<!DOCTYPE html PUBLIC "yes" "xhtml1-strict.dtd">
<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml">
<!--GENDOC2XHTML # converter_version: 1.2.10-->
  <head>
    <title>2023-03-202303C130202203430-00-TRA-DOC-PL-ARRET-C-0343-22-202302512-07_00</title>
    <meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGeneratedDate"/>
    <meta content="pl-PL" name="Gendoc_Lang"/>
    <meta content="" name="Gendoc_GenerationDate"/>
    <meta content="" name="IsFlattened"/>
    <meta content="1" name="NumProc"/>
    <meta content="Final" name="Gendoc_EditionType"/>
    <meta content="0001" name="Gendoc_CaseNumberSuite"/>
    <meta content="5/05/2023 10:49:35" name="Gendoc_LastVerificationDate"/>
    <meta content="" name="Gendoc_ProcedureNumber"/>
    <meta content="pl" name="Gendoc_LangCode"/>
    <meta content="ARR" name="TypeDoc"/>
    <meta content="P4tecZTp2/HC/KdyHCDYzPYTd4IrqLwOVCSFlj3HNJ+i5fsqV3Lwdzz0+ku1Y40fTsYiP4BrhSaJQjphBo9dU9x7GsSm/bkvA+7AmQtdV2uxBuHkTTlzfIfMNoIkOQdW9oReLM+gIaZzYuWN5dkE8cBhkYtlimbCfPsqcY0k1CA=" name="GenDocUID"/>
    <meta content="P" name="TypeProc"/>
    <meta content="" name="CreateCustomParts"/>
    <meta content="OK" name="ReadyToPublish"/>
    <meta content="svc_wsgendoc" name="Gendoc_User"/>
    <meta content="" name="EP_Mode"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGenerated"/>
    <meta content="" name="Gendoc_Vademecum"/>
    <meta content="0343" name="NumeroOrdre"/>
    <meta content="2022" name="Annee"/>
    <meta content="P" name="Gendoc_ProcedureType"/>
    <meta content="" name="EP_Version"/>
    <meta content="PL" name="Langue"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGeneratedUser"/>
    <meta content="FAST_document_go_ok" name="Gendoc_LastVerificationStatus"/>
    <meta content="ARR_C" name="Gendoc_GendocTemplateType"/>
    <meta content="TRUE" name="WithoutAuthorBlockFlatP"/>
    <meta content="GenDoc 28/03/2023 15:53:20" name="Created"/>
    <meta content="" name="Canevas3_Vademecum"/>
    <meta content="TRUE" name="WithoutAuthorBlock"/>
    <meta content="" name="Gendoc_CaseYear"/>
    <meta content="false" name="Generation_In_Progress"/>
    <meta content="C" name="Juridiction"/>
    <meta content="d6d54896ab984b5bbc6e6c1cb4532e59" name="DocumentIdentifier"/>
    <meta content="0343" name="Gendoc_CaseNumber"/>
    <meta content="ImportedWithoutSource" name="SdlIdentifier"/>
    <meta content="RP" name="NatureAff"/>
    <meta content="RP" name="Gendoc_CaseNature"/>
    <meta content="0001" name="NumSuite"/>
    <meta content="C" name="Gendoc_Juridiction"/>
  </head>
  <body>
    <div style="header">
      <div id="rId24" style="first"/>
      <div id="rId20" style="even">Wyrok z dnia 30.3.2023 r. – Sprawa C‑343/22</div>
      <div id="rId21" style="default">PT (Nakaz zapłaty w prawie szwajcarskim)</div>
    </div>
    <p class="C19Centre" id="para-1" title="page-1">
      WYROK TRYBUNAŁU (ósma izba)
    </p>
    <p class="C19Centre" id="para-2" title="page-1">
      z dnia 30 marca 2023 r. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-1" href="#t-1">*</a>
</span>)
    </p>
    <p class="C71Indicateur" id="para-3" title="page-1">
      Odesłanie prejudycjalne – Współpraca sądowa w sprawach cywilnych – Konwencja z Lugano II – Jurysdykcja i uznawanie orzeczeń sądowych oraz ich wykonywanie – Artykuł 34 ust. 2 – Dokument wszczynający postępowanie w państwie pochodzenia – Prawidłowe doręczenie nakazu zapłaty następujące po nieprawidłowym doręczeniu pozwu w ramach powództwa o zapłatę w prawie szwajcarskim
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-4" title="page-1">
      W sprawie C‑343/22
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-5" title="page-1">
      mającej za przedmiot wniosek o wydanie, na podstawie art. 267 TFUE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Bundesgerichtshof (trybunał federalny, Niemcy) postanowieniem z dnia 20 stycznia 2022 r., które wpłynęło do Trybunału w dniu 27 maja 2022 r., w postępowaniu:
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-6" title="page-1">
      PT
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-7" title="page-1">
      przeciwko
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-8" title="page-1">
      VB,
    </p>
    <p class="C19Centre" id="para-9" title="page-1">
      TRYBUNAŁ (ósma izba),
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-10" title="page-1">
      w składzie: M. Safjan (sprawozdawca), prezes izby, N. Jääskinen i M. Gavalec, sędziowie,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-11" title="page-1">
      rzecznik generalny: M. Campos Sánchez-Bordona,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-12" title="page-1">
      sekretarz: A. Calot Escobar,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-13" title="page-1">
      uwzględniając pisemny etap postępowania,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-14" title="page-1">
      rozważywszy uwagi, które przedstawili:
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">w imieniu rządu niemieckiego – J. Möller, M. Hellmann i U. Kühne, w charakterze pełnomocników,</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">w imieniu rządu szwajcarskiego – M. Kähr i L. Lanzrein, w charakterze pełnomocników,</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">w imieniu Komisji Europejskiej – B. Ernst i S. Noë, w charakterze pełnomocników,</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-18" title="page-1">
      podjąwszy, po wysłuchaniu rzecznika generalnego, decyzję o rozstrzygnięciu sprawy bez opinii,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-19" title="page-1">
      wydaje następujący
    </p>
    <p class="C75Debutdesmotifs" id="para-20" title="page-1">
      Wyrok
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">1</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczy wykładni art. 34 ust. 2 Konwencji o jurysdykcji i uznawaniu oraz wykonywaniu orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych, podpisanej w dniu 30 października 2007 r. i zatwierdzonej w imieniu Wspólnoty Europejskiej decyzją Rady 2009/430/WE z dnia 27 listopada 2008 r. (Dz.U. 2009, L 147, s. 1, zwanej dalej „konwencją z Lugano II”).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">2</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Wniosek ten został złożony w ramach sporu pomiędzy PT a VB w przedmiocie stwierdzenia wykonalności w Niemczech orzeczenia wydanego przez sąd szwajcarski.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ramy prawne</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Konwencja haska z dnia 15 listopada 1965 r.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">3</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Artykuł 5 Konwencji haskiej z dnia 15 listopada 1965 r. o doręczaniu za granicą dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych lub handlowych ma następujące brzmienie:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-26" title="page-1">
      „Organ centralny państwa wezwanego sam doręcza dokument lub zarządza jego doręczenie przez odpowiednią placówkę, zarówno:
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-27" title="page-1">
      a) w formie przewidzianej przez jego prawo wewnętrzne dla doręczania dokumentów w procesach krajowych osobom znajdującym się na jego terytorium lub
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-28" title="page-1">
      b) w formie szczególnej, której żąda wnioskodawca, jeśli forma ta nie jest sprzeczna z prawem państwa wezwanego.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-29" title="page-1">
      Z uwzględnieniem [ust.] 1 [lit.] b) niniejszego artykułu, dokument może być zawsze doręczony przez oddanie adresatowi, który dobrowolnie wyraża zgodę na jego przyjęcie.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-30" title="page-1">
      Jeżeli dokument ma być doręczony zgodnie z [ust.]1 niniejszego artykułu, organ centralny może żądać, aby dokument został sporządzony lub przetłumaczony na język urzędowy bądź na jeden z języków urzędowych państwa wezwanego.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-31" title="page-1">
      Część wniosku, sporządzoną według wzoru załączonego do niniejszej konwencji, zawierającą wyciąg z dokumentu, który ma być doręczony, doręcza się wraz z tym dokumentem”.
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Konwencja z Lugano II</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">4</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Konwencja z Lugano II została podpisana przez Wspólnotę Europejską, Królestwo Danii, Republikę Islandii, Królestwo Norwegii i Konfederację Szwajcarską.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">5</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Zgodnie z art. 34 ust. 2 owej konwencji:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-35" title="page-1">
      „Orzeczenia nie uznaje się, jeżeli:
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-36" title="page-1">
      […]
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-37" title="page-1">
      2. pozwanemu, który nie wdał się w spór, nie doręczono dokumentu wszczynającego postępowanie lub dokumentu równorzędnego w czasie i w sposób umożliwiających mu przygotowanie obrony, chyba że pozwany nie złożył przeciwko orzeczeniu środka zaskarżenia, chociaż miał do tego możliwość”.
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">6</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Artykuł 38 ust. 1 konwencji ma następujące brzmienie:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-39" title="page-1">
      „Orzeczenia wydane w jednym państwie związanym niniejszą konwencją i w tym państwie wykonalne będą wykonywane w innym państwie związanym niniejszą konwencją, jeżeli ich wykonalność w nim zostanie stwierdzona na wniosek uprawnionego”.
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">7</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Zgodnie z art. 53 tej konwencji:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-41" title="page-1">
      „1. Strona, która powołuje się na uznanie orzeczenia lub wnosi o stwierdzenie wykonalności, zobowiązana jest do przedstawienia odpisu orzeczenia spełniającego warunki wymagane do uznania go za posiadający moc dowodową.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-42" title="page-1">
      2. Bez uszczerbku dla art. 55 strona, która wnosi o stwierdzenie wykonalności, zobowiązana jest ponadto do przedstawienia zaświadczenia zgodnie z art. 54”.
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">8</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Artykuł 54 konwencji z Lugano II przewiduje:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-44" title="page-1">
      „Sąd albo inny właściwy organ państwa związanego niniejszą konwencją, w którym wydane zostało orzeczenie, wystawia, na wniosek, zaświadczenie, używając formularza według załącznika V do niniejszej konwencji”.
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">9</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Artykuł III ust. 1 protokołu nr 1 o niektórych zagadnieniach jurysdykcji, postępowania i wykonania konwencji z Lugano II stanowi:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-46" title="page-1">
      „Szwajcaria zastrzega sobie prawo do złożenia przy ratyfikacji oświadczenia, że nie będzie stosować następującej części art. 34 [ust.] 2:
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-47" title="page-1">
      »chyba że pozwany nie złożył przeciwko orzeczeniu środka zaskarżenia, chociaż miał do tego możliwość«.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-48" title="page-1">
      Jeżeli Szwajcaria złoży takie oświadczenie, pozostałe umawiające się strony będą stosować takie samo zastrzeżenie w odniesieniu do orzeczeń wydanych przez sądy Szwajcarii”.
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">10</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Zgodnie z tym zastrzeżeniem Konfederacja Szwajcarska oświadczyła, że nie zastosuje odpowiedniego fragmentu art. 34 ust. 2 konwencji z Lugano II.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Prawo szwajcarskie</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">11</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Artykuł 38 ust. 2 federalnej ustawy o egzekucji długów oraz upadłości z dnia 11 kwietnia 1889 r., w brzmieniu mającym zastosowanie do sporu w postępowaniu głównym (RS 281.1, zwanej dalej „LP”), stanowi:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-52" title="page-1">
      „Egzekucja rozpoczyna się wraz z doręczeniem nakazu zapłaty. Dalszy etap polega na zajęciu, realizacji zastawu lub przeprowadzeniu upadłości”.
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">12</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Zgodnie z art. 67 ust. 1 tej ustawy:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-54" title="page-1">
      „Wniosek o wszczęcie egzekucji jest kierowany do komornika na piśmie lub ustnie. Wniosek ten zawiera następujące informacje:
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-55" title="page-1">
      1. nazwisko i miejsce zamieszkania wierzyciela oraz, w stosownych przypadkach, jego upoważnionego przedstawiciela; adres do doręczeń w Szwajcarii, jeżeli wierzyciel pozostaje za granicą. W przypadku braku szczególnej wskazówki za adres do doręczeń uznaje się adres komornika;
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-56" title="page-1">
      2. nazwisko i miejsce zamieszkania dłużnika oraz, w stosownych przypadkach, jego przedstawiciela prawnego; we wniosku o wszczęcie postępowania spadkowego należy wskazać spadkobierców, którym należy doręczyć wniosek;
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-57" title="page-1">
      3. kwota wierzytelności lub wymaganego zabezpieczenia zgodnie z prawem szwajcarskim; w przypadku gdy wierzytelność jest oprocentowana – wysokość stopy i dzień, od którego nalicza się odsetki;
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-58" title="page-1">
      4. tytuł i data; w przypadku braku tytułu – podstawa zobowiązania”.
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">13</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Artykuł 69 wspomnianej ustawy przewiduje:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-60" title="page-1">
      „1 Po otrzymaniu wniosku o wszczęcie egzekucji komornik sporządza nakaz zapłaty.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-61" title="page-1">
      2. Dokument ten zawiera:
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-62" title="page-1">
      1. informacje wymagane w odniesieniu do wniosku o wszczęcie egzekucji;
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-63" title="page-1">
      2. wezwanie do zapłaty w terminie 20 dni kwoty długu oraz kosztów lub, jeżeli przedmiotem egzekucji są zabezpieczenia, przedstawienie ich w tym terminie;
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-64" title="page-1">
      3. informację, że jeżeli dłużnik zamierza zakwestionować całość lub część długu lub prawo wierzyciela do wszczęcia egzekucji, musi on wnieść sprzeciw w terminie dziesięciu dni od doręczenia;
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-65" title="page-1">
      4. ostrzeżenie, że jeżeli dłużnik nie zastosuje się do nakazu zapłaty lub nie wniesie sprzeciwu, egzekucja będzie toczyła się swoim torem”.
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">14</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Artykuł 71 ust. 1 omawianej ustawy stanowi:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-67" title="page-1">
      „Nakaz zapłaty doręcza się dłużnikowi wraz z otrzymaniem wniosku o wszczęcie egzekucji”.
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">15</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Artykuł 74 ust. 1 LP stanowi:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-69" title="page-1">
      „Dłużnik, który zamierza wnieść sprzeciw, niezwłocznie powiadamia o tym – w formie ustnej lub pisemnej – osobę, która doręcza mu nakaz zapłaty, lub komornikowi w terminie dziesięciu dni od dnia doręczenia nakazu zapłaty”.
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">16</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Zgodnie z art. 78 ust. 1 tej ustawy sprzeciw powoduje zawieszenie egzekucji.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">17</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Artykuł 79 wspomnianej ustawy przewiduje:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-72" title="page-1">
      „Wierzyciel, w stosunku do którego wnoszony jest sprzeciw, działa na drodze postępowania cywilnego lub administracyjnego w celu uzyskania uznania przysługującego mu prawa. Może on zwrócić się o kontynuację egzekucji jedynie na podstawie orzeczenia podlegającego wykonaniu, które powoduje wyraźnie uchylenie sprzeciwu”.
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Postępowanie główne i pytanie prejudycjalne</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">18</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W dniu 19 stycznia 2013 r. na wniosek VB komornik egzekucyjny w Genewie (Szwajcaria) doręczył PT, zamieszkałemu w Niemczech, nakaz zapłaty długów czynszowych. W dniu 28 stycznia 2013 r. PT wniósł sprzeciw od tego nakazu zapłaty zgodnie z art. 74 LP.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">19</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">VB wniósł pozew przeciwko PT do tribunal des baux et loyers du canton de Genève (sądu ds. najmu i czynszów kantonu Genewa), niezawierający wniosku o uchylenie owego sprzeciwu. Sąd ten podjął próbę doręczenia pozwu sporządzonego w języku francuskim w miejscu zamieszkania PT w Niemczech. Z uwagi na to, że PT nie władał językiem francuskim, odmówił przyjęcia doręczenia owego pozwu wobec braku jego tłumaczenia na język niemiecki. Zdaniem sądu odsyłającego PT nie otrzymał żadnej innej informacji w dalszym toku postępowania. Wyrokiem z dnia 30 stycznia 2014 r., doręczonym w drodze publikacji, tribunal des baux et loyers du canton de Genève (sąd ds. najmu i czynszów kantonu Genewa) zasądził od PT zapłatę łącznej kwoty 4120,70 franków szwajcarskich (CHF) (około 4090 EUR), powiększonej o odsetki. W wyroku tym nie uchylono sprzeciwu od nakazu zapłaty.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">20</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">VB wystąpił do Landgericht (sądu krajowego, Niemcy) z wnioskiem o stwierdzenie wykonalności wyroku z 30 stycznia 2014 r. w Niemczech na podstawie art. 38 ust. 1 i art. 53 konwencji z Lugano II. W tym celu przedstawił uwierzytelnione i przetłumaczone odpisy tego wyroku oraz zaświadczenie, o którym mowa w art. 54 tej konwencji. Ponieważ sąd ten uwzględnił ów wniosek, PT wniósł środek zaskarżenia od tego orzeczenia do Oberlandesgericht (wyższego sądu krajowego, Niemcy).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">21</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Sąd ten oddalił ów środek zaskarżenia, uznając, że art. 34 ust. 2 konwencji z Lugano nie stoi na przeszkodzie uznaniu wyroku z dnia 30 stycznia 2014 r. Jego zdaniem za dokument wszczynający postępowanie należy uznać nakaz zapłaty, który został doręczony stronie przeciwnej w dniu 19 stycznia 2013 r. roku.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">22</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">PT zaskarżył to orzeczenie do sądu odsyłającego.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">23</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Zdaniem tego sądu nakaz zapłaty został doręczony prawidłowo, lecz doręczenie pozwu nie spełniało przesłanek określonych w art. 5 ust. 1 Konwencji haskiej z dnia 15 listopada 1965 r. o doręczaniu za granicą dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych lub handlowych ze względu na brak tłumaczenia tego dokumentu na język niemiecki. Sąd odsyłający uważa, że wobec braku takiego tłumaczenia doręczenie pozwu nie umożliwiało PT przygotowania obrony.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">24</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ponieważ po doręczeniu nakazu zapłaty nastąpiło nieprawidłowe doręczenie pozwu, zdaniem sądu odsyłającego należy ustalić, który z tych dokumentów należy uznać za dokument wszczynający postępowanie.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">25</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W tych okolicznościach Bundesgerichtshof (federalny trybunał sprawiedliwości, Niemcy) postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującym pytaniem prejudycjalnym:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-82" title="page-1">
      „Czy art. 34 ust. 2 konwencji z Lugano II należy interpretować w ten sposób, że dokumentem wszczynającym postępowanie jest pozew w ramach powództwa o zapłatę wniesiony po wcześniejszym wydaniu szwajcarskiego nakazu zapłaty, niezawierający wniosku o uchylenie sprzeciwu złożonego od nakazu zapłaty?”.
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W przedmiocie pytania prejudycjalnego</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">26</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Poprzez swoje jedyne pytanie sąd odsyłający dąży w istocie do ustalenia, czy art. 34 ust. 2 konwencji z Lugano II należy interpretować w ten sposób, że pozew w ramach powództwa o zapłatę w prawie szwajcarskim wniesiony po wydaniu szwajcarskiego nakazu zapłaty, niezawierający wniosku o uchylenie sprzeciwu od tego nakazu zapłaty stanowi dokument wszczynający postępowanie w rozumieniu tego przepisu.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">27</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Należy przypomnieć, że postanowienia konwencji z Lugano II mają niemal identyczne brzmienie jak odpowiadające im artykuły zawarte w rozporządzeniu Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (Dz.U. 2001, L 12, s. 1) oraz że należy dbać o jednolitą wykładnię równoważnych postanowień tych instrumentów prawnych (wyrok z dnia 2 maja 2019 r., Pillar Securitisation, C‑694/17, EU:C:2019:345, pkt 27).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">28</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Z orzecznictwa Trybunału dotyczącego art. 34 ust. 2 rozporządzenia nr 44/2001, który odpowiada art. 34 ust. 2 konwencji z Lugano II, wynika, że sąd wezwanego państwa jest zobowiązany do udzielenia odmowy lub – w przypadku wniesienia środka zaskarżenia – do uchylenia stwierdzenia wykonalności zagranicznego orzeczenia zaocznego, jeżeli pozwanemu, który nie wdał się w spór, nie doręczono dokumentu wszczynającego postępowanie lub dokumentu równorzędnego w czasie i w sposób umożliwiający mu przygotowanie obrony, chyba że pozwany nie złożył przed sądem państwa pochodzenia środka zaskarżenia przeciwko owemu orzeczeniu, chociaż miał taką możliwość (wyrok z dnia 6 września 2012 r., Trade Agency, C‑619/10, EU:C:2012:531, pkt 32).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">29</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W tym ostatnim względzie, skoro Konfederacja Szwajcarska zgłosiła zastrzeżenie na podstawie art. III ust. 1 protokołu nr 1 do konwencji z Lugano II w odniesieniu do stosowania wskazanego w pkt 9 niniejszego wyroku fragmentu art. 34 ust. 2 tej konwencji dotyczącego wniesienia środka zaskarżenia od zagranicznego orzeczenia zaocznego, pozostałe umawiające się strony stosują to samo zastrzeżenie w odniesieniu do orzeczeń sądów szwajcarskich.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">30</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W konsekwencji w ramach art. 34 ust. 2 konwencji z Lugano II i w odniesieniu do stosunków z Konfederacją Szwajcarską należy odmówić wykonania zagranicznego orzeczenia bez wyjątku, jeżeli pozwanemu, który nie wdał się w spór, nie doręczono dokumentu wszczynającego postępowanie lub dokumentu równorzędnego w czasie i w sposób umożliwiający mu przygotowanie obrony.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">31</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W niniejszej sprawie zdaniem sądu odsyłającego odmowa taka jest konieczna, jeżeli za dokument wszczynający postępowanie nie uznaje się nakazu zapłaty wydanego przez komornika egzekucyjnego, lecz pozew wniesiony w późniejszym czasie do sądu kantonu Genewa.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">32</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Z orzecznictwa Trybunału wynika, że pojęcie dokumentu wszczynającego postępowanie lub dokumentu równorzędnego oznacza dokument lub dokumenty, których doręczenie pozwanemu, dokonane w sposób prawidłowy i terminowy, umożliwia mu dochodzenie jego praw przed wydaniem podlegającego wykonaniu orzeczenia w państwie pochodzenia (wyrok z dnia 13 lipca 1995 r., Hengst Import, C‑474/93, EU:C:1995:243, pkt 19).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">33</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Na podstawie tej definicji Trybunał uznał za dokument wszczynający postępowanie nakaz zapłaty w prawie niemieckim (Zahlungsbefehl), którego doręczenie umożliwia powodowi, w przypadku braku wniesienia sprzeciwu, uzyskanie orzeczenia podlegającego wykonaniu (wyrok z dnia 16 czerwca 1981 r., Klomps, 166/80, EU:C:1981:137, pkt 9), a także nakaz zapłaty w prawie włoskim (decreto ingiuntivo) doręczony wraz z pozwem (wyrok z dnia 13 lipca 1995 r., Hengst Import, C‑474/93, EU:C:1995:243, pkt 20, 21).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">34</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Trybunał uznał natomiast, że owej definicji dokumentu wszczynającego postępowanie nie odpowiada zezwolenie na wykonanie w prawie niemieckim (Vollstreckungsbefehl), które samo w sobie podlega wykonaniu i jest wydawane w następstwie doręczenia nakazu zapłaty (wyrok z dnia 16 czerwca 1981 r., Klomps, 166/80, EU:C:1981:137, pkt 9).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">35</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Wynika z tego, że w przypadku dwóch kolejnych postępowań, z których każde umożliwia, wraz z ich zakończeniem, uzyskanie orzeczenia podlegającego wykonaniu dotyczącego tego samego zobowiązania, wszczęcie pierwszego z nich może oznaczać wniesienie dokumentu wszczynającego drugie postępowanie w rozumieniu art. 34 ust. 2 konwencji z Lugano II tylko wtedy, gdy istnieje między nimi jedność funkcjonalna.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">36</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W niniejszej sprawie z postanowienia odsyłającego i z uwag na piśmie przedstawionych Trybunałowi wynika, że w prawie szwajcarskim postępowanie w sprawie wydania nakazu zapłaty przed komornikiem egzekucyjnym jest odrębne od postępowania sądowego mającego zastosowanie do powództwa o zapłatę.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">37</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W ramach pierwszego postępowania dłużnik może, zgodnie z art. 74 ust. 1 LP, wnieść sprzeciw od nakazu zapłaty w terminie dziesięciu dni. Wniesienie sprzeciwu wstrzymuje postępowanie egzekucyjne przed komornikiem egzekucyjnym i zmusza wierzyciela do podjęcia działań na drodze sądowej. Zgodnie z art. 79 LP wierzyciel może uzyskać kontynuację egzekucji jedynie na podstawie orzeczenia podlegającego wykonaniu, które powoduje wyraźnie uchylenie sprzeciwu. To w ramach wszczętego następnie zwykłego postępowania o zapłatę sąd będzie mógł orzec jednocześnie o uchyleniu sprzeciwu.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">38</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Drugie postępowanie, a mianowicie powództwo o zapłatę na drodze sądowej, jest niezależne w stosunku do postępowania dotyczącego egzekucji długów. Prawdą jest, że powództwo o zapłatę w ramach postępowania sądowego ma na celu odzyskanie długu, który był przedmiotem postępowania egzekucyjnego w drodze nakazu zapłaty zgodnie z art. 38, 67 i 69 LP. Jednakże zdaniem sądu odsyłającego wniesienie powództwa o zapłatę bez złożenia wniosku o uchylenie sprzeciwu nie ma na celu zakończenia postępowania dotyczącego odzyskania długów zawieszonego w wyniku wniesienia sprzeciwu, które to postępowanie nie stanowi koniecznej przesłanki do wniesienia powództwa o zapłatę.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">39</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W związku z tym w zakresie, w jakim nie wniesiono o uchylenie sprzeciwu w ramach postępowania cywilnego o zapłatę, należy uznać – z zastrzeżeniem ustaleń, których powinien dokonać sąd odsyłający – że nie istnieje jedność funkcjonalna między postępowaniem egzekucyjnym a powództwem o zapłatę na drodze sądowej, która pozwoliłaby uznać nakaz zapłaty za dokument wszczynający postępowanie w rozumieniu art. 34 ust. 2 konwencji z Lugano II.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">40</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W świetle całości powyższych rozważań na zadane pytanie należy odpowiedzieć, iż art. 34 ust. 2 konwencji z Lugano II należy interpretować w ten sposób, że pozew w ramach powództwa o zapłatę w prawie szwajcarskim wniesiony po wydaniu szwajcarskiego nakazu zapłaty, niezawierający wniosku o uchylenie sprzeciwu od tego nakazu zapłaty stanowi dokument wszczynający postępowanie w rozumieniu tego przepisu.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W przedmiocie kosztów</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">41</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Dla stron w postępowaniu głównym niniejsze postępowanie ma charakter incydentalny, dotyczy bowiem kwestii podniesionej przed sądem odsyłającym, do niego zatem należy rozstrzygnięcie o kosztach. Koszty poniesione w związku z przedstawieniem uwag Trybunałowi, inne niż koszty stron w postępowaniu głównym, nie podlegają zwrotowi.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C41DispositifIntroduction" id="para-101" title="page-1">
      Z powyższych względów Trybunał (ósma izba) orzeka, co następuje:
    </p>
    <p class="C30Dispositifalinea" id="para-102" title="page-1">
      Artykuł 34 ust. 2 Konwencji o jurysdykcji i uznawaniu oraz wykonywaniu orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych, podpisanej w dniu 30 października 2007 r. i zatwierdzonej w imieniu Wspólnoty Europejskiej decyzją Rady 2009/430/WE z dnia 27 listopada 2008 r.,
    </p>
    <p class="C30Dispositifalinea" id="para-103" title="page-1">
      należy interpretować w ten sposób, że:
    </p>
    <p class="C30Dispositifalinea" id="para-104" title="page-1">
      pozew w ramach powództwa o zapłatę w prawie szwajcarskim wniesiony po wydaniu szwajcarskiego nakazu zapłaty, niezawierający wniosku o uchylenie sprzeciwu od tego nakazu zapłaty stanowi dokument wszczynający postępowanie w rozumieniu tego przepisu.
    </p>
    <div class="signatures">
<p class="C77Signatures" id="para-105" title="page-1">
<span class="signatory">Podpisy</span>
</p>
</div>
    <div/>
  <hr class="note"/>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-1" href="#c-1">*</a>
</span>) Język postępowania: niemiecki.</p>
</body>
</html>
