—

gezien de artikelen 3 en 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU),

—

gezien de artikelen 9, 145, 148, 149, 151, 152, 153, 154, 155, 156, 158, 165, 166, 174 en 349 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU),

—

gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 13 april 2016 tussen het Europees Parlement, de Raad van de Europese Unie en de Europese Commissie over beter wetgeven (1),

—

gezien het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, met name titel IV (solidariteit),

—

gezien het VN-Verdrag inzake de rechten van personen met een handicap,

—

gezien de duurzame-ontwikkelingsdoelstellingen van de VN (SDG’s), met name de doelstellingen 1, 3, 4, 5, 8, 10 en 13,

—

gezien het pakket sociale-investeringsmaatregelen van de Commissie van 2013,

—

gezien het verslag van de vijf voorzitters van 22 juni 2015 (2), getiteld “De voltooiing van Europa’s Economische en Monetaire Unie”,

—

gezien de aanbeveling van de Raad van 14 mei 2018 over het economisch beleid van de eurozone (3),

—

gezien de mededeling van de Commissie van 12 juni 2019 getiteld “Verdieping van Europa’s economische en monetaire unie: een balans vier jaar na het verslag van de vijf voorzitters — Bijdrage van de Europese Commissie aan de Eurotop op 21 juni 2019” (COM(2019)0279),

—

gezien de mededeling van de Commissie van 5 juni 2019 getiteld “Europees semester 2019: landspecifieke aanbevelingen” (COM(2019)0500),

—

gezien het voorstel van de Commissie van 27 februari 2019 voor een besluit van de Raad betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten (COM(2019)0151), en het desbetreffende standpunt van het Parlement van 4 april 2019 (4),

—

gezien de mededeling van de Commissie van 21 november 2018 getiteld “Jaarlijkse groeianalyse 2019: Voor een sterker Europa bij mondiale onzekerheid” (COM(2018)0770),

—

gezien het gezamenlijk verslag over de werkgelegenheid van de Commissie en de Raad dat op 15 maart 2019 werd goedgekeurd,

—

gezien de aanbeveling van de Commissie van 21 november 2018 voor een aanbeveling van de Raad over het economisch beleid van de eurozone (COM(2018)0759),

—

gezien het verslag van de Commissie van 21 november 2018 getiteld “Waarschuwingsmechanismeverslag 2019” (COM(2018)0758),

—

gezien de aanbeveling van de Commissie van 3 oktober 2008 over de actieve inclusie van personen die van de arbeidsmarkt zijn uitgesloten (5),

—

gezien de mededeling van de Commissie van 21 november 2018 getiteld “Ontwerpbegrotingsplannen 2019: Algemene beoordeling” (COM(2018)0807),

—

gezien het voorstel van de Commissie van 22 november 2017 voor een besluit van de Raad betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten (COM(2017)0677), en het desbetreffende standpunt van het Parlement van 19 april 2018 (6),

—

gezien de mededeling van de Commissie van 26 april 2017 inzake de oprichting van een Europese pijler van sociale rechten (COM(2017)0250),

—

gezien de mededeling van de Commissie van 26 april 2017 getiteld “Een initiatief om het evenwicht tussen werk en privéleven voor werkende ouders en mantelzorgers te ondersteunen” (COM(2017)0252),

—

gezien het voorstel van de Commissie voor een aanbeveling van de Raad van 13 maart 2018 met betrekking tot de toegang tot sociale bescherming voor werknemers en zelfstandigen (COM(2018)0132),

—

gezien de mededeling van de Commissie van 5 april 2011 getiteld “Een EU-kader voor de nationale strategieën voor integratie van de Roma tot 2020” (COM(2011)0173) en de daaropvolgende uitvoerings- en evaluatieverslagen,

—

gezien Richtlijn (EU) 2019/1158 van het Europees Parlement en de Raad van 20 juni 2019 betreffende het evenwicht tussen werk en privéleven voor ouders en mantelzorgers en tot intrekking van Richtlijn 2010/18/EU van de Raad (7),

—

gezien het werkdocument van de diensten van de Commissie van 26 april 2017, getiteld “Taking stock of the 2013 Recommendation on “Investing in children: breaking the cycle of disadvantage”” (Balans van de aanbeveling uit 2013 “Investeren in kinderen: de cyclus van benadeling doorbreken”) (SWD(2017)0258),

—

gezien het document “Strategic Engagement for Gender Equality 2016-2019” (strategisch engagement voor gendergelijkheid 2016-2019) van de Commissie, en het Europees pact voor gendergelijkheid 2011-2020 en de conclusies daarover van de Raad van 7 maart 2011 (8),

—

gezien de Barcelona-kinderopvangdoelstellingen van 2002 om in 2010 voor minimaal 90 % van de kinderen tussen de drie jaar en de leerplichtige leeftijd en voor minstens 33 % van de kinderen onder de drie jaar voor kinderopvang te zorgen,

—

gezien de mededeling van de Commissie van 4 oktober 2016 getiteld “Drie jaar jongerengarantie en jongerenwerkgelegenheidsinitiatief” (COM(2016)0646),

—

gezien het voorstel van de Commissie van 14 september 2016 voor een verordening van de Raad houdende wijziging van Verordening (EU, Euratom) nr. 1311/2013 tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 2014-2020 (COM(2016)0604),

—

gezien de mededeling van de Commissie van 14 september 2016 getiteld “Stimuleren van Europese investeringen voor banen en groei: naar een tweede fase van het Europees Fonds voor strategische investeringen en een nieuw Europees extern investeringsplan” (COM(2016)0581),

—

gezien de mededeling van de Commissie van 10 juni 2016 getiteld “Een nieuwe agenda voor vaardigheden voor Europa — Samenwerken ter versterking van het menselijk kapitaal, de inzetbaarheid op de arbeidsmarkt en het concurrentievermogen” (COM(2016)0381),

—

gezien de mededeling van de Commissie van 2 juni 2016 getiteld “Een Europese agenda voor de deeleconomie” (COM(2016)0356),

—

gezien het pakket circulaire economie (Richtlijnen (EU) 2018/849 (9), (EU) 2018/850 (10), (EU) 2018/851 (11) en (EU) 2018/852) (12),

—

gezien de mededeling van de Commissie van 1 juni 2016 getiteld “Europa investeert weer — Balans van het investeringsplan voor Europa en volgende stappen” (COM(2016)0359),

—

gezien de mededeling van de Commissie van 8 maart 2016 getiteld “Lancering van een raadpleging over een Europese pijler van sociale rechten” (COM(2016)0127) en de bijlagen hierbij,

—

gezien het witboek van de Commissie van 16 februari 2012 getiteld “Een agenda voor adequate, veilige en duurzame pensioenen” (COM(2012)0055),

—

gezien de conclusies van de Raad van 7 december 2015 over de bevordering van de sociale economie als centrale motor van economische en sociale ontwikkeling in Europa,

—

gezien zijn resolutie van 13 maart 2019 over het Europees semester voor coördinatie van het economisch beleid: sociale en werkgelegenheidsaspecten in de jaarlijkse groeianalyse 2019 (13),

—

gezien zijn resolutie van 11 december 2018 over onderwijs in het digitale tijdperk: uitdagingen, kansen en lessen voor de ontwikkeling van EU-beleid (14),

—

gezien zijn resolutie van 25 oktober 2018 over het werkgelegenheids- en sociaal beleid van de eurozone (15),

—

gezien zijn resolutie van 11 september 2018 over trajecten voor de re-integratie van werknemers die herstellen van letsel of ziekte in een hoogwaardige baan (16),

—

gezien zijn resolutie van 16 november 2017 over de bestrijding van ongelijkheid als hefboom om het scheppen van banen en groei te stimuleren (17),

—

gezien zijn resolutie van 24 oktober 2017 over beleid ter garantie van een minimuminkomen als instrument om de armoede te bestrijden (18),

—

gezien zijn resolutie van 14 september 2017 over een nieuwe agenda voor vaardigheden voor Europa (19),

—

gezien zijn resolutie van 19 januari 2017 over een Europese pijler van sociale rechten (20),

—

gezien zijn resolutie van 26 mei 2016 over armoede: een genderperspectief (21),

—

gezien zijn standpunt van 2 februari 2016 over het voorstel voor een besluit van het Europees Parlement en de Raad tot oprichting van een Europees platform voor de intensivering van de samenwerking bij het voorkomen en tegengaan van zwartwerk (22),

—

gezien zijn resolutie van 25 november 2015 over het strategisch EU-kader voor gezondheid en veiligheid op het werk 2014-2020 (23),

—

gezien het initiatief van de OESO en de Europese Commissie over “State of Health in the EU” (24) en het daarmee verband houdende rapport “Health at a glance: Europe 2018” (25),

—

gezien het verslag van de Commissie van 26 april 2018 getiteld “Pension Adequacy Report: Current and future income adequacy in old age in the EU” (verslag over de toereikendheid van de pensioenen: huidige en toekomstige toereikendheid van het inkomen van ouderen in de EU),

—

gezien het verslag van de Commissie van 28 mei 2018 getiteld “The 2018 Ageing Report: Economic and Budgetary Projections for the EU Member States (2016-2070)” (het vergrijzingsverslag 2018 met economische en budgettaire projecties voor de EU-lidstaten (2016-2070)),

—

gezien het (herziene) Europees Sociaal Handvest en het Proces van Turijn, dat in 2014 werd gelanceerd met als doel het verdragsysteem van het Europees Sociaal Handvest binnen de Raad van Europa te versterken en het nauwer te laten aansluiten bij het recht van de Europese Unie (26),

—

gezien zijn resolutie van 8 maart 2011 over vermindering van de ongelijkheid op gezondheidsgebied in de EU (27),

—

gezien de slotopmerkingen van het VN-Comité voor de rechten van personen met een handicap van september 2015 over het initiële verslag van de Europese Unie aan het Comité van juni 2014,

—

gezien Richtlijn 2006/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep (de richtlijn gelijke behandeling) (28), en artikel 41 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap (1992) betreffende het beginsel van gelijke beloning voor gelijke of gelijkwaardige arbeid,

—

gezien het document “Strategic Engagement for Gender Equality 2016-2019” en het daarin verwoorde doel van het dichten van de genderkloof op het gebied van pensioenen als een van de voornaamste prioriteiten, en het verslag van de Commissie over toereikende pensioenen,

—

gezien de EU-strategie voor jongeren 2019-2027, die is gebaseerd op de resolutie van de Raad van 26 november 2018, en de doelstelling van Europa 2020 inzake het terugdringen van het aantal vroegtijdige school- en opleidingsverlaters tot minder dan 10 %,

—

gezien speciaal verslag nr. 5/2017 van de Europese Rekenkamer van april 2017 getiteld “Jeugdwerkloosheid — heeft het EU-beleid een verschil gemaakt? Een evaluatie van de jongerengarantie en het jongerenwerkgelegenheidsinitiatief”,

—

gezien de Employment Outlook-rapporten van de OESO voor de jaren 2018 en 2019,

—

gezien de Europese toegankelijkheidswet,

—

gezien de aanbeveling van de Raad van 9 april 2019 over het economisch beleid van de eurozone (2019/C 136/01),

—

gezien het jaarlijks overzicht van 2019 van de Commissie van de werkgelegenheid en de sociale ontwikkelingen in Europa,

—

gezien het verslag van 2019 van de Commissie over armoede onder werkenden,

—

gezien de aanbeveling van de Raad van 2018 met betrekking tot de toegang tot sociale bescherming voor werknemers en zelfstandigen,

—

gezien Richtlijn (EU) 2019/1152 van het Europees Parlement en de Raad van 20 juni 2019 betreffende transparante en voorspelbare arbeidsvoorwaarden in de Europese Unie (29),

—

gezien artikel 54 van zijn Reglement,

—

gezien het verslag van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken (A9-0016/2019),

A.

overwegende dat de arbeidsmarktomstandigheden in de EU blijven verbeteren, vooral dankzij de lange periode van gunstige internationale economische omstandigheden; overwegende dat de arbeidsparticipatiegraad verder is gestegen en in het laatste kwartaal van 2018 een recordhoogte van 73,5 % bereikte, wat overeenkomt met 240,7 miljoen mensen met een baan; overwegende dat de arbeidsparticipatiegraad in de eurozone is gestegen van 66,5 % in 2017 naar 67,4 % in 2018; overwegende dat er tussen de lidstaten, regio’s en bevolkingsgroepen nog altijd verschillen zijn wat betreft arbeidsparticipatie; overwegende dat de arbeidsparticipatiegraad steeds minder snel stijgt en er verwacht wordt dat deze trend zich zal doorzetten; overwegende dat de arbeidsparticipatiegraad, als deze ontwikkelingen zich doorzetten, in 2020 op 74,3 % zal liggen;

B.

overwegende dat de uitdagingen op lange termijn, zoals de vergrijzing van de bevolking, de digitalisering en de gevolgen daarvan voor de arbeid, de klimaatverandering en het niet-duurzame gebruik van natuurlijke hulpbronnen, urgent blijven;

C.

overwegende dat de arbeidsparticipatie onder werkenden boven de 55 jaar sterk is gestegen; overwegende dat de arbeidsparticipatiegraad van werknemers tussen de 55 en 64 jaar in de eurozone met 58,8 % nog steeds duidelijk beneden het gemiddelde ligt; overwegende dat vooral vrouwen in deze leeftijdscategorie met 52,9 % een lagere participatiegraad hebben; overwegende dat volgens bevolkingsprognoses het aantal oudere werknemers zal toenemen; overwegende dat demografische veranderingen gevolgen hebben voor pensioen-, gezondheidszorg- en langdurige-zorgstelsels;

D.

overwegende dat er efficiënt beleid nodig is om de verschillende vormen van werk te bestrijken en werknemers adequaat te beschermen tegen misbruik, discriminatie en armoede;

E.

overwegende dat werkende armen een aanzienlijk deel van de werkende bevolking uitmaken; overwegende dat 9,4 % van alle mensen met een baan in 2017 met het risico van armoede werden geconfronteerd, terwijl 20,5 miljoen werkenden onderdeel uitmaakten van huishoudens met datzelfde risico; overwegende dat voor bepaalde categorieën van de bevolking, met name mensen die in deeltijd werken, zelfstandigen, tijdelijk werkenden, jongeren, minder opgeleiden en alleenstaande ouders, het risico om een werkende arme te worden veel hoger is en dat dit risico in de afgelopen jaren in sommige gevallen aanzienlijk gestegen is;

F.

overwegende dat de arbeidsparticipatiekloof tussen mannen en vrouwen in 2018 11,6 % procentpunten bedroeg en sinds 2013 bijna onveranderd is gebleven; overwegende dat vrouwen in de Unie gemiddeld 16 % minder verdienen dan mannen, hoewel tussen de lidstaten aanzienlijke verschillen bestaan; overwegende dat de pensioenkloof tussen mannen en vrouwen in de EU-28 ongeveer 37,2 % bedraagt voor gepensioneerden tussen de 65 en 79 jaar; overwegende dat in de EU de zorgtaken tussen mannen en vrouwen nog steeds ongelijk verdeeld zijn;

G.

overwegende dat het in de eerste plaats de lidstaten zijn die verantwoordelijk zijn voor het aanpakken van de jeugdwerkloosheid, namelijk door een regelgevingskader voor de arbeidsmarkt, onderwijs- en opleidingsstelsels en een actief arbeidsmarktbeleid te ontwikkelen en toe te passen;

H.

overwegende dat het totale aantal gewerkte uren sinds 2013 langzaam maar zeker toeneemt; overwegende dat het aandeel permanente en voltijdse werknemers blijft toenemen, terwijl het aandeel parttimewerkers afneemt in 2018; overwegende dat het aandeel tijdelijke werknemers in de EU is gestegen van 15 % in 2002 naar 19 % in 2017, en dat deeltijdwerk in 2017 in de EU veel meer voorkwam onder vrouwen (31 %) dan onder mannen (8 %); overwegende dat het aantal onvrijwillige deeltijdwerkers nog steeds zeer hoog is met 1,3 miljoen meer deeltijdwerkers dan in 2008; overwegende dat het percentage tijdelijke werknemers in de EU is gestegen van 11 % in 2002 naar 13 % in 2017;

I.

overwegende dat andere lidstaten worden geconfronteerd met structurele uitdagingen op de arbeidsmarkt zoals een lage participatie, mismatches in vaardigheden en kwalificaties; overwegende dat er een stijgende behoefte is aan concrete maatregelen voor de integratie of re-integratie van inactieven om tegemoet te komen aan de behoeften van de arbeidsmarkt;

J.

overwegende dat de werkloosheidsgraad in juni 2019 in de EU naar 6,3 % en in de eurozone naar 7,5 % is gedaald; overwegende dat de werkloosheidsgraad onder zowel mannen als vrouwen is gedaald; overwegende dat er tussen de lidstaten nog altijd grote verschillen bestaan wat betreft de werkloosheidscijfers en dat de spreiding van de werkloosheidspercentages tussen nationale en subnationale gebieden sedert 2007 is toegenomen; overwegende dat de jeugdwerkloosheid nog altijd onaanvaardbaar hoog is met 14,2 % in april 2019 (gemiddeld 15,2 % in de EU in 2018 en gemiddeld 16,9 % in de eurozone in 2018), maar lager ligt dan in de periode vóór de crisis in 2008; overwegende dat er tussen de lidstaten aanzienlijke verschillen bestaan; overwegende dat gemiddeld elke tweede werkloze werkzoekende meer dan 12 maanden zonder werk is geweest en dat het percentage langdurig werklozen met 3,8 % nog steeds boven het niveau van vóór de crisis van 2,9 % ligt; overwegende dat de werkloosheid bijzonder hoog blijft voor mensen met een handicap;

K.

overwegende dat volgens Eurostat in 2017 in de EU-28 8,973 miljoen gedeeltelijk werklozen deeltijdwerkers waren; overwegende dat daarnaast 8,127 miljoen mensen konden werken, maar niet naar een baan zochten, en dat nog eens 2,289 miljoen mensen naar een baan zochten zonder dat zij binnen een korte termijn konden beginnen te werken; overwegende dat dit erop neerkomt dat in 2017 in de EU-28 in totaal 19,389 miljoen mensen in een situatie vergelijkbaar met werkloosheid verkeerden zonder dat zij in de werkloosheidscijfers werden meegeteld, hetgeen ongeveer hetzelfde aantal is als het aantal mensen die als werkloos werden beschouwd (18,776 miljoen);

L.

overwegende dat er nog steeds sprake is van horizontale en verticale arbeidsmarktsegmentatie en werkende armen, met negatieve gevolgen voor met name vrouwen, laagopgeleiden, jongeren en ouderen, mensen met een handicap, mensen met een migratieachtergrond en nationale, taalkundige, etnische en seksuele minderheden; overwegende dat in 2016 de arbeidsparticipatiegraad van mensen met een handicap met 48,1 % veel lager lag dan de gemiddelde arbeidsparticipatiegraad;

M.

overwegende dat jongeren, alleenstaande ouders, mantelzorgers, langdurig zieken, mensen met een handicap of gezondheidsproblemen, migranten en mensen uit etnische en religieuze minderheden die nog steeds stuiten op specifieke belemmeringen in de toegang tot werk en in alle fasen van hun carrière te maken hebben met discriminatie, onevenredig door langdurige werkloosheid worden getroffen;

N.

overwegende dat hoogwaardige banen een belangrijke factor zijn in de strijd tegen armoede en sociale uitsluiting; overwegende dat alle leden van de samenleving die het verst van de arbeidsmarkt verwijderd zijn en risico op armoede en sociale uitsluiting lopen, moeten worden bereikt;

O.

overwegende dat de vacaturegraad blijft stijgen en dat de discrepantie tussen de vraag en aanbod op de arbeidsmarkt in veel lidstaten nog steeds een belangrijke oorzaak van werkloosheid blijft; overwegende dat de structurele discrepantie tussen gevraagde en aangeboden vaardigheden en het structureel tekort aan vakmensen zich in veel sectoren doen voelen, bijvoorbeeld in het toerisme, de traditionele ambachten en de ICT-sector, waar de kloof tussen vraag en aanbod van specialisten in de EU naar verwachting tegen 2020 tot ongeveer 500 000 zal stijgen; overwegende dat ongeveer 39 % van de werkenden in de EU 'vastzitten' in kwalitatief laagwaardige banen waar ze overgekwalificeerd voor zijn, ondanks de zorgen omtrent de toenemende discrepantie en kloof tussen gevraagde en aangeboden vaardigheden;

P.

wijst erop dat volgens schattingen van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding (Cedefop) de verdeling van vaardigheden bij de beroepsbevolking in 2017 grotendeels overeenstemde met de kwalificatievereisten van de arbeidsmarkt en dat het arbeidsaanbod voor alle kwalificatietypes hoger was dan de vraag, en met name zeer hoog was voor lage en gemiddelde kwalificaties; overwegende dat de vraag naar hoogopgeleide werknemers waarschijnlijk zal blijven stijgen, en dat uit de meest recente prognoses van het Cedefop blijkt dat tussen 2017 en 2025 meer dan 13 miljoen banen zullen worden gecreëerd waarvoor hoogopgeleiden nodig zijn, terwijl bijna 6 miljoen banen voor laagopgeleiden zullen verdwijnen;

Q.

overwegende dat de prognoses van het Cedefop tot 2025 een gelijktijdige toename aan vaardigheden, zowel aan de vraag- als aan de aanbodzijde, te zien geven, maar dat het aanbod aan vaardigheden naar verwachting iets sneller zal toenemen dan de vraag naar vaardigheden; zo zal bijvoorbeeld het aandeel van de beroepsbevolking met slechts een diploma lager of lager middelbaar onderwijs naar verwachting dalen van 20,2 % in 2017 naar 16,8 % in 2025, terwijl het aandeel banen voor mensen met lage kwalificaties naar verwachting zal dalen van 18,4 % naar 15,4 %, maar deze gelijktijdige ontwikkeling verhindert geen potentiële discrepantie tussen gevraagde en aangeboden vaardigheden, zoals overkwalificering;

R.

overwegende dat de arbeidsmarkt zeer versnipperd is en dat elk segment zijn eigen specifieke kenmerken heeft;

S.

overwegende dat meer dan één op de vijf Europeanen met het risico van armoede en sociale uitsluiting wordt geconfronteerd; overwegende dat enige vooruitgang is geboekt bij de verwezenlijking van de doelstelling inzake het terugdringen van de armoede van de Europa 2020-strategie, met een vermindering van 5,6 miljoen armen sedert 2008, maar dat de doelstelling om tegen 2020 ten minste 20 miljoen mensen voor armoede te behoeden nog lang niet is bereikt met 113 miljoen mensen die nog steeds het risico lopen arm te worden; overwegende dat we hogere armoedeniveaus zien onder kwetsbare groepen zoals kinderen, alleenstaande ouders, mensen met een handicap en mensen met chronische lichamelijke en geestelijke aandoeningen, migranten, Roma en etnische minderheden, langdurig werklozen en daklozen; overwegende dat de armoede onder werkenden snel toeneemt (9,6 %) en dat de armoede- en ongelijkheidskloof in de EU steeds breder wordt; overwegende dat sociale overdrachten (andere dan pensioenen) een grote invloed hebben op de terugdringing van de armoede in veel lidstaten, met gemiddeld 32,4 % in 2017; overwegende dat deze invloed sinds 2010 elk jaar (behalve in 2013) afneemt en de verschillen tussen de lidstaten groot zijn);

T.

overwegende dat universele toegang tot hoogwaardige en betaalbare huisvesting en gezondheidszorg een basisbehoefte van de samenleving is;

U.

overwegende dat er nog steeds mensen zijn die buiten de stelsels van sociale zekerheid vallen en geen toegang hebben tot diensten; overwegende dat er nieuwe vormen van werk zijn ontstaan, waaronder platformarbeid en werk anders dan in loondienst; overwegende dat de sociale zekerheid van oudsher gericht is op het beschermen van mensen met een voltijdse arbeidsovereenkomst voor onbeperkte duur, en dus moet worden aangepast; overwegende dat met name atypische werknemers vaak geen volledige toegang tot sociale bescherming hebben en veel zelfstandigen geen of slechts gedeeltelijke sociale bescherming genieten; overwegende dat er nog steeds schijnzelfstandigheid bestaat, die leidt tot onzekerheid, ongewisheid en onzekerheid, waar met name kwetsbare groepen door worden getroffen; overwegende dat het gebrek aan toegang tot sociale bescherming slecht is voor het welzijn van de werkenden en voor de werking van de arbeidsmarkten;

V.

overwegende dat de EU-jeugdgarantie verder moet worden verbeterd langs de lijnen van de aanbevelingen van de Europese Rekenkamer, teneinde ondersteuning te bieden aan alle jongeren die niet werken en geen onderwijs of een opleiding volgen (NEET’s);

W.

overwegende dat er discrepanties in levensverwachting bestaan al naargelang de sociale en economische status; overwegende dat deze discrepanties grotendeels een afspiegeling vormen van de verschillen in blootstelling aan risicofactoren (ook op het werk), waarbij huishoudens met lage inkomens waarschijnlijk vaker berichten dat zij onvervulde gezondheidsbehoeften hebben dan huishoudens met hoge inkomens; overwegende dat het derhalve belangrijk is de gezondheid verder te bevorderen en in het sociaal en werkgelegenheidsbeleid op te nemen;

X.

overwegende dat intermediaire niveaus van collectieve onderhandelingen lijken te leiden tot een compactere loonstructuur; overwegende dat de uitholling van collectieve onderhandelingen in een aantal lidstaten samenviel met de toename van lage lonen (werknemers die minder dan twee derde van het gemiddelde loon ontvangen);

Y.

overwegende dat een goede geestelijke gezondheid een essentieel onderdeel van het individuele welzijn vormt; overwegende dat meer dan een op de zes mensen in de lidstaten van de EU in 2016 te kampen hadden met een geestelijkgezondheidsprobleem; overwegende dat mensen die verklaren chronisch depressief te zijn in alle lidstaten veel minder vaak een baan hebben;

Z.

overwegende dat de totale kosten van psychische aandoeningen in de EU op meer dan 600 miljard EUR geraamd worden, dat wil zeggen meer dan 4 % van het bbp;

AA.

overwegende dat het bruto besteedbaar inkomen van huishoudens per hoofd van de bevolking in 2017 hoger lag dan vóór de crisis van 2008 in de eurozone, hoewel er acht lidstaten en veel regio’s waren waarvoor dit niet gold; overwegende dat de totale gezinsinkomens langzamer gestegen zijn dan het bbp, waaruit blijkt dat de inkomensstijgingen als gevolg van het herstel de huishoudens slechts in beperkte mate hebben bereikt en hetgeen doet vermoeden dat de recente groei niet inclusief is; overwegende dat de reële gemiddelde lonen in vele lidstaten nog steeds achterblijven bij de niveaus van vóór de crisis en dat de groei ervan in 2017 lager lag dan de groei van de productiviteit; overwegende dat de inkomensongelijkheid vaak verband houdt met ongelijke kansen bij de toegang tot onderwijs, opleiding en sociale bescherming;

AB.

overwegende dat volgens de Eurobarometer 2018 de burgers van de EU zich het meest zorgen maken over de sociaal-economische situatie en milieukwesties;

AC.

overwegende dat mondiale ontwikkelingen zoals de digitalisering en de ecologische transitie de noodzaak onderstrepen van een gemeenschappelijk aanpak door de EU; overwegende dat deze mondiale uitdagingen regio’s en gebieden op uiteenlopende wijze treffen; overwegende dat de rol van de sociale dialoog, de sociale partners en het maatschappelijk middenveld van cruciaal belang is voor een inclusieve transitie; overwegende dat de betrokkenheid van de sociale partners bij de beleidsvorming in veel lidstaten nog steeds gering is;

AD.

overwegende dat de economische sectoren die zorgen voor bijna 90 % van de totale CO2-uitstoot ongeveer 25 % van de beroepsbevolking in de EU tewerkstellen; overwegende dat de omscholing van deze beroepsbevolking een belangrijk deel uitmaakt van de transitie naar een duurzame economie;

AE.

overwegende dat een ambitieus klimaatbeleid banen en groei genereert, en positieve gevolgen voor het welzijn heeft; overwegende dat volgens prognoses de volledige tenuitvoerlegging van de Overeenkomst van Parijs in de EU tegen 2030 1,2 miljoen extra banen genereert, naast de 12 miljoen reeds verwachte nieuwe banen;

AF.

overwegende dat slechts 9 % van de landspecifieke aanbevelingen 2011-2018 volledig ten uitvoer zijn gelegd, dat bij 17 % aanzienlijke vooruitgang, bij 44 % enige vooruitgang, bij 25 % slechts beperkte vooruitgang en bij 5 % geen enkele vooruitgang is geboekt;

AG.

overwegende dat de Commissie in 2019 aan 15 lidstaten aanbevelingen heeft gedaan ter verbetering van de doeltreffendheid, toegankelijkheid en duurzaamheid van de gezondheidszorg;

AH.

overwegende dat de gemiddelde huisvestingskosten en financiële overbelasting in de EU zijn teruggelopen, maar dat de schaarste aan adequate en betaalbare woningen in veel lidstaten nog steeds een groeiend probleem is; overwegende dat in 2017 een op de tien Europeanen 40 % of meer van het gezinsinkomen aan huisvesting besteedde;

AI.

overwegende dat een goed functionerende sociale dialoog van essentieel belang is voor de Europese sociale markteconomie, omdat deze de sociale samenhang versterkt en de conflicten in de samenleving beperkt, tot wederzijds voordeel van werknemers, werkgevers en regeringen; overwegende dat de sociale dialoog en collectieve onderhandelingen van doorslaggevend belang zijn voor het ontwikkelen en uitvoeren van beleid waarmee de arbeidsomstandigheden en arbeidsvoorwaarden kunnen worden verbeterd;

AJ.

overwegende dat maatschappelijke organisaties een essentiële bijdrage leveren aan diensten op het gebied van inclusie en zorgen voor de inbreng van een breed waaier aan standpunten in de beleidsvorming;

1.

2.

3.

4.

5.

6.

7.

8.

9.

10.

11.

12.

13.

14.

15.

16.

17.

18.

19.

20.

21.

22.

23.

24.

25.

26.

27.

28.

29.

30.

31.

32.

33.

34.

35.

36.

37.

38.

39.