|
15.3.2021 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 87/29 |
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2021/447
z dnia 12 marca 2021 r.
określające zmienione wartości wskaźników emisyjności na potrzeby przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji na lata 2021–2025 zgodnie z art. 10a ust. 2 dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiającą system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych w Unii oraz zmieniającą dyrektywę Rady 96/61/WE (1), w szczególności jej art. 10a ust. 2 akapit trzeci,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
Decyzją Komisji 2011/278/UE (2) określono 54 wskaźniki emisyjności służące jako podstawa przydziału bezpłatnych uprawnień („wskaźniki emisyjności”) oraz wartości tych wskaźników na lata 2013–2020. Rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2019/331 (3) uchylono i zastąpiono decyzję 2011/278/UE z dniem 1 stycznia 2021 r. i ustanowiono identyczne punkty wyjścia dla określania rocznych stóp redukcji dla każdej aktualizacji wartości wskaźnika emisyjności na lata 2021–2030. |
|
(2) |
W zakresie, w jakim było to możliwe, 54 wartości wskaźników emisyjności w decyzji 2011/278/UE zostały określone na podstawie danych dotyczących efektywności w zakresie emisji gazów cieplarnianych w poszczególnych instalacjach, dostarczonych przez odpowiednie europejskie stowarzyszenia branżowe zgodnie z zasadami określonymi przez Komisję w wytycznych i tzw. „wytycznych sektorowych”. Biorąc pod uwagę dobrowolny charakter gromadzenia danych, zbiór danych nie obejmował wszystkich przedmiotowych instalacji. 14 wartości wskaźników emisyjności dla produktów opierało się na danych z instalacji jednoproduktowych, ponieważ przypisanie emisji do poszczególnych produktów w przedmiotowych instalacjach wieloproduktowych nie zostało uznane za wykonalne w określonych ramach czasowych. Ze względu na brak danych z poszczególnych instalacji pięć wartości wskaźników emisyjności dla produktów oraz wartości wskaźników emisyjności opartych na cieple i paliwie zostało oparte na informacjach zawartych w dokumentach referencyjnych dotyczących najlepszych dostępnych technik (BREF) lub innej dokumentacji. Cztery wartości wskaźników emisyjności dla produktów oparto na innych wartościach wskaźników emisyjności dla produktów w celu zapewnienia równych warunków działania producentom tych samych lub podobnych produktów. |
|
(3) |
Skorygowane wartości wskaźników emisyjności należy określić na podstawie zweryfikowanych informacji na temat efektywności w zakresie emisji gazów cieplarnianych w instalacjach zgłoszonych zgodnie z art. 11 dyrektywy 2003/87/WE za lata 2016 i 2017. Dla każdego wskaźnika emisyjności należy obliczyć średnią wydajność 10 % najbardziej wydajnych instalacji w latach 2016 i 2017. Na podstawie porównania tych wartości z wartościami wskaźników emisyjności określonymi w decyzji 2011/278/UE, które opierały się na danych dotyczących wyników za lata 2007 i 2008, należy określić roczne stopy redukcji dla każdego wskaźnika emisyjności w odniesieniu do 9-letniego okresu od 2007/2008 r.do 2016/2017 r. Te roczne stopy redukcji wykorzystuje się następnie do obliczenia, w drodze ekstrapolacji, odpowiednich redukcji wartości wskaźników emisyjności dla 15-letniego okresu od 2007/2008 r. do 2022/2023 r. Zgodnie z art. 10a ust. 2 dyrektywy 2003/87/WE zastosowana redukcja w okresie 15 lat nie powinna być niższa niż 3 % ani wyższa niż 24 %. Do aktualizacji wartości wskaźników emisyjności dla związków aromatycznych, wodoru, gazu syntezowego i ciekłego metalu zastosowanie mają przepisy szczegółowe. |
|
(4) |
Wykaz instalacji zawierający informacje istotne dla przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji został przekazany Komisji przez państwa członkowskie do dnia 30 września 2019 r. zgodnie z art. 11 ust. 1 dyrektywy 2003/87/WE. Aby zapewnić oparcie wartości wskaźników emisyjności na prawidłowych danych, Komisja przeprowadziła dogłębne kontrole kompletności i spójności danych istotnych dla przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji, również z wykorzystaniem zautomatyzowanych narzędzi. W stosownych przypadkach Komisja zwróciła się do zainteresowanych właściwych organów o wyjaśnienia i korekty. W wyniku tej procedury Komisja uzyskała dokładny, spójny i porównywalny zestaw danych dotyczących efektywności w zakresie emisji gazów cieplarnianych w odniesieniu do wszystkich instalacji stacjonarnych objętych dyrektywą 2003/87/WE. Ten zbiór danych wysokiej jakości wykorzystano do określenia skorygowanych wartości wskaźników emisyjności na lata 2021–2025 dla każdego z 54 wskaźników. Dane ze wszystkich podinstalacji objętych definicją konkretnego wskaźnika emisyjności, określoną w załączniku I do rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/331, wykorzystano do określenia średnich wyników 10 % najbardziej wydajnych instalacji w latach 2016 i 2017, jak określono w art. 10a ust. 2 dyrektywy 2003/87/WE i motywie 11 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/410 (4). |
|
(5) |
Art. 27 dyrektywy 2003/87/WE stanowi, że państwa członkowskie mogą, pod pewnymi warunkami, wyłączyć z zakresu EU ETS instalacje, które zgłosiły emisje poniżej 25 000 ton ekwiwalentu dwutlenku węgla, oraz w przypadku gdy prowadząc działalność spalania, mają nominalną moc cieplną poniżej 35 MW, z wyłączeniem emisji z biomasy. Art. 27a dyrektywy 2003/87/WE stanowi, że państwa członkowskie mogą również wyłączyć z systemu EU ETS instalacje, które zgłosiły emisje poniżej 2 500 ton ekwiwalentu dwutlenku węgla, z pominięciem emisji z biomasy. Na podstawie tych przepisów kilka państw członkowskich podjęło decyzję o wyłączeniu instalacji z EU ETS na lata 2021–2025. Instalacje te nie powinny być brane pod uwagę przy określaniu zmienionych wartości wskaźników emisyjności. |
|
(6) |
Rozporządzenie delegowane (UE) 2019/331 zawiera przepisy dotyczące określania emisji na poziomie podinstalacji w celu zapewnienia spójnego traktowania emisji wprowadzanych i wyprowadzanych i produkcji wewnętrznej mierzalnego ciepła, gazów odlotowych zawierających węgiel i przekazanego CO2. W tym celu odpowiednie współczynniki emisji zostały określone przy użyciu wartości wskaźnika emisyjności opartego na cieple i paliwie, które z kolei zostały zaktualizowane poprzez zastosowanie ustalonych rocznych stóp redukcji. W odniesieniu do wprowadzenia ciepła o nieznanych lub nieokreślonych współczynnikach emisji oraz w odniesieniu do wyprowadzenia ciepła zastosowano wartość 53,3 t ekwiwalentu CO2/TJ. Wartość tę uzyskano poprzez zastosowanie rocznej stopy redukcji wynoszącej 1,6 % do wartości wskaźnika emisyjności opartego na cieple w odniesieniu do 9-letniego okresu od 2007/2008 r. do 2016/2017 r. W odniesieniu do wyprowadzenia gazów odlotowych wartość 37,4 t ekwiwalentu CO2/TJ została odjęta od rzeczywistego współczynnika emisji gazów odlotowych. Wartość ta odpowiada współczynnikowi emisji gazu ziemnego (56,1 t ekwiwalentu CO2/TJ) pomnożonemu przez współczynnik 0,667, który odpowiada różnicy w sprawnościach między wykorzystaniem gazu odlotowego a wykorzystaniem gazu ziemnego będącego paliwem referencyjnym. W odniesieniu do wyprowadzenia gazu odlotowego zastosowano wartość 48,0 t ekwiwalentu CO2/TJ. Wartość tę uzyskano poprzez zastosowanie rocznej stopy redukcji wynoszącej 1,6 % do wartości wskaźnika emisyjności opartego na paliwie w odniesieniu do 9-letniego okresu od 2007/2008 r. do 2016/2017 r. |
|
(7) |
W przypadku podinstalacji wprowadzających produkty pośrednie, których produkcja objęta jest granicami systemowymi odpowiedniego wskaźnika emisyjności dla produktów, a określenie emisji gazów cieplarnianych związanych z wytwarzaniem tych produktów pośrednich na podstawie przedłożonych danych nie było możliwe, przy określaniu zmienionych wartości wskaźników emisyjności nie należy uwzględniać efektywności w zakresie emisji gazów cieplarnianych w przedmiotowych podinstalacjach. Dotyczy to aktualizacji wartości wskaźnika emisyjności dla produktów rafineryjnych, ciekłego metalu, dolomitu spiekanego, amoniaku, wodoru i węglanu sodu. W przypadku podinstalacji wyprowadzających produkty pośrednie oraz kiedy określenie emisji gazów cieplarnianych związanych z wytwarzaniem dalszych produktów na podstawie przedłożonych danych nie było możliwe, przy określaniu zmienionych wartości wskaźników emisyjności nie należy uwzględniać efektywności w zakresie emisji gazów cieplarnianych w przedmiotowych podinstalacjach. Dotyczy to aktualizacji wartości wskaźnika emisyjności dla produktów rafineryjnych i ciekłego metalu. |
|
(8) |
Metoda przypisywania emisji do różnych podinstalacji ustanowiona w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2019/331 może prowadzić do ujemnej efektywności w zakresie emisji gazów cieplarnianych w przypadkach, gdy ciepło wytworzone przy użyciu paliwa o niskim współczynniku emisji jest wyprowadzane do innych podinstalacji lub instalacji. W takich przypadkach efektywność w zakresie emisji gazów cieplarnianych w danej podinstalacji powinna wynosić zero do celów określenia zmienionych wartości wskaźników emisyjności. |
|
(9) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Zmian Klimatu, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Zmienione wartości wskaźników emisyjności wymienione w załączniku mają zastosowanie do zharmonizowanego przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji na lata 2021–2025.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 12 marca 2021 r.
W imieniu Komisji
Ursula VON DER LEYEN
Przewodnicząca
(1) Dz.U. L 275 z 25.10.2003, s. 32.
(2) Decyzja Komisji 2011/278/UE z dnia 27 kwietnia 2011 r. w sprawie ustanowienia przejściowych zasad dotyczących zharmonizowanego przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji w całej Unii na mocy art. 10a dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 130 z 17.5.2011, s. 1).
(3) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/331 z dnia 19 grudnia 2018 r. w sprawie ustanowienia przejściowych zasad dotyczących zharmonizowanego przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji w całej Unii na podstawie art. 10a dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 59 z 27.2.2019, s. 8).
(4) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/410 z dnia 14 marca 2018 r. zmieniająca dyrektywę 2003/87/WE w celu wzmocnienia efektywnych pod względem kosztów redukcji emisji oraz inwestycji niskoemisyjnych oraz decyzję (UE) 2015/1814 (Dz.U. L 76 z 19.3.2018, s. 3).
ZAŁĄCZNIK
Wskaźniki emisyjności
Do celów niniejszego załącznika stosuje się definicje objętych nimi produktów oraz procesów i emisji (granice systemowe) określone w załączniku I do rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/331.
1. Wskaźniki emisyjności dla produktu bez uwzględnienia zamienności paliw i energii elektrycznej
|
Wskaźnik emisyjności dla produktu |
Średnia wartość 10 % najbardziej wydajnych instalacji w 2016 i 2017 r. (t ekwiwalentu CO2/t) |
Wartość wskaźnika emisyjności (uprawnienia/t) na lata 2021–2025 |
|
Koks |
0,144 |
0,217 |
|
Ruda spiekana |
0,163 |
0,157 |
|
Ciekły metal |
1,331 |
1,288 |
|
Wstępnie spieczona anoda |
0,317 |
0,312 |
|
Aluminium |
1,484 |
1,464 |
|
Szary klinkier cementowy |
0,722 |
0,693 |
|
Biały klinkier cementowy |
0,973 |
0,957 |
|
Wapno |
0,746 |
0,725 |
|
Dolomit kalcynowany |
0,881 |
0,815 |
|
Dolomit spiekany |
1,441 |
1,406 |
|
Szkło typu float |
0,421 |
0,399 |
|
Butle i słoiki ze szkła bezbarwnego |
0,323 |
0,290 |
|
Butle i słoiki ze szkła barwnego |
0,265 |
0,237 |
|
Produkty z włókien szklanych ciągłych |
0,290 |
0,309 |
|
Cegły licówki |
0,094 |
0,106 |
|
Kostki brukowe |
0,140 |
0,146 |
|
Dachówki |
0,130 |
0,120 |
|
Proszek uzyskany metodą suszenia rozpyłowego |
0,050 |
0,058 |
|
Gips |
0,048 |
0,047 |
|
Suszony gips wtórny |
0,008 |
0,013 |
|
Krótkowłóknista masa celulozowa siarczanowa |
0,000 |
0,091 |
|
Długowłóknista masa celulozowa siarczanowa |
0,001 |
0,046 |
|
Masa celulozowa siarczynowa, masa termomechaniczna i masa mechaniczna |
0,000 |
0,015 |
|
Masa makulaturowa |
0,000 |
0,030 |
|
Papier gazetowy |
0,007 |
0,226 |
|
Wysokogatunkowy papier niepowlekany |
0,011 |
0,242 |
|
Wysokogatunkowy papier powlekany |
0,043 |
0,242 |
|
Bibułka higieniczna |
0,139 |
0,254 |
|
Testliner i fluting |
0,071 |
0,188 |
|
Tektura niepowlekana |
0,009 |
0,180 |
|
Tektura powlekana |
0,011 |
0,207 |
|
Kwas azotowy |
0,038 |
0,230 |
|
Kwas adypinowy |
0,32 |
2,12 |
|
Monomer chlorku winylu (VCM) |
0,171 |
0,155 |
|
Fenol/aceton |
0,244 |
0,230 |
|
PVC-S |
0,073 |
0,066 |
|
PVC-E |
0,103 |
0,181 |
|
Soda kalcynowana |
0,789 |
0,753 |
2. Wskaźniki emisyjności dla produktu z uwzględnieniem zamienności paliw i energii elektrycznej
|
Wskaźnik emisyjności dla produktu |
Średnia wartość 10 % najbardziej wydajnych instalacji w 2016 i 2017 r. (t ekwiwalentu CO2/t) |
Wartość wskaźnika emisyjności (uprawnienia/t) na lata 2021–2025 |
|
Produkty rafineryjne |
0,0255 |
0,0228 |
|
Stal węglowa z pieca łukowego |
0,209 |
0,215 |
|
Stal wysokostopowa z pieca łukowego |
0,266 |
0,268 |
|
Odlew żeliwny |
0,299 |
0,282 |
|
Wełna mineralna |
0,595 |
0,536 |
|
Płyta gipsowa |
0,119 |
0,110 |
|
Sadza |
1,141 |
1,485 |
|
Amoniak |
1,604 |
1,570 |
|
Kraking parowy |
0,693 |
0,681 |
|
Związki aromatyczne |
0,0072 |
0,0228 |
|
Styren |
0,419 |
0,401 |
|
Wodór |
4,09 |
6,84 |
|
Gaz syntezowy (syngaz) |
0,009 |
0,187 |
|
Tlenek etylenu/glikole etylenowe |
0,314 |
0,389 |
3. Wskaźniki emisyjności oparte na cieple i na paliwie
|
Wskaźnik emisyjności |
Średnia wartość 10 % najbardziej wydajnych instalacji w 2016 i 2017 r. (t ekwiwalentu CO2/TJ) |
Wartość wskaźnika emisyjności (uprawnienia/TJ) na lata 2021–2025 |
|
Wskaźnik emisyjności oparty na cieple |
1,6 |
47,3 |
|
Wskaźnik emisyjności oparty na paliwie |
34,34 |
42,6 |