do daty wdrożenia automatycznego systemu eksportu w ramach UKC określonego w załączniku do decyzji wykonawczej (UE) 2019/2151 w przypadkach objętych kolumnami A1, A2, B1, B4 i C1 załącznika B do niniejszego rozporządzenia;

do daty wdrożenia komponentu 1 elektronicznego systemu procedur specjalnych w ramach UKC określonego w załączniku do decyzji wykonawczej (UE) 2019/2151 w przypadkach objętych kolumnami B2 i B3 załącznika B do niniejszego rozporządzenia;

do daty wdrożenia etapu 5 nowego skomputeryzowanego systemu tranzytowego w ramach UKC określonego w załączniku do decyzji wykonawczej (UE) 2019/2151 w przypadkach objętych kolumną D1 załącznika B do niniejszego rozporządzenia;

do daty wdrożenia etapu 1 potwierdzenia unijnego statusu celnego towarów w ramach UKC określonego w załączniku do decyzji wykonawczej (UE) 2019/2151 w przypadkach objętych kolumną E1 załącznika B do niniejszego rozporządzenia;

do daty wdrożenia wersji 2 systemu kontroli importu w ramach UKC określonego w załączniku do decyzji wykonawczej (UE) 2019/2151 w przypadkach objętych kolumnami F20 i F30 załącznika B do niniejszego rozporządzenia oraz w odniesieniu do powiadomień o zmianie trasy statków powietrznych;

do daty wdrożenia wersji 3 systemu kontroli importu w ramach UKC określonego w załączniku do decyzji wykonawczej (UE) 2019/2151 w przypadkach objętych kolumnami F10, F50 i F51 załącznika B do niniejszego rozporządzenia oraz w odniesieniu do powiadomień o zmianie trasy statków morskich;

do czasu modernizacji krajowych systemów importu określonej w załączniku do decyzji wykonawczej (UE) 2019/2151 w przypadkach objętych kolumnami H1–H4 i I1 załącznika B do niniejszego rozporządzenia.

wspólne wymogi dotyczące danych dla wszystkich procedur:

▼C3

▼M1

specjalne wymogi dotyczące danych w odniesieniu do procedury uszlachetniania czynnego:

▼C3

▼M1

złożeniem zgłoszenia celnego na obszarze celnym Unii innego niż następujące zgłoszenia:

złożeniem wywozowej lub przywozowej deklaracji skróconej na obszarze celnym Unii lub w państwie trzecim, w przypadku gdy umowa w sprawie bezpieczeństwa celnego między Unią a danym państwem trzecim przewiduje stosowanie systemu teleinformatycznego UE;

złożenie deklaracji do czasowego składowania na obszarze celnym Unii;

działanie jako przewoźnik do celów transportu morskiego, śródlądowego lub lotniczego;

działanie jako przewoźnik, który jest podłączony do systemu celnego i życzy sobie otrzymywać wszelkie powiadomienia przewidziane w przepisach prawa celnego dotyczące składania lub zmiany przywozowych deklaracji skróconych;

wniesieniem o rejestrację i zatwierdzenie potwierdzenia unijnego statusu celnego towarów.

rejestracja taka jest wymagana w ustawodawstwie Unii lub w ustawodawstwie państwa członkowskiego;

osoba taka prowadzi działalność, w przypadku której wymagany jest numer EORI zgodnie z wymogami załącznika A i załącznika B.

na wniosek osoby zarejestrowanej;

gdy organ celny wie, że zarejestrowana osoba zakończyła działalność wymagającą rejestracji.

jeżeli w przypadkach, gdy jest to wymagane przez procedurę, której dotyczy wniosek, wnioskodawca jest zarejestrowany zgodnie z art. 9 kodeksu;

jeżeli w przypadkach, gdy jest to wymagane przez procedurę, której dotyczy wniosek, wnioskodawca posiada siedzibę na obszarze celnym Unii;

wniosek złożono organowi celnemu wyznaczonemu do przyjmowania wniosków w państwie członkowskim właściwego organu celnego, o którym mowa w art. 22 ust. 1 akapit trzeci kodeksu;

wniosek nie dotyczy decyzji wydanej z takim samym zamiarem co poprzednia decyzja adresowana do tego samego wnioskodawcy, którą unieważniono lub cofnięto w roku poprzedzającym wniosek ze względu na fakt, że wnioskodawca nie wypełnił obowiązku nałożonego na niego na mocy tej decyzji.

w przypadku zmian wprowadzonych do stosownych przepisów unijnych, mających wpływ na decyzję;

w razie potrzeby, w wyniku prowadzonego monitorowania;

w razie potrzeby, ze względu na informacje dostarczone przez posiadacza decyzji zgodnie z art. 23 ust. 2 kodeksu lub przez inne organy.

organ celny uważa, że mogą istnieć wystarczające podstawy do unieważnienia, cofnięcia lub zmiany decyzji, ale nie dysponuje jeszcze wszystkimi niezbędnymi elementami do podjęcia decyzji w sprawie unieważnienia, cofnięcia lub zmiany;

dany organ celny uważa, że warunki wydania decyzji nie zostały spełnione lub że posiadacz decyzji nie wypełnia wszystkich obowiązków nałożonych na mocy tej decyzji oraz że właściwe jest, aby zagwarantować posiadaczowi decyzji odpowiedni czas na podjęcie środków w celu zapewnienia spełnienia warunków lub wypełnienia obowiązków;

posiadacz decyzji domaga się takiego zawieszenia, ponieważ jest czasowo niezdolny do spełnienia warunków określonych w odniesieniu do decyzji lub nie jest w stanie wypełnić obowiązków nałożonych na mocy tej decyzji.

zawieszenie zostanie cofnięte w przypadkach, o których mowa w art. 16 ust. 1 lit. a), w sytuacji, gdy nie istnieją żadne podstawy do unieważnienia, cofnięcia lub zmiany decyzji zgodnie z art. 23 ust. 3, art. 27 lub 28 kodeksu, w którym to przypadku zawieszenie wygasa z dniem cofnięcia;

zawieszenie zostanie cofnięte w przypadkach, o których mowa w art. 16 ust. 1 lit. b) i c), w sytuacji, gdy posiadacz decyzji podejmuje, w sposób zadowalający organ celny właściwy do wydania decyzji, niezbędne środki w celu zapewnienia spełnienia warunków przewidzianych w decyzji lub wypełnienia obowiązków nałożonych na mocy tej decyzji, w którym to przypadku zawieszenie wygasa z dniem cofnięcia;

zawieszona decyzja zostanie unieważniona, cofnięta lub zmieniona, w którym to przypadku zawieszenie wygasa z dniem unieważnienia, cofnięcia lub zmiany.

komponenty, bez których nie można zapewnić prawidłowego działania sprzętu, maszyny, aparatury lub pojazdu, które zostały dopuszczone do swobodnego obrotu; oraz

są charakterystyczne dla tych towarów; oraz

są przeznaczone do ich normalnej konserwacji i zastąpienia części tego samego rodzaju, które uległy zniszczeniu lub przestały nadawać się do użytku.

energii i paliwa;

instalacji i wyposażenia;

maszyn i narzędzi;

materiałów, które nie wchodzą ani nie są przeznaczone do wejścia w końcowy skład towarów.

produkty powracające są tymi samymi produktami, które zostały wywiezione; oraz

nie zostały one poddane żadnym operacjom wykraczającym poza czynności niezbędne dla zachowania ich w dobrym stanie, gdy znajdowały się w kraju, do którego zostały wywiezione, lub gdy były wywożone.

produkty mineralne wydobyte z ziemi lub dna morskiego kraju korzystającego;

rośliny i produkty roślinne tam uprawiane lub zebrane;

żywe zwierzęta tam urodzone i wyhodowane;

produkty pochodzące od żywych zwierząt tam wyhodowanych;

produkty pochodzące z ubitych zwierząt tam urodzonych i wyhodowanych;

produkty uzyskane przez polowania lub połowy tam przeprowadzone;

produkty akwakultury, o ile ryby, skorupiaki i mięczaki zostały tam urodzone i wyhodowane;

produkty rybołówstwa morskiego i inne produkty wydobyte z morza znajdującego się poza wszystkimi morzami terytorialnymi przez statki tego kraju;

produkty wytworzone na pokładzie statków przetwórni danego kraju wyłącznie z produktów określonych w lit. h);

artykuły używane, które zostały tam zebrane, nadające się tylko do odzyskiwania surowców;

odpady i pozostałości powstałe w wyniku działalności wytwórczej tam przeprowadzonej;

produkty wydobyte z dna morskiego lub z gruntu pod dnem morskim znajdującego się poza wszystkimi morzami terytorialnymi, pod warunkiem posiadania wyłącznych praw do eksploatacji;

towary tam wytworzone wyłącznie z produktów wymienionych w lit. a)–l).

są zarejestrowane w kraju korzystającym lub państwie członkowskim;

pływają pod banderą kraju korzystającego lub państwa członkowskiego;

spełniają jeden z poniższych warunków:

operacje mające na celu zapewnienie zachowania produktów w dobrym stanie podczas transportu i składowania;

dzielenie i łączenie opakowań;

mycie, czyszczenie; usuwanie kurzu, rdzy, oleju, farby lub innych pokryć;

wszelkie prasowanie materiałów lub artykułów włókienniczych;

proste operacje malowania i polerowania;

łuskanie i częściowe lub całkowite bielenie ryżu; polerowanie i glazurowanie zbóż oraz ryżu;

operacje polegające na barwieniu lub aromatyzowaniu cukru lub formowaniu kostek cukru; częściowe lub całkowite mielenie cukru kryształu;

obieranie, drylowanie i łuskanie owoców, orzechów i warzyw;

ostrzenie, proste szlifowanie lub proste cięcie;

przesiewanie, przeglądanie, sortowanie, klasyfikowanie, stopniowanie, dobieranie (łącznie z tworzeniem zestawów artykułów);

proste umieszczanie w butelkach, puszkach, butlach, workach, pudełkach, skrzynkach, umocowanie na kartonach lub deskach oraz wszelkie inne proste operacje związane z pakowaniem;

umieszczanie lub drukowanie znaków, etykiet, logo i innych znaków rozpoznawczych na produktach lub ich opakowaniach;

proste mieszanie produktów, nawet różnych rodzajów; mieszanie cukru z dowolnymi materiałami;

proste dodawanie wody, rozcieńczanie, odwadnianie lub skażanie produktów;

prosty montaż części artykułów w celu utworzenia całego artykułu lub rozkładanie produktów na części;

ubój zwierząt;

połączenie dwóch lub więcej liczby operacji określonych w lit. a)–p).

15 % masy produktu dla produktów objętych działem 2 lub działami od 4 do 24 Systemu Zharmonizowanego, innych niż przetworzone produkty rybołówstwa objęte działem 16;

15 % ceny ex-works produktu w przypadku pozostałych produktów, z wyłączeniem produktów objętych działami 50–63 Systemu Zharmonizowanego, do których zastosowanie mają tolerancje określone w uwagach 6 i 7 części I załącznika 22-03.

Grupa I: Brunei, Filipiny, Kambodża, Indonezja, Laos, Malezja, Mjanma/Birma, Tajlandia, Wietnam;

Grupa II: Boliwia, Ekwador, Gwatemala, Honduras, Kolumbia, Kostaryka, Nikaragua, Panama, Peru, Salwador, Wenezuela;

Grupa III: Bangladesz, Bhutan, Indie, Malediwy, Nepal, Pakistan, Sri Lanka;

Grupa IV: Argentyna, Brazylia, Paragwaj i Urugwaj.

państwa uczestniczące w kumulacji są, w chwili wywozu produktów do Unii, krajami korzystającymi, w odniesieniu do których nie wycofano tymczasowo preferencyjnego traktowania zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 978/2012;

do celów kumulacji regionalnej między krajami jednej grupy regionalnej stosuje się reguły pochodzenia określone w podsekcji 2;

kraje grupy regionalnej zobowiązały się:

zobowiązanie, o którym mowa w lit. c), zostało notyfikowane Komisji przez sekretariat danej grupy regionalnej lub przez inne odpowiednie wspólne ciało reprezentujące wszystkich członków tej grupy.

preferencje taryfowe przysługujące w Unii każdemu z krajów uczestniczących w kumulacji są różne; oraz

w wyniku kumulacji materiały objęte preferencjami korzystałyby z bardziej korzystnego traktowania taryfowego niż to, z którego korzystałyby w przypadku bezpośredniego wywozu do Unii.

spełnione są warunki określone w ust. 2 lit. a) i b); oraz

kraje uczestniczące w takiej kumulacji regionalnej zobowiązały się i wspólnie powiadomiły Komisję o swoim zobowiązaniu, by:

kraje uczestniczące w kumulacji zobowiązały się przestrzegać lub zapewnić przestrzeganie przepisów niniejszej podsekcji, podsekcji 2 i wszystkich innych przepisów dotyczących wdrażania reguł pochodzenia oraz zapewnić współpracę administracyjną niezbędną dla prawidłowego wykonania przepisów niniejszej podsekcji oraz podsekcji 2 w odniesieniu do Unii oraz między sobą;

zainteresowany kraj korzystający złożył Komisji swoje zobowiązanie, o którym mowa w lit. a).

produkty całkowicie uzyskane w kraju korzystającym lub na terytorium korzystającym w rozumieniu art. 60;

produkty uzyskane w tym kraju korzystającym lub na tym terytorium korzystającym, przy wytworzeniu których wykorzystano produkty inne niż te określone w lit. a), pod warunkiem że produkty te poddano wystarczającej obróbce lub przetwarzaniu w rozumieniu art. 61.

produkty mineralne wydobyte z ziemi lub dna morskiego kraju korzystającego lub Unii;

produkty roślinne tam zebrane;

żywe zwierzęta tam urodzone i wyhodowane;

produkty pochodzące od żywych zwierząt tam wyhodowanych;

produkty pochodzące z ubitych zwierząt tam urodzonych i wyhodowanych;

produkty uzyskane przez polowania lub połowy tam przeprowadzone;

produkty rybołówstwa morskiego i inne produkty wydobyte z morza znajdującego się poza wszystkimi morzami terytorialnymi przez statki tego kraju lub terytorium;

produkty wytworzone na pokładzie statków przetwórni danego kraju lub terytorium wyłącznie z produktów określonych w lit. g);

artykuły używane nadające się tylko do odzyskiwania surowców, które zostały tam zebrane;

odpady i pozostałości powstałe w wyniku działalności wytwórczej tam przeprowadzonej;

produkty wydobyte z dna morskiego lub z gruntu pod dnem morskim znajdującego się poza wodami terytorialnymi danego państwa, pod warunkiem że kraj korzystający lub terytorium korzystające lub państwo członkowskie posiada wyłączne prawa do eksploatacji;

towary tam wytworzone wyłącznie z produktów wymienionych w lit. a)–k).

są zarejestrowane lub zgłoszone w kraju lub na terytorium korzystającym lub w państwie członkowskim;

pływają pod banderą kraju lub terytorium korzystającego lub państwa członkowskiego;

przynajmniej w 50 % należą do obywateli kraju lub terytorium korzystającego lub państw członkowskich albo spółki, która ma siedzibę w tym kraju lub na tym terytorium korzystającym, lub w jednym z państw członkowskich, której dyrektor bądź dyrektorzy, przewodniczący zarządu lub rady nadzorczej i większość członków zarządu lub rady są obywatelami tego kraju lub terytorium korzystającego, lub państw członkowskich, oraz w których ponadto, w przypadku spółek, co najmniej połowa kapitału należy do tego kraju lub terytorium korzystającego, lub państw członkowskich, lub podmiotów publicznych lub obywateli danego kraju lub terytorium korzystającego, lub państw członkowskich;

kapitan i oficerowie statków i statków przetwórni są obywatelami kraju lub terytorium korzystającego, lub państw członkowskich;

załoga składa się w przynajmniej 75 % z obywateli kraju lub terytorium korzystającego lub państw członkowskich.

operacje mające na celu zapewnienie zachowania produktów w dobrym stanie podczas transportu i składowania;

dzielenie i łączenie opakowań;

mycie, czyszczenie; usuwanie kurzu, rdzy, oleju, farby lub innych pokryć;

wszelkie prasowanie materiałów i artykułów włókienniczych;

proste operacje malowania i polerowania;

łuskanie, częściowe lub całkowite mielenie, polerowanie i glazurowanie zbóż oraz ryżu;

operacje polegające na barwieniu lub aromatyzowaniu cukru lub formowaniu kostek cukru; częściowe lub całkowite mielenie cukru;

obieranie, drylowanie i łuskanie owoców, orzechów i warzyw;

ostrzenie, proste szlifowanie lub proste cięcie;

przesiewanie, przeglądanie, sortowanie, klasyfikowanie, ocenianie, dobieranie (łącznie z tworzeniem zestawów artykułów);

proste umieszczanie w butelkach, puszkach, butlach, workach, pudełkach, skrzynkach, umocowanie na kartonach lub deskach oraz wszelkie inne proste operacje związane z pakowaniem;

umieszczanie lub drukowanie znaków, etykiet, logo i innych znaków rozpoznawczych na produktach lub ich opakowaniach;

proste mieszanie produktów, nawet różnych rodzajów; mieszanie cukru z dowolnymi materiałami;

proste dodawanie wody, rozcieńczanie albo odwadnianie lub skażanie produktów;

prosty montaż części artykułów w celu utworzenia całego artykułu lub rozkładanie produktów na części;

ubój zwierząt;

połączenie dwóch lub więcej liczby operacji określonych w lit. a)–p).

produkty, których przewóz nie odbywa się przez terytorium innego kraju;

produkty stanowiące pojedynczą przesyłkę, których przewóz odbywa się przez terytorium krajów innych niż kraj korzystający lub terytorium korzystające lub Unia, z dokonaniem, jeżeli wystąpi taka sytuacja, przeładunku albo czasowego składowania w tych krajach, pod warunkiem że dane produkty pozostaną pod nadzorem organów celnych w kraju tranzytu lub składowania i nie zostaną tam poddane operacjom innym niż rozładunek i ponowny załadunek lub jakiejkolwiek operacji innej niż mająca na celu zachowanie ich w dobrym stanie;

produkty, których przewóz odbywa się bez przerw rurociągami przez terytoria inne niż terytorium wywożącego kraju lub terytorium korzystającego, lub Unii.

jednolitego dokumentu przewozowego obejmującego przejazd z państwa wywozu przez kraj tranzytu;

świadectwa wystawionego przez organy celne kraju tranzytu:

bądź, w razie braku powyższych, innych dokumentów poświadczających.

eksporter wysłał te produkty bezpośrednio z kraju lub terytorium korzystającego do państwa, w którym organizowana jest wystawa, i tam je wystawił;

produkty te zostały sprzedane lub zbyte w inny sposób przez eksportera osobie w Unii;

produkty zostały wysłane do Unii w trakcie wystawy lub bezpośrednio po niej w stanie, w jakim zostały wysłane na wystawę;

produkty nie były, od chwili ich wysyłki na wystawę, wykorzystane do celów innych niż prezentacja na tej wystawie.

gdy w wyniku procesów przetwarzania powstaje tylko jeden rodzaj produktów przetworzonych;

gdy w wyniku procesów przetwarzania powstają różne rodzaje produktów przetworzonych, a wszystkie składniki lub części towarów objętych procedurą znajdują się w każdym z tych produktów przetworzonych.

udziału procentowego, jaki produkty przetworzone, dla których powstaje dług celny, mają w łącznej ilości produktów przetworzonych tego samego rodzaju powstałych w ramach procesu przetwarzania;

udziału procentowego, jaki łączna ilość produktów przetworzonych tego samego rodzaju – niezależnie od tego, czy powstaje dług celny – ma w łącznej ilości wszystkich produktów przetworzonych powstałych w ramach procesu przetwarzania.

mogło być wydane pozwolenie na objęcie towarów procedurą końcowego przeznaczenia; oraz

warunki zwolnienia z cła lub obniżenia stawki celnej ze względu na szczególne przeznaczenie tych towarów byłyby spełnione w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego o objęcie towarów procedurą uszlachetniania czynnego.

produkty przetworzone powstałe w ramach procedury uszlachetniania czynnego zostają przywiezione bezpośrednio lub pośrednio przez odpowiedniego posiadacza pozwolenia w okresie jednego roku od ich powrotnego wywozu;

w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego o objęcie towarów procedurą uszlachetniania czynnego towary podlegałyby środkowi polityki rolnej lub handlowej, tymczasowemu lub ostatecznemu cłu antydumpingowemu, cłu wyrównawczemu, środkowi ochronnemu lub cłu dodatkowemu wynikającemu z zawieszenia koncesji, gdyby zgłoszono je do dopuszczenia do obrotu;

zgodnie z art. 166 nie było konieczne sprawdzenie warunków ekonomicznych.

ustanowienie hipoteki, długu gruntowego, zastawu użytkowego lub innego prawa uważanego za równoważne prawu dotyczącemu nieruchomości;

przelew wierzytelności, ustanowienie zastawu, połączone lub niepołączone z utratą posiadania, na towarach, papierach wartościowych lub wierzytelnościach lub na bankowej książeczce oszczędnościowej lub na wpisie do państwowego rejestru długów;

ustanowienie umownej solidarności dłużników w odniesieniu do pełnej kwoty długu przez osobę trzecią upoważnioną do tego przez organy celne lub przedstawienie weksla, którego zapłata jest zagwarantowana przez osobę trzecią;

depozyt w gotówce lub inny środek płatności uznany za równoważny z depozytem w gotówce, w walucie innej niż euro lub waluta państwa członkowskiego, w którym zabezpieczenie jest wymagane;

udział, pod warunkiem wpłaty składki, w ogólnym systemie zabezpieczeń zarządzanym przez organy celne.

prowadzi system rachunkowości zgodny z ogólnie przyjętymi zasadami rachunkowości obowiązującymi w państwie członkowskim, w którym prowadzona jest księgowość, wyraża zgodę na przeprowadzanie kontroli celnych opartych na audycie oraz prowadzi historyczną ewidencję danych na potrzeby przedstawienia ścieżki audytu od chwili wprowadzenia danych do akt;

ustanowił strukturę administracyjną odpowiednią dla charakteru i rozmiaru prowadzonej przez siebie działalności, która umożliwia zarządzanie przepływem towarów, a także przeprowadza kontrole wewnętrzne zapewniające możliwość zapobiegania, wykrywania i korygowania błędów oraz możliwość zapobiegania nielegalnym lub nieprawidłowym transakcjom oraz wykrywania takich transakcji;

nie został postawiony w stan upadłości;

w okresie trzech lat przed złożeniem wniosku wywiązywał się z zobowiązań finansowych związanych z uiszczaniem należności celnych i wszelkich innych należności, podatków lub opłat pobieranych w związku z przywozem lub wywozem towarów;

wykaże na podstawie ewidencji i informacji obejmujących okres trzech lat poprzedzających złożenie wniosku, że jego sytuacja finansowa umożliwia mu wywiązanie się ze spoczywających na nim zobowiązań, biorąc pod uwagę rodzaj i skalę prowadzonej działalności gospodarczej, a także udowodni, że nie posiada żadnych ujemnych aktywów netto, chyba że istnieje możliwość pokrycia takich aktywów.

prowadzi system rachunkowości zgodny z ogólnie przyjętymi zasadami rachunkowości obowiązującymi w państwie członkowskim, w którym prowadzona jest księgowość, wyraża zgodę na przeprowadzanie kontroli celnych opartych na audycie oraz prowadzi historyczną ewidencję danych na potrzeby przedstawienia ścieżki audytu od chwili wprowadzenia danych do akt;

ustanowił strukturę administracyjną odpowiednią dla charakteru i rozmiaru prowadzonej przez siebie działalności, która umożliwia zarządzanie przepływem towarów, a także przeprowadza kontrole wewnętrzne zapewniające możliwość zapobiegania, wykrywania i korygowania błędów oraz możliwość zapobiegania nielegalnym lub nieprawidłowym transakcjom oraz wykrywania takich transakcji;

zapewnia, że odpowiedni pracownicy zostali poinstruowani o obowiązku powiadamiania organów celnych w każdym przypadku wykrycia trudności związanych z przestrzeganiem przepisów, oraz ustanawia procedury powiadamiania organów celnych o wystąpieniu takich trudności;

nie został postawiony w stan upadłości;

w okresie trzech lat przed złożeniem wniosku wywiązywał się z zobowiązań finansowych związanych z uiszczaniem należności celnych i wszelkich innych należności, podatków lub opłat pobieranych w związku z przywozem lub wywozem towarów;

wykaże na podstawie ewidencji i informacji obejmujących okres trzech lat poprzedzających złożenie wniosku, że jego sytuacja finansowa umożliwia mu wywiązanie się ze spoczywających na nim zobowiązań, biorąc pod uwagę rodzaj i skalę prowadzonej działalności gospodarczej, a także udowodni, że nie posiada żadnych ujemnych aktywów netto, chyba że istnieje możliwość pokrycia takich aktywów.

prowadzi system rachunkowości zgodny z ogólnie przyjętymi zasadami rachunkowości obowiązującymi w państwie członkowskim, w którym prowadzona jest księgowość, wyraża zgodę na przeprowadzanie kontroli celnych opartych na audycie oraz prowadzi historyczną ewidencję danych na potrzeby przedstawienia ścieżki audytu od chwili wprowadzenia danych do akt;

zapewnia organowi celnemu możliwość uzyskania fizycznego dostępu do swoich systemów rachunkowości oraz, w stosownych przypadkach, do swojej ewidencji handlowej i transportowej;

korzysta z systemu logistycznego zapewniającego możliwość identyfikowania towarów unijnych i nieunijnych, wskazując – w stosownych przypadkach – lokalizację tych towarów;

ustanowił strukturę administracyjną odpowiednią dla charakteru i rozmiaru prowadzonej przez siebie działalności, która umożliwia zarządzanie przepływem towarów, a także przeprowadza kontrole wewnętrzne zapewniające możliwość zapobiegania, wykrywania i korygowania błędów oraz możliwość zapobiegania nielegalnym lub nieprawidłowym transakcjom oraz wykrywania takich transakcji;

w stosownych przypadkach, stosuje odpowiednie procedury obsługi licencji i pozwoleń przyznanych zgodnie ze środkami polityki handlowej lub związanych z handlem produktami rolnymi;

stosuje odpowiednie procedury archiwizacji ewidencji i informacji oraz ochrony przed utratą informacji;

zapewnia, że odpowiedni pracownicy zostali poinstruowani o obowiązku powiadamiania organów celnych w każdym przypadku wykrycia trudności związanych z przestrzeganiem przepisów, oraz ustanawia procedury powiadamiania organów celnych o wystąpieniu takich trudności;

stosuje odpowiednie środki bezpieczeństwa w celu zapewnienia ochrony swojego systemu komputerowego przed nieupoważnionym dostępem oraz w celu ochrony dokumentacji;

nie został postawiony w stan upadłości;

w okresie trzech lat przed złożeniem wniosku wywiązywał się z zobowiązań finansowych związanych z uiszczaniem należności celnych i wszelkich innych należności, podatków lub opłat pobieranych w związku z przywozem lub wywozem towarów;

wykaże na podstawie ewidencji i informacji obejmujących okres trzech lat poprzedzających złożenie wniosku, że jego sytuacja finansowa umożliwia mu wywiązanie się ze spoczywających na nim zobowiązań, biorąc pod uwagę rodzaj i skalę prowadzonej działalności gospodarczej, a także udowodni, że nie posiada żadnych ujemnych aktywów netto, chyba że istnieje możliwość pokrycia takich aktywów.

jeżeli złożono wniosek o umorzenie na podstawie art. 118, 119 lub 120 kodeksu – warunki określone w danym artykule są prawdopodobnie spełnione;

jeżeli złożono wniosek o umorzenie na podstawie art. 117 kodeksu – warunki określone w art. 117 i art. 45 ust. 2 kodeksu są prawdopodobnie spełnione.

zidentyfikowano przynajmniej jednego innego dłużnika zgodnie z art. 79 ust. 3 lit. b) lub c) kodeksu;

dłużnik, o którym mowa w lit. a), został powiadomiony o kwocie należności celnych przywozowych lub wywozowych zgodnie z art. 102 kodeksu;

osoba, o której mowa w art. 79 ust. 3 lit. a) kodeksu, nie jest uważana za dłużnika zgodnie z art. 79 ust. 3 lit. b) lub c) kodeksu i nie można jej zarzucić oszustwa ani rażącego zaniedbania.

zabezpieczenie obejmujące całą kwotę przedmiotowych należności celnych przywozowych lub wywozowych już istnieje, a gwarant nie został zwolniony ze swoich zobowiązań;

na podstawie udokumentowanej oceny zostało stwierdzone, że wymóg złożenia zabezpieczenia mógłby spowodować poważne gospodarcze lub społeczne trudności dłużnika.

jeżeli sprawa obejmująca kwestie identyczne lub porównywalne pod względem faktycznym i prawnym jest w toku przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej zgodnie z art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, termin podjęcia decyzji w sprawie zwrotu lub umorzenia może zostać przedłużony o okres kończący się najpóźniej 30 dni po dniu wydania wyroku Trybunału Sprawiedliwości;

jeżeli decyzja w sprawie zwrotu lub umorzenia jest uzależniona od wyniku wniosku o późniejszą weryfikację dowodu preferencyjnego pochodzenia złożonego zgodnie z art. 109, 110 lub 125 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447 lub złożonego zgodnie z daną umową preferencyjną, termin podjęcia decyzji w sprawie zwrotu lub umorzenia może zostać przedłużony o okres weryfikacji, o której mowa w art. 109, 110 lub 125 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447 lub w danej umowie preferencyjnej, nie dłużej jednak niż o 15 miesięcy od dnia przesłania wniosku; oraz

jeżeli decyzja w sprawie zwrotu lub umorzenia jest uzależniona od wyniku procedury konsultacji mającej na celu zapewnienie, na szczeblu unijnym, prawidłowej i jednolitej klasyfikacji taryfowej lub prawidłowego i jednolitego określenia pochodzenia danych towarów oraz prowadzonej zgodnie z art. 23 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447, termin podjęcia decyzji w sprawie zwrotu lub umorzenia może zostać przedłużony o okres kończący się najpóźniej 30 dni po dniu powiadomienia przez Komisję o cofnięciu zawieszenia wydawania decyzji WIT i decyzji WIP zgodnie z art. 23 ust. 3 tego rozporządzenia wykonawczego.

streszczenie sprawy;

szczegółowe informacje, z których wynika, że warunki określone w art. 119 lub art. 120 kodeksu są spełnione;

oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, lub oświadczenie państwa członkowskiego potwierdzające, że uznaje się, iż zainteresowana osoba zapoznała się z aktami sprawy i nie ma nic do dodania.

akta sprawy są wyraźnie niekompletne, gdyż nie zawierają niczego, co by uzasadniało rozpatrzenie sprawy przez Komisję;

na mocy art. 116 ust. 3 akapit drugi kodeksu sprawa nie powinna była zostać przedłożona Komisji;

państwo członkowskie przekazało Komisji nowe informacje o charakterze mogącym znacząco zmienić ocenę stanu faktycznego prawnego sprawy, podczas gdy Komisja nadal rozpatruje tę sprawę.

towarów wprowadzonych na obszar celny Unii, który są objęte dozorem celnym, w celu określenia ich statusu celnego;

towarów czasowo składowanych;

towarów objętych dowolną procedurą specjalną z wyjątkiem tranzytu wewnętrznego, procedury uszlachetniania biernego i procedury końcowego przeznaczenia;

produktów rybołówstwa morskiego złowionych przez unijny statek rybacki poza obszarem celnym Unii, na wodach innych niż wody terytorialne państwa trzeciego, które wprowadzono na obszar celny Unii, jak określono w art. 129;

towarów uzyskanych z produktów określonych w lit. d) na pokładzie takiego statku lub unijnego statku przetwórni, przy których wytworzeniu zostały użyte inne produkty o unijnym statusie celnym, które wprowadzono na obszar celny Unii w sposób określony w art. 129;

produktów rybołówstwa morskiego i innych produktów wydobytych lub złowionych przez statki pływające pod banderą państwa trzeciego w obrębie obszaru celnego Unii.

w przypadku towarów przewożonych drogą powietrzną i załadowanych lub przeładowanych w unijnym porcie lotniczym w celu przesyłki do innego unijnego portu lotniczego, bez zatrzymywania się poza obszarem celnym Unii, pod warunkiem że przewóz odbywa się z zastosowaniem jednolitego dokumentu przewozowego wystawionego w państwie członkowskim;

w przypadku towarów transportowanych drogą morską i przewożonych między portami unijnymi regularną linią żeglugową, na którą zostało wydane pozwolenie zgodnie z art. 120;

w przypadku towarów przewożonych drogą kolejową i transportowanych przez państwo trzecie będące stroną Konwencji o wspólnej procedurze tranzytowej z zastosowaniem jednolitego dokumentu przewozowego wystawionego w państwie członkowskim oraz jeżeli taka możliwość jest przewidziana w umowie międzynarodowej.

towary, które przewieziono z jednego miejsca do drugiego znajdującego się na obszarze celnym Unii i które czasowo opuściły ten obszar drogą morską lub powietrzną bez zatrzymywania się poza tym obszarem;

towary, które przewieziono z jednego miejsca do drugiego znajdującego się na obszarze celnym Unii przez terytorium spoza obszaru celnego Unii, bez przeładunku, przy czym transport odbywa się na podstawie jednolitego dokumentu przewozowego wystawionego w państwie członkowskim;

towary, które przewieziono z jednego miejsca do drugiego znajdującego się na obszarze celnym Unii przez terytorium spoza obszaru celnego Unii i które przeładowano poza obszarem celnym Unii na inny środek transportu niż ten, na który zostały pierwotnie załadowane, przy czym transport odbywa się na podstawie jednolitego dokumentu przewozowego wystawionego w państwie członkowskim. Jeżeli nowy dokument przewozowy jest wystawiany poza obszarem celnym Unii, oryginalny jednolity dokument przewozowy udostępnia się organom celnym przy powrotnym wprowadzeniu do Unii;

silnikowe pojazdy drogowe zarejestrowane w państwie członkowskim, które tymczasowo opuściły i ponownie wjechały na obszar celny Unii;

opakowania, palety i inne podobne materiały, z wyjątkiem kontenerów, należące do osoby mającej siedzibę na obszarze celnym Unii i wykorzystywane w transporcie towarowym, które tymczasowo opuściły i ponownie wjechały na obszar celny Unii;

towary znajdujące się w bagażu przewożonym przez pasażera, które nie są przeznaczone do celów handlowych i które tymczasowo opuściły i ponownie wjechały na obszar celny Unii.

przedsiębiorstwo żeglugowe posiada siedzibę na obszarze celnym Unii;

spełniło kryterium określone w art. 39 lit. a) kodeksu;

zobowiązało się do przekazania organowi celnemu właściwemu do wydania decyzji informacji, o których mowa w art. 121 ust. 1, po wydaniu pozwolenia; oraz

zobowiązało się nie zawijać na trasach regularnych linii żeglugowych do żadnego portu na terytorium spoza obszaru celnego Unii lub w jakimkolwiek wolnym obszarze celnym w porcie unijnym oraz zobowiązało się nie przeprowadzać przeładunku na morzu.

nazwy statków przydzielonych do obsługi regularnej linii żeglugowej;

nazwy portu, z którego dany statek rozpoczyna operację w ramach regularnej linii żeglugowej;

nazwy portów, do których statki będą zawijać.

dane dotyczące wniosków;

pozwolenia na utworzenie regularnej linii żeglugowej i, w stosownych przypadkach, ich zmiany lub cofnięcia;

nazwy portów zawinięcia oraz nazwy statków, które mają obsługiwać linię;

wszelkie inne istotne informacje.

faktury dotyczącej towarów;

dokumentu przewozowego dotyczącego towarów.

nazwę i pełny adres przedsiębiorstwa żeglugowego;

nazwę statku;

miejsce i datę załadunku;

miejsce rozładunku.

dokumentu T2L lub T2LF bez konieczności składania wniosku o zatwierdzenie;

manifestu celnego towarów bez konieczności zwrócenia się do właściwego urzędu celnego z wnioskiem o zatwierdzenie i rejestrację potwierdzenia.

wnioskodawca posiada siedzibę na obszarze celnym Unii;

wnioskodawca regularnie wystawia potwierdzenie unijnego statusu celnego towarów lub właściwe organy celne wiedzą, że wnioskodawca jest w stanie spełnić wymogi określone w kodeksie i w niniejszym rozporządzeniu dotyczące stosowania tych potwierdzeń;

wnioskodawca spełnia kryteria określone w art. 39 lit. a), b) i d) kodeksu;

właściwy organ celny uważa, że będzie w stanie, bez niewspółmiernie dużego wysiłku administracyjnego, nadzorować potwierdzenia unijnego statusu wydane przez wnioskodawcę i przeprowadzać kontrole.

warunki, na jakich ewidencję udostępnia się organom celnym do celów kontroli i przechowuje przez co najmniej trzy lata;

sposób potwierdzania przez upoważnionego wystawcę właściwego wykorzystania tych potwierdzeń;

termin i sposób informowania przez upoważnionego wystawcę właściwego urzędu celnego w celu umożliwienia mu przeprowadzenia ewentualnej kontroli przed wysyłką towarów.

dana osoba nie popełniła poważnego lub ponownego naruszenia przepisów prawa celnego lub podatkowego;

właściwe organy celne mogą zapewnić nadzór i kontrolę procedury, nie podejmując wysiłków administracyjnych nieproporcjonalnych w stosunku do wymagań danej osoby;

dana osoba prowadzi ewidencję umożliwiającą organom celnym przeprowadzenie skutecznej kontroli; oraz

dana osoba regularnie wydaje potwierdzenie unijnego statusu celnego towarów, lub o której organy celne wiedzą, że jest ona w stanie wypełnić zobowiązania prawne dotyczące wykorzystania tych potwierdzeń.

urząd celny, na którym spoczywa obowiązek uprzedniego zatwierdzenia formularzy „T2F” lub „T2LF” stosowanych do sporządzenia danych dokumentów do celów art. 128b ust. 1;

sposób potwierdzania przez upoważnionego wystawcę właściwego wykorzystania tych formularzy;

wyłączone kategorie lub przemieszczania towarów;

termin i sposób informowania przez upoważnionego wystawcę właściwego urzędu celnego w celu umożliwienia mu przeprowadzenia ewentualnej kontroli przed wysyłką towarów;

dane z przedniej strony dokumentów handlowych lub pola „C. Urząd wyjścia”, które znajdują się na przedniej stronie formularzy stosowanych do sporządzania dokumentów „T2L” lub „T2LF” i, w stosownych przypadkach, formularzy uzupełniających, zostają:

najpóźniej w chwili przesyłki towarów upoważniony wystawca musi wypełnić i podpisać formularz. Musi on ponadto w polu „D. Kontrola urzędu wywozu” dokumentu „T2L” lub „T2LF” lub w widocznym miejscu stosowanego dokumentu handlowego wpisać nazwę właściwego urzędu celnego, datę wystawienia dokumentu oraz jedną z następujących adnotacji:

mają siedzibę w Unii;

regularnie wydają potwierdzenie unijnego statusu celnego towarów, lub o których organy celne wiedzą, że są one w stanie wypełnić zobowiązania prawne dotyczące wykorzystania tych potwierdzeń;

nie dopuściły się poważnego lub ponownego naruszenia przepisów celnych lub podatkowych;

do celów przekazywania informacji między portami wyjścia i przeznaczenia na obszarze celnym Unii stosują one systemy elektronicznej wymiany danych;

realizują znaczącą liczbę rejsów między państwami członkowskimi po uznanych trasach.

organy celne mogą zapewnić nadzór i kontrolę procedury, nie podejmując wysiłków administracyjnych nieproporcjonalnych w stosunku do wymagań danych osób; i

osoby korzystające z uproszczeń prowadzą ewidencję umożliwiającą organom celnym przeprowadzenie skutecznej kontroli.

z portu wyjścia do portu przeznaczenia manifest przesyłany jest z wykorzystaniem systemu elektronicznej wymiany danych;

przedsiębiorstwo żeglugowe wpisuje do manifestu informacje określone w art. 126a;

manifest przesyłany w drodze elektronicznej wymiany danych (manifest przesłany w formie wymiany danych) przedstawiany jest organom celnym portu wyjścia najpóźniej w dniu roboczym następującym po dniu wypłynięcia statku i w każdym przypadku przed przybyciem statku do portu przeznaczenia. Organy celne mogą zażądać przedstawienia wydruku manifestu przesłanego w formie wymiany danych, jeżeli nie mają dostępu do zatwierdzonego przez organy celne systemu informacyjnego zawierającego manifest przesłany w formie wymiany danych;

manifest przesłany w formie wymiany danych przedstawia się organom celnym w porcie przeznaczenia. Organy celne mogą zażądać przedstawienia wydruku manifestu przesłanego w formie wymiany danych, jeżeli nie mają dostępu do zatwierdzonego przez organy celne systemu informacyjnego zawierającego manifest przesłany w formie wymiany danych.

przedsiębiorstwo żeglugowe powiadamia organy celne o wszystkich naruszeniach przepisów i nieprawidłowościach;

tak szybko, jak jest to możliwe, organy celne portu przeznaczenia powiadamiają organy celne portu wyjścia oraz organy, które wydały pozwolenie, o wszystkich naruszeniach przepisów lub nieprawidłowościach.

miejsce połowu produktów rybołówstwa morskiego, umożliwiające ustalenie, że produkty lub towary mają unijny status celny zgodnie z art. 129;

produkty rybołówstwa morskiego (nazwa i rodzaj) oraz ich masę brutto (w kg);

rodzaj towarów otrzymanych z produktów rybołówstwa morskiego, o których mowa w lit. b), opisanych w sposób umożliwiający ich sklasyfikowanie w ramach nomenklatury scalonej oraz ich masę brutto (w kg).

zatwierdzenie przez organ celny tego państwa lub terytorium;

daty przybycia produktów i towarów do danego państwa lub terytorium oraz ich wyprowadzenia z tego państwa lub terytorium;

środek transportu wykorzystywany w celu ponownej przesyłki na obszar celny Unii;

adres organu celnego, o którym mowa w lit. a).

tytuł V rozdziały 2, 3 i 4 kodeksu;

tytuł VIII rozdziały 2 i 3 kodeksu;

tytuł V rozdziały 2 i 3 niniejszego rozporządzenia;

tytuł VIII rozdziały 2 i 3 niniejszego rozporządzenia.

towary o charakterze niehandlowym;

towary o charakterze handlowym znajdujące się w bagażu osobistym podróżnych, pod warunkiem że ich wartość nie przekracza 1 000  EUR lub ich masa netto nie przekracza 1 000  kg;

produkty uzyskane przez unijnych rolników z gospodarstw znajdujących się w państwie trzecim oraz produkty pochodzące z połowów, działalności rybnych gospodarstw hodowlanych oraz łowiectwa, które są objęte zwolnieniem z należności celnych na mocy art. 35–38 rozporządzenia (WE) nr 1186/2009;

nasiona, nawozy i produkty do uprawy gleby i pielęgnacji roślin uprawnych przywożone przez producentów rolnych z państw trzecich do użytku w gospodarstwach znajdujących się na obszarze bezpośrednio sąsiadującym z tymi państwami, które są objęte zwolnieniem z należności celnych na mocy art. 39–40 rozporządzenia (WE) nr 1186/2009.

palety, kontenery i środki transportu oraz części zamienne, akcesoria i wyposażenie do odnośnych palet, kontenerów i środków transportu, o których mowa w art. 208–216;

rzeczy osobiste oraz sprzęt sportowy, o których mowa w art. 219;

materiały o charakterze socjalnym dla marynarzy, używane na statkach zaangażowanych w międzynarodowy ruch morski, o których mowa w art. 220 lit. a);

sprzęt medyczny, chirurgiczny i laboratoryjny, o którym mowa w art. 222;

zwierzęta, o których mowa w art. 223, pod warunkiem że są przeznaczone do celów sezonowego pasterstwa wędrownego, wypasu albo do prowadzenia prac lub transportu;

sprzęt, o którym mowa w art. 224 lit. a);

instrumenty i aparaty niezbędne lekarzowi w celu zapewnienia pomocy pacjentowi czekającemu na organ do przeszczepu, spełniające warunki określone w art. 226 ust. 1;

materiały do pomocy w przypadku katastrof wykorzystywane w połączeniu ze środkami podejmowanymi w celu walki ze skutkami katastrof lub podobnych sytuacji oddziałujących na obszar celny Unii;

przenośne instrumenty muzyczne, jak również towarzyszące im przyrządy pomocnicze, aparatura lub wyposażenie, o których mowa w dziale 92 uwaga 1 lit. b) Nomenklatury scalonej określonej w załączniku I do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87, jeżeli akcesoria te są przewożone i używane wraz z przenośnymi instrumentami muzycznymi oraz gdy przenośne instrumenty muzyczne i te akcesoria są czasowo przywożone przez podróżnych i przeznaczone do użytku jako wyposażenie zawodowe;

opakowania przywożone z zawartością lub bez i przeznaczone do powrotnego wywozu, z zawartością bądź bez, noszące trwałe, nieusuwalne oznakowania identyfikujące osobę mającą siedzibę na obszarze celnym Unii lub poza obszarem celnym Unii;

urządzenia zabezpieczające i śledzące ładunki, umieszczone wewnątrz opakowań lub przymocowane do opakowań;

sprzęt radiowy i telewizyjny do produkcji i nadawania oraz pojazdy specjalnie przystosowanych do celów produkcji i transmisji radiowych i telewizyjnych wraz z wyposażeniem, przywożone przez organizacje publiczne lub prywatne mające swoją siedzibę poza obszarem celnym Unii i zaakceptowane przez organy celne, które wydały pozwolenie na dokonanie odprawy czasowej takiego sprzętu i pojazdów;

inne towary, o ile zezwolą na to organy celne.

towary o charakterze niehandlowym;

towary o charakterze handlowym, pod warunkiem że ich wartość nie przekracza 1 000  EUR lub ich masa netto nie przekracza 1 000  kg;

środki transportu zarejestrowane na obszarze celnym Unii i przeznaczone do powrotnego przywozu oraz części zamienne, akcesoria i wyposażenie do odnośnych środków transportu;

zwierzęta domowe wywożone w chwili przenoszenia działalności rolniczej z Unii do państwa trzeciego, które są objęte zwolnieniem z należności celnych na mocy art. 115 rozporządzenia (WE) nr 1186/2009;

produkty uzyskane przez producentów rolnych na obszarach znajdujących się w Unii, które są objęte zwolnieniem z należności celnych na mocy art. 116, 117 i 118 rozporządzenia (WE) nr 1186/2009;

nasiona wywożone przez producentów rolnych w celu wykorzystania na obszarach położonych w państwach trzecich, które są objęte zwolnieniem z należności celnych na mocy art. 119 i 120 rozporządzenia (WE) nr 1186/2009;

ściółka i pasze dla zwierząt w czasie wywozu, które są objęte zwolnieniem z należności celnych na mocy art. 121 rozporządzenia (WE) nr 1186/2009.

towary, o których mowa w art. 137;

przenośne instrumenty muzyczne, jak również towarzyszące im przyrządy pomocnicze, aparatura lub wyposażenie, o których mowa w dziale 92 uwaga 1 lit. b) Nomenklatury scalonej określonej w załączniku I do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87, gdy akcesoria te są przewożone i używane wraz z przenośnymi instrumentami muzycznymi oraz gdy przenośne instrumenty muzyczne i te akcesoria są czasowo wywożone przez podróżnych i przeznaczone do użytku przez podróżnych;

przesyłki z korespondencją;

towary przewożone na odpowiedzialność operatora pocztowego lub towary w przesyłce ekspresowej, których wartość nie przekracza 1 000  EUR i które nie podlegają należnościom celnym wywozowym;

narządy i inne tkanki ludzkie lub zwierzęce lub krew ludzka, przeznaczone do trwałych przeszczepów, implantacji lub transfuzji w nagłych przypadkach;

towary objęte formularzem NATO 302 lub formularzem UE 302.

przejście pasem zielonym lub „nic do zgłoszenia” w urzędzie celnym, w którym istnieje system dwóch pasów;

przejście przez urząd celny nieposiadający dwóch kontrolowanych pasów;

umieszczenie naklejki samoprzylepnej lub plakietki zgłoszenia celnego „nic do zgłoszenia” na przedniej szybie samochodu osobowego, o ile taka możliwość przewidziana jest w przepisach krajowych;

samą czynność przekroczenia przez towary granicy obszaru celnego Unii w jednej z następujących sytuacji:

▼M14

▼M12

wnioskodawca spełnia kryterium określone w art. 39 lit. a) kodeksu;

w stosownych przypadkach stosuje odpowiednie procedury obsługi pozwoleń przyznanych zgodnie ze środkami polityki handlowej lub związanych z handlem produktami rolnymi;

wnioskodawca zapewnia, że odpowiedni pracownicy zostali poinstruowani o obowiązku powiadamiania organów celnych w każdym przypadku wykrycia trudności związanych z przestrzeganiem przepisów, oraz ustanawia procedury powiadamiania organów celnych o wystąpieniu takich trudności;

w stosownych przypadkach, stosuje odpowiednie procedury obsługi pozwoleń na przywóz i pozwoleń na wywóz związanych z zakazami lub ograniczeniami, w tym środki mające na celu rozróżnianie towarów objętych zakazami lub ograniczeniami od innych towarów oraz zapewnienie przestrzegania takich zakazów i ograniczeń.

Jeżeli nie powstał dług celny, termin na złożenie zgłoszenia uzupełniającego nie może przekraczać 30 dni od daty zwolnienia towarów.

W należycie uzasadnionych okolicznościach organy celne zezwalają na dłuższy termin na złożenie zgłoszenia uzupełniającego, o którym mowa w ust. 1, 3 lub 3a. Termin ten nie może przekraczać 120 dni od daty zwolnienia towarów. Jednakże w wyjątkowych, należycie uzasadnionych okolicznościach związanych z wartością celną towarów termin ten może zostać przedłużony do maksymalnie dwóch lat od daty zwolnienia towarów.

wniosek złożono w terminie 90 dni od daty przyjęcia zgłoszenia;

towary nie zostały wykorzystane w sposób niezgodny z procedurą celną, do której zostałyby zgłoszone, gdyby nie popełniono błędu;

w chwili złożenia błędnego zgłoszenia spełnione zostały warunki objęcia towarów procedurą celną, do której zostałyby zgłoszone, gdyby nie popełniono błędu;

złożono zgłoszenie celne do procedury celnej, do której towary zostałyby zgłoszone, gdyby nie popełniono błędu.

wniosek złożono w terminie 90 dni od daty przyjęcia zgłoszenia;

błędnie zgłoszone towary nie zostały użyte w inny sposób niż ten, na który zezwolono w ich pierwotnym stanie i zostały przywrócone do swojego początkowego stanu;

ten sam urząd celny jest właściwy zarówno do błędnie zgłoszonych towarów, jak i do towarów, które zgłaszający zamierzał zgłosić;

towary mają zostać zgłoszone do takiej samej procedury celnej co błędnie zgłoszone towary.

wniosek złożono w terminie 90 dni od dnia przyjęcia zgłoszenia celnego;

towary wywieziono, aby zwrócić je na pierwotny adres dostawcy lub na inny adres wskazany przez tego dostawcę.

a) jeżeli towary zwolniono do wywozu, powrotnego wywozu lub uszlachetnienia biernego i nie opuściły obszaru celnego Unii;

jeżeli towary unijne błędnie zgłoszono do procedury celnej stosowanej wobec towarów nieunijnych, a ich status celny jako towarów unijnych został potem potwierdzony za pomocą T2L, T2LF lub manifestu celnego towarów;

jeżeli towary błędnie zgłoszono w ramach więcej niż jednego zgłoszenia celnego;

jeżeli pozwolenie z mocą wsteczną przyznano zgodnie z art. 211 ust. 2 kodeksu;

jeżeli towary unijne objęto procedurą składowania celnego zgodnie z art. 237 ust. 2 kodeksu i nie można ich dłużej obejmować tą procedurą zgodnie z art. 237 ust. 2 kodeksu;

jeżeli towary zostały dopuszczone do obrotu i organom celnym wykazano w sposób przekonujący, że towary nie zostały użyte lub zużyte na obszarze celnym Unii, pod warunkiem że:

▼C7

zgłaszający dostarcza urzędowi celnemu wywozu lub, w przypadku uszlachetniania biernego, urzędowi celnemu objęcia dowody, że towary nie opuściły obszaru celnego Unii;

jeżeli zgłoszenie celne ma formę papierową, zgłaszający ponownie przedstawia urzędowi celnemu wywozu lub, w przypadku uszlachetniania biernego, urzędowi celnemu objęcia wszystkie kopie zgłoszenia celnego, wraz ze wszystkimi innymi dokumentami, które zostały mu wydane w związku z przyjęciem zgłoszenia;

zgłaszający dostarcza urzędowi celnemu wywozu dowody, że wszelkie refundacje i inne kwoty lub korzyści finansowe przewidziane w związku z wywozem danych towarów zostały zwrócone lub że właściwe organy podjęły niezbędne środki w celu zapewnienia, że nie zostały one zapłacone;

zgłaszający wywiązuje się ze wszelkich pozostałych zobowiązań, którymi jest objęty w odniesieniu do towarów;

anuluje się wszelkie korekty dokonane w pozwoleniu na wywóz przedstawionym wraz ze zgłoszeniem celnym.

dopuszczenia do obrotu;

składowania celnego;

odprawy czasowej;

końcowego przeznaczenia;

uszlachetniania czynnego;

uszlachetniania biernego;

wywozu;

powrotnego wywozu.

wnioskodawca jest zaufanym przedsiębiorcą; oraz

towary mają zostać wprowadzone do Irlandii Północnej z innej części Zjednoczonego Królestwa transportem bezpośrednim i uznaje się, że nie istnieje ryzyko, że zostaną następnie przemieszczone do Unii w rozumieniu art. 5 ust. 1 i 2 protokołu; oraz

wnioskodawca zapewnia, że odpowiedni pracownicy zostali poinstruowani o obowiązku powiadamiania organów celnych w każdym przypadku wykrycia trudności związanych z przestrzeganiem przepisów, oraz ustanawia procedury powiadamiania organów celnych o wystąpieniu takich trudności.

dopuszczenia do obrotu;

składowania celnego;

odprawy czasowej;

końcowego przeznaczenia;

uszlachetniania czynnego;

uszlachetniania biernego;

wywozu i powrotnego wywozu.

dopuszczenie do obrotu towarów zwolnionych z VAT zgodnie z art. 143 ust. 1 lit. d) dyrektywy 2006/112/WE oraz, w stosownych przypadkach, zawieszenie poboru akcyzy zgodnie z art. 17 dyrektywy 2008/118/WE;

powrotny przywóz z dopuszczeniem do obrotu towarów zwolnionych z VAT zgodnie z art. 143 ust. 1 lit. d) dyrektywy 2006/112/WE oraz, w stosownych przypadkach, zawieszenie poboru akcyzy zgodnie z art. 17 dyrektywy 2008/118/WE.

uchylono wymóg złożenia deklaracji poprzedzającej wyprowadzenie zgodnie z art. 263 ust. 2 kodeksu;

urząd celny wywozu jest także urzędem celnym wyprowadzenia lub urząd celny wywozu i urząd celny wyprowadzenia poczyniły przygotowania zapewniające objęcie towarów dozorem celnym przy wyprowadzeniu.

refundacje lub inne kwoty wypłacone w ramach tych środków zostały zwrócone, właściwe organy podjęły wszelkie niezbędne kroki, aby wstrzymać płatność takich kwot w ramach wspomnianych środków w odniesieniu do tych towarów, bądź też inne udzielone korzyści finansowe zostały anulowane;

towary znajdowały się w jednej z następujących sytuacji:

towary zostały zgłoszone do dopuszczenia do obrotu na obszarze celnym Unii w terminie 12 miesięcy od dnia spełnienia formalności celnych związanych z ich wywozem lub w późniejszym terminie, o ile zezwoliły na to organy celne państwa członkowskiego powrotnego przywozu w należycie uzasadnionych okolicznościach.

towary powracające na obszar celny Unii w konsekwencji awarii, która nastąpiła przed dostarczeniem odbiorcy, albo samych towarów, albo też środka transportu, na którym były przewożone;

towary pierwotnie wywiezione w celu konsumpcji lub sprzedaży na targach handlowych lub innej podobnej imprezie, które nie zostały tam skonsumowane lub sprzedane;

towary, które nie mogły zostać dostarczone odbiorcy w związku z niezdolnością fizyczną lub prawną tego odbiorcy do wywiązania się z umowy, na mocy której dokonano wywozu towarów;

towary, które w wyniku zakłóceń naturalnych, politycznych lub społecznych nie mogły zostać dostarczone odbiorcy lub dotarły do niego po upływie terminu dostawy przewidzianego umową;

owoce i warzywa objęte wspólną organizacją rynku tych produktów, wywożone i wysyłane w ramach konsygnacji, które nie zostały jednak sprzedane na rynku państwa przeznaczenia.

gdy towary mają być objęte procedurą odprawy czasowej, chyba że organy celne wymagają formalnego wniosku w przypadkach objętych art. 236 lit. b);

gdy towary mają być objęte procedurą końcowego przeznaczenia a wnioskodawca zamierza w całości nadać towarom określone końcowe przeznaczenie;

gdy towary inne niż te wymienione w załączniku 71-02 mają być objęte procedurą uszlachetniania czynnego;

gdy towary inne niż te wymienione w załączniku 71-02 mają być objęte procedurą uszlachetniania biernego;

gdy udzielono pozwolenia na korzystanie z procedury uszlachetniania biernego a produkty zamienne mają być dopuszczone do obrotu przy zastosowaniu systemu standardowej wymiany, który nie jest objęty tym pozwoleniem;

gdy produkty przetworzone mają być dopuszczone do obrotu po uszlachetnianiu biernym a proces przetwarzania dotyczy towarów o charakterze niehandlowym;

gdy towary wymienione w załączniku 71-02, których wartość celna nie przekracza 150 000  EUR, są już objęte lub mają być objęte procedurą uszlachetniania czynnego i mają zostać zniszczone pod dozorem celnym z powodu wyjątkowych i należycie uzasadnionych okoliczności.

zgłoszenie uproszczone;

odprawa scentralizowana;

wpis do rejestru zgłaszającego;

w przypadku ubiegania się o pozwolenie inne niż dotyczące odprawy czasowej z udziałem więcej niż jednego państwa członkowskiego;

w przypadku ubiegania się o wykorzystanie towarów ekwiwalentnych zgodnie z art. 223 kodeksu;

gdy właściwy organ celny powiadamia zgłaszającego że wymagane jest sprawdzenie warunków ekonomicznych zgodnie z art. 211 ust. 6 kodeksu;

w przypadku ubiegania się o pozwolenie z mocą wsteczną zgodnie z art. 211 ust. 2 kodeksu, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w ust. 1 lit. e) lub f) niniejszego artykułu.

zgłoszeń celnych do dopuszczenia do obrotu składanych w formie ustnej zgodnie z art. 135;

zgłoszeń celnych do odprawy czasowej lub zgłoszeń do powrotnego wywozu składanych w formie ustnej zgodnie z art. 136;

zgłoszeń celnych do odprawy czasowej lub zgłoszeń do powrotnego wywozu zgodnie z art. 139 uznanych za złożone zgodnie z art. 141.

karnet został wystawiony w państwie umawiającej się strony konwencji ATA lub konwencji stambulskiej, zatwierdzony i zagwarantowany przez stowarzyszenie będące częścią systemu gwarancji, określonego w art. 1 lit. d) załącznika A do konwencji stambulskiej;

karnet dotyczy towarów i zastosowań objętych konwencją, na mocy której został wystawiony;

karnet jest poświadczony przez organy celne;

karnet jest ważny na całym obszarze celnym Unii.

jeżeli kwotę należności celnych przywozowych oblicza się zgodnie z art. 86 ust. 3 kodeksu, istnieje dowód na istnienie prawdopodobieństwa wystąpienia negatywnego wpływu na istotne interesy unijnych producentów, a dany przypadek nie jest objęty art. 167 ust. 1 lit. a)–f);

jeżeli kwotę należności celnych przywozowych oblicza się zgodnie z art. 85 kodeksu, a towary, które mają być objęte procedurą uszlachetniania czynnego, podlegałyby środkowi polityki rolnej lub handlowej, gdyby zgłoszono je do dopuszczenia do obrotu, przy czym dany przypadek nie jest objęty art. 167 ust. 1 lit. h), i), m) lub p);

jeżeli kwotę należności celnych przywozowych oblicza się zgodnie z art. 85 kodeksu a towary, które mają być objęte procedurą uszlachetniania czynnego, nie podlegałyby środkowi polityki rolnej ani środkowi polityki handlowej, tymczasowemu ani ostatecznemu cłu antydumpingowemu, cłu wyrównawczemu, środkowi ochronnemu ani cłu dodatkowemu wynikającemu z zawieszenia koncesji, gdyby zgłoszono je do dopuszczenia do obrotu, oraz istnieje dowód na istnienie prawdopodobieństwa wystąpienia negatywnego wpływu na istotne interesy producentów unijnych;. przy czym dany przypadek nie jest objęty art. 167 ust. 1 lit. g)–s).

przetwarzanie towarów niewymienionych w załączniku 71-02;

naprawa;

przetwarzanie towarów bezpośrednio lub pośrednio oddanych do dyspozycji posiadacza pozwolenia, które jest przeprowadzane zgodnie ze specyfikacjami na rzecz osoby mającej siedzibę poza obszarem celnym Unii, zazwyczaj w zamian za pokrycie jedynie kosztów przetworzenia;

przetwarzanie pszenicy durum na makaron;

objęcie towarów procedurą uszlachetniania czynnego w granicach ilości określonej na podstawie bilansu zgodnie z art. 18 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 510/2014 ( 15 );

przetwarzanie towarów wymienionych w załączniku 71-02, w jednej z następujących sytuacji:

▼C2

▼B

przetwarzanie towarów w celu zapewnienia ich zgodności z wymogami technicznymi obowiązującymi przy ich dopuszczeniu do obrotu;

przetwarzanie towarów o charakterze niehandlowym;

przetwarzanie towarów otrzymanych na mocy poprzedniego pozwolenia, którego wydanie podlegało sprawdzeniu warunków ekonomicznych;

przetwarzanie frakcji stałych i płynnych oleju palmowego, oleju kokosowego, frakcji płynnych oleju kokosowego, oleju z ziaren palmowych, frakcji płynnych oleju z ziaren palmowych, oleju babassu lub oleju rycynowego na produkty, które nie są przeznaczone dla sektora spożywczego;

przetwarzanie na produkty przeznaczone do włączenia lub wykorzystania w statkach powietrznych, dla których zostało wystawione autoryzowane poświadczenie produkcji/obsługi na formularzu nr 1 EASA lub równoważne świadectwo, o którym mowa w art. 2 rozporządzenia Rady (UE) 2018/581 ( 16 );

przetwarzanie na produkty korzystające z autonomicznego zawieszenia należności celnych przywozowych na niektóre rodzaje broni i sprzętu wojskowego zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 150/2003 ( 17 );

przetwarzanie towarów na próbki;

przetwarzanie wszelkich elektronicznych komponentów, części, zespołów lub innych materiałów na produkty technologii informacyjnej;

przetwarzanie towarów objętych kodami CN 2707 lub 2710 na produkty objęte kodami CN 2707 , 2710 lub 2902 ;

zredukowanie do odpadów i pozostałości, zniszczenie, odzyskiwanie części lub komponentów;

denaturacja;

zwyczajowe czynności, o których mowa w art. 220 kodeksu;

łączna wartość towarów, które mają zostać objęte procedurą uszlachetniania czynnego, w przeliczeniu na wnioskodawcę i na rok kalendarzowy, dla każdego ośmiocyfrowego kodu CN, nie przekracza 150 000  EUR w odniesieniu do towarów, które są objęte załącznikiem 71-02 oraz 300 000  EUR dla innych towarów, z wyjątkiem przypadków, w których towary, które mają zostać objęte procedurą uszlachetniania czynnego, podlegałyby tymczasowemu lub ostatecznemu cłu antydumpingowemu, cłu wyrównawczemu, środkowi ochronnemu lub cłu dodatkowemu wynikającemu z zawieszenia koncesji, gdyby zgłoszono je do dopuszczenia do obrotu.

zupełnego braku produkcji towarów porównywalnych na obszarze celnym Unii;

niedostępności takich towarów w ilości wystarczającej do przeprowadzenia przewidzianych procesów przetwarzania;

porównywalne towary unijne nie mogą być udostępnione wnioskodawcy w odpowiednim czasie dla przeprowadzenia proponowanej operacji handlowej, mimo iż zamówienie zostało złożone we właściwym czasie.

towary posiadające wyższy stopień przetworzenia niż towary nieunijne objęte procedurą uszlachetniania czynnego, jeżeli zasadnicza część przetworzenia w odniesieniu do tych towarów ekwiwalentnych jest przeprowadzana w przedsiębiorstwie posiadacza pozwolenia lub w przedsiębiorstwie, w którym proces jest przeprowadzany na jego rzecz;

w przypadku naprawy nowe towary zamiast towarów używanych lub towary w lepszym stanie niż towary nieunijne objęte procedurą uszlachetniania czynnego;

towary, które posiadają podobne parametry techniczne jak towary, które zastępują, pod warunkiem że mają one ten sam ośmiocyfrowy kod Nomenklatury scalonej oraz taką samą jakość handlową.

stosowanie ujednoliconej wymiany informacji (INF), o której mowa w art. 181, chyba że organy celne uzgodnią korzystanie z innych środków elektronicznej wymiany informacji;

posiadacz pozwolenia przedstawia kontrolnemu urzędowi celnemu informacje, o których mowa w sekcji A załącznika 71-05;

w przypadku złożenia następujących zgłoszeń lub powiadomień muszą one zawierać odniesienie do stosownego numeru INF:

▼C2

▼B

w stosownych przypadkach odniesienie do pozwolenia wymaganego do objęcia towarów procedurą specjalną;

numer ewidencyjny (MRN) lub, jeżeli nie istnieje, każdy inny numer lub kod identyfikujący zgłoszenia celne, za pomocą których towary obejmuje się procedurą specjalną oraz, jeżeli procedura została zamknięta zgodnie z art. 215 ust. 1 kodeksu, informacje na temat sposobu zamknięcia procedury;

dane, które pozwalają na jednoznaczną identyfikację dokumentów celnych innych niż zgłoszenia celne, wszystkich innych dokumentów istotnych z punktu widzenia objęcia towarów procedurą specjalną oraz wszystkich innych dokumentów istotnych dla zamknięcia procedury;

dane szczegółowe dotyczące oznaczeń, numerów identyfikacyjnych, ilości i rodzaju opakowań, ilości i zwykłego opisu handlowego lub technicznego towarów oraz w stosownych przypadkach oznaczeń identyfikacyjnych kontenera niezbędnych do identyfikacji towarów;

lokalizację towarów i informacje o każdym ich przemieszczeniu;

status celny towarów;

dane dotyczące zwyczajowych czynności i w stosownych przypadkach nowej klasyfikacji taryfowej wynikającej z takich zwyczajowych czynności;

dane dotyczące odprawy czasowej lub końcowego przeznaczenia;

dane dotyczące uszlachetniania czynnego lub biernego, w tym informacje na temat charakteru przetwarzania;

jeżeli zastosowanie ma art. 86 ust. 1 kodeksu – koszty składowania lub zwyczajowych czynności;

w stosownych przypadkach współczynnik produktywności lub sposób jego obliczania;

dane umożliwiające dozór celny i kontrole stosowania towarów ekwiwalentnych zgodnie z art. 223 kodeksu;

jeżeli zachodzi konieczność zastosowania rozdzielności księgowej – informacje na temat rodzaju towarów, statusu celnego i w stosownych przypadkach miejsca pochodzenia towarów;

w przypadkach odprawy czasowej, o której mowa w art. 238 – dane wymagane w przedmiotowym artykule;

w przypadkach uszlachetniania czynnego, o którym mowa w art. 241 – dane wymagane w przedmiotowym artykule;

w stosownych przypadkach dane dotyczące każdego przeniesienia praw i obowiązków zgodnie z art. 218 kodeksu;

jeżeli ewidencja nie jest częścią głównych ksiąg rachunkowych na potrzeby celne – odniesienie do takich głównych ksiąg rachunkowych na potrzeby celne;

dodatkowe informacje w szczególnych przypadkach, na uzasadniony wniosek organów celnych.

dane identyfikujące dokumenty przewozowe dotyczące towarów wprowadzanych do wolnych obszarów celnych lub z nich wyprowadzanych;

dane dotyczące używania lub zużywania towarów, których dopuszczenie do obrotu lub objęcie procedurą odprawy czasowej nie spowodowałoby zastosowania należności celnych przywozowych lub środków wspólnej polityki rolnej lub handlowej zgodnie z art. 247 ust. 2 kodeksu.

między różnymi miejscami składowymi wyznaczonymi w tym samym pozwoleniu;

z urzędu celnego objęcia do miejsc składowych; lub

z miejsc składowych do urzędu celnego wyprowadzenia lub dowolnego urzędu celnego wskazanego w pozwoleniu na stosowanie procedury specjalnej, o którym mowa w art. 211 ust. 1 kodeksu, uprawnionego do dopuszczania towarów do kolejnej procedury celnej lub do otrzymywania zgłoszenia do powrotnego wywozu w celu zamknięcia procedury specjalnej.

procedury uszlachetniania czynnego EX/IM lub procedury uszlachetniania biernego EX/IM, jeżeli w procedurze bierze udział jedno państwo członkowskie lub większa ich liczba;

procedury uszlachetniania czynnego IM/EX lub procedury uszlachetniania biernego IM/EX, jeżeli w procedurze bierze udział więcej niż jedno państwo członkowskie.

wnioskodawca posiada siedzibę na obszarze celnym Unii;

wnioskodawca oświadcza, że będzie regularnie odbierał towary przemieszczane w ramach operacji TIR;

wnioskodawca spełnia kryteria określone w art. 39 lit. a), b) i d) kodeksu.

towary unijne poddano formalnościom celnym wywozowym w celu udzielenia zwrotów przy wywozie do państw trzecich w ramach wspólnej polityki rolnej;

towary unijne pochodzą z zapasów interwencyjnych i podlegają środkom kontroli w zakresie stosowania lub przeznaczenia i poddane zostały formalnościom celnym przy wywozie do państw trzecich w ramach wspólnej polityki rolnej;

towary unijne kwalifikują się do otrzymania zwrotu lub umorzenia należności celnych przywozowych zgodnie z art. 118 ust. 1 kodeksu.

wnioskodawca posiada siedzibę na obszarze celnym Unii;

wnioskodawca oświadcza, że będzie regularnie realizował unijne operacje tranzytowe;