8.7.2009   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

L 177/5


ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

της 7ης Ιουλίου 2009

για την ασφαλή και αποτελεσματική διαβίβαση των εγγράφων και πληροφοριών που απαιτούνται βάσει των διατάξεων της οδηγίας 2006/117/Ευρατόμ του Συμβουλίου

(2009/527/Ευρατόμ)

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας, και ιδίως το άρθρο 33 δεύτερο εδάφιο και το άρθρο 124 δεύτερη περίπτωση,

την οδηγία 2006/117/Ευρατόμ του Συμβουλίου, της 20ής Νοεμβρίου 2006, σχετικά με την επιτήρηση και τον έλεγχο των αποστολών ραδιενεργών αποβλήτων και αναλωμένου πυρηνικού καυσίμου (1), και ιδίως το άρθρο 19 παράγραφος 1,

Κατόπιν διαβουλεύσεων με τη συμβουλευτική επιτροπή,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1)

Οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών πρέπει να συνεργάζονται για τη διασφάλιση της ομαλής λειτουργίας της διαδικασίας αυτόματης συναίνεσης, η οποία προβλέπεται στο άρθρο 9 παράγραφος 2 της οδηγίας 2006/117/Ευρατόμ.

(2)

Οι αρμόδιες αρχές των εμπλεκομένων κρατών μελών λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να διασφαλίσουν την προσεκτική επεξεργασία και την προστασία από αθέμιτη χρήση όλων των πληροφοριών σχετικά με τις αποστολές που εμπίπτουν στο πλαίσιο εφαρμογής της εν λόγω οδηγίας.

(3)

Γενικά μέτρα ασφάλειας πρέπει να εφαρμόζονται σε όλες τις πληροφορίες τις οποίες επεξεργάζονται οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών κατά την εφαρμογή της οδηγίας 2006/117/Ευρατόμ,

ΔΙΑΤΥΠΩΝΕΙ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΣΤΑΣΗ:

1)

Όλες οι πληροφορίες τις οποίες επεξεργάζονται οι αρμόδιες αρχές κατ’ εφαρμογή της οδηγίας 2006/117/Ευρατόμ, πρέπει να τυγχάνουν επιπέδου προστασίας ισοδύναμου με αυτό το οποίο παρέχουν οι άλλες ενδιαφερόμενες αρμόδιες αρχές.

2)

Οι αρμόδιες αρχές πρέπει να επιλέγουν το καταλληλότερο επίπεδο προστασίας για τη διασφάλιση της ομαλής λειτουργίας της διαδικασίας αυτόματης συναίνεσης, η οποία προβλέπεται στο άρθρο 9 παράγραφος 2 της οδηγίας 2006/117/Ευρατόμ.

3)

Το κατάλληλο επίπεδο προστασίας εξασφαλίζεται με ποικίλα μέτρα σύμφωνα με τη νομοθεσία και τις ρυθμίσεις των κρατών μελών, μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνονται η υποχρέωση τήρησης του απορρήτου και εχεμύθειας, ο περιορισμός της πρόσβασης στις πληροφορίες στο εξουσιοδοτημένο προς τούτο προσωπικό, οι απαιτήσεις για την προστασία των δεδομένων σε ό,τι αφορά τα προσωπικά δεδομένα και γενικού χαρακτήρα τεχνικά και διαδικαστικά μέτρα για τη διασφάλιση της ασφάλειας των πληροφοριών.

4)

Οι ηλεκτρονικές συνδέσεις μεταξύ των αρμοδίων αρχών των διαφόρων κρατών μελών πρέπει να παρέχουν επίπεδο προστασίας ισοδύναμο με αυτό που παρέχουν τα κράτη μέλη στην επικράτειά τους για τη διάδοση ανάλογων πληροφοριών και εγγράφων.

5)

Οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών πρέπει να συμφωνήσουν ένα κοινό πρότυπο γι’ αυτές τις ηλεκτρονικές συνδέσεις.

6)

Αν, σύμφωνα με τη νομοθεσία και τις ρυθμίσεις των κρατών μελών, απαιτείται διαβάθμιση, όλες οι πληροφορίες τις οποίες επεξεργάζονται οι αρμόδιες αρχές κατ’ εφαρμογή της οδηγίας 2006/117/Ευρατόμ, πρέπει να διαβαθμίζονται στο χαμηλότερο επίπεδο διαβάθμισης.

7)

Οι πληροφορίες για τις οποίες απαιτούνται πρόσθετα μέτρα ασφαλείας πρέπει να τυγχάνουν επιπέδου προστασίας υψηλότερου από το χαμηλότερο επίπεδο διαβάθμισης, το οποίο αναφέρεται ειδικά, μόνον εφόσον είναι αναγκαίο και για όσο χρόνο χρειάζεται.

8)

Οι αρμόδιες αρχές, ως διαβιβάστριες πληροφοριών σε άλλες ενδιαφερόμενες αρμόδιες αρχές, έχουν την ευθύνη επιλογής του κατάλληλου επιπέδου διαβάθμισης λαμβανομένων υπόψη των εξής:

α)

των εθνικών ρυθμίσεων για τη διαβάθμιση των πληροφοριών·

β)

των απαιτήσεων σχετικά με τη λειτουργική ευελιξία και αποτελεσματικότητα που είναι αναγκαίες για την εφαρμογή της διαδικασίας αυτόματης συναίνεσης·

γ)

του εξαιρετικού χαρακτήρα των απαιτήσεων διαβάθμισης.

9)

Σύμφωνα με τη νομοθεσία και τις ρυθμίσεις των κρατών μελών, οι αρμόδιες αρχές πρέπει να χρησιμοποιούν τις σημάνσεις διαβάθμισης όπως αυτές αναφέρονται στον συγκριτικό πίνακα των εθνικών διαβαθμίσεων που επισυνάπτεται ως προσάρτημα 2 στην απόφαση 2001/264/ΕΚ του Συμβουλίου, της 19ης Μαρτίου 2001, για την έγκριση των κανονισμών ασφαλείας του Συμβουλίου (2), και ομοίως, στην απόφαση 2005/94/ΕΚ, Ευρατόμ της Επιτροπής, της 3ης Φεβρουαρίου 2005 για την τροποποίηση της απόφασης 2001/844/ΕΚ, ΕΚΑΧ, Ευρατόμ (3). Ο πρακτικός οδηγός διαβάθμισης που επισυνάπτεται ως παράρτημα 3 στην απόφαση 2001/264/ΕΚ του Συμβουλίου και, ομοίως, ως προσάρτημα 2 στην απόφαση 2001/844/ΕΚ, ΕΚΑΧ, Ευρατόμ της Επιτροπής, της 29ης Νοεμβρίου 2001, για την τροποποίηση του εσωτερικού κανονισμού της (4), μπορεί να χρησιμοποιείται ως οδηγός για την επιλογή του καταλληλότερου επιπέδου διαβάθμισης.

10)

Η αρμόδια αρχή, ως διαβιβάστρια πληροφοριών, πρέπει να αναφέρει την περίοδο για την οποία ισχύει η επιλογή της διαβάθμισης, καθώς και τυχόν αλλαγές του επιπέδου διαβάθμισης μετά την περίοδο αυτή.

11)

Η διαβιβάστρια αρμόδια αρχή μπορεί ανά πάσα στιγμή να ζητήσει εγγράφως την αλλαγή προηγούμενου επιπέδου διαβάθμισης, περιλαμβανομένης της πιθανής κατάργησης (ήτοι αποχαρακτηρισμός), μείωσης (ήτοι υποβάθμιση) ή προσθήκης επιπέδου.

12)

Οι αρμόδιες αρχές στις οποίες παρέχεται η πληροφορία καταργούν, αλλάζουν ή προσθέτουν υποχρεωτικά ένα επίπεδο διαβάθμισης σύμφωνα με τα αιτήματα αυτά.

13)

Η αρμόδια αρχή, ως διαβιβάστρια πληροφοριών, αμέσως μόλις το επιτρέψουν οι περιστάσεις, πρέπει να ζητήσει εγγράφως την υποβάθμιση ή την ολοσχερή κατάργηση (ήτοι αποχαρακτηρισμό) του σχετικού επιπέδου διαβάθμισης.

14)

Βάσει της αρχής «ανάγκη γνώσης», η πρόσβαση και κατοχή πληροφοριών περιορίζεται μόνο στα πρόσωπα των καθοριζόμενων αρμόδιων αρχών, τα οποία, λόγω των καθηκόντων ή των υποχρεώσεών τους, χρειάζεται να έχουν γνώση ή να χειρίζονται τις πληροφορίες αυτές. Εφόσον το απαιτούν η νομοθεσία και οι ρυθμίσεις των κρατών μελών, τα πρόσωπα αυτά πρέπει να έχουν υποβληθεί σε έλεγχο διαβάθμισης ασφαλείας για το απαιτούμενο επίπεδο διαβάθμισης.

15)

Η παρούσα σύσταση απευθύνεται στα κράτη μέλη.

Βρυξέλλες, 7 Ιουλίου 2009.

Για την Επιτροπή

Andris PIEBALGS

Μέλος της Επιτροπής


(1)   ΕΕ L 337 της 5.12.2006, σ. 21.

(2)   ΕΕ L 101 της 11.4.2001, σ. 1.

(3)   ΕΕ L 31 της 4.2.2005, σ. 66.

(4)   ΕΕ L 317 της 3.12.2001, σ. 1.