ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 30ης Νοεμβρίου 1970 περί της πραγματοποιήσεως της ελευθερίας εγκαταστάσεως και της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών για τις μη μισθωτές δραστηριότητες που υπάγονται στο χονδρικό εμπόριο άνθρακος και τις διαμεσολαβητικές δραστηριότητες που αφορούν τον άνθρακα (ex ομάδα 6112 ΔΤΤΒ).

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος, και ιδίως το άρθρο 54 παράγραφοι 2 και 3 και το άρθρο 63 παράγραφοι 2 και 3,

το γενικό πρόγραμμα για την κατάργηση των περιορισμών στο δικαίωμα εγκαταστάσεως(1), και ιδίως τον Τίτλο IV/Δ,

το γενικό πρόγραμμα για την κατάργηση των περιορισμών στην ελεύθερη παροχή υπηρεσιών(2), και ιδίως τον Τίτλο V/Γ,

την πρόταση της Επιτροπής,

τη γνώμη της Συνελεύσεως(3),

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής(4),

Εκτιμώντας:

ότι η συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητος Άνθρακος και Χάλυβος δεν περιέχει διατάξεις περί του δικαιώματος εγκαταστάσεως και της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών και ότι ως εκ τούτου, η ελευθέρωση των δραστηριοτήτων που αναφέρονται στην παρούσα οδηγία, υπάγεται εξ ολοκλήρου στις διατάξεις της συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος-

ότι οι δραστηριότητες που υπάγονται στο χονδρικό εμπόριο και οι διαμεσολαβητικές δραστηριότητες στο εμπόριο, τη βιομηχανία και βιοτεχνία διέπονται ήδη από δύο οδηγίες του Συμβουλίου της 25ης Φεβρουαρίου 1964(5)-

ότι ο τομέας του άνθρακος έχει εξαιρεθεί από το πεδίο εφαρμογής των οδηγιών αυτών, ότι η παρούσα οδηγία έχει σκοπό να ελευθερώσει τις εμπορικές δραστηριότητες στον τομέα αυτόν-

ότι εξ άλλου, η παρούσα οδηγία έχει επιπτώσεις στις δραστηριότητες πωλήσεως των παραγωγών, δεδομένου ότι το άρθρο 2 παράγραφος 3 της οδηγίας του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1964 περί πραγματοποιήσεως της ελευθερίας εγκαταστάσεως και της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών για τις μη μισθωτές δραστηριότητες στις εξορυκτικές βιομηχανίες (κλάσεις 11-19 ΔΤΤΒ)(6) περιορίζει το δικαίωμα του παραγωγού, που εγκαθίσταται με την ανωτέρω ιδιότητα σε άλλο Κράτος μέλος και πωλεί τα προϊόντα του στο Κράτος αυτό, να πωλεί σε ένα μόνο κατάστημα που ευρίσκεται στη χώρα παραγωγής, μέχρις ότου ελευθερωθεί το εμπόριο των εν λόγω προϊόντων, δυνάμει άλλων οδηγιών-

ότι, η παρούσα οδηγία ελευθερώνει το χονδρικό εμπόριο άνθρακος- ότι, το λιανικό εμπόριο κατέστη ήδη ελεύθερο με την οδηγία του Συμβουλίου της 15ης Οκτωβρίου 1968(7), ότι κατόπιν τούτου, ο περιορισμός στην πώληση σε ένα μόνον κατάστημα που ευρίσκεται στη χώρα παραγωγής δεν εφαρμόζεται πλέον γι' αυτά τα προϊόντα- ότι ο παραγωγός, ο οποίος, βάσει της ανωτέρω αναφερομένης οδηγίας του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1964, εγκαθίσταται με την ιδιότητα αυτή σε άλλο Κράτος μέλος, δικαιούται δυνάμει της ιδίας αυτής οδηγίας να πωλεί τα προϊόντα του σε ένα ή περισσότερα του καταστήματα Κράτους μέλους αυτού-

ότι η παρούσα οδηγία πρέπει να παρέχει επίσης τη δυνατότητα στον παραγωγό να εγκαθίσταται σε άλλο Κράτος μέλος όχι ως παραγωγός, αλλά για να πωλεί σε αυτό το Κράτος τα ιδικά του προϊόντα σε ένα ή περισσότερα καταστήματα, χονδρικώς-

ότι πρέπει να καταργηθούν, δυνάμει της παρούσης οδηγίας οι περιορισμοί στην ελεύθερη παροχή υπηρεσιών από μισθωτούς διαμεσολαβητές, που εργάζονται σε μία ή περισσότερες βιομηχανικές ή εμπορικές επιχειρήσεις- ότι ενίοτε είναι δύσκολο να γίνει διάκριση μεταξύ των δραστηριοτήτων των μισθωτών διαμεσολαβητών και των δραστηριοτήτων των μη μισθωτών αντιπροσώπων, διότι ο νομικός διαχωρισμός μεταξύ των δύο δεν είναι ο αυτός και στις έξη χώρες- ότι η δραστηριότητα των μισθωτών διαμεσολαβητών έχει την ίδια οικονομική σημασία με εκείνη των μη μισθωτών αντιπροσώπων, και δεν ήτο ούτε εύκολο ούτε χρήσιμο να πραγματοποιηθεί η ελευθέρωση αυτού του πολύ ιδιαίτερου τύπου παροχής υπηρεσιών με σειρά μέτρων μερικής ελευθερώσεως, τα οποία θα ίσχυαν όταν και όποτε θα ελευθερώνονταν οι δραστηριότητες των εργοδοτών-

ότι σύμφωνα με τις διατάξεις του γενικού προγράμματος για την κατάργηση των περιορισμών στο δικαίωμα εγκαταστάσεως οι περιορισμοί που αφορούν την ευχέρεια συμμετοχής σε επαγγελματικές οργανώσεις πρέπει να καταργηθούν κατά το μέτρο που οι επαγγελματικές δραστηριότητες του ενδιαφερομένου συνεπάγονται την άσκηση του δικαιώματος αυτού-

ότι το καθεστώς που εφαρμόζεται στους εργαζόμενους μισθωτούς που συνοδεύουν τον παρέχοντα υπηρεσίες ή ενεργούν για λογαριασμό του διέπεται από τις διατάξεις που θεσπίσθηκαν κατ' εφαρμογή των άρθρων 48 και 49 της συνθήκης-

ότι έχουν θεσπισθεί ή θα θεσπισθούν ιδιαίτερες οδηγίες που θα εφαρμόζονται σε όλες τις μη μισθωτές δραστηριότητες, όσον αφορά τις διατάξεις τις σχετικές με τη διακίνηση και διαμονή των δικαιούχων, καθώς και, όπου είναι απαραίτητο, οδηγίες για το συντονισμό των εγγυήσεων, τις οποίες απαιτούν τα Κράτη μέλη από τις εταιρίες για την προστασία των συμφερόντων των εταίρων και των τρίτων-

ότι εκτός αυτού, σε ορισμένα Κράτη μέλη το χονδρικό εμπόριο άνθρακος διέπεται από διατάξεις περί προσβάσεως στο επάγγελμα- ότι ως εκ τούτου ορισμένα μεταβατικά μέτρα που προορίζονται να διευκολύνουν την ανάληψη και άσκηση του επαγγέλματος από υπηκόους άλλων Κρατών μελών θα αποτελέσουν αντικείμενο ιδιαίτερης οδηγίας,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:

Άρθρο 1

Τα Κράτη μέλη καταργούν, υπέρ των φυσικών προσώπων και εταιριών, που προβλέπονται στον Τίτλο I των γενικών προγραμμάτων για την κατάργηση των περιορισμών στο δικαίωμα εγκαταστάσεως και στην ελεύθερη παροχή υπηρεσιών, που στο εξής καλούνται "δικαιούχοι", τους περιορισμούς που αναφέρονται στον Τίτλο III των εν λόγω γενικών προγραμμάτων, όσον αφορά την ανάληψη και άσκηση των δραστηριοτήτων που καθορίζονται στα άρθρα 2 και 3 της οδηγίας αυτής.

Άρθρο 2

1. Οι διατάξεις της παρούσης οδηγίας εφαρμόζονται στις μη μισθωτές δραστηριότητες που υπάγονται στο χονδρικό εμπόριο άνθρακος (ex ομάδα 6112 ΔΤΤΒ)(8).

2. Κατά την έννοια της παρούσης οδηγίας ασκεί δραστηριότητα χονδρικού εμπορίου άνθρακα, κάθε φυσικό πρόσωπο ή εταιρία, που κατά σύνηθες επάγγελμα αγοράζει άνθρακα επ' ονόματί του και για λογαριασμό του και τον μεταπωλεί σε άλλους χονδρεμπόρους ή λιανοπωλητές είτε σε μεταποιητές ή σε καταναλωτές επαγγελματίες, ή σε μονάδες ευρείας καταναλώσεως.

Ο άνθραξ είναι δυνατό να μεταπωλείται είτε στην αυτή κατάσταση, είτε κατόπιν μεταποιήσεως, επεξεργασίας ή συσκευασίας, όπως συνηθίζεται στο χονδρικό εμπόριο.

Οι δραστηριότητες που υπάγονται στο χονδρικό εμπόριο δύνανται να ασκούνται υπό τη μορφή εσωτερικού, εξαγωγικού, εισαγωγικού ή υπό διαμετακόμιση εμπορίου.

3. Οι διατάξεις της παρούσης οδηγίας εφαρμόζονται επίσης στις δραστηριότητες χονδρικών πωλήσεων που γίνονται από επιχειρήσεις παραγωγής άνθρακος.

Άρθρο 3

Οι διατάξεις της παρούσης οδηγίας εφαρμόζονται επίσης στον τομέα του εμπορίου άνθρακος:

1. Στις ακόλουθες μη μισθωτές δραστηριότητες:

α) επαγγελματικές δραστηριότητες διαμεσολαβητού επιφορτισμένου, δυνάμει μιας ή περισσοτέρων εντολών, να διαπραγματεύεται ή να συνάπτει εμπορικές συναλλαγές επ' ονόματι και για λογαριασμό άλλου-

β) επαγγελματικές δραστηριότητες διαμεσολαβητού, ο οποίος χωρίς να είναι μόνιμα επιφορτισμένος, φέρει σε επαφή πρόσωπα που επιθυμούν να συμβληθούν απ' ευθείας μεταξύ τους, προετοιμάζει τις εμπορικές συναλλαγές τους ή βοηθά στη σύναψη αυτών-

γ) επαγγελματικές δραστηριότητες διαμεσολαβητού, ο οποίος συνάπτει εμπορικές συναλλαγές επ' ονόματί του και για λογαριασμό άλλων.

2. Στις δραστηριότητες παροχής υπηρεσιών που πραγματοποιούνται από μισθωτό διαμεσολαβητή κατ' επάγγελμα, ο οποίος εργάζεται σε μία ή περισσότερες εμπορικές ή βιομηχανικές επιχειρήσεις. Ο εν λόγω μισθωτός διαμεσολαβητής καθώς και οι επιχειρήσεις, πρέπει να κατοικούν ή να είναι εγκατεστημένοι σε Κράτος μέλος, διάφορο του Κράτους στο οποίο παρέχονται οι υπηρεσίες.

Οι αναφερόμενες στο σημείο 1 δραστηριότητες συμπεριλαμβάνουν και τις δραστηριότητες των διαμεσολαβητών που μεταβαίνουν από οικία σε οικία προς αναζήτηση παραγγελιών.

Άρθρο 4

1. Τα Κράτη μέλη καταργούν εκείνους ιδίως τους περιορισμούς οι οποίοι:

α) παρακωλύουν την εγκατάσταση δικαιούχων ή την παροχή υπ' αυτών υπηρεσιών στη χώρα υποδοχής υπό τους αυτούς όρους και με τα αυτά δικαιώματα όπως και οι ημεδαποί-

β) απορρέουν από διοικητική πρακτική, η οποία έχει ως αποτέλεσμα την διακριτική σε σχέση με τους ημεδαπούς μεταχείριση των δικαιούχων.

2. Μεταξύ των περιορισμών που πρέπει να καταργηθούν περιλαμβάνονται ειδικώτερα εκείνοι οι οποίοι αποτελούν αντικείμενο διατάξεων που απαγορεύουν ή περιορίζουν την εγκατάσταση των δικαιούχων ή την υπ' αυτών παροχή υπηρεσιών, όπως:

α) στο Βέλγιο

- η υποχρέωση κατοχής δελτίου επαγγελματικής ταυτότητος (carte professionnelle) (άρθρο 1 του Νόμου της 19ης Φεβρουαρίου 1965)-

β) στη Γαλλία

- η υποχρέωση κατοχής δελτίου ταυτότητος αλλοδαπού εμπόρου (carte d'identite d'etranger commercant) (νομοθετικό διάταγμα της 12ης Νοεμβρίου 1938, διάταγμα της 2ας Φεβρουαρίου 1939 όπως τροποποιήθηκε με το διάταγμα της 27ης Οκτωβρίου 1969, Νόμος της 8ης Οκτωβρίου 1940, Νόμος της 10ης Απριλίου 1954, διάταγμα αριθ. 59-852 της 9ης Ιουλίου 1959),

ο αποκλεισμός από το δικαίωμα ανανεώσεως εμπορικών μισθώσεων (διάταγμα της 30ής Σεπτεμβρίου 1953 άρθρο 38)-

γ) στο Λουξεμβούργο

- η υποχρέωση κατοχής αδείας περιορισμένης χρονικής ισχύος που χορηγείται σε αλλοδαπούς (άρθρο 21 του Νόμου της 2ας Ιουνίου 1962).

Άρθρο 5

1. Τα Κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι δικαιούχοι της παρούσης οδηγίας να έχουν το δικαίωμα συμμετοχής σε επαγγελματικές οργανώσεις υπό τους αυτούς όρους και με τα αυτά δικαιώματα και υποχρεώσεις όπως και οι ημεδαποί.

2. Σε περίπτωση εγκαταστάσεως, το δικαίωμα συμμετοχής στις οργανώσεις αυτές συνεπάγεται το δικαίωμα εκλογής ή το δικαίωμα διορισμού σε διοικητικές θέσεις των οργανώσεων αυτών. Οι διοικητικές αυτές θέσεις πάντως είναι δυνατό να προορίζονται για τους ημεδαπούς, εφ' όσον η οργάνωση αυτή μετέχει δυνάμει διατάξεως νομοθετικού ή κανονιστικού χαρακτήρα στην άσκηση δημοσίας εξουσίας.

3. Στο Μέγα Δουκάτο του Λουξεμβούργου η ιδιότης του μέλους του Εμπορικού ή Επαγγελματικού Επιμελητηρίου δεν δίνει στους δικαιούχους, της παρούσης οδηγίας, το δικαίωμα συμμετοχής για την ανάδειξη των διοικητικών οργάνων των Επιμελητηρίων αυτών.

Άρθρο 6

Ουδέν Κράτος μέλος παρέχει στους υπηκόους του που μεταβαίνουν σε άλλο Κράτος μέλος για να ασκήσουν μία από τις δραστηριότητες που αναφέρονται στα άρθρα 2 και 3 οποιαδήποτε ενίσχυση που μπορεί να νοθεύσει τους όρους εγκαταστάσεως.

Άρθρο 7

1. Αν Κράτος μέλος υποδοχής απαιτεί από τους υπηκόους του για την πρόσβαση σε μία από τις δραστηριότητες που αναφέρεται στα άρθρα 2 και 3, απόδειξη εντιμότητος καθώς και απόδειξη μη κηρύξεως σε πτώχευση ή μία μόνον από τις δύο αποδείξεις αυτές, το εν λόγω Κράτος δέχεται ως επαρκή απόδειξη προκειμένου για υπηκόους άλλων Κρατών μελών, την προσαγωγή αποσπάσματος ποινικού μητρώου, ελλείψει δε τούτου, ενός ισοδυνάμου εγγράφου που έχει εκδοθεί από αρμόδια δικαστική ή διοικητική αρχή της χώρας καταγωγής ή προελεύσεως από το οποίο να προκύπτει ότι οι απαιτήσεις αυτές ικανοποιούνται. Εν τούτοις στην περίπτωση διαμεσολαβητών που μεταβαίνουν από οικία σε οικία προς αναζήτηση παραγγελιών, είναι δυνατόν επίσης να ληφθούν υπόψη στοιχεία διαφορετικά από αυτά που πιστοποιούνται στο έγγραφο που αναφέρεται στο προηγούμενο εδάφιο, αν αυτά τα στοιχεία έχουν επισήμως πιστοποιηθεί και δείχνουν σαφώς, ότι ο ενδιαφερόμενος δεν πληροί όλες τις προϋποθέσεις εντιμότητος που είναι απαραίτητες για την άσκηση της εν λόγω δραστηριότητος. Ο έλεγχος αυτός πάντως δεν θα διεξάγεται κατά τρόπο συστηματικό.

2. Αν η χώρα καταγωγής ή προελεύσεως δεν χορηγεί τέτοιο έγγραφο όσον αφορά την μη πτώχευση, τούτο είναι δυνατόν να αντικατασταθεί από ένορκη δήλωση του ενδιαφερομένου ενώπιον αρμοδίας δικαστικής ή διοικητικής αρχής, συμβολαιογράφου ή αρμοδίου επαγγελματικού οργανισμού της χώρας καταγωγής ή προελεύσεως.

3. Τα έγγραφα που εκδίδονται σύμφωνα με την παράγραφο 1 ή την παράγραφο 2, δεν είναι δυνατόν να υποβληθούν μετά την πάροδο τριών μηνών από της εκδόσεώς τους.

4. Τα Κράτη μέλη ορίζουν εντός της προθεσμίας που προβλέπεται στο άρθρο 9, τις αρχές και τους οργανισμούς που είναι αρμόδιοι για την έκδοση των εγγράφων αυτών, ενημερώνουν δε αμέσως περί αυτού τα άλλα Κράτη μέλη και την Επιτροπή.

Άρθρο 8

Τα Κράτη μέλη, στα οποία η πρόσβαση στο επάγγελμα εξαρτάται από ορκοδοσία, εξασφαλίζουν ώστε ο τύπος του όρκου αυτού να δύναται επίσης να δοθεί και από αλλοδαπούς. Όταν δεν συμβαίνει αυτό, τα Κράτη μέλη καθιερώνουν ένα κατάλληλο και ισοδύναμο τύπο όρκου.

Άρθρο 9

Τα Κράτη μέλη λαμβάνουν τα μέτρα που είναι αναγκαία για να συμμορφωθούν προς την παρούσα οδηγία εντός έξη μηνών από της κοινοποιήσεώς της και ενημερώνουν αμέσως περί αυτού την Επιτροπή.

Άρθρο 10

Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα Κράτη μέλη.

Έγινε στις Βρυξέλλες, στις 30 Νοεμβρίου 1970.

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

H. D. GRIESAU

(1) ΕΕ αριθ. 2 της 15.1.1962, σ. 36/62.

(2) ΕΕ αριθ. 2 της 15.1.1962, σ. 32/62.

(3) EΕ αριθ. Α 51 της 29.4.1970, σ. 4.

(4) ΕΕ αριθ. Α 108 της 26.8.1970, σ. 20.

(5) ΕΕ αριθ. 56 της 4.4.1964, σ. 863/64 και 669/64.

(6) ΕΕ αριθ. 117 της 23.7.1964, σ. 1871/64.

2

(7) ΕΕ αριθ. Ν 260 της 22.10.1968, σ. 1.

(8) Στατιστικό γραφείο των Ηνωμένων Εθνών, Στατιστικές μελέτες, Σειρά Μ, Αριθ. 4, Θεώρ. 1 (Νέα Υόρκη, 1958).