<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><CONCLUSION NNC="YES" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.00-20081231.xd"><BIB.CONCLUSION><REF.CASE FILE="ECRCJ2006PLB.0100055101.case.xml"><NO.CASE>C-173/04 P</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62004C0173</NO.CELEX><NO.SEQ>0001.0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>554</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>567</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>14</PAGE.TOTAL></BIB.CONCLUSION><CURR.TITLE><LEFT>OPINIA D. RUIZA-JARABA — SPRAWA C-173/04 P</LEFT><RIGHT>DEUTSCHE SISI-WERKE PRZECIWKO OHIM</RIGHT></CURR.TITLE><CONTENTS.CONCLUSION><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Opinia rzecznika generalnego</HT></P><P><HT TYPE="UC">Dámasa Ruiza-Jaraba Colomera</HT></P><P>przedstawiona w dniu <DATE ISO="20050714">14 lipca 2005 r.</DATE><NOTE NOTE.ID="E0025"><P>Język oryginału: hiszpański.</P></NOTE></P></TI></TITLE><NP><NO.P>1.</NO.P><TXT>Niniejsze odwołanie dotyczy wyroku wydanego przez Sąd Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich w dniu <DATE ISO="20040128">28 stycznia 2004 r.</DATE><NOTE NOTE.ID="E0026" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Wyrok w sprawach połączonych od <REF.DOC.ECR NO.CASE="T-146/02—T-153/02" YEAR="2002" EDITION="GEN" PAGE.ECR="II-447">T-146/02 do T-153/02 Deutsche SiSi-Werke przeciwko OHMI, Rec. str. II-447</REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>, którym utrzymano w mocy odmowę Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), zwanego dalej <QUOT.START ID="QS0001" REF.END="QE0001" CODE="201E"/>OHIM<QUOT.END ID="QE0001" REF.START="QS0001" CODE="201D"/>, rejestracji ośmiu przestrzennych kształtów torebek na napoje, które mogą stać w pozycji pionowej, identyfikujących soki owocowe.</TXT></NP><NP><NO.P>2.</NO.P><TXT>W odwołaniu poruszono po raz kolejny kwestię charakteru odróżniającego znaków przestrzennych, a w konsekwencji kwestię wykładni art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie wspólnotowego znaku towarowego<NOTE NOTE.ID="E0027" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 z dnia <DATE ISO="19931220">20 grudnia 1993 r.</DATE> w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="011" DATE.PUB="1994" PAGE.FIRST="1">Dz.U. 1994, L 11, str. 1</REF.DOC.OJ>) zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 3288/94 z dnia <DATE ISO="19941222">22 grudnia 1994 r.</DATE> w celu wprowadzenia w życie porozumień zawartych w ramach Rundy Urugwajskiej (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="349" DATE.PUB="1994" PAGE.FIRST="83">Dz.U. L 349, str. 83</REF.DOC.OJ>).</P></NOTE>. Większość zarzutów podniesionych w odwołaniu dotyczy kwestii będących już uprzednio przedmiotem wnikliwej analizy orzecznictwa wspólnotowego, z wyjątkiem kwestii przestrzennego i obiektywnego określenia kontekstu, w jakim należy badać, czy trójwymiarowe oznaczenie nadaje się do pełnienia zasadniczej funkcji tego rodzaju przedmiotu prawa własności przemysłowej.</TXT></NP><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>I —</NO.P><TXT>Rozporządzenie w sprawie wspólnotowego znaku towarowego</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>3.</NO.P><TXT>Rozporządzenie nr 40/94 zawiera przepisy, których zastosowanie jest konieczne dla rozstrzygnięcia sporu.</TXT></NP><NP><NO.P>4.</NO.P><TXT>Zgodnie z art. 4 wspólnotowy znak towarowy mogą stanowić wszelkie <QUOT.START ID="QS0002" REF.END="QE0002" CODE="201E"/>oznaczenia, które można przedstawić w formie graficznej, w szczególności […] wyraz[y], łącznie z nazwiskami, rysunk[i], liter[y], cyfr[y], kształt[…] towarów lub ich opakowań, pod warunkiem że oznaczenia takie umożliwiają odróżnianie towarów lub usług jednego przedsiębiorstwa od towarów lub usług innych przedsiębiorstw<QUOT.END ID="QE0002" REF.START="QS0002" CODE="201D"/>.</TXT></NP><?PAGE NO="I-555"?><NP><NO.P>5.</NO.P><TXT>Artykuł 7 ust. 1, zatytułowany <QUOT.START ID="QS0003" REF.END="QE0003" CODE="201E"/>Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji<QUOT.END ID="QE0003" REF.START="QS0003" CODE="201D"/>, nakazuje odmowę rejestracji:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START ID="QS0004" REF.END="QE0004" CODE="201E"/>a)</NO.P><TXT>znak[ów], które nie spełniają wymagań art. 4;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>b)</NO.P><TXT>znak[ów] towarowych, które pozbawione są jakiegokolwiek odróżniającego charakteru;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>c)</NO.P><TXT>znak[ów] towarowych, które składają się wyłącznie z oznaczeń lub wskazówek, mogących służyć w obrocie do oznaczania rodzaju, jakości, ilości, przeznaczenia, wartości, pochodzenia geograficznego lub czasu produkcji towaru lub świadczenia usługi, lub innych właściwości towarów lub usług;</TXT><P>[…]</P></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>e)</NO.P><TXT>oznacze[ń], które składają się wyłącznie z:</TXT><P><LIST TYPE="roman"><ITEM><NP><NO.P>i)</NO.P><TXT>kształtu wynikającego z charakteru samych towarów; lub</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>ii)</NO.P><TXT>kształtu towaru niezbędnego do uzyskania efektu technicznego; lub</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>iii)</NO.P><TXT>kształtu zwiększającego znacznie wartość towaru;</TXT></NP></ITEM></LIST></P></NP></ITEM></LIST><P>[…]<QUOT.END ID="QE0004" REF.START="QS0004" CODE="201D"/>.</P></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>6.</NO.P><TXT>Ustęp 3 tego artykułu przewiduje, że ust. 1 lit. b), c) i d) nie ma zastosowania, <QUOT.START ID="QS0005" REF.END="QE0005" CODE="201E"/>jeżeli w następstwie używania znak towarowy uzyskał charakter odróżniający w odniesieniu do towarów lub usług, dla których występuje się o rejestrację<QUOT.END ID="QE0005" REF.START="QS0005" CODE="201D"/>.</TXT></NP></GR.SEQ><?PAGE NO="I-556"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>II —</NO.P><TXT>Okoliczności wniesienia odwołania</TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>A —</NO.P><TXT>Fakty leżące u podstaw sporu</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>7.</NO.P><TXT>W dniu <DATE ISO="19970708">8 lipca 1997 r.</DATE> Deutsche SiSi-Werke GmbH &amp; Co. Betriebs KG (dalej zwana <QUOT.START ID="QS0006" REF.END="QE0006" CODE="201E"/>SiSi-Werke<QUOT.END ID="QE0006" REF.START="QS0006" CODE="201D"/>) złożyła w OHIM osiem wniosków o rejestrację wspólnotowego znaku towarowego dla towarów należących do klas 1, 3, 5, 6, 16, 20, 29, 30, 32, 33, 39 i 40 porozumienia nicejskiego dotyczącego międzynarodowej klasyfikacji towarów i usług dla celów rejestracji znaków z dnia <DATE ISO="19570615">15 czerwca 1957 r.</DATE></TXT></NP><NP><NO.P>8.</NO.P><TXT>Wnioski dotyczą różnych kształtów stojących torebek na napoje. Torebki te są wypukłe, mają poszerzone dno, a gdy patrzy się na nie z przodu, kształt ich jest trójkątny lub owalny, w niektórych przypadkach z wklęsłościami po bokach.</TXT></NP><NP><NO.P>9.</NO.P><TXT>Decyzjami z dnia <DATE ISO="19990924">24</DATE> i <DATE ISO="19990927">27 września 1999 r.</DATE> ekspert [OHIM] odrzucił owe osiem wniosków na podstawie art. 38 rozporządzenia nr 40/94 ze względu na brak charakteru odróżniającego.</TXT></NP><NP><NO.P>10.</NO.P><TXT>W dniu <DATE ISO="19991111">11 listopada 1999 r.</DATE> SiSi-Werke wniosła odwołania od tych decyzji, ograniczając swoje wnioski do klas 32 i 33. Decyzjami z dnia <DATE ISO="20020228">28 lutego 2002 r.</DATE> Druga Izba Odwoławcza oddaliła te odwołania, uzasadniając to tym, że konsumenci nie dostrzegą w zgłoszonych oznaczeniach żadnej wskazówki co do pochodzenia towaru od danego przedsiębiorcy, lecz jedynie wzór pojemnika. Dodała ona także, że nie można zgodzić się na monopol na tego rodzaju opakowania z uwagi na interes konkurentów i to zarówno producentów opakowań, jak i wytwórców napojów.</TXT></NP><NP><NO.P>11.</NO.P><TXT>Po wyczerpaniu odwoławczej drogi administracyjnej i przed zwróceniem się na drogę sądową spółka skarżąca pismem z dnia <DATE ISO="20020506">6 maja 2002 r.</DATE> ograniczyła swój wniosek do następujących towarów należących do klasy 32: <QUOT.START ID="QS0007" REF.END="QE0007" CODE="201E"/>napoje na bazie soków owocowych i soki owocowe<QUOT.END ID="QE0007" REF.START="QS0007" CODE="201D"/>.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>B —</NO.P><TXT>Zaskarżona decyzja</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>12.</NO.P><TXT>Skargi o stwierdzenie nieważności wyżej wspomnianych decyzji z dnia <DATE ISO="20020228">28 lutego 2002 r.</DATE> zostały połączone do wspólnego rozpoznania. Następnie Sąd oddalił je w dniu <DATE ISO="20040128">28 stycznia 2004 r.</DATE> wyrokiem zaskarżonym w rozpatrywanym odwołaniu.</TXT></NP><NP><NO.P>13.</NO.P><TXT>W wydanym przez siebie wyroku Sąd określił przedmiot sporu, biorąc pod uwagę pismo ograniczające żądania z dnia <DATE ISO="20020506">6 maja 2002 r.</DATE> (pkt 11 i 12). Sąd ograniczył analizę prawną do art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94, pomijając lit. c), która była również przywołana w skargach (pkt 13–15).</TXT></NP><?PAGE NO="I-557"?><NP><NO.P>14.</NO.P><TXT>Powołując się na wydane przez siebie wyroki z dnia <DATE ISO="20020702">2 lipca 2002 r.</DATE> w sprawie SAT.1 przeciwko OHIM (SAT.2)<NOTE NOTE.ID="E0028" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Wyrok w sprawie <REF.DOC.ECR NO.CASE="T-323/00" YEAR="2002" EDITION="GEN" PAGE.ECR="II-2839">T-323/00, Rec. str. II-2839</REF.DOC.ECR>.</P></NOTE> i z dnia <DATE ISO="20030305">5 marca 2003 r.</DATE> w sprawie Unilever przeciwko OHIM (Owalna tabletka)<NOTE NOTE.ID="E0029" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Wyrok w sprawie <REF.DOC.ECR NO.CASE="T-194/01" YEAR="2003" EDITION="GEN" PAGE.ECR="II-383">T-194/01, Rec. str. II-383</REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>, Sąd wskazał w pkt 31, że art. 7 ust. 1 lit. b) znajduje zastosowanie do oznaczeń, które z punktu widzenia odbiorcy są zwykle używane do oferowania towarów lub usług, które mają oznaczać.</TXT></NP><NP><NO.P>15.</NO.P><TXT>Przypomniawszy w pkt 33, że odróżniający charakter znaku towarowego może zostać oceniony jedynie poprzez odniesienie — po pierwsze — do towaru lub usługi, których dotyczy wniosek o rejestrację, a po drugie — do sposobu jego postrzegania przez odbiorców, Sąd wskazuje w pkt 36, że w omawianym przypadku danymi towarami są soki owocowe, a odbiorcami — konsumenci końcowi.</TXT></NP><NP><NO.P>16.</NO.P><TXT>Dalej Sąd podkreśla szczególny sposób postrzegania przez odbiorców znaku przestrzennego, jakim jest sam wygląd towaru. Stwierdza on, że skoro opakowanie płynu jest nieodzowne dla wprowadzenie go do obrotu, przeciętny konsument przypisze mu w pierwszej kolejności zwykłą funkcję opakowania. Opakowanie może zostać zarejestrowane jako znak towarowy jedynie wówczas, gdy bez głębszej refleksji można je uznać za wskazujące na pochodzenie handlowe (pkt 37 i 38).</TXT></NP><NP><NO.P>17.</NO.P><TXT>Na podstawie tych kryteriów, które zostały przedstawione we wcześniejszej części wyroku, Sąd ocenia, że weryfikacja dokonana przez OHIM na niektórych stronach internetowych pokazuje, iż przedmiotowe torebki są przeznaczone na całym świecie do konfekcjonowania napojów, a w szczególności soków owocowych, i że są one używane we Wspólnocie do płynów spożywczych. Zatem torebki te są zwyczajowo przeznaczone do tego rodzaju artykułów i wobec braku wystarczająco nietypowych cech konsumenci nie przypisują im konkretnego pochodzenia (pkt 40–42).</TXT></NP><NP><NO.P>18.</NO.P><TXT>W pkt 44–52 Sąd dokonał analizy przestrzennych kształtów zgłoszonych do rejestracji przez Deutsche Sisi-Werke przy uwzględnieniu ogólnego wyglądu przeciętnej stojącej torebki i stwierdził, że kształty te stanowią jedynie odmianę tego typu torebek. Uznał on, że cechy szczególne tej odmiany, oceniane całościowo, nie sprawiają, że całość różni się zdecydowanie od zwykłego wyglądu podobnego pojemnika, tym bardziej że wydaje się, iż przeciętny konsument nie jest w stanie zapamiętać połączenia poszczególnych elementów wzornictwa niezbędnych do wyróżnienia całości.</TXT></NP><NP><NO.P>19.</NO.P><TXT>Sąd oddalił żądanie spółki skarżącej na podstawie drugiego argumentu opartego na niebezpieczeństwie monopolizacji, jakie stworzyłaby rejestracja przedmiotowych kształtów przestrzennych, mimo że interes konkurentów zgłaszającego znak towarowy w możliwości swobodnego wyboru kształtu swoich własnych towarów nie powinien być powodem odmowy rejestracji ani kryterium<?PAGE NO="I-558"?> oceny odróżniającego charakteru oznaczenia (pkt 32). W konsekwencji Sąd stwierdził, że Izba Odwoławcza OHIM słusznie wskazała na to ryzyko, i potwierdził, iż omawiane torebki nie posiadają odróżniającego charakteru (pkt 54).</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>III —</NO.P><TXT>Postępowanie przed Trybunałem</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>20.</NO.P><TXT>Odwołanie SiSi-Werke zostało zarejestrowane w sekretariacie Trybunału w dniu <DATE ISO="20040408">8 kwietnia 2004 r.</DATE> OHIM przedstawił swoją odpowiedź na odwołanie w dniu <DATE ISO="20040628">28 czerwca</DATE> tego samego roku, a replika została przedstawiona w piśmie z dnia <DATE ISO="20041022">22 października 2004 r.</DATE>, po którym nie nastąpiła już dalsza zwyczajowa duplika.</TXT></NP><NP><NO.P>21.</NO.P><TXT>Rozprawa, w której uczestniczyli przedstawiciele obu stron, odbyła się w dniu <DATE ISO="20040616">16 czerwca 2004 r.</DATE></TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>IV —</NO.P><TXT>Analiza zarzutów przedstawionych w odwołaniu</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>22.</NO.P><TXT>W nie najlepiej skonstruowanym piśmie odwołująca się spółka podnosi trzy zarzuty dotyczące wykładni art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94. Po wskazaniu kwestii, z którymi skarżąca się nie zgadza, przedstawia ona argumenty bez logicznego porządku i bez wskazania, do którego z zarzutów się odnoszą, co zmusza Trybunał do przeprowadzenia skomplikowanej operacji wyłowienia rzeczywistego znaczenia odwołania.</TXT></NP><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>A —</NO.P><TXT>Ramy odniesienia dla oceny charakteru odróżniającego oznaczeń (pierwsza część zarzutu pierwszego)</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>23.</NO.P><TXT>W związku z wyodrębnieniem przedmiotowego sektora produktów, czyli pojemników, który należy zbadać, aby stwierdzić, czy znak ma charakter odróżniający, SiSi-Werke zarzuca Sądowi niesłuszne odwołanie się do kształtów opakowań funkcjonujących na światowym rynku płynów spożywczych w ogóle. Według niej zakres przestrzenny powinien zostać ograniczony do terytorium Wspólnoty, a zakres materialny do opakowań napojów i soków owocowych.</TXT></NP><NP><NO.P>24.</NO.P><TXT>W rzeczywistości skarżąca domaga się ustalenia, czy dla oceny charakteru odróżniającego tego rodzaju oznaczeń można odnieść się wyłącznie do wyglądu opakowań charakterystycznych dla produktów, do których się odnoszą, czy też do wyglądu produktów podobnych. Ta druga opcja jest bardziej właściwa.</TXT></NP><?PAGE NO="I-559"?><NP><NO.P>25.</NO.P><TXT>Zgodnie z art. 4 rozporządzenia nr 40/94 kształt towaru lub jego kontur mogą stanowić znak towarowy pod warunkiem, że mogą być przedstawione graficznie i umożliwiają odróżnianie towarów lub usług jednego przedsiębiorstwa od towarów lub usług innych przedsiębiorstw, czego wymaga ich natura prawna<NOTE NOTE.ID="E0030" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Zobacz wyroki z dnia <DATE ISO="20020618">18 czerwca 2002 r.</DATE> w sprawie <REF.DOC.ECR NO.CASE="C-299/99" YEAR="2002" EDITION="GEN" PAGE.ECR="I-5475">C-299/99 Philips, Rec. str. I-5475, pkt 73</REF.DOC.ECR>, z dnia <DATE ISO="20030408">8 kwietnia 2003 r.</DATE> w sprawach połączonych od <REF.DOC.ECR NO.CASE="C-53/01—C-55/01" YEAR="2003" EDITION="GEN" PAGE.ECR="I-3161">C-53/01 do C-55/01 Linde i in., Rec. str. I-3161, pkt 38</REF.DOC.ECR> i z dnia <DATE ISO="20040212">12 lutego 2004 r.</DATE> w sprawie <REF.DOC.ECR NO.CASE="C-218/01" YEAR="2004" EDITION="GEN" PAGE.ECR="I-1725">C-218/01 Henkel, Rec. str. I-1725, pkt 29</REF.DOC.ECR>, w których Sąd dokonuje wykładni pierwszej dyrektywy Rady nr 89/104/EWG z dnia <DATE ISO="19881221">21 grudnia 1988 r.</DATE> mającej na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="040" DATE.PUB="1989" PAGE.FIRST="1">Dz.U. 1989, L 40, str. 1</REF.DOC.OJ>).</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>26.</NO.P><TXT>Jeśli znak nie umożliwia odróżnienia towarów lub usług jednego przedsiębiorstwa od towarów lub usług innych przedsiębiorstw, należy odmówić rejestracji lub unieważnić zarejestrowany znak towarowy, zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. b), art. 38 ust. 1 i art. 51 ust. 1 lit. a) wspomnianego rozporządzenia.</TXT></NP><NP><NO.P>27.</NO.P><TXT>Zatem <QUOT.START ID="QS0008" REF.END="QE0008" CODE="201E"/>charakter odróżniający<QUOT.END ID="QE0008" REF.START="QS0008" CODE="201D"/> jawi się jako termin prawny niedookreślony, odnoszący się do zasadniczej funkcji tego szczególnego rodzaju prawa własności, która polega na zagwarantowaniu konsumentowi lub końcowemu użytkownikowi, że dany towar lub usługa pochodzą od określonego przedsiębiorstwa, oraz na ułatwieniu ich identyfikacji, oddalając ryzyko pomylenia z towarami lub usługami innego pochodzenia. W konsekwencji termin ten oznacza, że znak towarowy powinien być zdolny do wypełnienia tej funkcji poprzez jednoznaczne wskazywanie na pochodzenie handlowe oznaczanego nim towaru lub usługi<NOTE NOTE.ID="E0031" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Podobne terminy użyte zostały w powołanych wyżej wyrokach w sprawie Henkel, pkt 30 i w sprawie Linde i in., pkt 40. Zobacz także wyrok z dnia <DATE ISO="20040923">23 września 2004 r.</DATE> w sprawie <REF.DOC.ECR NO.CASE="C-107/03" YEAR="2004" EDITION="GEN">C-107/03 Procter &amp; Gamble przeciwko OHIM, Zb.Orz. str. II-7, pkt 28.</REF.DOC.ECR></P></NOTE></TXT></NP><NP><NO.P>28.</NO.P><TXT>Konkretyzacja tej niedookreślonej koncepcji w danym przypadku wymaga analizy dwóch wzajemnie dopełniających się elementów. Z jednej strony należy wziąć pod uwagę towary lub usługi, które mają być oznaczane danym oznaczeniem, a z drugiej strony sposób ich postrzegania przez odbiorców, biorąc za podstawę przeciętnego konsumenta, właściwie poinformowanego, dostatecznie uważnego i rozsądnego<NOTE NOTE.ID="E0032" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Wyżej powołane wyroki w sprawie Linde i in., pkt 41 oraz Procter &amp; Gamble przeciwko OHIM, pkt 29. Podobnie wyrok z dnia <DATE ISO="20041007">7 października 2004 r.</DATE> w sprawie <REF.DOC.ECR NO.CASE="C-136/02 P" YEAR="2004" EDITION="GEN" PAGE.ECR="I-9165">C-136/02 P Mag Instrument przeciwko OHIM, Rec. str. I-9165, pkt 19</REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>29.</NO.P><TXT>Te kryteria oceny się nie zmieniają<NOTE NOTE.ID="E0033" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Tak wynika z wielokrotnie już powoływanych wyroków w sprawie Philips, pkt 48 i w sprawie Linde i in., pkt 42.</P></NOTE>, jednak bezsporne jest, że charakter oznaczenia wpływa w sposób zasadniczy na przeprowadzaną w oparciu o nie analizę. Wydaje się oczywiste, że intensywność i zakres odbioru informacji przez istotę ludzką zależy od jej natury i zmysłów, których używa do jej odbioru<NOTE NOTE.ID="E0034" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Opinia przedstawiona w sprawie <REF.DOC.ECR NO.CASE="C-273/00" YEAR="2002" EDITION="GEN" PAGE.ECR="I-11737">C-273/00 Sieckmann, w której zapadł wyrok w dniu <DATE ISO="20021212">12 grudnia 2002 r.</DATE>, Rec. str. I-11737</REF.DOC.ECR>, dała mi okazję przeanalizowania zdolności postrzegania za pomocą różnych zmysłów (pkt 22 i nast.).</P></NOTE>. Jeśli chodzi o wzrok, obserwacja figury dwuwymiarowej nie jest taka sama jak przedmiotu trójwymiarowego.</TXT></NP><NP><NO.P>30.</NO.P><TXT>Ta różnica jest jeszcze większa, gdy to trójwymiarowe wyobrażenie stanowi sam<?PAGE NO="I-560"?> kształt towaru lub jego opakowania<NOTE NOTE.ID="E0035" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>W opinii przedstawionej w dniu <DATE ISO="20030114">14 stycznia 2003 r.</DATE> w sprawie Henkel wyjaśniłem, że w przypadku płynów, gazów i niektórych materiałów granulowanych lub bardzo sypkich, które są pozbawione określonej formy i postaci, opakowanie jest jedyną formą dostrzeganą przez konsumenta, którą można przedstawić graficznie (pkt 12). W tym wyroku Trybunał przychylił się do tego stanowiska i wskazał, że w takich wypadkach zastosowane opakowanie nadaje swój kształt produktowi i w związku z tym powinno być z nim utożsamiane (pkt 33).</P></NOTE>, ponieważ jeśli chodzi o bryłę pozbawioną wszelkich elementów graficznych lub tekstowych, rozważanie jej charakteru odróżniającego wydaje się trudniejsze ze względu na to, że przeciętny konsument nie zwykł wnioskować o pochodzeniu towaru na podstawie jego wyglądu<NOTE NOTE.ID="E0036" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Przywołane wyżej wyroki w sprawie Procter &amp; Gamble przeciwko OHIM, pkt 50 oraz w sprawie Mag Instrument przeciwko OHIM, pkt 30. Jednakże, jak zauważyłem w opinii z dnia <DATE ISO="20021024">24 października 2002 r.</DATE> w sprawie Linde i in., nie oznacza to, że badanie charakteru odróżniającego przestrzennych znaków towarowych miałoby być przeprowadzane na podstawie surowszych kryteriów niż badanie charakteru odróżniającego jakiegokolwiek innego rodzaju znaków (tak również pkt 46 tego wyroku).</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>31.</NO.P><TXT>W związku z tym należy stwierdzić, że żądanie SiSi-Werke byłoby właściwe, gdyby nie było oparte na nadmiernie upraszczającej analizie orzecznictwa Trybunału. Rzecz jasna, należy wziąć pod uwagę towary lub usługi, których dotyczy wniosek o rejestrację, obowiązek ten dotyczy jednak nie tylko towarów i usług wymienionych w zgłoszeniu, ale także tych, które należą do tej samej klasy, tego samego typu lub rodzaju, to jest tych, które mogą spowodować konflikt w wyborze produktu, ponieważ ich dystrybucja odbywa się podobnymi kanałami i są one skierowane do tych samych konsumentów.</TXT></NP><NP><NO.P>32.</NO.P><TXT>W opinii przedstawionej w dniu <DATE ISO="20010118">18 stycznia 2001 r.</DATE> w sprawie Merz &amp; Krell<NOTE NOTE.ID="E0037" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Wyrok zapadł w dniu <DATE ISO="20011004">4 października 2001 r.</DATE> (sprawa <REF.DOC.ECR NO.CASE="C-517/99" YEAR="2001" EDITION="GEN" PAGE.ECR="I-6959">C-517/99, Rec. str. I-6959</REF.DOC.ECR>).</P></NOTE> w odniesieniu do instrumentalnego charakteru praw do znaku towarowego zaproponowałem, aby dla oceny jego odróżniającego charakteru brać pod uwagę <QUOT.START ID="QS0009" REF.END="QE0009" CODE="201E"/>postrzeganie znaków towarowych przez przeciętnego konsumenta danego typu towaru lub usługi<QUOT.END ID="QE0009" REF.START="QS0009" CODE="201D"/> (pkt 44 i 43). Ponadto w opinii z dnia <DATE ISO="20020702">2 lipca 2002 r.</DATE><NOTE NOTE.ID="E0038" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Trybunał w dniu <DATE ISO="20030311">11 marca 2003 r.</DATE> wydał wyrok w sprawie <REF.DOC.ECR NO.CASE="C-40/01" YEAR="2003" EDITION="GEN" PAGE.ECR="I-2439">C-40/01 Ansul, Rec. str. I-2439</REF.DOC.ECR>.</P></NOTE> przedstawionej w sprawie Ansul wskazałem, że ta szczególna właściwość wymaga takiego związku między oznaczeniem a przedmiotem nim oznaczanym, aby poprzez postrzeganie znaku towarowego przez konsumentów i poprzez skojarzenie go z przedmiotem znalazł on miejsce na rynku (pkt 64). Z tego wynika, że aby ocenić, czy znak towarowy posiada charakter odróżniający i w konsekwencji, czy spełnia swój podstawowy cel, konieczne jest wzięcie pod uwagę struktury sektora i kanałów dystrybucyjnych. We wspomnianej wyżej opinii w sprawie Ansul wskazałem tytułem przykładu, że używanie znaku towarowego dla konserw spożywczych jest czymś zupełnie innym niż używanie znaku towarowego dla elektronicznych komponentów systemów informatycznych.</TXT></NP><NP><NO.P>33.</NO.P><TXT>Zatem dla oceny, czy wskazanie miejsca produkcji może umożliwić odróżnienie znaków towarowych, należy zbadać gamę produktów, która jest do dyspozycji konsumenta w momencie dokonywania wyboru. W tym kontekście wydaje się logiczny pogląd, według którego w przypadku kształtu opakowania soku owocowego zakres oceny ograniczony<?PAGE NO="I-561"?> jest do środków spożywczych w stanie płynnym, które jako skierowane do tego samego profilu konsumenta i korzystające z tych samych kanałów dystrybucyjnych stanowią właściwe odniesienie dla oceny walorów oznaczenia w zakresie indywidualizacji towaru. Upraszczająca teza SiSi-Werke prowadzi do absurdalnego rezultatu, ponieważ ograniczenie badania do produktów oznaczanych danym znakiem nie pozwoliłoby na ocenę, czy ten znak towarowy wypełnia właściwie swoje zadanie wskazywania na pochodzenie handlowe towarów.</TXT></NP><NP><NO.P>34.</NO.P><TXT>OHIM słusznie wskazuje, że osoba przyzwyczajona do pewnego szczególnego typu opakowania danego produktu, która spotka się po raz pierwszy z podobnym pojemnikiem zawierającym inny produkt, pomyśli, że chodzi raczej o sposób konfekcjonowania produktu, a nie o jego pochodzenie. Nie byłoby więc uzasadnione badanie wrażeń konsumentów przy ograniczaniu się jedynie do pojemników używanych do tej kategorii produktów, której dotyczy wniosek o rejestrację.</TXT></NP><NP><NO.P>35.</NO.P><TXT>Jeśli chodzi o wyznaczenie ram przestrzennych, zarzut spółki skarżącej jest również bezzasadny, jako że podczas gdy ograniczenie do terytorium Wspólnoty jest właściwe w wypadku względnej podstawy odmowy rejestracji wskazanej w art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94 dla sprawdzenia, czy istnieje ryzyko pomyłki pomiędzy dwoma znakami, to jednak nie jest ono uzasadnione, kiedy chodzi o ocenę abstrakcyjnej zdolności wyróżniającej oznaczenia.</TXT></NP><NP><NO.P>36.</NO.P><TXT>Podsumowując, żadna reguła prawna nie zobowiązuje Sądu Pierwszej Instancji do wydania orzeczenia o treści zgodnej z żądaniem SiSi-Werke, co wyklucza wszelkie naruszenie prawa w wydanym przezeń wyroku.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>B —</NO.P><TXT>Kwalifikacja torebek jako <QUOT.START ID="QS0010" REF.END="QE0010" CODE="201E"/>kształtu podstawowego<QUOT.END ID="QE0010" REF.START="QS0010" CODE="201D"/> (druga część zarzutu pierwszego)</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>37.</NO.P><TXT>Skarżąca podnosi również, że Sąd naruszył prawo, kwalifikując omawiane torebki jako <QUOT.START ID="QS0011" REF.END="QE0011" CODE="201E"/>podstawową formę geometryczną<QUOT.END ID="QE0011" REF.START="QS0011" CODE="201D"/>, podczas gdy SiSi-Werke jest jedyną spółką, która wprowadziła je na europejski rynek soków owocowych, i forma ta nie powinna w związku z tym zostać uznana za modelowe opakowanie dla tego rodzaju napojów. Sąd niesłusznie uznał, iż są one pozbawione charakteru odróżniającego z uwagi na ich powszechne użycie w obrocie dla takich soków, odmawiając w związku z tym rejestracji na podstawie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94 z powodu ochrony interesu publicznego, która nie wchodzi w zakres tego przepisu, a przepisu art. 7 ust. 1 lit. c).</TXT></NP><NP><NO.P>38.</NO.P><TXT>W zakresie, w jakim odrzuca on ustalenia zawarte w pkt 46 i następnych wyroku dotyczącego zgłoszonych kształtów i ich cech, zarzut ten jest niedopuszczalny, ponieważ<?PAGE NO="I-562"?> dotyczy on kwestii, która nie może być rozpatrywana w ramach odwołania, mianowicie oceny dowodów, i która nie jest dopuszczalna w ramach środka zaskarżenia orzeczeń sądu, jakim jest odwołanie.</TXT></NP><NP><NO.P>39.</NO.P><TXT>Nawet jeśli przyjąć, że — jak przekonuje SiSi-Werke — Sąd odmawia uznania charakteru odróżniającego wspomnianych kształtów, ponieważ mogą one być często używane do soków owocowych, żądanie nie staje się bardziej uzasadnione, gdyż stwierdzenie to — zawarte w pkt 41 in fine wyroku — nie poddaje w wątpliwość charakteru odróżniającego w związku z wymogiem ochrony interesu ogólnego, nieznanym art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94<NOTE NOTE.ID="E0039" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Należy przypomnieć, że interes ogólny zmienia się w zależności od bezwzględnej podstawy odmowy rejestracji, która znajduje zastosowanie (wyrok z dnia <DATE ISO="20040429">29 kwietnia 2004 r.</DATE> w sprawach połączonych <REF.DOC.ECR NO.CASE="C-456/01 P+C-457/01 P" YEAR="2004" EDITION="GEN" PAGE.ECR="I-5089">C-456/01 P i C-457/01 P Henkel przeciwko OHIM, Rec. str. I-5089, pkt 45 i 46</REF.DOC.ECR>), i że art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nie powinien być interpretowany jako zabraniający rejestracji znaków, które mogłyby być powszechnie używane w handlu dla danych towarów lub usług, które to kryterium zawarte zostało w art. 7 ust. 1 lit. c) (wyrok z dnia <DATE ISO="20040916">16 września 2004 r.</DATE> w sprawie <REF.DOC.ECR NO.CASE="C-329/02 P" YEAR="2004" EDITION="GEN" PAGE.ECR="I-8317">C-329/02 P SAT.1 przeciwko OHIM, Rec. str. I-8317, pkt 36</REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. W rzeczywistości uważna lektura tego wyroku pozwala dostrzec, że jego znaczenie przybiera zupełnie inny wymiar.</TXT></NP><NP><NO.P>40.</NO.P><TXT>W gruncie rzeczy stwierdzenie to opiera się na argumencie zmierzającym do uzasadnienia obiektywnego kontekstu wybranego do oceny charakteru odróżniającego, zgodnie z którym z uwagi na zwyczajowe używanie tego oznaczenia do konfekcjonowania płynów spożywczych, nie jest ono na tyle jednostkowe, aby postrzegane było przez konsumenta jako wskazujące na pochodzenie od danego przedsiębiorcy (pkt 42). Ponadto problem ten ma związek z kolejnym zarzutem podniesionym w odwołaniu, w którym to zarzucie rozważana jest kwestia, czy znaki, o których rejestrację się wnosi, są wystarczająco oddalone od podstawowego wzoru stojącej torebki na sok owocowy.</TXT></NP><NP><NO.P>41.</NO.P><TXT>Podsumowując, jak wyjaśnię to szerzej przed przejściem do analizy ostatniego zarzutu odwołania, odmowa sądu uznania charakteru odróżniającego nie jest oparta na odwołaniu się do interesu konkurentów w celu uniknięcia monopolizacji pewnych kształtów, ale na częstym używaniu na rynku spornych opakowań, z podkreśleniem trudności, z jakimi zmaga się konsument przy rozpoznawaniu tych opakowań jako przedstawiających pewne konkretne produkty. W konsekwencji ta druga część zarzutu pierwszego również winna zostać oddalona.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>C —</NO.P><TXT>Rzekome surowsze kryteria porównywania przestrzennych znaków towarowych (pierwsza część zarzutu drugiego)</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>42.</NO.P><TXT>SiSi-Werke uważa, że jeśli chodzi o przestrzenne znaki towarowe stanowiące opakowanie produktu, Sąd ustalił bardzo wysokie wymagania dla stwierdzenia, że mają one charakter odróżniający, podczas gdy w przypadku znaków dwuwymiarowych<?PAGE NO="I-563"?> wzory odbiegające choćby nieznacznie od prostych figur geometrycznych mogą zostać zarejestrowane. Według skarżącej, nie stwierdzając tego, Sąd naruszył art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94.</TXT></NP><NP><NO.P>43.</NO.P><TXT>Również ten zarzut podlega oddaleniu. Chociaż jest prawdą, jak to już wcześniej wyjaśniłem, że charakter odróżniający znaku należy ustalać na podstawie tych samych kryteriów bez względu na jego naturę, to jednak biorąc pod uwagę jego szczególną naturę, ocena komplikuje się w przypadku niektórych oznaczeń, jak na przykład oznaczeń przestrzennych (pkt 29 i 30 niniejszej opinii)<NOTE NOTE.ID="E0040" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>P. Ströbele, <QUOT.START ID="QS0012" REF.END="QE0012" CODE="201E"/>Absolute Eintragungshindernisse im Markenrecht, Gewerblicher Rechtsschutz und Urheberrecht<QUOT.END ID="QE0012" REF.START="QS0012" CODE="201D"/>, 2001, str. 665, wyjaśnia, że nie istnieje żadna podstawa prawna do zmiany reguł determinujących charakter odróżniający produktów i opakowań trójwymiarowych.</P></NOTE>, ponieważ — co także zasygnalizowałem — przeciętni konsumenci nie mają zwyczaju wnioskować o pochodzeniu oferowanego im produktu na podstawie jego kształtu, abstrahując od wszelkich elementów graficznych czy tekstowych.</TXT></NP><NP><NO.P>44.</NO.P><TXT>W związku z tym im bardziej zgłoszony kształt zbliżony jest do kształtu przedmiotowego produktu, tym słabszy jest jego odróżniający charakter<NOTE NOTE.ID="E0041" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Powołany powyżej wyrok w sprawie Mag Instrument przeciwko OHIM, pkt 31 i 32.</P></NOTE>. Opakowanie płynu odzwierciedla jego wygląd i w związku z tym rysunek opakowania nie może stanowić znaku towarowego, zważywszy, że proste warianty zwykłego wzoru nie wystarczają do uznania jego charakteru odróżniającego, z zaznaczeniem, że konsument rozróżnia towar bez dokonywania analizy czy porównania i bez poświęcania temu szczególnej uwagi<NOTE NOTE.ID="E0042" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Tamże, pkt 32.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>45.</NO.P><TXT>Przy tej operacji właściwe jest odwołanie się do doświadczenia i odniesienie się do empirycznych zasad w celu porównania kształtów i pojemników istniejących na rynku w taki sposób, aby wygląd takiego pojemnika był w relacjach handlowych właściwym kryterium ustalenia jego charakteru odróżniającego<NOTE NOTE.ID="E0043" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>F. Pollaud-Dulian, <QUOT.START ID="QS0013" REF.END="QE0013" CODE="201E"/>Les marques tridimensionnelles en droit communautaire<QUOT.END ID="QE0013" REF.START="QS0013" CODE="201D"/>, w: Revue de jurisprudence de droit des affaires, nr 8-9 (2003), str. 712, i N. Hetzelt, <QUOT.START ID="QS0014" REF.END="QE0014" CODE="201E"/>Dreidimensionale Marken — Freihaltebedürftigkeit, Unterscheidungskraft und Schutzumfang<QUOT.END ID="QE0014" REF.START="QS0014" CODE="201D"/>, Kolonia 2004, str. 146.</P></NOTE> w takim zakresie, w jakim stopień jego rozpowszechnienia może wpływać na postrzeganie konsumentów, którzy nie wydają się szczególnie zaznajomieni z tego rodzaju oznaczeniami<NOTE NOTE.ID="E0044" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>N. Hetzelt, op.cit, str. 141.</P></NOTE>, zwłaszcza jeśli chodzi o produkty z życia codziennego, których wygląd bardzo niewiele różni się od wyglądu podobnych towarów. W tej sytuacji kupujący zwraca większą uwagę na etykietę niż na kształt<NOTE NOTE.ID="E0045" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>P. Ströbele, op.cit, str. 666 i N. Hetzelt, op.cit., str. 146.</P></NOTE>. Zatem badanie pojemników zwykle używanych lub posiadających określoną podstawową konstrukcję jest zasadne i nie prowadzi do stosowania ostrzejszych kryteriów dla tego rodzaju znaków towarowych, ale do wzięcia pod uwagę ich specyfiki.</TXT></NP><?PAGE NO="I-564"?><NP><NO.P>46.</NO.P><TXT>W badaniu przeprowadzonym w wyroku wzięto pod uwagę reguły wyjaśnione powyżej i wskazano, że sporne torebki przeznaczone są zwykle do sprzedaży płynów spożywczych w ogóle, między innymi takich napojów jak soki owocowe, oraz że w związku z tym przeciętny konsument nie może postrzegać opakowania jako wskazującego na pochodzenie handlowe towaru. Ponadto odwołująca się spółka proponuje różne wzory odpowiadające ogólnemu wyglądowi takiego rodzaju opakowania, zawierające jedynie pomniejsze elementy, niepozwalające odbiorcom na ich zapamiętanie. Zaraz potem Sąd bada trzy elementy składające się na zauważalne różnice: podstawowe kształty torebek (prostokątne, owalne i trójkątne), boczne wklęsłości i metaliczny wygląd, i poddaje je analizie indywidualnej, a następnie badaniu całościowemu<NOTE NOTE.ID="E0046" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>W wyroku z dnia <DATE ISO="19971111">11 listopada 1997 r.</DATE> w sprawie <REF.DOC.ECR NO.CASE="C-251/95" YEAR="1997" EDITION="GEN" PAGE.ECR="I-6191">C-251/95 SABEL, Rec. str. I-6191, pkt 23</REF.DOC.ECR> podczas porównania dwóch znaków towarowych zmierzającego do zbadania, czy zachodzi między nimi podobieństwo uniemożliwiające rejestrację, Trybunał zastosował podobną metodę i odniósł się do ogólnego wrażenia wytworzonego przez znak towarowy, biorąc pod uwagę jego elementy wyróżniające i dominujące.</P></NOTE> (pkt 41, 42 i 46–52).</TXT></NP><NP><NO.P>47.</NO.P><TXT>Sąd odniósł się zatem do właściwych źródeł informacji, które z obiektywnego punktu widzenia nie pozostawiają wątpliwości co do zgodności z prawem zastosowanej metodologii. Sąd wziął pod uwagę pewne czynniki, takie jak klasa produktów i złożoność wzoru, które respektują parametry przedstawione powyżej, tak że wydanemu wyrokowi nie można w tym zakresie niczego zarzucać. Ten zarzut skarżącej winien zatem zostać oddalony.</TXT></NP><NP><NO.P>48.</NO.P><TXT>W końcu w zakresie, w jakim można by uznać, że zarzut ten dotyczy oceny faktów dokonanej we wskazanych wyżej punktach, winien być oddalony, ponieważ jak już o tym wspominałem, charakter odwołania wyłącza kontrolę ustaleń faktycznych dokonanych w postępowaniu w pierwszej instancji.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>D —</NO.P><TXT>Brak uzasadnienia (druga część zarzutu drugiego)</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>49.</NO.P><TXT>Odwołująca się spółka utrzymuje, że OHIM, a także pewne organizacje krajowe zarejestrowały znaki towarowe porównywalne ze spornymi znakami dla towarów z tego samego sektora handlowego. W jej ocenie z tego powodu Sąd i OHIM mają obowiązek uzasadnić odmowę uznania, że znaki te nadają się do spełniania podstawowych funkcji tego rodzaju przedmiotu praw własności intelektualnej.</TXT></NP><NP><NO.P>50.</NO.P><TXT>Sposób spojrzenia na ten zarzut zależy od tego, czy miała miejsce wcześniejsza rejestracja podobnych oznaczeń w systemach krajowych lub porządku wspólnotowym.</TXT></NP><NP><NO.P>51.</NO.P><TXT>W pierwszym przypadku rozwiązanie można znaleźć w pkt 63 i 64 wielokrotnie wyżej powoływanego wyroku w sprawie Henkel, w którym Trybunał stwierdza, że<?PAGE NO="I-565"?> rejestracja znaku towarowego w jednym państwie członkowskim dla określonego towaru nie pociąga za sobą rejestracji identycznego lub podobnego znaku dla tych towarów lub towarów podobnych w innym państwie członkowskim ani też odmowy takiej rejestracji.</TXT></NP><NP><NO.P>52.</NO.P><TXT>Jak podkreśliłem to w opinii przedstawionej w tej sprawie (pkt 24), rozwiązanie to, wynikające z braku organicznego związku między krajowymi systemami prawnymi, których rozwiązania prawne nie muszą prowadzić do tych samych rezultatów<NOTE NOTE.ID="E0047" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Z zastrzeżeniem, że jako pośredni skutek harmonizacji przewidzianej w dyrektywie nr 89/104 narzuca się interpretacja wewnętrznych przepisów w świetle litery i celu tej normy prawa wspólnotowego.</P></NOTE>, stosuje się również w stosunkach pomiędzy OHIM a instytucjami krajowymi. W konsekwencji decyzje podjęte w państwach członkowskich nie są wiążące w Alicante.</TXT></NP><NP><NO.P>53.</NO.P><TXT>Rejestracja znaku towarowego poddana jest regułom szczególnym, znajdującym zastosowanie w konkretnych okolicznościach, a oznaczenie mające charakter odróżniający na określonym terytorium może nie posiadać go przy inaczej wyznaczonym zakresie przestrzennym.</TXT></NP><NP><NO.P>54.</NO.P><TXT>Taka jest odpowiedź zawarta w pkt 56 zaskarżonego wyroku, w której Sąd stwierdza, że rejestracje dokonywane w państwach członkowskich <QUOT.START ID="QS0015" REF.END="QE0015" CODE="201E"/>stanowią czynniki, które nie będąc decydującymi, mogą jedynie być wzięte pod uwagę przy rejestracji wspólnotowego znaku towarowego<QUOT.END ID="QE0015" REF.START="QS0015" CODE="201D"/>. Dodaje on, że <QUOT.START ID="QS0016" REF.END="QE0016" CODE="201E"/>izba odwoławcza […] słusznie wzięła pod uwagę te rejestracje krajowe, precyzując, iż nie doprowadziły one jej do zmiany jej oceny sytuacji<QUOT.END ID="QE0016" REF.START="QS0016" CODE="201D"/>. Można zatem stwierdzić, że z jednej strony OHIM miał prawo zignorować uprzednie obce wpisy bez konieczności uzasadniania swojej decyzji, a z drugiej strony Sąd nie omieszkał uzasadnić swojego rozstrzygnięcia.</TXT></NP><NP><NO.P>55.</NO.P><TXT>Co do rejestracji pochodzących z Alicante, w pkt 55 zaskarżonego wyroku Sąd przedstawia dostatecznie uzasadnione rozumowanie, wyjaśniając, że zgodnie z jego własnym orzecznictwem, wcześniejsze rejestracje nie wiążą OHIM, ponieważ to, czy dane oznaczenie nadaje się do rejestracji, ustalane jest na podstawie właściwych uregulowań i nie ma konieczności stosowania się do wcześniejszej praktyki decyzyjnej izb odwoławczych. Wnosząca odwołanie zgodziła się z tym stanowiskiem.</TXT></NP><NP><NO.P>56.</NO.P><TXT>Nawet gdyby ta odpowiedź została uznana za niewystarczającą, zarzut ten pozbawiony byłby znaczenia, jako że rejestracje, na które powołuje się SiSi-Werke<?PAGE NO="I-566"?> w swoim odwołaniu, noszą datę późniejszą<NOTE NOTE.ID="E0048" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>O rejestrację znaków towarowych nr 2662781 i 2662765 wnioskowano <DATE ISO="20020422">22 kwietnia 2002 r.</DATE>, a nastąpiła ona odpowiednio <DATE ISO="20040301">1</DATE> i <DATE ISO="20040319">19 marca 2004 r.</DATE>; o ostatnią rejestrację, noszącą nr 2899078, wnioskowano <DATE ISO="20021021">21 października 2002 r.</DATE>, zaś dokonano jej <DATE ISO="20040123">23 stycznia 2004 r.</DATE></P></NOTE> od zaskarżonych decyzji administracyjnych. W konsekwencji OHIM nie mógł być związany aktami, które nie istniały jeszcze w tamtym czasie.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>E —</NO.P><TXT>Interes konkurentów jako podstawa rozstrzygnięcia w wyroku (zarzut trzeci)</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>57.</NO.P><TXT>SiSi-Werke zarzuca Sądowi, że w zaskarżonym wyroku zastosował art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94, biorąc pod uwagę jedynie ogólny interes konkurentów, nie uwzględniając przy tym interesu konsumentów, co powinien był zrobić, i zapominając, iż skarżąca używa tych pojemników od wielu lat bez żadnych problemów.</TXT></NP><NP><NO.P>58.</NO.P><TXT>Ten zarzut oparty jest na błędnej analizie zaskarżonego wyroku. Łączna lektura pkt 32 i 54 prowadzi do całkowicie przeciwnych wniosków, ponieważ w pierwszym z tych punktów stwierdzone zostało, że nie można tłumaczyć odmowy rejestracji znaku towarowego interesem konkurentów ani też interes ten nie wystarcza do oceny odróżniającego charakteru znaku towarowego, którego brak został stwierdzony w następnych punktach (pkt 33-53). W pkt 54 podkreślono, że odniesienie w decyzji izby odwoławczej do ryzyka monopolizacji stojących torebek uzasadnione jest faktem, iż potwierdza ono, że ich kształt nie może spełniać zasadniczej funkcji znaku towarowego, <QUOT.START ID="QS0017" REF.END="QE0017" CODE="201E"/>odzwierciedlającej ogólny interes uzasadniający bezwzględną podstawę odmowy rejestracji wymienioną w art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94<QUOT.END ID="QE0017" REF.START="QS0017" CODE="201D"/>.</TXT></NP><NP><NO.P>59.</NO.P><TXT>Nie można zatem uznać, że Sąd stwierdził, iż zgłoszone znaki towarowe pozbawione są charakteru odróżniającego, mając na względzie jedynie konkurentów, jako że zasadnicze stwierdzenia zawarte w wyroku dotyczą niemożności dokonania przez konsumentów wyboru soku owocowego z pełną dozą pewności co do jego pochodzenia, ponieważ omawiane oznaczenie nie niesie ze sobą stosownych informacji co do pochodzenia handlowego tego soku. To interes konsumentów uzasadnia odmowę rejestracji znaków towarowych nienadających się do wyróżniania towarów.</TXT></NP><NP><NO.P>60.</NO.P><TXT>Wobec powyższego ostatni zarzut również winien zostać oddalony.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><?PAGE NO="I-567"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>V —</NO.P><TXT>Co do kosztów</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>61.</NO.P><TXT>W myśl art. 122, interpretowanego w związku z art. 69 § 2 regulaminu, mającego zastosowanie do odwołania na podstawie art. 118, kosztami winna zostać obciążona strona przegrywająca sprawę. Zatem, jeśli zarzuty podniesione przez skarżącą zostaną, jak to sugeruję, oddalone, winna ona zostać obciążona kosztami.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>VI —</NO.P><TXT>Wnioski</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>62.</NO.P><TXT>W świetle argumentów przedstawionych powyżej proponuję Trybunałowi, by oddalił odwołanie wniesione przez Deutsche SiSi-Werke GmbH &amp; Co. Betriebs KG od wyroku wydanego przez Sąd Pierwszej Instancji w dniu <DATE ISO="20040128">28 stycznia 2004 r.</DATE> w sprawach połączonych od T-146/02 do T-153/02 Deutsche SiSi-Werke przeciwko OHIM i by obciążył wnoszącą odwołanie kosztami postępowania.</TXT></NP></GR.SEQ></CONTENTS.CONCLUSION></CONCLUSION>