WYROK TRYBUNAŁU (pierwsza izba)
z dnia 24 stycznia 2019 r. ( *1 )
Odwołanie – Artykuł 86 regulaminu postępowania przed Sądem – Dopuszczalność – Postępowanie w sprawie dostosowania skargi – Konieczność dostosowania zarzutów i argumentów – Środki ograniczające przyjęte wobec Syryjskiej Republiki Arabskiej – Wykaz osób i podmiotów, w odniesieniu do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych – Umieszczenie nazwiska wnoszącego odwołanie w wykazie
W sprawie C‑313/17 P
mającej za przedmiot odwołanie w trybie art. 56 statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, wniesione w dniu 26 maja 2017 r.,
George Haswani, zamieszkały w Jabrudzie (Syria), reprezentowany przez G. Karouniego, avocat,
wnoszący odwołanie,
w której pozostałymi uczestnikami postępowania są:
Rada Unii Europejskiej, reprezentowana przez A. Sikorę-Kalėdę i S. Kyriakopoulou, działające w charakterze pełnomocników,
strona pozwana w pierwszej instancji,
Komisja Europejska, reprezentowana przez L. Havasa i R. Tricota, działających w charakterze pełnomocników,
interwenient w pierwszej instancji,
TRYBUNAŁ (pierwsza izba),
w składzie: R. Silva de Lapuerta, wiceprezes, pełniąca obowiązki prezesa pierwszej izby, J.C. Bonichot (sprawozdawca), A. Arabadjiev, E. Regan i S. Rodin, sędziowie,
rzecznik generalny: P. Mengozzi,
sekretarz: A. Calot Escobar,
uwzględniając pisemny etap postępowania,
po zapoznaniu się z opinią rzecznika generalnego na posiedzeniu w dniu 20 września 2018 r.,
wydaje następujący
Wyrok
|
1 |
W swoim odwołaniu George Haswani wnosi o uchylenie wyroku Sądu Unii Europejskiej z dnia 22 marca 2017 r., Haswani/Rada (T‑231/15, niepublikowanego, zwanego dalej „zaskarżonym wyrokiem”, EU:T:2017:200) z uwagi na to, że Sąd oddalił jako niedopuszczalne jego żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Rady (WPZiB) 2016/850 z dnia 27 maja 2016 r. zmieniającej decyzję 2013/255/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii (Dz.U. 2016, L 141, s. 125) oraz rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2016/840 z dnia 27 maja 2016 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (UE) nr 36/2012 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii (Dz.U. 2016, L 141, s. 30) (zwanych dalej łącznie „aktami z dnia 27 maja 2016 r.”). |
Ramy prawne
|
2 |
Artykuł 86 regulaminu postępowania przed Sądem, w brzmieniu mającym zastosowanie do postępowania w pierwszej instancji (zwanego dalej „regulaminem postępowania przed Sądem”), zatytułowany „Dostosowanie skargi”, jest zredagowany następująco: „1. W przypadku gdy akt, o którego stwierdzenie nieważności się wnosi, został zastąpiony lub zmieniony przez inny akt mający ten sam przedmiot, skarżący może, przed zamknięciem ustnego etapu postępowania lub przed podjęciem przez Sąd decyzji o rozstrzygnięciu sprawy z pominięciem ustnego etapu postępowania, dostosować skargę w celu uwzględnienia tej nowej okoliczności. 2. Dostosowania skargi dokonuje się w odrębnym piśmie w terminie przewidzianym w art. 263 akapit szósty TFUE, w którym można wystąpić z żądaniem stwierdzenia nieważności aktu uzasadniającego dostosowanie skargi. 3. Pismo dostosowujące skargę zawiera:
4. Do pisma dostosowującego skargę załącza się akt uzasadniający dostosowanie skargi. Jeżeli akt ten nie został załączony, sekretarz wyznacza skarżącemu rozsądny termin na jego przedstawienie. Jeżeli skarżący nie usunie tego braku w wyznaczonym terminie, Sąd rozstrzyga, czy niespełnienie tego wymogu powoduje niedopuszczalność pisma dostosowującego skargę. 5. Niezależnie od przyszłego rozstrzygnięcia Sądu w przedmiocie dopuszczalności pisma dostosowującego skargę prezes wyznacza pozwanemu termin na ustosunkowanie się do tego pisma. […]”. |
Okoliczności powstania sporu, skarga do Sądu i zaskarżony wyrok
|
3 |
Wnoszący odwołanie jest przedsiębiorcą będącym obywatelem syryjskim, założycielem i współwłaścicielem spółki naftowo-gazowej HESCO. |
|
4 |
W drodze dwóch aktów z dnia 6 marca 2015 r. jego nazwisko zostało dodane do wykazu zawartego w załączniku I do decyzji Rady 2013/255/WPZiB z dnia 31 maja 2013 r. dotyczącej środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii (Dz.U. 2013, L 147, s. 14) oraz w wykazie zawartym w załączniku II do rozporządzenia Rady (UE) nr 36/2012 z dnia 18 stycznia 2012 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii i uchylającego rozporządzenie (UE) nr 442/2011 (Dz.U. 2012, L 16, s. 1) z następujących powodów: „Znany syryjski biznesmen, współwłaściciel HESCO Engineering and Construction Company, dużego przedsiębiorstwa inżyniersko-budowlanego w Syrii. Blisko powiązany z reżimem syryjskim. George Haswani wspiera reżim i czerpie z niego korzyści, odgrywając rolę pośrednika w umowach dotyczących zakupu ropy naftowej od ISIL przez reżim syryjski. Czerpie również korzyści z reżimu dzięki preferencyjnemu traktowaniu, w tym uzyskaniu kontraktu (w charakterze podwykonawcy) ze Strojtransgaz, dużym rosyjskim przedsiębiorstwem zajmującym się ropą naftową”. |
|
5 |
W dniu 5 maja 2015 r. wnoszący odwołanie wniósł do Sądu skargę o stwierdzenie nieważności aktów z dnia 6 marca 2015 r. |
|
6 |
W dniu 28 maja 2015 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2015/837 zmieniającą decyzję 2013/255 (Dz.U. 2015, L 132, s. 82), która przedłuża obowiązywanie tejże decyzji do dnia 1 czerwca 2016 r. oraz zmienia załącznik I do tej decyzji. Tego samego dnia Rada przyjęła również rozporządzenie wykonawcze (UE) 2015/828 dotyczące wykonania rozporządzenia nr 36/2012 (Dz.U. 2015, L 132, s. 3) i zmieniające załącznik II do tego ostatniego rozporządzenia. |
|
7 |
W piśmie złożonym w sekretariacie Sądu w dniu 23 czerwca 2015 r. wnoszący odwołanie dostosował skargę, wnosząc także o stwierdzenie nieważności decyzji 2015/837 i rozporządzenia wykonawczego 2015/828. |
|
8 |
W dniu 12 października 2015 r. Rada przyjęła, po pierwsze, decyzję (WPZiB) 2015/1836 zmieniającą decyzję 2013/255 (Dz.U. 2015, L 266, s. 75) oraz, po drugie, rozporządzenie (UE) 2015/1828 zmieniające rozporządzenie nr 36/2012 (Dz.U. 2015, L 266, s. 1) i zmieniające załącznik II do tego rozporządzenia (zwane dalej „aktami z dnia 12 października 2015 r.”). |
|
9 |
Zmiany dotyczyły w szczególności kryteriów umieszczenia w załączonych wykazach w odniesieniu do art. 28 ust. 2 decyzji 2013/255 oraz art. 15 ust. 1a rozporządzenia nr 36/2012. W szczególności kryteria odpowiedzialności za represję lub związek z reżimem zostały uzupełnione wykazem osób objętych siedmioma kategoriami, w tym kategorią „wiodących przedsiębiorców działających w Syrii”. |
|
10 |
Pismem z dnia 29 kwietnia 2016 r. Rada powiadomiła wnoszącego odwołanie o zamiarze pozostawienia jego nazwiska w rozpatrywanych wykazach oraz o zmianie wskazanych w odniesieniu do niego powodów. Wnoszący odwołanie odpowiedział Radzie za pośrednictwem swego adwokata w piśmie z dnia 12 maja 2016 r. |
|
11 |
Aktami z dnia 27 maja 2016 r. Rada umieściła nazwisko wnoszącego odwołanie w załącznikach do wspomnianych aktów, wymieniając następujące powody: „Prominentny przedsiębiorca działający w Syrii, posiadający udziały lub prowadzący działalność w sektorze inżynieryjnym, budowlanym oraz ropy naftowej i gazu. Posiada udziały lub znaczne wpływy w szeregu przedsiębiorstw i podmiotów w Syrii, w szczególności w firmie HESCO Engineering and Construction Company – jednym z głównych przedsiębiorstw inżynieryjnych i budowlanych. George Haswani jest ściśle powiązany z reżimem syryjskim. Wspiera on reżim i jest jego beneficjentem, odgrywając rolę pośrednika w umowach dotyczących zakupu ropy naftowej od ISIL przez reżim syryjski. Jest również beneficjentem reżimu dzięki preferencyjnemu traktowaniu, w tym uzyskaniu kontraktu (w charakterze podwykonawcy) ze Strojtransgaz, dużym rosyjskim przedsiębiorstwem zajmującym się ropą naftową”. |
|
12 |
Pismem złożonym w sekretariacie Sądu w dniu 7 lipca 2016 r. (zwanym dalej „drugim pismem dostosowującym” lub „drugim wnioskiem o zezwolenie na dostosowanie”) wnoszący odwołanie złożył wniosek o dostosowanie skargi, wnosząc także o stwierdzenie nieważności aktów z dnia 27 maja 2016 r. |
|
13 |
Pismem z dnia 22 lipca 2016 r. Rada złożyła uwagi dotyczące drugiego pisma dostosowującego, uznając je za niekompletne i niedokładne. |
|
14 |
W zaskarżonym wyroku Sąd odrzucił w szczególności jako niedopuszczalny drugi wniosek o zezwolenie na dostosowanie, ze względu na to, że zgodnie z art. 86 § 4 regulaminu postępowania przed Sądem drugie pismo dostosowujące powinno zawierać dostosowane zarzuty i argumenty na poparcie żądań stwierdzenia nieważności. |
|
15 |
Sąd orzekł zatem w pkt 41–47 wspomnianego wyroku, że skoro przepisy dotyczące środków ograniczających lub kryteria umieszczenia w wykazach uległy zmianie, wnoszący odwołanie powinien dostosować swe zarzuty i argumenty, tak by to uwzględnić, oraz że w niniejszym przypadku wymóg ten nie został spełniony, ponieważ drugi wniosek o zezwolenie na dostosowanie ograniczał się do wystąpienia o rozszerzenie żądań skargi i nie zawierał ani innego wyjaśnienia, ani nowych okoliczności faktycznych lub prawnych uwzględniających zmiany w ramach stosowanych przepisów, a w szczególności wprowadzenie nowych kryteriów umieszczenia w wykazie. |
Żądania stron przed Trybunałem
|
16 |
George Haswani wnosi do Trybunału o:
|
|
17 |
Rada wnosi do Trybunału o:
|
|
18 |
Komisja Europejska jako interwenient w pierwszej instancji złożyła na podstawie art. 172 regulaminu postępowania przed Trybunałem odpowiedź na odwołanie, w której przyłącza się do żądań Rady i wnosi do Trybunału o odrzucenie lub oddalenie odwołania w całości i obciążenie wnoszącego odwołanie kosztami postępowania. |
W przedmiocie odwołania
|
19 |
W swoich zarzutach, które należy zbadać łącznie, G. Haswani utrzymuje zasadniczo, że uznając za niedopuszczalny – z powodów wskazanych w pkt 15 niniejszego wyroku – drugi wniosek o zezwolenie na dostosowanie, Sąd dopuścił się w wyroku trzech błędów stanowiących naruszenie prawa. |
Argumentacja stron
|
20 |
George Haswani zarzuca Sądowi, że dopuścił się pierwszego naruszenia prawa z tego względu, iż naruszył art. 86 §§ 4 i 5 regulaminu postępowania przed Sądem. Z przepisów tych zdaniem wnoszącego odwołanie wynika, że jeżeli skarżący nie załączył do swojej skargi kopii aktu uzasadniającego dostosowanie skargi, sekretarz Sądu powinien wyraźnie wezwać go do usunięcia tego braku w określonym z góry terminie, a w przypadku braku takiego wezwania jego wniosek nie mógłby zostać odrzucony przez Sąd jako niedopuszczalny. W związku z tym skoro nieprzedstawienie aktu uzasadniającego dostosowanie skargi nie powoduje automatycznie niedopuszczalności wniosku o dostosowanie, ta sama zasada powinna mieć tym bardziej zastosowanie w przypadku nieprzedstawienia dostosowanych zarzutów. |
|
21 |
Zdaniem wnoszącego odwołanie Sąd dopuścił się w zaskarżonym wyroku drugiego naruszenia prawa w zakresie, w jakim uznał, że mógł on odrzucić żądania wnoszącego odwołanie zawarte w drugim piśmie dostosowującym jako niedopuszczalne, nie badając nawet, czy wnoszący odwołanie otrzymał od sekretarza wezwanie do usunięcia braku. |
|
22 |
Trzecie naruszenie prawa, którego dopuścił się Sąd, odnosi się zdaniem wnoszącego odwołanie do błędnej interpretacji sformułowania „w stosownym przypadku” zawartego w art. 86 § 3 regulaminu postępowania przed Sądem, z którego wynika, że przedstawienie dostosowanych zarzutów i argumentów nie było konieczne, skoro kryteria umieszczenia w wykazach uległy zmianie w okresie pomiędzy aktami pierwotnie zaskarżonymi a aktami dodanymi do skargi za pośrednictwem wniosku o dostosowanie. |
|
23 |
W tym względzie, chociaż wnoszący odwołanie nie kwestionuje faktu, że akty z dnia 12 października 2015 r. poszerzyły liczbę osób, które mogą zostać objęte środkami ograniczającymi, uważa on, iż oczywiste jest, że oprócz niewielkich różnic w sformułowaniu, przyjęte wobec niego w 2016 r. środki są zasadniczo takie same jak środki przyjęte wobec niego w 2015 r. Tymczasem Sąd sam uznał, że powody te nie były uzasadnione, ponieważ żaden z dostarczonych przez Radę dokumentów – czy to nieprecyzyjnych artykułów prasowych, czy to fragmentów stron internetowych – nie miał wystarczającej wartości dowodowej. W związku z tym G. Haswani uważa, że nie można było od niego wymagać, pod rygorem niedopuszczalności wniosku o dostosowanie, przedstawienia dostosowanych zarzutów, gdyż byłoby to „zbyteczne”. |
|
24 |
Rada wyraża wątpliwości co do dopuszczalności odwołania, w którym nie wskazano w wystarczającym zakresie naruszonych przepisów prawa Unii, oraz uważa, że drugie podnoszone naruszenie prawa nie jest wystarczająco uzasadnione. |
|
25 |
Ponadto Rada uważa, że odwołanie jest oczywiście bezzasadne. Przypomina ona argumentację, którą przedstawiła z powodzeniem w postępowaniu w pierwszej instancji w odniesieniu do zarzutu niedopuszczalności drugiego pisma dostosowującego skargę. |
|
26 |
Argumentacja ta polega na ekstrapolacji na wniosek o dostosowanie wymagań dotyczących zarzutów skargi wszczynającej postępowanie, która to powinna, pod rygorem niedopuszczalności, zawierać, chociażby zwięzłe, przedstawienie powołanych zarzutów zgodnie z art. 76 lit. d) regulaminu Sądu. |
|
27 |
Rada uważa, że to, co zostało orzeczone w odniesieniu do rozpatrywanego w niniejszej sprawie wniosku o dostosowanie stanowi utrwalone orzecznictwo Sądu, który oddalił już wcześniej w podobny sposób inny wniosek o dostosowanie (wyrok z dnia 28 stycznia 2016 r., Kliuiev/Rada, T‑341/14, EU:T:2016:47, pkt 71–73). |
|
28 |
Rada, opierając się na opinii rzecznik generalnej w sprawie zakończonej wyrokiem z dnia 9 listopada 2017 r., HX/Rada (C‑423/16 P, EU:C:2017:848, pkt 33), jest zdania, iż zasadę wynikającą z zawartego w art. 86 § 3 regulaminu postępowania przed Sądem sformułowania „w stosownych przypadkach” należy stosować w zależności od konkretnej sytuacji oraz że zasada ta wymaga przeprowadzenia przez Sąd merytorycznej oceny konieczności przedstawienia dostosowanych zarzutów i argumentów. Wykładnia ta wynika z faktu, że zawarte w art. 86 § 3 lit. b) regulaminu postępowania przed Sądem wymogi formalne służą zapewnieniu kontradyktoryjności postępowania i umożliwieniu Sądowi orzekania w sposób świadomy oraz nie stanowią „celu samego w sobie”. W tym względzie Sądowi przysługuje pewien zakres swobodnej oceny. |
|
29 |
Komisja, która przystąpiła do sprawy w charakterze interwenienta, popierając przedstawione przez Radę uwagi na piśmie, przyjęła analogiczną argumentację. Komisja wskazuje w szczególności na „wyjątkowo lakoniczny” charakter drugiego pisma dostosowującego. Jej zdaniem w przypadku „tak lakonicznego” pisma nic nie stoi na przeszkodzie, aby Sąd stwierdził niedopuszczalność wniosku o dostosowanie, którego nie byłby on w stanie ocenić pod względem merytorycznym. |
Ocena Trybunału
|
30 |
Na wstępie należy oddalić zastrzeżenia sformułowane przez Radę i Komisję w odniesieniu do dopuszczalności niniejszego odwołania. Z odwołania tego wynika bowiem jasno, że w swoich zarzutach wnoszący odwołanie zarzuca Sądowi, że naruszył on art. 86 §§ 4 i 5 regulaminu postępowania, orzekając w pkt 39–47 zaskarżonego wyroku, iż drugi wniosek o zezwolenie na dostosowanie należy uznać za niedopuszczalny z tego powodu, że nie zawierał ani dostosowanych zarzutów, ani argumentów. Zarzuty te dotyczą zatem kwestii prawnej, która może być przedmiotem badania Trybunału w postępowaniu odwoławczym. |
|
31 |
Należy przypomnieć, że art. 86 regulaminu postępowania przed Sądem reguluje warunki, w jakich skarżący może – w drodze wyjątku od zasady niezmienności żądań – dostosować skargę, gdy akt, o którego stwierdzenie nieważności się wnosi, został zastąpiony lub zmieniony przez inny akt mający ten sam przedmiot (zob. w szczególności wyrok z dnia 9 listopada 2017 r., HX/Rada, C‑423/16 P, EU:C:2017:848, pkt 18). |
|
32 |
W szczególności z art. 86 § 3 lit. b) regulaminu postępowania przed Sądem wynika, że pismo dostosowujące skargę powinno w stosownym przypadku zawierać zarzuty i argumenty dostosowane do zarzutów i argumentów podniesionych w skardze. |
|
33 |
Użycie w treści tego przepisu sformułowania „w stosownym przypadku” wskazuje jednoznacznie, że pismo dostosowujące skargę powinno zawierać dostosowane zarzuty i argumenty wyłącznie w przypadku, gdy jest to konieczne. |
|
34 |
Ów wniosek znajduje potwierdzenie w świetle celów art. 86 regulaminu postępowania przed Sądem. |
|
35 |
W tym względzie Trybunał orzekł już, że choć obwarowanie wniosku o dostosowanie skargi pewnymi wymogami formalnymi jest w pełni uzasadnione, wymogi takie nie stanowią celu samego w sobie, lecz – przeciwnie – służą zapewnieniu kontradyktoryjności postępowania i prawidłowego administrowania wymiarem sprawiedliwości (wyrok z dnia 9 listopada 2017 r., HX/Rada, C‑423/16 P, EU:C:2017:848, pkt 23). |
|
36 |
Jak zauważył rzecznik generalny w pkt 61 swojej opinii, wymaganie od skarżącego, który dostosował swoje żądania, aby powtarzał w piśmie dostosowującym skargę zarzuty i argumenty identyczne jak te przedstawione w odniesieniu do pierwotnie zaskarżonego aktu, byłoby sprzeczne z prawidłowym administrowaniem wymiarem sprawiedliwości i z ekonomią procesową. |
|
37 |
Jeżeli zatem późniejszy akt zaskarżony w drodze dostosowania skargi jest zasadniczo taki sam jak pierwotnie zaskarżony akt lub różni się od niego jedynie pod względem czysto formalnym, nie można wykluczyć, że nie zawierając w swoim wniosku o dostosowanie dostosowanych zarzutów i argumentów, wnoszący odwołanie zamierzał odnieść się bezwzględnie, choć w sposób dorozumiany, do zarzutów i argumentów skargi wszczynającej postępowanie. |
|
38 |
W takim przypadku, badając dopuszczalność pisma dostosowującego skargę, Sąd jest zobowiązany zweryfikować, czy akt zaskarżony w drodze dostosowania skargi zawiera istotne różnice w stosunku do aktu zaskarżonego w drodze skargi wszczynającej postępowanie, które wymagałyby dostosowania zarzutów i argumentów podniesionych na poparcie skargi wszczynającej postępowanie. |
|
39 |
Jeżeli w wyniku tego badania Sąd stwierdzi, że skarżący niesłusznie nie zawarł w piśmie dostosowującym skargę dostosowanych zarzutów i argumentów, jest on na podstawie art. 86 § 6 regulaminu postępowania uprawniony – wbrew temu, co utrzymuje G. Haswani – do stwierdzenia niedopuszczalności tego pisma ze względu na niedopełnienie wymogu formalnego przewidzianego w art. 86 § 3 lit. b), podobnie jak w przypadku każdego niedopełnienia wymogu przewidzianego we wspomnianym artykule. |
|
40 |
W ramach rzeczonego badania Sąd nie jest zobowiązany do uprzedniego wezwania skarżącego do usunięcia braków polegających na nieprzedstawieniu dostosowanych zarzutów i argumentów. Jak bowiem wskazał rzecznik generalny w pkt 48–57 swojej opinii, obowiązek oceny konieczności dostosowania zarzutów i argumentów skargi spoczywa na skarżącym, który posiada inicjatywę w postępowaniu oraz wskazuje przedmiot sporu, w szczególności, za pomocą żądań i zarzutów przedstawionych zarówno w ramach wniosku o dostosowanie, jak i w ramach skargi wszczynającej postępowanie (zob. analogicznie wyrok z dnia 14 listopada 2017 r., British Airways/Komisja, C‑122/16 P, EU:C:2017:861, pkt 86, 87). |
|
41 |
W tym względzie należy przypomnieć, że o ile w wyroku z dnia 9 listopada 2017 r., HX/Rada (C‑423/16 P, EU:C:2017:848, pkt 22–27), Trybunał zarzucił Sądowi, iż nie wezwał on uprzednio skarżącego do uzupełnienia braku wniosku o dostosowanie skargi z tego powodu, że nie został on złożony w odrębnym piśmie zgodnie z art. 86 § 2 regulaminu postępowania przed Sądem, o tyle wziął on pod uwagę szczególne okoliczności tamtej sprawy, a mianowicie niejednoznaczność wersji językowej regulaminu postępowania przed Sądem odpowiadającej językowi wybranemu przez wnoszącego odwołanie. |
|
42 |
W sprawie zakończonej zaskarżonym wyrokiem w ramach niniejszego odwołania, aby dojść do wniosku, że G. Haswani powinien był zawrzeć w swoim wniosku o dostosowanie skargi dostosowane zarzuty i argumenty, Sąd ograniczył się w pkt 41–47 swojego wyroku do stwierdzenia, iż przepisy dotyczące środków ograniczających, a w szczególności powody umieszczenia nazwisk zainteresowanych osób w rozpatrywanych wykazach, uległy zmianie od momentu wniesienia pierwotnej skargi, oraz że zaskarżone akty w drugim piśmie dostosowującym skargę uwzględniały w szczególności te zmiany, bez zbadania, czy istniała merytorycznie istotna różnica pomiędzy indywidualnymi powodami wskazanymi w odniesieniu do G. Haswaniego w aktach zaskarżonych w drodze skargi wszczynającej postępowanie, a mianowicie w aktach z dnia 6 marca 2015 r. i rozporządzeniu wykonawczym 2015/828, a powodami wskazanymi w odniesieniu do wnoszącego odwołanie w zaskarżonych aktach w drugim piśmie dostosowującym, a mianowicie w aktach z dnia 27 maja 2016 r. w świetle aktów z dnia 12 października 2015 r. |
|
43 |
Tym samym Sąd nie przeprowadził weryfikacji, o której mowa w pkt 38 niniejszego wyroku. |
|
44 |
Z powyższego wynika, że pkt 1 sentencji zaskarżonego wyroku należy uchylić. |
W przedmiocie skargi wniesionej do Sądu
|
45 |
Zgodnie z art. 61 akapit pierwszy statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, jeżeli Trybunał uchyla orzeczenie Sądu, może on wydać orzeczenie ostateczne w sprawie, jeśli stan postępowania na to pozwala, lub skierować sprawę do ponownego rozpoznania przez Sąd. |
|
46 |
Ponieważ Sąd oddalił jako niedopuszczalny drugi wniosek o zezwolenie na dostosowanie skargi bez przeprowadzenia weryfikacji, o której mowa w pkt 38 niniejszego wyroku, ani wysłuchania stron w tej kwestii, Trybunał uważa, że stan postępowania nie pozwala na wydanie orzeczenia. |
W przedmiocie kosztów
|
47 |
Ze względu na fakt, że sprawa zostaje przekazana Sądowi do ponownego rozpoznania, rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. |
|
Z powyższych względów Trybunał (pierwsza izba) orzeka, co następuje: |
|
|
|
|
Podpisy |
( *1 ) Język postępowania: francuski.