<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><CONCLUSION NNC="YES" xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.58-20161101.xd"><BIB.CONCLUSION><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>C-634/18</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62018CC0634</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2020:29">EU:C:2020:29</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>18</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>18</PAGE.TOTAL></BIB.CONCLUSION><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P><HT TYPE="SC">Προτάσεις Sharpston – Υπόθεση C‑634/18</HT></P><P><HT TYPE="SC">Prokuratura rejonwa w Słupsku</HT></P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Προτάσεις τησ Γενικησ Εισαγγελεα</HT></P><P><HT TYPE="UC">Eleanor Sharpston</HT></P><P>της <DATE ISO="20200122">22ας Ιανουαρίου 2020</DATE><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0001"><P>Γλώσσα του πρωτοτύπου: η αγγλική.</P></NOTE></P></TI><STI><P><HT TYPE="BOLD">Υπόθεση C‑634/18</HT></P><P>Prokuratura Rejonowa w Słupsku</P><P>κατά</P><P>JI</P><P><HT TYPE="NORMAL">[αίτηση του Sąd Rejonowy w Słupsku (περιφερειακού δικαστηρίου Słupsk, Πολωνία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως]</HT></P></STI></TITLE><INTERMEDIATE><INDEX IDX.CLOSE="»" SEPARATOR=" – " IDX.OPEN="«"><KEYWORD>Προδικαστική παραπομπή</KEYWORD><KEYWORD>Δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις</KEYWORD><KEYWORD>Απόφαση-πλαίσιο 2004/757/ΔΕΥ</KEYWORD><KEYWORD>Ελάχιστες διατάξεις σχετικά με τα στοιχεία της αντικειμενικής υπόστασης των εγκλημάτων και τις ποινές που ισχύουν στον τομέα της παράνομης διακίνησης ναρκωτικών</KEYWORD><KEYWORD>Πεδίο εφαρμογής</KEYWORD><KEYWORD>Άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, και άρθρο 4, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ</KEYWORD><KEYWORD>Προσωπική κατανάλωση</KEYWORD><KEYWORD>Μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών</KEYWORD><KEYWORD>Αρχή της νομιμότητας των αξιόποινων πράξεων και των ποινών</KEYWORD></INDEX></INTERMEDIATE><CONTENTS.CONCLUSION><GR.SEQ LEVEL="1"><NP.ECR IDENTIFIER="NP0001"><NO.P>1.</NO.P><TXT>Nullum crimen nulla poena sine lege scripta, praevia, certa και scruta. Τα επιμέρους στοιχεία του αξιώματος αυτού, το οποίο εκφράζει τον σαφή κανόνα και τη θεμελιώδη αρχή της νομιμότητας των αξιόποινων πράξεων και των ποινών [ουδέν έγκλημα, ουδεμία ποινή άνευ νόμου], χρήζουν πάντοτε ερμηνείας<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0002"><P>Βλ., παραδείγματος χάριν, προτάσεις μου στην υπόθεση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>IK (Εκτέλεση παρεπόμενης ποινής</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑551/18 PPU</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:890">EU:C:2018:890</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>). Βλ., επίσης, προτάσεις του αείμνηστου συναδέλφου μου γενικού εισαγγελέα Y. Bot στην υπόθεση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>M.A.S. και M.B.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C-42/17</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:564">EU:C:2017:564</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), στο σημείο 74 των οποίων μας υπενθυμίζει ότι η αρχή της νομιμότητας είναι μία από τις βασικές αρχές του σύγχρονου ποινικού δικαίου, την οποία διατύπωσε ειδικότερα ο Ιταλός ποινικολόγος Cesare Beccaria παραπέμποντας, στη γνωστή πραγματεία του <HT TYPE="ITALIC">Περί εγκλημάτων και ποινών</HT> (1764), στο έργο του Montesquieu {<HT TYPE="ITALIC">De l’Esprit des Lois</HT> [Το πνεύμα των νόμων] (livre XI, chapitre VI, De la Constitution d’Angleterre), 1748}.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0002"><NO.P>2.</NO.P><TXT>Στην υπό κρίση υπόθεση το Sąd Rejonowy w Słupsku – XIV Wydział Karny [περιφερειακό δικαστήριο Słupsk (XIV ποινικό τμήμα), Πολωνία] ζητεί καθοδήγηση όσον αφορά την ερμηνεία της απόφασης‑πλαισίου 2004/757/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20041025">25ης Οκτωβρίου 2004</DATE>, για τη θέσπιση ελάχιστων διατάξεων σχετικά με τα στοιχεία της αντικειμενικής υπόστασης των εγκλημάτων και τις ποινές που ισχύουν στον τομέα της παράνομης διακίνησης ναρκωτικών<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0003"><P><REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="335" PAGE.FIRST="8" DATE.PUB="2004">ΕΕ 2004, L 335, σ. 8</REF.DOC.OJ>.</P></NOTE>. Το αιτούν δικαστήριο ερωτά, κατ’ ουσίαν, αν συνάδει με την απόφαση‑πλαίσιο και την αρχή της νομιμότητας των αξιόποινων πράξεων και των ποινών κατάσταση στην οποία βάσει του εθνικού δικαίου η έννοια των <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0001" REF.END="QE0001"/>μεγάλων ποσοτήτων ναρκωτικών<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="00BB" ID="QE0001"/>, η οποία στοιχειοθετεί διακεκριμένο έγκλημα δυνάμει του άρθρου 4, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, της απόφασης-πλαισίου 2004/757, δεν προσδιορίζεται από την εθνική νομοθεσία, αλλά ερμηνεύεται κατά περίπτωση από τα εθνικά δικαστήρια. Για να δοθεί απάντηση στο ερώτημα αυτό, θα πρέπει το Δικαστήριο να εξετάσει προηγουμένως αν είναι αρμόδιο να αποφαίνεται επί προδικαστικών ερωτημάτων τα οποία αφορούν υποθέσεις κατοχής ναρκωτικών<?PAGE NO="2"?> για προσωπική κατανάλωση, πράξη η οποία εξαιρείται από το πεδίο εφαρμογής της απόφασης-πλαισίου δυνάμει του άρθρου 2, παράγραφος 2, της απόφασης αυτής, καθώς και κατά πόσον εν προκειμένω έχει εφαρμογή ο Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: Χάρτης)<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0004"><P><REF.DOC.OJ COLL="C" NO.OJ="303" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2007">ΕΕ 2007, C 303, σ. 1</REF.DOC.OJ>.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Το νομικό πλαίσιο</HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Η Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0003"><NO.P>3.</NO.P><TXT>Το άρθρο 7, παράγραφος 1, της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών, η οποία υπογράφηκε στη Ρώμη στις <DATE ISO="19501104">4 Νοεμβρίου 1950</DATE> (στο εξής: ΕΣΔΑ), προβλέπει ότι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0002" REF.END="QE0002"/>ουδείς δύναται να καταδικασθή δια πράξιν ή παράλειψιν η οποία, καθ’ ην στιγμήν διεπράχθη, δεν απετέλει αδίκημα συμφώνως προς το εθνικόν ή διεθνές δίκαιον. Ούτε και επιβάλλεται βαρυτέρα ποινή από εκείνην η οποία επεβάλλετο κατά την στιγμήν της διαπράξεως του αδικήματος<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="00BB" ID="QE0002"/>.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Το δίκαιο της Ένωσης</HT></HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Η Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0004"><NO.P>4.</NO.P><TXT>Το άρθρο 31, παράγραφος 1, στοιχείο εʹ, της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως ίσχυε κατά τον χρόνο έκδοσης της απόφασης‑πλαισίου 2004/757, προβλέπει ότι η από κοινού δράση για τη δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις περιλαμβάνει <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0003" REF.END="QE0003"/>προοδευτική θέσπιση μέτρων για τον καθορισμό ελάχιστων κανόνων ως προς τα στοιχεία της αντικειμενικής υποστάσεως των αξιόποινων πράξεων και τις ποινές στους τομείς της οργανωμένης εγκληματικότητας, της τρομοκρατίας και της παράνομης διακίνησης ναρκωτικών<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="00BB" ID="QE0003"/>. Το άρθρο 34, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, της Συνθήκης απονέμει στο Συμβούλιο αρμοδιότητα, αποφασίζοντας ομόφωνα κατόπιν πρωτοβουλίας οποιουδήποτε κράτους μέλους ή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, να υιοθετεί αποφάσεις-πλαίσιο <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0004" REF.END="QE0004"/>με σκοπό την προσέγγιση των νομοθετικών και κανονιστικών διατάξεων των κρατών μελών. Οι αποφάσεις-πλαίσιο δεσμεύουν τα κράτη μέλη ως προς το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα αλλά αφήνουν στην αρμοδιότητα των εθνικών αρχών την επιλογή του τύπου και των μέσων. Δεν παράγουν άμεσο αποτέλεσμα<QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="00BB" ID="QE0004"/>.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Ο Χάρτης</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0005"><NO.P>5.</NO.P><TXT>Το άρθρο 49 του Χάρτη απηχεί και επεκτείνει το άρθρο 7, παράγραφος 1, της ΕΣΔΑ. Το εν λόγω άρθρο έχει ως εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="049.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0005" REF.END="QE0005"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Κανείς δεν μπορεί να καταδικασθεί για πράξη ή παράλειψη, η οποία δεν αποτελούσε, κατά τη στιγμή της τέλεσής της, αδίκημα κατά το εθνικό ή το διεθνές δίκαιο. Ούτε επιβάλλεται βαρύτερη ποινή από εκείνη η οποία ίσχυε κατά τη στιγμή της τέλεσης του αδικήματος. Εάν, μετά την τέλεση του αδικήματος, προβλεφθεί με νόμο ελαφρύτερη ποινή, επιβάλλεται αυτή η ποινή.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="049.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA>Το παρόν άρθρο δεν επηρεάζει τη δίκη και την τιμωρία ατόμου ενόχου για πράξη ή παράλειψη η οποία, κατά τη στιγμή της τέλεσής της, ήταν εγκληματική σύμφωνα με τις γενικές αρχές που αναγνωρίζονται από όλα τα έθνη.</ALINEA><ALINEA>[…]<QUOT.END REF.START="QS0005" CODE="00BB" ID="QE0005"/></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><?PAGE NO="3"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0006"><NO.P>6.</NO.P><TXT>Κατά το άρθρο 51, παράγραφος 1, οι διατάξεις του Χάρτη <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0006" REF.END="QE0006"/>απευθύνονται στα θεσμικά και λοιπά όργανα και τους οργανισμούς της Ένωσης, καθώς και στα κράτη μέλη, μόνον όταν εφαρμόζουν το δίκαιο της Ένωσης<QUOT.END REF.START="QS0006" CODE="00BB" ID="QE0006"/>. Το άρθρο 52, παράγραφος 3, ορίζει ότι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0007" REF.END="QE0007"/>[σ]το βαθμό που ο Χάρτης περιλαμβάνει δικαιώματα που αντιστοιχούν σε δικαιώματα τα οποία διασφαλίζονται στην [ΕΣΔΑ], η έννοια και η εμβέλειά τους είναι ίδιες με εκείνες που τους αποδίδει η [ΕΣΔΑ]<QUOT.END REF.START="QS0007" CODE="00BB" ID="QE0007"/>.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Η απόφαση-πλαίσιο 2004/757</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0007"><NO.P>7.</NO.P><TXT>Στις αιτιολογικές σκέψεις της απόφασης-πλαισίου 2004/757 εκτίθενται τα ακόλουθα. <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0008" REF.END="QE0008"/>Η παράνομη διακίνηση ναρκωτικών συνιστά απειλή για την υγεία, την ασφάλεια και την ποιότητα της ζωής των πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και για τη νόμιμη οικονομία, τη σταθερότητα και την ασφάλεια των κρατών μελών<QUOT.END REF.START="QS0008" CODE="00BB" ID="QE0008"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0005"><P>Αιτιολογική σκέψη 1.</P></NOTE>. <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0009" REF.END="QE0009"/>Είναι αναγκαία η θέσπιση ελάχιστων κανόνων όσον αφορά τα στοιχεία της αντικειμενικής υπόστασης των αδικημάτων της παράνομης διακίνησης ναρκωτικών και πρόδρομων ουσιών, που να επιτρέπουν μια κοινή προσέγγιση σε επίπεδο Ένωσης για την καταπολέμηση της εν λόγω παράνομης διακίνησης<QUOT.END REF.START="QS0009" CODE="00BB" ID="QE0009"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0006"><P>Αιτιολογική σκέψη 3.</P></NOTE>. Η δράση της Ένωσης θα πρέπει να εστιαστεί <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0010" REF.END="QE0010"/>στα σοβαρότερα είδη αδικημάτων σχετικά με τα ναρκωτικά<QUOT.END REF.START="QS0010" CODE="00BB" ID="QE0010"/>, ενώ <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0011" REF.END="QE0011"/>ο αποκλεισμός ορισμένων ειδών συμπεριφοράς όσον αφορά την προσωπική κατανάλωση από το πεδίο εφαρμογής της [απόφασης‑πλαισίου 2004/757] δεν αποτελεί κατευθυντήρια γραμμή του Συμβουλίου σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο θα πρέπει να αντιμετωπίζουν τα κράτη μέλη αυτές ή άλλες υποθέσεις στην εθνική τους νομοθεσία<QUOT.END REF.START="QS0011" CODE="00BB" ID="QE0011"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0007"><P>Αιτιολογική σκέψη 4.</P></NOTE>. <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0012" REF.END="QE0012"/>Οι κυρώσεις που προβλέπονται από τα κράτη μέλη πρέπει να είναι αποτελεσματικές, ανάλογες και αποτρεπτικές, και να περιλαμβάνουν ποινές στερητικές της ελευθερίας. Για την εκτίμηση του επιπέδου των ποινών, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη πραγματικά στοιχεία, όπως οι ποσότητες και η φύση των ναρκωτικών που διακινούνται, καθώς και το κατά πόσον το αδίκημα διεπράχθη στο πλαίσιο εγκληματικής οργάνωσης<QUOT.END REF.START="QS0012" CODE="00BB" ID="QE0012"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0008"><P>Αιτιολογική σκέψη 5.</P></NOTE>. <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0013" REF.END="QE0013"/>Η αποτελεσματικότητα των προσπαθειών για την καταπολέμηση της παράνομης διακίνησης ναρκωτικών εξαρτάται κυρίως από την εναρμόνιση των εθνικών μέτρων εφαρμογής των διατάξεων της παρούσας απόφασης-πλαίσιο<QUOT.END REF.START="QS0013" CODE="00BB" ID="QE0013"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0009"><P>Αιτιολογική σκέψη 9.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0008"><NO.P>8.</NO.P><TXT>Το άρθρο 2 προβλέπει τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="002.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0014" REF.END="QE0014"/>1.</NO.PARAG><ALINEA><P>Κάθε κράτος μέλος λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα ώστε να τιμωρούνται ποινικώς οι ακόλουθες εκ προθέσεως τελεσθείσες πράξεις, όταν τελούνται χωρίς να υπάρχει σχετικό δικαίωμα:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>α)</NO.P><TXT>η παραγωγή, η κατασκευή, η εκχύλιση, η παρασκευή, η προσφορά, η διάθεση προς πώληση, η διανομή, η πώληση, η παράδοση υπό οποιεσδήποτε συνθήκες, η μεσιτεία, η αποστολή, η διαμετακόμιση, η μεταφορά, η εισαγωγή ή η εξαγωγή ναρκωτικών·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>β)</NO.P><TXT>η καλλιέργεια της μήκωνος της υπνοφόρου, της κόκας ή της ινδικής καννάβεως·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>γ)</NO.P><TXT>η κατοχή ή η αγορά ναρκωτικών που αποβλέπει στην τέλεση μιας εκ των πράξεων που αναφέρονται στο στοιχείο α)·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>δ)</NO.P><TXT>η κατασκευή, η μεταφορά, η διανομή πρόδρομων ουσιών, εφόσον ο δράστης γνωρίζει ότι πρόκειται να χρησιμοποιηθούν κατά ή με σκοπό την παράνομη παραγωγή ή κατασκευή ναρκωτικών.</TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="002.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA>Οι πράξεις που περιγράφονται στην παράγραφο 1 δεν περιλαμβάνονται στο πεδίο εφαρμογής της παρούσας απόφασης‑πλαισίου όταν τελούνται από τους δράστες με αποκλειστικό σκοπό την προσωπική τους κατανάλωση, όπως την ορίζει η εθνική νομοθεσία.<QUOT.END REF.START="QS0014" CODE="00BB" ID="QE0014"/></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><?PAGE NO="4"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0009"><NO.P>9.</NO.P><TXT>Το άρθρο 4 ορίζει τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="004.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0015" REF.END="QE0015"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Κάθε κράτος μέλος λαμβάνει τα μέτρα που είναι αναγκαία ώστε τα εγκλήματα που αναφέρονται στα άρθρα 2 και 3 να επισύρουν αποτελεσματικές, ανάλογες και αποτρεπτικές ποινικές κυρώσεις.</ALINEA><ALINEA>Κάθε κράτος μέλος λαμβάνει τα μέτρα που είναι αναγκαία ώστε τα εγκλήματα που αναφέρονται στο άρθρο 2 να επισύρουν μέγιστη στερητική της ελευθερίας ποινή διάρκειας μεταξύ ενός και τριών ετών τουλάχιστον.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="004.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA><P>Κάθε κράτος μέλος λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα ώστε τα εγκλήματα που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 στοιχεία α), β) και γ) να επισύρουν μέγιστη στερητική της ελευθερίας ποινή διάρκειας μεταξύ πέντε και δέκα ετών τουλάχιστον σε καθεμία από τις ακόλουθες περιστάσεις:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>α)</NO.P><TXT>όταν το έγκλημα αφορά μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών·</TXT></NP></ITEM></LIST><P>[…]<QUOT.END REF.START="QS0015" CODE="00BB" ID="QE0015"/>.</P></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Η εθνική νομοθεσία</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0010"><NO.P>10.</NO.P><TXT>Το άρθρο 62 του Ustawa z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii (νόμου της <DATE ISO="20050729">29ης Ιουλίου 2005</DATE> για την καταπολέμηση της χρήσης εξαρτησιογόνων ουσιών, στο εξής: νόμος για την καταπολέμηση της χρήσης εξαρτησιογόνων ουσιών) ορίζει τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="062.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0016" REF.END="QE0016"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Όποιος κατά παράβαση του νόμου έχει στην κατοχή του ναρκωτικά ή ψυχοτρόπες ουσίες τιμωρείται με στερητική της ελευθερίας ποινή έως τρία έτη.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="062.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA>Σε περίπτωση που η πράξη της παραγράφου 1 αφορά σημαντική ποσότητα ναρκωτικών ή ψυχοτρόπων ουσιών, ο δράστης τιμωρείται με στερητική της ελευθερίας ποινή από ένα έως δέκα έτη.<QUOT.END REF.START="QS0016" CODE="00BB" ID="QE0016"/></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Τα πραγματικά περιστατικά, η διαδικασία και τα προδικαστικά ερωτήματα</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0011"><NO.P>11.</NO.P><TXT>Η Prokuratura Rejonowa w Słupsku (περιφερειακή εισαγγελία Słupsk, Πολωνία, στο εξής: Prokuratura) άσκησε κατά του JI ποινική δίωξη, μεταξύ άλλων, με την κατηγορία ότι είχε στην κατοχή του: (i) στις <DATE ISO="20161107">7 Νοεμβρίου 2016</DATE>, σημαντική ποσότητα της ψυχοτρόπου ουσίας <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0017" REF.END="QE0017"/>αμφεταμίνη<QUOT.END REF.START="QS0017" CODE="00BB" ID="QE0017"/> συνολικού καθαρού βάρους 10,73 γραμμαρίων καθώς και του ναρκωτικού <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0018" REF.END="QE0018"/>μαριχουάνα<QUOT.END REF.START="QS0018" CODE="00BB" ID="QE0018"/> συνολικού βάρους 16,07 γραμμαρίων και, επομένως, διέπραξε το έγκλημα που προβλέπεται στο άρθρο 62, παράγραφος 2, του νόμου για την καταπολέμηση της χρήσης εξαρτησιογόνων ουσιών και (ii) στις <DATE ISO="20161128">28 Νοεμβρίου 2016</DATE>, το ναρκωτικό <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0019" REF.END="QE0019"/>μαριχουάνα<QUOT.END REF.START="QS0019" CODE="00BB" ID="QE0019"/> καθαρού βάρους 2,00 γραμμαρίων καθώς και την ψυχοτρόπο ουσία <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0020" REF.END="QE0020"/>αμφεταμίνη<QUOT.END REF.START="QS0020" CODE="00BB" ID="QE0020"/> καθαρού βάρους 0,49 γραμμαρίων και, επομένως, τέλεσε το έγκλημα που προβλέπεται στο άρθρο 62, παράγραφος 1, του ιδίου νόμου.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0012"><NO.P>12.</NO.P><TXT>Δεν αμφισβητείται ότι ο JI είχε στην κατοχή του τα εν λόγω ναρκωτικά για προσωπική χρήση. Στο πλαίσιο της ποινικής διαδικασίας που ακολούθησε, ο JI ομολόγησε όλες τις αποδιδόμενες σε αυτόν πράξεις.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0013"><NO.P>13.</NO.P><TXT>Το Sąd Rejonowy w Słupsku – XIV Wydział Karny [περιφερειακό δικαστήριο Słupsk (XIV ποινικό τμήμα)] παρατηρεί ότι η απόφαση-πλαίσιο 2004/757 δεν ορίζει ποιες είναι οι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0021" REF.END="QE0021"/>μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών<QUOT.END REF.START="QS0021" CODE="00BB" ID="QE0021"/>. Ομοίως, το εθνικό δίκαιο δεν ορίζει ποια είναι η <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0022" REF.END="QE0022"/>σημαντική ποσότητα<QUOT.END REF.START="QS0022" CODE="00BB" ID="QE0022"/> ναρκωτικών, για την οποία κάνει λόγο το άρθρο 62, παράγραφος 2, του νόμου για την καταπολέμηση της χρήσης εξαρτησιογόνων ουσιών. Το αιτούν δικαστήριο διευκρινίζει ότι τα δικαστήρια επιχείρησαν να καλύψουν το εν λόγω κενό καθιερώνοντας ένα σύνολο κριτηρίων προκειμένου να καθοριστεί εάν μια<?PAGE NO="5"?> ποσότητα ναρκωτικών είναι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0023" REF.END="QE0023"/>σημαντική<QUOT.END REF.START="QS0023" CODE="00BB" ID="QE0023"/>, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0024" REF.END="QE0024"/>αμελητέα<QUOT.END REF.START="QS0024" CODE="00BB" ID="QE0024"/> ή <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0025" REF.END="QE0025"/>συνήθης<QUOT.END REF.START="QS0025" CODE="00BB" ID="QE0025"/>. Τα κριτήρια αυτά είναι το βάρος (γραμμάρια, χιλιόγραμμα, τόνοι, αριθμός δόσεων), το είδος του ναρκωτικού (διάκριση σε <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0026" REF.END="QE0026"/>σκληρά<QUOT.END REF.START="QS0026" CODE="00BB" ID="QE0026"/> και <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0027" REF.END="QE0027"/>μαλακά<QUOT.END REF.START="QS0027" CODE="00BB" ID="QE0027"/> ναρκωτικά) και ο προορισμός (για εμπορία, για προσωπική χρήση). Ωστόσο, ο όρος <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0028" REF.END="QE0028"/>σημαντική ποσότητα<QUOT.END REF.START="QS0028" CODE="00BB" ID="QE0028"/> ναρκωτικών παραμένει ασαφής και προσδιορίζεται κατά διαφορετικούς τρόπους από τα εθνικά δικαστήρια. Το αιτούν δικαστήριο παραθέτει διάφορα παραδείγματα διαφορετικής ερμηνείας του όρου αυτού από τα εθνικά δικαστήρια<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0010"><P>Βλ. σημείο 76 και υποσημειώσεις 45 και 46 των παρουσών προτάσεων.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0014"><NO.P>14.</NO.P><TXT>Πάνω σε αυτή τη βάση, το αιτούν δικαστήριο εκφράζει αμφιβολίες ως προς τη συμβατότητα της νομολογίας αυτής προς την αρχή της νομιμότητας των αξιόποινων πράξεων και των ποινών που κατοχυρώνεται με το άρθρο 7 της ΕΣΔΑ. Παρατηρεί, επίσης, ότι το γεγονός ότι ο ορισμός της έννοιας <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0029" REF.END="QE0029"/>μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών<QUOT.END REF.START="QS0029" CODE="00BB" ID="QE0029"/> δεν δίνεται σε επίπεδο Ένωσης αλλά καταλείπεται στη διακριτική ευχέρεια των κρατών μελών θα μπορούσε να έχει ως συνέπεια τη διαφορετική μεταχείριση των πολιτών της Ένωσης ανάλογα με το κράτος μέλος της διαμονής τους.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0015"><NO.P>15.</NO.P><TXT>Το αιτούν δικαστήριο επισημαίνει ότι τα ζητήματα αυτά εξετάστηκαν από το Trybunał Konstytucyjny (Συνταγματικό Δικαστήριο, Πολωνία), το οποίο με την απόφασή του της <DATE ISO="20120214">14ης Φεβρουαρίου 2012</DATE> έκρινε ότι το άρθρο 62, παράγραφος 2, του νόμου για την καταπολέμηση της χρήσης εξαρτησιογόνων ουσιών, όσον αφορά το στοιχείο της αντικειμενικής υπόστασης του εν λόγω εγκλήματος το οποίο αφορά τη <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0030" REF.END="QE0030"/>σημαντική ποσότητα<QUOT.END REF.START="QS0030" CODE="00BB" ID="QE0030"/> μιας ουσίας, συνάδει με τις διατάξεις του πολωνικού Συντάγματος.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0016"><NO.P>16.</NO.P><TXT>Στο πλαίσιο αυτό, το αιτούν δικαστήριο υποβάλλει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:</TXT><QUOT.S LEVEL="1"><LIST TYPE="OTHER"><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0031" REF.END="QE0031"/>1.</NO.P><TXT>Έχει ο κανόνας δικαίου της Ένωσης που περιλαμβάνεται στο άρθρο 4, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, σε συνδυασμό με το άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της [αποφάσεως-πλαισίου 2004/757], την έννοια ότι οι διατάξεις αυτές δεν αντιτίθενται στη δυνατότητα του εθνικού δικαστηρίου να ερμηνεύει κατά περίπτωση τον όρο <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0032" REF.END="QE0032"/>σημαντική ποσότητα ναρκωτικών<QUOT.END REF.START="QS0032" CODE="201D" ID="QE0032"/> στο πλαίσιο εξατομικευμένης εκτιμήσεως, χωρίς να οφείλει, για την εκτίμηση αυτή, να εφαρμόσει οποιοδήποτε αντικειμενικό κριτήριο, ιδίως δε να διαπιστώσει ότι ο δράστης έχει στην κατοχή του ναρκωτικά προκειμένου να τελέσει μία από τις πράξεις που μνημονεύονται στο άρθρο 4, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, της εν λόγω αποφάσεως-πλαισίου, και συγκεκριμένα παραγωγή, προσφορά, διάθεση προς πώληση, διανομή, μεσιτεία, παράδοση υπό οποιεσδήποτε συνθήκες;</TXT></NP></ITEM></LIST><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>2.</NO.P><TXT>Δεδομένου ότι ο πολωνικός νόμος για την καταπολέμηση της χρήσεως εξαρτησιογόνων ουσιών δεν διευκρινίζει τι ακριβώς νοείται ως σημαντική ποσότητα ναρκωτικών και καταλείπει το ζήτημα αυτό στην ερμηνεία του επιλαμβανόμενου κάθε συγκεκριμένης υποθέσεως δικαστηρίου εντός των ορίων της <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0033" REF.END="QE0033"/>εξουσίας εκτιμήσεως του δικαστή<QUOT.END REF.START="QS0033" CODE="201D" ID="QE0033"/>, είναι τα μέσα ένδικης προστασίας, τα οποία είναι αναγκαία προς διασφάλιση της ουσιαστικής και αποτελεσματικής εφαρμογής των κανόνων δικαίου της Ένωσης που περιλαμβάνονται στην [απόφαση‑πλαίσιο 2004/757], και ειδικότερα στο άρθρο 4, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, σε συνδυασμό με το άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της αποφάσεως-πλαισίου αυτής, επαρκή προκειμένου να διασφαλίσουν στους Πολωνούς πολίτες την αποτελεσματική προστασία που απορρέει από τους κανόνες δικαίου της Ένωσης οι οποίοι θεσπίζουν τις ελάχιστες διατάξεις σχετικά με τα στοιχεία της αντικειμενικής υποστάσεως των εγκλημάτων και τις ποινές που ισχύουν στον τομέα της παράνομης διακινήσεως ναρκωτικών;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>3.</NO.P><TXT>Συνάδει με το δίκαιο της Ένωσης και ειδικότερα με τον κανόνα που περιλαμβάνεται στο άρθρο 4, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, σε συνδυασμό με το άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της [αποφάσεως‑πλαισίου 2004/757], η εθνική διάταξη του άρθρου 62, παράγραφος 2, του νόμου για την καταπολέμηση της χρήσεως εξαρτησιογόνων ουσιών και, σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, συνάδει η εκ μέρους των πολωνικών εθνικών δικαστηρίων ερμηνεία του όρου<?PAGE NO="6"?> <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0034" REF.END="QE0034"/>σημαντική ποσότητα ψυχοτρόπων ουσιών και ναρκωτικών<QUOT.END REF.START="QS0034" CODE="201D" ID="QE0034"/> προς τον κανόνα δικαίου της Ένωσης κατά τον οποίο όποιος διαπράττει το έγκλημα της κατοχής μεγάλων ποσοτήτων ναρκωτικών προκειμένου να τελέσει τις πράξεις που μνημονεύονται στο άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της [αποφάσεως-πλαισίου 2004/757] τιμωρείται με βαρύτερη ποινή;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>4.</NO.P><TXT>Συνάδει με την αρχή της ισότητας και την αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων (άρθρο 14 [της ΕΣΔΑ], άρθρα 20 και 21 [του Χάρτη], σε συνδυασμό με το άρθρο 6, παράγραφος 1, της [Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση]) το άρθρο 62, παράγραφος 2, του νόμου για την καταπολέμηση της χρήσεως εξαρτησιογόνων ουσιών, το οποίο προβλέπει βαρύτερη ποινή για το έγκλημα της κατοχής σημαντικής ποσότητας ψυχοτρόπων ουσιών και ναρκωτικών, όπως ο όρος αυτός ερμηνεύεται από τα πολωνικά εθνικά δικαστήρια;<QUOT.END REF.START="QS0031" CODE="00BB" ID="QE0031"/></TXT></NP></ITEM></LIST></QUOT.S></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0017"><NO.P>17.</NO.P><TXT>Γραπτές παρατηρήσεις κατέθεσαν η Prokuratura, η Τσεχική, η Ολλανδική, η Πολωνική, η Ισπανική και η Σουηδική Κυβέρνηση, καθώς και η Επιτροπή. Κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση της <DATE ISO="20191002">2ας Οκτωβρίου 2019</DATE>, η Prokuratura, η Πολωνική, η Ισπανική και η Σουηδική Κυβέρνηση, καθώς και η Επιτροπή ανέπτυξαν προφορικώς τις παρατηρήσεις τους.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Ανάλυση</HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Επί της αρμοδιότητας του Δικαστηρίου</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0018"><NO.P>18.</NO.P><TXT>Η Prokuratura υποστηρίζει ότι το Δικαστήριο δεν είναι αρμόδιο να απαντήσει στα προδικαστικά ερωτήματα που υποβλήθηκαν από το αιτούν δικαστήριο, διότι τα ερωτήματα αυτά αφορούν την ερμηνεία του εθνικού δικαίου, ήτοι του άρθρου 62, παράγραφος 2, του νόμου για την καταπολέμηση της χρήσης εξαρτησιογόνων ουσιών, και το συμβατό της εν λόγω διάταξης προς την απόφαση-πλαίσιο 2004/757.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0019"><NO.P>19.</NO.P><TXT>Συναφώς, κατά πάγια νομολογία, το Δικαστήριο δεν έχει αρμοδιότητα, βάσει του άρθρου 267 ΣΛΕΕ, να αποφαίνεται με προδικαστική απόφαση επί της ερμηνείας κανόνων του εσωτερικού δικαίου. Η αρμοδιότητα του Δικαστηρίου περιορίζεται αποκλειστικά στην εξέταση των διατάξεων του δικαίου της Ένωσης<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0011"><P>Απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20110721">21ης Ιουλίου 2011</DATE>, <NAME.CASE>Fuchs και Köhler</NAME.CASE> (<NO.CASE>C-159/10 και C-160/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:508">EU:C:2011:508</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0030">30</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Δύναται, πάντως, να παράσχει στο εθνικό δικαστήριο κάθε ερμηνευτικό στοιχείο που αφορά το δίκαιο της Ένωσης και το οποίο είναι, ενδεχομένως, χρήσιμο για την εκτίμηση των αποτελεσμάτων των διατάξεων του εθνικού δικαίου. Εξάλλου, ουδόλως αποκλείεται η αναδιατύπωση των ερωτημάτων προκειμένου να παρασχεθεί στο αιτούν δικαστήριο μια ερμηνεία των διατάξεων του δικαίου της Ένωσης η οποία θα είναι χρήσιμη για την εκδίκαση της διαφοράς της οποίας έχει επιληφθεί το δικαστήριο αυτό<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0012"><P>Απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20090305">5ης Μαρτίου 2009</DATE>, <NAME.CASE>Kattner Stahlbau</NAME.CASE> (<NO.CASE>C-350/07</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2009:127">EU:C:2009:127</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0024">24</REF.NP.ECR> και <REF.NP.ECR REF="NP0025">25</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0020"><NO.P>20.</NO.P><TXT>Εν προκειμένω, τα προδικαστικά ερωτήματα αφορούν την ερμηνεία των άρθρων 2, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, και 4, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, της απόφασης-πλαισίου 2004/757. Επιπλέον, για να κριθεί αν η υπό εξέταση υπόθεση εμπίπτει στο δίκαιο της Ένωσης, είναι απαραίτητη η ερμηνεία του άρθρου 2, παράγραφος 2, της εν λόγω απόφασης-πλαισίου. Συνεπώς, τα προδικαστικά ερωτήματα είναι, εκ πρώτης όψεως, παραδεκτά.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0021"><NO.P>21.</NO.P><TXT>Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι η υπό κρίση υπόθεση δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της απόφασης-πλαισίου 2004/757. Από τα πραγματικά περιστατικά, όπως αυτά παρουσιάστηκαν από το αιτούν δικαστήριο, προκύπτει ότι ο JI είχε στην κατοχή του ναρκωτικά για προσωπική κατανάλωση. Κατά το άρθρο 2, παράγραφος 2, τέτοιες πράξεις δεν περιλαμβάνονται στο πεδίο εφαρμογής της απόφασης‑πλαισίου 2004/757.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="7"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0022"><NO.P>22.</NO.P><TXT>Κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση η Prokuratura και η Πολωνική, η Ισπανική και η Σουηδική Κυβέρνηση συμφώνησαν με την άποψη της Επιτροπής.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0023"><NO.P>23.</NO.P><TXT>Πράγματι, από το γράμμα του άρθρου 2, παράγραφος 2, προκύπτει ότι η κατοχή ναρκωτικών με σκοπό την <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0035" REF.END="QE0035"/>προσωπική τους κατανάλωση<QUOT.END REF.START="QS0035" CODE="00BB" ID="QE0035"/> από τους δράστες δεν περιλαμβάνεται στο πεδίο εφαρμογής της απόφασης-πλαισίου 2004/757 και ότι η εν λόγω πράξη διέπεται (και τιμωρείται) από το εθνικό δίκαιο. Εντούτοις, όπως διευκρινίζεται στην αιτιολογική σκέψη 4 της απόφασης-πλαισίου, ο αποκλεισμός ορισμένων ειδών συμπεριφοράς όσον αφορά την προσωπική κατανάλωση από το πεδίο εφαρμογής της απόφασης‑πλαισίου δεν αποτελεί κατευθυντήρια γραμμή του Συμβουλίου σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο θα πρέπει να αντιμετωπίζουν τα κράτη μέλη αυτές ή άλλες υποθέσεις στην εθνική τους νομοθεσία.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0024"><NO.P>24.</NO.P><TXT>Συναφώς, κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, η Πολωνική Κυβέρνηση διευκρίνισε ότι ο νόμος για την καταπολέμηση της χρήσης εξαρτησιογόνων ουσιών, ο οποίος μετέφερε την απόφαση-πλαίσιο 2004/757 στο εσωτερικό δίκαιο, <HT TYPE="ITALIC">δεν</HT> διακρίνει, για τον σκοπό της ποινικοποίησης της κατοχής ναρκωτικών, μεταξύ της κατοχής για προσωπική κατανάλωση και της κατοχής για άλλους σκοπούς. Συγκεκριμένα, στο άρθρο 62, παράγραφος 1 (κατοχή ναρκωτικών που τιμωρείται με στερητική της ελευθερίας ποινή έως τρία έτη) και παράγραφος 2 (κατοχή σημαντικής ποσότητας ναρκωτικών που τιμωρείται με στερητική της ελευθερίας ποινή από ένα έως δέκα έτη), η κατοχή ναρκωτικών ποινικοποιείται <HT TYPE="ITALIC">ανεξάρτητα</HT> από τον σκοπό της. Ρυθμίζοντας την κατοχή των ναρκωτικών με τον τρόπο αυτό, το άρθρο 62 του νόμου για την καταπολέμηση της χρήσης εξαρτησιογόνων ουσιών βαίνει πέραν των όσων εμπίπτουν στην έννοια της κατοχής ναρκωτικών κατά το άρθρο 2, παράγραφος 1, της απόφασης-πλαισίου και καλύπτει επίσης, κατ’ ουσίαν, την κατοχή ναρκωτικών που προορίζονται για προσωπική κατανάλωση.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0025"><NO.P>25.</NO.P><TXT>Ως εκ τούτου, όπως επιβεβαιώνεται από τα στοιχεία που παρέσχε η Πολωνική Κυβέρνηση, η εθνική νομοθεσία εξομοιώνει την κατοχή ναρκωτικών για προσωπική κατανάλωση με την κατοχή ναρκωτικών για σκοπούς διακίνησης, η οποία τιμωρείται βάσει του άρθρου 2, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της απόφασης-πλαισίου 2004/757<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0013"><P>Βλ. τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών κατά της παράνομης διακίνησης ναρκωτικών φαρμάκων και ψυχοτρόπων ουσιών, της <DATE ISO="19881220">20ής Δεκεμβρίου 1988</DATE> (<HT TYPE="ITALIC">Treaty Series</HT>, τόμος 1582, σ. 95). Το άρθρο 3, παράγραφος 2, προβλέπει ότι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0036" REF.END="QE0036"/>με την επιφύλαξη των συνταγματικών αρχών και των βασικών αρχών του νομικού του συστήματος, κάθε Μέρος θα υιοθετήσει τα απαραίτητα μέτρα προκειμένου να καταστήσει εγκλήματα κατά την εσωτερική του νομοθεσία, εφ’ όσον διαπράττονται με πρόθεση, την κατοχή, αγορά ή καλλιέργεια ναρκωτικών ή ψυχοτρόπων ουσιών για προσωπική χρήση κατά παράβαση των διατάξεων της Σύμβασης του 1961, της Σύμβασης του 1961 όπως τροποποιήθηκε ή της Σύμβασης του 1971<QUOT.END REF.START="QS0036" CODE="00BB" ID="QE0036"/>. Τόσο η Ευρωπαϊκή Ένωση όσο και η Πολωνία είναι συμβαλλόμενα μέρη στη Σύμβαση αυτή.</P></NOTE>. Εξάλλου, βάσει του πολωνικού δικαίου, η ποινική δίωξη λόγω κατοχής ναρκωτικών για προσωπική κατανάλωση μπορεί να παύσει μόνον αν πρόκειται για <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0037" REF.END="QE0037"/>ασήμαντη<QUOT.END REF.START="QS0037" CODE="00BB" ID="QE0037"/> ποσότητα ναρκωτικών.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0026"><NO.P>26.</NO.P><TXT>Κατά πάγια νομολογία, το Δικαστήριο είναι αρμόδιο να αποφαίνεται επί αιτήσεων προδικαστικών αποφάσεων που αφορούν ζητήματα σχετικά με το δίκαιο της Ένωσης σε περιπτώσεις κατά τις οποίες, καίτοι τα πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης της κύριας δίκης δεν εμπίπτουν ευθέως στο πεδίο εφαρμογής του δικαίου της Ένωσης, οι διατάξεις του δικαίου αυτού έχουν καταστεί εφαρμοστέες δυνάμει της εθνικής νομοθεσίας, η οποία προβλέπει, για αμιγώς εσωτερικές καταστάσεις, λύσεις αντίστοιχες με αυτές που προβλέπει το δίκαιο της Ένωσης<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0014"><P>Πρβλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20161115">15ης Νοεμβρίου 2016</DATE>, <NAME.CASE>Ullens de Schooten</NAME.CASE> (<NO.CASE>C-268/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:874">EU:C:2016:874</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0053">53</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</P></NOTE>. Πράγματι, σε αυτές τις περιπτώσεις υφίσταται οπωσδήποτε συμφέρον της Ένωσης για ομοιόμορφη ερμηνεία των διατάξεων ή των εννοιών του δικαίου της Ένωσης, ανεξάρτητα από τις συνθήκες υπό τις οποίες εφαρμόζονται, ώστε να αποφεύγονται ερμηνευτικές αποκλίσεις στο μέλλον<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0015"><P>Απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20130314">14ης Μαρτίου 2013</DATE>, <NAME.CASE>Allianz Hungária Biztosító κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C-32/11</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2013:160">EU:C:2013:160</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0020">20</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0027"><NO.P>27.</NO.P><TXT>Με την επιφύλαξη της επαλήθευσης των πραγματικών περιστατικών από το εθνικό δικαστήριο, φρονώ ότι η ανωτέρω νομολογία έχει εν προκειμένω εφαρμογή. Ο νόμος για την καταπολέμηση της χρήσης εξαρτησιογόνων ουσιών μεταφέρει στην εθνική έννομη τάξη την απόφαση-πλαίσιο 2004/757. Το άρθρο 62 του νόμου αυτού υιοθετεί σε περιπτώσεις οι οποίες άλλως δεν θα ενέπιπταν στο πεδίο<?PAGE NO="8"?> εφαρμογής της απόφασης-πλαισίου τις λύσεις που προβλέπονται δυνάμει του δικαίου της Ένωσης. Ειδικότερα, το άρθρο 62, παράγραφος 2, του νόμου αυτού αντιμετωπίζει τα εγκλήματα που αφορούν <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0038" REF.END="QE0038"/>σημαντική ποσότητα ναρκωτικών<QUOT.END REF.START="QS0038" CODE="00BB" ID="QE0038"/> ως διακεκριμένα εγκλήματα. Κατ’ εμέ, ο όρος αυτός αποτελεί τη μεταφορά στην εθνική έννομη τάξη της έννοιας <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0039" REF.END="QE0039"/>μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών<QUOT.END REF.START="QS0039" CODE="00BB" ID="QE0039"/> που περιλαμβάνεται στο άρθρο 4, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, της απόφασης-πλαισίου 2004/757. Η κατοχή με σκοπό την προσωπική κατανάλωση ορίζεται και τιμωρείται κατά τον ίδιο τρόπο όπως και η κατοχή που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 2, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της απόφασης-πλαισίου.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0028"><NO.P>28.</NO.P><TXT>Τα στοιχεία της αντικειμενικής υπόστασης των εγκλημάτων αυτών καθορίζονται από την απόφαση-πλαίσιο και, συνεπώς, ως έννοιες του δικαίου της Ένωσης, πρέπει να ερμηνεύονται ομοιόμορφα. Η απόφαση-πλαίσιο δεν ορίζει την έννοια των <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0040" REF.END="QE0040"/>μεγάλων ποσοτήτων ναρκωτικών<QUOT.END REF.START="QS0040" CODE="00BB" ID="QE0040"/>. Επομένως, στο Δικαστήριο απόκειται να παράσχει τις αναγκαίες διευκρινίσεις όσον αφορά την ερμηνεία της έννοιας αυτής, ώστε να αποφευχθούν ερμηνευτικές αποκλίσεις στο μέλλον.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0029"><NO.P>29.</NO.P><TXT>Εξάλλου, κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, ο δεσμευτικός χαρακτήρας μιας απόφασης-πλαισίου συνεπάγεται ότι οι εθνικές αρχές, συμπεριλαμβανομένων των εθνικών δικαστηρίων, υπέχουν υποχρέωση σύμφωνης προς το δίκαιο της Ένωσης ερμηνείας του εθνικού δικαίου. Κατά την εφαρμογή του εθνικού δικαίου τα δικαστήρια αυτά οφείλουν, συνεπώς, όταν καλούνται να το ερμηνεύσουν, να το πράττουν κατά το μέτρο του δυνατού με γνώμονα το γράμμα και τον σκοπό της απόφασης-πλαισίου, προκειμένου να επιτυγχάνεται το αποτέλεσμα που επιδιώκεται με αυτήν<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0016"><P>Απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20170629">29ης Ιουνίου 2017</DATE>, <NAME.CASE>Popławski</NAME.CASE> (<NO.CASE>C-579/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:503">EU:C:2017:503</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0031">31</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0030"><NO.P>30.</NO.P><TXT>Κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, η Ισπανική Κυβέρνηση υποστήριξε ότι ο όρος <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0041" REF.END="QE0041"/>μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών<QUOT.END REF.START="QS0041" CODE="00BB" ID="QE0041"/> του άρθρου 4, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, της απόφασης-πλαισίου δεν ασκεί επιρροή όταν πρόκειται για κατοχή ναρκωτικών με σκοπό την προσωπική κατανάλωση. Στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας, δεν μπορώ να δεχθώ το εν λόγω επιχείρημα. Τούτο διότι ο εθνικός νομοθέτης επέλεξε να μεταχειριστεί με τον ίδιο τρόπο την κατοχή για προσωπική κατανάλωση και την κατοχή με σκοπό τη διακίνηση. Επομένως, η ερμηνεία της έννοιας <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0042" REF.END="QE0042"/>μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών<QUOT.END REF.START="QS0042" CODE="00BB" ID="QE0042"/> είναι κρίσιμη και στις δύο περιπτώσεις.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0031"><NO.P>31.</NO.P><TXT>Η Ισπανική και η Σουηδική Κυβέρνηση προέβαλαν ότι οι αρχές που διατυπώθηκαν στην απόφαση Ullens de Schooten<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0017"><P>Απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20161115">15ης Νοεμβρίου 2016</DATE> (<NO.CASE>C-268/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:874">EU:C:2016:874</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE> δεν έχουν εφαρμογή εν προκειμένω, διότι δεν υφίσταται ανάγκη ομοιόμορφης ερμηνείας εννοιών τις οποίες ο νομοθέτης της Ένωσης δεν θέλησε να ορίσει στο πλαίσιο μιας απόφασης-πλαισίου. Ωστόσο, η αρχή της ομοιόμορφης ερμηνείας του δικαίου της Ένωσης εφαρμόζεται ακόμη και για την ερμηνεία διατάξεων αποφάσεων-πλαισίου<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0018"><P>Βλ., παραδείγματος χάριν, απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160524">24ης Μαΐου 2016</DATE>, <NAME.CASE>Dworzecki</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑108/16 PPU</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:346">EU:C:2016:346</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0028">28</REF.NP.ECR> και <REF.NP.ECR REF="NP0030">30</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Σε περιπτώσεις στις οποίες διάταξη του δικαίου της Ένωσης καταλείπει περιθώριο εκτίμησης για την εφαρμογή της στα κράτη μέλη, η ερμηνεία της εν λόγω διάταξης του δικαίου της Ένωσης κατά τρόπο υποχρεωτικό και ενιαίο αποτελεί απαραίτητο πρόκριμα για τον καθορισμό των ορίων αυτού του περιθωρίου εκτίμησης.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0032"><NO.P>32.</NO.P><TXT>Εν πάση περιπτώσει, κατά πάγια νομολογία, στο πλαίσιο της θεσπιζόμενης από το άρθρο 267 ΣΛΕΕ συνεργασίας μεταξύ του Δικαστηρίου και των εθνικών δικαστηρίων, απόκειται αποκλειστικώς στα εθνικά δικαστήρια να εκτιμούν, λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαιτερότητες κάθε υπόθεσης, τόσο την αναγκαιότητα της προδικαστικής απόφασης προκειμένου να εκδώσουν τη δική τους απόφαση όσο και το πρόσφορο των ερωτημάτων που υποβάλλουν στο Δικαστήριο. Συνεπώς, εφόσον τα υποβαλλόμενα από τα εθνικά δικαστήρια ερωτήματα αφορούν την ερμηνεία διάταξης του δικαίου της Ένωσης, το Δικαστήριο υποχρεούται, κατ’ αρχήν, να απαντήσει<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0019"><P>Απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20130314">14ης Μαρτίου 2013</DATE>, <NAME.CASE>Allianz Hungária Biztosító κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C-32/11</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2013:160">EU:C:2013:160</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0019">19</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="9"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0033"><NO.P>33.</NO.P><TXT>Υπό τις συνθήκες αυτές, φρονώ ότι το Δικαστήριο είναι αρμόδιο να απαντήσει στα υποβληθέντα προδικαστικά ερωτήματα.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Επί της δυνατότητας εφαρμογής του Χάρτη</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0034"><NO.P>34.</NO.P><TXT>Το αιτούν δικαστήριο διερωτάται ως προς την ερμηνεία που πρέπει να δοθεί σε διάφορα άρθρα του Χάρτη, προκειμένου να διαπιστωθεί αν η κατάσταση βάσει του εθνικού δικαίου την οποία περιγράφει είναι συμβατή με το δίκαιο της Ένωσης.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0035"><NO.P>35.</NO.P><TXT>Στις γραπτές παρατηρήσεις της η Επιτροπή εκφράζει αμφιβολίες ως προς το αν ο Χάρτης έχει εν προκειμένω εφαρμογή. Κατά την άποψή της, το άρθρο 62, παράγραφος 2, του νόμου για την καταπολέμηση της χρήσης εξαρτησιογόνων ουσιών δεν αποτελεί εφαρμογή του δικαίου της Ένωσης.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0036"><NO.P>36.</NO.P><TXT>Το άρθρο 51, παράγραφος 1, του Χάρτη ρητώς προβλέπει ότι οι διατάξεις του έχουν ως αποδέκτες τα κράτη μέλη μόνο στις περιπτώσεις που αυτά εφαρμόζουν το δίκαιο της Ένωσης.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0037"><NO.P>37.</NO.P><TXT>Κατά πάγια νομολογία, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0043" REF.END="QE0043"/>τα θεμελιώδη δικαιώματα που κατοχυρώνονται στην έννομη τάξη της Ένωσης μπορούν να εφαρμόζονται σε όλες τις καταστάσεις που διέπονται από το δίκαιο [της Ένωσης], αλλά όχι πέραν των καταστάσεων αυτών. Υπό το πρίσμα αυτό, το Δικαστήριο έχει υπενθυμίσει ότι δεν μπορεί να εκτιμήσει, με γνώμονα τον Χάρτη, εθνική κανονιστική ρύθμιση που δεν εντάσσεται στο πλαίσιο του δικαίου [της Ένωσης]. Αντιθέτως, όταν η ρύθμιση αυτή εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του δικαίου [της Ένωσης], το Δικαστήριο, αποφαινόμενο επί αιτήσεως προδικαστικής αποφάσεως, οφείλει να παρέχει όλα τα αναγκαία ερμηνευτικά στοιχεία για την εκτίμηση, εκ μέρους του εθνικού δικαστηρίου, της συμφωνίας της κανονιστικής αυτής ρυθμίσεως με τα θεμελιώδη δικαιώματα των οποίων τον σεβασμό διασφαλίζει<QUOT.END REF.START="QS0043" CODE="00BB" ID="QE0043"/>. Ομοίως, το Δικαστήριο έχει διευκρινίσει ότι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0044" REF.END="QE0044"/>[κ]ατά συνέπεια, δεδομένου ότι τα θεμελιώδη δικαιώματα που κατοχυρώνονται από τον Χάρτη πρέπει να γίνονται σεβαστά όταν εθνική κανονιστική ρύθμιση εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του δικαίου [της Ένωσης], δεν μπορούν να υφίστανται περιπτώσεις που να εμπίπτουν στο δίκαιο [της Ένωσης], αλλά στις οποίες να μην μπορούν να εφαρμοστούν τα εν λόγω θεμελιώδη δικαιώματα. Η δυνατότητα εφαρμογής του δικαίου [της Ένωσης] συνεπάγεται τη δυνατότητα εφαρμογής των θεμελιωδών δικαιωμάτων που κατοχυρώνονται από τον Χάρτη<QUOT.END REF.START="QS0044" CODE="00BB" ID="QE0044"/>. <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0045" REF.END="QE0045"/>Όταν, αντιθέτως, μια έννομη κατάσταση δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του δικαίου [της Ένωσης], το Δικαστήριο δεν έχει αρμοδιότητα να αποφανθεί επ’ αυτής και οι διατάξεις του Χάρτη των οποίων ενδεχομένως γίνεται επίκληση δεν μπορούν να θεμελιώσουν από μόνες τους την αρμοδιότητα αυτή<QUOT.END REF.START="QS0045" CODE="00BB" ID="QE0045"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0020"><P>Απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20130226">26ης Φεβρουαρίου 2013</DATE>, <NAME.CASE>Åkerberg Fransson</NAME.CASE> (<NO.CASE>C-617/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2013:105">EU:C:2013:105</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0019">19</REF.NP.ECR>, <REF.NP.ECR REF="NP0021">21</REF.NP.ECR>, <REF.NP.ECR REF="NP0022">22</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</P></NOTE>. Συνεπώς, η έκφραση <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0046" REF.END="QE0046"/>όταν εφαρμόζουν το δίκαιο της Ένωσης<QUOT.END REF.START="QS0046" CODE="00BB" ID="QE0046"/>, κατά την έννοια του άρθρου 51 του Χάρτη, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0047" REF.END="QE0047"/>προϋποθέτει την ύπαρξη συνδέσμου μεταξύ πράξεως του δικαίου της Ένωσης και του επίμαχου εθνικού μέτρου, που να υπερβαίνει την εγγύτητα των σχετικών τομέων ή τις έμμεσες επιπτώσεις του ενός τομέα στον άλλο<QUOT.END REF.START="QS0047" CODE="00BB" ID="QE0047"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0021"><P>Απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20161006">6ης Οκτωβρίου 2016</DATE>, <NAME.CASE>Paoletti κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C-218/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:748">EU:C:2016:748</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0014">14</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0038"><NO.P>38.</NO.P><TXT>Είναι πρόδηλο ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να αποφανθεί επί της ερμηνείας της απόφασης-πλαισίου χωρίς να ληφθεί υπόψη ο Χάρτης, ο οποίος αποτελεί πρωτογενές δίκαιο της Ένωσης<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0022"><P>Βλ. άρθρο 6, παράγραφος 1, ΣΕΕ: <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0048" REF.END="QE0048"/>Η Ένωση αναγνωρίζει τα δικαιώματα, τις ελευθερίες και τις αρχές που περιέχονται στον [Χάρτη], ο οποίος έχει το ίδιο νομικό κύρος με τις Συνθήκες<QUOT.END REF.START="QS0048" CODE="00BB" ID="QE0048"/>.</P></NOTE>. Όπως εκθέτω στα σημεία 26 έως 28 των παρουσών προτάσεων, το άρθρο 62, παράγραφος 2, του νόμου για την καταπολέμηση της χρήσης εξαρτησιογόνων ουσιών μεταφέρει στην εθνική έννομη τάξη το διακεκριμένο έγκλημα που αφορά <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0049" REF.END="QE0049"/>μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών<QUOT.END REF.START="QS0049" CODE="00BB" ID="QE0049"/>, το οποίο προβλέπεται στο άρθρο 4, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, της απόφασης‑πλαισίου 2004/757. Συνεπώς, δεν<?PAGE NO="10"?> αμφισβητείται ότι η διάταξη αυτή <HT TYPE="ITALIC">είναι</HT> διάταξη του εθνικού δικαίου η οποία <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0050" REF.END="QE0050"/>εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του δικαίου της Ένωσης<QUOT.END REF.START="QS0050" CODE="00BB" ID="QE0050"/>: πράγματι, είναι το μέσο διά του οποίου η Πολωνία <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0051" REF.END="QE0051"/>εφαρμόζει το δίκαιο της Ένωσης<QUOT.END REF.START="QS0051" CODE="00BB" ID="QE0051"/> (εν προκειμένω, την απόφαση-πλαίσιο) κατά την έννοια του άρθρου 51, παράγραφος 1, του Χάρτη.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0039"><NO.P>39.</NO.P><TXT>Η απόφαση που θα εκδώσει το Δικαστήριο επί της ερμηνείας του άρθρου 4, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, της απόφασης-πλαισίου 2004/757 <HT TYPE="ITALIC">υπό το πρίσμα του Χάρτη</HT> θα διέπει (προδήλως) την ερμηνεία του άρθρου 62, παράγραφος 2, του εν λόγω νόμου όσον αφορά τα πρόσωπα που κατηγορούνται για κατοχή <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0052" REF.END="QE0052"/>σημαντικής ποσότητας ναρκωτικών<QUOT.END REF.START="QS0052" CODE="00BB" ID="QE0052"/> με σκοπό τη διακίνηση. Δεν δύναται να αμφισβητηθεί ότι, <HT TYPE="ITALIC">στο πλαίσιο αυτό</HT>, τα κράτη μέλη δεσμεύονται να συμμορφώνονται με τα θεμελιώδη δικαιώματα που κατοχυρώνει ο Χάρτης. Ως εκ περισσού, προσθέτω εν προκειμένω ότι, κατά πάγια νομολογία, το πρωτόκολλο (αριθ. 30) της Συνθήκης<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0023"><P>Πρωτόκολλο (αριθ. 30) σχετικά με την εφαρμογή του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Πολωνία και στο Ηνωμένο Βασίλειο. Κατά το άρθρο 1, παράγραφος 1, του Πρωτοκόλλου, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0053" REF.END="QE0053"/>[ο] Χάρτης δεν διευρύνει την ευχέρεια του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ή οποιουδήποτε δικαστηρίου της Πολωνίας ή του Ηνωμένου Βασιλείου, να κρίνει ότι οι νόμοι, οι κανονισμοί ή οι διοικητικές διατάξεις, πρακτικές ή δράση της Πολωνίας ή του Ηνωμένου Βασιλείου δεν συνάδουν με τα θεμελιώδη δικαιώματα, ελευθερίες και αρχές που επιβεβαιώνει<QUOT.END REF.START="QS0053" CODE="00BB" ID="QE0053"/>.</P></NOTE> δεν θέτει εν αμφιβόλω την εφαρμογή του Χάρτη ως προς την Πολωνία και δεν έχει σκοπό την απαλλαγή της Πολωνίας από την υποχρέωση τήρησης των διατάξεων του Χάρτη<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0024"><P>Απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20191119">19ης Νοεμβρίου 2019</DATE>, <NAME.CASE>A. K. κ.λπ. (Ανεξαρτησία του πειθαρχικού τμήματος του Ανωτάτου Δικαστηρίου)</NAME.CASE> (<NO.CASE>C-585/18, C-624/18 και C-625/18</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2019:982">EU:C:2019:982</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0085">85</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί μνημονευόμενη νομολογία). Βλ., επίσης, απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20111221">21ης Δεκεμβρίου 2011</DATE>, <NAME.CASE>N.S. κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C-411/10 και C-493/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:865">EU:C:2011:865</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0119">119</REF.NP.ECR> και <REF.NP.ECR REF="NP0120">120</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0040"><NO.P>40.</NO.P><TXT>Υπενθυμίζεται ότι η απόφαση-πλαίσιο αναφέρεται μόνο στα <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0054" REF.END="QE0054"/>σοβαρότερα είδη αδικημάτων<QUOT.END REF.START="QS0054" CODE="00BB" ID="QE0054"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0025"><P>Αιτιολογική σκέψη 4 της απόφασης-πλαισίου (βλ. σημείο 7 των παρουσών προτάσεων).</P></NOTE> και, συνεπώς, καλύπτει μεν τη διακίνηση, όχι όμως και την κατανάλωση για προσωπική χρήση. Στο πλαίσιο της διακίνησης, ο κατηγορούμενος προστατεύεται, καθόσον το διακεκριμένο έγκλημα όσον αφορά τις <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0055" REF.END="QE0055"/>μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών<QUOT.END REF.START="QS0055" CODE="00BB" ID="QE0055"/> <HT TYPE="ITALIC">πρέπει</HT> να ερμηνεύεται με τρόπο που είναι σύμφωνος με τον Χάρτη. Εντούτοις, όπως προεκτέθηκε, το άρθρο 62, παράγραφος 2, του νόμου για την καταπολέμηση της χρήσης εξαρτησιογόνων ουσιών <HT TYPE="ITALIC">δεν κάνει καμία απολύτως διάκριση</HT> μεταξύ της κατοχής για προσωπική χρήση και της κατοχής για διακίνηση. Ο εθνικός νομοθέτης <HT TYPE="ITALIC">επέλεξε</HT> να αντιμετωπίσει και τις δύο περιπτώσεις με τον ίδιο ακριβώς τρόπο.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0041"><NO.P>41.</NO.P><TXT>Στο πλαίσιο αυτό, μπορεί άραγε να είναι νομικά ορθή η άποψη ότι, μολονότι η διάταξη του άρθρου 62, παράγραφος 2, του νόμου για την καταπολέμηση της χρήσης εξαρτησιογόνων ουσιών <HT TYPE="ITALIC">πρέπει</HT> να ερμηνεύεται με τρόπο που είναι σύμφωνος με τον Χάρτη όταν ασκείται ποινική δίωξη βάσει αυτής για ένα από τα <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0056" REF.END="QE0056"/>σοβαρότερα είδη αδικημάτων<QUOT.END REF.START="QS0056" CODE="00BB" ID="QE0056"/> (το διακεκριμένο έγκλημα της διακίνησης ναρκωτικών), εντούτοις, η ίδια ακριβώς διάταξη δύναται να ερμηνεύεται διαφορετικά (θεωρητικά, με τρόπο που δεν είναι σύμφωνος με τον Χάρτη) σε περίπτωση που βάσει αυτής ασκείται ποινική δίωξη για <HT TYPE="ITALIC">λιγότερο</HT> σοβαρό έγκλημα, ήτοι αυτό της κατοχής <HT TYPE="ITALIC">της ίδιας ποσότητας ναρκωτικών</HT> για σκοπούς προσωπικής χρήσης;</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0042"><NO.P>42.</NO.P><TXT>Εν τέλει, στο αιτούν δικαστήριο εναπόκειται να απαντήσει στο ερώτημα αυτό υπό το πρίσμα τόσο του εθνικού συνταγματικού δικαίου όσο και των απαιτήσεων της ΕΣΔΑ. Θα περιοριστώ όμως σε δύο παρατηρήσεις.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0043"><NO.P>43.</NO.P><TXT>Πρώτον, φρονώ ότι κάτι τέτοιο θα ήταν παράδοξο και απρόσφορο. Μια ουσιωδώς διαφορετική ερμηνεία της ίδιας νομικής διάταξης ανάλογα με το αν αυτή χρησιμοποιείται ως νομική βάση για την άσκηση ποινικής δίωξης (i) για κατοχή μεγάλων ποσοτήτων ναρκωτικών για σκοπούς διακίνησης ή (ii) για κατοχή μεγάλων ποσοτήτων ναρκωτικών για σκοπούς προσωπικής χρήσης εγείρει αμέσως ερωτήματα όσον αφορά τη συνοχή και την αναλογικότητα αυτής της μεταχείρισης υπό το πρίσμα του ποινικού δικαίου, αλλά και ζητήματα ασφάλειας δικαίου. Ως εκ τούτου, θα απέκλεια το ενδεχόμενο μια τέτοια διάκριση να είναι νομικά ορθή.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="11"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0044"><NO.P>44.</NO.P><TXT>Δεύτερον, είναι σαφές ότι το Δικαστήριο χρειάζεται να παράσχει καθοδήγηση στο εθνικό δικαστήριο ως προς την ερμηνεία του άρθρου 4, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, της απόφασης-πλαισίου 2004/757 που θα ήταν σύμφωνη με τον Χάρτη. Μόνον τότε το εθνικό δικαστήριο θα είναι σε θέση να επιλύσει την υπό κρίση υπόθεση.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Τα προδικαστικά ερωτήματα</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0045"><NO.P>45.</NO.P><TXT>Τα τέσσερα προδικαστικά ερωτήματα ενδείκνυται να εξεταστούν από κοινού. Κατ’ ουσίαν, το αιτούν δικαστήριο ερωτά αν το άρθρο 4, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, σε συνδυασμό με το άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της απόφασης-πλαισίου 2004/757, και υπό το πρίσμα των αρχών της ισότητας, της απαγόρευσης των διακρίσεων και της νομιμότητας των αξιόποινων πράξεων και των ποινών που κατοχυρώνονται, αντιστοίχως, στα άρθρα 20, 21 και 49 του Χάρτη, έχουν την έννοια ότι αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση η οποία δεν ορίζει το διακεκριμένο έγκλημα που συνδέεται με την κατοχή <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0057" REF.END="QE0057"/>μεγάλων ποσοτήτων ναρκωτικών<QUOT.END REF.START="QS0057" CODE="00BB" ID="QE0057"/> χρησιμοποιώντας αντικειμενικά κριτήρια (όπως ο σκοπός της κατοχής των ναρκωτικών), αλλά καταλείπει την ερμηνεία της έννοιας αυτής στην κατά περίπτωση εξατομικευμένη εκτίμηση των εθνικών δικαστηρίων.</TXT></NP.ECR><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Επέκταση της ποινικής ευθύνης η οποία αναγνωρίζεται για το διακεκριμένο έγκλημα που αφορά την κατοχή μεγάλων ποσοτήτων ναρκωτικών και στην κατοχή ναρκωτικών που δεν εμπίπτει στα απαριθμούμενα στην απόφαση-πλαίσιο 2004/757 εγκλήματα</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0046"><NO.P>46.</NO.P><TXT>Το άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της απόφασης-πλαισίου 2004/757 αφορά την <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0058" REF.END="QE0058"/>κατοχή ή [την] αγορά ναρκωτικών<QUOT.END REF.START="QS0058" CODE="00BB" ID="QE0058"/> που αποβλέπει στην τέλεση μιας εκ των πράξεων που αναφέρονται στην (εκτενή) απαρίθμηση του άρθρου 2, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0026"><P>Συγκεκριμένα απαριθμούνται οι εξής πράξεις: <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0059" REF.END="QE0059"/>η παραγωγή, η κατασκευή, η εκχύλιση, η παρασκευή, η προσφορά, η διάθεση προς πώληση, η διανομή, η πώληση, η παράδοση υπό οποιεσδήποτε συνθήκες, η μεσιτεία, η αποστολή, η διαμετακόμιση, η μεταφορά, η εισαγωγή ή η εξαγωγή ναρκωτικών<QUOT.END REF.START="QS0059" CODE="00BB" ID="QE0059"/>.</P></NOTE>. Το άρθρο 4, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, της απόφασης-πλαισίου εισάγει ένα διακεκριμένο έγκλημα το οποίο <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0060" REF.END="QE0060"/>επισύρ[ει] μέγιστη στερητική της ελευθερίας ποινή διάρκειας μεταξύ πέντε και δέκα τουλάχιστον ετών<QUOT.END REF.START="QS0060" CODE="00BB" ID="QE0060"/>, όταν τα εγκλήματα που αναφέρονται στο άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχεία αʹ, βʹ, και γʹ αφορούν <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0061" REF.END="QE0061"/>μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών<QUOT.END REF.START="QS0061" CODE="00BB" ID="QE0061"/>. Το άρθρο 2, παράγραφος 2, εξαιρεί από το πεδίο εφαρμογής της απόφασης-πλαισίου τις πράξεις που περιγράφονται στο άρθρο 2, παράγραφος 1, όταν <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0062" REF.END="QE0062"/>τελούνται από τους δράστες<QUOT.END REF.START="QS0062" CODE="00BB" ID="QE0062"/> με αποκλειστικό σκοπό την προσωπική τους κατανάλωση, όπως την ορίζει η εθνική νομοθεσία<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0027"><P>Πάντως, ορισμένες από τις πράξεις που απαριθμούνται στο άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, φαίνεται, εν πάση περιπτώσει, να είναι ασυμβίβαστες με την κατοχή για προσωπική κατανάλωση (η προσφορά, η διάθεση προς πώληση, η διανομή, η πώληση, η παράδοση, η μεσιτεία, η αποστολή, η διαμετακόμιση).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0047"><NO.P>47.</NO.P><TXT>Εντούτοις, τα κράτη μέλη παραμένουν ελεύθερα να αντιμετωπίσουν ως διακεκριμένο έγκλημα και την κατοχή μεγάλων ποσοτήτων ναρκωτικών με σκοπό την προσωπική κατανάλωση. Η απόφαση-πλαίσιο αναφέρει ότι αφορά τη θέσπιση <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0063" REF.END="QE0063"/>ελάχιστων διατάξεων σχετικά με τα στοιχεία της αντικειμενικής υπόστασης των εγκλημάτων και τις ποινές που ισχύουν στον τομέα της παράνομης διακίνησης ναρκωτικών<QUOT.END REF.START="QS0063" CODE="00BB" ID="QE0063"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0028"><P>Βλ., επίσης, αιτιολογική σκέψη 3.</P></NOTE>. Εξ ορισμού, συνεπώς, τα κράτη μέλη μπορούν να βαίνουν πέραν αυτών των ελάχιστων απαιτήσεων.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0048"><NO.P>48.</NO.P><TXT>Στην αιτιολογική σκέψη 4 της απόφασης-πλαισίου περιλαμβάνεται η χρήσιμη διευκρίνιση ότι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0064" REF.END="QE0064"/>ο αποκλεισμός ορισμένων ειδών συμπεριφοράς όσον αφορά την προσωπική κατανάλωση από το πεδίο εφαρμογής της απόφασης-πλαισίου [2004/757] δεν αποτελεί κατευθυντήρια γραμμή του Συμβουλίου σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο θα πρέπει να αντιμετωπίζουν τα κράτη μέλη αυτές ή άλλες υποθέσεις στην εθνική τους νομοθεσία<QUOT.END REF.START="QS0064" CODE="00BB" ID="QE0064"/>. Η εν λόγω αιτιολογική σκέψη απηχεί το ιστορικό θέσπισης της απόφασης-πλαισίου. Με την εισαγωγή του εν λόγω άρθρου 2, παράγραφος 2, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τροποποίησε την πρόταση της απόφασης-πλαισίου, προκειμένου να ανταποκρίνεται<?PAGE NO="12"?> στην αρχή της επικουρικότητας. Όπως διευκρίνισε, η τροποποίηση σήμαινε ότι εάν τα κράτη μέλη επιθυμούν, μπορούν να επιβάλουν ποινικές κυρώσεις στην προσωπική κατανάλωση, αλλά δεν είναι υποχρεωμένα να το πράξουν από την απόφαση-πλαίσιο<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0029"><P>Έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την πρόταση απόφασης-πλαισίου του Συμβουλίου για τη θέσπιση ελάχιστων διατάξεων σχετικά με τα στοιχεία της αντικειμενικής υπόστασης των εγκλημάτων και τις ποινές που ισχύουν στον τομέα της παράνομης διακίνησης ναρκωτικών, A5-0095/2004, <DATE ISO="20040223">23 Φεβρουαρίου 2004</DATE>, σ. 6.</P></NOTE>. Συμφωνώ με την ανάλυση αυτή. Συνάγεται επομένως ότι τα κράτη μέλη είναι ελεύθερα να ποινικοποιούν την κατοχή των ναρκωτικών που προορίζονται για προσωπική κατανάλωση και να καθορίζουν τα στοιχεία της αντικειμενικής υπόστασης και τις ποινές που επισύρει το έγκλημα αυτό.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0049"><NO.P>49.</NO.P><TXT>Ως εκ τούτου, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι το άρθρο 2, παράγραφοι 1, στοιχείο γʹ, και 2, και το άρθρο 4, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, της απόφασης-πλαισίου 2004/757 δεν εμποδίζουν τα κράτη μέλη να επεκτείνουν την ποινική ευθύνη η οποία αναγνωρίζεται για το διακεκριμένο έγκλημα που αφορά την κατοχή μεγάλων ποσοτήτων ναρκωτικών με σκοπό τη διακίνηση, όπως ορίζεται από τις διατάξεις αυτές, και στην κατοχή ναρκωτικών που δεν εμπίπτει στα απαριθμούμενα στην εν λόγω απόφαση-πλαίσιο εγκλήματα.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Η έννοια των <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0065" REF.END="QE0065"/>μεγάλων ποσοτήτων ναρκωτικών<QUOT.END REF.START="QS0065" CODE="00BB" ID="QE0065"/> κατά το άρθρο 4, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, της απόφασης-πλαισίου 2004/757 και οι αρχές της ισότητας, της απαγόρευσης των διακρίσεων και της νομιμότητας των αξιόποινων πράξεων και των ποινών</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0050"><NO.P>50.</NO.P><TXT>Αντιβαίνει στην ερμηνεία της έννοιας <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0066" REF.END="QE0066"/>μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών<QUOT.END REF.START="QS0066" CODE="00BB" ID="QE0066"/> κατά το άρθρο 4, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, της απόφασης-πλαισίου 2004/757, υπό το πρίσμα των εν λόγω αρχών, κατάσταση στην οποία ο όρος που μεταφέρει την έννοια αυτή στην εθνική έννομη τάξη δεν καθορίζεται από τον νομοθέτη αλλά ερμηνεύεται κατά περίπτωση από τα εθνικά δικαστήρια;</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0051"><NO.P>51.</NO.P><TXT>Η απόφαση-πλαίσιο 2004/757 δεν ορίζει την έννοια των <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0067" REF.END="QE0067"/>μεγάλων ποσοτήτων ναρκωτικών<QUOT.END REF.START="QS0067" CODE="00BB" ID="QE0067"/> που απαντά στο άρθρο 4, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, και η οποία αποτελεί μία από τις επιβαρυντικές περιστάσεις που επισύρουν αυστηρότερες ποινές για εγκλήματα των οποίων τα στοιχεία της αντικειμενικής υπόστασης καθορίζονται στην απόφαση-πλαίσιο.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0052"><NO.P>52.</NO.P><TXT>Ο σκοπός της απόφασης-πλαισίου 2004/757 είναι να θεσπίσει τις ελάχιστες διατάξεις σχετικά με τα στοιχεία της αντικειμενικής υπόστασης των εγκλημάτων και τις ποινές που ισχύουν στον τομέα της παράνομης διακίνησης ναρκωτικών<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0030"><P>Το άρθρο 31, παράγραφος 1, στοιχείο εʹ, της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση παρέχει τη νομική βάση για τη θέσπιση των <HT TYPE="ITALIC">ελάχιστων</HT> κανόνων σε ορισμένους τομείς του ποινικού δικαίου, περιλαμβανομένης της διακίνησης ναρκωτικών. Βλ., επίσης, αιτιολογική σκέψη 3 της απόφασης-πλαισίου 2004/757.</P></NOTE>. Κατά τον χρόνο εκείνο, οι αποφάσεις-πλαίσιο χρησιμοποιούνταν για την προσέγγιση των νομοθεσιών και των κανονισμών των κρατών μελών στους εν λόγω τομείς του δικαίου. Οι αποφάσεις αυτές ήταν δεσμευτικές όσον αφορά το προς επίτευξη αποτέλεσμα, αλλά τα κράτη μέλη ήταν αρμόδια για την επιλογή του τύπου και των μέσων<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0031"><P>Άρθρο 34, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Βλ., επίσης, απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20161108">8ης Νοεμβρίου 2016</DATE>, <NAME.CASE>Ognyanov</NAME.CASE> (<NO.CASE>C-554/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:835">EU:C:2016:835</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0056">56</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0053"><NO.P>53.</NO.P><TXT>Συνεπώς, η απόφαση-πλαίσιο 2004/757 απλώς επιβάλλει στα κράτη μέλη μια ελάχιστη υποχρέωση να θεσπίσουν στο ποινικό τους δίκαιο μια επιβαρυντική περίσταση, ενώ ο τύπος και τα σχετικά μέσα καταλείπονται στη διακριτική τους ευχέρεια. Τα κράτη μέλη πρέπει επίσης να διασφαλίσουν ότι οι κυρώσεις που επισύρουν τα εγκλήματα αυτά είναι αποτελεσματικές, ανάλογες και αποτρεπτικές<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0032"><P>Άρθρο 4, παράγραφος 1, της απόφασης-πλαισίου 2004/757.</P></NOTE>. Επιπλέον, με την αιτιολογική σκέψη 9 τα κράτη μέλη παροτρύνονται να διαφυλάττουν την αποτελεσματικότητα των προσπαθειών για την καταπολέμηση της παράνομης διακίνησης ναρκωτικών.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="13"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0054"><NO.P>54.</NO.P><TXT>Τα στοιχεία που προσκομίστηκαν στο Δικαστήριο στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας δεν είναι πρόσφορα για να καθοριστεί ποιες θεωρούνται <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0068" REF.END="QE0068"/>μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών<QUOT.END REF.START="QS0068" CODE="00BB" ID="QE0068"/> για τη στοιχειοθέτηση του διακεκριμένου εγκλήματος του άρθρου 4, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, της απόφασης-πλαισίου. Θα παραθέσω με επιφυλακτικότητα ορισμένα κριτήρια, ούτως ώστε η έννοια αυτή να αποκτήσει απτό νόημα.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0055"><NO.P>55.</NO.P><TXT>Πρώτον, μια <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0069" REF.END="QE0069"/>μεγάλη ποσότητα<QUOT.END REF.START="QS0069" CODE="00BB" ID="QE0069"/> μπορεί να προσδιοριστεί σε σχέση με την αντίθετή της έννοια: ήτοι, τη μικρή ποσότητα ναρκωτικών η οποία θα μπορούσε ευλόγως να θεωρηθεί ότι καλύπτει τις προσωπικές ανάγκες του ατόμου που την κατέχει. Ποσότητα που θα αρκούσε για να καλύψει τις ανάγκες ενός ατόμου κατά τη διάρκεια μερικών εβδομάδων, κατ’ ανώτατο όριο, δεν συνιστά <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0070" REF.END="QE0070"/>μεγάλη ποσότητα<QUOT.END REF.START="QS0070" CODE="00BB" ID="QE0070"/>. Αντιθέτως, ποσότητες που θα κάλυπταν τις ανάγκες ενός εξαρτημένου προσώπου για ένα έτος <HT TYPE="ITALIC">συνιστούν</HT> <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0071" REF.END="QE0071"/>μεγάλες ποσότητες<QUOT.END REF.START="QS0071" CODE="00BB" ID="QE0071"/> και μπορούν να αποτελούν στοιχείο που, κατ’ ουσίαν, να καταδεικνύει ότι τα ναρκωτικά προορίζονται για εμπορία και όχι για προσωπική χρήση.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0056"><NO.P>56.</NO.P><TXT>Δεύτερον, θα μου φαινόταν εύλογο να πρόκειται για <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0072" REF.END="QE0072"/>μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών<QUOT.END REF.START="QS0072" CODE="00BB" ID="QE0072"/> όταν τα ναρκωτικά που εντοπίζονται <HT TYPE="ITALIC">είτε</HT> περιλαμβάνουν διαφορετικά είδη ναρκωτικών, σε περιορισμένη ποσότητα το καθένα, <HT TYPE="ITALIC">είτε</HT> ένα μόνο ναρκωτικό σε πολύ σημαντική ποσότητα. Είμαι της γνώμης ότι και οι δύο αυτές περιπτώσεις καταδεικνύουν κατοχή για σκοπούς διακίνησης και όχι για προσωπική χρήση.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0057"><NO.P>57.</NO.P><TXT>Τρίτον, φρονώ ότι καταλληλότερος τρόπος για τη μέτρηση της <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0073" REF.END="QE0073"/>ποσότητας<QUOT.END REF.START="QS0073" CODE="00BB" ID="QE0073"/> είναι αυτή να γίνεται σε συνάρτηση με τη <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0074" REF.END="QE0074"/>δόση<QUOT.END REF.START="QS0074" CODE="00BB" ID="QE0074"/> ενός συγκεκριμένου ναρκωτικού που απαιτείται για την πρόκληση –για μία μόνο φορά– του αποτελέσματος της επήρειας του ναρκωτικού και όχι με βάση το βάρος του. Διαφορετικά ναρκωτικά έχουν διαφορετικά ψυχοτρόπα αποτελέσματα. Οι ειδικοί που διαθέτουν σχετική τεχνογνωσία για την καταπολέμηση της διακίνησης ναρκωτικών μπορούν να θέσουν πειστικές κατευθυντήριες γραμμές ως προς τον καθορισμό της έννοιας της <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0075" REF.END="QE0075"/>δόσης<QUOT.END REF.START="QS0075" CODE="00BB" ID="QE0075"/> για τα συνήθως χρησιμοποιούμενα ναρκωτικά και να διευρύνουν αυτές τις κατευθυντήριες γραμμές εφόσον (φευ) δημιουργηθούν νέα ναρκωτικά. Με τον τρόπο αυτό, η έννοια της <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0076" REF.END="QE0076"/>σημαντικής ποσότητας<QUOT.END REF.START="QS0076" CODE="00BB" ID="QE0076"/> θα είναι συγκρίσιμη (μεταξύ διαφόρων ειδών ναρκωτικών) με βάση τον αριθμό των <HT TYPE="ITALIC">δόσεων</HT>, αλλά μπορεί να συνεπάγεται διαφορετικές ποσότητες για κάθε ναρκωτικό όταν αυτές μετρούνται σε συνάρτηση με το <HT TYPE="ITALIC">βάρος</HT>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0058"><NO.P>58.</NO.P><TXT>Στο πλαίσιο αυτό, τα κράτη μέλη διαθέτουν ευρύ περιθώριο εκτίμησης όσον αφορά τα συγκεκριμένα αριθμητικά στοιχεία που μπορούν να χρησιμοποιήσουν για να στηρίξουν την έννοια των <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0077" REF.END="QE0077"/>μεγάλων ποσοτήτων ναρκωτικών<QUOT.END REF.START="QS0077" CODE="00BB" ID="QE0077"/> στην επικράτειά τους. Πρέπει, πάντως, να μεριμνούν ούτως ώστε η εφαρμογή του ποινικού δικαίου να είναι ευλόγως προβλέψιμη<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0033"><P>Βλ. σημεία 66 και επ. των παρουσών προτάσεων.</P></NOTE> και να διαφυλάσσεται η αποτελεσματικότητα της απόφασης-πλαισίου.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0059"><NO.P>59.</NO.P><TXT>Το αιτούν δικαστήριο επισημαίνει ότι η ευχέρεια που παρέχεται στα κράτη μέλη όταν μεταφέρουν στο εθνικό τους δίκαιο την έννοια των <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0078" REF.END="QE0078"/>σημαντικών ποσοτήτων ναρκωτικών<QUOT.END REF.START="QS0078" CODE="00BB" ID="QE0078"/> έχει ως επακόλουθο το ενδεχόμενο να ισχύουν διαφορετικά καθεστώτα βάσει της ποινικής νομοθεσίας των διαφόρων κρατών μελών. Περαιτέρω, η έλλειψη σαφήνειας του επίμαχου εθνικού κανόνα μπορεί να έχει ως συνέπεια τη διαφορετική μεταχείριση προσώπων που διαπράττουν εγκλήματα υπό παρόμοιες περιστάσεις<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0034"><P>Υπενθυμίζεται ότι, βάσει του άρθρου 62, παράγραφος 1, του νόμου για την καταπολέμηση της χρήσης εξαρτησιογόνων ουσιών, για την παράνομη κατοχή ναρκωτικών επιβάλλεται <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0079" REF.END="QE0079"/>στερητική της ελευθερίας ποινή έως τρία έτη<QUOT.END REF.START="QS0079" CODE="00BB" ID="QE0079"/>, ενώ, βάσει του άρθρου 62, παράγραφος 2, του νόμου αυτού, αν η πράξη αφορά <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0080" REF.END="QE0080"/>σημαντική ποσότητα<QUOT.END REF.START="QS0080" CODE="00BB" ID="QE0080"/> ναρκωτικών επιβάλλεται <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0081" REF.END="QE0081"/>στερητική της ελευθερίας ποινή από ένα έως δέκα έτη<QUOT.END REF.START="QS0081" CODE="00BB" ID="QE0081"/> (βλ. σημείο 10 των παρουσών προτάσεων).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="14"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0060"><NO.P>60.</NO.P><TXT>Όσον αφορά το πρώτο ερώτημα που θέτει το αιτούν δικαστήριο, επισημαίνεται ότι σκοπός της απόφασης-πλαισίου 2004/757 δεν είναι η πλήρης εναρμόνιση των διατάξεων που αφορούν τα στοιχεία της αντικειμενικής υπόστασης των εγκλημάτων και των ποινών στον τομέα που καλύπτει η εν λόγω πράξη. Κατά συνέπεια, οι αποκλίσεις στα εθνικά μέτρα μεταφοράς δεν θεωρείται ότι συνιστούν παραβίαση της αρχής της ισότητας και της απαγόρευσης των δυσμενών διακρίσεων<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0035"><P>Πρβλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20070503">3ης Μαΐου 2007</DATE>, <NAME.CASE>Advocaten voor de Wereld</NAME.CASE> (<NO.CASE>C-303/05</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2007:261">EU:C:2007:261</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0059">59</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0061"><NO.P>61.</NO.P><TXT>Όσον αφορά το δεύτερο ερώτημα, κατά πάγια νομολογία, οι αρχές της ισότητας και της απαγόρευσης των διακρίσεων επιτάσσουν να μην αντιμετωπίζονται κατά διαφορετικό τρόπο όμοιες καταστάσεις ούτε καθ’ όμοιο τρόπο διαφορετικές καταστάσεις, εκτός αν μια τέτοιου είδους αντιμετώπιση δικαιολογείται αντικειμενικώς<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0036"><P>Αποφάσεις της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20091006">6ης Οκτωβρίου 2009</DATE>, <NAME.CASE>Wolzenburg</NAME.CASE> (<NO.CASE>C-123/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2009:616">EU:C:2009:616</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0063">63</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), και της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20070503">3ης Μαΐου 2007</DATE>, <NAME.CASE>Advocaten voor de Wereld</NAME.CASE> (<NO.CASE>C-303/05</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2007:261">EU:C:2007:261</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0056">56</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0062"><NO.P>62.</NO.P><TXT>Εν προκειμένω, από τα στοιχεία που τέθηκαν στη διάθεση του Δικαστηρίου δεν προκύπτει ότι ο νόμος για την καταπολέμηση της χρήσης εξαρτησιογόνων ουσιών αντιμετωπίζει με διαφορετικό τρόπο όμοιες καταστάσεις. Εξάλλου, το γεγονός ότι τα εθνικά δικαστήρια διαθέτουν ορισμένο περιθώριο εκτίμησης κατά την ερμηνεία του εθνικού δικαίου δεν συνιστά, αυτό καθεαυτό, παραβίαση των αρχών αυτών.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0063"><NO.P>63.</NO.P><TXT>Πάντως, η υπό κρίση περίπτωση, όπως εκτέθηκε από το αιτούν δικαστήριο, θα πρέπει να εξεταστεί υπό το πρίσμα της αρχής της νομιμότητας των αξιόποινων πράξεων και των ποινών, όπως κατοχυρώνεται από το άρθρο 49 του Χάρτη. Ο Χάρτης έχει εν προκειμένω εφαρμογή διότι η ίδια διάταξη του εθνικού δικαίου (άρθρο 62, παράγραφος 2, του νόμου για την καταπολέμηση της χρήσης εξαρτησιογόνων ουσιών), <HT TYPE="ITALIC">αφενός</HT>, μεταφέρει στο εσωτερικό δίκαιο το άρθρο 4, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, της απόφασης-πλαισίου και, <HT TYPE="ITALIC">αφετέρου</HT>, εφαρμόζεται σε περιπτώσεις (κατοχή για προσωπική χρήση) που δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του εν λόγω άρθρου (βλ. σημεία 36 επ. των παρουσών προτάσεων).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0064"><NO.P>64.</NO.P><TXT>Το αιτούν δικαστήριο εκφράζει αμφιβολίες ως προς το κατά πόσο συνάδει με την αρχή αυτή κατάσταση κατά την οποία το εθνικό δίκαιο δεν ορίζει την έννοια της <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0082" REF.END="QE0082"/>σημαντικής ποσότητας ναρκωτικών<QUOT.END REF.START="QS0082" CODE="00BB" ID="QE0082"/> και η νομολογία δεν ερμηνεύει πάντοτε τον όρο αυτό με τον ίδιο τρόπο.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0065"><NO.P>65.</NO.P><TXT>Με τις γραπτές παρατηρήσεις της, η Πολωνική Κυβέρνηση επιβεβαίωσε ότι το εθνικό δίκαιο δεν ορίζει την έννοια της <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0083" REF.END="QE0083"/>σημαντικής ποσότητας ναρκωτικών<QUOT.END REF.START="QS0083" CODE="00BB" ID="QE0083"/>. Κατά την Πολωνική Κυβέρνηση, τα δικαστήρια μπορούν, υπό τις συνθήκες αυτές, να αξιολογούν τις σχετικές περιστάσεις της κάθε υπόθεσης, το οποίο είναι απαραίτητο για την ορθή εκτίμηση του αν πρόκειται για <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0084" REF.END="QE0084"/>σημαντική ποσότητα ναρκωτικών<QUOT.END REF.START="QS0084" CODE="00BB" ID="QE0084"/>. Στο πλαίσιο αυτό, τα εθνικά δικαστήρια οφείλουν να εφαρμόζουν τις αρχές που απορρέουν από τη νομολογία του Sąd Najwyższy (Ανωτάτου Δικαστηρίου, Πολωνία). Κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, η Πολωνική Κυβέρνηση αναφέρθηκε σε απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, της <DATE ISO="20090923">23ης Σεπτεμβρίου 2009</DATE>, στην οποία διατυπώνονται ορισμένες κατευθυντήριες γραμμές για την εκτίμηση της ύπαρξης <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0085" REF.END="QE0085"/>σημαντικής ποσότητας ναρκωτικών<QUOT.END REF.START="QS0085" CODE="00BB" ID="QE0085"/> υπό τις περιστάσεις μιας συγκεκριμένης περίπτωσης.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0066"><NO.P>66.</NO.P><TXT>Η αρχή της νομοθετικής πρόβλεψης των αξιόποινων πράξεων και των ποινών και οι συνακόλουθες απαιτήσεις της όσον αφορά την προβλεψιμότητα, τη σαφήνεια και τη μη αναδρομικότητα κατέχουν ιδιαιτέρως σημαντική θέση τόσο στην έννομη τάξη της Ένωσης όσο και στις εθνικές έννομες τάξεις. Η αρχή αυτή καθιερώνεται με το άρθρο 49 του Χάρτη και περιλαμβάνεται, επίσης, στις κοινές συνταγματικές παραδόσεις των κρατών μελών<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0037"><P>Απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20171205">5ης Δεκεμβρίου 2017</DATE>, <NAME.CASE>M.A.S. και M.B</NAME.CASE>. (<NO.CASE>C-42/17</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:936">EU:C:2017:936</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0051">51</REF.NP.ECR> έως <REF.NP.ECR REF="NP0053">53</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="15"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0067"><NO.P>67.</NO.P><TXT>Σύμφωνα με το άρθρο 52, παράγραφος 3, του Χάρτη, το δικαίωμα που κατοχυρώνει το άρθρο 49 έχει την ίδια έννοια και εμβέλεια με το δικαίωμα που κατοχυρώνεται από την ΕΣΔΑ, συμπεριλαμβανομένης της νομολογίας του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (στο εξής: Δικαστήριο του Στρασβούργου)<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0038"><P>Βλ. επεξηγήσεις σχετικά με τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων (<REF.DOC.OJ COLL="C" NO.OJ="303" PAGE.FIRST="17" DATE.PUB="2007">ΕΕ 2007, C 303, σ. 17</REF.DOC.OJ>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0068"><NO.P>68.</NO.P><TXT>Δυνάμει της αρχής της νομιμότητας των αξιόποινων πράξεων και των ποινών, οι ποινικές διατάξεις πρέπει να πληρούν ορισμένες απαιτήσεις προσβασιμότητας και προβλεψιμότητας όσον αφορά τόσο τον ορισμό του εγκλήματος όσο και τον καθορισμό της ποινής<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0039"><P>Απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20171205">5ης Δεκεμβρίου 2017</DATE>, <NAME.CASE>M.A.S. και M.B</NAME.CASE>. (<NO.CASE>C-42/17</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:936">EU:C:2017:936</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0055">55</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί μνημονευόμενη νομολογία του Δικαστηρίου του Στρασβούργου).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0069"><NO.P>69.</NO.P><TXT>Η απαίτηση σαφούς νομοθετικής πρόβλεψης, η οποία είναι συμφυής με την αρχή αυτή, συνεπάγεται ότι ο νόμος πρέπει να καθορίζει σαφώς τις αξιόποινες πράξεις και τις ποινές με τις οποίες τιμωρούνται οι πράξεις αυτές. Η προϋπόθεση αυτή πληρούται όταν ο ενδιαφερόμενος έχει τη δυνατότητα να γνωρίζει, με βάση το γράμμα της οικείας διάταξης και, εν ανάγκη, με τη βοήθεια της ερμηνείας που δίδεται στη διάταξη αυτή από τα δικαστήρια, ποιες πράξεις και παραλείψεις συνεπάγονται την ποινική ευθύνη του<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0040"><P>Απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20171205">5ης Δεκεμβρίου 2017</DATE>, <NAME.CASE>M.A.S. και M.B</NAME.CASE>. (<NO.CASE>C-42/17</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:936">EU:C:2017:936</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0056">56</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0070"><NO.P>70.</NO.P><TXT>Το Δικαστήριο του Στρασβούργου έχει επισημάνει ότι, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0086" REF.END="QE0086"/>λόγω του κατ’ ανάγκην γενικού χαρακτήρα των νομοθετικών πράξεων, το γράμμα τους δεν χαρακτηρίζεται πάντοτε από ακρίβεια. Τούτο έχει ως αποτέλεσμα πλείονες νόμοι να χρησιμοποιούν, εκ των πραγμάτων, κατά το μάλλον ή ήττον ασαφή διατύπωση και η ερμηνεία και εφαρμογή τους να εξαρτάται από την πρακτική. Κατά συνέπεια, σε κάθε νομικό σύστημα, με όση σαφήνεια και αν έχει διατυπωθεί μια νομική διάταξη, συμπεριλαμβανομένων των διατάξεων του ποινικού δικαίου, υπάρχει αναπόφευκτα περιθώριο δικαστικής ερμηνείας. Πάντα θα είναι αναγκαία η αποσαφήνιση των ασαφών σημείων και η προσαρμογή στις μεταβαλλόμενες συνθήκες. Παρότι η βεβαιότητα είναι άκρως επιθυμητή, μπορεί να οδηγήσει σε υπερβολική αυστηρότητα και υπάρχει ανάγκη προσαρμογής του νόμου στις μεταβαλλόμενες συνθήκες. Ένας νόμος μπορεί να εξακολουθήσει να πληροί την απαίτηση περί <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0087" REF.END="QE0087"/>προβλεψιμότητας<QUOT.END REF.START="QS0087" CODE="201D" ID="QE0087"/>, έστω και αν ο ενδιαφερόμενος χρειάζεται να προσφύγει σε συμβουλές ειδικών προκειμένου να αξιολογήσει, όσο τούτο είναι ευλόγως δυνατό με βάση τις εκάστοτε περιστάσεις, τις συνέπειες που μπορούν να προκύψουν από μια συγκεκριμένη πράξη<QUOT.END REF.START="QS0086" CODE="00BB" ID="QE0086"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0041"><P>Απόφαση του ΕΔΔΑ της <DATE ISO="20140715">15ης Ιουλίου 2014</DATE>, Ashlarba κατά Γεωργίας (CE:ECHR:2014:0715JUD004555408, §34).</P></NOTE>. Περαιτέρω, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0088" REF.END="QE0088"/>το επίπεδο της απαιτούμενης ακρίβειας της εθνικής νομοθεσίας –η οποία δεν είναι δυνατόν να προβλέπει κάθε ενδεχόμενο– εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το περιεχόμενο του νομοθετήματος για το οποίο πρόκειται, τον τομέα τον οποίο καλύπτει, καθώς και από την ιδιότητα των αποδεκτών του<QUOT.END REF.START="QS0088" CODE="00BB" ID="QE0088"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0042"><P>Απόφαση του ΕΔΔΑ της <DATE ISO="20090115">15ης Ιανουαρίου 2009</DATE>, Association of Citizens Radko &amp; Paunkovski κατά της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας (CE:ECHR:2009:0115JUD007465101, § 54).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0071"><NO.P>71.</NO.P><TXT>Συναφώς, κατά τη νομολογία του Δικαστηρίου, η αρχή της νομιμότητας των αξιόποινων πράξεων και των ποινών <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0089" REF.END="QE0089"/>δεν μπορεί να ερμηνευθεί ως απαγορεύουσα τη σταδιακή διασαφήνιση των κανόνων της ποινικής ευθύνης με νομολογιακή ερμηνεία, υπό την προϋπόθεση ότι το αποτέλεσμα αυτής μπορούσε ευλόγως να προβλεφθεί<QUOT.END REF.START="QS0089" CODE="00BB" ID="QE0089"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0043"><P>Απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20170328">28ης Μαρτίου 2017</DATE>, <NAME.CASE>Rosneft</NAME.CASE> (<NO.CASE>C-72/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:236">EU:C:2017:236</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0167">167</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0072"><NO.P>72.</NO.P><TXT>Από την προπαρατεθείσα νομολογία προκύπτει ότι η αρχή της νομιμότητας των αξιόποινων πράξεων και των ποινών επιβάλλει τα ακόλουθα: (i) ο νόμος πρέπει να καθορίζει σαφώς τις αξιόποινες πράξεις και τις ποινές με τις οποίες τιμωρούνται οι πράξεις αυτές, (ii) πρέπει να είναι προσβάσιμος και προβλέψιμος, (iii) το γεγονός ότι ορισμένες διατάξεις απαιτούν δικαστική ερμηνεία δεν συνεπάγεται αυτομάτως ότι δεν πληρούνται οι εν λόγω προϋποθέσεις (συμπεριλαμβανομένων των ποινικών υποθέσεων), (iv) το επίπεδο της απαιτούμενης ακρίβειας της εθνικής νομοθεσίας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη φύση και το περιεχόμενο του σχετικού νομοθετήματος, (v) συνεπώς,<?PAGE NO="16"?> παραδείγματος χάριν, ενώ η φύση των συνταγματικών διατάξεων μπορεί να δικαιολογεί ένα χαμηλότερο επίπεδο ακρίβειας<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0044"><P>Απόφαση του ΕΔΔΑ της <DATE ISO="19990520">20ής Μαΐου 1999</DATE>, Rekvényi κατά Ουγγαρίας (CE:ECHR:1999:0520JUD002539094, § 34).</P></NOTE>, ο ποινικός νόμος, ο οποίος συνεπάγεται συχνά την επιβολή αυστηρών ποινών φυλάκισης, απαιτεί υψηλότερο βαθμό ακρίβειας, (vi) επιτρέπεται η σταδιακή διασαφήνιση των κανόνων της ποινικής ευθύνης με νομολογιακή ερμηνεία, υπό την προϋπόθεση ότι το αποτέλεσμα αυτής μπορούσε ευλόγως να προβλεφθεί, (vii) ο ενδιαφερόμενος πρέπει, ωστόσο, να μπορεί να εκτιμήσει (με τις κατάλληλες νομικές συμβουλές, όσο τούτο είναι ευλόγως δυνατό με βάση τις εκάστοτε περιστάσεις) τις συνέπειες που μπορούν να προκύψουν από μια συγκεκριμένη πράξη και ποιες πράξεις και παραλείψεις συνεπάγονται την ποινική ευθύνη του.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0073"><NO.P>73.</NO.P><TXT>Η τελευταία αυτή περίπτωση περιλαμβάνει, κατά τη γνώμη μου, και την εκτίμηση της έκτασης της ποινικής ευθύνης ενός προσώπου και, ιδίως, της ύπαρξης επιβαρυντικών περιστάσεων ικανών να επισύρουν αυστηρότερες ποινές, καθώς και της σοβαρότητας των ποινών αυτών.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0074"><NO.P>74.</NO.P><TXT>Στο εθνικό δικαστήριο εναπόκειται να διαπιστώσει αν οι περιστάσεις που παραθέτει, κατά τις οποίες η έννοια των <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0090" REF.END="QE0090"/>σημαντικών ποσοτήτων ναρκωτικών<QUOT.END REF.START="QS0090" CODE="00BB" ID="QE0090"/> δεν ορίζεται στον νόμο για την καταπολέμηση της χρήσης των εξαρτησιογόνων ουσιών αλλά ερμηνεύεται από τα δικαστήρια κατά περίπτωση, επιτρέπουν σε ιδιώτη να γνωρίζει ποιες πράξεις και παραλείψεις συνεπάγονται την ποινική του ευθύνη και την έκταση της ευθύνης αυτής.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0075"><NO.P>75.</NO.P><TXT>Η ιεραρχία, οι σχέσεις και η αλληλεπίδραση μεταξύ διαφόρων βαθμών δικαιοδοσίας καθορίζονται από την έννομη τάξη κάθε κράτους μέλους. Στο πλαίσιο αυτό, μπορώ να παραθέσω, με κάποιο δισταγμό, τις ακόλουθες γενικές παρατηρήσεις για την καθοδήγηση του αιτούντος δικαστηρίου κατά την εν λόγω εκτίμηση.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0076"><NO.P>76.</NO.P><TXT>Από τα στοιχεία που προσκόμισε το αιτούν δικαστήριο ενώπιον του Δικαστηρίου προκύπτει ότι, για την περίοδο από το 1997 (ήτοι πριν από την έκδοση της απόφασης-πλαισίου και του νόμου για την καταπολέμηση της χρήσης των εξαρτησιογόνων ουσιών) έως το 2012, τα εθνικά δικαστήρια εφάρμοσαν ένα ποσοτικό κριτήριο για τον καθορισμό της έννοιας των <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0091" REF.END="QE0091"/>σημαντικών ποσοτήτων ναρκωτικών<QUOT.END REF.START="QS0091" CODE="00BB" ID="QE0091"/>, σε σχέση με τον αριθμό των προσώπων για τα οποία η επίμαχη ποσότητα ναρκωτικών επαρκούσε για την πρόκληση του αποτελέσματος της επήρειας του ναρκωτικού για μία μόνο φορά. Εντούτοις, όπως επισημαίνει το αιτούν δικαστήριο, ο χρησιμοποιούμενος αριθμός αναφοράς ποικίλλει<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0045"><P>Οι αριθμοί που παρατίθενται από το αιτούν δικαστήριο κυμαίνονται από <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0092" REF.END="QE0092"/>τουλάχιστον μερικές δεκάδες ανθρώπους<QUOT.END REF.START="QS0092" CODE="00BB" ID="QE0092"/> σε <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0093" REF.END="QE0093"/>μερικές εκατοντάδες<QUOT.END REF.START="QS0093" CODE="00BB" ID="QE0093"/>, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0094" REF.END="QE0094"/>μερικές δεκάδες χιλιάδες<QUOT.END REF.START="QS0094" CODE="00BB" ID="QE0094"/> ή <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0095" REF.END="QE0095"/><FT TYPE="NUMBER">2000</FT> δόσεις<QUOT.END REF.START="QS0095" CODE="00BB" ID="QE0095"/>.</P></NOTE>. Τα εθνικά δικαστήρια συμπληρώνουν τους κανόνες αυτούς με επιπρόσθετα κριτήρια<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0046"><P>Παραδείγματος χάριν, αν μια ποσότητα ναρκωτικών θα μπορούσε να ικανοποιήσει τις ανάγκες τουλάχιστον μερικών δεκάδων εξαρτημένων προσώπων ή κατά πόσον είναι εφικτό να καταναλωθεί η ανακαλυφθείσα ποσότητα ναρκωτικών και κατά πόσον, λαμβανομένου υπόψη του είδους του ναρκωτικού, θα μπορούσε να προκαλέσει το αποτέλεσμα της επήρειας του ναρκωτικού.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0077"><NO.P>77.</NO.P><TXT>Η Πολωνική Κυβέρνηση επισήμανε τον ρόλο των ανώτερων δικαστηρίων στη διασφάλιση της ομοιόμορφης εφαρμογής της ποινικής νομοθεσίας. Επέστησε την προσοχή του Δικαστηρίου στην πάγια νομολογία του Sąd Najwyższy (Ανωτάτου Δικαστηρίου) (από το 2006 έως το 2018), το οποίο καθόριζε τις <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0096" REF.END="QE0096"/>σημαντικές ποσότητες ναρκωτικών<QUOT.END REF.START="QS0096" CODE="00BB" ID="QE0096"/> με αναφορά σε ένα μοναδικό ποσοτικό κριτήριο: μια ποσότητα που καλύπτει –για μία μόνο φορά– τις ανάγκες τουλάχιστον μερικών δεκάδων εξαρτημένων. Επιπλέον, αναφέρθηκε σε ορισμένα πρόσθετα ή επικουρικά κριτήρια, όπως ο όγκος του προϊόντος, το είδος του (<QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0097" REF.END="QE0097"/>μαλακά<QUOT.END REF.START="QS0097" CODE="00BB" ID="QE0097"/> ή <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0098" REF.END="QE0098"/>σκληρά<QUOT.END REF.START="QS0098" CODE="00BB" ID="QE0098"/> ναρκωτικά) και αν προοριζόταν για διακίνηση ή προσωπική χρήση. Με την απόφαση της <DATE ISO="20090923">23ης Σεπτεμβρίου 2009</DATE>, το Sąd Najwyższy (Ανώτατο Δικαστήριο) είχε επίσης επισημάνει ότι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0099" REF.END="QE0099"/>οποιαδήποτε προσπάθεια του Sąd Najwyższy (Ανωτάτου Δικαστηρίου) να δημιουργήσει έναν οιονεί νομικό ορισμό [της έννοιας αυτής] θα ισοδυναμούσε με μη επιτρεπόμενη άσκηση του προνομίου του νομοθέτη<QUOT.END REF.START="QS0099" CODE="00BB" ID="QE0099"/> και ότι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0100" REF.END="QE0100"/>κανένα πρότυπο [ορισμού] από το Sąd<?PAGE NO="17"?> Najwyższy (Ανώτατο Δικαστήριο) δεν μπορεί να καταλαμβάνει όλες τις ενδεχόμενες μελλοντικές καταστάσεις, λαμβανομένου υπόψη του τρέχοντος ρυθμού της τεχνολογικής προόδου (και της παραγωγής νέων συνθετικών ναρκωτικών, ακόμη πιο επικίνδυνων για την ανθρώπινη ζωή και υγεία, ικανών να επιφέρουν το επιθυμητό αποτέλεσμα χρησιμοποιώντας ολοένα και μικρότερες ποσότητες)<QUOT.END REF.START="QS0100" CODE="00BB" ID="QE0100"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0078"><NO.P>78.</NO.P><TXT>Η προοδευτική ανάπτυξη του ποινικού δικαίου μέσα από το νομολογιακό δίκαιο αποτελεί παγιωμένη τακτική και απαραίτητο στοιχείο της ευρωπαϊκής νομικής παράδοσης<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0047"><P>Απόφαση του ΕΔΔΑ της <DATE ISO="20131021">21ης Οκτωβρίου 2013</DATE>, Del Río Prada κατά Ισπανίας (CE:ECHR:2013:1021JUD004275009, § 93).</P></NOTE>. Αυτό ισχύει κατά μείζονα λόγο όταν πρέπει να εκτιμηθούν περιστάσεις που αφορούν ουσίες όπως τα ναρκωτικά. Δεδομένης της φύσης, της ποικιλίας, των αποτελεσμάτων και των εγγενών ιδιοτήτων των διαφόρων ειδών ναρκωτικών, δεν μπορεί να οριστεί, κατά <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0101" REF.END="QE0101"/>ενιαίο τρόπο<QUOT.END REF.START="QS0101" CODE="00BB" ID="QE0101"/>, η έννοια των <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0102" REF.END="QE0102"/>μεγάλων ποσοτήτων<QUOT.END REF.START="QS0102" CODE="00BB" ID="QE0102"/> αυτών των ουσιών. Κατά το Δικαστήριο του Στρασβούργου, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0103" REF.END="QE0103"/>λόγω της ανάγκης να αποφευχθεί η υπερβολική αυστηρότητα και της ανάγκης προσαρμογής στις μεταβαλλόμενες καταστάσεις, πλείονες νόμοι χρησιμοποιούν, εκ των πραγμάτων, κατά το μάλλον ή ήττον ασαφή διατύπωση. Η ερμηνεία και η εφαρμογή αυτών των νομοθετημάτων εξαρτώνται από την πρακτική<QUOT.END REF.START="QS0103" CODE="00BB" ID="QE0103"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0048"><P>Απόφαση του ΕΔΔΑ της <DATE ISO="20040217">17ης Φεβρουαρίου 2004</DATE>, Maestri κατά Ιταλίας (CE:ECHR:2004:0217JUD003974898, § 26).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0079"><NO.P>79.</NO.P><TXT>Τούτου λεχθέντος, δεν πληρούται, κατά τη γνώμη μου, το κριτήριο της προβλεψιμότητας σε περίπτωση που η νομολογία των κατώτερων δικαστηρίων δεν παρέχει τη δυνατότητα στον ενδιαφερόμενο να γνωρίζει αν, για τη στοιχειοθέτηση του διακεκριμένου εγκλήματος, αρκεί η κατοχή ποσότητας ναρκωτικών ικανής να έχει ως αποτέλεσμα τη χρήση του για μία μόνο φορά από μερικές δεκάδες εξαρτημένα πρόσωπα, ή αν αυτό το έγκλημα στοιχειοθετείται μόνο διά της κατοχής ποσοτήτων επαρκών για την ικανοποίηση αρκετών εκατοντάδων (ή ακόμη και χιλιάδων) προσώπων. Τούτο θα έβαινε πέραν του επιπέδου της ευελιξίας που είναι αναγκαία για να αποφευχθεί η υπερβολική αυστηρότητα και να υπάρχει προσαρμογή στις μεταβαλλόμενες καταστάσεις. Αν τα πραγματικά περιστατικά είναι αυτά ακριβώς που εκθέτει το αιτούν δικαστήριο στην απόφασή του περί παραπομπής, δεν θεωρώ ότι το εναρμονισμένο κριτήριο που φέρεται να έχει αναγνωρισθεί από το Sąd Najwyższy (Ανώτατο Δικαστήριο) διασφαλίζει μια ευλόγως προβλέψιμη εφαρμογή του ποινικού δικαίου. Εξάλλου, το Sąd Najwyższy (Ανώτατο Δικαστήριο) έχει τονίσει την απροθυμία του να διατυπώσει έναν πληρέστερο ορισμό της έννοιας των <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0104" REF.END="QE0104"/>σημαντικών ποσοτήτων ναρκωτικών<QUOT.END REF.START="QS0104" CODE="00BB" ID="QE0104"/>, θεωρώντας ότι κάτι τέτοιο θα αποτελούσε αντιποίηση του ρόλου του νομοθέτη<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0049"><P>Βλ. σημείο 77 των παρουσών προτάσεων.</P></NOTE>. Υπό τις συνθήκες αυτές, η ελεύθερη, κατά περίπτωση, ερμηνεία από τα εθνικά δικαστήρια της επιβαρυντικής περίστασης που αφορά την έννοια της <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0105" REF.END="QE0105"/>σημαντικής ποσότητας<QUOT.END REF.START="QS0105" CODE="00BB" ID="QE0105"/> ναρκωτικών δεν συνάδει με την αρχή της νομιμότητας των αξιόποινων πράξεων και των ποινών.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0080"><NO.P>80.</NO.P><TXT>Για τον λόγο αυτό, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι δεν αντιβαίνει στην ερμηνεία του άρθρου 4, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, της απόφασης-πλαισίου 2004/757, υπό το πρίσμα των αρχών της ισότητας, της απαγόρευσης των διακρίσεων και της νομιμότητας των αξιόποινων πράξεων και των ποινών, κατάσταση στην οποία ο όρος που μεταφέρει στην εθνική έννομη τάξη την έννοια των <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0106" REF.END="QE0106"/>μεγάλων ποσοτήτων ναρκωτικών<QUOT.END REF.START="QS0106" CODE="00BB" ID="QE0106"/> δεν καθορίζεται από τον νομοθέτη αλλά διασαφηνίζεται με νομολογιακή ερμηνεία. Ωστόσο, η ερμηνεία αυτή πρέπει να παρέχει στον ενδιαφερόμενο τη δυνατότητα να εκτιμήσει την ύπαρξη και την έκταση της ποινικής ευθύνης του σε περίπτωση που διαπιστωθεί ότι κατέχει ορισμένη ποσότητα ναρκωτικών. Η ερμηνεία της έννοιας αυτής από τα εθνικά δικαστήρια κατά περίπτωση, βάσει κριτηρίου το οποίο δεν διασφαλίζει εύλογο βαθμό προβλεψιμότητας και βεβαιότητας, δεν συνάδει με την αρχή της νομιμότητας των αξιόποινων πράξεων και των ποινών που κατοχυρώνεται με το άρθρο 49 του Χάρτη. Στο εθνικό δικαστήριο εναπόκειται να διαπιστώσει αν αυτή είναι πράγματι η κατάσταση που επικρατεί στο πλαίσιο της εθνικής έννομης τάξης του.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ></GR.SEQ><?PAGE NO="18"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Πρόταση</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0081"><NO.P>81.</NO.P><TXT>Λαμβανομένου υπόψη του συνόλου των ανωτέρω εκτιμήσεων, προτείνω στο Δικαστήριο να απαντήσει στα προδικαστικά ερωτήματα του Sąd Rejonowy Sąd Rejonowy w Słupsku – XIV Wydział Karny (περιφερειακού δικαστηρίου Słupsk (XIV ποινικό τμήμα), Πολωνία], ως εξής:</TXT><P><LIST TYPE="NDASH"><ITEM><P>το άρθρο 2, παράγραφοι 1, στοιχείο γʹ, και 2, και το άρθρο 4, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, της απόφασης-πλαισίου 2004/757/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20041025">25ης Οκτωβρίου 2004</DATE>, για τη θέσπιση ελάχιστων διατάξεων σχετικά με τα στοιχεία της αντικειμενικής υπόστασης των εγκλημάτων και τις ποινές που ισχύουν στον τομέα της παράνομης διακίνησης ναρκωτικών, δεν εμποδίζουν τα κράτη μέλη να επεκτείνουν την ποινική ευθύνη η οποία αναγνωρίζεται για το διακεκριμένο έγκλημα που αφορά την κατοχή μεγάλων ποσοτήτων ναρκωτικών με σκοπό τη διακίνηση, όπως ορίζεται από τις διατάξεις αυτές, και στην κατοχή ναρκωτικών που δεν εμπίπτει στα απαριθμούμενα στην εν λόγω απόφαση-πλαίσιο εγκλήματα.</P></ITEM><ITEM><P>δεν αντιβαίνει στην ερμηνεία του άρθρου 4, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, της απόφασης‑πλαισίου 2004/757, υπό το πρίσμα των αρχών της ισότητας, της απαγόρευσης των διακρίσεων και της νομιμότητας των αξιόποινων πράξεων και των ποινών, κατάσταση στην οποία ο όρος που μεταφέρει στην εθνική έννομη τάξη την έννοια των <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0107" REF.END="QE0107"/>μεγάλων ποσοτήτων ναρκωτικών<QUOT.END REF.START="QS0107" CODE="00BB" ID="QE0107"/> δεν καθορίζεται από τον νομοθέτη αλλά διασαφηνίζεται με νομολογιακή ερμηνεία. Ωστόσο, η ερμηνεία αυτή πρέπει να παρέχει στον ενδιαφερόμενο τη δυνατότητα να εκτιμήσει την ύπαρξη και την έκταση της ποινικής ευθύνης του σε περίπτωση που διαπιστωθεί ότι κατέχει ορισμένη ποσότητα ναρκωτικών. Η ερμηνεία της έννοιας αυτής από τα εθνικά δικαστήρια κατά περίπτωση, βάσει κριτηρίου το οποίο δεν διασφαλίζει εύλογο βαθμό προβλεψιμότητας και βεβαιότητας, δεν συνάδει με την αρχή της νομιμότητας των αξιόποινων πράξεων και των ποινών που κατοχυρώνεται με το άρθρο 49 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στο εθνικό δικαστήριο εναπόκειται να διαπιστώσει αν αυτή είναι πράγματι η κατάσταση που επικρατεί στο πλαίσιο της εθνικής έννομης τάξης του.</P></ITEM></LIST></P></NP.ECR></GR.SEQ></CONTENTS.CONCLUSION></CONCLUSION>