<!DOCTYPE html PUBLIC "yes" "xhtml1-strict.dtd">
<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml">
  <head>
    <title>2017-09-201709C114201601840-00-TRA-DOC-PL-ARRET-C-0184-16-201706172-07_00</title>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGeneratedDate"/>
    <meta content="pl-PL" name="Gendoc_Lang"/>
    <meta content="" name="Gendoc_GenerationDate"/>
    <meta content="" name="IsFlattened"/>
    <meta content="1" name="NumProc"/>
    <meta content="Final" name="Gendoc_EditionType"/>
    <meta content="0001" name="Gendoc_CaseNumberSuite"/>
    <meta content="6/10/2017 13:37:42" name="Gendoc_LastVerificationDate"/>
    <meta content="" name="Gendoc_ProcedureNumber"/>
    <meta content="pl" name="Gendoc_LangCode"/>
    <meta content="ARR" name="TypeDoc"/>
    <meta content="3Aaoz/uHru/7g1z9UZSmE1FX3iEerAlGoRIzZP2+BpGEOPkmaF6DBtUuF7a5nSsMEWUgVaQGyw9O5T72p1PCvorRyMMsJYKOkHxTbQzKtRElNF1WSwoPDZDSE0JqBMjcaRscGE4T9oNqAgWt0x51oW780gy1n3kOGuBHnrfchZ8=" name="GenDocUID"/>
    <meta content="P" name="TypeProc"/>
    <meta content="" name="CreateCustomParts"/>
    <meta content="OK" name="ReadyToPublish"/>
    <meta content="grabimo" name="Gendoc_User"/>
    <meta content="" name="EP_Mode"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGenerated"/>
    <meta content="" name="Gendoc_Vademecum"/>
    <meta content="0184" name="NumeroOrdre"/>
    <meta content="2016" name="Annee"/>
    <meta content="P" name="Gendoc_ProcedureType"/>
    <meta content="" name="EP_Version"/>
    <meta content="PL" name="Langue"/>
    <meta content="grabimo" name="Gendoc_DGTGeneratedUser"/>
    <meta content="FAST_document_go_ok" name="Gendoc_LastVerificationStatus"/>
    <meta content="0" name="TOC_Position_NotVademecum"/>
    <meta content="ARR_C" name="Gendoc_GendocTemplateType"/>
    <meta content="TRUE" name="WithoutAuthorBlockFlatP"/>
    <meta content="GenDoc 07/08/2017 11:46:49" name="Created"/>
    <meta content="" name="Canevas3_Vademecum"/>
    <meta content="TRUE" name="WithoutAuthorBlock"/>
    <meta content="" name="Gendoc_CaseYear"/>
    <meta content="false" name="Generation_In_Progress"/>
    <meta content="C" name="Juridiction"/>
    <meta content="6fbdc6d30fcb471b9e2d78609b841b89" name="DocumentIdentifier"/>
    <meta content="0184" name="Gendoc_CaseNumber"/>
    <meta content="ImportedWithoutSource" name="SdlIdentifier"/>
    <meta content="RP" name="NatureAff"/>
    <meta content="RP" name="Gendoc_CaseNature"/>
    <meta content="0001" name="NumSuite"/>
    <meta content="C" name="Gendoc_Juridiction"/>
  </head>
  <body>
    <div style="header">
      <div id="rId27" style="first"/>
      <div id="rId23" style="even">WYROK Z DNIA 14.9.2017 R. – SPRAWA C184/16</div>
      <div id="rId24" style="default">PETREA</div>
    </div>
    <p class="C19Centre" id="para-1" title="page-1">
      WYROK TRYBUNAŁU (pierwsza izba)
    </p>
    <p class="C19Centre" id="para-2" title="page-1">
      z dnia 14 września 2017 r. (<span class="note">
<a id="c-1" href="#t-1">1</a>
</span>)
      
    </p>
    <p class="C71Indicateur" id="para-3" title="page-1">
      Odesłanie prejudycjalne – Dyrektywa 2004/38/WE – Dyrektywa 2008/115/WE – Prawo do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich – Pobyt obywatela państwa członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego pomimo zakazu ponownego wjazdu na terytorium tego państwa – Zgodność z prawem decyzji o cofnięciu zaświadczenia o rejestracji oraz decyzji o wydaleniu z terytorium – Możliwość powołania się na zarzut niezgodności z prawem wcześniejszej decyzji – Obowiązek tłumaczenia
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-4" title="page-1">
      W sprawie C184/16
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-5" title="page-1">
      mającej za przedmiot wniosek o wydanie, na podstawie art. 267 TFUE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Dioikitiko Protodikeio Thessalonikis (sąd administracyjny pierwszej instancji w Salonikach, Grecja) postanowieniem z dnia 23 marca 2016 r., które wpłynęło do Trybunału w dniu 1 kwietnia 2016 r., w postępowaniu:
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-6" title="page-1">
      Ovidiu-Mihăiță Petrea
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-7" title="page-1">
      przeciwko
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-8" title="page-1">
      Ypourgos Esoterikon kai Dioikitikis Anasygrotisis,
    </p>
    <p class="C19Centre" id="para-9" title="page-1">
      TRYBUNAŁ (pierwsza izba),
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-10" title="page-1">
      w składzie: R. Silva de Lapuerta, prezes izby, E. Regan, J.C. Bonichot (sprawozdawca), A. Arabadjiev i C.G. Fernlund, sędziowie,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-11" title="page-1">
      rzecznik generalny: M. Szpunar,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-12" title="page-1">
      sekretarz: R. Schiano, administrator,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-13" title="page-1">
      uwzględniając procedurę pisemną i po przeprowadzeniu rozprawy w dniu 2 lutego 2017 r.,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-14" title="page-1">
      rozważywszy uwagi przedstawione:
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">w imieniu Ovidiu-Mihăiță Petrei przez S. Dimę oraz A. Muntean, dikigoroi,</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">w imieniu rządu greckiego przez D. Katopodisa oraz A. Magrippi, działających w charakterze pełnomocników,</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">w imieniu rządu belgijskiego przez C. Pochet oraz L. Van den Broeck, działających w charakterze pełnomocników,</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">w imieniu rządu duńskiego przez M.S. Wolff i C. Thorninga, działających w charakterze pełnomocników,</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">w imieniu rządu Zjednoczonego Królestwa przez S. Brandona oraz C. Brodie, działających w charakterze pełnomocników, wspieranych przez M.B. Laska, barrister,</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">w imieniu Komisji Europejskiej przez E. Montagutię oraz M. Konstantinidisa, działających w charakterze pełnomocników,</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-21" title="page-1">
      po zapoznaniu się z opinią rzecznika generalnego na posiedzeniu w dniu 27 kwietnia 2017 r.,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-22" title="page-1">
      wydaje następujący
    </p>
    <p class="C75Debutdesmotifs" id="para-23" title="page-1">
      Wyrok
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">1</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczy wykładni art. 27, 28 oraz 30–32 dyrektywy 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich, zmieniającej rozporządzenie (EWG) nr 1612/68 i uchylającej dyrektywy 64/221/EWG, 68/360/EWG, 72/194/EWG, 73/148/EWG, 75/34/EWG, 75/35/EWG, 90/364/EWG, 90/365/EWG i 93/96/EWG (Dz.U. 2004, L 158, s. 77; sprostowania: Dz.U. L 229, s. 35; Dz.U. 2005, L 197, s. 34) oraz art. 6 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/115/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie wspólnych norm i procedur stosowanych przez państwa członkowskie w odniesieniu do powrotów nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich (Dz.U. 2008, L 348, s. 98), jak również zasad skuteczności i ochrony uzasadnionych oczekiwań.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">2</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Wniosek ten został przedstawiony w ramach sporu między Ovidiu-Mihăiță Petreą a Ypourgos Dimosias Taxis kai Prostasias tou Politi (ministrem porządku publicznego i ochrony obywateli), następnie Ypourgos Esoterikon kai Dioikitikis Anasygkrotisis (ministrem spraw wewnętrznych i reformy administracyjnej), w sprawie zgodności z prawem decyzji administracyjnej, na podstawie której ten ostatni cofnął zaświadczenie o rejestracji wydane zainteresowanemu i zarządził jego powrót do Rumunii.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ramy prawne</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Prawo Unii</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Dyrektywa 2004/38</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">3</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Motyw 11 dyrektywy 2004/38 stanowi:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-30" title="page-2">
      „Podstawowe i osobiste prawo do pobytu w innym państwie członkowskim zostało przyznane obywatelom Unii bezpośrednio na mocy traktatu i nie jest zależne od spełnienia procedur administracyjnych”.
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">4</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Artykuł 8 ust. 1 i 2 tej dyrektywy przewiduje:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-32" title="page-2">
      „1. Bez uszczerbku dla art. 5 ust. 5 w przypadku okresów pobytu przekraczających trzy miesiące przyjmujące państwo członkowskie może wymagać, aby obywatele Unii zarejestrowali się w odpowiednich organach.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-33" title="page-2">
      2. Nieprzekraczalny termin dla rejestracji nie może być krótszy niż trzy miesiące od dnia przyjazdu. Zaświadczenie o rejestracji, które poświadcza nazwisko i adres zarejestrowanej osoby oraz datę rejestracji, jest wydawane niezwłocznie. Niedopełnienie wymogu rejestracji przez osobę zainteresowaną może podlegać proporcjonalnym i niedyskryminującym karom”.
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">5</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Artykuł 15 ust. 1 omawianej dyrektywy stanowi:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-35" title="page-2">
      „Procedury przewidziane w art. 30 i 31 stosuje się analogicznie do wszystkich decyzji ograniczających swobodne przemieszczanie się obywateli Unii i członków ich rodziny uzasadnionych względami innymi niż [względy] porządku publicznego, bezpieczeństwa publicznego lub zdrowia publicznego”.
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">6</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Zgodnie z art. 27 ust. 1 i 2 tej dyrektywy:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-37" title="page-2">
      „1. Z zastrzeżeniem przepisów niniejszego rozdziału państwa członkowskie mogą ograniczyć swobodę przemieszczania się i pobytu obywateli Unii i członków ich rodziny, bez względu na przynależność państwową, kierując się względami porządku publicznego, bezpieczeństwa publicznego lub zdrowia publicznego. Na względy te nie można się powoływać do celów gospodarczych.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-38" title="page-3">
      2. Środki podjęte ze względów porządku publicznego lub bezpieczeństwa publicznego muszą być zgodne z zasadą proporcjonalności i opierać się wyłącznie na indywidualnym zachowaniu danej osoby. Wcześniejsza karalność nie może sama w sobie stanowić podstaw do podjęcia takich środków.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-39" title="page-3">
      Indywidualne zachowanie danej osoby musi stanowić rzeczywiste, aktualne i dostatecznie poważne zagrożenie narażające jeden z podstawowych interesów społecznych. Nie są dopuszczalne uzasadnienia, które nie są bezpośrednio związane z danym indywidualnym przypadkiem lub opierają się na względach ogólnej prewencji”.
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">7</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Artykuł 28 ust. 1 dyrektywy 2004/38 stanowi:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-41" title="page-3">
      „Przed podjęciem decyzji o wydaleniu ze względów porządku publicznego lub bezpieczeństwa publicznego przyjmujące państwo członkowskie uwzględnia informacje dotyczące długości pobytu danej osoby na jego terytorium, […] jej wieku, stanu zdrowia, sytuacji rodzinnej i ekonomicznej, integracji społecznej i kulturalnej w przyjmującym państwie członkowskim oraz stopień jego [jej] więzi z krajem pochodzenia”.
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">8</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Zgodnie z art. 30 owej dyrektywy:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-43" title="page-3">
      „1. Osoby zainteresowane są powiadamiane na piśmie o każdej decyzji podjętej na mocy art. 27 ust. 1, w taki sposób, aby były w stanie zrozumieć treść powiadomienia i jego skutki.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-44" title="page-3">
      2. Osoby zainteresowane są w pełni i dokładnie informowane o względach porządku publicznego, bezpieczeństwa publicznego lub zdrowia publicznego, na podstawie których podjęto decyzję w ich przypadku, o ile nie jest to sprzeczne z interesem bezpieczeństwa państwa.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-45" title="page-3">
      3. Powiadomienie określa sąd lub organ administracyjny, do którego zainteresowana osoba może wnieść odwołanie, termin na wniesienie odwołania oraz, w określonym przypadku, czas przyznany danej osobie na opuszczenie terytorium państwa członkowskiego. Z wyjątkiem należycie uzasadnionych pilnych przypadków czas przyznany na opuszczenie terytorium nie może być krótszy niż jeden miesiąc od daty powiadomienia”.
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">9</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Artykuł 31 omawianej dyrektywy przewiduje:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-47" title="page-3">
      „1. Osoby zainteresowane posiadają możliwość odwołania się na drodze sądowej i, w określonym przypadku, administracyjnej w przyjmującym państwie członkowskim lub domagać się [domagania się]dokonania rewizji [ponownego rozpatrzenia] każdej decyzji podjętej wobec nich ze względów porządku publicznego, bezpieczeństwa publicznego lub zdrowia publicznego.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-48" title="page-4">
      2. Jeżeli wnioskowi o odwołanie lub kontroli sądowej przeciwko decyzji o wydaleniu towarzyszy wniosek o tymczasowe zarządzenie zawieszenia wykonania takiej decyzji, rzeczywiste usunięcie z terytorium nie może nastąpić do momentu, w którym zostanie podjęta decyzja o tymczasowym zarządzeniu, z wyjątkiem sytuacji:
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">gdzie decyzja o wydaleniu opiera się na wcześniejszych decyzjach sądu; lub</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">gdzie osoby zainteresowane miały wcześniej możliwość wniesienia wniosku o kontrolę sądową; lub</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">gdzie decyzja o wydaleniu opiera się na istotnych względach bezpieczeństwa publicznego na mocy art. 28 ust. 3.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-52" title="page-4">
      3. Procedury odwoławcze umożliwiają zbadanie zgodności z prawem decyzji oraz faktów i okoliczności, na których opierały się proponowane środki. Zapewniają one, że [by] decyzja nie jest [była] nieproporcjonalna, w szczególności w świetle wymagań ustanowionych w art. 28.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-53" title="page-4">
      4. Państwa członkowskie mogą wydalić daną osobę z ich terytorium w czasie trwania procedury odwoławczej, ale nie mogą jej zabronić, aby osobiście przedstawiła swoje środki obrony, z wyjątkiem sytuacji, w której jej obecność może wywołać poważne zakłócenia porządku publicznego lub bezpieczeństwa publicznego, lub jeżeli odwołanie lub kontrola sądowa dotyczy odmowy wjazdu na to terytorium”.
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">10</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Artykuł 32 dyrektywy 2004/38 stanowi:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-55" title="page-4">
      „1. Osoby wydalone [wobec których wydano decyzję o zakazie ponownego wjazdu na terytorium] ze względów porządku publicznego lub bezpieczeństwa publicznego mogą złożyć wniosek o uchylenie zarządzenia o wydaleniu [zakazu ponownego wjazdu na terytorium] po upływie odpowiedniego okresu, w zależności od okoliczności, oraz w każdym przypadku po upływie trzech lat od wykonania ostatecznego zarządzenia o wydaleniu, które zostało prawomocnie podjęte [ostatecznej decyzji o wydaleniu, która została skutecznie wydana] zgodnie z prawem [Unii], powołując się na argumenty pozwalające stwierdzić zasadniczą zmianę okoliczności, które uzasadniały decyzję zarządzającą ich wydalenie [o zakazie ponownego wjazdu na terytorium].
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-56" title="page-4">
      Przedmiotowe państwo członkowskie podejmuje decyzję w ciągu sześciu miesięcy od dostarczenia wniosku.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-57" title="page-4">
      2. Osoby, o których mowa w ust. 1, nie posiadają prawa wjazdu na terytorium przedmiotowego państwa członkowskiego podczas rozpatrywania jego wniosku [ich wniosków]”.
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">11</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Artykuł 37 tej dyrektywy uściśla:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-59" title="page-5">
      „Przepisy niniejszej dyrektywy nie naruszają jakichkolwiek przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych ustanowionych przez jedno z państw członkowskich, które byłyby mniej restrykcyjne wobec osób objętych niniejszą dyrektywą”.
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Dyrektywa 2008/115</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">12</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Artykuł 1 dyrektywy 2008/115 stanowi:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-62" title="page-5">
      „Niniejsza dyrektywa określa wspólne normy i procedury, które mają być stosowane przez państwa członkowskie w odniesieniu do powrotów nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich, zgodnie z prawami podstawowymi jako zasadami ogólnymi prawa [Unii] oraz prawa międzynarodowego, w tym z obowiązkami w zakresie ochrony uchodźców oraz praw człowieka”.
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">13</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Artykuł 2 ust. 1 tej dyrektywy stanowi:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-64" title="page-5">
      „Niniejsza dyrektywa ma zastosowanie do obywateli państw trzecich nielegalnie przebywających na terytorium państwa członkowskiego”.
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">14</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Artykuł 6 ust. 1 omawianej dyrektywy stanowi:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-66" title="page-5">
      „Bez uszczerbku dla wyjątków, o których mowa w ust. 2–5, państwa członkowskie wydają decyzję nakazującą powrót każdemu obywatelowi państwa trzeciego nielegalnie przebywającemu na ich terytorium”.
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">15</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Artykuł 12 tej dyrektywy przewiduje, co następuje:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-68" title="page-5">
      „1. Decyzje nakazujące powrót oraz, w stosownych przypadkach, decyzje o zakazie wjazdu lub o wykonaniu wydalenia wydawane są w formie pisemnej i zawierają uzasadnienie faktyczne i prawne, a także informacje o dostępnych środkach odwoławczych.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-69" title="page-5">
      […]
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-70" title="page-5">
      2. Państwa członkowskie na żądanie zapewniają pisemne lub ustne tłumaczenie głównych elementów decyzji dotyczących powrotu, o których mowa w ust. 1 – w tym tłumaczenia informacji o dostępnych środkach odwoławczych – na język, który obywatel państwa trzeciego rozumie lub [co do którego] można w uzasadniony sposób przypuszczać, że jest dla niego zrozumiały.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-71" title="page-5">
      3. Państwa członkowskie mogą postanowić, że nie będą stosować ust. 2 wobec obywateli państw trzecich, które nielegalnie wjechały [którzy nielegalnie wjechali] na terytorium jednego z państw członkowskich i które następnie nie otrzymały [którzy następnie nie otrzymali] zezwolenia lub prawa do pobytu w tym państwie członkowskim.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-72" title="page-5">
      W takich przypadkach decyzje dotyczące powrotu, o których mowa w ust. 1, wydawane są na standardowym formularzu, którego wzór określa prawo krajowe.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-73" title="page-6">
      Państwa członkowskie udostępniają ogólne broszury informacyjne wyjaśniające najważniejsze elementy standardowego formularza przynajmniej w pięciu językach, które są najczęściej używane lub rozumiane przez nielegalnych migrantów przybywających do danego państwa członkowskiego”.
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Prawo greckie</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">16</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Dekret prezydencki nr 106/2007 w sprawie swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium greckim obywateli Unii i członków ich rodzin (FEK A’ 135/21.6.2007) stanowi transpozycję dyrektywy 2004/38.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">17</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ustawa 3907/2011 w sprawie usług azylu i pierwszego przyjęcia, powrotu osób przebywających nielegalnie, zezwolenia na pobyt itd. (FEK A’ 7/26.1.2011) transponowała dyrektywę 2008/115.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">18</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Artykuł 40 ust. 1 i 2 tej ustawy stanowi:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-78" title="page-6">
      „1. W odniesieniu do wydalenia osób, które korzystają z prawa do swobodnego przemieszczania się zgodnie z art. 2 ust. 5 kodeksu granicznego Schengen oraz przepisami dekretu prezydenckiego nr 106/2007, zastosowanie mają przepisy rozdziału C niniejszej ustawy dotyczące organów, procedur, gwarancji proceduralnych i ochrony sądowej wydalonych cudzoziemców, pod warunkiem że art. 22–24 dekretu prezydenckiego nr 106/2007 nie zawierają korzystniejszych przepisów.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-79" title="page-6">
      2. W odniesieniu do warunków i zasad wydawania decyzji o wydaleniu z terytorium w odniesieniu do osób, o których mowa w ust. 1, stosuje się art. 22–24 dekretu prezydenckiego nr 106/2007”.
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Postępowanie główne i pytania prejudycjalne</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">19</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Z postanowienia odsyłającego wynika, że O.M. Petrea, obywatel Rumunii, został skazany w 2011 r. przez Monomeles Plimmeleiodikeio Peiraia (sąd karny w Pireusie, Grecja) na osiem miesięcy pozbawienia wolności, z zawieszeniem wykonania na trzy lata, za kradzież w warunkach udziału w grupie przestępczej.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">20</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Na podstawie decyzji z dnia 30 października 2011 r. administracja grecka, po pierwsze, zarządziła jego wydalenie do Rumunii, ponieważ skarżący został uznany za stanowiący poważne zagrożenie dla porządku publicznego i bezpieczeństwa publicznego, a po drugie, umieściła go w krajowym wykazie cudzoziemców, których pobyt jest niepożądany, jak również w Systemie Informacyjnym Schengen do dnia 30 października 2018 r., co skutkowało zakazem wjazdu na terytorium do tego dnia.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">21</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W decyzji tej wskazano, że w dniu 27 października 2011 r. O.M. Petrea otrzymał broszurę informacyjną skierowaną do cudzoziemców, w stosunku do których wydano nakaz wydalenia, informującą w zrozumiałym dla niego języku o przysługujących mu prawach i środkach odwoławczych, jak również o możliwości zażądania tłumaczenia pisemnego lub ustnego najważniejszych fragmentów decyzji nakazującej powrót.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">22</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W dniu 1 listopada 2011 r. O.M. Petrea złożył pisemne oświadczenie o rezygnacji z wszelkich środków odwoławczych, potwierdzając jednocześnie zamiar powrotu do swojego państwa pochodzenia. W dniu 5 listopada 2011 r. został wydalony.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">23</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W dniu 1 września 2013 r. O.M. Petrea wrócił do Grecji, a w dniu 25 września 2013 r. wystąpił o zaświadczenie o rejestracji jako obywatela Unii, które zostało mu wydane jeszcze tego samego dnia.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">24</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Jednak po zorientowaniu się, że O.M. Petrea był wciąż objęty zakazem wjazdu na terytorium, organy policji ds. cudzoziemców podjęły w dniu 14 października 2014 r. decyzję o uchyleniu tego zaświadczenia oraz o nakazaniu powrotu O.M. Petrei do Rumunii.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">25</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ovidiu-Mihaita Petrea wniósł odwołanie od tej decyzji, podnosząc nie tylko brak notyfikowania mu w zrozumiałym dla niego języku decyzji nakazującej powrót z dnia 30 października 2011 r., wbrew wymogom ustanowionym w art. 30 dyrektywy 2004/38, ale również okoliczność, że w żadnym wypadku nie stanowi już zagrożenia dla porządku publicznego i bezpieczeństwa publicznego.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">26</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Odwołanie to zostało oddalone decyzją z dnia 10 listopada 2014 r., uzasadnioną tym, że O.M. Petrea nadal podlegał zakazowi wjazdu. Został on również poinformowany o tym, że nie może powoływać się na zarzut niezgodności z prawem decyzji o wydaleniu z dnia 30 października 2011 r.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">27</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ovidiu-Mihaita Petrea wniósł do Dioikitiko Protodikeio Thessalonikis (sądu administracyjnego pierwszej instancji w Salonikach, Grecja) skargę o uchylenie tej ostatniej decyzji oraz decyzji z dnia 14 października 2014 r.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">28</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W tych okolicznościach Dioikitiko Protodikeio Thessalonikis (sąd administracyjny pierwszej instancji w Salonikach) postanowił zawiesić postępowanie i przedłożyć Trybunałowi następujące pytania prejudycjalne:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-91" title="page-8">
      „1) Czy art. 27 i 32 dyrektywy 2004/38 w związku z art. 45 TFUE i 49 TFUE oraz w świetle autonomii proceduralnej państw członkowskich, a także zasad ochrony uzasadnionych oczekiwań i dobrej administracji, powinny być interpretowane w ten sposób, że nakazują – lub że dopuszczają – uchylenie zaświadczenia o rejestracji jako obywatela Unii Europejskiej już wydanego zgodnie z art. 8 ust. 1 dekretu prezydenckiego nr 106/2007 obywatelowi innego państwa członkowskiego i zastosowanie wobec niego środka nakazującego powrót z terytorium państwa przyjmującego, jeżeli ów obywatel Unii, pomimo że został już umieszczony na krajowej liście cudzoziemców niepożądanych objętych zakazem [ponownego] wjazdu ze względów porządku publicznego i bezpieczeństwa publicznego, ponownie przybył do danego państwa członkowskiego i rozpoczął tam działalność gospodarczą bez wystąpienia o uchylenie zakazu [ponownego] wjazdu zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 32 dyrektywy 2004/38, ze względu na uznanie tego ostatniego (zakazu ponownego wjazdu) za samodzielny wzgląd porządku publicznego uzasadniający uchylenie zaświadczenia o rejestracji obywatela państwa członkowskiego?
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-92" title="page-8">
      2) W razie udzielenia na pytanie pierwsze odpowiedzi twierdzącej – czy wspomniany stan faktyczny można porównać do nielegalnego pobytu obywatela Unii Europejskiej na terytorium państwa przyjmującego, tak iż ów stan faktyczny umożliwia wydanie, zgodnie z art. 6 ust. 1 dyrektywy 2008/115, decyzji nakazującej powrót przez właściwy organ i uchylenie zaświadczenia o rejestracji jako obywatela Unii, chociaż, po pierwsze, zaświadczenie o rejestracji nie stanowi, jak powszechnie przyjęto, podstawy legalnego pobytu, a po drugie, dyrektywa 2008/115 ma zastosowanie ratione personae wyłącznie do obywateli państw trzecich?
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-93" title="page-8">
      3) W razie udzielenia na pytanie pierwsze odpowiedzi przeczącej – czy uchylenie ze względów porządku publicznego lub bezpieczeństwa publicznego zaświadczenia o rejestracji obywatela innego państwa członkowskiego, które to zaświadczenie nie stanowi podstawy legalnego pobytu w danym państwie, i zastosowanie wobec takiego obywatela środka nakazującego powrót – dokonane jednocześnie przez właściwe organy krajowe w ramach wykonywania autonomii proceduralnej przyjmującego państwa członkowskiego – mogą być uznane, zgodnie z prawidłową wykładnią prawa, za jeden akt administracyjny wydalenia administracyjnego w rozumieniu art. 27 i 28 dyrektywy 2004/38, podlegający kontroli sądowej zgodnie z warunkami określonymi we wspomnianych przepisach, które ustanawiają jedyny sposób, w razie potrzeby, wydalenia administracyjnego obywateli Unii z terytorium przyjmującego państwa członkowskiego?
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-94" title="page-8">
      4) Zarówno w razie udzielenia na pytanie pierwsze i drugie odpowiedzi twierdzącej, jak i odpowiedzi przeczącej – czy z zasadą skuteczności sprzeczna jest krajowa praktyka sądowa polegająca na zakazywaniu organom administracyjnym i w konsekwencji zainteresowanym właściwym sądom dokonywania kontroli – w kontekście uchylenia zaświadczenia o rejestracji jako obywatela Unii Europejskiej lub zastosowania środka polegającego na wydaleniu z terytorium państwa przyjmującego ze względu na obowiązywanie wobec obywatela innego państwa członkowskiego środka polegającego na zakazie wjazdu do wspomnianego (pierwszego) państwa członkowskiego – czy w ramach wydania wspomnianej decyzji o zakazie wjazdu były respektowane zabezpieczenia proceduralne przewidziane w art. 30 i 31 dyrektywy 2004/38?
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-95" title="page-9">
      5) W razie udzielenia na pytanie czwarte odpowiedzi twierdzącej – czy z art. 32 dyrektywy 2004/38 wynika obowiązek notyfikowania przez właściwe organy administracyjne państwa członkowskiego zainteresowanemu obywatelowi innego państwa członkowskiego decyzji o wydaleniu w zrozumiałym dla niego języku, tak aby mógł on skutecznie skorzystać z uprawnień proceduralnych przysługujących mu na podstawie wyżej wspomnianych przepisów dyrektywy, również jeżeli obywatel ów nie wystąpił z takim żądaniem?”.
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W przedmiocie pytań prejudycjalnych</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W przedmiocie pytania pierwszego</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">29</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Z postanowienia odsyłającego wynika, że Dioikitiko Protodikeio Thessalonikis (sąd administracyjny pierwszej instancji w Salonikach) twierdzi, że decyzja o wydaleniu z dnia 30 października 2011 r. miała na celu, po pierwsze, nakazanie O.M. Petrei opuszczenia terytorium Grecji, a po drugie, zakazanie mu ponownego wjazdu do dnia 30 października 2018 r. W kontekście pytań postawionych Trybunałowi decyzja ta powinna być uznawana za decyzję o zakazie ponownego wjazdu na terytorium.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">30</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W tych okolicznościach należy rozumieć to pytanie pierwsze jako zmierzające w istocie do ustalenia, czy dyrektywa 2004/38, w szczególności jej art. 27 i 32, jak również zasada ochrony uzasadnionych oczekiwań, sprzeciwiają się temu, aby państwo członkowskie uchyliło zaświadczenie o rejestracji wydane w sposób błędny obywatelowi Unii, który ciągle podlegał zakazowi ponownego wjazdu na terytorium i wydało w stosunku do niego decyzję o wydaleniu z terytorium na podstawie tego jedynie ustalenia, że zakaz ponownego wjazdu na terytorium ciągle obowiązuje.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">31</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Sąd odsyłający zastanawia się w szczególności, czy art. 27 dyrektywy 2004/38 nakazuje właściwym władzom zbadanie przy tej sposobności, czy zainteresowany w dalszym ciągu stanowi rzeczywiste zagrożenie dla porządku publicznego lub czy też powinny one opierać się na ocenie dokonanej w dniu decyzji pierwotnej, w tym przypadku decyzji z dnia 30 października 2011 r.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">32</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W pierwszej kolejności, jeżeli chodzi o uchylenie zaświadczenia o rejestracji, Trybunał orzekł już, że prawo obywateli jednego państwa członkowskiego do wjazdu na terytorium innego państwa członkowskiego i przebywania tam w celach określonych przez traktat WE stanowi prawo nadane bezpośrednio przez ten traktat lub też, w zależności od danego przypadku, przez przepisy wydane w celu jego wykonania. Zatem wydanie obywatelowi państwa członkowskiego dokumentu pobytowego powinno zostać uznane nie za czynność o charakterze konstytutywnym, lecz za czynność mającą na celu jedynie potwierdzenie przez państwo członkowskie indywidualnej sytuacji obywatela innego państwa członkowskiego w świetle przepisów prawa Unii (wyrok z dnia 21 lipca 2011 r., Dias, C325/09, EU:C:2011:498, pkt 48 i przytoczone tam orzecznictwo).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">33</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W rezultacie ten deklaratoryjny charakter, który uniemożliwia zakwalifikowanie jako nielegalnego w rozumieniu prawa Unii pobytu obywatela wyłącznie w świetle okoliczności, że nie posiada on karty pobytu, stoi też na przeszkodzie temu, by uznać za legalny w rozumieniu prawa Unii pobyt jej obywatela wyłącznie ze względu na okoliczność, że taka karta została mu ważnie wydana (wyrok z dnia 21 lipca 2011 r., Dias, C325/09, EU:C:2011:498, pkt 54).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">34</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Jak zauważył rzecznik generalny w pkt 42 swojej opinii, takie rozwiązanie stosuje się a fortiori w ramach traktatu FUE, co zostało również wskazane w motywie 11 dyrektywy 2004/38.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">35</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Taki charakter deklaratoryjny wiąże się również z zaświadczeniem o rejestracji przewidzianym w art. 8 ust. 2 dyrektywy 2008/38, a zatem wydanie tego dokumentu nie może samo w sobie stanowić podstaw dla uzasadnionych oczekiwań osoby zainteresowanej prawem pobytu na terytorium przedmiotowego państwa członkowskiego.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">36</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ponadto w sprawie rozpatrywanej w postępowaniu głównym żadna z okoliczności opisanych w postanowieniu odsyłającym nie pozwala na stwierdzenie, że właściwe władze wzbudziły oczekiwania co do prawa pobytu zainteresowanego na podstawie udzielonych mu przez te władze konkretnych zapewnień.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">37</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Z akt sprawy przekazanych Trybunałowi wynika ponadto, że administracja grecka uzasadniła uchylenie zaświadczenia o zarejestrowaniu uzasadnionymi przyczynami, w szczególności okolicznością, że zaświadczenie to zostało wydane w wyniku błędu.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">38</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Z powyższego wynika, że w okolicznościach takich jak w postępowaniu głównym ani dyrektywa 2004/38, ani zasada ochrony uzasadnionych oczekiwań nie sprzeciwiają się uchyleniu zaświadczenia o zarejestrowaniu przewidzianego w art. 8 ust. 2 tej dyrektywy.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">39</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Jeśli chodzi o tryb podejmowania decyzji nakazującej powrót w warunkach takich jak w sprawie w postępowaniu głównym, należy przypomnieć, że art. 27 ust. 1 dyrektywy 2004/38 – z zastrzeżeniem rozdziału VI – przewiduje możliwość ograniczenia przez państwa członkowskie ograniczenia swobody przemieszczania się i pobytu obywatela Unii lub członka jego rodziny, bez względu na jego przynależność państwową, ze względów porządku publicznego, bezpieczeństwa publicznego lub zdrowia publicznego. Artykuł 27 ust. 2 omawianej dyrektywy stanowi, że indywidualne zachowanie danej osoby musi stanowić rzeczywiste, aktualne i dostatecznie poważne zagrożenie narażające jeden z podstawowych interesów społecznych.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">40</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Jeśli chodzi o art. 28 ust. 1 rzeczonej dyrektywy, to nakazuje on właściwym władzom, przed podjęciem decyzji o wydaleniu ze względów porządku publicznego lub bezpieczeństwa publicznego, uwzględnienie w szczególności długości pobytu zainteresowanego na jego terytorium, jego wieku, stanu zdrowia, sytuacji rodzinnej i ekonomicznej, integracji społecznej i kulturalnej w przyjmującym państwie członkowskim oraz stopnia jego więzi z krajem pochodzenia.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">41</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Przepisy te, które obowiązują dla wszystkich decyzji o wydaleniu, stosuje się zatem w szczególności do decyzji o zakazie ponownego wjazdu na terytorium, co wyraźnie określono w art. 32 dyrektywy 2004/38.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">42</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Dyrektywa 2004/38 nie zawiera przepisów szczególnych dla wypadku, gdy osoba objęta takim zakazem powraca do przedmiotowego państwa członkowskiego, z naruszeniem tego zakazu, jednak z całości przepisów tej dyrektywy, a w szczególności z przepisów poświęconych ewentualnemu uchyleniu zakazu tego typu, wynika, że właściwe władze dysponują uprawnieniami właściwymi dla zapewnienia jego przestrzegania.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">43</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W tym kontekście należy zauważyć, że dyrektywa 2004/38 przewiduje warunki, w których właściwe władze mogą uchylić ten zakaz z powodu zmiany okoliczności.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">44</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Artykuł 32 ust. 1 zdanie pierwsze dyrektywy 2004/38 precyzuje, że osoby, wobec których wydano decyzję o zakazie ponownego wjazdu ze względów porządku publicznego lub bezpieczeństwa publicznego, mogą złożyć wniosek o jego uchylenie po upływie odpowiedniego okresu, w zależności od okoliczności, oraz w każdym przypadku po upływie trzech lat od jej wykonania, powołując się na argumenty pozwalające stwierdzić zasadniczą zmianę okoliczności, które uzasadniały jej przyjęcie.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">45</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Artykuł 32 ust. 2 omawianej dyrektywy wskazuje jednak, że te osoby nie posiadają „prawa wjazdu na terytorium” przedmiotowego państwa członkowskiego podczas rozpatrywania ich wniosku.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">46</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W konsekwencji z brzmienia tych przepisów wyraźnie wynika, że dyrektywa 2004/38 w żadnym wypadku nie uniemożliwia państwom członkowskim przyjęcia decyzji nakazującej powrót w stosunku do osoby, która wniosła o uchylenie obejmującego ją zakazu ponownego wjazdu na terytorium, zgodnie z art. 32 ust. 1 tej dyrektywy, do czasu przychylnego zbadania tego wniosku.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">47</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">To samo odnosi się siłą rzeczy do sytuacji, gdy – jak w sprawie w postępowaniu głównym – zainteresowany powrócił na terytorium przedmiotowego państwa członkowskiego bez wystąpienia o uchylenie obowiązującego go zakazu ponownego wjazdu na terytorium.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">48</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Jeśli chodzi o kwestię, czy właściwe władze powinny ponownie zbadać, czy warunki przewidziane w art. 27 i 28 dyrektywy 2004/38 zostały spełnione, z samego charakteru zakazu ponownego wjazdu na terytorium wynika, że obowiązuje on do czasu jego uchylenia, a samo ustalenie naruszenia tego zakazu pozwala jego władzom na wydanie nowej decyzji o wydaleniu przeciwko zainteresowanemu.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">49</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W świetle powyższych rozważań na pytanie pierwsze należy zatem udzielić następującej odpowiedzi: dyrektywa 2004/38 ani zasada ochrony uzasadnionych oczekiwań nie stoją na przeszkodzie temu, aby państwo członkowskie, po pierwsze, uchyliło zaświadczenie błędnie wydane obywatelowi Unii, który nadal podlegał zakazowi ponownego wjazdu na terytorium, a po drugie, wydało w stosunku do niego decyzję o wydaleniu uzasadnioną samym tylko ustaleniem, że zakaz ponownego wjazdu na terytorium w dalszym ciągu obowiązuje.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W przedmiocie pytań drugiego i trzeciego</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">50</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Poprzez pytania drugie i trzecie, które należy rozpatrzyć łącznie, sąd odsyłający zmierza do ustalenia w istocie, czy prawo Unii sprzeciwia się temu, aby decyzja nakazująca powrót obywatela Unii – taka jak ta w sprawie w postępowaniu głównym – została wydana przez te same władze i zgodnie z tą samą procedurą co decyzja nakazująca powrót nielegalnie przebywającego obywatela państwa trzeciego, która przewidziana jest w art. 6 ust. 1 dyrektywy 2008/115.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">51</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Sąd odsyłający uzasadnia te pytania faktem, że ustawodawca krajowy spowodował, że do obywateli państw członkowskich stosują się pewne przepisy proceduralne przewidziane w dyrektywie 2008/115 dla obywateli państw trzecich, z zastrzeżeniem korzystniejszych przepisów krajowych.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">52</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W tym względzie należy stwierdzić, że państwa członkowskie mogą wzorować się na przepisach dyrektywy 2008/115 w celu wyznaczenia właściwych władz i określenia procedury mającej zastosowanie do wydania decyzji nakazującej powrót obywatela Unii – takiej jak ta rozpatrywana w postępowaniu głównym – jeśli nie sprzeciwia się temu żaden z przepisów prawa Unii (zob. podobnie postanowienie z dnia 10 lutego 2004 r., Mavrona, C85/03, EU:C:2004:83, pkt 20).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">53</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Wyznaczenie władz właściwych do wydania różnych środków przewidzianych przez dyrektywę 2004/38 objęte jest w istocie autonomią proceduralną państw członkowskich, jako że dyrektywa ta nie zawiera żadnych przepisów w tym względzie.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">54</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W odniesieniu do stosowanej procedury z postanowienia odsyłającego wynika, że nie tylko dyrektywa 2008/115 – do której odsyła prawo krajowe rozpatrywane w postępowaniu głównym – przewiduje w swoim rozdziale III stosowanie gwarancji proceduralnych, ale również i przede wszystkim, że prawo to zastrzega w każdym przypadku zastosowanie środków transpozycji dyrektywy 2004/38, które byłyby bardziej korzystne dla obywatela Unii.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">55</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W konsekwencji żadna z przekazanych Trybunałowi w aktach sprawy informacji nie pozwala na stwierdzenie, że dyrektywa 2004/38 stoi na przeszkodzie temu, aby decyzja nakazująca powrót – taka jak ta w sprawie w postępowaniu głównym – została wydana przez te same władze i zgodnie z tą samą procedurą co decyzja nakazująca powrót nielegalnie przebywającego obywatela państwa trzeciego, która przewidziana jest w art. 6 ust. 1 dyrektywy 2008/115.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">56</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W świetle powyższych rozważań na pytania drugie i trzecie należy udzielić następującej odpowiedzi: dyrektywy 2004/38 i 2008/115 nie stoją na przeszkodzie temu, aby decyzja nakazująca powrót obywatela Unii – taka jak ta rozpatrywana w postępowaniu głównym – została wydana przez te same władze i zgodnie z tą samą procedurą co decyzja nakazująca powrót nielegalnie przebywającego obywatela państwa trzeciego, która przewidziana jest w art. 6 ust. 1 dyrektywy 2008/115, jeżeli stosowane są środki transpozycji dyrektywy 2004/38, które byłyby bardziej korzystne dla rzeczonego obywatela Unii.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W przedmiocie pytania czwartego</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">57</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Poprzez pytanie czwarte sąd odsyłający dąży do ustalenia, czy zasada skuteczności stoi na przeszkodzie praktyce sądowej, zgodnie z którą obywatel państwa członkowskiego, którego dotyczy decyzja nakazująca powrót w takich warunkach jak te w postępowaniu głównym, nie może na poparcie skargi skierowanej przeciwko tej decyzji powoływać się na zarzut niezgodności z prawem decyzji o zakazie ponownego wjazdu na terytorium, która została wcześniej wydana względem tego obywatela.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">58</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W tym kontekście z utrwalonego orzecznictwa wynika, że w przypadku braku uregulowań prawa Unii państwa członkowskie mają za zadanie wyznaczenie właściwych sądów i określenie reguł proceduralnych dotyczących środków prawnych służących zapewnieniu ochrony uprawnień, które jednostki wywodzą z prawa Unii. Jednakże reguły te nie mogą czynić wykonywania uprawnień gwarantowanych w porządku prawnym Unii praktycznie niemożliwym lub nadmiernie utrudnionym (wyroki: z dnia 29 kwietnia 2004 r., Orfanopoulos i Oliveri, C482/01 i C493/01, EU:C:2004:262, pkt 80; z dnia 13 marca 2014 r., Global Trans Lodzhistik, C29/13 i C30/13, EU:C:2014:140, pkt 33).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">59</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Prawo Unii w żaden sposób nie stoi na przeszkodzie temu, aby prawo krajowe nie pozwalało przy wnoszeniu skargi na akt indywidualny, taki jak decyzja nakazująca powrót powoływać się na niezgodność z prawem decyzji o zakazie wjazdu na terytorium, która stała się ostateczna, czy to z powodu upływu terminu do wniesienia skargi na tę ostatnią, czy to z powodu oddalenia skargi na taką decyzję.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">60</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Jak bowiem Trybunał wielokrotnie już stwierdził, wyznaczenie rozsądnych terminów zaskarżenia leży w interesie pewności prawa, która równocześnie chroni zainteresowaną jednostkę oraz organ, i jest zgodne z prawem Unii (wyrok z dnia 17 listopada 2016 r., Stadt Wiener Neustad, C348/15, EU:C:2016:882, pkt 41 i przytoczone tam orzecznictwo).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">61</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Jednakże zainteresowany musi mieć rzeczywiście możliwość zakwestionowania w odpowiednim czasie pierwotnej decyzji o zakazie ponownego wjazdu na terytorium i powołania się na przepisy dyrektywy 2004/38.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">62</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Z postanowienia odsyłającego wynika, że w sprawie w postępowaniu głównym O.M. Petrea podnosi, że nie został powiadomiony o decyzji o zakazie ponownego wjazdu na terytorium z dnia 30 października 2011 r., na podstawie której została wydana decyzja o wydaleniu z dnia 14 października 2014 r., w sposób wymagany przez art. 30 dyrektywy 2004/38, tj. w taki sposób „aby [był] w stanie zrozumieć treść powiadomienia i jego skutki”. W takim przypadku zasada skuteczności sprzeciwiałaby się temu, aby termin do wniesienia skargi na pierwszą decyzję był uznany za wygasły, a zarzut niezgodności z prawem tej decyzji mógłby być podniesiony na poparcie skargi na drugą decyzję.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">63</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W rozpatrywanym przypadku wydaje się wynikać z postanowienia odsyłającego, że O.M. Petra został powiadomiony o decyzji z dnia 30 października 2011 r., do której się zastosował, oraz że przed jej wydaniem otrzymał on również broszurę informacyjną skierowaną do cudzoziemców, w stosunku do których wydano nakaz wydalenia, informującą w zrozumiałym dla niego języku o przysługujących mu prawach i środkach odwoławczych, jak również o możliwości zażądania tłumaczenia pisemnego lub ustnego najważniejszych fragmentów decyzji nakazującej powrót. Ponadto z postanowienia odsyłającego wynika, że zainteresowany złożył pisemne oświadczenie o rezygnacji ze wszelkich środków odwoławczych od decyzji z dnia 30 października 2011 r.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">64</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W takich okolicznościach należałoby przyjąć, że zainteresowany dysponował wystarczającymi informacjami, aby powoływać się przed sądem na ewentualne naruszenie wymogów dotyczących powiadomień określonych w art. 30 dyrektywy 2004/38, co powinien jednak zbadać sąd odsyłający.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">65</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W związku z tym na pytanie czwarte należy udzielić następującej odpowiedzi: zasada skuteczności nie stoi na przeszkodzie praktyce sądowej, zgodnie z którą obywatel państwa członkowskiego, którego dotyczy decyzja nakazująca powrót w takich okolicznościach jak te rozpatrywane w postępowaniu głównym, nie może na poparcie skargi skierowanej przeciwko tej decyzji powoływać się na zarzut niezgodności z prawem decyzji o zakazie ponownego wjazdu na terytorium, która została wcześniej wydana względem tego obywatela, jeżeli zainteresowany dysponował rzeczywistą możliwością zakwestionowania w odpowiednim czasie tej wcześniejszej decyzji w świetle przepisów dyrektywy 2004/38.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W przedmiocie piątego pytania prejudycjalnego</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">66</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Na wstępie należy zaznaczyć, że w ramach pytania piątego sąd odsyłający odnosi się do art. 32 dyrektywy 2004/38, dotyczącego skutków czasowych zarządzeń o wydaleniu, podczas gdy z treści tego pytania wyraźnie wynika, że dotyczy ono art. 30 tej dyrektywy, dotyczącego notyfikacji decyzji podjętej na mocy art. 27 ust. 1 tej dyrektywy.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">67</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ponadto z postanowienia odsyłającego wynika, że zainteresowany nie zażądał tłumaczenia decyzji z dnia 30 października 2011 r.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">68</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W rezultacie należy przyjąć, że poprzez pytanie piąte sąd odsyłający zmierza zasadniczo do ustalenia, czy art. 30 dyrektywy 2004/38 wymaga, aby decyzja wydana na mocy art. 27 ust. 1 tej dyrektywy była notyfikowana zainteresowanemu w zrozumiałym dla niego języku, nawet jeśli nie złożył on wniosku o jej tłumaczenie.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">69</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W pierwszej kolejności należy zauważyć, że taki wymóg nie wynika z brzmienia art. 30 ust. 1 rzeczonej dyrektywy, który w sposób bardziej ogólny przewiduje, że osoby zainteresowane są powiadamiane na piśmie o każdej decyzji podjętej na mocy art. 27 ust. 1 tej samej dyrektywy „w taki sposób, aby były w stanie zrozumieć treść powiadomienia i jego skutki”.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">70</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Następnie z prac przygotowawczych prowadzących do przyjęcia dyrektywy 2004/38, w szczególności z wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich [COM(2001)257 wersja ostateczna] wynika, że art. 30 ust. 1 dyrektywy 2004/38 nie nakazuje, aby decyzja o wydaleniu została przetłumaczona na język zrozumiały dla zainteresowanego, ale zobowiązuje państwa członkowskie do podjęcia wszelkich środków niezbędnych do tego, aby treść i skutki tej decyzji były dla niego zrozumiałe, zgodnie z rozstrzygnięciem przyjętym przez Trybunał w wyroku z dnia 18 maja 1982 r., Adoui i Cornuaille (115/81 i 116/81, EU:C:1982:183, pkt 13).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">71</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Wreszcie należy stwierdzić, że w przedmiocie decyzji nakazujących powrót wydanych w stosunku do obywateli państw trzecich art. 12 ust. 2 dyrektywy 2008/115 przewiduje, iż państwa członkowskie na żądanie winny zapewnić pisemne lub ustne tłumaczenie głównych elementów decyzji dotyczących powrotu – w tym tłumaczenia informacji o dostępnych środkach odwoławczych – na język, który obywatel państwa trzeciego rozumie lub co do którego można w uzasadniony sposób przypuszczać, że jest dla niego zrozumiały.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">72</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W świetle powyższego na pytanie piąte należy udzielić następującej odpowiedzi: art. 30 dyrektywy 2004/38 zobowiązuje państwa członkowskie do podjęcia wszelkich środków niezbędnych do tego, aby zainteresowany zrozumiał treść i skutki decyzji wydanej na podstawie art. 27 ust. 1 tej dyrektywy, ale nie wymaga on, aby zainteresowany był powiadamiany o tej decyzji w języku, który rozumie lub co do którego można w uzasadniony sposób przypuszczać, że jest dla niego zrozumiały, w sytuacji gdy nie złożył on stosownego wniosku.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W przedmiocie kosztów</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">73</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Dla stron w postępowaniu głównym niniejsze postępowanie ma charakter incydentalny, dotyczy bowiem kwestii podniesionej przed sądem odsyłającym, do niego zatem należy rozstrzygnięcie o kosztach. Koszty poniesione w związku z przedstawieniem uwag Trybunałowi, inne niż koszty stron w postępowaniu głównym, nie podlegają zwrotowi.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C41DispositifIntroduction" id="para-147" title="page-16">
      Z powyższych względów Trybunał (pierwsza izba) orzeka, co następuje:
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">1)</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Dyrektywa 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich, zmieniająca rozporządzenie (EWG) nr 1612/68 i uchylająca dyrektywy 64/221/EWG, 68/360/EWG, 72/194/EWG, 73/148/EWG, 75/34/EWG, 75/35/EWG, 90/364/EWG, 90/365/EWG i 93/96/EWG, ani zasada ochrony uzasadnionych oczekiwań nie stoją na przeszkodzie temu, aby państwo członkowskie, po pierwsze, uchyliło zaświadczenie błędnie wydane obywatelowi Unii, który nadal podlegał zakazowi ponownego wjazdu na terytorium, a po drugie, wydało w stosunku do niego decyzję o wydaleniu uzasadnioną samym tylko ustaleniem, że zakaz ponownego wjazdu na terytorium w dalszym ciągu obowiązuje.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">2)</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Dyrektywa 2004/38 oraz dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/115/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie wspólnych norm i procedur stosowanych przez państwa członkowskie w odniesieniu do powrotów nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich, nie stoją na przeszkodzie temu, aby decyzja nakazująca powrót obywatela Unii Europejskiej – taka jak ta rozpatrywana w postępowaniu głównym – została wydana przez te same władze i zgodnie z tą samą procedurą co decyzja nakazująca powrót nielegalnie przebywającego obywatela państwa trzeciego, która przewidziana jest w art. 6 ust. 1 dyrektywy 2008/115, jeżeli stosowane są środki transpozycji dyrektywy 2004/38, które byłyby bardziej korzystne dla rzeczonego obywatela Unii.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">3)</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Zasada skuteczności nie stoi na przeszkodzie praktyce sądowej, zgodnie z którą obywatel państwa członkowskiego, którego dotyczy decyzja nakazująca powrót w takich okolicznościach jak te w postępowaniu głównym, nie może na poparcie skargi skierowanej przeciwko tej decyzji powoływać się na zarzut niezgodności z prawem decyzji o zakazie ponownego wjazdu na terytorium, która została wcześniej wydana względem tego obywatela, jeżeli zainteresowany dysponował rzeczywistą możliwością zakwestionowania w odpowiednim czasie tej wcześniejszej decyzji w świetle przepisów dyrektywy 2004/38.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">4)</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Artykuł 30 dyrektywy 2004/38 zobowiązuje państwa członkowskie do podjęcia wszelkich środków niezbędnych do tego, aby zainteresowany zrozumiał treść i skutki tej decyzji wydanej na podstawie art. 27 ust. 1 tej dyrektywy, ale nie wymaga on, aby zainteresowany był powiadamiany o tej decyzji w języku, który rozumie lub co do którego można w uzasadniony sposób przypuszczać, że jest dla niego zrozumiały, w sytuacji gdy nie złożył on stosownego wniosku.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C77Signatures" id="para-152" title="page-16">
      Podpisy
    </p>
    <div/>
  <hr class="note"/>
<p class="note">(<span class="note">
<a id="t-1" href="#c-1">1</a>
</span>)*Język postępowania: grecki.</p>
</body>
</html>
