκύπτει. Εάν οι χρήστες δεν έχουν βιώσιμη εναλλακτική λύση για τη βασική υπηρεσία, ο αντίκτυπος της διαταραχής είναι γενικά πιο σημαντικός ανεξάρτητα από τον αριθμό των χρηστών που επηρεάζονται από τη διαταραχή. Επιπροσθέτως, θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η φύση της βασικής υπηρεσίας όσον αφορά την κρισιμότητά της, τα χαρακτηριστικά της και τον πρωταρχικό της σκοπό.

(1)  Οδηγία (ΕΕ) 2022/2557 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Δεκεμβρίου 2022, για την ανθεκτικότητα των κρίσιμων οντοτήτων και την κατάργηση της οδηγίας 2008/114/ΕΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 333 της 27.12.2022, σ. 164, ELI: http://data.europa.eu/eli/dir/2022/2557/oj).

(2)  Δεν υπάρχει υποχρεωτική σειρά για τα βήματα προσδιορισμού.

(3)   «Η εσωτερική αγορά χαρακτηρίζεται από κατακερματισμό όσον αφορά τον προσδιορισμό των κρίσιμων οντοτήτων, διότι οι συναφείς τομείς και κατηγορίες οντοτήτων δεν αναγνωρίζονται με συνεπή τρόπο ως κρίσιμες οντότητες σε όλα τα κράτη μέλη. Ως εκ τούτου, η παρούσα οδηγία θα πρέπει να επιτύχει ένα αξιόπιστο επίπεδο εναρμόνισης όσον αφορά τους τομείς και τις κατηγορίες οντοτήτων που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της».

(4)   «Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι όλες οι συναφείς οντότητες υπόκεινται στις απαιτήσεις περί ανθεκτικότητας της παρούσας οδηγίας και για να μειωθούν οι αποκλίσεις εν προκειμένω, είναι σημαντικό να θεσπιστούν εναρμονισμένοι κανόνες που να καθιστούν δυνατό τον προσδιορισμό των κρίσιμων οντοτήτων με τρόπο συνεπή σε ολόκληρη την Ένωση και, παράλληλα, να δίνουν στα κράτη μέλη τη δυνατότητα να αποτυπώνουν καταλλήλως τον ρόλο και τη σημασία των οντοτήτων αυτών σε εθνικό επίπεδο».

(5)  Οδηγία (ΕΕ) 2022/2555 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Δεκεμβρίου 2022, σχετικά με μέτρα για υψηλό κοινό επίπεδο κυβερνοασφάλειας σε ολόκληρη την Ένωση, την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 910/2014 και της οδηγίας (ΕΕ) 2018/1972, και για την κατάργηση της οδηγίας (ΕΕ) 2016/1148 (οδηγία NIS 2) (ΕΕ L 333 της 27.12.2022, σ. 80, ELI: http://data.europa.eu/eli/dir/2022/2555/oj).

(6)  Οι στρατηγικές θα πρέπει να συντονίζονται και να συνάδουν με τις εθνικές στρατηγικές και τα σχέδια προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) 2021/1119 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Ιουνίου 2021, για τη θέσπιση πλαισίου με στόχο την επίτευξη κλιματικής ουδετερότητας και για την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 401/2009 και (ΕΕ) 2018/1999 («ευρωπαϊκό νομοθέτημα για το κλίμα») (ΕΕ L 243 της 9.7.2021, σ. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2021/1119/oj).

(7)  Όπως ορίζεται στο άρθρο 7 παράγραφος 1 της οδηγίας.

(8)  Άρθρο 1 παράγραφος 6 της οδηγίας, που προβλέπει ότι η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται σε φορείς δημόσιας διοίκησης που ασκούν τις δραστηριότητές τους στους τομείς της εθνικής ασφάλειας, της δημόσιας ασφάλειας, της άμυνας, ή της επιβολής του νόμου, συμπεριλαμβανομένων της διερεύνησης, ανίχνευσης και δίωξης ποινικών αδικημάτων.

(9)  Βλ. επίσης κοινή ανακοίνωση προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο — Σχέδιο δράσης της ΕΕ για την ασφάλεια των καλωδίων [JOIN(2025) 9 final].

(10)  Κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός (ΕΕ) 2023/2450 της Επιτροπής, της 25ης Ιουλίου 2023, για τη συμπλήρωση της οδηγίας (ΕΕ) 2022/2557 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου με την κατάρτιση καταλόγου βασικών υπηρεσιών (ΕΕ L, 2023/2450, 30.10.2023, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg_del/2023/2450/oj). Ο εν λόγω κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός εκδόθηκε σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 1 της οδηγίας.

(11)  Άρθρο 2 σημείο 10) της οδηγίας.

(12)  Άρθρο 1 παράγραφοι 6 και 7 της οδηγίας.

(13)  Βλ. άρθρο 3 της οδηγίας, το οποίο αναφέρει ότι η οδηγία δεν εμποδίζει τα κράτη μέλη να θεσπίζουν ή να διατηρούν διατάξεις εθνικού δικαίου με στόχο την επίτευξη υψηλότερου επιπέδου ανθεκτικότητας των κρίσιμων οντοτήτων, υπό την προϋπόθεση ότι οι διατάξεις αυτές συνάδουν με τις υποχρεώσεις των κρατών μελών που καθορίζονται στο ενωσιακό δίκαιο.

(14)  Κανονισμός (ΕΕ) 2020/852 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 2020, σχετικά με τη θέσπιση πλαισίου για τη διευκόλυνση των βιώσιμων επενδύσεων και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) 2019/2088 (ΕΕ L 198 της 22.6.2020, σ. 13, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2020/852/oj).

(15)  Ανακοίνωση της Επιτροπhς — Ανακοίνωση της Επιτροπής όσον αφορά τον ορισμό της σχετικής αγοράς για τους σκοπούς του δικαίου ανταγωνισμού της Ένωσης (ΕΕ C, C/2024/1645, 22.2.2024, ELI: http://data.europa.eu/eli/C/2024/1645/oj), σημεία 105-107.

(16)  Προσέγγιση για την ανάλυση του ανταγωνιστικού τοπίου ενός κλάδου με βάση πέντε παράγοντες: αντιπαλότητα, νεοεισερχόμενοι, προμηθευτές, πελάτες και υποκατάστατα.

(17)  Προσέγγιση για τον χαρακτηρισμό των εσωτερικών και εξωτερικών δυνάμεων που ενδέχεται να δημιουργήσουν ευκαιρίες ή κινδύνους για έναν οργανισμό. Εξετάζει τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του οργανισμού, καθώς και τις εξωτερικές ευκαιρίες και απειλές.

(18)  Η ανάλυση PESTLE εξετάζει πολιτικούς, οικονομικούς, κοινωνικούς, τεχνολογικούς, νομικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες και αξιολογεί τον αντίκτυπό τους στην κερδοφορία ενός οργανισμού.

(19)  Τεχνική διαίρεσης της αγοράς σε συγκεκριμένα τμήματα με βάση τα χαρακτηριστικά και τις προτιμήσεις των πελατών.

(20)  Τεχνική για την κατανόηση και την απεικόνιση των χαρακτηριστικών και των προτιμήσεων των πελατών.

(21)  Τεχνική για την αξιολόγηση και την απεικόνιση διαφόρων ουσιωδών στοιχείων μιας επιχείρησης.

(22)  Οι δυνατότητες του συστήματος γεωγραφικών πληροφοριών (GIS) μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τον εντοπισμό κινδύνων και την απεικόνιση των δυνητικών επιπτώσεων που θα προέκυπταν από την επέλευση ενός περιστατικού. Είναι επίσης χρήσιμες για τον σχεδιασμό μέτρων μετριασμού και δυνατοτήτων ανθεκτικότητας με σκοπό την αντιμετώπιση δυνητικών επιπτώσεων.


ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Προαιρετικό κοινό υπόδειγμα υποβολής στοιχείων

I.   ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ

Το άρθρο 5 της οδηγίας προβλέπει ότι τα κράτη μέλη διενεργούν εκτίμηση κινδύνων που θα χρησιμοποιείται από τα κράτη μέλη για τον προσδιορισμό των κρίσιμων οντοτήτων σύμφωνα με την οδηγία.

Σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 4 της οδηγίας, τα κράτη μέλη πρέπει να παρέχουν στην Επιτροπή τις σχετικές πληροφορίες όσον αφορά τα είδη των κινδύνων που προσδιορίστηκαν από την εκτίμηση κινδύνων από το εν λόγω κράτος μέλος και τα αποτελέσματα της εκτίμησης κινδύνων, ανά τομέα και υποτομέα που ορίζονται στο παράρτημα της οδηγίας.

Το άρθρο 5 παράγραφος 5 της οδηγίας προβλέπει ότι η Επιτροπή, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη, αναπτύσσει προαιρετικό κοινό υπόδειγμα υποβολής στοιχείων για τους σκοπούς της συμμόρφωσης με το άρθρο 5 παράγραφος 4.

Παρά τον προαιρετικό του χαρακτήρα, τα κράτη μέλη παροτρύνονται να χρησιμοποιούν το παρόν υπόδειγμα υποβολής στοιχείων κατά την παροχή πληροφοριών σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 4 της οδηγίας. Το κοινό υπόδειγμα υποβολής στοιχείων προορίζεται για χρήση για την υποβολή στοιχείων για κάθε τομέα χωριστά και, όταν πρόκειται για τομείς που υποδιαιρούνται σε υποτομείς, για κάθε υποτομέα επίσης. Για παράδειγμα, στον τομέα της ενέργειας που υποδιαιρείται σε πέντε υποτομείς, το υπόδειγμα υποβολής στοιχείων θα χρησιμοποιηθεί πέντε φορές.

Το παρόν υπόδειγμα έχει σχεδιαστεί για να συγκεντρώνει, με εναρμονισμένο τρόπο, επισκόπηση των πληροφοριών που θεωρούνται σημαντικές για την υποβολή στοιχείων στην Επιτροπή, είτε είναι μη διαβαθμισμένες είτε είναι διαβαθμισμένες. Ωστόσο, εάν τα κράτη μέλη επιλέξουν να χρησιμοποιήσουν το παρόν υπόδειγμα ως βάση για την κοινοποίηση λεπτομερέστερων ή διαβαθμισμένων πληροφοριών, αυτό θα πρέπει να γίνεται πάντα μέσω των κατάλληλων διαύλων επικοινωνίας.

Το παρόν υπόδειγμα δεν θα πρέπει να θεωρείται έγγραφο καθοδήγησης ούτε υποκατάστατο των εκτιμήσεων κινδύνων που οφείλουν να διενεργούν τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 5 της οδηγίας.

II.   ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΗ ΤΟΥ ΥΠΟΔΕΙΓΜΑΤΟΣ

Στο πρώτο τμήμα, τα κράτη μέλη θα πρέπει να επιλέξουν τα είδη των εντοπισθέντων κινδύνων που θα μπορούσαν να επηρεάσουν την παροχή βασικών υπηρεσιών για τον τομέα και τον υποτομέα για τους οποίους υποβάλλονται στοιχεία. Εάν εντοπιστούν κίνδυνοι, μπορούν να επιλεγούν πολλά είδη κινδύνων. Εάν εντοπιστούν κίνδυνοι, τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξετάσουν το ενδεχόμενο να αναλύσουν περαιτέρω το σχετικό είδος κινδύνου.

Στο δεύτερο τμήμα, τα κράτη μέλη θα πρέπει να επιλέξουν τον κατάλογο των τρωτών σημείων και των δυνητικών επιπτώσεων που θεωρούνται σημαντικά/-ές για τον χαρακτηρισμό του αποτελέσματος της εκτίμησης κινδύνων. Στη συνέχεια, κατά την υποβολή στοιχείων σχετικά με το αποτέλεσμα, τα κράτη μέλη θα πρέπει επίσης να παρέχουν συνολική εκτίμηση των επιπτώσεων που θα έχει η διαταραχή της παροχής βασικών υπηρεσιών για τον τομέα και τον υποτομέα για τους οποίους υποβάλλονται στοιχεία. Τέλος, τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξετάσουν το ενδεχόμενο να αναλύσουν περαιτέρω την απάντηση σχετικά με το αποτέλεσμα της εκτίμησης κινδύνων υποβάλλοντας γραπτά σχόλια.

Στο τρίτο τμήμα, τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξετάσουν το ενδεχόμενο κοινοποίησης πρόσθετων πληροφοριών σχετικά με τα είδη των κινδύνων που εντοπίστηκαν μετά την εκτίμηση κινδύνων και τα αποτελέσματά της, με τη μορφή γραπτών σχολίων, όσον αφορά τη μεθοδολογική προσέγγιση, τις βέλτιστες πρακτικές και τα διδάγματα που αντλήθηκαν από τη διαδικασία εκτίμησης κινδύνων. Στο πλαίσιο αυτό, ως «εκτίμηση κινδύνων» νοείται η συνολική διαδικασία για τον προσδιορισμό της φύσης και της έκτασης ενός κινδύνου μέσω εντοπισμού και ανάλυσης πιθανών σχετικών απειλών, τρωτών σημείων και κινδύνων που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε περιστατικό και μέσω αξιολόγησης της δυνητικής απώλειας ή διαταραχής της παροχής βασικής υπηρεσίας που προκαλείται από το εν λόγω περιστατικό, όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 7) της οδηγίας.

Στο τέταρτο και τελευταίο τμήμα, τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξετάσουν την ανάγκη παροχής συμπληρωματικών πληροφοριών που συνδέονται με την υποχρέωση υποβολής στοιχείων την οποία υπέχουν δυνάμει του άρθρου 5 παράγραφος 4 της οδηγίας μέσω υποβολής πρόσθετων γραπτών σχολίων.

ΠΑΡΑΜΕΤΡΟΙ ΤΑΥΤΟΠΟΙΗΣΗΣ

Κράτος μέλος:

 

Αρμόδια αρχή:

 

Περίοδος υποβολής στοιχείων:

 

Τομέας:

Υποτομέας:

☐

Ενέργεια

☐

Ηλεκτρική ενέργεια

☐

Τηλεθέρμανση και τηλεψύξη

☐

Πετρέλαιο

☐

Αέριο

☐

Υδρογόνο

☐

Μεταφορές

☐

Αεροπορικές

☐

Σιδηροδρομικές

☐

Πλωτές

☐

Οδικές

☐

Δημόσιες μεταφορές

☐

Τράπεζες

 

☐

Υποδομές χρηματοπιστωτικών αγορών

 

☐

Υγεία

 

☐

Πόσιμο νερό

 

☐

Λύματα

 

☐

Ψηφιακές υποδομές

 

☐

Δημόσια διοίκηση

 

☐

Διάστημα

 

☐

Παραγωγή, επεξεργασία και διανομή τροφίμων

 

_______________________

______________________________________________


1.

ΤΥΠΟΙ ΕΝΤΟΠΙΣΘΕΝΤΩΝ ΚΙΝΔΥΝΩΝ

1.1.

Φυσικοί κίνδυνοι

☐

Βιολογικοί (π.χ. σχετικοί με την υγεία, επιδημίες, πανδημίες κ.λπ.)

☐

Γεωφυσικοί (π.χ. σεισμοί, ηφαιστειακή δραστηριότητα, κατολισθήσεις κ.λπ.)

☐

Υδρομετεωρολογικοί (π.χ. ακραία καιρικά φαινόμενα, ανεμοθύελλες, κατακρημνίσματα, πλημμύρες, λειψυδρία, ξηρασίες, δασικές πυρκαγιές, καύσωνες, κύματα ψύχους κ.λπ.)

☐

Εξωγήινοι (π.χ. ηλιακές εκλάμψεις κ.λπ.)

☐

Άλλοι ξαφνικοί ή χρόνιοι φυσικοί κίνδυνοι που συνδέονται με την κλιματική αλλαγή ή το φυσικό περιβάλλον (π.χ. άνοδος της στάθμης της θάλασσας, ρύπανση κ.λπ. Διευκρινίστε):

Ανθρωπογενείς κίνδυνοι

☐

Χημικοί

☐

Ραδιολογικοί ή πυρηνικοί

☐

Υβριδικοί κίνδυνοι (1)

☐

Δολιοφθορά

☐

Τρομοκρατικοί κίνδυνοι (π.χ. μέσω χρήσης εκρηκτικών, ομηρίας κ.λπ.)

☐

Άλλες εγκληματικές ενέργειες (π.χ. εμπρησμός, διαφθορά, διάρρηξη, επίθεση, βανδαλισμός κ.λπ.)

☐

Κίνδυνοι εκ των έσω (π.χ. κακόβουλη πρόθεση, ανθρώπινο σφάλμα, αμέλεια κ.λπ.)

☐

Κίνδυνοι στον κυβερνοχώρο

☐

Στρατιωτικοί κίνδυνοι

☐

Άμεσες ξένες επενδύσεις που επηρεάζουν αρνητικά την ασφάλεια ή τη δημόσια τάξη

☐

Κατασκοπεία ως προετοιμασία για άλλους ανθρωπογενείς κινδύνους (π.χ. εναέρια επιτήρηση με δρόνους, κλοπή δεδομένων κ.λπ.)

☐

Κοινωνικοί κίνδυνοι (π.χ. ταραχές, απεργία κ.λπ.)

☐

Άλλοι ανθρωπογενείς κίνδυνοι (διευκρινίστε):

Τεχνικοί/τεχνολογικοί κίνδυνοι

☐

Τυχαίοι (π.χ. σφάλμα, αστοχία, δυσλειτουργία, σύγκρουση, διαρροή επικίνδυνων υλικών, ακτινοβολία κ.λπ.)

☐

Φθορά δομικών υποδομών (δηλαδή υποβάθμιση της υλικής υποδομής με την πάροδο του χρόνου και λόγω φόρτισης)

☐

Χρήση αναδυόμενων (ψηφιακών) τεχνολογιών (π.χ. χρήση ΤΝ κ.λπ.)

Σύνθετοι κίνδυνοι

☐

Διατομεακοί κίνδυνοι

☐

Διασυνοριακοί κίνδυνοι

☐

Ενδοτομεακοί κίνδυνοι

☐

Άλλοι αλυσιδωτοί κίνδυνοι, μετά τη διακοπή βασικής υπηρεσίας (π.χ. NaTech (2), διαστημικά υπολείμματα κ.λπ.)

☐

Κίνδυνοι που αφορούν αποκλειστικά και μόνο τον συγκεκριμένο τομέα και υποτομέα (διευκρινίστε):

☐

Άλλο (διευκρινίστε):

Γραπτά σχόλια...


2.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΕΚΤΙΜΗΣΗΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ

2.1.

Τρωτά σημεία

☐

Διατομεακές εξαρτήσεις (σύμφωνα με τους τομείς που ορίζονται στο παράρτημα της οδηγίας) (διευκρινίστε)

☐

Τομεακές ή υποτομεακές εξαρτήσεις (σύμφωνα με τους τομείς και τους υποτομείς που ορίζονται στο παράρτημα της οδηγίας) (διευκρινίστε)

☐

Εξαρτήσεις από κατηγορίες φορέων (σύμφωνα με τις κατηγορίες φορέων που ορίζονται στο παράρτημα της οδηγίας) (διευκρινίστε)

☐

Εξάρτηση από φορείς σε άλλα κράτη μέλη (διευκρινίστε)

☐

Εξάρτηση από οντότητες σε τρίτες χώρες (διευκρινίστε)

☐

Εξαρτήσεις στην αλυσίδα εφοδιασμού

☐

Ασφάλεια των εργαζομένων και ενημέρωση

☐

Τρωτά σημεία που αφορούν αποκλειστικά και μόνο τον συγκεκριμένο τομέα και υποτομέα (διευκρινίστε)

☐

Άλλο (διευκρινίστε):

Γραπτά σχόλια...

2.2.

Δυνητικές επιπτώσεις σημαντικού περιστατικού διατάραξης

☐

Οικονομικές δραστηριότητες (π.χ. οικονομική ζημία/απώλειες, ανεργία, δυσφήμηση, περιορισμοί στις εξαγωγές, μείωση ξένων επενδύσεων, μείωση τουρισμού κ.λπ.)

☐

Κοινωνικές δραστηριότητες (π.χ. κρατικές διαταραχές κ.λπ.)

☐

Περιβάλλον (π.χ. ζημία στα οικοσυστήματα, ρύπανση κ.λπ.)

☐

Δημόσια ασφάλεια (π.χ. επιπτώσεις στις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης, εκτοπισμός, εκκένωση κ.λπ.)

☐

Ασφάλεια (π.χ. εδαφική ακεραιότητα, επιπτώσεις στις υπηρεσίες επιβολής του νόμου, άμυνα κ.λπ.)

☐

Υγεία του πληθυσμού (π.χ. ασθένεια, έλλειψη προσωπικού, έλλειψη φαρμάκων, ιατρικού εξοπλισμού ή ιατρικών αντιμέτρων κ.λπ.)

☐

Διεθνείς σχέσεις και εταιρικές σχέσεις ή διπλωματικές σχέσεις (π.χ. με τρίτες χώρες, διεθνείς οργανισμούς, εμπόριο κ.λπ.)

☐

Στον οικείο τομέα, επιπτώσεις σε άλλους τομείς που αναφέρονται στο παράρτημα της οδηγίας

☐

Στο κοινό (π.χ. θάνατος, τραυματισμός κ.λπ.)

☐

Στην εσωτερική αγορά

☐

Σε βασικές υπηρεσίες προς έξι ή περισσότερα κράτη μέλη ή εντός αυτών

☐

Επιπτώσεις αποκλειστικά και μόνο στον συγκεκριμένο τομέα και υποτομέα (διευκρινίστε)

☐

Άλλο (διευκρινίστε):

Γραπτά σχόλια...

2.3.

Σοβαρότητα των επιπτώσεων περιστατικού διατάραξης

☐

Σχετικά ασήμαντο

☐

Ελαφρώς σημαντικό

☐

Αρκετά σημαντικό

☐

Πολύ σημαντικό

☐

Εξαιρετικά σημαντικό

Γραπτά σχόλια...


3.

ΠΡΟΣΘΕΤΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΤΥΠΟΥΣ ΤΩΝ ΕΝΤΟΠΙΣΘΕΝΤΩΝ ΚΙΝΔΥΝΩΝ ΚΑΙ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΚΤΙΜΗΣΗΣ ΚΙΝΔΥΝΩΝ

3.1.

Μεθοδολογική προσέγγιση

Γραπτά σχόλια...

3.2.

Βέλτιστες πρακτικές

Γραπτά σχόλια...

3.3.

Διδάγματα που αντλήθηκαν

Γραπτά σχόλια...


4.

ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

4.1.

Γραπτά σχόλια...


(1)  Ο όρος «υβριδικές απειλές» αναφέρεται σε περιπτώσεις όπου απειλητικοί παράγοντες, κρατικοί ή μη, επιδιώκουν να εκμεταλλευτούν τα τρωτά σημεία της ΕΕ προς όφελός τους χρησιμοποιώντας μείγμα μέτρων (π.χ. διπλωματικά, στρατιωτικά, οικονομικά, τεχνολογικά) με συντονισμένο τρόπο, χωρίς να φτάνουν στο επίπεδο του επίσημου πολέμου. Η κατηγορία αυτή, εξ ορισμού, αναφέρεται συνήθως σε περισσότερους του ενός κινδύνους και, ως εκ τούτου, θα πρέπει να επιλέγεται μαζί με τους άλλους κινδύνους, κατά περίπτωση.

(2)  Τεχνολογικές δευτερογενείς επιπτώσεις που προκαλούνται από φυσικούς κινδύνους.


ELI: http://data.europa.eu/eli/C/2025/4990/oj

ISSN 1977-0901 (electronic edition)