<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><CONCLUSION NNC="YES" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.00-20081231.xd"><BIB.CONCLUSION><REF.CASE FILE="ECRCJ2006PLA.0400339501.case.xml"><NO.CASE>C-456/04</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62004C0456</NO.CELEX><NO.SEQ>0006.0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>3397</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>3409</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>13</PAGE.TOTAL></BIB.CONCLUSION><CURR.TITLE><LEFT>OPINIA J. KOKOTT — SPRAWA C-456/04</LEFT><RIGHT>AGIP PETROLI</RIGHT></CURR.TITLE><CONTENTS.CONCLUSION><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Opinia rzecznika generalnego</HT></P><P><HT TYPE="UC">Juliane Kokott</HT></P><P>przedstawiona w dniu <DATE ISO="20051208">8 grudnia 2005 r.</DATE><NOTE NOTE.ID="E0020"><P>Język oryginału: niemiecki.</P></NOTE></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>I —</NO.P><TXT>Wprowadzenie</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>1.</NO.P><TXT>Pytanie prejudycjalne przedłożone przez Tribunale Amministrativo Regionale per la Sicilia<NOTE NOTE.ID="E0021" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Sąd administracyjny właściwy dla regionu Sycylii, Włochy.</P></NOTE> dotyczy zakresu swobodnego przepływu usług w dziedzinie kabotażu morskiego.</TXT></NP><NP><NO.P>2.</NO.P><TXT>Sąd krajowy zwraca się do Trybunału z wnioskiem o wyjaśnienie, czy w ramach kabotażu wyspowego<NOTE NOTE.ID="E0022" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Kabotaż wyspowy oznacza m.in. przewóz pasażerów lub towarów drogą morską między portami położonymi na wyspach jednego i tego samego państwa, zob. pkt 8 niniejszej opinii.</P></NOTE> wykonywanego przez statki towarowe o tonażu brutto przewyższającym 650 gt wymogi dotyczące załogi wynikają z ustawodawstwa państwa bandery, czy z ustawodawstwa państwa, w obrębie którego odbywa się kabotaż wyspowy, jeżeli bezpośrednio po lub przed rejsem kabotażowym następuje rejs bez ładunku. Kwestia ta zdaje się mieć charakter techniczny, jednakże posiada ona istotne znaczenie w sektorze transportu morskiego<NOTE NOTE.ID="E0023" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Zobacz w tym zakresie trzecie sprawozdanie Komisji na temat wdrażania rozporządzenia Rady nr 3577/92 dotyczącego stosowania zasady swobody świadczenia usług w kabotażu morskim (1997 — 1998) COM(2000) 99 wersja ostateczna.</P></NOTE>, który w 2002 r. wyniósł ok. 41 % usług transportowych wewnątrz Wspólnoty, a tym samym niemal tyle samo co zajmujący pierwszą pozycję transport drogowy<NOTE NOTE.ID="E0024" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Zobacz Komisja Europejska, European Union — Energy &amp; Transport in Figures 2004 (<QUOT.START ID="QS0001" REF.END="QE0001" CODE="201E"/>Statistical pocketbook 2004<QUOT.END ID="QE0001" REF.START="QS0001" CODE="201D"/>), część 3 (Transport), dział 3.1 (General), rozdział 3.1.1 (Statistical Overview EU Transport), do wglądu na stronie internetowej: (&lt;http://europa.eu.int/comm/dgs/energy_transport/figures/pocketbook/2004_en.htm&gt;).</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>3.</NO.P><TXT>Zdaniem sądu krajowego udzielenie odpowiedzi na powyższe pytanie jest konieczne dla rozstrzygnięcia sporu, który Agip Petroli SpA (zwana dalej <QUOT.START ID="QS0002" REF.END="QE0002" CODE="201E"/>Agip Petroli<QUOT.END ID="QE0002" REF.START="QS0002" CODE="201D"/>) wszczęła przeciwko Capitaneria di porto di Siracusa (kapitanatowi w Syrakuzach) i innym. W postępowaniu tym Agip Petroli kwestionuje decyzję odmawiającą udzielenia zezwolenia na transport ładunku paliwowego między dwoma portami sycylijskimi powołującą się w uzasadnieniu na to, że dalszy rejs do zagranicznego portu miał nastąpić bez ładunku, a skład załogi nie spełniał wymogów prawa włoskiego.</TXT></NP></GR.SEQ><?PAGE NO="I-3398"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>II —</NO.P><TXT>Ramy prawne</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>4.</NO.P><TXT>W odniesieniu do postanowień traktatu dotyczących swobodnego przepływu usług oraz sektora transportu art. 61 ust. 1 traktatu WE (obecnie, po zmianie, art. 51 ust. 1 WE) stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0003" REF.END="QE0003" CODE="201E"/>Swobodę przepływu usług w dziedzinie transportu regulują postanowienia tytułu dotyczącego transportu<QUOT.END ID="QE0003" REF.START="QS0003" CODE="201D"/>.</P></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>5.</NO.P><TXT>W tytule dotyczącym transportu, art. 84 traktatu WE (obecnie, po zmianie, art. 80 WE) stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="084.001"><NO.PARAG><QUOT.START ID="QS0004" REF.END="QE0004" CODE="201E"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Postanowienia niniejszego tytułu stosują się do transportu kolejowego, drogowego i śródlądowego.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="084.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA>Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną, może zadecydować, czy, w jakim zakresie i w jakim trybie właściwe przepisy mogą być przyjęte dla transportu morskiego i lotniczego […]<QUOT.END ID="QE0004" REF.START="QS0004" CODE="201D"/>.</ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>6.</NO.P><TXT>Na podstawie art. 84 ust. 2 traktatu WE w dniu <DATE ISO="19921207">7 grudnia 1992 r.</DATE> Rada przyjęła rozporządzenie (EWG) nr 3577/92 dotyczące stosowania zasady swobody świadczenia usług w transporcie morskim w obrębie państw członkowskich (kabotaż morski)<NOTE NOTE.ID="E0025" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P><REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="364" DATE.PUB="1992" PAGE.FIRST="7">Dz.U. L 364, str. 7</REF.DOC.OJ>.</P></NOTE> (zwane dalej <QUOT.START ID="QS0005" REF.END="QE0005" CODE="201E"/>rozporządzeniem<QUOT.END ID="QE0005" REF.START="QS0005" CODE="201D"/>). Motywy tego rozporządzenia stanowią między innymi, że:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><GR.CONSID><CONSID><NP><NO.P><QUOT.START ID="QS0006" REF.END="QE0006" CODE="201E"/>[3]</NO.P><TXT>zniesienie ograniczeń w świadczeniu usług transportu morskiego w obrębie państw członkowskich jest niezbędne dla ustanowienia rynku wewnętrznego; rynek wewnętrzny obejmować będzie obszar, na którym zapewniony jest swobodny przepływ towarów, osób, usług i środków finansowych;</TXT></NP></CONSID><CONSID><NP><NO.P>[4]</NO.P><TXT>swoboda świadczenia usług powinna mieć zastosowanie w transporcie morskim w obrębie państw członkowskich;</TXT></NP></CONSID><CONSID><NP><NO.P>[5]</NO.P><TXT>beneficjentami tej swobody powinni być armatorzy Wspólnoty eksploatujący statki zarejestrowane i pływające pod banderą państwa członkowskiego, bez względu na to, czy posiada ono linię brzegową, czy nie;</TXT></NP></CONSID><?PAGE NO="I-3399"?><CONSID><NP><NO.P>[6]</NO.P><TXT>[…];</TXT></NP></CONSID><CONSID><NP><NO.P>[7]</NO.P><TXT>w celu uniknięcia zakłóceń w konkurencji armatorzy Wspólnoty korzystający ze swobody w celu świadczenia usług kabotażowych powinni stosować się do wszystkich warunków świadczenia usług kabotażowych w państwie członkowskim, w którym zarejestrowane są ich statki; armatorzy Wspólnoty eksploatujący statki zarejestrowane w państwie członkowskim, którzy nie mają prawa wykonywania kabotażu w tym państwie, powinni jednak korzystać z przepisów niniejszego rozporządzenia przez okres przejściowy;</TXT></NP></CONSID><CONSID><NP><NO.P>[8]</NO.P><TXT>wprowadzenie tej swobody powinno następować stopniowo i niekoniecznie musi uwzględniać w ten sam sposób wszystkie rodzaje takich usług, biorąc pod uwagę charakter niektórych usług specjalnych i rozmiary starań, jakie niektóre gospodarki Wspólnoty przedstawiające różne stopnie rozwoju będą musiały czynić<QUOT.END ID="QE0006" REF.START="QS0006" CODE="201D"/>.</TXT></NP></CONSID></GR.CONSID></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>7.</NO.P><TXT>Artykuł 1 ust. 1 rozporządzenia ustanawia następującą zasadę:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0007" REF.END="QE0007" CODE="201E"/>Od dnia <DATE ISO="19930101">1 stycznia 1993 r.</DATE> swobodę w świadczeniu usług transportu morskiego w obrębie państwa członkowskiego (kabotażu morskiego) mają ci armatorzy Wspólnoty, których statki są zarejestrowane i pływają pod banderą państwa członkowskiego, pod warunkiem że statki te spełniają wszystkie warunki wykonywania kabotażu w tym państwie członkowskim […]<QUOT.END ID="QE0007" REF.START="QS0007" CODE="201D"/>.</P></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>8.</NO.P><TXT>Artykuł 2 rozporządzenia ustanawia między innymi następujące definicje pojęć:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0008" REF.END="QE0008" CODE="201E"/>Do celów niniejszego rozporządzenia:</P><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>1)</NO.P><TXT><QUOT.START ID="QS0009" REF.END="QE0009" CODE="00BB"/>usługi transportu morskiego w obrębie państwa członkowskiego (kabotaż morski)<QUOT.END ID="QE0009" REF.START="QS0009" CODE="00AB"/> oznaczają usługi świadczone za wynagrodzeniem i obejmują zwłaszcza:</TXT><P>[…]</P><P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>c)</NO.P><TXT>kabotaż wyspowy: przewóz pasażerów lub towarów drogą morską między: […]</TXT><?PAGE NO="I-3400"?><P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>portami położonymi na wyspach jednego i tego samego państwa członkowskiego […]<QUOT.END ID="QE0008" REF.START="QS0008" CODE="201D"/>.</P></ITEM></LIST></P></NP></ITEM></LIST></P></NP></ITEM></LIST></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>9.</NO.P><TXT>Artykuł 3 rozporządzenia stanowi wreszcie, co następuje:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0010" REF.END="QE0010" CODE="201E"/>[…]</P><PARAG IDENTIFIER="003.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA>W przypadku statków wykonujących kabotaż wyspowy odpowiedzialność za wszystkie sprawy dotyczące ich załogi spoczywać będzie na państwie, w którym dany statek wykonuje usługi transportu morskiego (państwo przyjmujące).</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="003.003"><NO.PARAG>3.</NO.PARAG><ALINEA>Jednakże od dnia <DATE ISO="19990101">1 stycznia 1999 r.</DATE> dla statków towarowych powyżej 650 gt wykonujących kabotaż wyspowy, kiedy dany rejs następuje po lub przed rejsem do lub z innego państwa, odpowiedzialność za wszystkie sprawy dotyczące ich załogi spoczywać będzie na państwie, w którym dany statek jest zarejestrowany (państwo bandery).</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="003.004"><NO.PARAG>4.</NO.PARAG><ALINEA>Komisja dokładnie zbada ekonomiczne i społeczne skutki liberalizacji kabotażu wyspowego i przedłoży Radzie sprawozdanie najpóźniej do dnia <DATE ISO="19961231">31 grudnia 1996 r.</DATE></ALINEA></PARAG><P>[…]<QUOT.END ID="QE0010" REF.START="QS0010" CODE="201D"/>.</P></QUOT.S></P></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>III —</NO.P><TXT>Stan faktyczny, postępowanie przed sądem krajowym, pytania prejudycjalne i przebieg postępowania przed Trybunałem</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>10.</NO.P><TXT>W dniu <DATE ISO="20011207">7 grudnia 2001 r.</DATE> Agip Petroli miał dokonać transportu ładunku paliwowego z Magnisi (Sycylia) do Geli (również na Sycylii) i w tym celu wyczarterował statek Theodoros IV, tankowiec pod grecką banderą o ładowności powyżej 650 gt. Po wyładunku paliwa w Geli Theodoros IV miał udać się w dalszy rejs bez ładunku i zawinąć bezpośrednio do portu zagranicznego.</TXT></NP><NP><NO.P>11.</NO.P><TXT>W dniu <DATE ISO="20011206">6 grudnia 2001 r.</DATE> kapitanat w Syrakuzach odmówił Agip Petroli wydania zezwolenia na rejs z Magnisi do Geli, uzasadniając swą decyzję tym, że Theodoros IV nie spełnia wymogów przewidzianych w art. 318 włoskiego kodeksu żeglugi (Codice della navigazione). Zgodnie z tym przepisem w skład załogi statku wykonującego<?PAGE NO="I-3401"?> rejsy w ramach kabotażu wyspowego mogą wchodzić wyłącznie marynarze będący obywatelami państw członkowskich Unii Europejskiej. W skład załogi statku Theodoros IV wchodziło jednak kilku marynarzy posiadających filipińskie obywatelstwo, co jest dopuszczalne w świetle prawa greckiego.</TXT></NP><NP><NO.P>12.</NO.P><TXT>Kapitanat w Syrakuzach uznał, że greckie prawo państwa bandery nie znajduje zastosowania. Wprawdzie art. 3 ust. 3 rozporządzenia przewiduje właściwość państwa bandery do spraw dotyczących załogi, jeżeli rejs w ramach kabotażu wyspowego następuje przed rejsem do innego państwa, z okólnika włoskiego ministerstwa transportu i żeglugi wynika jednak, że art. 3 ust. 3 rozporządzenia znajduje zastosowanie jedynie wówczas, gdy rejs następujący po lub przed rejsem kabotażowym jest <QUOT.START ID="QS0011" REF.END="QE0011" CODE="201E"/>funkcjonalnie i handlowo autonomiczny<QUOT.END ID="QE0011" REF.START="QS0011" CODE="201D"/>. Ma to miejsce tylko wtedy, gdy statek udaje się na rejs z ładunkiem na pokładzie, a portem docelowym jest port zagraniczny.</TXT></NP><NP><NO.P>13.</NO.P><TXT>Agip Petroli twierdziła między innymi, że odmowna decyzja kapitanatu w Syrakuzach narusza rozporządzenie i wniosła na tę decyzję skargę do sądu odsyłającego, w której kwestionuje ona także okólnik ministerstwa.</TXT></NP><NP><NO.P>14.</NO.P><TXT>Sąd krajowy zauważa, że rozporządzenie nie zawiera definicji pojęcia <QUOT.START ID="QS0012" REF.END="QE0012" CODE="201E"/>rejsu<QUOT.END ID="QE0012" REF.START="QS0012" CODE="201D"/>, oraz uznaje on obydwie interpretacje za możliwe. Za wąską interpretacją przemawia wymóg zapobiegania przypadkom obchodzenia art. 3 ust. 2 rozporządzenia poprzez następujące po sobie fikcyjne rejsy kabotażowe. Z drugiej strony ograniczenie do rejsów z ładunkiem na pokładzie nie znajduje potwierdzenia w brzmieniu przepisu. Nadto ścisła wykładnia uniemożliwiłaby stosowanie art. 3 ust. 3 rozporządzenia do przewozu ładunku paliwowego w ramach kabotażu wyspowego we Włoszech. Z przyczyn technicznych bowiem statki transportujące ładunek paliwowy wyładowywany w portach na Sycylii lub Sardynii nie mogą ładować tam rafinowanego paliwa do transportu za granicę.</TXT></NP><NP><NO.P>15.</NO.P><TXT>W tych okolicznościach sąd krajowy uznał za konieczne przedłożenie wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym. Postanowieniem z dnia <DATE ISO="20040720">20 lipca 2004 r.</DATE>, które wpłynęło do Trybunału w dniu <DATE ISO="20041029">29 października 2004 r.</DATE>, sąd zawiesił postępowanie w sprawie i złożył do Trybunału wniosek o rozstrzygnięcie w trybie prejudycjalnym następującej kwestii:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0013" REF.END="QE0013" CODE="201E"/>Czy pojęcie <QUOT.START ID="QS0014" REF.END="QE0014" CODE="00BB"/>rejsu, który następuje po lub przed<QUOT.END ID="QE0014" REF.START="QS0014" CODE="00AB"/> rejsem kabotażowym, o którym mowa w art. 3 ust. 3 rozporządzenia (EWG) nr 3577/92, odnosi się wyłącznie do rejsu <QUOT.START ID="QS0015" REF.END="QE0015" CODE="00BB"/>funkcjonalnie i handlowo autonomicznego, co oznacza, że statek zabiera na pokład ładunek, gdy portem przeznaczenia lub wypłynięcia jest port zagraniczny<QUOT.END ID="QE0015" REF.START="QS0015" CODE="00AB"/>, jak wskazano w przepisach zaskarżonych w niniejszym postępowaniu, czy też rozciąga się również na rejsy bez ładunku na pokładzie (tzw. <QUOT.START ID="QS0016" REF.END="QE0016" CODE="00BB"/>rejs balastowy<QUOT.END ID="QE0016" REF.START="QS0016" CODE="00AB"/>)?<QUOT.END ID="QE0013" REF.START="QS0013" CODE="201D"/>.</P></QUOT.S></P></NP><?PAGE NO="I-3402"?><NP><NO.P>16.</NO.P><TXT>W postępowaniu przed Trybunałem Agip Petroli, rządy włoski, grecki, norweski oraz Komisja przedstawili w niniejszej sprawie uwagi ustne i pisemne. Rząd francuski zajął stanowisko w sprawie tylko ustnie na rozprawie przed Trybunałem.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>IV —</NO.P><TXT>Ocena prawna</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>17.</NO.P><TXT>Sąd krajowy zmierza w istocie do ustalenia, czy pojęcie rejsu <QUOT.START ID="QS0017" REF.END="QE0017" CODE="201E"/>z innego państwa<QUOT.END ID="QE0017" REF.START="QS0017" CODE="201D"/> lub <QUOT.START ID="QS0018" REF.END="QE0018" CODE="201E"/>do innego państwa<QUOT.END ID="QE0018" REF.START="QS0018" CODE="201D"/> (zwanego dalej <QUOT.START ID="QS0019" REF.END="QE0019" CODE="201E"/>rejsem międzynarodowym<QUOT.END ID="QE0019" REF.START="QS0019" CODE="201D"/>) zawarte w art. 3 ust. 3 rozporządzenia oznacza, że statek musi mieć podczas rejsu ładunek na pokładzie, czy też ekonomicznie samodzielny charakter rejsu można ewentualnie wykazać w inny sposób.</TXT></NP><NP><NO.P>18.</NO.P><TXT>Uwzględniając brzmienie powyższego przepisu, systematykę rozporządzenia oraz jego cel, na powyższe pytanie należy udzielić odpowiedzi przeczącej.</TXT></NP><NP><NO.P>19.</NO.P><TXT>Rozporządzenie <HT TYPE="ITALIC">nie zawiera definicji</HT> pojęcia rejsu. Artykuł 2 rozporządzenia definiuje jedynie pojęcie kabotażu, które obejmuje per definitionem <QUOT.START ID="QS0020" REF.END="QE0020" CODE="201E"/>przewóz pasażerów lub towarów<QUOT.END ID="QE0020" REF.START="QS0020" CODE="201D"/>. Rejs stanowi zatem warunek kabotażu. Jednakże z pojęcia kabotażu nie można wywnioskować, czy w pojęciu rejsu mieści się również odpowiedni transport, czy też kabotaż stanowi [tylko sam] rejs, przy okazji którego odbywa się taki transport. Z powyższego wynika, że pojęcie kabotażu nie zawiera wskazówek pozwalających na sprecyzowanie pojęcia rejsu.</TXT></NP><NP><NO.P>20.</NO.P><TXT>Jak wynika z <HT TYPE="ITALIC">brzmienia</HT> art. 3 ust. 3 rozporządzenia, przepis ten wymaga jedynie, aby rejs kabotażowy nastąpił przed lub po rejsie międzynarodowym. Przepis ten nie precyzuje jednak pojęcia rejsu. Z treści przepisu nie wynikają zatem żadne dodatkowe wymogi, jak np. transport ładunku czy też <QUOT.START ID="QS0021" REF.END="QE0021" CODE="201E"/>funkcjonalnie i handlowo autonomiczny charakter<QUOT.END ID="QE0021" REF.START="QS0021" CODE="201D"/>, stąd na pierwszy rzut oka obejmuje on każdy rejs międzynarodowy.</TXT></NP><NP><NO.P>21.</NO.P><TXT>Zgodnie z <HT TYPE="ITALIC">systematyką</HT> rozporządzenia zasadą jest stosowanie przepisów państwa bandery, zaś stosowanie przepisów państwa przyjmującego stanowi wyjątek.</TXT></NP><NP><NO.P>22.</NO.P><TXT>Motyw siódmy rozporządzenia wyjaśnia, że armatorzy Wspólnoty powinni stosować się tylko do tych warunków świadczenia usług kabotażowych, które znajdują zastosowanie w państwie bandery. Ma to służyć uniknięciu zakłóceń konkurencji. Artykuł 1 rozporządzenia nawiązuje do tego założenia i precyzuje, że podstawę oceny stanowią co do zasady wymogi obowiązujące w państwie bandery.</TXT></NP><?PAGE NO="I-3403"?><NP><NO.P>23.</NO.P><TXT>Artykuł 3 ust. 2 rozporządzenia stanowi w zakresie kabotażu wyspowego wyjątek od powyższej zasady. Przepis ten stanowi bowiem, że w odniesieniu do spraw dotyczących załogi na statkach wykonujących kabotaż wyspowy zastosowanie znajdują przepisy państwa przyjmującego.</TXT></NP><NP><NO.P>24.</NO.P><TXT>Z kolei dla statków towarowych powyżej 650 gt art. 3 ust. 3 rozporządzenia ustanawia zasadę stosowania przepisów państwa bandery, jeżeli rejs kabotażowy następuje po lub przed rejsem międzynarodowym. Dlatego wbrew twierdzeniom rządu włoskiego to ust. 2 ustanawia wyjątek, natomiast ust. 3 regułę. Rozporządzenie nie ustanawia dwóch sprzecznych ze sobą zasad<NOTE NOTE.ID="E0026" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Zobacz w tym zakresie motyw ósmy oraz art. 3 ust. 4 rozporządzenia, jak również pkt 40 i nast. niniejszej opinii.</P></NOTE> — z jednej strony dla kabotażu lądowego, z drugiej strony dla kabotażu wyspowego — jak wydaje się twierdzić rząd włoski w odniesieniu do art. 3 rozporządzenia. Rozporządzenie realizuje raczej tylko jedną zasadę ustanowioną w art. 1 rozporządzenia<NOTE NOTE.ID="E0027" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Zobacz w tym zakresie pkt 27 i nast. niniejszej opinii.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>25.</NO.P><TXT>Dokonanie ścisłej interpretacji art. 3 ust. 3 rozporządzenia poprzez ustanowienie dodatkowych wymogów dotyczących pojęcia rejsu prowadziłoby zatem do stosowania wyjątku (stosowanie przepisów państwa przyjmującego) w szerszym zakresie, zaś zasady (stosowanie przepisów państwa bandery) w węższym. Sprzeciwiałoby się to ogólnej zasadzie wykładni prawa, zgodnie z którą zasady podlegają szerokiej, a wyjątki ścisłej wykładni<NOTE NOTE.ID="E0028" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Zobacz wyrok z dnia <DATE ISO="20040429">29 kwietnia 2004 r.</DATE> w sprawie <REF.DOC.ECR NO.CASE="C-476/01" YEAR="2004" EDITION="GEN" PAGE.ECR="I-5205">C-476/01 Kapper, Rec. str. I-5205, pkt 71 i 72</REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>26.</NO.P><TXT>W związku z tym systematyka rozporządzenia przemawia za szeroką interpretacją art. 3 ust. 3 rozporządzenia oraz za tym, aby pojęciu rejsu międzynarodowego nie przypisywać dodatkowych, precyzujących cech.</TXT></NP><NP><NO.P>27.</NO.P><TXT>Również <HT TYPE="ITALIC">cele rozporządzenia</HT> przemawiają za koniecznością szerokiej interpretacji art. 3 ust. 3 rozporządzenia oraz ścisłej interpretacji zakresu stosowania wyjątku zawartego w art. 3 ust. 2.</TXT></NP><NP><NO.P>28.</NO.P><TXT>Celem rozporządzenia jest urzeczywistnienie otwarcia rynku usług transportu morskiego w obrębie Wspólnoty i w tym zakresie przewiduje ono stopniowe wprowadzanie zasady swobodnego przepływu usług w transporcie morskim. Motywy trzeci i czwarty rozporządzenia określają, że dla ustanowienia rynku wewnętrznego obejmującego transport morski w obrębie państw członkowskich należy stosować zasadę swobodnego przepływu usług oraz znieść istniejące ograniczenia.</TXT></NP><?PAGE NO="I-3404"?><NP><NO.P>29.</NO.P><TXT>Przepisy rozporządzenia należy zatem interpretować w świetle art. 49 WE oraz 50 WE. Nie jest to sprzeczne z postanowieniem art. 51 ust. 1 WE. Prawdą jest bowiem, że rejsy kabotażowe stanowią usługi transportu morskiego, które na mocy art. 51 ust. 1 WE są wyłączone z zakresu stosowania swobodnego przepływu usług i podlegają szczególnym postanowieniom art. 70 i nast. WE dotyczącym transportu.</TXT></NP><NP><NO.P>30.</NO.P><TXT>Wyłączenie z zakresu stosowania art. 51 ust. 1 WE nie zwalnia jednak z realizacji celów swobodnego przepływu usług w obrębie rynku wewnętrznego. Przeciwnie, cele te należy realizować w ramach wspólnej polityki określonej w art. 70 i nast. WE. W związku z tym prawo pochodne należy interpretować w kontekście szczególnych postanowień dotyczących transportu w świetle zasad wynikających z art. 49 WE oraz 50 WE, zwłaszcza wtedy, gdy jego celem — jak w przypadku niniejszego rozporządzenia — jest urzeczywistnianie swobodnego przepływu usług<NOTE NOTE.ID="E0029" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Zobacz wyroki: z dnia <DATE ISO="19850522">22 maja 1985 r.</DATE> w sprawie <REF.DOC.ECR NO.CASE="13/83" YEAR="1985" EDITION="GEN" PAGE.ECR="1513">13/83 Parlament przeciwko Radzie, Rec. str. 1513, pkt 62</REF.DOC.ECR>; z dnia <DATE ISO="19891213">13 grudnia 1989 r.</DATE> w sprawie <REF.DOC.ECR NO.CASE="C-49/89" YEAR="1989" EDITION="GEN" PAGE.ECR="4441">C-49/89 Corsica Ferries France, Rec. str. 4441, pkt 10</REF.DOC.ECR>—12; z dnia <DATE ISO="20010118">18 stycznia 2001 r.</DATE> w sprawie <REF.DOC.ECR NO.CASE="C-361/98" YEAR="2001" EDITION="GEN" PAGE.ECR="I-385">C-361/98 Włochy przeciwko Komisji, Rec. str. I-385, pkt 31</REF.DOC.ECR>—33, oraz z dnia <DATE ISO="19980618">18 czerwca 1998 r.</DATE> w sprawie <REF.DOC.ECR NO.CASE="C-266/96" YEAR="1998" EDITION="GEN" PAGE.ECR="I-3949">C-266/96 Corsica Ferries France, Rec. str. I-3949, pkt 55 i nast</REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>31.</NO.P><TXT>Swoboda przepływu usług przemawia za możliwie najszerszym obowiązywaniem zasady stosowania przepisów państwa bandery w kabotażu morskim, którą w 1999 r. ustanowił art. 3 ust. 3 rozporządzenia w odniesieniu do kabotażu wyspowego dużymi statkami towarowymi odbywającymi rejsy międzynarodowe.</TXT></NP><NP><NO.P>32.</NO.P><TXT>Jak słusznie wywodzi bowiem rząd grecki, z reguły rejsy kabotażowe stanowią jedynie etapy rejsów międzynarodowych. Gdy jednak poszczególne wymogi ustawo-dawstw krajowych są ze sobą sprzeczne, odbycie niektórych rejsów kabotażowych nie byłoby technicznie możliwe. Ilustruje to poniższy przykład:</TXT></NP><NP><NO.P>33.</NO.P><TXT>Celem art. 3 ust. 3 rozporządzenia jest umożliwienie, aby np. niderlandzki statek podczas rejsu z Portugalii na Cypr mógł, celem racjonalnego wykorzystania posiadanej pojemności transportowej, bez problemów odbyć także rejsy kabotażowe z Majorki na Minorkę (Hiszpania), z Sardynii na Sycylię (Włochy) i z Krety na Rhodos (Grecja). Gdyby każdorazowo do rejsów kabotażowych zastosowanie znajdowały przepisy państwa przyjmującego (Hiszpanii, Włoch, Grecji) i gdyby były one sprzeczne ze sobą lub z wymogami niderlandzkimi, to w praktyce wykonanie przynajmniej części z tych rejsów kabotażowych byłoby niemożliwe<NOTE NOTE.ID="E0030" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Teoretycznie skład załogi można by każdorazowo dopasowywać; z reguły nie jest to jednak opłacalne.</P></NOTE>.</TXT></NP><?PAGE NO="I-3405"?><NP><NO.P>34.</NO.P><TXT>Uniemożliwiałoby to nie tylko racjonalne wykorzystanie dostępnej pojemności transportowej, lecz również swobodny przepływ usług. Swobodny przepływ usług zagwarantowany jest natomiast w sytuacji, gdy stosuje się przepisy państwa bandery.</TXT></NP><NP><NO.P>35.</NO.P><TXT>Taka sama sytuacja zachodzi również wtedy, gdy rejsom kabotażowym towarzyszą rejsy bez ładunku. Także tę sytuację ilustruje poniższy przykład:</TXT></NP><NP><NO.P>36.</NO.P><TXT>Francuski statek ma za zadanie przetransportowanie ładunku z Marsylii na Korsykę (oba miejsca we Francji). Armator ma ponadto możliwość przetransportowania ładunku z Malty na Cypr. Jednak nie posiada on odpowiedniego ładunku na odcinek trasy z Korsyki na Maltę. Tymczasem ma on możliwość odbycia rejsu kabotażowego z Sardynii na Sycylię (obie wyspy we Włoszech). Krótkie odcinki międzynarodowe pomiędzy Korsyką a Sardynią, jak również między Sycylią a Maltą, zostały pokonane bez ładunku.</TXT></NP><NP><NO.P>37.</NO.P><TXT>Takie wykorzystanie pojemności ładunkowej odpowiadałoby celom swobodnego przepływu usług w rozumieniu rozporządzenia. Jednakże, gdyby istniał wymóg odbywania rejsów międzynarodowych zawsze z ładunkiem, to odbycie rejsu kabotażowego byłoby niemożliwe, gdyby przepisy francuskie dotyczące załogi były niezgodne z odpowiadającymi im przepisami włoskimi. Z tego względu korzystanie ze swobodnego przepływ usług byłoby niemożliwe.</TXT></NP><NP><NO.P>38.</NO.P><TXT>Z kolei gdyby alternatywnie obowiązywał wymóg wykazania <QUOT.START ID="QS0022" REF.END="QE0022" CODE="201E"/>funkcjonalnie i handlowo autonomicznego charakteru<QUOT.END ID="QE0022" REF.START="QS0022" CODE="201D"/> rejsów międzynarodowych, to w powyższym przykładzie można by to wykazać prawdopodobnie poprzez przedłożenie umowy frachtowej z Malty na Cypr. Gdyby jednak armator nie zawarł jeszcze takiej umowy, lecz oczekiwał jej zawarcia, nie byłby on w stanie wykazać istnienia powyższej umowy. W takiej sytuacji znów niemożliwe byłoby korzystanie ze swobodnego przepływu usług.</TXT></NP><NP><NO.P>39.</NO.P><TXT>W związku z powyższym należy stwierdzić, że jedynie dosłowna interpretacja pojęcia rejsu międzynarodowego, o którym mowa w art. 3 ust. 3 rozporządzenia, obejmująca każdy rejs, uwzględnia cele rozporządzenia w zakresie liberalizacji.</TXT></NP><NP><NO.P>40.</NO.P><TXT>Do odmiennego wniosku nie prowadzą również <HT TYPE="ITALIC">cele wyjątku</HT> ustanowionego w art. 3 ust. 2 rozporządzenia.</TXT></NP><NP><NO.P>41.</NO.P><TXT>Ze względu na ekonomiczne i społeczne skutki liberalizacji kabotażu wyspowego<NOTE NOTE.ID="E0031" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Zobacz art. 3 ust. 4 rozporządzenia.</P></NOTE>, art. 3 ust. 2 rozporządzenia miał jeszcze do 1999 r. zapewnić armatorom państw przyjmujących bardziej uprzywilejowaną pozycję dzięki stosowaniu przepisów państwa przyjmującego.</TXT></NP><?PAGE NO="I-3406"?><NP><NO.P>42.</NO.P><TXT>Jednakże począwszy od 1999 r. art. 3 ust. 3 rozporządzenia przewiduje zasadę stosowania przepisów państwa bandery do spraw dotyczących załogi także w odniesieniu do kabotażu wyspowego statkami o ładowności przekraczającej 650 gt, jeżeli kabotaż wyspowy wykonywany jest w ramach rejsu międzynarodowego.</TXT></NP><NP><NO.P>43.</NO.P><TXT>Stanowi to etap stopniowej liberalizacji rynku kabotażowego jako wyraz realizacji celów rozporządzenia dotyczących rynku wewnętrznego. W tym kontekście Komisja już w 1997 r. stwierdziła, że nie istnieją żadne przekonywające względy przemawiające za utrzymaniem w mocy wyjątku od zasady stosowania przepisów państwa bandery; przeciwnie, potrzeby handlu międzynarodowego wymagają raczej możliwie najszerszego stosowania zasady ogólnej<NOTE NOTE.ID="E0032" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Zobacz sprawozdanie Komisji przedstawione Radzie na temat wdrażania rozporządzenia Rady (EWG) nr 3577/92 dotyczącego stosowania zasady swobody świadczenia usług w transporcie morskim w obrębie państw członkowskich (1995 — 1996) oraz ekonomicznych i społecznych skutków liberalizacji kabotażu wyspowgo, COM(97) 296 wersja ostateczna.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>44.</NO.P><TXT>Z tego względu celom, do których zmierza wyjątek, nie należy przyznawać priorytetu w stosunku do głównego celu rozporządzenia, jakim jest urzeczywistnienie swobodnego przepływu usług transportu morskiego w obrębie państw członkowskich.</TXT></NP><NP><NO.P>45.</NO.P><TXT>Oczywiście nie można z tego względu pominąć rozporządzenia w celu bezpośredniego stosowania swobodnego przepływu usług, jak proponuje Agip Petroli. Sprzeciwia się temu już sam wyjątek sektorowy z art. 51 ust. 1 WE<NOTE NOTE.ID="E0033" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Zobacz pkt 29 i 30 niniejszej opinii.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>46.</NO.P><TXT>Jednakże zgodnie z głównymi celami rozporządzenia wyjątku nie należy interpretować w sposób rozszerzający. Równoległe stosowanie art. 3 ust. 2 i 3 rozporządzenia należy zatem rozumieć w taki sposób, że wyjątek wynikający z ust. 2 należy stosować w sposób jak najmniej zakłócający realizację głównych celów rozporządzenia.</TXT></NP><NP><NO.P>47.</NO.P><TXT>Oznacza to, że ust. 2 nadal znajduje zastosowanie w odniesieniu do rejsów krajowych, jednakże każdy rejs międzynarodowy następujący przed lub po rejsie kabotażowym jest co do zasady objęty zakresem zastosowania ust. 3, jeżeli spełnione są pozostałe przesłanki w nim przewidziane.</TXT></NP><NP><NO.P>48.</NO.P><TXT>Oczywiście należy przestrzegać stosowania ust. 2 w pozostałym zakresie.</TXT></NP><?PAGE NO="I-3407"?><NP><NO.P>49.</NO.P><TXT>W szczególności państwa członkowskie mogą podejmować środki zapobiegające <HT TYPE="ITALIC">nadużywaniu ust. 3 w celu obejścia</HT> zakresu stosowania ust. 2.</TXT></NP><NP><NO.P>50.</NO.P><TXT>Zatem co do zasady nie może zaistnieć sytuacja, w której np. statek pod grecką banderą stale wykonuje rejsy między Maltą, Magnisi oraz Gelą, a przy tym za każdym razem transportuje ładunek jedynie między Magnisi i Gelą. W takiej sytuacji bowiem działalność gospodarcza wykonywana jest w rzeczywistości na terytorium włoskim z obejściem przepisów prawa włoskiego.</TXT></NP><NP><NO.P>51.</NO.P><TXT>Nie jest dozwolone nadużywanie norm prawa wspólnotowego, stąd państwa członkowskie mają prawo udaremniania prób nadużywania uprawnień przyznanych przez traktat WE do celów obchodzenia prawa krajowego. Sądy krajowe mogą zatem w konkretnym przypadku, opierając się na obiektywnych kryteriach, uwzględniać zachowanie noszące znamiona nadużycia w celu odmówienia możliwości powoływania się na prawo wspólnotowe<NOTE NOTE.ID="E0034" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Zobacz wyrok z dnia <DATE ISO="19990309">9 marca 1999 r.</DATE> w sprawie <REF.DOC.ECR NO.CASE="C-212/97" YEAR="1999" EDITION="GEN" PAGE.ECR="I-1459">C-212/97 Centros, Rec. str. I-1459, pkt 24 i 25</REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>52.</NO.P><TXT>Jednakże w ramach oceny takiego zachowania sądy te są zobowiązane do uwzględniania celów uregulowań wspólnotowych<NOTE NOTE.ID="E0035" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Zobacz ww. w przypisie 15 wyrok w sprawie Centros, pkt 25.</P></NOTE>. Ponadto środki podejmowane nie tyle w celu udaremnienia konkretnych prób obchodzenia przepisów krajowych, co raczej opierające się na ogólnym domniemaniu nadużycia, z reguły wykraczają poza to, co niezbędne i z punktu widzenia prawa wspólnotowego dopuszczalne dla zapobieżenia nadużyciom<NOTE NOTE.ID="E0036" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Zobacz wyroki: z dnia <DATE ISO="20040311">11 marca 2004 r.</DATE> w sprawie <REF.DOC.ECR NO.CASE="C-9/02" YEAR="2004" EDITION="GEN" PAGE.ECR="I-2409">C-9/02 De Lasteyrie du Saillant, Rec. str. I-2409, pkt 50</REF.DOC.ECR>—52, oraz z dnia <DATE ISO="20050915">15 września 2005 r.</DATE> w sprawie <REF.DOC.ECR NO.CASE="C-464/02" YEAR="2005" EDITION="GEN" PAGE.ECR="I-7929">C-464/02 Komisja przeciwko Danii, Zb.Orz. str. I-7929, pkt 67 i 68</REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>53.</NO.P><TXT>Dlatego w celu uniknięcia obchodzenia art. 3 ust. 2 rozporządzenia nie można wymagać transportowania ładunku podczas rejsu międzynarodowego ani ogólnie wykazywania <QUOT.START ID="QS0023" REF.END="QE0023" CODE="201E"/>funkcjonalnie i handlowo autonomicznego charakteru<QUOT.END ID="QE0023" REF.START="QS0023" CODE="201D"/> rejsu międzynarodowego.</TXT></NP><NP><NO.P>54.</NO.P><TXT>Jak przedstawiono powyżej<NOTE NOTE.ID="E0037" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Zobacz pkt 31 — 37 niniejszej opinii.</P></NOTE>, wymóg transportowania ładunku podczas rejsu międzynarodowego ograniczałby bowiem w znacznym stopniu możliwość kabotażu. Informacje przekazane przez sąd krajowy unaoczniają, że to uniemożliwiłoby w znacznej mierze wykonywanie kabotażu wyspowego, np. w sektorze transportu ropy naftowej w obrębie wysp włoskich. Również rząd norweski słusznie wskazał, że statki specjalistyczne, takie jak np. tankowce, które przystosowane są do transportu tylko określonego rodzaju ładunku, częstokroć nie znajdują w porcie przeznaczenia odpowiedniego ładunku na następny rejs, co również pozbawiałoby je w istocie możliwości wykonywania kabotażu.</TXT></NP><?PAGE NO="I-3408"?><NP><NO.P>55.</NO.P><TXT>W związku z powyższym wymóg transportowania ładunku podczas rejsu międzynarodowego wykracza poza to, co niezbędne i z punktu widzenia prawa wspólnotowego dopuszczalne dla zapobiegania nadużyciom. Zapobieganie obchodzeniu prawa nie może uzasadniać tak daleko idącego ograniczenia swobody świadczenia usług kabotażowych.</TXT></NP><NP><NO.P>56.</NO.P><TXT>Zdaniem rządu greckiego i Komisji w celu uniknięcia obchodzenia prawa armator Wspólnoty zobowiązany jest w każdym razie do udowodnienia w jakikolwiek inny sposób istnienia czynnika funkcjonalnego i handlowego, jeżeli przed lub po wyspowym rejsie kabotażowym ma on zamiar odbycia międzynarodowego rejsu bez ładunku. Zgodnie z powyższym rejs międzynarodowy bez ładunku musiałby być w dowiedziony sposób mało znaczący, mieć akcesoryjny charakter i być uzasadniony z ekonomicznego punktu widzenia. Zwykle jednak ustalenie tego wymaga znajomości przebiegu całego rejsu.</TXT></NP><NP><NO.P>57.</NO.P><TXT>Powyższe wymogi mogą ograniczać swobodę poruszania się armatorów Wspólnoty w celach gospodarczych oraz swobodny przepływ usług<NOTE NOTE.ID="E0038" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Zobacz pkt 38 niniejszej opinii.</P></NOTE>. Ponadto, jak słusznie zauważa rząd norweski, precyzyjne informacje dotyczące dalszego przebiegu rejsu i umów stanowią prywatne informacje handlowe, których zachowanie w tajemnicy stanowi zwykle ważny interes. Co do zasady nie powinny być one podawane do publicznej wiadomości.</TXT></NP><NP><NO.P>58.</NO.P><TXT>Ponadto — jak znowu słusznie ocenia rząd norweski — w konsekwencji powstałby problem oceny opłacalności zadeklarowanych umów dotyczących rejsów następujących przed lub po rejsie kabotażowym. Rozbieżności w ocenie oraz kwestia prawidłowych kryteriów mogłyby prowadzić do istotnych wątpliwości, które z kolei mogłyby znacznie zakłócać swobodny przepływ usług.</TXT></NP><NP><NO.P>59.</NO.P><TXT>Również wymóg ogólnego dowodu na <QUOT.START ID="QS0024" REF.END="QE0024" CODE="201E"/>funkcjonalnie i handlowo autonomiczny charakter<QUOT.END ID="QE0024" REF.START="QS0024" CODE="201D"/> rejsu międzynarodowego wykracza poza to, co z punktu widzenia prawa wspólnotowego jest dopuszczalne dla celów zapobiegania nadużyciom.</TXT></NP><NP><NO.P>60.</NO.P><TXT>Zapobieganie obchodzeniu prawa może raczej jedynie w drodze wyjątku uzasadniać wymóg udowodnienia czynności handlowych dokonanych przed lub po rejsie kabotażowym. W tym celu państwa członkowskie muszą w konkretnej sytuacji posiadać przynajmniej dane wskazujące na zamiar obejścia art. 3 ust. 2 rozporządzenia.</TXT></NP><NP><NO.P>61.</NO.P><TXT>Ponadto wymogi dotyczące odpowiednich dowodów nie mogą być ustanowione w sposób, który ograniczałby swobodny przepływ usług w stopniu wykraczającym poza to, co niezbędne dla uniknięcia nadużyć. W tym zakresie wystarczające musi być wykazanie, że przekazane informacje uprawdopodobniają istnienie rejsu kabotażowego w rozumieniu art. 3 ust. 3 rozporządzenia.</TXT></NP></GR.SEQ><?PAGE NO="I-3409"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>V —</NO.P><TXT>Wnioski</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>62.</NO.P><TXT>W świetle powyższego proponuję Trybunałowi udzielenie następującej odpowiedzi na przedstawione mu przez Tribunale Amministrativo Regionale per la Sicilia pytanie prejudycjalne:</TXT><P>Pojęcie <QUOT.START ID="QS0025" REF.END="QE0025" CODE="201E"/>rejsu, który następuje po lub przed rejsem do lub z innego państwa<QUOT.END ID="QE0025" REF.START="QS0025" CODE="201D"/> z art. 3 ust. 3 rozporządzenia nr 3577/92 z dnia <DATE ISO="19921207">7 grudnia 1992 r.</DATE> dotyczące stosowania zasady swobody świadczenia usług w transporcie morskim w obrębie państw członkowskich (kabotaż morski) obejmuje co do zasady każdy rejs z lub do innego państwa, niezależnie od ładunku na pokładzie statku lub od <QUOT.START ID="QS0026" REF.END="QE0026" CODE="201E"/>funkcjonalnie i handlowo autonomicznego charakteru<QUOT.END ID="QE0026" REF.START="QS0026" CODE="201D"/> rejsu. Obchodzeniu art. 3 ust. 2 rozporządzenia nr 3577/92 należy raczej zapobiec w taki sposób, aby zasada swobodnego przepływu usług transportu morskiego w obrębie państw członkowskich w ramach uregulowania z art. 3 ust. 3 rozporządzenia nr 3577/92 nie była ograniczona w większym stopniu, niż jest to konieczne.</P></NP></GR.SEQ></CONTENTS.CONCLUSION></CONCLUSION>