ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 412/97 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 3ης Μαρτίου 1997 σχετικά με λεπτομέρειες εφαρμογής του κανονισμού 2200/96 του Συμβουλίου όσον αφορά την αναγνώριση των οργανώσεων παραγωγών

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,

τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2200/96 του Συμβουλίου, της 28ης Οκτωβρίου 1996, για την κοινή οργάνωση των αγορών στον τομέα των οπωροκηπευτικών (1), και ιδίως το άρθρο 11 παράγραφος 2 στοιχείο α) και το άρθρο 48,

Εκτιμώντας:

ότι είναι αναγκαίο να καθοριστεί ένας ελάχιστος αριθμός παραγωγών και ένας ελάχιστος όγκος εμπορεύσιμης παραγωγής, βάσει μιας πραγματικής προσέγγισης και λαμβάνοντας υπόψη τη διαρθρωτική, οικονομική και διοικητική πραγματικότητα στα κράτη μέλη 7 ότι πρέπει επίσης να υπάρξει διαφοροποίηση των ελάχιστων αυτών όρων μεταξύ ορισμένων κατηγοριών οργανώσεων παραγωγών προκειμένου να ληφθούν υπόψη διαφορετικές καταστάσεις παραγωγής καθώς και η κτηθείσα πείρα 7 ότι, επίσης, πρέπει να επιτραπεί στα κράτη μέλη να καθορίσουν ελάχιστους όρους σε υψηλότερα επίπεδα από εκείνα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό 7

ότι πρέπει να εκφραστεί ο ελάχιστος όγκος εμπορεύσιμης παραγωγής σε Ecu, προκειμένου να καταστεί ο όγκος αυτός αντιπροσωπευτικότερος 7 ότι είναι, ωστόσο, αναγκαίο να επιτραπεί στα κράτη μέλη να εκφράσουν τον ελάχιστο όγκο σε ποσοστό της παραγωγής μιας οικονομικής περιφέρειας στην οποία είναι εγκατεστημένοι οι παραγωγοί, προκειμένου να ληφθούν υπόψη ειδικές καταστάσεις 7

ότι, προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι οι οργανώσεις παραγωγών αντιπροσωπεύουν πράγματι έναν ελάχιστο αριθμό παραγωγών, φαίνεται αναγκαίο για τα κράτη μέλη να λάβουν μέτρα προκειμένου να αποτρέψουν την καταχρηστική κυριαρχία στο θέμα της διαχείρισης και λειτουργίας της οργάνωσης εκ μέρους μιας μειοψηφίας των μελών, τα οποία κατέχουν ενδεχομένως το μεγαλύτερο μέρος του όγκου της παραγωγής της εν λόγω οργάνωσης παραγωγών 7

ότι οι κύριες και ουσιαστικές δραστηριότητες μιας οργάνωσης παραγωγών πρέπει να συνδέονται με την παραγωγή των μελών της 7 ότι, εντούτοις, άλλες δραστηριότητες της οργάνωσης παραγωγών, εμπορικές ή όχι, πρέπει να επιτρέπονται, εντός ορισμένων ορίων, με την επιφύλαξη της δυνατότητας για τα κράτη μέλη να θεσπίσουν αυστηρότερα όρια 7

ότι, λαμβανομένης υπόψη της φύσεως των προϊόντων, της παραγωγής τους και της εμπορίας τους, οι εκμεταλλεύσεις των μελών των οργανώσεων παραγωγών μπορούν να βρίσκονται σε κράτη μέλη διαφορετικά από εκείνο στο οποίο βρίσκεται η έδρα της οργάνωσης παραγωγών 7

ότι το άρθρο 11 παράγραφος 1 στοιχείο α) και παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96 προβλέπει τις διάφορες κατηγορίες των οργανώσεων παραγωγών 7 ότι κάθε οργάνωση παραγωγών, για την οποία υποβάλλεται αίτηση αναγνώρισης, πρέπει να ανήκει σε μία από τις προβλεπόμενες κατηγορίες οργάνωσης παραγωγών 7

ότι, προκειμένου να διευκολυνθεί η συγκέντρωση της προσφοράς, πρέπει να ενθαρρυνθεί η συγχώνευση των υφιστάμενων οργανώσεων παραγωγών με τη δημιουργία νέων 7 ότι, σχετικά με το θέμα αυτό, τα κεκτημένα δικαιώματα που αναφέρονται στο άρθρο 53 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96, ισχύουν για τις νέες οργανώσεις παραγωγών που προκύπτουν από τη συγχώνευση των οργανώσεων που έχουν ήδη αναγνωρισθεί βάσει του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1035/72 του Συμβουλίου (2), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1363/95 της Επιτροπής (3) 7

ότι, προκειμένου να υποστηριχθεί η υλοποίηση των στόχων της κοινής οργάνωσης αγορών και προκειμένου να εξασφαλισθεί η υλοποίηση, κατά βιώσιμο και αποτελεσματικό τρόπο, των ενεργειών των οργανώσεων παραγωγών, είναι αναγκαίο να υφίσταται η μεγαλύτερη δυνατή σταθερότητα στο πλαίσιο της οργάνωσης παραγωγών 7 ότι πρέπει, κατά συνέπεια, να προβλεφθεί μία ελάχιστη περίοδος προσχώρησης σε μία οργάνωση παραγωγών, κυρίως όσον αφορά τις υποχρεώσεις που συνδέονται με την υλοποίηση ενός επιχειρησιακού προγράμματος, όπως προβλέπεται από το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96 7 ότι η ελάχιστη περίοδος προσχώρησης πρέπει να προβλεφθεί εντός ορισμένων ορίων, με την επιφύλαξη της δυνατότητας για τα κράτη μέλη να θεσπίσουν αυστηρότερα όρια 7

ότι, με σκοπό την εξασφάλιση ορθής διαχείρισης της κοινής οργάνωσης αγορών, το κράτος μέλος πρέπει να πληροφορεί τακτικά την Επιτροπή σχετικά με την κατάσταση και την εξέλιξη του τομέα 7 ότι πρέπει να καθοριστούν οι λεπτομέρειες της διαβίβασης των εν λόγω πληροφοριών 7

ότι η αναγνώριση των οργανώσεων των παραγωγών εσπεριδοειδών εντάσσεται στον παρόντα κανονισμό βάσει ορισμένων ειδικών όρων 7 ότι κατά συνέπεια πρέπει να καταργηθεί ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2602/90 της Επιτροπής, της 7ης Σεπτεμβρίου 1990, περί λεπτομερειών εφαρμογής σχετικά με τις οργανώσεις παραγωγών στον τομέα των εσπεριδοειδών (4) 7

ότι η επιτροπή διαχείρισης νωπών οπωροκηπευτικών δεν διατύπωσε γνώμη στην προθεσμία που όρισε ο πρόεδρός της,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

1. Με τον παρόντα κανονισμό θεσπίζονται οι λεπτομέρειες εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96 όσον αφορά τους όρους αναγνώρισης των οργανώσεων παραγωγών σύμφωνα με το άρθρο 11 του εν λόγω κανονισμού.

2. Κατά την έννοια του παρόντος κανονισμού, με τον όρο:

α) «παραγωγός», νοείται κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο, μέλος οργάνωσης παραγωγών που διαθέτει την παραγωγή του στην οργάνωση με σκοπό τη διάθεσή της στο εμπόριο υπό τους όρους που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2200/96 7

β) «παραγωγή που έχει διατεθεί στο εμπόριο», νοείται η παραγωγή των μελών μιας οργάνωσης παραγωγών που διατέθηκε υπό τους όρους που προβλέπονται στο άρθρο 11 παράγραφος 1 στοιχείο γ) σημείο 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96, για την κατηγορία των προϊόντων για την οποία έχει ζητηθεί η αναγνώριση, η οποία μετράται στο στάδιο «έξοδος από την οργάνωση παραγωγών», η ενδεχομένως, στο στάδιο «συσκευασθέν ή παρασκευασθέν μη μεταποιηθέν προϊόν» 7

γ) «εμπορεύσιμη παραγωγή», νοείται η παραγωγή που έχει διατεθεί στο εμπόριο, προσαυξημένη κατά τις αποσύρσεις.

Άρθρο 2

1. Ο ελάχιστος αριθμός παραγωγών και ο ελάχιστος όγκος εμπορεύσιμης παραγωγής που αναφέρονται στο άρθρο 11 παράγραφος 2 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96, καθορίζονται στα παραρτήματα Ι και ΙΙ του παρόντος κανονισμού.

2. Τα κράτη μέλη μπορούν να αντικαταστήσουν τον όγκο της παραγωγής που αναφέρεται στο παράρτημα Ι με ένα ποσοστό εμπορεύσιμης παραγωγής μιας οργάνωσης παραγωγών σε σχέση με τη συνολική μέση παραγωγή της οικονομικής περιφέρειας στην οποία είναι εγκατεστημένοι οι παραγωγοί της οργάνωσης. Το ποσοστό αυτό δεν μπορεί να είναι κατώτερο από 15 %. Στην περίπτωση αυτή, ο ελάχιστος αριθμός παραγωγών ανέρχεται σε 20, για τις οργανώσεις παραγωγών που αναφέρονται στο άρθρο 11 παράγραφος 1 στοιχείο α) σημεία i) έως iv) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96 και σε 5 για τις οργανώσεις παραγωγών που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχείο α) σημεία vi) και vii) και στην παράγραφο 3 του εν λόγω άρθρου.

Τα κράτη μέλη καθορίζουν τις οικονομικές περιφέρειες λαμβάνοντας υπόψη τους ισχύοντες όρους παραγωγής και εμπορίας. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν τις περιφέρειες αυτές στην Επιτροπή.

3. Για την εφαρμογή των παραγράφων 1 και 2, ο όγκος που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη είναι ο μέσος όγκος της εμπορεύσιμης παραγωγής του συνόλου των παραγωγών μελών κατά τη διάρκεια των τριών περιόδων εμπορίας που προηγούνται της αναγνώρισης.

4. Τα κράτη μέλη μπορούν να καθορίσουν τον ελάχιστο αριθμό των παραγωγών και τον ελάχιστο όγκο εμπορεύσιμης παραγωγής σε υψηλότερα επίπεδα από εκείνα που προβλέπονται στις παραγράφους 1 και 2. Πληροφορούν σχετικά την Επιτροπή.

Άρθρο 3

Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να αποτρέψουν οποιαδήποτε κατάχρηση εξουσίας ή επιρροής ενός ή περισσοτέρων παραγωγών αναφορικά με τη διαχείριση και τη λειτουργία της ομάδας παραγωγών. Κοινοποιούν τα μέτρα αυτά στην Επιτροπή πριν την 1η Ιουλίου 1997.

Άρθρο 4

Ο κύκλος εργασιών μιας οργάνωσης παραγωγών που προκύπτει από την πώληση, ενδεχομένως μετά από μεταποίηση, της παραγωγής των μελών της, δεν μπορεί να είναι κατώτερος από τον κύκλο εργασιών που προκύπτει από άλλες δραστηριότητες της ομάδας. Οι δραστηριότητες που συνδέονται με την παραγωγή άλλων γεωργικών προϊόντων και, ενδεχομένως, την αξιοποίησή τους, δεν λαμβάνονται υπόψη.

Άρθρο 5

Στην περίπτωση διεθνικών οργανώσεων παραγωγών, εφαρμόζονται οι κανόνες που προβλέπονται κατ' εφαρμογή του παρόντος κανονισμού στο κράτος μέλος στο οποίο βρίσκεται η έδρα της οργάνωσης.

Η έδρα της οργάνωσης πρέπει να είναι εγκατεστημένη σε κράτος μέλος στο οποίο η οργάνωση αυτή διαθέτει σημαντικές εγκαταστάσεις εκμετάλλευσης ή σημαντικό αριθμό μελών.

Άρθρο 6

Οι αιτήσεις αναγνώρισης που υποβάλλονται από τις οργανώσεις παραγωγών, αναφέρουν την ένδειξη της κατηγορίας προϊόντων μεταξύ εκείνων που εμφαίνονται στο άρθρο 11 παράγραφος 1 στοιχείο α) ή παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96, δυνάμει της οποίας ζητείται η αναγνώριση.

Άρθρο 7

Οι νέες οργανώσεις παραγωγών που προκύπτουν από τη συγχώνευση οργανώσεων που έχουν αναγνωριστεί βάσει του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1035/72, διατηρούν τα κεκτημένα δικαιώματα που αναφέρονται στο άρθρο 53 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96. Εάν δεν μπορούν να αποκτήσουν την αναγνώρισή τους δυνάμει του άρθρου 11 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96, πρέπει να θεωρούνται ως οργανώσεις παραγωγών κατά την έννοια του άρθρου 13 παράγραφος 1 του εν λόγω κανονισμού.

Άρθρο 8

1. Η ελάχιστη διάρκεια προσχώρησης ενός παραγωγού δεν μπορεί να είναι κατώτερη από ένα έτος. Εντούτοις, σε περίπτωση υποβολής επιχειρησιακού προγράμματος, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2200/96, κανένα μέλος δεν μπορεί να απαλλάσσεται των υποχρεώσεων του που απορρέουν από το πρόγραμμα αυτό κατά τη διάρκεια της εφαρμογής του, χωρίς έγκριση η οποία χορηγείται από την οργάνωση παραγωγών.

2. Η παραίτηση από την ιδιότητα του μέλους πρέπει να ανακοινώνεται, εγγράφως, στην οργάνωση παραγωγών, το αργότερο στις 31 Μαΐου, και παράγει αποτελέσματα από την 1η Ιανουαρίου του επόμενου έτους. Το καταστατικό της οργάνωσης παραγωγών μπορεί να προβλέπει μεγαλύτερη προθεσμία προειδοποίησης όσον αφορά την παραίτηση.

Άρθρο 9

Τα κράτη μέλη υποβάλλουν, πριν την 1η Ιουλίου, για το προηγούμενο ημερολογιακό έτος, έκθεση σύμφωνα με το υπόδειγμα που εμφαίνεται στο παράρτημα ΙΙΙ.

Άρθρο 10

Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2602/90 καταργείται.

Άρθρο 11

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την έβδομη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες, 3 Μαρτίου 1997.

Για την Επιτροπή

Franz FISCHLER

Μέλος της Επιτροπής

(1) ΕΕ αριθ. L 297 της 21. 11. 1996, σ. 1.

(2) ΕΕ αριθ. L 118 της 20. 5. 1972, σ. 1.

(3) ΕΕ αριθ. L 132 της 16. 6. 1995, σ. 8.

(4) ΕΕ αριθ. L 245 της 8. 9. 1990, σ. 13.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι

ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΠΑΡΑΓΩΓΩΝ ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΕΣΠΕΡΙΔΟΕΙΔΩΝ

>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙ

ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΠΑΡΑΓΩΓΩΝ ΕΣΠΕΡΙΔΟΕΙΔΩΝ

>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙΙ

>ΑΡΧΗ ΓΡΑΦΗΚΟΥ>

ΕΤΗΣΙΑ ΕΚΘΕΣΗ

>ΤΕΛΟΣ ΓΡΑΦΗΚΟΥ>

>ΑΡΧΗ ΓΡΑΦΗΚΟΥ>

ΕΤΗΣΙΑ ΕΚΘΕΣΗ

>ΤΕΛΟΣ ΓΡΑΦΗΚΟΥ>

>ΑΡΧΗ ΓΡΑΦΗΚΟΥ>

ΕΤΗΣΙΑ ΕΚΘΕΣΗ

>ΤΕΛΟΣ ΓΡΑΦΗΚΟΥ>

>ΑΡΧΗ ΓΡΑΦΗΚΟΥ>

ΕΤΗΣΙΑ ΕΚΘΕΣΗ

>ΤΕΛΟΣ ΓΡΑΦΗΚΟΥ>

>ΑΡΧΗ ΓΡΑΦΗΚΟΥ>

ΕΤΗΣΙΑ ΕΚΘΕΣΗ

ΤΕΛΟΣ ΓΡΑΦΗΚΟΥ>