C_2023032PL.01040501.xml

P9_TA(2022)0255

Uruchomienie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji: wniosek złożony przez Francję – EGF/2022/001 FR/Air France

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 23 czerwca 2022 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji dla Zwalnianych Pracowników w następstwie wniosku złożonego przez Francję – EGF/2022/001 FR/Air France (COM(2022)0201 – C9-0170/2022 – 2022/0143(BUD))

(2023/C 32/19)

Parlament Europejski,

—	uwzględniając wniosek Komisji przedłożony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2022)0201 – C9-0170/2022),

—	uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/691 z dnia 28 kwietnia 2021 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji dla Zwalnianych Pracowników (EFG) oraz uchylenia rozporządzenia (UE) nr 1309/2013 (1) („rozporządzenie w sprawie EFG”),

—	uwzględniając rozporządzenie Rady (UE, Euratom) 2020/2093 z dnia 17 grudnia 2020 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2021–2027 (2) („rozporządzenie w sprawie WRF”), w szczególności jego art. 8,

—

uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 16 grudnia 2020 r. między Parlamentem Europejskim, Radą Unii Europejskiej i Komisją Europejską w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami oraz w sprawie nowych zasobów własnych, w tym również harmonogramu wprowadzania nowych zasobów własnych (3), w szczególności jego pkt 9,

—	uwzględniając pisma przesłane przez Komisję Zatrudnienia i Spraw Socjalnych oraz Komisję Rozwoju Regionalnego,

—	uwzględniając sprawozdanie Komisji Budżetowej (A9-0183/2022),

mając na uwadze, że Unia stworzyła instrumenty ustawodawcze i budżetowe, by udzielać dodatkowego wsparcia pracownikom dotkniętym skutkami globalizacji oraz zmian technologicznych i środowiskowych, takich jak zmiany w strukturze światowego handlu, spory handlowe, istotne zmiany w stosunkach handlowych Unii lub w strukturze rynku wewnętrznego oraz kryzys finansowy lub gospodarczy, a także skutkami przejścia na gospodarkę niskoemisyjną przy jednoczesnym zagwarantowaniu wszystkim obywatelom mobilności bądź konsekwencjami cyfryzacji lub automatyzacji;

B.	mając na uwadze, że Unia rozszerzyła zakres Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji dla Zwalnianych Pracowników (EFG), aby zapewnić wsparcie finansowe w przypadku istotnych działań restrukturyzacyjnych, a tym samym zminimalizować skutki gospodarcze kryzysu związanego z COVID-19;

mając na uwadze, że Francja złożyła wniosek EGF/2022/001 FR/Air France o przyznanie wkładu finansowego z EFG w związku ze zwolnieniem 282 pracowników w sektorze gospodarki zaklasyfikowanym do działu 33 (Naprawa i instalowanie maszyn i urządzeń) i 51 (Transport lotniczy) NACE Rev. 2. Do zwolnień doszło głównie w 12 regionach Francji metropolitalnej zaliczanych do poziomu NUTS 2 (4) i w czterech regionach zamorskich zaliczanych do poziomu NUTS 2 (5), w okresie odniesienia dla wniosku trwającym od 1 lipca 2021 r. do 1 listopada 2021 r.;

mając na uwadze, że wniosek dotyczy 282 zwolnionych pracowników, którzy zaprzestali działalności w przedsiębiorstwie Air France i w jego dwóch jednostkach zależnych (6) w okresie odniesienia, podczas gdy 1 298 pracowników zwolniono przed okresem odniesienia lub po nim w wyniku tych samych zdarzeń, które spowodowały zaprzestanie działalności pracowników zwolnionych w okresie odniesienia, i w związku z tym wszyscy ci pracownicy (1 580) zostaną uznani za kwalifikujących się beneficjentów;

mając na uwadze, że wniosek opiera się na kryterium interwencji przewidzianym w art. 4 ust. 2 lit. a) rozporządzenia w sprawie EFG, zgodnie z którym wymagane jest zaprzestanie działalności co najmniej 200 zwalnianych pracowników w czteromiesięcznym okresie odniesienia w przedsiębiorstwie w państwie członkowskim, z uwzględnieniem zwolnień pracowników u jego dostawców i producentów znajdujących się na wcześniejszych ogniwach w łańcuchu dostaw lub osób, które zaprzestały działalności na własny rachunek;

F.	mając na uwadze, że przedsiębiorstwo Air France bardzo ucierpiało z powodu kryzysu związanego z COVID-19, ponieważ spowodował on gwałtowny spadek dochodów i natężenia ruchu;

mając na uwadze, że jeszcze przed wybuchem kryzysu związanego z COVID-19 przekształcenie regionalnych spółek zależnych Air France w Hop wzbudziło obawy przed jego skutkami społecznymi, a w czasie pandemii Air France podjęło decyzję o drastycznym zmniejszeniu zdolności Hop, zarówno pod względem liczby personelu, jak i samolotów;

mając na uwadze, że władze francuskie wdrożyły różne środki, takie jak pożyczki gwarantowane przez państwo, w celu wsparcia Air France, jednak przedsiębiorstwo to musiało podjąć dodatkowe środki, by stawić czoła kryzysowi, takie jak zmniejszenie operacji, reorganizacja sieci połączeń krajowych i uproszczenie działalności wspierającej, co doprowadziło do zwolnień pracowników;

I.	mając na uwadze, że Komisja stwierdziła, iż kryzys zdrowotny doprowadził do kryzysu gospodarczego, nakreśliła plan odbudowy gospodarczej i podkreśliła rolę EFG jako narzędzia stosowanego w sytuacjach nadzwyczajnych (7);

mając na uwadze, że przedsiębiorstwa lotnicze w Europie zmagają się z poważnymi problemami i stoją przed wyzwaniami wynikającymi ze światowej konkurencji, a także mając na uwadze, że potrzebne są środki, które wzmocnią ochronę praw pracowników linii lotniczych na szczeblu Unii i sprawią, że ten ważny sektor pozostanie konkurencyjny i że w Unii zostaną utrzymane godziwe miejsca pracy;

K.	mając na uwadze, że zgodnie z art. 8 rozporządzenia w sprawie WRF środki EFG nie mogą przekroczyć maksymalnej rocznej kwoty 186 mln EUR (w cenach z 2018 r.);

mając na uwadze, że Unia odgrywa ważną rolę w okazywaniu koniecznej solidarności dzięki wkładom finansowym z EFG, które służą szybkiej reintegracji beneficjentów na godziwych i trwałych stanowiskach w ich pierwotnym sektorze działalności lub poza nim, a jednocześnie przygotowaniu ich do funkcjonowania w bardziej ekologicznej i cyfrowej gospodarce europejskiej;

zgadza się z Komisją, że warunki wymienione w art. 4 ust. 2 lit. a) rozporządzenia w sprawie EFG zostały spełnione i że Francja ma prawo do wkładu finansowego na mocy tego rozporządzenia w wysokości 17 742 607 EUR, co stanowi 85 % łącznych kosztów wynoszących 20 873 656 EUR i obejmujących wyłącznie wydatki na usługi zindywidualizowane;

zauważa, że władze francuskie złożyły wniosek 21 stycznia 2022 r. oraz że Komisja zakończyła ocenę wniosku 10 maja 2022 r. i przekazała ją Parlamentowi tego samego dnia;

odnotowuje, że wniosek dotyczy ogółem 1 580 zwolnionych pracowników, którzy zaprzestali działalności; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Francja oczekuje, iż wszyscy kwalifikujący się beneficjenci skorzystają ze środków pomocowych („beneficjenci objęci pomocą”);

przypomina, że oczekuje się, iż skutki społeczne zwolnień będą istotne dla Francji, w szczególności w regionie Île-de-France, gdzie miało miejsce 57 % zwolnień; zauważa, że francuskie organy zatrudnienia wskazały, że restrukturyzacja przedsiębiorstwa Air France miała wpływ na równowagę zatrudnienia na przedmiotowych obszarach; podkreśla, że regiony i sektory gospodarki borykające się z trudnościami wymagają zintegrowanej i wspólnej europejskiej reakcji, by wesprzeć ich odporność;

zwraca uwagę, że 56 % zwolnionych pracowników to kobiety, a 30,8 % ma ponad 54 lata; odnotowuje ponadto, że 96 zwolnionych pracowników to osoby z niepełnosprawnościami;

zauważa, że Francja rozpoczęła świadczenie zindywidualizowanych usług na rzecz beneficjentów objętych pomocą 1 lutego 2021 r., a zatem okres kwalifikowalności do otrzymania wkładu finansowego z EFG będzie trwał od 1 lutego 2021 r. do czasu upływu 24 miesięcy od dnia wejścia w życie decyzji w sprawie finansowania;

przypomina, że zindywidualizowane usługi, które mają zostać zapewnione pracownikom, obejmują następujące działania: usługi doradcze i poradnictwo zawodowe, szkolenia – w tym kompetencje horyzontalne, przekwalifikowanie, doskonalenie zawodowe, staże i szkolenia zawodowe – pomoc na uruchomienie działalności gospodarczej, zachęty do zatrudniania, dodatek w związku z szybkim ponownym zatrudnieniem, dopłaty do wynagrodzenia, a także intensywna pomoc w poszukiwaniu pracy; podkreśla, jak ważne jest szybkie zapewnienie zwolnionym wykwalifikowanym pracownikom możliwości zatrudnienia w Unii;

przypomina w tym kontekście o ważnej roli, jaką Unia powinna odgrywać w udostępnianiu możliwości zdobywania kwalifikacji niezbędnych przy sprawiedliwej transformacji i transformacji cyfrowej zgodnie z Europejskim Zielonym Ładem i z nadrzędnymi unijnymi celami polityki; zdecydowanie opowiada się za tym, by przez resztę bieżącego okresu obowiązywania WRF EFG nadal okazywał solidarność z osobami będącymi w potrzebie oraz by nadal koncentrował się na wpływie restrukturyzacji na pracowników; apeluje o to, by w ramach przyszłych wniosków zadbano o jak największą spójność polityki;

wyraża zadowolenie z tego, że Francja opracowała skoordynowany pakiet zindywidualizowanych usług w drodze konsultacji z przedstawicielami personelu i związków zawodowych (8);

10.

z zadowoleniem przyjmuje fakt, że przedsiębiorstwo Air France, zgodnie ze swoimi zobowiązaniami prawnymi, opracowało szeroko zakrojony pakiet aktywnych instrumentów rynku pracy, mający na celu udzielenie wsparcia zwolnionym pracownikom;

11.

zwraca uwagę, że w ramach swojego „planu rozwoju umiejętności” przedsiębiorstwo Air France regularnie oferuje swoim pracownikom szkolenia, w których zwraca się szczególną uwagę na umiejętności cyfrowe i te wymagane w zasobooszczędnej gospodarce, i z zadowoleniem przyjmuje fakt, że szkolenia te pozostają dostępne dla zwolnionych pracowników przez okres ich uczestnictwa w działaniach EFG; podkreśla, jak ważne jest przygotowywanie pracowników do funkcjonowania w ekologicznej i cyfrowej gospodarce unijnej oraz działanie na rzecz dwojakiej transformacji;

12.

zauważa, że cyfrowa i ekologiczna transformacja będzie miała również wpływ na rynek pracy, zwłaszcza w sektorze lotnictwa; dlatego też szczególną uwagę należy zwrócić na kształcenie zapewniające kwalifikacje, w tym szkolenie zawodowe, oraz promowanie tzw. dualnego systemu kształcenia zawodowego, który okazał się skuteczny w niektórych państwach członkowskich;

13.

podkreśla, że władze francuskie potwierdziły, iż działania kwalifikowalne nie są objęte pomocą z innych funduszy ani instrumentów finansowych Unii;

14.

przypomina, że aby zapewnić pełną dodatkowość środków, pomoc z EFG nie może zastępować działań, za które na mocy prawa krajowego lub układów zbiorowych odpowiedzialne są przedsiębiorstwa, ani też żadnych świadczeń lub praw zwolnionych pracowników;

15.

zatwierdza decyzję załączoną do niniejszej rezolucji;

16.

zobowiązuje swoją przewodniczącą do podpisania wraz z przewodniczącym Rady niniejszej decyzji i zapewnienia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej;

17.

zobowiązuje swoją przewodniczącą do przekazania niniejszej rezolucji wraz z załącznikiem Radzie i Komisji.

(1) Dz.U. L 153 z 3.5.2021, s. 48.

(2) Dz.U. L 433 I z 22.12.2020, s. 11.

(3) Dz.U. L 433 I z 22.12.2020, s. 28.

(4) Île de France (FR10), Nord-Pas-de-Calais (FRE1), Alsace (FRF1), Pays de la Loire (FRG0), Bretagne (FRH0), Aquitaine (FRI1), Languedoc-Roussillon (FRJ1), Midi-Pyrénées (FRJ2), Auvergne (FRK1), Rhône-Alpes (FRK2), Provence-Alpes-Côte d'Azur (FRL0) i Corse (FRM0).

(5) Guadeloupe (FRY1), Martinique (FRY2), Guyane (FRY3) i La Réunion (FRY4).

(6) Hop i Hop training.

(7) COM(2020)0442.

(8) SNPNC, UNAC, UNSA-PNC, CFDT, FO oraz CFE/CGC.