L_202401884PL.000101.fmx.xml

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/842 z dnia 30 maja 2018 r. w sprawie wiążących rocznych redukcji emisji gazów cieplarnianych przez państwa członkowskie od 2021 r. do 2030 r. przyczyniających się do działań na rzecz klimatu w celu wywiązania się z zobowiązań wynikających z Porozumienia paryskiego oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 525/2013 (1), w szczególności jego art. 4 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)	W art. 6 rozporządzenia (UE) 2018/842 przewidziano możliwość uwzględnienia w odniesieniu do niektórych państw członkowskich ograniczonego anulowania uprawnień do emisji w ramach EU ETS na użytek oceny ich zgodności na podstawie art. 9 tego rozporządzenia („elastyczność ETS”).

(2)

W załączniku III do decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2020/2126 (2) określono całkowite ilości, które można wykorzystać do celów elastyczności ETS zgodnie z art. 4 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2018/842. Całkowitą liczbę ustalono stosując wartości procentowe zgłoszone przez państwa członkowskie do dnia 31 grudnia 2019 r. zgodnie z art. 6 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2018/842 do obliczonych wartości emisji gazów cieplarnianych w 2005 r.

(3)

W następstwie zmiany rozporządzenia (UE) 2018/842 rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/857 (3) maksymalny odsetek elastyczności ETS Malty na lata 2025–2030 zwiększono z 2 % do 7 %. Ponadto niektóre państwa członkowskie otrzymały nową możliwość powiadomienia Komisji do dnia 31 grudnia 2023 r., czy zamierzają skorzystać lub nadal korzystać z elastyczności ETS w latach 2025–2030.

(4)

Do dnia 31 grudnia 2023 r. Malta i Szwecja powiadomiły Komisję o planowanym przez nie wykorzystaniu tej elastyczności. W związku z tym w odniesieniu do tych dwóch państw członkowskich należy zmienić ilości, które mają zostać wykorzystane na potrzeby elastyczności ETS, określone w załączniku III do decyzji wykonawczej (UE) 2020/2126.

(5)

Dodatkowe ilości dla tych dwóch państw członkowskich, które można uwzględnić na użytek oceny zgodności danego państwa członkowskiego na podstawie art. 9 rozporządzenia (UE) 2018/842, określa się poprzez zastosowanie wartości procentowych na okres 2025–2030, o których powiadomiono zgodnie z art. 6 ust. 3a i 3b tego rozporządzenia, do obliczonych wartości emisji gazów cieplarnianych za 2005 r. określonych w załączniku I do decyzji wykonawczej (UE) 2020/2126.

(6)	Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję wykonawczą (UE) 2020/2126.

(7)	Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Zmian Klimatu,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

(3) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/857 z dnia 19 kwietnia 2023 r. zmieniające rozporządzenie (UE) 2018/842 w sprawie wiążących rocznych redukcji emisji gazów cieplarnianych przez państwa członkowskie od 2021 r. do 2030 r. przyczyniających się do działań na rzecz klimatu w celu wywiązania się z zobowiązań wynikających z porozumienia paryskiego oraz zmieniające rozporządzenie (UE) 2018/1999 (Dz.U. L 111 z 26.4.2023, s. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2023/857/oj).

Państwo członkowskie	Całkowita ilość w tonach ekwiwalentu CO2
Belgia	15 423 456
Dania	8 073 618
Irlandia	19 075 035
Luksemburg	4 046 475
Malta	510 300
Austria	11 398 397
Finlandia	6 887 972
Szwecja	5 187 421