(1)

Oszustwa podatkowe, uchylanie się od opodatkowania i unikanie opodatkowania stanowią poważne wyzwanie dla Unii i na szczeblu globalnym. Wymiana informacji ma zasadnicze znaczenie w  walce z takimi praktykami.

(1)

Oszustwa podatkowe, uchylanie się od opodatkowania i unikanie opodatkowania stanowią poważne wyzwanie dla Unii i na szczeblu globalnym. Szacuje się, że państwa członkowskie tracą nawet 170 mld euro rocznie  (1a) w wyniku oszustw podatkowych, uchylania się od opodatkowania i unikania opodatkowania, co znacznie osłabia zdolność świadczenia wysokiej jakości usług publicznych. Wymiana informacji odgrywa zasadniczą rolę w  opracowaniu dobrze funkcjonujących i skutecznych ram unijnych na rzecz walki z takimi szkodliwymi praktykami.

(2a)

Aby zapewnić prawidłowe wdrożenie niniejszej dyrektywy, państwa członkowskie powinny co roku przekazywać Komisji istotne informacje na temat napotykanych przeszkód. Oprócz tego należy zachęcać do wymiany najlepszych praktyk krajowych między organami podatkowymi.

(2b)

Parlament Europejski zaapelował o przyjęcie ambitniejszego podejścia dotyczącego systemu i infrastruktury wymiany informacji w dziedzinie opodatkowania, szczególnie w szeregu swoich opinii na temat przeglądów dyrektywy w sprawie współpracy administracyjnej (DAC) i sprawozdania z wdrażania.

(2c)

Biorąc pod uwagę swobodny przepływ kapitału, niezależne podejścia krajowe nie dają skutecznych odpowiedzi na nadużycia podatkowe. W związku z tym wdrożenie ogólnounijnych strategii politycznych i, w miarę możliwości, umów międzynarodowych pozostaje kluczowym wymiarem działań mających na celu zwiększenie sprawiedliwości systemów podatkowych.

(5)

W ciągu ostatnich 10 lat rynek kryptoaktywów znacznie i szybko zyskał na znaczeniu oraz zwiększył swoją kapitalizację. Kryptoaktywa to cyfrowe odzwierciedlenie wartości lub prawa, które można przenosić i przechowywać w formie elektronicznej z wykorzystaniem technologii rozproszonego rejestru lub podobnej technologii.

(5)

W ciągu ostatnich 10 lat rynek kryptoaktywów znacznie i szybko zyskał na znaczeniu oraz zwiększył swoją kapitalizację. Kryptoaktywa to cyfrowe odzwierciedlenie wartości lub prawa, które można przenosić i przechowywać w formie elektronicznej z wykorzystaniem technologii rozproszonego rejestru lub podobnej technologii. Ze względu na swój nieprzejrzysty i zmienny charakter kryptoaktywa mogą być wykorzystywane do nielegalnych celów. Śledzenie transferów kryptoaktywów jest więc bardzo ważne.

(6)

W państwach członkowskich obowiązują przepisy i wytyczne – choć różniące się od siebie w poszczególnych państwach członkowskich – w sprawie opodatkowania dochodu uzyskanego z transakcji dotyczących kryptoaktywów. Zdecentralizowany charakter kryptoaktywów utrudnia jednak administracjom podatkowym państw członkowskich zapewnienie przestrzegania przepisów prawa podatkowego .

(6)

W państwach członkowskich obowiązują przepisy i wytyczne – choć różniące się od siebie w poszczególnych państwach członkowskich – w sprawie opodatkowania dochodu uzyskanego z transakcji dotyczących kryptoaktywów. Niektóre państwa członkowskie opracowały jednak korzyści podatkowe, których celem jest przyciągnięcie kryptoaktywów, co może prowadzić do szkodliwych praktyk podatkowych i utraty dochodów podatkowych .

(7)

W rozporządzeniu XXX Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rynków kryptoaktywów26 (rozporządzenie XXX) rozszerzono unijny zakres regulacji na kwestie związane z kryptoaktywami, które dotychczas nie były regulowane unijnymi aktami prawnymi dotyczącymi usług finansowych, jak również na dostawców usług związanych z takimi kryptoaktywami („dostawcy usług w zakresie kryptoaktywów”). W rozporządzeniu XXX określono definicje stosowane do celów niniejszej dyrektywy. Niniejsza dyrektywa uwzględnia również wymóg uzyskania zezwolenia przez dostawców usług w zakresie kryptoaktywów na mocy rozporządzenia XXX w celu zminimalizowania obciążenia administracyjnego po stronie dostawców usług w zakresie kryptoaktywów. Nieodłącznie transgraniczny charakter kryptoaktywów wymaga silnej międzynarodowej współpracy administracyjnej w celu zapewnienia skutecznej regulacji.

(7)

W rozporządzeniu (UE) 2023/1114 Parlamentu Europejskiego i Rady (1a) rozszerzono unijny zakres regulacji na kwestie związane z kryptoaktywami, które dotychczas nie były regulowane unijnymi aktami prawnymi dotyczącymi usług finansowych, jak również na dostawców usług związanych z takimi kryptoaktywami („dostawcy usług w zakresie kryptoaktywów”). W rozporządzeniu tym określono definicje stosowane do celów niniejszej dyrektywy. Niniejsza dyrektywa uwzględnia również wymóg uzyskania zezwolenia przez dostawców usług w zakresie kryptoaktywów na mocy tego rozporządzenia w celu zminimalizowania obciążenia administracyjnego po stronie dostawców usług w zakresie kryptoaktywów. Nieodłącznie transgraniczny charakter kryptoaktywów wymaga silnej międzynarodowej współpracy administracyjnej w celu zapewnienia skutecznej regulacji. Należy zagwarantować systematyczną spójność unijnych aktów prawnych zawierających regulacje dotyczące kryptoaktywów. Dlatego w niniejszym przeglądzie DAC uwzględniono również rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/1113  (1b) . W niniejszej dyrektywie uznaje się jednak również, że skuteczna wymiana informacji wymaga szerszego zakresu.

(8)

Unijne ramy przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu (AML/CFT) rozszerzają zakres podmiotów zobowiązanych podlegających przepisom AML/CFT na dostawców usług w zakresie kryptoaktywów regulowanych rozporządzeniem XXX . Ponadto w rozporządzeniu XXX27 rozszerza się obowiązek dostawców usług płatniczych w zakresie dołączania do transferów środków pieniężnych informacji o płatniku i odbiorcy płatności na dostawców usług w zakresie kryptoaktywów, aby zapewnić możliwość śledzenia transferów kryptoaktywów w celu przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu.

(8)

Unijne ramy przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu (AML/CFT) rozszerzają zakres podmiotów zobowiązanych podlegających przepisom AML/CFT na dostawców usług w zakresie kryptoaktywów regulowanych rozporządzeniem (UE) 2023/1114 . Ponadto w rozporządzeniu (UE) 2023/1113 rozszerza się obowiązek dostawców usług płatniczych w zakresie dołączania do transferów środków pieniężnych informacji o płatniku i odbiorcy płatności na dostawców usług w zakresie kryptoaktywów, aby zapewnić możliwość śledzenia transferów kryptoaktywów w celu przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu.

(9)

Na poziomie międzynarodowym ramy sprawozdawczości w zakresie kryptoaktywów (28) opracowane przez Organizację Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) mają na celu wprowadzenie większej przejrzystości podatkowej w zakresie kryptoaktywów i sprawozdawczości na ich temat. Przepisy unijne powinny uwzględniać ramy opracowane przez OECD w celu podniesienia skuteczności wymiany informacji i ograniczenia obciążeń administracyjnych.

(9)

Na poziomie międzynarodowym ramy sprawozdawczości w zakresie kryptoaktywów (28) opracowane przez Organizację Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) mają na celu wprowadzenie większej przejrzystości podatkowej w zakresie kryptoaktywów i sprawozdawczości na ich temat. Przepisy unijne powinny uwzględniać ramy opracowane przez OECD w celu podniesienia skuteczności wymiany informacji i ograniczenia obciążeń administracyjnych. Państwa członkowskie powinny korzystać z komentarzy dotyczących wzoru umowy o automatycznej wymianie informacji do celów podatkowych i ram sprawozdawczości w zakresie kryptoaktywów opracowanych przez OECD, by zapewnić spójne wdrożenie i stosowanie niniejszej dyrektywy.

(14)

Dyrektywa ma zastosowanie do dostawców usług w zakresie kryptoaktywów regulowanych rozporządzeniem XXX , którzy uzyskali zezwolenie na podstawie tego rozporządzenia, oraz do operatorów kryptoaktywów, którzy nie są w ten sposób regulowani i nie otrzymali takiego zezwolenia. Oba te podmioty określa się mianem raportujących dostawców usług w zakresie kryptoaktywów, ponieważ takie zobowiązanie jest na nie nałożone na mocy niniejszej dyrektywy. Ogólne rozumienie tego, co stanowi kryptoaktywa, jest bardzo szerokie i obejmuje te kryptoaktywa, które zostały wyemitowane w sposób zdecentralizowany, a także stabilne kryptowaluty i niektóre niewymienialne tokeny (NFT). Kryptoaktywa wykorzystywane do celów płatności lub celów inwestycyjnych podlegają zgłoszeniu na mocy niniejszej dyrektywy. Dlatego też raportujący dostawcy usług w zakresie kryptoaktywów powinni rozważyć w poszczególnych przypadkach, czy kryptoaktywa mogą być wykorzystywane do celów płatności i celów inwestycyjnych, biorąc pod uwagę zwolnienia przewidziane w rozporządzeniu XXX, w szczególności w odniesieniu do ograniczonej sieci i niektórych tokenów użytkowych.

(14)

Dyrektywa ma zastosowanie do dostawców usług w zakresie kryptoaktywów regulowanych rozporządzeniem (UE) 2023/1114 , którzy uzyskali zezwolenie na podstawie tego rozporządzenia, oraz do operatorów kryptoaktywów, którzy nie są w ten sposób regulowani i nie otrzymali takiego zezwolenia. Oba te podmioty określa się mianem raportujących dostawców usług w zakresie kryptoaktywów, ponieważ takie zobowiązanie jest na nie nałożone na mocy niniejszej dyrektywy. Ogólne rozumienie tego, co stanowi kryptoaktywa, jest bardzo szerokie i obejmuje te kryptoaktywa, które zostały wyemitowane w sposób zdecentralizowany, a także stabilne kryptowaluty , w tym tokeny będące pieniądzem elektronicznym zdefiniowane w rozporządzeniu (UE) 2023/1114, i niektóre niewymienialne tokeny (NFT). Kryptoaktywa wykorzystywane do celów płatności lub celów inwestycyjnych podlegają zgłoszeniu na mocy niniejszej dyrektywy.

(17)

Dostawcy usług w zakresie kryptoaktywów objęci rozporządzeniem XXX mogą wykonywać swoją działalność w Unii na podstawie paszportu po otrzymaniu zezwolenia w państwie członkowskim. W tym celu ESMA prowadzi rejestr obejmujący dostawców usług w zakresie kryptoaktywów, którzy otrzymali zezwolenie. Dodatkowo ESMA prowadzi również czarną listę operatorów wykonujących usługi w zakresie kryptoaktywów, które wymagają zezwolenia na mocy rozporządzenia XXX .

(17)

Dostawcy usług w zakresie kryptoaktywów objęci rozporządzeniem (UE) 2023/1114 mogą wykonywać swoją działalność w Unii na podstawie paszportu po otrzymaniu zezwolenia w państwie członkowskim. W tym celu ESMA prowadzi rejestr obejmujący dostawców usług w zakresie kryptoaktywów, którzy otrzymali zezwolenie. Dodatkowo ESMA prowadzi również czarną listę operatorów wykonujących usługi w zakresie kryptoaktywów, które wymagają zezwolenia na mocy tego rozporządzenia .

(19)

W celu wspierania współpracy administracyjnej w tej dziedzinie z jurysdykcjami spoza Unii operatorzy kryptoaktywów, którzy mają siedzibę w jurysdykcjach spoza Unii i świadczą usługi na rzecz użytkowników kryptoaktywów z UE, tacy jak dostawcy usług NFT lub operatorzy świadczący usługi na zasadzie odwrotnego pozyskiwania (ang. reverse solicitation), powinni mieć możliwość wyłącznie zgłaszania informacji o użytkownikach kryptoaktywów mających miejsce zamieszkania w Unii organom podatkowym jurysdykcji spoza Unii, o ile zgłaszane informacje odpowiadają informacjom określonym w niniejszej dyrektywie i o ile istnieje skuteczna wymiana informacji między jurysdykcją spoza Unii a państwem członkowskim. Dostawcy usług w zakresie kryptoaktywów, którzy uzyskali zezwolenie na podstawie rozporządzenia XXX , mogliby być zwolnieni z obowiązku sprawozdawczego w odniesieniu do takich informacji w państwach członkowskich, w których uzyskali zezwolenie, jeżeli odpowiadająca sprawozdawczość odbywa się w jurysdykcji spoza UE i o ile istnieje skuteczna kwalifikująca umowa między właściwymi organami. Kwalifikowana jurysdykcja spoza UE przekazywałaby z kolei takie informacje administracjom podatkowym tych państw członkowskich, w których zamieszkują użytkownicy kryptoaktywów. W stosownych przypadkach mechanizm ten powinien być uruchamiany, aby zapobiec zgłaszaniu i przekazywaniu odpowiadających informacji więcej niż jeden raz.

(19)

W celu wspierania współpracy administracyjnej w tej dziedzinie z jurysdykcjami spoza Unii operatorzy kryptoaktywów, którzy mają siedzibę w jurysdykcjach spoza Unii i świadczą usługi na rzecz użytkowników kryptoaktywów z UE, tacy jak dostawcy usług NFT lub operatorzy świadczący usługi na zasadzie odwrotnego pozyskiwania (ang. reverse solicitation), powinni mieć możliwość wyłącznie zgłaszania informacji o użytkownikach kryptoaktywów mających miejsce zamieszkania w Unii organom podatkowym jurysdykcji spoza Unii, o ile zgłaszane informacje odpowiadają informacjom określonym w niniejszej dyrektywie i o ile istnieje skuteczna wymiana informacji między jurysdykcją spoza Unii a państwem członkowskim. Dostawcy usług w zakresie kryptoaktywów, którzy uzyskali zezwolenie na podstawie rozporządzenia (UE) 2023/1114 , mogliby być zwolnieni z obowiązku sprawozdawczego w odniesieniu do takich informacji w państwach członkowskich, w których uzyskali zezwolenie, jeżeli odpowiadająca sprawozdawczość odbywa się w jurysdykcji spoza UE i o ile istnieje skuteczna kwalifikująca umowa między właściwymi organami. Kwalifikowana jurysdykcja spoza UE przekazywałaby z kolei takie informacje administracjom podatkowym tych państw członkowskich, w których zamieszkują użytkownicy kryptoaktywów. W stosownych przypadkach mechanizm ten powinien być uruchamiany, aby zapobiec zgłaszaniu i przekazywaniu odpowiadających informacji więcej niż jeden raz.

(23)

Niniejsza dyrektywa nie zastępuje żadnych szerszych zobowiązań wynikających z rozporządzenia XXX .

(23)

Niniejsza dyrektywa nie zastępuje żadnych szerszych zobowiązań wynikających z rozporządzenia (UE) 2023/1114 lub z rozporządzenia (UE) 2023/1113 .

(24)

W celu wspierania konwergencji i propagowania spójnego nadzoru w odniesieniu do rozporządzenia XXX właściwe organy krajowe powinny współpracować z innymi właściwymi organami lub instytucjami krajowymi oraz dzielić się odpowiednimi informacjami.

(24)

W celu wspierania konwergencji i propagowania spójnego nadzoru w odniesieniu do rozporządzenia (UE) 2023/1114 właściwe organy krajowe powinny współpracować z innymi właściwymi organami lub instytucjami krajowymi oraz dzielić się odpowiednimi informacjami w sposób efektywny i lojalny .

(26)

Kluczowe znaczenie ma zaostrzenie przepisów dyrektywy 2011/16/UE dotyczących informacji, które należy zgłaszać lub wymieniać, aby dostosować się do nowych zmian zachodzących na różnych rynkach i w konsekwencji skutecznie zwalczać zidentyfikowane zachowania służące oszustwom podatkowym, unikaniu opodatkowania i uchylaniu się od opodatkowania. Te przepisy powinny odzwierciedlić zmiany zaobserwowane na rynku wewnętrznym oraz na poziomie międzynarodowym, co umożliwi skuteczną sprawozdawczość i wymianę informacji. W związku z tym dyrektywa obejmuje m.in. najnowsze uzupełnienia wspólnego standardu do wymiany informacji OECD, włączenie przepisów dotyczących pieniądza elektronicznego i cyfrowej waluty banku centralnego, przejrzyste i zharmonizowane ramy środków służących zapewnieniu zgodności oraz rozszerzenie zakresu interpretacji indywidualnych o wymiarze transgranicznym o zamożnych klientów indywidualnych.

(26)

Kluczowe znaczenie ma zaostrzenie przepisów dyrektywy 2011/16/UE dotyczących informacji, które należy zgłaszać lub wymieniać, aby dostosować się do nowych zmian zachodzących na różnych rynkach i w konsekwencji skutecznie zwalczać zidentyfikowane zachowania służące oszustwom podatkowym, unikaniu opodatkowania i uchylaniu się od opodatkowania. Te przepisy powinny odzwierciedlić zmiany zaobserwowane na rynku wewnętrznym oraz na poziomie międzynarodowym, co umożliwi skuteczną sprawozdawczość i wymianę informacji. W związku z tym dyrektywa obejmuje m.in. najnowsze uzupełnienia wspólnego standardu do wymiany informacji OECD, włączenie przepisów dotyczących pieniądza elektronicznego i cyfrowej waluty banku centralnego, przejrzyste i zharmonizowane ramy środków służących zapewnieniu zgodności oraz rozszerzenie zakresu interpretacji indywidualnych o wymiarze transgranicznym o zamożnych klientów indywidualnych. Państwa członkowskie powinny korzystać z komentarzy dotyczących wzoru umowy o automatycznej wymianie informacji do celów podatkowych i wspólnego standardu do wymiany informacji opracowanych przez OECD, by zapewnić spójne wdrożenie i stosowanie niniejszej dyrektywy.

(26a)

Mimo że szereg państw, w tym wiele państw członkowskich, udostępnia zanonimizowane i zagregowane informacje w podziale na kraje, które to informacje zostały pozyskane ze sprawozdań według krajów wymaganych na mocy dyrektywy Rady (UE) 2016/881 lub z działania numer 13 określonego w planie działania w sprawie erozji bazy podatkowej i przenoszenia zysków, należy ubolewać nad tym, że niektóre państwa członkowskie nie publikują tych informacji w międzynarodowych bazach danych. Ocena praktyki publikowania zanonimizowanych i zagregowanych informacji w podziale na kraje oraz ocena przydatności zharmonizowanego podejścia powinny być przedmiotem kolejnego przeglądu DAC.

(27)

Produkty z zakresu pieniądza elektronicznego, zdefiniowane w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/110/UE (31), są często wykorzystywane w Unii, a liczba transakcji i ich łączna wartość stale wzrasta. Produkty z zakresu pieniądza elektronicznego nie są jednak wyraźnie objęte dyrektywą 2011/16/UE. Państwa członkowskie przyjmują zróżnicowane podejścia do pieniądza elektronicznego. W rezultacie produkty powiązane nie zawsze są objęte istniejącymi kategoriami dochodów i kapitału zawartymi w dyrektywie 2011/16/UE. Należy zatem wprowadzić przepisy zapewniające, by obowiązki sprawozdawcze miały zastosowanie do pieniądza elektronicznego i tokenów będących e-pieniądzem na mocy rozporządzenia XXX .

(27)

Produkty z zakresu pieniądza elektronicznego, zdefiniowane w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/110/UE (31), są często wykorzystywane w Unii, a liczba transakcji i ich łączna wartość stale wzrasta. Produkty z zakresu pieniądza elektronicznego nie są jednak wyraźnie objęte dyrektywą 2011/16/UE. Państwa członkowskie przyjmują zróżnicowane podejścia do pieniądza elektronicznego. W rezultacie produkty powiązane nie zawsze są objęte istniejącymi kategoriami dochodów i kapitału zawartymi w dyrektywie 2011/16/UE. Należy zatem wprowadzić przepisy zapewniające, by obowiązki sprawozdawcze miały zastosowanie do pieniądza elektronicznego i tokenów będących e-pieniądzem na mocy rozporządzenia (UE) 2023/1114 .

(28)

W celu zlikwidowania luk prawnych umożliwiających uchylanie się od opodatkowania, unikanie opodatkowania i oszustwa podatkowe państwa członkowskie powinny być zobowiązane do wymiany informacji dotyczących dochodów z dywidend niepowierniczych. Dochód z dywidend niepowierniczych powinien zatem zostać włączony do kategorii dochodów podlegających obowiązkowej automatycznej wymianie informacji .

(28)

W celu zlikwidowania luk prawnych umożliwiających uchylanie się od opodatkowania, unikanie opodatkowania i oszustwa podatkowe państwa członkowskie powinny być zobowiązane do wymiany informacji dotyczących dochodów z dywidend niepowierniczych oraz zysków kapitałowych z nieruchomości . Obowiązek automatycznej wymiany informacji uznaje się za spełniony, jeżeli właściwe organy mogą uzyskać dostęp do takich informacji za pośrednictwem krajowych lub wzajemnie połączonych rejestrów .

(28a)

Niektóre rodzaje dochodów i aktywów są nadal wyłączone z zakresu automatycznej wymiany informacji, co stwarza ryzyko obchodzenia zobowiązań podatkowych. Komisja powinna ocenić, czy istnieje potrzeba, by ta automatyczna wymiana informacji obejmowała wymienione poniżej informacje dotyczące własności, dochodów i aktywów (nie)finansowych, określić najwłaściwszy sposób uwzględnienia tych informacji oraz przedstawić konkretne propozycje w tym zakresie: beneficjenci rzeczywiści nieruchomości i spółek; aktywa finansowe; aktywa niefinansowe, takie jak środki pieniężne, dzieła sztuki, złoto lub inne aktywa o wyjątkowej wartości przechowywane w wolnych portach, składach celnych lub skrytkach depozytowych; posiadane jachty i prywatne odrzutowce; oraz rachunki na większych platformach pożyczek społecznościowych, finansowania społecznościowego i podobnych;

(29)

Numer identyfikacji podatkowej („NIP”) jest niezbędny dla państw członkowskich w procesie dopasowywania otrzymanych informacji do danych znajdujących się w krajowych bazach danych. Zwiększa on zdolność państw członkowskich do identyfikacji właściwych podatników i prawidłowego naliczania odpowiednich podatków. Dlatego ważne jest, aby państwa członkowskie wymagały podawania numeru NIP w kontekście wymian dotyczących rachunków finansowych, interpretacji indywidualnych o wymiarze transgranicznym i uprzednich porozumień cenowych, sprawozdań według krajów, podlegających zgłoszeniu uzgodnień transgranicznych oraz informacji o sprzedawcach na platformach cyfrowych.

(29)

Numer identyfikacji podatkowej („NIP”) jest niezbędny dla państw członkowskich w procesie dopasowywania otrzymanych informacji do danych znajdujących się w krajowych bazach danych. Zwiększa on zdolność państw członkowskich do identyfikacji właściwych podatników i prawidłowego naliczania odpowiednich podatków. Dlatego ważne jest, aby państwa członkowskie wymagały podawania numeru NIP w kontekście wymian dotyczących rachunków finansowych, interpretacji indywidualnych o wymiarze transgranicznym i uprzednich porozumień cenowych, sprawozdań według krajów, podlegających zgłoszeniu uzgodnień transgranicznych oraz informacji o sprzedawcach na platformach cyfrowych i kryptoaktywach. Jeżeli jednak numer NIP jest niedostępny, obowiązek taki może nie zostać wypełniony przez właściwe organy państw członkowskich.

(29a)

Europejski NIP umożliwiałby każdemu organowi szybkie, łatwe i poprawne identyfikowanie i rejestrowanie NIP w relacjach transgranicznych i służyłby za podstawę skutecznej automatycznej wymiany informacji między administracjami podatkowymi państw członkowskich. Dlatego Komisja powinna ponownie przeanalizować kwestię utworzenia europejskiego NIP, w tym jego wartość dodaną i potencjalne skutki.

(33)

Istotne jest, aby co do zasady informacje przekazywane na mocy dyrektywy 2011/16/UE wykorzystywano do celów ustalenia wysokości, stosowania i egzekwowania podatków objętych zakresem przedmiotowym wspomnianej dyrektywy. Chociaż do tej pory nie było to wykluczone, niejasne ramy spowodowały pojawienie się braku pewności co do wykorzystywania informacji. Biorąc pod uwagę wzajemne powiązania między oszustwami podatkowymi, uchylaniem się od opodatkowania i unikaniem opodatkowania a przeciwdziałaniem praniu pieniędzy oraz synergie w zakresie egzekwowania prawa, należy wyjaśnić, że informacje przekazywane między państwami członkowskimi mogą być również wykorzystywane do celów oceny, stosowania i egzekwowania ceł oraz przeciwdziałania praniu pieniędzy i zwalczania finansowania terroryzmu.

(33)

Istotne jest, aby co do zasady informacje przekazywane na mocy dyrektywy 2011/16/UE wykorzystywano do celów ustalenia wysokości, stosowania i egzekwowania podatków objętych zakresem przedmiotowym wspomnianej dyrektywy. Chociaż do tej pory nie było to wykluczone, niejasne ramy spowodowały pojawienie się braku pewności co do wykorzystywania informacji. Biorąc pod uwagę wzajemne powiązania między oszustwami podatkowymi, uchylaniem się od opodatkowania i unikaniem opodatkowania a przeciwdziałaniem praniu pieniędzy oraz synergie w zakresie egzekwowania prawa, należy wyjaśnić, że informacje przekazywane między państwami członkowskimi mogą być również wykorzystywane do celów oceny, stosowania i egzekwowania ceł oraz przeciwdziałania praniu pieniędzy i zwalczania finansowania terroryzmu. Przepisy zawarte w niniejszej dyrektywie nie powinny jednak powielać przepisów zawartych w unijnych ramach przeciwdziałania praniu pieniędzy ani nie powinny istotnie pokrywać się z tymi przepisami.

(34)

Dyrektywa 2011/16/UE przewiduje możliwość wykorzystania informacji wymienianych do celów innych niż cele związane z podatkami bezpośrednimi i pośrednimi w zakresie, w jakim wysyłające państwo członkowskie określiło w wykazie dozwolony cel wykorzystania takich informacji. Procedura takiego wykorzystania jest jednak uciążliwa, ponieważ zanim państwo członkowskie otrzymujące informacje będzie mogło je wykorzystać do innych celów, konieczne jest zasięgnięcie opinii wysyłającego państwa członkowskiego. Zniesienie wymogu takiej konsultacji powinno zmniejszyć obciążenie administracyjne i w razie potrzeby umożliwić szybkie działanie organów podatkowych. Nie powinno się zatem wymagać konsultacji z wysyłającym państwem członkowskim w przypadkach, gdy zamierzone wykorzystanie informacji jest objęte wykazem sporządzonym wcześniej przez wysyłające państwo członkowskie.

(34)

Dyrektywa 2011/16/UE przewiduje możliwość wykorzystania informacji wymienianych do celów innych niż cele związane z podatkami bezpośrednimi i pośrednimi w zakresie, w jakim wysyłające państwo członkowskie określiło w wykazie dozwolony cel wykorzystania takich informacji. Procedura takiego wykorzystania jest jednak uciążliwa, ponieważ zanim państwo członkowskie otrzymujące informacje będzie mogło je wykorzystać do innych celów, konieczne jest zasięgnięcie opinii wysyłającego państwa członkowskiego. Zniesienie wymogu takiej konsultacji powinno zmniejszyć obciążenie administracyjne i w razie potrzeby umożliwić szybkie działanie organów podatkowych. Nie powinno się zatem wymagać konsultacji z wysyłającym państwem członkowskim w przypadkach, gdy zamierzone wykorzystanie informacji jest objęte wykazem sporządzonym wcześniej przez wysyłające państwo członkowskie. Taki wykaz może obejmować wykorzystywanie informacji obejmujących dane niezwiązane z podatkami przez organy lokalne w ramach progów i ograniczeń związanych ze świadczeniem określonych usług, takich jak usługi świadczone w szczególności za pośrednictwem platformy internetowej.

(35a)

Wszystkie państwa członkowskie powinny skutecznie wykorzystywać informacje pozyskane w drodze sprawozdawczości lub wymiany informacji na podstawie dyrektywy 2011/16/UE. W związku z tym w każdym państwie członkowskim należy wprowadzić mechanizm zapewniający skuteczne wykorzystywanie danych, w tym analizę ryzyka związanego z danymi.

(36)

W celu wydajniejszego wykorzystania zasobów, ułatwienia wymiany informacji oraz uniknięcia potrzeby dokonywania przez każde państwo członkowskie podobnych zmian w ich systemach przechowywania informacji należy utworzyć centralną bazę danych, dostępną dla wszystkich państw członkowskich, a dla Komisji wyłącznie do celów statystycznych, w której to bazie danych państwa członkowskie mogłyby zamieszczać i przechowywać przekazywane informacje, zamiast wymieniania ich zabezpieczoną pocztą elektroniczną. Komisja powinna przyjąć praktyczne ustalenia niezbędne do utworzenia takiej centralnej bazy danych.

(36)

W celu wydajniejszego wykorzystania zasobów, ułatwienia wymiany informacji oraz uniknięcia potrzeby dokonywania przez każde państwo członkowskie podobnych zmian w ich systemach przechowywania informacji należy utworzyć centralną bazę danych, dostępną dla wszystkich państw członkowskich, a dla Komisji wyłącznie do celów statystycznych, w której to bazie danych państwa członkowskie mogłyby zamieszczać i przechowywać przekazywane informacje, zamiast wymieniania ich zabezpieczoną pocztą elektroniczną. Działania te powinny również przyczynić się do poprawy wymiany najlepszych praktyk dotyczących sposobu wdrażania narzędzi cyfrowych w administracjach podatkowych w celu ograniczenia kosztów przestrzegania przepisów i biurokracji, przy jednoczesnym zwiększeniu skuteczności i efektywności oraz uwzględnieniu potrzeby zapewnienia zasobom ludzkim odpowiednich kwalifikacji. Komisja powinna przyjąć praktyczne ustalenia niezbędne do utworzenia takiej centralnej bazy danych.

(36a)

Komisja jest uprawniona do sporządzania sprawozdań i dokumentów z wykorzystaniem informacji wymienianych w sposób zanonimizowany, tak aby uwzględnić prawa podatników do poufności, i zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1049/2001 w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji. Publikowanie co roku zanonimizowanych i zagregowanych danych statystycznych dotyczących sprawozdań według krajów, w tym efektywnych stawek podatkowych, dla wszystkich państw członkowskich przyczynia się do poprawy jakości debat publicznych na tematy związane z opodatkowaniem.

(39)

W celu zapewnienia zgodności z dyrektywą 2011/16/UE państwa członkowskie powinny ustanowić zasady dotyczące sankcji i innych środków służących zapewnieniu zgodności , które powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Każde państwo członkowskie powinno stosować te zasady zgodnie ze swoim prawem krajowym i przepisami określonymi w niniejszej dyrektywie.

(39)

W celu zapewnienia prawidłowego egzekwowania przepisów niniejszej dyrektywy państwa członkowskie powinny ustanowić zasady dotyczące sankcji , mające zastosowanie do naruszeń przepisów krajowych dotyczących obowiązkowej wymiany informacji zgłoszonych przez dostawców usług w zakresie kryptoaktywów , które to sankcje powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Państwa członkowskie powinny przy tym dopilnować prawidłowej identyfikacji strony winnej każdego naruszenia. Państwa członkowskie powinny wprowadzić tymczasowy system łagodniejszych sankcji dla MŚP na okres co najmniej trzech lat w odniesieniu do art. 8ad.

(40)

Aby zagwarantować odpowiedni poziom skuteczności we wszystkich państwach członkowskich, należy ustanowić minimalne poziomy sankcji w odniesieniu do dwóch zachowań uznawanych za przynoszące szkodę, a mianowicie niezłożenia sprawozdania po dwóch upomnieniach administracyjnych oraz przekazywania informacji zawierających niekompletne, nieprawidłowe lub nieprawdziwe dane, co w istotny sposób wpływa na integralność i wiarygodność zgłoszonych informacji. Niepełne, nieprawidłowe lub fałszywe dane w znacznym stopniu wpływają na integralność i wiarygodność zgłoszonych informacji, jeżeli stanowią ponad 25 % wszystkich danych, które powinny zostać prawidłowo zgłoszone przez podatnika lub podmiot raportujący zgodnie z wymaganymi informacjami określonymi w  załączniku VI sekcja II część B . Te minimalne kwoty sankcji nie powinny uniemożliwiać państwom członkowskim stosowania surowszych sankcji za te dwa rodzaje naruszeń. Państwa członkowskie nadal muszą stosować skuteczne, odstraszające i proporcjonalne sankcje za inne rodzaje naruszeń.

(40)

Aby zagwarantować odpowiedni poziom skuteczności we wszystkich państwach członkowskich, w szczególności przy wdrażaniu dyrektywy Rady 2014/107/UE i dyrektywy Rady (UE) 2016/881, należy ustanowić minimalne poziomy sankcji w odniesieniu do dwóch zachowań uznawanych za przynoszące szkodę, a mianowicie niezłożenia sprawozdania po dwóch upomnieniach administracyjnych oraz przekazywania informacji zawierających niekompletne, nieprawidłowe lub nieprawdziwe dane, co w istotny sposób wpływa na integralność i wiarygodność zgłoszonych informacji. Niepełne, nieprawidłowe lub fałszywe dane w znacznym stopniu wpływają na integralność i wiarygodność zgłoszonych informacji, jeżeli stanowią ponad 25 % wszystkich danych, które powinny zostać prawidłowo zgłoszone przez podatnika lub podmiot raportujący zgodnie z wymaganymi informacjami określonymi w  załącznikach . Te minimalne kwoty sankcji nie powinny uniemożliwiać państwom członkowskim stosowania surowszych sankcji za te dwa rodzaje naruszeń. Państwa członkowskie nadal muszą stosować skuteczne, odstraszające i proporcjonalne sankcje za inne rodzaje naruszeń.

(42a)

Zgodnie z wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-694/20 dyrektywę 2011/16/UE należy zmienić w taki sposób, aby jej przepisy nie skutkowały nałożeniem na adwokatów działających jako pośrednicy – gdy są oni zwolnieni z obowiązku zgłoszenia ze względu na tajemnicę zawodową, do której zachowania są zobowiązani – obowiązku powiadomienia wszelkich innych pośredników, którzy nie są jego klientami, o ciążących na nich obowiązkach zgłoszeniowych, przy jednoczesnym utrzymaniu obowiązku bezzwłocznego powiadomienia klientów przez pośredników o ciążących na nich obowiązkach zgłoszeniowych.

(44a)

(44b)

W umowach z państwami trzecimi należy odzwierciedlić kolejne przeglądy unijnych ram legislacyjnych dotyczących wymiany informacji. W związku z tym w przypadku podpisania umowy należy przewidzieć przeglądy.

a)

do celów art. 8 ust. 1 oraz art. 8a–8ad – systematyczne przekazywanie określonych z góry informacji innemu państwu członkowskiemu, bez uprzedniego wniosku, w ustalonych z góry, regularnych odstępach czasu. Do celów art. 8 ust. 1 odniesienie do dostępnych informacji dotyczy informacji zawartych w dokumentacji podatkowej państwa członkowskiego przekazującego informacje, które można wyszukiwać zgodnie z procedurami gromadzenia i przetwarzania informacji w tym państwie członkowskim;”;

a)

do celów art. 8 ust. 1 oraz art. 8a–8ad – systematyczne przekazywanie określonych z góry i nowych informacji innemu państwu członkowskiemu, bez uprzedniego wniosku, w ustalonych z góry, regularnych odstępach czasu. Do celów art. 8 ust. 1 odniesienie do dostępnych informacji dotyczy informacji zawartych w dokumentacji podatkowej państwa członkowskiego przekazującego informacje, które można wyszukiwać zgodnie z procedurami gromadzenia i przetwarzania informacji w tym państwie członkowskim;”;

aa)

w pkt 14 wprowadza się następujące zmiany:

14.

„interpretacja indywidualna o wymiarze transgranicznym ” oznacza każdą umowę, komunikat lub każdy inny instrument lub inne działanie o podobnych skutkach, w tym wydawane, zmieniane lub odnawiane w kontekście kontroli podatkowej, która spełnia następujące warunki:

„14)

»interpretacja indywidualna« oznacza każdą umowę, komunikat lub każdy inny instrument lub inne działanie o podobnych skutkach, w tym wydawane, zmieniane lub odnawiane w kontekście kontroli podatkowej , niezależnie od jej formalnego, nieformalnego, prawnie wiążącego lub niewiążącego charakteru , która spełnia następujące warunki:

a)

jest wydawana, zmieniana lub odnawiana przez rząd lub organ podatkowy państwa członkowskiego lub jednostki terytorialne lub administracyjne państwa członkowskiego, w tym organy samorządowe, lub w imieniu tych podmiotów, bez względu na to, czy zostanie faktycznie wykorzystana;

a)

jest wydawana, zmieniana lub odnawiana przez rząd lub organ podatkowy państwa członkowskiego lub jednostki terytorialne lub administracyjne państwa członkowskiego, w tym organy samorządowe, lub w imieniu tych podmiotów, bez względu na to, czy zostanie faktycznie wykorzystana;

b)

jest wydawana, zmieniana lub odnawiana w odniesieniu do konkretnej osoby lub grupy osób, a ta osoba lub grupa osób mają prawo na niej polegać;

b)

jest wydawana, zmieniana lub odnawiana w odniesieniu do konkretnej osoby lub grupy osób, a ta osoba lub grupa osób mają prawo na niej polegać;

c)

dotyczy interpretacji lub stosowania przepisu prawnego lub administracyjnego dotyczącego stosowania lub egzekwowania przepisów krajowych odnoszących się do podatków danego państwa członkowskiego lub jego jednostek terytorialnych lub administracyjnych, w tym organów samorządowych;

c)

dotyczy interpretacji lub stosowania przepisu prawnego lub administracyjnego dotyczącego stosowania lub egzekwowania przepisów krajowych odnoszących się do podatków danego państwa członkowskiego lub jego jednostek terytorialnych lub administracyjnych, w tym organów samorządowych;

d)

dotyczy transakcji transgranicznej lub tego, czy działalność prowadzona przez osobę w innej jurysdykcji prowadzi, czy nie prowadzi do ustanowienia stałego zakładu; oraz

e)

jest sporządzana przed dokonaniem transakcji lub prowadzeniem działalności w innej jurysdykcji, w przypadku gdy te transakcje lub działalność mogą potencjalnie prowadzić do ustanowienia stałego zakładu, lub przed złożeniem deklaracji podatkowej obejmującej okres, w którym dana transakcja lub seria transakcji lub działalność miały miejsce. Transakcja transgraniczna może obejmować, między innymi, dokonywanie inwestycji, dostawę towarów, świadczenie usług, udostępnienie finansowania bądź wykorzystanie rzeczowych aktywów trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, i nie musi bezpośrednio dotyczyć osoby otrzymującej interpretację indywidualną o wymiarze transgranicznym ;

e)

jest sporządzana przed dokonaniem transakcji lub prowadzeniem działalności w innej jurysdykcji, w przypadku gdy te transakcje lub działalność mogą potencjalnie prowadzić do ustanowienia stałego zakładu, lub przed złożeniem deklaracji podatkowej obejmującej okres, w którym dana transakcja lub seria transakcji lub działalność miały miejsce. Transakcja może obejmować, między innymi, dokonywanie inwestycji, dostawę towarów, świadczenie usług, udostępnienie finansowania bądź wykorzystanie rzeczowych aktywów trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych i nie musi bezpośrednio dotyczyć osoby otrzymującej interpretację indywidualną;”

ab)

skreśla się pkt 16.

33.

„macierzyste państwo członkowskie” oznacza macierzyste państwo członkowskie w rozumieniu rozporządzenia XXX;

33.

„macierzyste państwo członkowskie” oznacza macierzyste państwo członkowskie w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 33 rozporządzenia (UE) 2023/1114.

34.

„adres rozproszonego rejestru” oznacza adres rozproszonego rejestru w rozumieniu rozporządzenia XXX;”;

34.

„adres rozproszonego rejestru” oznacza adres rozproszonego rejestru w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 18 rozporządzenia (UE) 2023/1113.

34a.

34b.

34c.

1a)

e)

własność nieruchomości i  dochody z tego tytułu;

e)

własność nieruchomości oraz dochody i  zyski kapitałowe z tego tytułu;

ba)

w ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:

bb)

ust. 3 otrzymuje brzmienie:

bc)

w ust. 3a akapit drugi lit. a) otrzymuje brzmienie:

a)

imię i nazwisko/nazwę, adres, numer (-y) identyfikacyjne podatnika ('NIP') oraz datę i miejsce urodzenia (w przypadku osób fizycznych) każdej 'osoby raportowanej', która jest 'posiadaczem rachunku', a w przypadku jakiegokolwiek 'podmiotu', który jest 'posiadaczem rachunku' i który — po zastosowaniu zasad należytej staranności zgodnych z załącznikami — zostanie zidentyfikowany jako kontrolowany przez co najmniej jedną 'osobę kontrolującą' będącą 'osobą raportowaną' — nazwę, adres i numer (-y) 'NIP' tego 'podmiotu' oraz imię i nazwisko, adres, numer (-y) 'NIP' oraz datę i miejsce urodzenia każdej 'osoby raportowanej';

„a)

imię i nazwisko/nazwę, adres, numer (y) identyfikacyjne podatnika ('NIP') oraz datę i miejsce urodzenia (w przypadku osób fizycznych) każdej 'osoby raportowanej', która jest 'posiadaczem rachunku', a w przypadku jakiegokolwiek 'podmiotu', który jest ostatecznym rzeczywistym 'posiadaczem rachunku' i który — po zastosowaniu zasad należytej staranności zgodnych z załącznikami — zostanie zidentyfikowany jako kontrolowany przez co najmniej jedną 'osobę kontrolującą' będącą 'osobą raportowaną' — nazwę, adres i numer (y) 'NIP' tego 'podmiotu' oraz imię i nazwisko, adres, numer (y) 'NIP' oraz datę i miejsce urodzenia każdej 'osoby raportowanej';”

-a)

(iia)

skreśla się akapit czwarty.

ba)

w ust. 3 dodaje się akapit w brzmieniu:

(ia)

lit. b) otrzymuje brzmienie:

b)

streszczenie interpretacji indywidualnej o wymiarze transgranicznym lub uprzedniego porozumienia cenowego, w tym opis stosownej działalności gospodarczej lub transakcji lub serii transakcji, oraz wszelkie inne informacje, które mogłyby pomóc właściwemu organowi w ocenie potencjalnego ryzyka podatkowego, nie prowadząc do ujawnienia tajemnicy handlowej, przemysłowej lub zawodowej lub procesu produkcyjnego, lub do ujawnienia informacji, które byłoby sprzeczne z porządkiem publicznym;

„b)

streszczenie interpretacji indywidualnej lub uprzedniego porozumienia cenowego, w tym opis stosownej działalności gospodarczej lub transakcji lub serii transakcji, wszystkich istotnych bezpośrednich i pośrednich skutków podatkowych takich jak efektywne stawki podatkowe, oraz wszelkie inne informacje, które mogłyby pomóc właściwemu organowi w ocenie potencjalnego ryzyka podatkowego, z pominięciem jednak informacji, które mogłyby prowadzić do ujawnienia tajemnicy handlowej, przemysłowej lub zawodowej lub procesu produkcyjnego, lub do ujawnienia informacji, które byłoby sprzeczne z porządkiem publicznym;”

3a)

3b)

c)

streszczenie treści podlegającego zgłoszeniu uzgodnienia transgranicznego , w tym wskazanie nazwy, pod jaką to uzgodnienie funkcjonuje, jeżeli taka istnieje, oraz opis stosownych uzgodnień, oraz wszelkie inne informacje, które mogłyby pomóc właściwemu organowi w ocenie potencjalnego ryzyka podatkowego, nie prowadząc do ujawnienia tajemnicy handlowej, przemysłowej lub zawodowej lub procesu produkcyjnego, lub do ujawnienia informacji, które byłoby sprzeczne z porządkiem publicznym;”;

c)

streszczenie treści podlegającego zgłoszeniu uzgodnienia, w tym wskazanie nazwy, pod jaką to uzgodnienie funkcjonuje, jeżeli taka istnieje, oraz opis stosownych uzgodnień, oczekiwanego wpływu na efektywną stawkę opodatkowania podatnika w danym państwie członkowskim oraz wszelkie inne informacje, które mogłyby pomóc właściwemu organowi w ocenie potencjalnego ryzyka podatkowego, z pominięciem informacji, które mogą prowadzić do ujawnienia tajemnicy handlowej, przemysłowej lub zawodowej lub procesu produkcyjnego, lub do ujawnienia informacji, których ujawnienie byłoby sprzeczne z porządkiem publicznym;”;

4a)

(i)

łączną uczciwą wartość rynkową, a także sumę wartości jednostkowych transferów dokonanych przez raportującego dostawcę usług w zakresie kryptoaktywów na adresy rozproszonego rejestru zgodnie z definicją w  rozporządzeniu XXX, co do których nie ma informacji, jakoby były powiązane z dostawcą usług w zakresie wirtualnych aktywów lub instytucją finansową .

(i)

łączną uczciwą wartość rynkową, a także sumę wartości jednostkowych transferów dokonanych przez raportującego dostawcę usług w zakresie kryptoaktywów na adresy rozproszonego rejestru zgodnie z definicją w  art. 3 ust. 1 pkt 18 rozporządzenia (UE) 2023/1113 .

6a)

6b)

6c)

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

b)

dodaje się ustęp w brzmieniu:

a)

wspólna kontrola, której dotyczy wniosek, obejmowałaby przeprowadzenie postępowań lub przekazanie informacji sprzecznych z prawodawstwem współpracującego państwa członkowskiego;

b)

organ wnioskujący ze względów prawnych nie może przekazać informacji podobnych do informacji, których przekazania oczekiwałoby się od współpracującego państwa członkowskiego podczas wspólnej kontroli.

7a)

9a)

11a)

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie:

c)

uprawnienia do sprawowania kontroli w ramach osoby prawnej.

c)

w przypadku naruszenia przepisów krajowych przyjętych w celu zachowania zgodności z art. 8ab minimalna kwota kary pieniężnej wynosi nie mniej niż 50 000 EUR, jeśli roczny obrót pośrednika lub właściwego podatnika jest mniejszy niż 6 mln EUR, oraz 150 000 EUR, jeśli obrót ten wynosi 6 mln EUR lub więcej; minimalna kwota kary pieniężnej wynosi nie mniej niż 20 000 EUR, jeśli pośrednik lub właściwy podatnik jest osobą fizyczną;

d)

w przypadku naruszenia przepisów krajowych przyjętych w celu zachowania zgodności z art. 8ac minimalna kwota kary pieniężnej wynosi nie mniej niż 50 000 EUR, jeśli roczny obrót raportującego operatora platformy jest mniejszy niż 6 mln EUR, oraz 150 000 EUR, jeśli obrót ten wynosi 6 mln EUR lub więcej, minimalna kwota kary pieniężnej wynosi nie mniej niż 20 000 EUR, jeśli raportujący operator platformy jest osobą fizyczną;

e)

w przypadku naruszenia przepisów krajowych przyjętych w celu zachowania zgodności z art. 8ad minimalna kwota kary pieniężnej wynosi nie mniej niż 50 000 EUR, jeśli roczny obrót raportującego dostawcy usług w zakresie kryptoaktywów wynosi mniej niż 6 mln EUR, oraz 150 000 EUR, jeśli obrót ten wynosi 6 mln EUR lub więcej, minimalna kwota kary pieniężnej wynosi nie mniej niż 20 000 EUR, jeśli raportujący dostawca usług w zakresie kryptoaktywów jest osobą fizyczną.

13a)

14a)

15a)

a)

kategorie dochodów określone w art. 8 ust. 1 rozszerzono na aktywa finansowe, w tym te pochodzące z obrotu walutami, i aktywa niefinansowe, takie jak nieruchomości, sztuka lub biżuteria, a także nowe formy przechowywania majątku, takie jak wolne porty i skrytki depozytowe, w tym dane dotyczące własności rzeczywistej i kapitału;

b)

listę elementów określoną w art. 8 ust. 3a rozszerzono w celu uwzględnienia danych dotyczących własności rzeczywistej oraz w celu wyeliminowania obchodzenia przepisów za pomocą drugiej rezydencji podatkowej lub rezydencji podatkowych w wielu krajach;

c)

informację, czy rachunek jest rachunkiem wspólnym, w tym numer wspólnych posiadaczy rachunku.

c)

informację, czy rachunek jest rachunkiem wspólnym, w tym numer wspólnych posiadaczy rachunku oraz udział każdego z posiadaczy rachunku .

(iia)

dodaje się akapit w brzmieniu:

ca)

dodaje się ustęp w brzmieniu:

1a)

a)

skreśla się część A;

b)

część B otrzymuje brzmienie:

B.

Rachunki podmiotów będące przedmiotem weryfikacji. „Istniejący rachunek podmiotów” , którego łączne saldo lub wartość przekroczyły na dzień 31 grudnia 2015 r. kwotę denominowaną w walucie krajowej każdego państwa członkowskiego odpowiadającą kwocie 250 000 USD, oraz „istniejący rachunek podmiotów”, który nie przekroczył na dzień 31 grudnia 2015 r. tej kwoty, ale którego łączne saldo lub wartość przekraczają taką kwotę na ostatni dzień któregokolwiek z kolejnych lat kalendarzowych, muszą zostać poddane weryfikacji zgodnie z procedurami określonymi w części D .

b)

którego przychody brutto przypadają głównie na inwestowanie lub reinwestowanie aktywów finansowych lub obrót tymi aktywami lub raportowanymi kryptoaktywami, jeżeli dany podmiot jest zarządzany przez inny podmiot będący instytucją depozytową, instytucją powierniczą , określonym zakładem ubezpieczeń lub podmiotem inwestującym opisanym w części A pkt 6 lit. a).

b)

którego przychody brutto przypadają głównie na inwestowanie lub reinwestowanie aktywów finansowych lub obrót tymi aktywami lub raportowanymi kryptoaktywami, jeżeli dany podmiot jest zarządzany przez inny podmiot będący instytucją depozytową, instytucją powierniczą lub podmiotem inwestującym opisanym w części A pkt 6 lit. a).

10.

Termin „token będący pieniądzem elektronicznym” lub „token będący e-pieniądzem” oznacza token będący pieniądzem elektronicznym lub token będący e-pieniądzem zdefiniowany w  rozporządzeniu XXX .

10.

Termin „token będący pieniądzem elektronicznym” lub „token będący e-pieniądzem” oznacza token będący pieniądzem elektronicznym lub token będący e-pieniądzem zdefiniowany w  art. 3 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia (UE) 2023/1114 .

13.

Termin „kryptoaktywa” oznacza kryptoaktywa zdefiniowane w  rozporządzeniu XXX .

13.

Termin „kryptoaktywa” oznacza kryptoaktywa zdefiniowane w  art. 3 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia (UE) 2023/1114 .

1.

podmiotem, który uzyskał zezwolenie na podstawie rozporządzenia XX ;

1.

podmiotem, który uzyskał zezwolenie na podstawie rozporządzenia (UE) 2023/1114 ;

Ba.

C.

Informacje wymienione w pkt 3 należy zgłaszać do 31 stycznia roku kalendarzowego następującego po roku, którego te informacje dotyczą. Pierwsze informacje za odnośny rok kalendarzowy lub inny odpowiedni okres sprawozdawczy przekazuje się od 1 stycznia 2026 r.

C.

Informacje wymienione w pkt 3 należy zgłaszać do 31 lipca roku kalendarzowego następującego po roku, którego te informacje dotyczą. Pierwsze informacje za odnośny rok kalendarzowy lub inny odpowiedni okres sprawozdawczy przekazuje się od 1 stycznia 2026 r.

1.

„kryptoaktywa” oznaczają kryptoaktywa zdefiniowane w  rozporządzeniu XXX .

1.

„kryptoaktywa” oznaczają kryptoaktywa zdefiniowane w  art. 3 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia (UE) 2023/1114 .

5.

„Pieniądz elektroniczny” lub „e-pieniądz” oznacza pieniądz elektroniczny lub e-pieniądz zdefiniowany w  dyrektywie 2009/110/WE. Do celów niniejszej dyrektywy termin „pieniądz elektroniczny” lub „e-pieniądz” nie obejmuje produktu stworzonego wyłącznie na potrzeby umożliwienia transferu środków finansowych od klienta do innej osoby zgodnie z instrukcjami klienta. Produkt nie został stworzony wyłącznie na potrzeby umożliwienia transferu środków pieniężnych, jeżeli – w toku normalnej działalności podmiotu dokonującego transferu – środki pieniężne związane z takim produktem są przechowywane dłużej niż 60 dni po otrzymaniu instrukcji umożliwiających dokonanie transferu albo, w przypadku braku takich instrukcji, środki pieniężne związane z takim produktem są przechowywane dłużej niż 60 dni po ich otrzymaniu.

5.

Do celów niniejszej dyrektywy „pieniądz elektroniczny” lub „e-pieniądz” oznacza każde kryptoaktywo, które: a) stanowi cyfrową reprezentację jednej waluty fiat; b) zostało wyemitowane po otrzymaniu środków przeznaczonych na dokonanie transakcji płatniczych; c) stanowi prawo do roszczenia wobec emitenta denominowane w tej samej walucie fiat; d) jest akceptowane jako płatność dokonana przez osobę fizyczną lub prawną inną niż emitent; oraz e) można wykupić w  dowolnym momencie oraz według wartości nominalnej w tej samej walucie fiat na wniosek posiadacza produktu zgodnie z wymogami regulacyjnymi, którym podlega emitent. Termin „pieniądz elektroniczny” lub „e-pieniądz” nie obejmuje produktu stworzonego wyłącznie na potrzeby umożliwienia transferu środków finansowych od klienta do innej osoby zgodnie z instrukcjami klienta. Produkt nie został stworzony wyłącznie na potrzeby umożliwienia transferu środków pieniężnych, jeżeli – w toku normalnej działalności podmiotu dokonującego transferu – środki pieniężne związane z takim produktem są przechowywane dłużej niż 60 dni po otrzymaniu instrukcji umożliwiających dokonanie transferu albo, w przypadku braku takich instrukcji, środki pieniężne związane z takim produktem są przechowywane dłużej niż 60 dni po ich otrzymaniu.

6.

„Token będący pieniądzem elektronicznym” lub „token będący e-pieniądzem” oznacza token będący pieniądzem elektronicznym lub token będący e-pieniądzem zdefiniowany w  rozporządzeniu XXX .

6.

„Token będący pieniądzem elektronicznym” lub „token będący e-pieniądzem” oznacza token będący pieniądzem elektronicznym lub token będący e-pieniądzem zdefiniowany w  art. 3 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia (UE) 2023/1114 .

7.

„Technologia rozproszonego rejestru (DLT)” oznacza technologię rozproszonego rejestru (DLT) zdefiniowaną w  rozporządzeniu XXX .

7.

„Technologia rozproszonego rejestru (DLT)” oznacza technologię rozproszonego rejestru (DLT) zdefiniowaną w  art. 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia (UE) 2023/1114 .

1.

„Dostawca usług w zakresie kryptoaktywów” oznacza dostawcę usług w zakresie kryptoaktywów zdefiniowanego w  rozporządzeniu XXX .

1.

„Dostawca usług w zakresie kryptoaktywów” oznacza dostawcę usług w zakresie kryptoaktywów zdefiniowanego w  art. 3 ust. 1 pkt 15 rozporządzenia (UE) 2023/1114 .

4.

„Usługi w zakresie kryptoaktywów” oznaczają usługi w zakresie kryptoaktywów zdefiniowane w  rozporządzeniu XXX i obejmujące staking i udzielanie pożyczek .

4.

„Usługi w zakresie kryptoaktywów” oznaczają usługi w zakresie kryptoaktywów zdefiniowane w  art. 3 ust. 1 pkt 16 rozporządzenia (UE) 2023/1114 .

4.

„Raportowana detaliczna transakcja płatnicza” oznacza transfer raportowanych kryptoaktywów w zamian za towary lub usługi o wartości przekraczającej 50 000   EUR .

4.

„Raportowana detaliczna transakcja płatnicza” oznacza transfer raportowanych kryptoaktywów w zamian za towary lub usługi o wartości przekraczającej 50 000   USD (lub równowartość tej kwoty w innej walucie) .

2.

Jeżeli użytkownik kryptoaktywów nie przekaże informacji wymaganych na podstawie sekcji III po dwóch przypomnieniach od pierwotnego zwrócenia się o te informacje przez raportującego dostawcę usług w zakresie kryptoaktywów, jednak nie wcześniej niż przed upływem 60 dni, raportujący dostawcy usług w zakresie kryptoaktywów uniemożliwiają użytkownikowi kryptoaktywów dokonywanie transakcji wymiany.

2.

Jeżeli użytkownik kryptoaktywów nie przekaże informacji wymaganych na podstawie sekcji III po dwóch przypomnieniach od pierwotnego zwrócenia się o te informacje przez raportującego dostawcę usług w zakresie kryptoaktywów, jednak nie wcześniej niż przed upływem 60 dni, raportujący dostawcy usług w zakresie kryptoaktywów uniemożliwiają użytkownikowi kryptoaktywów dokonywanie transakcji wymiany. Takie ograniczenie znosi się niezwłocznie po tym, jak użytkownik kryptoaktywów dostarczy wymagane informacje.