L_2010217EL.01000401.xml

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΕ) αριθ. 742/2010 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

της 17ης Αυγούστου 2010

σχετικά με την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1272/2009 για τη θέσπιση κοινών λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου όσον αφορά την αγορά και την πώληση γεωργικών προϊόντων από τη δημόσια παρέμβαση

Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,

τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2007, για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των γεωργικών αγορών και ειδικών διατάξεων για ορισμένα γεωργικά προϊόντα (ενιαίος κανονισμός ΚΟΑ) (1), και ιδίως το άρθρο 43 στοιχεία α) και δ), σε συνδυασμό με το άρθρο 4,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1)

Οι απαιτήσεις τις οποίες οφείλουν να πληρούν τα σιτηρά ώστε να είναι επιλέξιμα για δημόσια παρέμβαση και οι μέθοδοι που πρέπει να χρησιμοποιούνται για την εκτέλεση των δοκιμών προκειμένου να εξακριβωθεί η εν λόγω επιλεξιμότητα, σύμφωνα με το άρθρο 7 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1272/2009 της Επιτροπής (2), περιλαμβάνονται στο παράρτημα I, μέρη I έως VIII και XII του εν λόγω κανονισμού. Ορισμένες από τις μεθόδους αυτές αποτέλεσαν το αντικείμενο τροποποιήσεων από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Τυποποίησης (CEN). Προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι εξελίξεις όσον αφορά ορισμένες από τις μεθόδους αυτές και να δοθεί προτεραιότητα στα ευρωπαϊκά πρότυπα, θα πρέπει να προσαρμοστούν οι εν λόγω μέθοδοι. Για να διασφαλιστεί η ομοιόμορφη και συνεχής εφαρμογή των μεθόδων αυτών κατά τη διάρκεια της ίδιας περιόδου παρέμβασης, θα πρέπει να προβλεφθεί ότι οι εν λόγω μέθοδοι αντιστοιχούν σε εκείνες που ισχύουν την πρώτη ημέρα της περιόδου εμπορίας.

(2)

Η πρότυπη μέθοδος για τον προσδιορισμό των υλών που δεν είναι βασικά σιτηρά άμεμπτης ποιότητας, η οποία επί του παρόντος παρατίθεται στο μέρος IV του παραρτήματος Ι του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1272/2009, περιγράφεται στο μέρος V του λόγω παραρτήματος. Το σημείο 1 του μέρους V, σχετικά με τον μαλακό σίτο, τον σκληρό σίτο και το κριθάρι, αποτέλεσε το αντικείμενο επικαιροποίησης στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού προτύπου EN 15587:2008. Το εν λόγω πρότυπο θα πρέπει να περιληφθεί στο εν λόγω σημείο.

(3)

Το παράρτημα I, μέρος III, του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1272/2009 περιλαμβάνει ορισμό των υλών που δεν είναι βασικά σιτηρά άμεμπτης ποιότητας καθώς και των ειδικών παραγόντων ανά σιτηρό τα οποία πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για τον ορισμό των ξένων προσμείξεων. Για λόγους ακρίβειας και αντιστοιχίας με το ευρωπαϊκό πρότυπο EN 15587:2008, θα πρέπει να προσαρμοστούν ορισμένοι ορισμοί και να μετακινηθούν ορισμένες επιμέρους στήλες από μία κατηγορία σε άλλη. Μετά τις αλλαγές αυτές στις επιμέρους στήλες, θα πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως το παράρτημα Ι, μέρος ΙΙ σχετικά με τις ελάχιστες απαιτήσεις ποιότητας.

(4)

Η διεθνής μέθοδος ISO 712:1998, που επί του παρόντος παρατίθεται στο μέρος IV του παραρτήματος I του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1272/2009, ως μία από τις μεθόδους για τον προσδιορισμό της υγρασίας, αποτέλεσε το αντικείμενο, για τα σιτηρά εκτός από τον αραβόσιτο, επικαιροποίησης στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού και διεθνούς προτύπου EN ISO 712:2009. Είναι σκόπιμο να ενσωματωθεί το εν λόγω πρότυπο. Για τον αραβόσιτο, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη η επικαιροποίηση στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού και διεθνούς προτύπου EN ISO 6540:2010. Θα πρέπει επίσης να καταργηθεί το μέρος VI του παραρτήματος I που δεν έχει πλέον λόγο ύπαρξης και να προσαρμοστεί αναλόγως η παράγραφος 3 του μέρους XII του παραρτήματος I.

(5)

Η πρότυπη μέθοδος για τον προσδιορισμό της περιεκτικότητας του μαλακού σίτου σε πρωτεΐνες, η οποία επί του παρόντος αναφέρεται στο μέρος IV του παραρτήματος I του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1272/2009, είναι η μέθοδος που αναγνωρίζεται από τη Διεθνή Ένωση για την Επιστήμη και την Τεχνολογία Σιτηρών (ICC), της οποίας το σχετικό πρότυπο φέρει τον αριθμό 105/2. Μετά τις εργασίες της CEN, θα πρέπει να αντικατασταθεί η μέθοδος αυτή από το ευρωπαϊκό και διεθνές πρότυπο EN ISO 20483:2006 και να επεκταθεί στον σκληρό σίτο. Θα πρέπει επίσης να προβλεφθεί, ως εναλλακτική μέθοδος, το πρότυπο CEN ISO/TS 16634-2:2009.

(6)

Ο δείκτης Zélény για τον μαλακό σίτο, ο οποίος προσδιορίζεται με βάση τη διεθνή μέθοδο ISO 5529:1992, η οποία επί του παρόντος παρατίθεται στο μέρος IV του παραρτήματος I του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1272/2009, αποτέλεσε το αντικείμενο επικαιροποίησης στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού και διεθνούς προτύπου EN ISO 5529:2009. Είναι σκόπιμο να ενσωματωθεί το εν λόγω πρότυπο.

(7)

Ο αριθμός πτώσης Hagberg, ο οποίος προσδιορίζεται με βάση τη διεθνή μέθοδο ISO 3093:2004, η οποία επί του παρόντος παρατίθεται στο μέρος IV του παραρτήματος I του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1272/2009, αποτέλεσε το αντικείμενο επικαιροποίησης στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού και διεθνούς προτύπου EN ISO 3093:2009. Είναι σκόπιμο να ενσωματωθεί το εν λόγω πρότυπο.

(8)

Η πρότυπη μέθοδος για τον προσδιορισμό του βαθμού απώλειας της υαλώδους όψης στον σκληρό σίτο, η οποία επί του παρόντος παρατίθεται στο μέρος IV του παραρτήματος Ι του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1272/2009, περιγράφεται στο μέρος VΙΙΙ του λόγω παραρτήματος. Μετά τις εργασίες της CEN, θα πρέπει να αντικατασταθεί η μέθοδος αυτή από την ευρωπαϊκή μέθοδο EN 15585:2008. Θα πρέπει να ενσωματωθεί το εν λόγω πρότυπο και να καταργηθεί το μέρος VIII του παραρτήματος I.

(9)

Η διεθνής μέθοδος αναφοράς ISO 7971/2:1995 για τον προσδιορισμό του ειδικού βάρους, η οποία επί του παρόντος αναφέρεται στο μέρος IV του παραρτήματος I του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1272/2009, αποτέλεσε το αντικείμενο επικαιροποίησης στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού και διεθνούς προτύπου EN ISO 7971/3:2009. Είναι σκόπιμο να ενσωματωθεί το εν λόγω πρότυπο.

(10)	Ο παρών κανονισμός πρέπει να εφαρμοστεί από την ημερομηνία κατά την οποία αρχίζουν να ισχύουν οι διατάξεις του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1272/2009 για τα σιτηρά.

(11)

Ωστόσο, για να μπορέσουν τα κράτη μέλη να θέσουν σε εφαρμογή τις τροποποιήσεις ή επικαιροποιήσεις που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό, ιδίως όσον αφορά τις προσμείξεις και τις παραπομπές στο πρότυπο EN 15587, πρέπει να προβλεφθεί εύλογη προθεσμία για την εφαρμογή ορισμένων διατάξεων. Οι τροποποιήσεις αυτές θα πρέπει να αρχίσουν να εφαρμόζονται από την περίοδο εμπορίας 2011/2012.

(12)	Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της διαχειριστικής επιτροπής για την κοινή οργάνωση των γεωργικών αγορών,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1272/2009 τροποποιείται ως εξής:

Το άρθρο 7 τροποποιείται ως εξής:

α)

στην παράγραφο 2, η πρώτη περίπτωση αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«—	για τα σιτηρά: στο παράρτημα I μέρη ΙΙΙ, IV, V, VII και XII,»·

β)

προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος 3:

«3. Για τον προσδιορισμό της ποιότητας των σιτηρών που προσφέρονται ή προσκομίζονται στην παρέμβαση, οι χρησιμοποιούμενες μέθοδοι είναι εκείνες που περιγράφονται στο παράρτημα Ι οι οποίες έχουν υιοθετηθεί, κατά περίπτωση, στο πλαίσιο των ευρωπαϊκών ή/και διεθνών προτύπων, στην πρόσφατη μορφή τους που ισχύει την πρώτη ημέρα κάθε περιόδου εμπορίας.».

2)	Το παράρτημα Ι τροποποιείται σύμφωνα με το παράρτημα του παρόντος κανονισμού.

Άρθρο 2

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επόμενη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Εφαρμόζεται από την 1η Ιουλίου 2010.

Ωστόσο, το άρθρο 1 σημείο 2), όσον αφορά το σημείο B του μέρους II, το μέρος III, το σημείο α) του μέρους IV καθώς και το μέρος V του παραρτήματος I του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1272/2009, εφαρμόζονται από την 1η Ιουλίου 2011.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες, 17 Αυγούστου 2010.

Για την Επιτροπή

Ο Πρόεδρος

José Manuel BARROSO

(1) ΕΕ L 299 της 16.11.2007, σ. 1.

(2) ΕΕ L 349 της 29.12.2009, σ. 1.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Το παράρτημα Ι του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1272/2009 τροποποιείται ως εξής:

Τα μέρη II έως V αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:

«ΜΕΡΟΣ II

Ελάχιστες απαιτήσεις ποιότητας που αναφέρονται στο μέρος Ι

Σκληρός σίτος

Μαλακός σίτος

Κριθάρι

Αραβόσιτος

Σόργο

A.	Μέγιστη υγρασία

14,5 %

13,5 %

B.	Μέγιστη εκατοστιαία περιεκτικότητα σε άλλες ύλες πλην των βασικών σιτηρών άμεμπτης ποιότητας

12 %

1.	Θραυσμένοι σπόροι

6 %

5 %

2.	Προσμείξεις αποτελούμενες από σπόρους

8,5 %

7 %

12 %

5 %

2.1.	Προσμείξεις εκτός των ευρωτιασμένων σπόρων

5 %

7 %

12 %

5 %

α)	συρρικνωμένοι σπόροι

ά.α.

β)	άλλα σιτηρά

3 %

5 %

γ)	σπόροι προσβεβλημένοι από επιβλαβείς οργανισμούς

δ)	σπόροι με αποχρωματισμένο φύτρο

ά.α.

ε)	σπόροι που έχουν υπερθερμανθεί κατά την ξήρανση

0,50 %

3 %

0,50 %

2.2.	Ευρωτιασμένοι σπόροι

3,5 %

ά.α.

3.	Σπόροι που έχουν βλαστήσει

4 %

6 %

4.	Διάφορες ξένες προσμείξεις:

4,5 % (*1)

3 %

εκ των οποίων:

α)	ξένοι σπόροι:

—	επιβλαβείς

0,10 %

—

άλλοι

β)	κατεστραμμένοι σπόροι:

—	σπόροι οι οποίοι έχουν καταστραφεί από αυθόρμητη έκλυση θερμότητας ή από υπερθέρμανση κατά την ξήρανση

0,05 %

—	σπόροι που έχουν προσβληθεί από φουζαρίωση

1,5 %

—

άλλοι

γ)	ξένες ύλες

δ)	λέπυρα (για τον αραβόσιτο τμήματα του στάχυος)

ε)

ερυσίβη

0,05 %

ά.α.

στ)	σάπιοι σπόροι

ά.α.

ζ)	προσμείξεις ζωικής προέλευσης

Γ.	Μέγιστη εκατοστιαία περιεκτικότητα σε αλευρώδεις, έστω μερικώς, σπόρους

27 %

ά.α.

Δ.	Μέγιστη περιεκτικότητα σε τανίνη (*2)

ά.α.

1 %

E.	Ελάχιστο ειδικό βάρος (kg/hl)

ά.α.

ΣΤ.	Ελάχιστη περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες (*2)

11,5 %

10,5 %

ά.α.

Ζ.	Ελάχιστος χρόνος πτώσης σε δευτερόλεπτα (Hagberg)

220

ά.α.

H.	Ελάχιστη τιμή του δείκτη Zeleny (ml)

ά.α.

“X”	απαιτείται ανάλυση χωρίς συγκεκριμένο όριο, αλλά η περιεκτικότητα λαμβάνεται υπόψη για τα ανώτατα όρια που καθορίζονται στα σημεία 2 και 4 του πίνακα.

“ά.α.”:

άνευ αντικειμένου, δεν χρειάζεται ανάλυση.

Οι ύλες που δεν είναι βασικά σιτηρά άμεμπτης ποιότητας ορίζονται στο μέρος ΙΙΙ του παρόντος παραρτήματος.

Οι σπόροι βασικών σιτηρών και άλλων σιτηρών οι οποίοι έχουν καταστραφεί ή σαπίσει ταξινομούνται στις “διάφορες ξένες προσμείξεις” ακόμη και αν παρουσιάζουν ελαττώματα που ανήκουν σε άλλες κατηγορίες.

ΜΕΡΟΣ III

1. ΥΛΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΕ ΒΑΣΙΚΑ ΣΙΤΗΡΑ ΑΜΕΜΠΤΗΣ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ

1.1. Θραυσμένοι σπόροι

Για τον σκληρό σίτο, τον μαλακό σίτο και το κριθάρι, ο ορισμός των “θραυσμένων σπόρων” περιλαμβάνεται στο πρότυπο EN 15587.

Για τον αραβόσιτο, ως “θραυσμένοι σπόροι” νοούνται τα τεμάχια σπόρων ή οι σπόροι που διέρχονται από κόσκινο με κυκλικούς βρόχους διαμέτρου 4,5 mm.

Για το σόργο, ως “θραυσμένοι σπόροι” νοούνται τα τεμάχια σπόρων ή οι σπόροι που διέρχονται από κόσκινο με κυκλικούς βρόχους διαμέτρου 1,8 mm.

1.2. Προσμείξεις αποτελούμενες από σπόρους

α) Συρρικνωμένοι σπόροι

Για τον σκληρό σίτο, τον μαλακό σίτο και το κριθάρι, ο ορισμός των “συρρικνωμένων σπόρων” περιλαμβάνεται στο πρότυπο EN 15587. Ωστόσο, για το κριθάρι Εσθονίας, Λετονίας, Φινλανδίας και Σουηδίας, ως “συρρικνωμένοι σπόροι” νοούνται οι σπόροι με ειδικό βάρος τουλάχιστον 64 kg ανά εκατόλιτρο που προσφέρονται ή προσκομίζονται στην παρέμβαση σε αυτά τα κράτη μέλη, οι οποίοι, μετά την απομάκρυνση όλων των υλών που αναφέρονται στο παρόν παράρτημα, διέρχονται από κόσκινο με σχισμές 2,0 mm.

Οι συρρικνωμένοι σπόροι δεν αφορούν τον αραβόσιτο, ούτε το σόργο.

β) Άλλα σιτηρά

Για τον σκληρό σίτο, τον μαλακό σίτο και το κριθάρι, ο ορισμός των “άλλων σιτηρών” περιλαμβάνεται στο πρότυπο EN 15587.

Για τον αραβόσιτο και το σόργο, ως άλλα σιτηρά νοούνται όλοι οι σπόροι καλλιεργούμενων σιτηρών που δεν ανήκουν στο είδος των σπόρων που χαρακτηρίζουν το δείγμα.

γ) Σπόροι προσβεβλημένοι από επιβλαβείς οργανισμούς

Για τον σκληρό σίτο, τον μαλακό σίτο και το κριθάρι, ο ορισμός των “σπόρων που έχουν προσβληθεί από επιβλαβείς οργανισμούς” περιλαμβάνεται στο πρότυπο EN 15587.

Για τον αραβόσιτο και το σόργο, οι σπόροι που έχουν προσβληθεί από επιβλαβείς οργανισμούς είναι στο σύνολό τους σπόροι που παρουσιάζουν ορατή φθορά που έχει προκληθεί από έντομο, τρωκτικό, άκαρι ή άλλους επιβλαβείς για τον σπόρο οργανισμούς.

δ) Σπόροι με αποχρωματισμένο φύτρο

Για τον σκληρό και τον μαλακό σίτο, ο ορισμός περιλαμβάνεται στο πρότυπο EN 15587.

Οι σπόροι με αποχρωματισμένο φύτρο δεν αφορούν το κριθάρι, τον αραβόσιτο και το σόργο.

ε) Σπόροι που έχουν υπερθερμανθεί κατά την ξήρανση

Για τον σκληρό σίτο, τον μαλακό σίτο και το κριθάρι, ο ορισμός των “σπόρων που έχουν υπερθερμανθεί κατά την ξήρανση” περιλαμβάνεται στο πρότυπο EN 15587.

Για τον αραβόσιτο και το σόργο, οι σπόροι που έχουν υπερθερμανθεί κατά την ξήρανση είναι εκείνοι που εμφανίζουν εξωτερικά ίχνη φρύξης αλλά δεν είναι κατεστραμμένοι σπόροι.

στ) Σάπιοι σπόροι

Για τον σκληρό σίτο, ο ορισμός περιλαμβάνεται στο πρότυπο EN 15587.

Οι σπόροι που έχουν προσβληθεί από ευρωτίαση δεν αφορούν τον μαλακό σίτο, το κριθάρι τον αραβόσιτο και το σόργο.

1.3. Σπόροι που έχουν βλαστήσει

Για τον σκληρό σίτο, τον μαλακό σίτο και το κριθάρι, ο ορισμός των “σπόρων που έχουν βλαστήσει” περιλαμβάνεται στο πρότυπο EN 15587.

Για τον αραβόσιτο και το σόργο, σπόροι που έχουν βλαστήσει είναι εκείνοι των οποίων το ριζίδιο ή το βλαστίδιο είναι ορατό με γυμνό οφθαλμό. Εντούτοις, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η γενική όψη του δείγματος, όταν κρίνεται η περιεκτικότητά του σε σπόρους που έχουν βλαστήσει. Σπόροι που έχουν βλαστήσει είναι μόνον εκείνοι των οποίων το φύτρο έχει υποστεί οφθαλμοφανείς αλλαγές, οι οποίες καθιστούν εύκολη τη διάκρισή τους από τους κανονικούς.

1.4. Διάφορες προσμείξεις

α) Ξένοι σπόροι

Για τον σκληρό σίτο, τον μαλακό σίτο και το κριθάρι, ο ορισμός των “ξένων σπόρων” περιλαμβάνεται στο πρότυπο EN 15587.

Για τον αραβόσιτο και το σόργο, ξένοι σπόροι είναι οι σπόροι φυτών, καλλιεργούμενων ή μη, εκτός των σιτηρών. Αυτοί οι ξένοι σπόροι αποτελούνται από σπόρους χωρίς αξία ανάκτησης, από σπόρους που χρησιμοποιούνται για τα ζώα αλλά δεν είναι σιτηρά και από επιβλαβείς σπόρους.

Ως “επιβλαβείς σπόροι” νοούνται οι τοξικοί για τον άνθρωπο και τα ζώα, οι σπόροι που εμποδίζουν ή περιπλέκουν τον καθαρισμό και την άλεση των σιτηρών, καθώς και εκείνοι που βλάπτουν την ποιότητα των μεταποιημένων προϊόντων σιτηρών.

β) Κατεστραμμένοι σπόροι

Για τον σκληρό σίτο, τον μαλακό σίτο και το κριθάρι, ο ορισμός των “κατεστραμμένων σπόρων” περιλαμβάνεται στο πρότυπο EN 15587.

Για τον αραβόσιτο και το σόργο, “κατεστραμμένοι σπόροι” είναι εκείνοι οι οποίοι έχουν καταστεί ακατάλληλοι για τη διατροφή των ζώων, λόγω σήψης, μυκήτων (περιλαμβανομένης της φουζαρίωσης) ή βακτηριδίων ή λόγω άλλων αιτίων.

Σπόροι οι οποίοι έχουν καταστραφεί από αυθόρμητη έκλυση θερμότητας ή από υπερθέρμανση κατά την ξήρανση ανήκουν ομοίως σε αυτή την ομάδα. Αυτοί οι σπόροι είναι σπόροι πλήρως ανεπτυγμένοι, των οποίων το καλυπτήριο σύστημα έχει αποκτήσει χρώμα γκριζοκάστανο έως μαύρο, ενώ η διατομή του πυρήνα έχει αποκτήσει χρώμα γκριζοκίτρινο έως καστανόμαυρο.

Στο πρότυπο EN 15587, για τον σκληρό σίτο, τον μαλακό σίτο και το κριθάρι, ο ορισμός των “σπόρων που έχουν προσβληθεί από φουζαρίωση” περιλαμβάνεται στον ορισμό των κατεστραμμένων σπόρων.

γ) Ξένες ύλες

Για τον σκληρό σίτο, τον μαλακό σίτο και το κριθάρι, ο ορισμός των “ξένων υλών” περιλαμβάνεται στο πρότυπο EN 15587.

Για τον αραβόσιτο και το σόργο, θεωρούνται ξένες ύλες όλες οι ύλες ενός δείγματος που διέρχονται από κόσκινο με σχισμές 1 mm, με εξαίρεση τα ζωντανά και τα νεκρά έντομα.

δ) Λέπυρα (για τον αραβόσιτο: θραύσματα του στάχυος)

ε) Ερυσίβη

στ) Σάπιοι σπόροι

Για τον σκληρό και τον μαλακό σίτο, ο ορισμός περιλαμβάνεται στο πρότυπο EN 15587.

Οι σάπιοι σπόροι δεν αφορούν το κριθάρι, τον αραβόσιτο και το σόργο.

ζ) Προσμείξεις ζωικής προέλευσης

1.5. Ζώντες επιβλαβείς οργανισμοί

1.6. Αλευρώδεις σπόροι

Αλευρώδεις σπόροι σκληρού σίτου είναι οι σπόροι των οποίων ο πυρήνας δεν μπορεί να θεωρηθεί τελείως υαλώδης. Οι σπόροι αυτοί ορίζονται επίσης στο πρότυπο EN 15585.

2. ΕΙΔΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΑΝΑ ΣΙΤΗΡΟ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ ΥΠΟΨΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΡΙΣΜΟ ΤΩΝ ΞΕΝΩΝ ΠΡΟΣΜΕΙΞΕΩΝ

2.1. Σκληρός σίτος

Ως προσμείξεις συνιστάμενες από σπόρους νοούνται οι συρρικνωμένοι σπόροι, οι σπόροι άλλων σιτηρών, οι σπόροι που έχουν προσβληθεί από επιβλαβείς οργανισμούς, οι σπόροι με αποχρωματισμένο φύτρο, οι σπόροι που έχουν προσβληθεί από ευρωτίαση και οι σπόροι που έχουν υπερθερμανθεί κατά την ξήρανση.

Ως διάφορες ξένες προσμείξεις νοούνται οι ξένοι σπόροι, οι κατεστραμμένοι σπόροι (μεταξύ των οποίων και οι προσβληθέντες από φουζαρίωση), οι ξένες ύλες, τα λέπυρα, η ερυσίβη, οι σάπιοι σπόροι και οι προσμείξεις ζωικής προέλευσης.

2.2. Μαλακός σίτος

Ως προσμείξεις συνιστάμενες από σπόρους νοούνται οι συρρικνωμένοι σπόροι, οι σπόροι άλλων σιτηρών, οι σπόροι που έχουν προσβληθεί από επιβλαβείς οργανισμούς, οι σπόροι με αποχρωματισμένο φύτρο (μόνο αν η περιεκτικότητα υπερβαίνει το 8 %) και οι σπόροι που έχουν υπερθερμανθεί κατά την ξήρανση.

2.3. Κριθάρι

Ως προσμείξεις αποτελούμενες από σπόρους νοούνται οι συρρικνωμένοι σπόροι, οι σπόροι άλλων σιτηρών, οι σπόροι που έχουν προσβληθεί από επιβλαβείς οργανισμούς και οι σπόροι που έχουν υπερθερμανθεί κατά την ξήρανση.

Ως διάφορες ξένες προσμείξεις νοούνται οι ξένοι σπόροι, οι κατεστραμμένοι σπόροι (μεταξύ των οποίων και οι προσβληθέντες από φουζαρίωση), οι ξένες ύλες, τα λέπυρα και οι προσμείξεις ζωικής προέλευσης.

2.4. Αραβόσιτος

Ως προσμείξεις αποτελούμενες από σπόρους νοούνται οι σπόροι άλλων σιτηρών, οι σπόροι που έχουν προσβληθεί από επιβλαβείς οργανισμούς και οι σπόροι που έχουν υπερθερμανθεί κατά την ξήρανση.

Ως διάφορες ξένες προσμείξεις νοούνται οι ξένοι σπόροι, οι κατεστραμμένοι σπόροι (μεταξύ των οποίων και οι προσβληθέντες από φουζαρίωση), οι ξένες ύλες, τα θραύσματα του στάχυος και οι προσμείξεις ζωικής προέλευσης.

2.5. Σόργο

Ως προσμείξεις συνιστάμενες από σπόρους νοούνται οι σπόροι άλλων σιτηρών, οι σπόροι που έχουν προσβληθεί από επιβλαβείς οργανισμούς και οι σπόροι που έχουν υπερθερμανθεί κατά την ξήρανση.

ΜΕΡΟΣ IV

Μέθοδοι που χρησιμοποιούνται για τον καθορισμό της ποιότητας των σιτηρών που προσφέρονται ή προσκομίζονται στην παρέμβαση

Για τον καθορισμό της ποιότητας των σιτηρών που προσφέρονται ή προσκομίζονται στην παρέμβαση, οι χρησιμοποιούμενες μέθοδοι είναι, σύμφωνα με το άρθρο 7, οι ακόλουθες:

α)

η πρότυπη μέθοδος προσδιορισμού άλλων υλών πλην των βασικών σιτηρών άμεμπτης ποιότητας, η οποία συνίσταται:

—	στο πρότυπο EN 15587 για τον μαλακό σίτο, τον σκληρό σίτο και το κριθάρι,

—	στη μέθοδο που αναφέρεται στο μέρος V του παρόντος παραρτήματος για τον αραβόσιτο και το σόργο·

β)

η πρότυπη μέθοδος προσδιορισμού της υγρασίας, η οποία συνίσταται:

—	στο πρότυπο EN ISO 6540 για τον αραβόσιτο,

—	στο πρότυπο EN ISO 712 για τα σιτηρά πλην του αραβοσίτου ή

—	σε μέθοδο που βασίζεται στην τεχνολογία υπέρυθρης ακτινοβολίας.

Σε περίπτωση διαφοράς, γίνονται δεκτά μόνον τα αποτελέσματα του προτύπου EN ISO 6540 για τον αραβόσιτο ή του προτύπου EN ISO 712 για τα σιτηρά πλην του αραβοσίτου·

γ)	η πρότυπη μέθοδος για τον προσδιορισμό της περιεκτικότητας του σόργου σε τανίνες συνίσταται στο πρότυπο ISO 9648·

δ)	η πρότυπη μέθοδος για τον προσδιορισμό του μη κολλώδους και της επιδεκτικότητας μηχανικής κατεργασίας της ζύμης που λαμβάνεται από μαλακό σίτο είναι η μέθοδος που παρατίθεται στο μέρος VΙΙ του παρόντος παραρτήματος·

ε)

η πρότυπη μέθοδος για τον προσδιορισμό της περιεκτικότητας του αλεσμένου σκληρού και μαλακού σίτου σε πρωτεΐνες συνίσταται:

—	στο πρότυπο EN ISO 20483 ή

—	στο πρότυπο CEN ISO/TS 16634-2.

Σε περίπτωση διαφοράς, γίνονται δεκτά μόνο τα αποτελέσματα του προτύπου EN ISO 20483·

στ)	ο δείκτης Zeleny του αλεσμένου μαλακού σίτου ο οποίος προσδιορίζεται σύμφωνα με το πρότυπο EN ISO 5529·

ζ)	ο αριθμός πτώσης Hagberg (δοκιμή αμυλασικής δράσης) ο οποίος προσδιορίζεται σύμφωνα με το πρότυπο EN ISO 3093·

η)	η πρότυπη μέθοδος για τον προσδιορισμό του βαθμού απώλειας της υαλώδους όψης στον σκληρό σίτο η οποία συνίσταται στο πρότυπο EN 15585·

θ)	η πρότυπη μέθοδος για τον προσδιορισμό του ειδικού βάρους η οποία συνίσταται στο πρότυπο EN ISO 7971/3·

ι)	οι μέθοδοι δειγματοληψίας και οι αναλυτικές μέθοδοι αναφοράς για τον προσδιορισμό του ποσοστού μυκοτοξινών οι οποίες αναφέρονται στο παράρτημα του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1881/2006 και παρατίθενται στα παραρτήματα Ι και ΙΙ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 401/2006 της Επιτροπής (*3)

ΜΕΡΟΣ V

Πρότυπη μέθοδος για τον προσδιορισμό άλλων υλών πλην των βασικών σιτηρών άμεμπτης ποιότητας στην περίπτωση του αραβοσίτου και του σόργου

Ένα μέσο δείγμα των 500 g για τον αραβόσιτο και των 250 g για το σόργο κοσκινίζεται με κόσκινο σχισμών 1,0 mm επί μισό λεπτό της ώρας. Ελέγχεται η παρουσία ζώντων επιβλαβών οργανισμών και νεκρών εντόμων στην ποσότητα που διέρχεται από το κόσκινο.

Με τη βοήθεια λαβίδας ή σπάτουλας αφαιρούνται από τις ύλες οι οποίες συγκρατούνται από το κόσκινο με τις σχισμές του 1,0 mm οι λίθοι, η άμμος, τα θραύσματα στάχυος ή αχύρου και οι λοιπές ξένες ύλες.

Προστίθενται οι αφαιρεθείσες ξένες ύλες στις ύλες οι οποίες διήλθαν από το κόσκινο με τις σχισμές του 1,0 mm και ζυγίζονται μαζί.

Οι ύλες οι οποίες συγκρατούνται από το κόσκινο με τις σχισμές του 1,0 mm διαχωρίζονται με τη βοήθεια διαχωριστή ώστε να ληφθεί δείγμα 100 έως 200 g για τον αραβόσιτο και 25 έως 50 g για το σόργο. Ζυγίζεται το μερικό αυτό δείγμα. Ακολούθως, απλώνεται σε λεπτό στρώμα σε μια τράπεζα. Αφαιρούνται, με τη βοήθεια λαβίδας ή σπάτουλας, τα άλλα σιτηρά, οι προσβεβλημένοι από επιβλαβείς οργανισμούς σπόροι, οι σπόροι που έχουν υπερθερμανθεί κατά την ξήρανση, οι σπόροι που έχουν βλαστήσει, οι ξένοι σπόροι, οι κατεστραμμένοι σπόροι, τα λέπυρα και οι προσμείξεις ζωικής προέλευσης. Για το σόργο, πρέπει να αφαιρεθούν τα λέπυρα από τους αναποφλοίωτους σπόρους, εφόσον αυτά συγκαταλέγονται στις ξένες ύλες. Οι σπόροι ταξινομούνται στη συνέχεια ανάλογα με την κατάστασή τους.

Το μερικό αυτό δείγμα κοσκινίζεται επί 30 s με κόσκινο με κυκλικούς βρόχους διαμέτρου 4,5 mm για τον αραβόσιτο και 1,8 mm για το σόργο. Οι ύλες οι οποίες διέρχονται από το κόσκινο αυτό θεωρούνται θραυσμένοι σπόροι.

Οι ομάδες υλών οι οποίες δεν είναι βασικά σιτηρά άμεμπτης ποιότητας και οι οποίες προσδιορίσθηκαν με τη μέθοδο που αναφέρεται στο σημείο 1 πρέπει να ζυγίζονται ακριβώς με προσέγγιση 0,01 g και να ανάγονται επί τοις εκατό του μέσου δείγματος. Τα στοιχεία που περιλαμβάνονται στην έκθεση αναλύσεων αναφέρονται με ακρίβεια 0,1 %. Επισημαίνεται η παρουσία ζώντων επιβλαβών οργανισμών.

Κατά γενικό κανόνα, πρέπει να εκτελούνται δύο αναλύσεις ανά δείγμα. Αυτές δεν πρέπει να διαφέρουν κατά περισσότερο από 10 % ως προς το σύνολο των προαναφερόμενων υλών.

Τα χρησιμοποιούμενα όργανα για τις εργασίες οι οποίες αναφέρονται στα σημεία 1 και 2 είναι τα ακόλουθα:

α)	διαχωριστής δειγμάτων, για παράδειγμα κωνική ή αυλακωτή συσκευή·

β)	ζυγός ακριβείας ικανός να ζυγίζει με ακρίβεια 0,01 g (επομένως με ακρίβεια ένδειξης 0,001 g)·

γ)	κόσκινα με σχισμές 1,0 mm και κόσκινα με κυκλικούς βρόχους διαμέτρου 1,8 mm και 4,5 mm. Τα κόσκινα μπορούν να είναι στερεωμένα σε δονούμενη τράπεζα. Τα κόσκινα πρέπει να είναι σύμφωνα με το πρότυπο ISO 5223.

(*3) ΕΕ L 70 της 9.3.2006, σ. 12.»."

2.	Καταργούνται τα μέρη VI και VΙΙΙ.

Στο μέρος XII, το σημείο 3 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«3.	Οι πρότυπες μέθοδοι που χρησιμοποιούνται για τον προσδιορισμό της ποιότητας των προσφερόμενων ή προσκομιζόμενων στην παρέμβαση σιτηρών ορίζονται στα μέρη III, IV, V και VII του παρόντος παραρτήματος.».

(*3) ΕΕ L 70 της 9.3.2006, σ. 12.».”

(*1) εκ των οποίων 3 % κατ’ ανώτατο όριο για τις προσμείξεις πλην των σπόρων που έχουν προσβληθεί από φουζαρίωση.

(*2) σε % ξηράς ουσίας.