<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><CONCLUSION NNC="YES" xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.55-20141201.xd"><BIB.CONCLUSION><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>C‑342/15</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62015CC0342</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:710">EU:C:2016:710</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>11</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>11</PAGE.TOTAL></BIB.CONCLUSION><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P>ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ SZPUNAR – ΥΠΟΘΕΣΗ C‑342/15</P><P>PIRINGER</P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Προτάσεισ του Γενικού Εισαγγελέα</HT></P><P><HT TYPE="UC">Maciej Szpunar</HT></P><P>της <DATE ISO="20160921">21ης Σεπτεμβρίου 2016</DATE><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0001"><P>Γλώσσα του πρωτοτύπου: η γαλλική.</P></NOTE></P></TI><STI><P><HT TYPE="BOLD">Υπόθεση C‑342/15</HT></P><P><HT TYPE="BOLD">Leopoldine Gertraud Piringer</HT></P><P><HT TYPE="NORMAL">[αίτηση του Oberster Gerichtshof (Ανώτατο Δικαστήριο, Αυστρία)για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως]</HT></P></STI></TITLE><INDEX><KEYWORD>Οδηγία 77/249/ΕΟΚ</KEYWORD><KEYWORD>Κανονιστική ρύθμιση κράτους μέλους η οποία απαιτεί να βεβαιώνεται από συμβολαιογράφο το γνήσιο της υπογραφής αιτήσεως εγγραφής στο κτηματολόγιο</KEYWORD><KEYWORD>Άρθρο 56 ΣΛΕΕ</KEYWORD><KEYWORD>Δικαιολόγηση</KEYWORD><KEYWORD>Εύρυθμη λειτουργία του κτηματολογικού συστήματος</KEYWORD></INDEX><CONTENTS.CONCLUSION><NP.ECR IDENTIFIER="NP0001"><NO.P>1.</NO.P><TXT>Στην υπό κρίση αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Oberster Gerichtshof (Ανώτατο Δικαστήριο, Αυστρία) στο πλαίσιο αιτήσεως αναιρέσεως που ασκήθηκε από την Leopoldine Gertraud Piringer, αυστριακή υπήκοο, ένα αυστριακό δικαστήριο αρνήθηκε να προβεί στην εγγραφή σκοπούμενης πωλήσεως ακινήτου στο αυστριακό κτηματολόγιο, για τον λόγο ότι το γνήσιο της υπογραφής της σχετικής αιτήσεως είχε βεβαιωθεί όχι από συμβολαιογράφο αλλά από Τσέχο δικηγόρο.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0002"><NO.P>2.</NO.P><TXT>Προτείνω στο Δικαστήριο να κρίνει ότι η υπόθεση αυτή πρέπει να εξεταστεί υπό το πρίσμα της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, η οποία κατοχυρώνεται στο άρθρο 56 ΣΛΕΕ. Στο πλαίσιο αυτό, πρέπει να παρασχεθούν στο αιτούν δικαστήριο χρήσιμες ενδείξεις για την εκτίμηση της αναλογικότητας στο πλαίσιο της ενδεχόμενης δικαιολογήσεως ενός περιορισμού μη συνεπαγόμενου δυσμενή διάκριση.</TXT></NP.ECR><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">I –</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Το νομικό πλαίσιο</HT></TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>A –</NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Το δίκαιο της Ένωσης</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0003"><NO.P>3.</NO.P><TXT>Κατά το άρθρο 1, παράγραφος 1, της οδηγίας 77/249/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19770322">22ας Μαρτίου 1977</DATE>, περί διευκολύνσεως της πραγματικής ασκήσεως της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών από δικηγόρους<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0002"><P>ΕΕ ειδ. έκδ. 06/001, σ. 249.</P></NOTE>:</TXT><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0001" REF.END="QE0001"/>Η παρούσα οδηγία ισχύει, εντός των ορίων και με τις προϋποθέσεις που η ίδια προβλέπει, για τις δραστηριότητες του δικηγόρου κατά την παροχή υπηρεσιών.</P><?PAGE NO="2"?><P>Κατά παρέκκλιση των διατάξεων της παρούσης οδηγίας, τα Κράτη μέλη δύνανται να επιφυλάξουν σε ορισμένες κατηγορίες δικηγόρων τη σύνταξη επισήμων εγγράφων βάσει των οποίων παρέχεται εξουσία διαχειρίσεως της περιουσίας προσώπων, που απεβίωσαν, ή τα οποία αναφέρονται στην κτήση ή τη μεταβίβαση εμπραγμάτων δικαιωμάτων επί ακινήτων.<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="00BB" ID="QE0001"/></P></QUOT.S></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0004"><NO.P>4.</NO.P><TXT>Το άρθρο 4 της οδηγίας αυτής ορίζει:</TXT><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="004.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0002" REF.END="QE0002"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Οι δραστηριότητες, οι σχετικές με την εκπροσώπηση και την υπεράσπιση πελάτου ενώπιον των δικαστικών ή των δημοσίων αρχών ασκούνται σε κάθε Κράτος μέλος υποδοχής, σύμφωνα με τους όρους που προβλέπονται για τους δικηγόρους, οι οποίοι είναι εγκατεστημένοι σ’ αυτό το Κράτος, αποκλειομένου οποιουδήποτε όρου κατοικίας ή εγγραφής σε επαγγελματική οργάνωση του Κράτους αυτού.</ALINEA></PARAG><P>[…]</P><PARAG IDENTIFIER="004.004"><NO.PARAG>4.</NO.PARAG><ALINEA>Για την άσκηση δραστηριοτήτων διαφόρων από εκείνες που αναφέρονται στην παράγραφο 1, ο δικηγόρος εξακολουθεί να υπόκειται στους επαγγελματικούς όρους και κανόνες του Κράτους μέλους προελεύσεως, υπό την επιφύλαξη της τηρήσεως των κανόνων, οποιαδήποτε και αν είναι η πηγή τους, οι οποίοι διέπουν το επάγγελμα στο Κράτος μέλος υποδοχής, ιδίως εκείνων που αφορούν το ασυμβίβαστο μεταξύ της ασκήσεως των δραστηριοτήτων του δικηγόρου και της ασκήσεως άλλων δραστηριοτήτων στο Κράτος αυτό […]. Οι κανόνες αυτοί εφαρμόζονται μόνο εφ’ όσον δύνανται να τηρηθούν από δικηγόρο που δεν είναι εγκατεστημένος στο Κράτος μέλος υποδοχής και κατά το μέτρο που η τήρησή τους στο Κράτος αυτό δικαιολογείται αντικειμενικά για την εξασφάλιση της ορθής ασκήσεως των δραστηριοτήτων του δικηγόρου, της επαγγελματικής αξιοπρέπειας και της τηρήσεως των κανόνων περί ασυμβιβάστου.<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="00BB" ID="QE0002"/></ALINEA></PARAG></QUOT.S></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0005"><NO.P>5.</NO.P><TXT>Κατά την αιτιολογική σκέψη 10 της οδηγίας 98/5/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19980216">16ης Φεβρουαρίου 1998</DATE>, για τη διευκόλυνση της μόνιμης άσκησης του δικηγορικού επαγγέλματος σε κράτος μέλος διάφορο εκείνου στο οποίο αποκτήθηκε ο επαγγελματικός τίτλος<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0003"><P><REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="077" PAGE.FIRST="36" DATE.PUB="1998">ΕΕ 1998, L 77, σ. 36</REF.DOC.OJ>.</P></NOTE>:</TXT><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0003" REF.END="QE0003"/>[…] [Η] παρούσα οδηγία ουδόλως θίγει τις διατάξεις των κρατών μελών σύμφωνα με τις οποίες ορισμένες δραστηριότητες περιορίζονται αποκλειστικά για επαγγέλματα διάφορα του δικηγόρου […]<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="00BB" ID="QE0003"/>.</P></QUOT.S></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0006"><NO.P>6.</NO.P><TXT>Το άρθρο 5, παράγραφος 2, της οδηγίας αυτής, υπό τον τίτλο <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0004" REF.END="QE0004"/>Τομέας δραστηριότητας<QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="00BB" ID="QE0004"/>, προβλέπει τα ακόλουθα:</TXT><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0005" REF.END="QE0005"/>Τα κράτη μέλη, που στην επικράτειά τους επιτρέπουν σε συγκεκριμένη κατηγορία δικηγόρων να συντάσσουν έγγραφα βάσει των οποίων παρέχεται η εξουσία διαχείρισης της περιουσίας αποβιώσαντος, ή τα οποία αναφέρονται στην κτήση ή μεταβίβαση εμπραγμάτων δικαιωμάτων επί ακινήτων, και των οποίων η σύνταξη σε άλλα κράτη μέλη ανατίθεται αποκλειστικά σε επαγγέλματα διαφορετικά από εκείνα του δικηγόρου, δύνανται να αποκλείσουν από τις δραστηριότητες αυτές τους δικηγόρους που ασκούν επάγγελμα υπό επαγγελματικό τίτλο καταγωγής κτηθέντα σε κάποιο από τα εν λόγω κράτη μέλη.<QUOT.END REF.START="QS0005" CODE="00BB" ID="QE0005"/></P></QUOT.S></NP.ECR></GR.SEQ><?PAGE NO="3"?><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Το αυστριακό δίκαιο</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0007"><NO.P>7.</NO.P><TXT>Το άρθρο 31 του Allgemeines Grundbuchsgesetz (ομοσπονδιακού νόμου περί κτηματολογίου), μετά την τελευταία τροποποίησή του (<HT TYPE="ITALIC">BGBl</HT>. 87/2015 Ι, στο εξής: GBG), ορίζει:</TXT><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="031.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0006" REF.END="QE0006"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Εγγραφή στο κτηματολόγιο μπορεί να γίνει […] μόνο με βάση δημόσια έγγραφα ή ιδιωτικά ενυπόγραφα έγγραφα, επί των οποίων το γνήσιο της υπογραφής των μερών έχει βεβαιωθεί με δικαστική απόφαση ή συμβολαιογραφική πράξη μνημονεύουσα, προκειμένου για τα φυσικά πρόσωπα, και την ημερομηνία γεννήσεώς τους.</ALINEA></PARAG><P>[…]</P><PARAG IDENTIFIER="031.003"><NO.PARAG>3.</NO.PARAG><ALINEA>Η επικύρωση αλλοδαπών εγγράφων διέπεται από τις διεθνείς συμβάσεις. Έγγραφα που επικυρώθηκαν από την αυστριακή αρχή εκπροσωπήσεως στην περιφέρεια της οποίας αυτά συντάχθηκαν ή επικυρώθηκαν ή από την εθνική αρχή εκπροσωπήσεως του κράτους εντός του οποίου αυτά συντάχθηκαν ή επικυρώθηκαν δεν χρειάζονται περαιτέρω επικύρωση.</ALINEA></PARAG><P>[…]<QUOT.END REF.START="QS0006" CODE="00BB" ID="QE0006"/></P></QUOT.S></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0008"><NO.P>8.</NO.P><TXT>Το άρθρο 53 του GBG ορίζει τα εξής:</TXT><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="053.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0007" REF.END="QE0007"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Ο ιδιοκτήτης δικαιούται να απαιτήσει τη σημείωση στο κτηματολόγιο της σκοπούμενης πωλήσεως ή ενεχυράσεως, προκειμένου να κατοχυρώσει από τον χρόνο υποβολής της αιτήσεως τη σειρά προτεραιότητας καταχωρίσεως των εγγραπτέων δικαιωμάτων που απορρέουν από την εν λόγω πώληση ή ενεχύραση.</ALINEA></PARAG><P>[…]</P><PARAG IDENTIFIER="053.003"><NO.PARAG>3.</NO.PARAG><ALINEA>Οι ως άνω αιτήσεις σημειώσεως γίνονται δεκτές μόνον εάν, με βάση τις κτηματολογικές εγγραφές, επιτρέπεται η καταχώριση του εγγραπτέου δικαιώματος ή η διαγραφή του υφιστάμενου δικαιώματος και εάν το γνήσιο της υπογραφής της αιτήσεως έχει βεβαιωθεί με δικαστική απόφαση ή συμβολαιογραφική πράξη. Εφαρμόζονται οι διατάξεις του άρθρου 31, παράγραφοι 3 έως 5.</ALINEA></PARAG><P>[…]<QUOT.END REF.START="QS0007" CODE="00BB" ID="QE0007"/></P></QUOT.S></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">II –</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Το ιστορικό της διαφοράς και τα προδικαστικά ερωτήματα</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0009"><NO.P>9.</NO.P><TXT>Η L. G. Piringer έχει στην κυριότητά της κατά το ήμισυ ακίνητο ευρισκόμενο στην Αυστρία.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0010"><NO.P>10.</NO.P><TXT>Στις <DATE ISO="20090225">25 Φεβρουαρίου 2009</DATE>, υπέβαλε στο České Budějovice (Τσεχική Δημοκρατία) αίτηση εγγραφής στο αυστριακό κτηματολόγιο της σκοπούμενης πωλήσεως του ποσοστού συγκυριότητάς της επί του ακινήτου αυτού, για την κατοχύρωση προτεραιότητας. Το γνήσιο της υπογραφής της αιτούσας επί της ανωτέρω αιτήσεως βεβαιώθηκε από Τσέχο δικηγόρο ο οποίος, σύμφωνα με το εθνικό του δίκαιο, συνέταξε προς τούτο πράξη μνημονεύουσα, μεταξύ άλλων, την ημερομηνία γεννήσεως της αιτούσας καθώς και τα έγγραφα που αυτή προσκόμισε για την πιστοποίηση της ταυτότητάς της. Στην πράξη αυτή ο υπογράφων δικηγόρος βεβαιώνει ότι η L. G. Piringer υπέγραψε ιδιοχείρως την εν λόγω αίτηση ενώπιόν του, σε ένα μόνο αντίτυπο.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0011"><NO.P>11.</NO.P><TXT>Στις <DATE ISO="20140715">15 Ιουλίου 2014</DATE>, η L. G. Piringer υπέβαλε την εν λόγω αίτηση εγγραφής ενώπιον του Bezirksgericht Freistadt (δικαστηρίου του Freistadt, Αυστρία), δικαστηρίου αρμόδιου για την τήρηση του κτηματολογίου. Αυτό απέρριψε την αίτηση με απόφαση της <DATE ISO="20140718">18ης Ιουλίου 2014</DATE>, για τον λόγο ότι το γνήσιο της υπογραφής της αιτούσας δεν είχε βεβαιωθεί από δικαστήριο ή συμβολαιογράφο, όπως επιβάλλει το άρθρο 53, παράγραφος 3, του GBG. Επιπλέον, κατά το ίδιο δικαστήριο, η βεβαίωση του<?PAGE NO="4"?> γνησίου της υπογραφής από Τσέχο δικηγόρο δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της Συνθήκης μεταξύ της Δημοκρατίας της Αυστρίας και της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Τσεχοσλοβακίας για τη δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις, την αναγνώριση των δημοσίων εγγράφων και τη διαβίβαση νομικών πληροφοριών, συναφθείσας στις <DATE ISO="19611110">10 Νοεμβρίου 1961</DATE> (<HT TYPE="ITALIC">BGBl</HT>. αριθ. 309/1962), η οποία εξακολουθεί να εφαρμόζεται στις διμερείς σχέσεις με την Τσεχική Δημοκρατία [<HT TYPE="ITALIC">BGBl</HT>. αριθ. 123/1997 (στο εξής: αυστρο-τσεχική Συνθήκη)], και, εν πάση περιπτώσει, δεν φέρει επίσημη σφραγίδα, όπως επιβάλλουν τα άρθρα 21 και 22 της ίδιας Συνθήκης.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0012"><NO.P>12.</NO.P><TXT>Με διάταξη της <DATE ISO="20151125">25ης Νοεμβρίου 2015</DATE>, το Landesgericht Linz (εφετείο του Linz, Αυστρία) επικύρωσε την ως άνω απόφαση κρίνοντας, μεταξύ άλλων, ότι, μολονότι η πράξη περί βεβαιώσεως του γνησίου της υπογραφής αποτελούσε δημόσιο έγγραφο κατά το τσεχικό δίκαιο, η αναγνώρισή της στην Αυστρία ενέπιπτε στο άρθρο 21, παράγραφος 2, της αυστρο-τσεχικής Συνθήκης. Δεδομένου ωστόσο ότι η διάταξη αυτή περιορίζει την αμοιβαία αναγνώριση μόνο στα ιδιωτικά ενυπόγραφα έγγραφα που καταρτίζονται από <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0008" REF.END="QE0008"/>δικαστήριο, διοικητική αρχή ή Αυστριακό συμβολαιογράφο<QUOT.END REF.START="QS0008" CODE="00BB" ID="QE0008"/>, η επέκταση του πεδίου εφαρμογής της και στις πράξεις που καταρτίζονται από Τσέχους δικηγόρους θα προσέκρουε όχι μόνο στο γράμμα του εν λόγω άρθρου αλλά και στην ίδια τη βούληση των συμβαλλομένων μερών.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0013"><NO.P>13.</NO.P><TXT>Επιληφθέν αιτήσεως αναιρέσεως ασκηθείσας από την L. G. Piringer, το Oberster Gerichtshof (Ανώτατο Δικαστήριο) κρίνει, κατ’ ουσίαν, ότι η αυστρο-τσεχική Συνθήκη δεν έχει εφαρμογή εν προκειμένω και εκφράζει αμφιβολίες σχετικά με τη συμβατότητα της απαιτήσεως συμβολαιογραφικής βεβαιώσεως, κατά το άρθρο 53, παράγραφος 3, του GBG, προς το δίκαιο της Ένωσης.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0014"><NO.P>14.</NO.P><TXT>Υπό τις συνθήκες αυτές, το αιτούν δικαστήριο αποφάσισε να αναστείλει την ενώπιόν του διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:</TXT><QUOT.S LEVEL="1"><LIST TYPE="OTHER"><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0009" REF.END="QE0009"/>1)</NO.P><TXT>Έχει το άρθρο 1, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας 77/249, περί διευκολύνσεως της πραγματικής ασκήσεως της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών από δικηγόρους, την έννοια ότι ένα κράτος μέλος δύναται να εξαιρέσει από την άσκηση της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών από δικηγόρους τη βεβαίωση του γνήσιου της υπογραφής επί εγγράφων που απαιτούνται για την κτήση ή τη μεταβίβαση εμπραγμάτων δικαιωμάτων επί ακινήτων, επιτρέποντας την άσκηση της εν λόγω δραστηριότητας μόνον από συμβολαιογράφους;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Έχει το άρθρο 56 ΣΛΕΕ την έννοια ότι δεν αντίκειται σε εθνική διάταξη του κράτους καταχωρίσεως (Αυστρία), σύμφωνα με την οποία η βεβαίωση του γνήσιου της υπογραφής επί εγγράφων που απαιτούνται για την κτήση ή τη μεταβίβαση εμπραγμάτων δικαιωμάτων επί ακινήτων, επιφυλάσσεται σε συμβολαιογράφους, με συνέπεια, η βεβαίωση του γνήσιου της υπογραφής από δικηγόρο εγκατεστημένο στην Τσεχική Δημοκρατία εντός του κράτους εγκαταστάσεώς του, να μην αναγνωρίζεται στο κράτος καταχωρίσεως, μολονότι η εν λόγω βεβαίωση παράγει κατά το τσεχικό δίκαιο τα νομικά αποτελέσματα επίσημης θεωρήσεως, ειδικότερα, όταν</TXT><P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>α)</NO.P><TXT>το ζήτημα της αναγνωρίσεως, από δικηγόρο εγκατεστημένο στην Τσεχική Δημοκρατία, της βεβαιώσεως του γνήσιου της υπογραφής επί αιτήσεως εγγραφής στο κτηματολόγιο του κράτους καταχωρίσεως αφορά παροχή υπηρεσίας από δικηγόρο, η άσκηση της οποίας δεν επιτρέπεται σε δικηγόρους εγκατεστημένους στο κράτος καταχωρίσεως και, ως εκ τούτου, η άρνηση αναγνωρίσεως τέτοιας βεβαιώσεως δεν υπόκειται στην απαγόρευση περιορισμών</TXT></NP></ITEM></LIST><P>ή</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>β)</NO.P><TXT>μία τέτοια επιφύλαξη υπέρ των συμβολαιογράφων δικαιολογείται, προκειμένου να διασφαλίζεται η νομιμότητα και η ασφάλεια δικαίου των δικαιοπραξιών (δικαιοπρακτικών εγγράφων) και, ως εκ τούτου, εξυπηρετεί επιτακτικούς λόγους γενικού συμφέροντος και, επιπλέον, απαιτείται για την επίτευξη του σκοπού αυτού στο κράτος καταχωρίσεως;<QUOT.END REF.START="QS0009" CODE="00BB" ID="QE0009"/></TXT></NP></ITEM></LIST></P></NP></ITEM></LIST></QUOT.S></NP.ECR><?PAGE NO="5"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0015"><NO.P>15.</NO.P><TXT>Παρατηρήσεις κατέθεσαν η L. G. Piringer, η Αυστριακή, η Τσεχική, η Γερμανική, η Ισπανική, η Γαλλική, η Λεττονική, η Λουξεμβουργιανή, η Πολωνική και η Σλοβενική Κυβέρνηση, καθώς και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Η L. G. Piringer, η Αυστριακή, η Τσεχική, η Γερμανική, η Ισπανική, η Γαλλική, η Λουξεμβουργιανή και η Πολωνική Κυβέρνηση καθώς και η Επιτροπή αγόρευσαν κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση της <DATE ISO="20160606">6ης Ιουνίου 2016</DATE>.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">III –</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Ανάλυση</HT></TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>A –</NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Επί του πρώτου ερωτήματος</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0016"><NO.P>16.</NO.P><TXT>Με το πρώτο προδικαστικό του ερώτημα το αιτούν δικαστήριο ζητεί, κατ’ ουσίαν, να διευκρινιστεί αν οι διατάξεις της οδηγίας 77/249 αντιτίθενται στο να επιφυλάσσει ένα κράτος μέλος στους συμβολαιογράφους τη βεβαίωση του γνησίου της υπογραφής επί των εγγράφων που απαιτούνται για την κτήση ή τη μεταβίβαση εμπραγμάτων δικαιωμάτων επί ακινήτων.</TXT></NP.ECR><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P>1.</NO.P><TXT>Επί του άρθρου 1, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 77/249</TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0017"><NO.P>17.</NO.P><TXT>Με βάση το άρθρο της 1, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, η οδηγία 77/249 ισχύει, εντός των ορίων και με τις προϋποθέσεις που η ίδια προβλέπει, για τις <HT TYPE="ITALIC">δραστηριότητες του δικηγόρου</HT> κατά την παροχή υπηρεσιών.</TXT></NP.ECR><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><NP><NO.P>α)</NO.P><TXT>Απουσία μετακινήσεως του παρέχοντος υπηρεσίες</TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0018"><NO.P>18.</NO.P><TXT>Οι περισσότερες από τις Κυβερνήσεις που υπέβαλαν παρατηρήσεις υποστηρίζουν ότι η οδηγία 77/249 δεν έχει εφαρμογή εν προκειμένω, διότι δεν υπήρξε αυτοπρόσωπη μετακίνηση δικηγόρου εγκατεστημένου σε κράτος μέλος προς άλλο κράτος μέλος.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0019"><NO.P>19.</NO.P><TXT>Δεν συμμερίζομαι αυτή την ερμηνεία των διατάξεων της οδηγίας 77/249.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0020"><NO.P>20.</NO.P><TXT>Στη δεύτερη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας 77/249 διαλαμβάνεται ότι η οδηγία αυτή <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0010" REF.END="QE0010"/>αφορά μόνο τα μέτρα που προορίζονται να διευκολύνουν την πραγματική άσκηση των δραστηριοτήτων του δικηγόρου ως προς την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών<QUOT.END REF.START="QS0010" CODE="00BB" ID="QE0010"/>. Το άρθρο 4 της οδηγίας αυτής διέπει τις <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0011" REF.END="QE0011"/>δραστηριότητες [σχετικά] με την εκπροσώπηση και την υπεράσπιση πελάτου ενώπιον των δικαστικών ή των δημοσίων αρχών<QUOT.END REF.START="QS0011" CODE="00BB" ID="QE0011"/> και καθιερώνει σαφή διάκριση μεταξύ του κράτους προελεύσεως και του κράτους υποδοχής του δικηγόρου.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0021"><NO.P>21.</NO.P><TXT>Επομένως, από τη διάταξη αυτή συνάγεται ότι, με την οδηγία 77/249, ο νομοθέτης της Ένωσης επιδίωκε να ρυθμίσει τη μετακίνηση δικηγόρου σε άλλο κράτος μέλος και επιθυμούσε, ειδικότερα, να διευκολύνει την εκπροσώπηση του πελάτη ενώπιον δημόσιας αρχής ή δικαστηρίου, η οποία απαιτεί τη φυσική παρουσία του δικηγόρου, υπό τις προϋποθέσεις της οδηγίας 77/249.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0022"><NO.P>22.</NO.P><TXT>Ωστόσο, όπως επισημαίνει η Επιτροπή με τις παρατηρήσεις της, αυτό δεν αποκλείει την υπαγωγή και άλλων μορφών διασυνοριακών δικηγορικών υπηρεσιών στην οδηγία 77/249. Μολονότι η οδηγία 77/249, η οποία θεσπίστηκε το 1977, δεν μπορούσε, εκ των πραγμάτων, να πραγματευτεί τις σχέσεις που αναπτύσσονται πλέον μεταξύ των δικηγόρων, των πελατών, των αρχών και των δικαστηρίων χάρη στις ηλεκτρονικές επικοινωνίες, δεν υπάρχει λόγος να μην περιλαμβάνονται αυτοί οι τρόποι παροχής υπηρεσιών στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 77/249, εφόσον εξακολουθεί να επιτυγχάνεται ο προστατευτικός σκοπός που επιδιώκουν οι διατάξεις της οδηγίας.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="6"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0023"><NO.P>23.</NO.P><TXT>Υπηρεσία μπορεί να παρέχεται ακόμα και όταν δεν μετακινείται ο δικηγόρος, αλλά ο αποδέκτης της. Μπορεί, επίσης, να γίνει λόγος και για μετακίνηση της υπηρεσίας, όπως για παράδειγμα στην περίπτωση νομικής συμβουλής που παρέχεται τηλεφωνικώς ή αποστέλλεται με το ταχυδρομείο ή με το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><NP><NO.P>β)</NO.P><TXT>Επί της έννοιας <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0012" REF.END="QE0012"/>δραστηριότητες του δικηγόρου<QUOT.END REF.START="QS0012" CODE="00BB" ID="QE0012"/></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0024"><NO.P>24.</NO.P><TXT>Η οδηγία 77/249 δεν ορίζει τις <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0013" REF.END="QE0013"/>δραστηριότητες του δικηγόρου<QUOT.END REF.START="QS0013" CODE="00BB" ID="QE0013"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0004"><P>Εξάλλου, η οδηγία αυτή δεν διευκρινίζει αν οι δραστηριότητες πρέπει να συνίστανται σε δραστηριότητες δικηγόρου στο κράτος προελεύσεως, δηλαδή στην Τσεχική Δημοκρατία, στο κράτος υποδοχής, δηλαδή στην Αυστρία, ή αν πρόκειται για αυτοτελή έννοια, ανεξάρτητη από τις δραστηριότητες που ασκούνται σε καθένα από αυτά τα δύο κράτη μέλη.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0025"><NO.P>25.</NO.P><TXT>Αντίθετα, στο άρθρο της 1, παράγραφος 2, η εν λόγω οδηγία ορίζει λεπτομερώς την έννοια του <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0014" REF.END="QE0014"/>δικηγόρου<QUOT.END REF.START="QS0014" CODE="00BB" ID="QE0014"/> στα αντίστοιχα κράτη μέλη της Ένωσης. Αυτό θα μπορούσε να ενισχύσει την άποψη ότι κάθε δραστηριότητα που ανατίθεται σε δικηγόρο κατά το εθνικό δίκαιο συνιστά δραστηριότητα δικηγόρου και ότι πρόκειται, με άλλα λόγια, για μη αυτοτελή έννοια στο πεδίο της Ένωσης και αποκεντρωμένη. Κάτι τέτοιο θα είχε ως συνέπεια μια δραστηριότητα όπως η <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0015" REF.END="QE0015"/>βεβαίωση του γνησίου της υπογραφής<QUOT.END REF.START="QS0015" CODE="00BB" ID="QE0015"/>, κατά το άρθρο 25a του τσεχικού νόμου περί του δικηγορικού επαγγέλματος, να συνιστά δραστηριότητα δικηγόρου.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0026"><NO.P>26.</NO.P><TXT>Εξάλλου, η οδηγία 77/249 εντάσσεται σε μια λογική αμοιβαίας αναγνωρίσεως, όπως προκύπτει σαφώς από το άρθρο 2 αυτής, κατά το οποίο κάθε κράτος μέλος αναγνωρίζει ως δικηγόρο, για την άσκηση των δραστηριοτήτων που προβλέπονται στο άρθρο 1, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής, κάθε πρόσωπο που αναφέρεται στην παράγραφο 2 του ίδιου άρθρου. <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0016" REF.END="QE0016"/>Αμοιβαία αναγνώριση<QUOT.END REF.START="QS0016" CODE="00BB" ID="QE0016"/> σημαίνει, καταρχήν, ότι οι προδιαγραφές, οι κανόνες ή οι ορισμοί προέρχονται από το εθνικό δίκαιο.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0027"><NO.P>27.</NO.P><TXT>Ωστόσο, κατά πάγια νομολογία, διάταξη του δικαίου της Ένωσης που δεν περιέχει καμία ρητή παραπομπή στο δίκαιο των κρατών μελών για τον προσδιορισμό της έννοιας και του περιεχομένου της πρέπει κανονικά να ερμηνεύεται, σε ολόκληρη την Ένωση, κατά τρόπο αυτοτελή και ομοιόμορφο<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0005"><P>Βλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20150716">16ης Ιουλίου 2015</DATE>, <NAME.CASE>Abcur</NAME.CASE> (<NO.CASE>C-544/13 και C-545/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:481">EU:C:2015:481</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0045">45</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0028"><NO.P>28.</NO.P><TXT>Φρονώ ότι η νομολογία αυτή δεν έχει εφαρμογή στην προκειμένη περίπτωση, δεδομένου ότι για τον ορισμό της έννοιας του <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0017" REF.END="QE0017"/>δικηγόρου<QUOT.END REF.START="QS0017" CODE="00BB" ID="QE0017"/> γίνεται παραπομπή στο εθνικό δίκαιο.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0029"><NO.P>29.</NO.P><TXT>Κλίνω προς την άποψη ότι η έννοια <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0018" REF.END="QE0018"/>δραστηριότητες του δικηγόρου<QUOT.END REF.START="QS0018" CODE="00BB" ID="QE0018"/> είναι υβριδική, στο μέτρο που περιέχει και αυτοτελή στοιχεία και στοιχεία που προσδιορίζονται από κάθε κράτος μέλος.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0030"><NO.P>30.</NO.P><TXT>Όσον αφορά τα αυτοτελή στοιχεία, το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 77/249 αναφέρεται στις <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0019" REF.END="QE0019"/>δραστηριότητες [σχετικά] με την εκπροσώπηση και την υπεράσπιση πελάτου ενώπιον των δικαστικών ή των δημοσίων αρχών<QUOT.END REF.START="QS0019" CODE="00BB" ID="QE0019"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0006"><P>Το άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής αναφέρεται επίσης στην <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0020" REF.END="QE0020"/>άσκηση των δραστηριοτήτων οι οποίες αφορούν την εκπροσώπηση και την υπεράσπιση πελάτου ενώπιον δικαστηρίου<QUOT.END REF.START="QS0020" CODE="00BB" ID="QE0020"/>.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0031"><NO.P>31.</NO.P><TXT>Επιπλέον, μπορεί να γίνει δεκτό ότι η έννοια <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0021" REF.END="QE0021"/>δραστηριότητες του δικηγόρου<QUOT.END REF.START="QS0021" CODE="00BB" ID="QE0021"/> περιλαμβάνει και την παροχή νομικής συμβουλής.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0032"><NO.P>32.</NO.P><TXT>Φρονώ ότι η βεβαίωση του γνησίου της υπογραφής, αυτή καθεαυτή, ουδόλως ανταποκρίνεται στην ανωτέρω απαίτηση, δεδομένου ότι δεν προϋποθέτει καμία νομική γνώση. Κατά συνέπεια, διατηρώ σοβαρές αμφιβολίες, τουλάχιστον βάσει της επίμαχης στην κύρια δίκη εθνικής νομοθεσίας, ως προς τον χαρακτηρισμό της απλής βεβαιώσεως του γνησίου της υπογραφής ως <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0022" REF.END="QE0022"/>δραστηριότητας δικηγόρου<QUOT.END REF.START="QS0022" CODE="00BB" ID="QE0022"/>, διότι, λόγω των αυτοτελών στοιχείων που περιέχει, η έννοια αυτή αφορά δραστηριότητες συνδεόμενες με την κατοχή νομικών γνώσεων.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><?PAGE NO="7"?><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P>2.</NO.P><TXT>Επί του άρθρου 1, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας 77/249</TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0033"><NO.P>33.</NO.P><TXT>Κατά το άρθρο 1, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας 77/249, τα κράτη μέλη δύνανται να επιφυλάξουν σε ορισμένες κατηγορίες δικηγόρων τη σύνταξη επισήμων εγγράφων βάσει των οποίων παρέχεται εξουσία διαχειρίσεως της περιουσίας προσώπων που απεβίωσαν ή τα οποία αναφέρονται στην κτήση ή τη μεταβίβαση εμπραγμάτων δικαιωμάτων επί ακινήτων.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0034"><NO.P>34.</NO.P><TXT>Όπως προβάλλουν η Γερμανική Κυβέρνηση και η Επιτροπή, η διάταξη αυτή εισήχθη προς όφελος του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας, προκειμένου να ληφθεί υπόψη η ιδιαίτερη νομική κατάσταση των δύο αυτών κρατών μελών, στα οποία ορισμένες κατηγορίες δικηγόρων ασκούν τις δραστηριότητές τους στον τομέα του δικαίου των ακινήτων. Η διάταξη αυτή σκοπεί, συνεπώς, να αποκλείσει τη δυνατότητα δικηγόρων άλλων κρατών μελών να ασκήσουν τις εν λόγω δραστηριότητες στο Ηνωμένο Βασίλειο ή στην Ιρλανδία.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0035"><NO.P>35.</NO.P><TXT>Το 1977, τα υπόλοιπα κράτη μέλη πλην του Ηνωμένου Βασιλείου ή της Ιρλανδίας δεν χρειάζονταν τέτοια εξαιρετική ρύθμιση, καθώς επιφύλασσαν ήδη το συγκεκριμένο είδος δραστηριότητας στους συμβολαιογράφους και δεν αμφισβητούνταν ότι οι δραστηριότητες αυτές δεν ενέπιπταν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 77/249.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0036"><NO.P>36.</NO.P><TXT>Στο ίδιο πνεύμα, το άρθρο 5, παράγραφος 2, της οδηγίας 98/5 ορίζει ότι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0023" REF.END="QE0023"/>[τ]α κράτη μέλη, που στην επικράτειά τους επιτρέπουν σε συγκεκριμένη κατηγορία δικηγόρων να συντάσσουν έγγραφα βάσει των οποίων παρέχεται η εξουσία διαχείρισης της περιουσίας αποβιώσαντος, ή τα οποία αναφέρονται στην κτήση ή μεταβίβαση εμπραγμάτων δικαιωμάτων επί ακινήτων, και των οποίων η σύνταξη σε άλλα κράτη μέλη ανατίθεται αποκλειστικά <HT TYPE="ITALIC">σε επαγγέλματα διαφορετικά από εκείν[ο] του δικηγόρου</HT><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0007"><P>Η υπογράμμιση δική μου.</P></NOTE>, δύνανται να αποκλείσουν από τις δραστηριότητες αυτές τους δικηγόρους που ασκούν επάγγελμα υπό επαγγελματικό τίτλο καταγωγής κτηθέντα σε κάποιο από τα εν λόγω κράτη μέλη<QUOT.END REF.START="QS0023" CODE="00BB" ID="QE0023"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0037"><NO.P>37.</NO.P><TXT>Επιπλέον, η ερμηνεία αυτή επιρρωννύεται και από την αιτιολογική σκέψη 10 της οδηγίας 98/5, κατά την οποία <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0024" REF.END="QE0024"/>θα πρέπει […] να προβλεφθεί, όπως στην οδηγία [77/249], η δυνατότητα να μη συμπεριληφθούν στις δραστηριότητες των δικηγόρων που εργάζονται υπό τον επαγγελματικό τους τίτλο καταγωγής στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία ορισμένες πράξεις στον τομέα των ακινήτων και των κληρονομιών<QUOT.END REF.START="QS0024" CODE="00BB" ID="QE0024"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0038"><NO.P>38.</NO.P><TXT>Έχω τη γνώμη ότι η οδηγία 77/249, εφόσον η οικονομία και το γράμμα της το επιτρέπουν, πρέπει να ερμηνεύεται κατά τρόπο συνεπή προς τις διατάξεις της οδηγίας 98/5. Ειδικότερα, οι οδηγίες 77/249 και 98/5 επιδιώκουν τον ίδιο σκοπό και εντάσσονται στην ίδια λογική, ήτοι την απελευθέρωση των διασυνοριακών επαγγελματικών δραστηριοτήτων των δικηγόρων, οι οποίες ασκούνται είτε προσωρινώς, όπως στην περίπτωση της οδηγίας 77/249, είτε μονίμως, όπως στην περίπτωση της οδηγίας 98/5<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0008"><P>Βλ., επίσης, Barnard, C., <HT TYPE="ITALIC">The</HT> <HT TYPE="ITALIC">substantive</HT> <HT TYPE="ITALIC">law</HT> <HT TYPE="ITALIC">of</HT> <HT TYPE="ITALIC">the</HT> <HT TYPE="ITALIC">EU. The</HT> <HT TYPE="ITALIC">four</HT> <HT TYPE="ITALIC">freedoms</HT>, Oxford University Press, 4η έκδ., 2013, σ. 320, κατά την οποία αυτές οι δύο οδηγίες είναι μέρος του ίδιου παζλ (jigsaw).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0039"><NO.P>39.</NO.P><TXT>Κατά συνέπεια, προτείνω να δοθεί στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα η απάντηση ότι οι διατάξεις της οδηγίας 77/249 δεν αντιτίθενται στο να επιφυλάσσει ένα κράτος μέλος στους συμβολαιογράφους τη βεβαίωση του γνησίου της υπογραφής επί των εγγράφων που απαιτούνται για την κτήση ή τη μεταβίβαση εμπραγμάτων δικαιωμάτων επί ακινήτων.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><?PAGE NO="8"?><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Επί του δεύτερου ερωτήματος</P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0040"><NO.P>40.</NO.P><TXT>Με το δεύτερο ερώτημά του, το αιτούν δικαστήριο ζητεί, κατ’ ουσίαν, να διευκρινιστεί αν το άρθρο 56 ΣΛΕΕ αντιτίθεται στο να επιφυλάσσει ένα κράτος μέλος στους συμβολαιογράφους τη βεβαίωση του γνησίου της υπογραφής επί των εγγράφων που απαιτούνται για την κτήση ή τη μεταβίβαση εμπραγμάτων δικαιωμάτων επί ακινήτων.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0041"><NO.P>41.</NO.P><TXT>Επισημαίνεται, καταρχάς, ότι οι τυπικές προϋποθέσεις που απαιτούνται για τις εγγραφές στο κτηματολόγιο διέπονται από το εθνικό δίκαιο<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0009"><P>Κατά τα λοιπά, υπό την επιφύλαξη του πεδίου εφαρμογής του άρθρου 81 ΣΛΕΕ, δεν υφίσταται κανένα ενωσιακό νομικό κείμενο που να ρυθμίζει το ζήτημα αυτό.</P></NOTE>. Κατά συνέπεια, εφαρμοστέο είναι το δίκαιο του κράτους μέλους καταχωρίσεως. Επομένως, στην υπόθεση της κύριας δίκης, οι τυπικές προϋποθέσεις που απαιτούνται για τις εγγραφές στο κτηματολόγιο καθορίζονται από το αυστριακό δίκαιο.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0042"><NO.P>42.</NO.P><TXT>Μολονότι διέπονται από το εθνικό δίκαιο, οι τυπικές προϋποθέσεις που απαιτούνται για τις εγγραφές στο κτηματολόγιο πρέπει προφανώς να είναι συμβατές με το δίκαιο της Ένωσης και, ιδίως, εν προκειμένω, με τη θεμελιώδη ελευθερία παροχής των υπηρεσιών, η οποία κατοχυρώνεται με το άρθρο 56 ΣΛΕΕ.</TXT></NP.ECR><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P>1.</NO.P><TXT>Επί του περιορισμού της ελεύθερης παροχής των υπηρεσιών</TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0043"><NO.P>43.</NO.P><TXT>Κατά το άρθρο 56 ΣΛΕΕ, οι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0025" REF.END="QE0025"/>περιορισμοί<QUOT.END REF.START="QS0025" CODE="00BB" ID="QE0025"/> της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών απαγορεύονται.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0044"><NO.P>44.</NO.P><TXT>Κατά πάγια νομολογία, η προβλεπόμενη από το άρθρο 56 ΣΛΕΕ ελεύθερη κυκλοφορία των υπηρεσιών απαιτεί όχι μόνο την εξάλειψη κάθε διακρίσεως λόγω της ιθαγένειας του παρόχου υπηρεσιών που είναι εγκατεστημένος σε άλλο κράτος μέλος, αλλά και την κατάργηση κάθε περιορισμού, ακόμη και αν αυτός έχει αδιακρίτως εφαρμογή επί των ημεδαπών παρόχων υπηρεσιών και επί εκείνων από τα άλλα κράτη μέλη, όταν ο περιορισμός αυτός δύναται να απαγορεύσει, να θίξει ή να καταστήσει λιγότερο ελκυστικές τις δραστηριότητες του παρόχου που είναι εγκατεστημένος σε άλλο κράτος μέλος όπου νομίμως παρέχει ανάλογες υπηρεσίες<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0010"><P>Βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20130718">18ης Ιουλίου 2013</DATE>, <NAME.CASE>Citroën Belux</NAME.CASE> (<NO.CASE>C-265/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2013:498">EU:C:2013:498</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0035">35</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0045"><NO.P>45.</NO.P><TXT>Επιπλέον, κατά τη νομολογία του Δικαστηρίου, το άρθρο 56 ΣΛΕΕ απαιτεί την κατάργηση κάθε περιορισμού της εν λόγω θεμελιώδους ελευθερίας, ο οποίος επιβάλλεται λόγω του ότι ο παρέχων υπηρεσίες είναι εγκατεστημένος σε άλλο κράτος μέλος από εκείνο εντός του οποίου παρέχεται η υπηρεσία<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0011"><P>Βλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20140619">19ης Ιουνίου 2014</DATE>, <NAME.CASE>Strojírny Prostějov και ACO Industries Tábor</NAME.CASE> (<NO.CASE>C-53/13 και C-80/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:2011">EU:C:2014:2011</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0034">34</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0046"><NO.P>46.</NO.P><TXT>Όπως επισημαίνει ορθώς η Επιτροπή με τις παρατηρήσεις της, η επίμαχη κανονιστική ρύθμιση αποκλείει τη δυνατότητα οποιουδήποτε δεν είναι Αυστριακός συμβολαιογράφος να βεβαιώσει το γνήσιο της υπογραφής επί αιτήσεως εγγραφής στο κτηματολόγιο. Το μέτρο αυτό δεν δημιουργεί διάκριση μεταξύ των Αυστριακών και των Τσέχων δικηγόρων με βάση την προέλευση της υπηρεσίας. Περιορίζει ωστόσο την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών για τους Τσέχους δικηγόρους.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0047"><NO.P>47.</NO.P><TXT>Συνεπώς, βρισκόμαστε ενώπιον ενός περιορισμού της ελεύθερης παροχής των υπηρεσιών ο οποίος απορρέει από το γεγονός ότι το προϊόν υπηρεσίας παρεχόμενης σε ένα κράτος μέλος δεν αναγνωρίζεται σε άλλο κράτος μέλος σε ορισμένες περιπτώσεις. Η βεβαίωση του γνησίου υπογραφής η οποία πραγματοποιείται στην Τσεχική Δημοκρατία δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην Αυστρία ενόψει μιας κτηματολογικής εγγραφής<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0012"><P>Επομένως, δεν μπορεί να γίνει δεκτό το επιχείρημα της Γερμανικής Κυβερνήσεως κατά το οποίο, λόγω του τυπικού χαρακτήρα της αυστριακής νομοθεσίας, δεν υφίσταται περιοριστικό αποτέλεσμα για τις δραστηριότητες του δικηγόρου.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="9"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0048"><NO.P>48.</NO.P><TXT>Τέλος, πρέπει να τονιστεί ότι το Δικαστήριο, με την απόφαση της <DATE ISO="20110524">24ης Μαΐου 2011</DATE>, Επιτροπή κατά Αυστρίας<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0013"><P><REF.DOC.ECR><NO.CASE>C-53/08</NO.CASE> (<NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:338">EU:C:2011:338</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0091">91</REF.NP.ECR> έως <REF.NP.ECR REF="NP0095">95</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>, έχει τονίσει ότι η δραστηριότητα συντάξεως αυθεντικών πράξεων που ανατίθεται στους Αυστριακούς συμβολαιογράφους δεν συνιστά, αυτή καθεαυτή, άμεση και ειδική συμμετοχή στην άσκηση δημόσιας εξουσίας κατά την έννοια του άρθρου 51, πρώτο εδάφιο, ΣΛΕΕ. Κατά συνέπεια, δεν μπορεί να γίνει επίκληση της εξαιρέσεως περί της ασκήσεως δημόσιας εξουσίας, η οποία προκύπτει από το άρθρο 62 και το άρθρο 51, πρώτο εδάφιο, ΣΛΕΕ.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P>2.</NO.P><TXT>Επί της δικαιολογήσεως</TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0049"><NO.P>49.</NO.P><TXT>Κατά τη γνώμη μου, ο νομικός πυρήνας της υπό κρίση υποθέσεως βρίσκεται στην ενδεχόμενη δικαιολόγηση του περιορισμού.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0050"><NO.P>50.</NO.P><TXT>Παρά τις επιμέρους διαφορές των επιχειρημάτων τους, όλα τα κράτη μέλη που κατέθεσαν παρατηρήσεις, δηλαδή η Αυστριακή, η Τσεχική, η Γερμανική, η Ισπανική, η Γαλλική, η Λεττονική, η Λουξεμβουργιανή, η Πολωνική και η Σλοβενική Κυβέρνηση, συμφωνούν ότι η επίμαχη νομοθεσία είναι δικαιολογημένη, ενώ η Επιτροπή έχει την αντίθετη άποψη.</TXT></NP.ECR><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><NP><NO.P>α)</NO.P><TXT>Επιτακτικός λόγος γενικού συμφέροντος: η εύρυθμη λειτουργία του κτηματολογικού συστήματος</TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0051"><NO.P>51.</NO.P><TXT>Με την απόφαση της <DATE ISO="20110524">24ης Μαΐου 2011</DATE>, Επιτροπή κατά Αυστρίας<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0014"><P><REF.DOC.ECR><NO.CASE>C-53/08</NO.CASE> (<NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:338">EU:C:2011:338</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0096">96</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>, το Δικαστήριο έκρινε ότι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0026" REF.END="QE0026"/>το γεγονός ότι οι συμβολαιογραφικές δραστηριότητες επιδιώκουν σκοπούς γενικού συμφέροντος, οι οποίοι έγκεινται κυρίως στην τήρηση της νομιμότητας και της ασφάλειας δικαίου στις μεταξύ ιδιωτών δικαιοπραξίες, αποτελεί επιτακτικό λόγο γενικού συμφέροντος δυνάμενο να δικαιολογήσει ενδεχόμενους περιορισμούς του άρθρου [49 ΣΛΕΕ] απορρέοντες από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του συμβολαιογραφικού επαγγέλματος, όπως είναι το πλαίσιο στο οποίο εντάσσονται οι διαδικασίες διορισμού συμβολαιογράφων, ο περιορισμένος αριθμός των θέσεών τους και οι κατά τόπον αρμοδιότητές τους, ή ακόμη το καθεστώς που διέπει τις αμοιβές τους, η ανεξαρτησία τους, τα ασυμβίβαστα και ο αποκλεισμός της δυνατότητας επαγγελματικής μετακινήσεώς τους, εφόσον οι περιορισμοί αυτοί είναι πρόσφοροι και αναγκαίοι για την εκπλήρωση των εν λόγω σκοπών<QUOT.END REF.START="QS0026" CODE="00BB" ID="QE0026"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0052"><NO.P>52.</NO.P><TXT>Στο πλαίσιο αυτό, έχω τη γνώμη, όπως και η Γερμανική και η Πολωνική Κυβέρνηση, ότι η εύρυθμη λειτουργία του κτηματολογικού συστήματος είναι συνυφασμένη με τη διασφάλιση της νομιμότητας και της ασφάλειας δικαίου των δικαιοπραξιών.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0053"><NO.P>53.</NO.P><TXT>Όπως ορθώς τονίζει η Γερμανική Κυβέρνηση, σε ορισμένα κράτη, όπως στην Αυστρία και στη Γερμανία, το κτηματολόγιο έχει εξέχουσα σημασία εν γένει, και ιδίως όσον αφορά τις συναλλαγές επί ακινήτων. Ειδικότερα, η εγγραφή στο κτηματολόγιο έχει συστατικό χαρακτήρα, υπό την έννοια ότι το δικαίωμα κυριότητας αποκτάται μόνο με την εγγραφή στο κτηματολόγιο. Η προστασία του κτηματολογίου και η ακρίβεια των εγγραφών σε αυτό συμβάλλει στη διασφάλιση της εύρυθμης λειτουργίας της δικαιοσύνης<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0015"><P>Η οποία, κατά τη νομολογία του Δικαστηρίου, συνιστά επιτακτικό λόγο γενικού συμφέροντος. Βλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19961212">12ης Δεκεμβρίου 1996</DATE>, <NAME.CASE>Reisebüro Broede</NAME.CASE> (<NO.CASE>C-3/95</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1996:487">EU:C:1996:487</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0036">36</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0054"><NO.P>54.</NO.P><TXT>Πρέπει, εν συνεχεία, να εξεταστεί κατά πόσον συνάδει με την αρχή της αναλογικότητας το γεγονός ότι, υπό τις περιστάσεις της υποθέσεως της κύριας δίκης, η βεβαίωση του γνησίου της υπογραφής ενόψει των κτηματολογικών εγγραφών επιφυλάσσεται στους συμβολαιογράφους.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><?PAGE NO="10"?><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><NP><NO.P>β)</NO.P><TXT>Αναλογικότητα της αυστριακής νομοθεσίας</TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0055"><NO.P>55.</NO.P><TXT>Για την τήρηση της απαιτήσεως αναλογικότητας, ένα μέτρο πρέπει, πρώτον, να είναι πρόσφορο (ή ικανό ή κατάλληλο) να διασφαλίσει την επίτευξη του επιδιωκόμενου σκοπού.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0056"><NO.P>56.</NO.P><TXT>Το επίμαχο μέτρο θεωρείται ικανό να διασφαλίσει την επίτευξη του επιδιωκόμενου σκοπού μόνον εφόσον ικανοποιεί πραγματικά την ανάγκη επιτεύξεως του σκοπού αυτού με συνεπή και συστηματικό τρόπο<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0016"><P>Βλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20101216">16ης Δεκεμβρίου 2010</DATE>, <NAME.CASE>Josemans</NAME.CASE> (<NO.CASE>C-137/09</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2010:774">EU:C:2010:774</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0070">70</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), καθώς και, αναφορικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων, προτάσεις μου στην υπόθεση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Deutsche Parkinson Vereinigung</NAME.CASE> (<NO.CASE>C-148/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:394">EU:C:2016:394</NO.ECLI>, σημεία <REF.NP.ECR REF="NP0048">48</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> επ.).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0057"><NO.P>57.</NO.P><TXT>Όπως ορθώς τονίζει η Πολωνική Κυβέρνηση, η προσφορότητα της αυστριακής νομοθεσίας δεν δημιουργεί αμφιβολίες εν προκειμένω. Η επιφύλαξη της αρμοδιότητας βεβαιώσεως του γνησίου των υπογραφών στους συμβολαιογράφους είναι ικανή να διασφαλίσει την εύρυθμη λειτουργία του κτηματολογίου.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0058"><NO.P>58.</NO.P><TXT>Δεύτερον, το μέτρο πρέπει να μην υπερβαίνει το όριο που είναι αναγκαίο για την επίτευξη του σκοπού του. Όταν ο ίδιος σκοπός μπορεί να επιτευχθεί με πλείονα μέτρα, πρέπει να επιλέγεται εκείνο που περιορίζει λιγότερο την ελεύθερη παροχή των υπηρεσιών.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0059"><NO.P>59.</NO.P><TXT>Διαπιστώνω ότι ούτε το αιτούν δικαστήριο με την αίτηση προδικαστικής αποφάσεως ούτε η Αυστριακή Κυβέρνηση με τις παρατηρήσεις της πραγματεύτηκαν το ζήτημα αυτό, το οποίο αποτελεί εντούτοις κατ’ εμέ την καρδιά του προβλήματος. Ειδικότερα, ούτε το αιτούν δικαστήριο ούτε η Αυστριακή Κυβέρνηση επισήμαναν ότι οι απαιτήσεις στις οποίες υπόκεινται οι Τσέχοι δικηγόροι, σε σύγκριση με τους Αυστριακούς συμβολαιογράφους είναι τέτοιες, ώστε διακυβεύεται η εύρυθμη λειτουργία του κτηματολογικού συστήματος στην Αυστρία.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0060"><NO.P>60.</NO.P><TXT>Μια βεβαίωση του γνησίου της υπογραφής, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, δεν προϋποθέτει γνώσεις αυστριακού δικαίου, ούτε άλλωστε νομικές γνώσεις εν γένει. Όπως ορθώς επισημαίνει η Επιτροπή, η βεβαίωση του γνησίου της υπογραφής δεν απαιτεί τη σύνταξη εγγράφων ή την παροχή νομικών συμβουλών επί πολύπλοκων ζητημάτων, αλλά συνίσταται απλώς στη διαπίστωση της ταυτότητας του παρισταμένου προσώπου και στην επιβεβαίωση της υπογραφής κάποιου εγγράφου από το πρόσωπο αυτό.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0061"><NO.P>61.</NO.P><TXT>Η συστηματική επιφύλαξη της παροχής της υπηρεσίας αυτής στους Αυστριακούς συμβολαιογράφους ενδέχεται, εκ πρώτης όψεως, να φαίνεται προδήλως υπερβολική.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0062"><NO.P>62.</NO.P><TXT>Ωστόσο, με βάση τα στοιχεία που έχει στη διάθεσή του το Δικαστήριο, φρονώ ότι η επίμαχη νομοθεσία, κατά την οποία η βεβαίωση του γνησίου των υπογραφών επί των εγγράφων που απαιτούνται για την κτήση ή τη μεταβίβαση εμπραγμάτων δικαιωμάτων επί ακινήτων επιφυλάσσεται στους συμβολαιογράφους, συνάδει με την αρχή της αναλογικότητας.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0063"><NO.P>63.</NO.P><TXT>Η Δημοκρατία της Αυστρίας επιφυλάσσει την αρμοδιότητα αυτή στους συμβολαιογράφους, διότι περιβάλλει τα δικαστήρια και τους συμβολαιογράφους με αυξημένη εμπιστοσύνη όσον αφορά την τήρηση του κτηματολογίου. Στο πλαίσιο αυτό, και όσον αφορά ειδικότερα τους συμβολαιογράφους, δεν προτίθεμαι να αμφισβητήσω την επιλογή του Αυστριακού νομοθέτη να επιφυλάξει τη βεβαίωση του γνησίου της υπογραφής σε επαγγελματία νομικό που υπόκειται σε αυστηρό κρατικό έλεγχο.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="11"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0064"><NO.P>64.</NO.P><TXT>Επιπροσθέτως, φρονώ ότι δύσκολα μπορεί η Δημοκρατία της Αυστρίας να εποπτεύει επαρκώς τη δραστηριότητα των αλλοδαπών δικηγόρων κατά τη σύνταξη βεβαιώσεων για το κτηματολόγιο και να επιβάλλει πειθαρχικές κυρώσεις επί ενδεχόμενων παραπτωμάτων. Ένα κράτος μέλος όπως η Δημοκρατία της Αυστρίας, η οποία, προκειμένου να προστατεύσει την ακίνητη ιδιοκτησία, προβλέπει διοικητικό σύστημα πρόληψης της προσφυγής στη δικαιοσύνη με την καθιέρωση κτηματολογίου και τις απορρέουσες από αυτό εγγυήσεις, δύσκολα μπορεί να απεμπολήσει την άσκηση κρατικού ελέγχου και την παροχή αποτελεσματικής εγγυήσεως του ελέγχου των κτηματολογικών εγγραφών.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0065"><NO.P>65.</NO.P><TXT>Εν πάση περιπτώσει, όσον αφορά την υπόθεση της κύριας δίκης, το σύστημα εποπτείας των Τσέχων δικηγόρων, όπως εκτέθηκε από την Τσεχική Κυβέρνηση, δεν παρέχει επαρκείς εγγυήσεις<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0017"><P>Κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, η Τσεχική Κυβέρνηση εξήγησε ότι στην Τσεχική Δημοκρατία, όσον αφορά τη βεβαίωση του γνησίου της υπογραφής, τα αρχεία που τηρούνται από τους συμβολαιογράφους και από τους δικηγόρους υπόκεινται σε τακτικό έλεγχο. Τα αρχεία των συμβολαιογράφων ελέγχονται σε δύο επίπεδα, μεταξύ αυτών και από το Υπουργείο Δικαιοσύνης, ενώ τα αρχεία των δικηγόρων ελέγχονται μόνο από τον δικηγορικό σύλλογο.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0066"><NO.P>66.</NO.P><TXT>Με βάση τις πληροφορίες που διαθέτει το Δικαστήριο, έχω τη γνώμη ότι το σύστημα αυτό δεν παρίσταται ικανό να διασφαλίσει πραγματικό, αποδοτικό και αποτελεσματικό έλεγχο, που θα ήταν ανάλογος με τους ελέγχους στους οποίους υπόκεινται οι συμβολαιογράφοι των χωρών που εφαρμόζουν το σύστημα της λατινικής συμβολαιογραφίας και θα εξασφάλιζε αυξημένο βαθμό εμπιστοσύνης.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0067"><NO.P>67.</NO.P><TXT>Προτείνω συνεπώς στο Δικαστήριο να απαντήσει στο δεύτερο προδικαστικό ερώτημα ότι το άρθρο 56 ΣΛΕΕ δεν αντιτίθεται σε εθνική κανονιστική ρύθμιση όπως αυτή του άρθρου 31 του GBG, η οποία επιφυλάσσει στα δικαστήρια και στους συμβολαιογράφους τη βεβαίωση του γνησίου της υπογραφής επί των εγγράφων που απαιτούνται για την κτήση ή τη μεταβίβαση εμπραγμάτων δικαιωμάτων επί ακινήτων.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">IV –</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Πρόταση</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0068"><NO.P>68.</NO.P><TXT>Υπό το φως των ανωτέρω σκέψεων, προτείνω στο Δικαστήριο να απαντήσει στα προδικαστικά ερωτήματα που υποβλήθηκαν από το Oberster Gerichtshof (Ανώτατο Δικαστήριο, Αυστρία) ως εξής:</TXT><P>Οι διατάξεις της οδηγίας 77/249/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19770322">22ας Μαρτίου 1977</DATE>, περί διευκολύνσεως της πραγματικής ασκήσεως της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών από δικηγόρους, και το άρθρο 56 ΣΛΕΕ δεν αντιτίθενται στο να επιφυλάσσει ένα κράτος μέλος στους συμβολαιογράφους τη βεβαίωση του γνησίου της υπογραφής επί των εγγράφων που απαιτούνται για την κτήση ή τη μεταβίβαση εμπραγμάτων δικαιωμάτων επί ακινήτων.</P></NP.ECR></GR.SEQ></CONTENTS.CONCLUSION></CONCLUSION>