<!DOCTYPE html PUBLIC "yes" "xhtml1-strict.dtd">
<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml">
<!--GENDOC2XHTML # converter_version: 1.2.15-->
  <head>
    <title>2025-10-202510C123202402320-00-TRA-DOC-EL-ARRET-C-0232-24-202510349-07_00</title>
    <meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGeneratedDate"/>
    <meta content="el-GR" name="Gendoc_Lang"/>
    <meta content="" name="Gendoc_GenerationDate"/>
    <meta content="" name="IsFlattened"/>
    <meta content="1" name="NumProc"/>
    <meta content="Final" name="Gendoc_EditionType"/>
    <meta content="0001" name="Gendoc_CaseNumberSuite"/>
    <meta content="26/06/2026 19:12:34" name="Gendoc_LastVerificationDate"/>
    <meta content="" name="Gendoc_ProcedureNumber"/>
    <meta content="el" name="Gendoc_LangCode"/>
    <meta content="ARR" name="TypeDoc"/>
    <meta content="V8BzgL0UVetGCV5iH+AdY6DHdbuw5hOQVSkmzgskAyMDgeGNmu1nI91boyASDbPIkFpT7Z/B2qZYoKnSpr8VQC+a19Rv1NOueRHzGIgAJ5TEMpLtdb/JUosSo9O+ZjsH10F0OejgjlROeGFWx9KhXLQbe7qWXIG4euYx2fjz9A0=" name="GenDocUID"/>
    <meta content="P" name="TypeProc"/>
    <meta content="" name="CreateCustomParts"/>
    <meta content="OK" name="ReadyToPublish"/>
    <meta content="pps" name="Gendoc_User"/>
    <meta content="" name="EP_Mode"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGenerated"/>
    <meta content="" name="Gendoc_Vademecum"/>
    <meta content="0232" name="NumeroOrdre"/>
    <meta content="2024" name="Annee"/>
    <meta content="P" name="Gendoc_ProcedureType"/>
    <meta content="" name="EP_Version"/>
    <meta content="EL" name="Langue"/>
    <meta content="pps" name="Gendoc_DGTGeneratedUser"/>
    <meta content="FAST_document_go_ok" name="Gendoc_LastVerificationStatus"/>
    <meta content="ARR_C" name="Gendoc_GendocTemplateType"/>
    <meta content="TRUE" name="WithoutAuthorBlockFlatP"/>
    <meta content="GenDoc 14-10-25 14:25:11" name="Created"/>
    <meta content="" name="Canevas3_Vademecum"/>
    <meta content="TRUE" name="WithoutAuthorBlock"/>
    <meta content="" name="Gendoc_CaseYear"/>
    <meta content="false" name="Generation_In_Progress"/>
    <meta content="C" name="Juridiction"/>
    <meta content="3a35db13c19e428691adf7aa59a1548b" name="DocumentIdentifier"/>
    <meta content="0232" name="Gendoc_CaseNumber"/>
    <meta content="ImportedWithoutSource" name="SdlIdentifier"/>
    <meta content="RP" name="NatureAff"/>
    <meta content="RP" name="Gendoc_CaseNature"/>
    <meta content="0001" name="NumSuite"/>
    <meta content="C" name="Gendoc_Juridiction"/>
  </head>
  <body>
    <div style="header">
      <div id="rId24" style="first"/>
      <div id="rId20" style="even">Απόφαση της 23.10.2025 – Υπόθεση C‑232/24</div>
      <div id="rId21" style="default">Kosmiro</div>
    </div>
    <p class="C19Centre" id="para-1" title="page-1">
      ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (πρώτο τμήμα)
    </p>
    <p class="C19Centre" id="para-2" title="page-1">
      της 23ης Οκτωβρίου 2025  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-1" href="#t-1">*</a>
</span>)
    </p>
    <p class="C71Indicateur" id="para-3" title="page-1">
      «Προδικαστική παραπομπή – Φορολογία – Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) – Οδηγία 2006/112/ΕΚ – Φορολογητέες πράξεις – Απαλλαγή που αφορά τη χορήγηση πιστώσεων – Άρθρο 135, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ – Απαλλαγή που αφορά τις χρηματοπιστωτικές πράξεις – Είσπραξη απαιτήσεων – Άρθρο 135, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ – Πρακτορεία επιχειρηματικών απαιτήσεων διά της πωλήσεως αυτών – Πρακτορεία επιχειρηματικών απαιτήσεων δι’ ενεχύρου»
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-4" title="page-1">
      Στην υπόθεση C‑232/24 [Kosmiro]  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-2" href="#t-2">i</a>
</span>),
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-5" title="page-1">
      με αντικείμενο αίτηση προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 267 ΣΛΕΕ, που υπέβαλε το Korkein hallinto-oikeus (Ανώτατο Διοικητικό Δικαστήριο, Φινλανδία) με απόφαση της 22ας Μαρτίου 2024, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 27 Μαρτίου 2024, στο πλαίσιο της ένδικης διαδικασίας που κίνησε η
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-6" title="page-1">
      A Oy,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-7" title="page-1">
      παρισταμένης της:
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-8" title="page-1">
      Veronsaajien oikeudenvalvontayksikkö,
    </p>
    <p class="C19Centre" id="para-9" title="page-1">
      ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πρώτο τμήμα),
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-10" title="page-1">
      συγκείμενο από τους F. Biltgen, πρόεδρο τμήματος, T. von Danwitz, Αντιπρόεδρο του Δικαστηρίου, ασκούντα καθήκοντα δικαστή του πρώτου τμήματος, I. Ziemele, A. Kumin, και S. Gervasoni (εισηγητή), δικαστές,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-11" title="page-1">
      γενικός εισαγγελέας: Α. Ράντος
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-12" title="page-1">
      γραμματέας: A. Calot Escobar
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-13" title="page-1">
      έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-14" title="page-1">
      λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που υπέβαλαν:
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">η A Oy, εκπροσωπούμενη από την H. Jovio, asianajaja,</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">η Φινλανδική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από την A. Laine,</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, εκπροσωπούμενη από τις P. Carlin και T. Sevón,</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-18" title="page-1">
      αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα, που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 3ης Απριλίου 2025,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-19" title="page-1">
      εκδίδει την ακόλουθη
    </p>
    <p class="C75Debutdesmotifs" id="para-20" title="page-1">
      Απόφαση
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">1</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία του άρθρου 2, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, του άρθρου 9, παράγραφος 1, και του άρθρου 135, παράγραφος 1, στοιχεία βʹ και δʹ, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ 2006, L 347, σ. 1) (στο εξής: οδηγία ΦΠΑ).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">2</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η ως άνω αίτηση υποβλήθηκε στο πλαίσιο ένδικης διαφοράς σχετικά με τη φορολογική αντιμετώπιση, από απόψεως φόρου προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ), διαφόρων προμηθειών και αμοιβών που εισπράττει η εταιρία A Oy, προσφεύγουσα της κύριας δίκης, στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων της πρακτορείας επιχειρηματικών απαιτήσεων.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το νομικό πλαίσιο</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το δίκαιο της Ένωσης</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">3</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 1 παράγραφος 2, της οδηγίας ΦΠΑ ορίζει τα εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-26" title="page-1">
      «Η βασική αρχή του κοινού συστήματος ΦΠΑ συνίσταται στην επιβολή επί των αγαθών και των υπηρεσιών ενός γενικού φόρου κατανάλωσης, ακριβώς ανάλογου με την τιμή των αγαθών και των υπηρεσιών, όποιος και αν είναι ο αριθμός των πράξεων, που παρεμβάλλονται στη διαδικασία παραγωγής και διανομής πριν από το στάδιο επιβολής του φόρου.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-27" title="page-2">
      Σε κάθε πράξη, ο ΦΠΑ, που υπολογίζεται στην τιμή του αγαθού ή της υπηρεσίας, με τον συντελεστή που εφαρμόζεται στο αγαθό αυτό ή στην υπηρεσία αυτή, είναι απαιτητός μετά την αφαίρεση του ποσού του φόρου, ο οποίος επιβάρυνε άμεσα το κόστος των διαφόρων στοιχείων, τα οποία συνθέτουν την τιμή.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-28" title="page-2">
      […]»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">4</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 2 της οδηγίας προβλέπει τα ακόλουθα:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-30" title="page-2">
      «1. Στον ΦΠΑ υπόκεινται οι ακόλουθες πράξεις:
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-31" title="page-2">
      […]
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-32" title="page-2">
      γ) οι παροχές υπηρεσιών, που πραγματοποιούνται εξ επαχθούς αιτίας στο έδαφος ενός κράτους μέλους από υποκείμενο στον φόρο που ενεργεί με την ιδιότητά του αυτή,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-33" title="page-2">
      […]».
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">5</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 9 της οδηγίας ορίζει τα εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-35" title="page-2">
      «1. Νοείται ως “υποκείμενος στον φόρο” οποιοσδήποτε ασκεί, κατά τρόπο ανεξάρτητο και σε οποιονδήποτε τόπο, οικονομική δραστηριότητα, ανεξάρτητα από τον επιδιωκόμενο σκοπό και τα αποτελέσματα της δραστηριότητας αυτής.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-36" title="page-2">
      Ως “οικονομική δραστηριότητα” θεωρείται κάθε δραστηριότητα του παραγωγού, του εμπόρου ή του παρέχοντος υπηρεσίες, περιλαμβανομένων και των δραστηριοτήτων εξόρυξης, των αγροτικών δραστηριοτήτων καθώς και των δραστηριοτήτων των ελεύθερων επαγγελμάτων. Ως οικονομική δραστηριότητα θεωρείται, επίσης, η εκμετάλλευση ενσώματου ή άυλου αγαθού, με σκοπό ιδίως την άντληση εσόδων διαρκούς χαρακτήρα.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-37" title="page-2">
      […]»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">6</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 135, παράγραφος 1, της οδηγίας ΦΠΑ ορίζει τα ακόλουθα:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-39" title="page-2">
      «Τα κράτη μέλη απαλλάσσουν τις ακόλουθες πράξεις:
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-40" title="page-2">
      […]
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-41" title="page-2">
      β) τη χορήγηση και τη διαπραγμάτευση πιστώσεων καθώς και τη διαχείριση πιστώσεων που ενεργείται από αυτόν που τις χορήγησε,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-42" title="page-2">
      […]
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-43" title="page-2">
      δ) τις πράξεις, περιλαμβανομένης της διαπραγμάτευσης, οι οποίες αφορούν καταθέσεις, τρεχούμενους λογαριασμούς, πληρωμές, μεταφορές χρημάτων, απαιτήσεις, επιταγές και λοιπά αξιόγραφα, με εξαίρεση την είσπραξη απαιτήσεων,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-44" title="page-2">
      […]».
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το φινλανδικό δίκαιο</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">7</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 1, πρώτο εδάφιο, σημείο 1, του arvonlisäverolaki (1501/1993) [νόμου περί φόρου προστιθέμενης αξίας (1501/1993)], της 30ής Δεκεμβρίου 1993 (στο εξής: νόμος περί ΦΠΑ), προβλέπει τα εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-47" title="page-3">
      «Στο Δημόσιο καταβάλλεται ΦΠΑ, σύμφωνα με τον παρόντα νόμο:
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-48" title="page-3">
      1) για κάθε πώληση αγαθών και παροχή υπηρεσιών πραγματοποιούμενη στη Φινλανδία στο πλαίσιο εμπορικής δραστηριότητας.»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">8</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά το άρθρο 18, δεύτερο εδάφιο, του ως άνω νόμου:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-50" title="page-3">
      «Ως παροχή υπηρεσίας νοείται η καθ’ οιονδήποτε τρόπο παροχή ή μεταβίβαση εξ επαχθούς αιτίας.»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">9</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 41 του εν λόγω νόμου ορίζει τα ακόλουθα:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-52" title="page-3">
      «Δεν οφείλεται ΦΠΑ για την παροχή χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών.»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">10</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 42, πρώτο εδάφιο 1, σημεία 2 και 3, του νόμου περί ΦΠΑ ορίζει τα εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-54" title="page-3">
      «Ως χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες νοούνται:
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-55" title="page-3">
      […]
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-56" title="page-3">
      2) η χορήγηση πιστώσεως, καθώς και κάθε άλλη παροχή χρηματοδοτήσεως·
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-57" title="page-3">
      3) η εκ μέρους δανειστή διαχείριση πιστώσεως».
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η διαφορά της κύριας δίκης και τα προδικαστικά ερωτήματα</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">11</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η προσφεύγουσα της κύριας δίκης είναι φινλανδική εταιρία η οποία παρέχει υπηρεσίες πρακτορείας επιχειρηματικών απαιτήσεων. Οι πελάτες της εν λόγω εταιρίας απευθύνονται σε αυτήν προκειμένου να έχουν αμέσως στη διάθεσή τους κεφάλαια για απαιτήσεις από τιμολόγια των οποίων δεν έχει εκπνεύσει η προθεσμία εξοφλήσεως, ούτως ώστε να αναθέτουν στην εταιρία τη διενέργεια των πράξεων που αφορούν την είσπραξη των αντίστοιχων απαιτήσεων. Οι απαιτήσεις οι οποίες αποτελούν αντικείμενο πρακτορείας επιχειρηματικών απαιτήσεων δεν είναι αμφισβητούμενες.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">12</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η προσφεύγουσα της κύριας δίκης ασκεί, αφενός, πρακτορεία επιχειρηματικών απαιτήσεων δι’ ενεχύρου, υπό τη μορφή πιστώσεως η οποία παρέχεται στους πελάτες της και αντιστοιχεί σε απαιτήσεις από τιμολόγια, μέχρις ενός συνολικού ποσού καθοριζόμενου αναλόγως του επιπέδου κινδύνου της δραστηριότητας των εν λόγω πελατών. Στο συγκεκριμένο πλαίσιο, η προσφεύγουσα της κύριας δίκης αναλαμβάνει τις οχλήσεις πληρωμής και την εξωδικαστική είσπραξη των απαιτήσεων που ενεχυριάσθηκαν. Αφετέρου, η εν λόγω εταιρία παρέχει υπηρεσίες πρακτορείας επιχειρηματικών απαιτήσεων διά της πωλήσεως αυτών, υπό τη μορφή εξαγοράς των απαιτήσεων που έχουν οι πελάτες της από επιλεγόμενα τιμολόγια, με όριο ένα ανώτατο ποσό, καθοριζόμενο αναλόγως της εκτιμήσεως περί του κινδύνου που ενέχει η δραστηριότητα του πελάτη. Το Korkein hallinto-oikeus (Ανώτατο Διοικητικό Δικαστήριο, Φινλανδία), ήτοι το αιτούν δικαστήριο, διευκρινίζει ότι, αντιθέτως προς την πρακτορεία επιχειρηματικών απαιτήσεων δι’ ενεχύρου, στην περίπτωση της οποίας ο πελάτης εξακολουθεί να φέρει τον κίνδυνο μη ικανοποιήσεως των απαιτήσεων, η πρακτορεία επιχειρηματικών απαιτήσεων διά της πωλήσεώς τους συνεπάγεται την εκχώρηση των υπό πρακτορεία απαιτήσεων και, επομένως, τη μετάθεση του κινδύνου μη πληρωμής στην εταιρία που αναλαμβάνει την πρακτορεία των εν λόγω απαιτήσεων.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">13</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Οι συμβάσεις μεταξύ της προσφεύγουσας της κύριας δίκης και των πελατών της προβλέπουν ότι η πρώτη εισπράττει από τους δεύτερους διάφορες αμοιβές και προμήθειες, μεταξύ των οποίων καταλέγεται προμήθεια χρηματοδοτήσεως, η οποία προκαταβάλλεται και αντιστοιχεί σε ποσοστό επί εκάστης απαιτήσεως. Το ποσό της συγκεκριμένης προμήθειας αυξάνεται, αφενός, όσο χαμηλότερη είναι η πιστοληπτική ικανότητα του πελάτη και των προσώπων έναντι των οποίων έχει τις οικείες απαιτήσεις και, αφετέρου, όσο μεγαλύτερη είναι η χρονική διάρκεια της προθεσμίας εξοφλήσεως των τιμολογίων. Πλέον της συγκεκριμένης προμήθειας, χρεώνονται και «έξοδα φακέλου», καθώς και διάφορα άλλα έξοδα και αμοιβές.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">14</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η Keskusverolautakunta (κεντρική φορολογική επιτροπή, Φινλανδία) απηύθυνε στην προσφεύγουσα της κύριας δίκης φορολογική ερμηνευτική απόφαση για την περίοδο από τις 25 Οκτωβρίου 2022 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2023, με την οποία έκρινε ότι οι προμήθειες και αμοιβές που εισπράττει η συγκεκριμένη εταιρία για τη δραστηριότητα πρακτορείας επιχειρηματικών απαιτήσεων, δι’ ενεχύρου και διά της πωλήσεως απαιτήσεων, υπόκεινται στον ΦΠΑ στον βαθμό που αποτελούν την αντιπαροχή για την παροχή υπηρεσίας διαχειρίσεως και εισπράξεως απαιτήσεων από τιμολόγια. Η εν λόγω επιτροπή εκτίμησε, αντιθέτως, ότι η προμήθεια χρηματοδοτήσεως καθώς και διάφορα άλλα έξοδα και αμοιβές αποτελούν εν μέρει την αντιπαροχή χρηματοπιστωτικής υπηρεσίας απαλλασσόμενης από τον ΦΠΑ.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">15</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ειδικότερα, η κεντρική φορολογική επιτροπή εκτίμησε ότι, καθόσον η προσφεύγουσα της κύριας δίκης διαχειρίζεται τις απαιτήσεις από τιμολόγια, ελέγχει τις καταβληθείσες πληρωμές και αναλαμβάνει την είσπραξη των εν λόγω απαιτήσεων, η πρακτορεία επιχειρηματικών απαιτήσεων δι’ ενεχύρου και η πρακτορεία επιχειρηματικών απαιτήσεων διά της πωλήσεως αυτών αποτελούν αμφότερες παροχές υπηρεσιών που υπόκεινται στον ΦΠΑ. Στο μέτρο, πάντως, που η προσφεύγουσα της κύριας δίκης χορηγεί χρηματοδότηση στους πελάτες της εντός ορίου που καθορίζεται ειδικώς για καθέναν από αυτούς, η εν λόγω επιτροπή έκρινε ότι ορισμένα έξοδα και αμοιβές, μεταξύ των οποίων και η προμήθεια χρηματοδοτήσεως, καταβάλλονται ως αντιπαροχή χρηματοπιστωτικής υπηρεσίας με αντικείμενο τη χορήγηση πιστώσεως, η οποία απαλλάσσεται από τον ΦΠΑ, καθώς και ότι τα έξοδα φακέλου πρέπει να διαχωρισθούν σε ένα μέρος υποκείμενο στον ΦΠΑ και σε ένα μέρος απαλλασσόμενο από τον ΦΠΑ, καθόσον αφορά την προετοιμασία και έναρξη λειτουργίας του προβλεπόμενου στη σύμβαση μηχανισμού χρηματοδοτήσεως εγγυημένης με απαιτήσεις από τιμολόγια.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">16</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η προσφεύγουσα της κύριας δίκης άσκησε ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου προσφυγή με αίτημα τη μερική ακύρωση της ανωτέρω φορολογικής ερμηνευτικής αποφάσεως, υποστηρίζοντας ότι η προμήθεια χρηματοδοτήσεως και τα λοιπά έξοδα και αμοιβές έπρεπε να υπόκεινται, στο σύνολό τους, στον ΦΠΑ. Κατά την εταιρία αυτή, θα μπορούσαν, κατά το μέγιστο, να αποτελούν απαλλασσόμενη από τον ΦΠΑ αντιπαροχή χρηματοπιστωτικής υπηρεσίας μόνον τα έξοδα «ορίου», τα οποία αντιστοιχούν σε ποσοστό επί του ανωτάτου ορίου της χρηματοδοτήσεως που μπορεί να διατεθεί σε κάθε πελάτη.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">17</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το αιτούν δικαστήριο επισημαίνει ότι, κατά την προσφεύγουσα της κύριας δίκης, η πρακτορεία επιχειρηματικών απαιτήσεων διά της πωλήσεώς τους δεν μπορεί να εξομοιωθεί με χορήγηση πιστώσεως διότι, στο συγκεκριμένο πλαίσιο, αυτή εξαγοράζει από τους πελάτες της τις απαιτήσεις τους, οπότε οι πελάτες δεν έχουν κάποιο χρέος έναντι της εταιρίας, η δε σύμβαση που συνήψαν με την προσφεύγουσα της κύριας δίκης έχει καθ’ όλα εκτελεσθεί.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">18</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά το αιτούν δικαστήριο, η πρακτορεία επιχειρηματικών απαιτήσεων δι’ ενεχύρου πρέπει να θεωρηθεί παροχή υπηρεσιών εξ επαχθούς αιτίας εμπίπτουσα στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας ΦΠΑ. Ωστόσο, το εν λόγω δικαστήριο διατηρεί αμφιβολίες ως προς τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να αντιμετωπισθούν, από απόψεως του συγκεκριμένου φόρου, τα διάφορα έξοδα και προμήθειες που εισπράττονται ως αντιπαροχή της παρασχεθείσας υπηρεσίας.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">19</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όσον αφορά τις προμήθειες και αμοιβές σχετικά με την πρακτορεία επιχειρηματικών απαιτήσεων διά της πωλήσεως αυτών, το αιτούν δικαστήριο διερωτάται ιδίως αν επιχείρηση ασκούσα τέτοια δραστηριότητα πρέπει να χαρακτηρισθεί ως επιχείρηση που παρέχει συγχρόνως στον πελάτη της υπηρεσίες εμπίπτουσες στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας ΦΠΑ.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">20</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Λαμβανομένων υπόψη των αποφάσεων της 26ης Ιουνίου 2003, MKG-Kraftfahrzeuge-Factoring (C‑305/01, EU:C:2003:377), και της 27ης Οκτωβρίου 2011, GFKL Financial Services (C‑93/10, EU:C:2011:700), το αιτούν δικαστήριο ζητεί, ειδικότερα, να διευκρινισθούν οι συνέπειες του γεγονότος ότι, στην υπόθεση της οποίας έχει επιληφθεί, επίμαχες δεν είναι ανεξόφλητες απαιτήσεις, αλλά απαιτήσεις που πρόκειται να καταστούν ληξιπρόθεσμες, καθώς και του ζητήματος αν συγκεκριμένη αμοιβή συμφωνήθηκε ειδικώς από τα συμβαλλόμενα μέρη ή αν ελήφθη άμεσα υπόψη για τον καθορισμό της τιμής εξαγοράς των απαιτήσεων. Επισημαίνει ότι, καθόσον η προμήθεια χρηματοδοτήσεως συναρτάται με την προθεσμία εξοφλήσεως των υπό πρακτορεία απαιτήσεων, μπορεί να γίνει δεκτό ότι η συγκεκριμένη προμήθεια συνεπάγεται εν μέρει τόκους και, ως εκ τούτου, αποτελεί την αντιπαροχή χρηματοπιστωτικής υπηρεσίας. Εναλλακτικώς, η συγκεκριμένη προμήθεια μπορεί να θεωρηθεί προσαρμογή προκειμένου η τιμή εξαγοράς της απαιτήσεως να είναι αντίστοιχη της πραγματικής οικονομικής αξίας της.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">21</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το αιτούν δικαστήριο εφιστά την προσοχή του Δικαστηρίου στο ότι, σε περίπτωση πρακτορείας επιχειρηματικών απαιτήσεων υπό τη μορφή πωλήσεώς τους, το δικαίωμα κυριότητας και, συνακόλουθα, ο κίνδυνος απώλειας μεταβιβάζονται στον εκδοχέα, εν προκειμένω στην προσφεύγουσα της κύριας δίκης, κατόπιν δε τούτου ο εκδοχέας δεν εισπράττει πλέον τόκους ή άλλη αντιπαροχή εκ μέρους του πελάτη από τον οποίον εξαγόρασε την απαίτηση.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">22</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά το αιτούν δικαστήριο, η πρακτορεία επιχειρηματικών απαιτήσεων μπορεί να συνιστά υπηρεσία χρηματοδοτήσεως έχουσα τη μορφή χορηγήσεως πιστώσεων, καθόσον η εν λόγω υπηρεσία δεν συνδέεται με την υποκείμενη στον ΦΠΑ υπηρεσία διαχειρίσεως ή εισπράξεων απαιτήσεων σε τέτοιο βαθμό ώστε να συνιστά ενιαία και αδιαίρετη παροχή. Το αιτούν δικαστήριο επισημαίνει ότι τούτο ισχύει ιδίως για την πρακτορεία επιχειρηματικών απαιτήσεων δι’ ενεχύρου.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">23</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το εν λόγω δικαστήριο επισημαίνει ότι κατά το φινλανδικό δίκαιο, βάσει του άρθρου 42, πρώτο εδάφιο, σημείο 2, του νόμου περί ΦΠΑ, θεωρούνται υπηρεσίες που απαλλάσσονται του ΦΠΑ όχι μόνον η χορήγηση πιστώσεως, αλλά και οι λοιπές μορφές χρηματοδοτήσεως, μολονότι αυτές δεν μνημονεύονται ως απαλλασσόμενες από τον συγκεκριμένο φόρο στην οδηγία ΦΠΑ.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">24</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συνεπώς, εάν η προβλεπόμενη από την οδηγία ΦΠΑ απαλλαγή για τη χορήγηση πιστώσεων ερμηνευόταν ως έχουσα την έννοια ότι δεν τυγχάνει εφαρμογής στην περίπτωση των επίμαχων εν προκειμένω προμηθειών και εξόδων, το αιτούν δικαστήριο εκτιμά ότι ενδέχεται να μην είναι δυνατή η σύμφωνη προς την εν λόγω οδηγία ερμηνεία του εθνικού δικαίου. Σε τέτοια περίπτωση, το αιτούν δικαστήριο πρέπει να εξετάσει αν οι εφαρμοστέες διατάξεις της οδηγίας ΦΠΑ έχουν άμεσο αποτέλεσμα.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">25</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Τέλος, το αιτούν δικαστήριο διευκρινίζει ότι η εκ μέρους του αίτηση προδικαστικής αποφάσεως αφορά μόνον την προμήθεια χρηματοδοτήσεως και τα έξοδα φακέλου, στο μέτρο που η ανάλυση της φορολογικής αντιμετωπίσεως των ποσών αυτών από απόψεως ΦΠΑ είναι επαρκής για να του παρασχεθεί η δυνατότητα να καθορίσει τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να αντιμετωπισθούν τα λοιπά έξοδα και αμοιβές.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">26</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Υπό τις ως άνω συνθήκες, το Korkein hallinto-oikeus (Ανώτατο Διοικητικό Δικαστήριο) αποφάσισε να αναστείλει την ενώπιόν του διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-75" title="page-7">
      «1) Όταν μια εταιρία πρακτορείας επιχειρηματικών απαιτήσεων αγοράζει από έναν πελάτη απαιτήσεις από τιμολόγια οι οποίες θα καταστούν ληξιπρόθεσμες στο μέλλον κατά τρόπον ώστε ο κίνδυνος μη ικανοποιήσεως των απαιτήσεων αυτών εκ μέρους των οφειλετών να μεταφέρεται από τον πελάτη στην εταιρία αυτή (πρακτορεία επιχειρηματικών απαιτήσεων υπό τη μορφή της πωλήσεως απαιτήσεων),
    </p>
    <p class="C11Marge1avecretrait" id="para-76" title="page-7">
      α) πρέπει να θεωρηθεί ότι η προμήθεια χρηματοδοτήσεως, εκφραζόμενη σε ποσοστό, την οποία χρεώνει η εταιρία για κάθε απαίτηση που αποτελεί αντικείμενο της συμβάσεως αποτελεί προσαρμογή της τιμής αγοράς σε σχέση με την αγορά των απαιτήσεων ή άλλο στοιχείο που δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας [ΦΠΑ] ή
    </p>
    <p class="C11Marge1avecretrait" id="para-77" title="page-7">
      β) έχουν το άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, και το άρθρο 9 της οδηγίας [ΦΠΑ] την έννοια ότι η εταιρία παρέχει στον πελάτη της υπηρεσία εξ επαχθούς αιτίας, η οποία εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας ΦΠΑ, έναντι της καταβολής της προμήθειας χρηματοδοτήσεως που αναφέρεται στο στοιχείο αʹ του πρώτου προδικαστικού ερωτήματος;
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-78" title="page-7">
      2) Πρέπει να θεωρηθεί ότι τα πάγια έξοδα φακέλου τα οποία χρεώνονται στον πελάτη στο πλαίσιο της πρακτορείας επιχειρηματικών απαιτήσεων υπό τη μορφή της πωλήσεως απαιτήσεων, για την προετοιμασία και την έναρξη λειτουργίας του μηχανισμού που προβλέπεται στη σύμβαση πρακτορείας επιχειρηματικών απαιτήσεων, αποτελούν την αντιπαροχή για την παροχή στον πελάτη υπηρεσίας η οποία εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας [ΦΠΑ];
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-79" title="page-7">
      3) Αν οι αμοιβές που χρεώνονται στο πλαίσιο της πρακτορείας επιχειρηματικών απαιτήσεων υπό τη μορφή της πωλήσεως απαιτήσεων, οι οποίες αναφέρονται στο πρώτο ή στο δεύτερο προδικαστικό ερώτημα, πρέπει να θεωρηθούν ότι αποτελούν αντιπαροχή για την παροχή υπηρεσίας η οποία εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας [ΦΠΑ]:
    </p>
    <p class="C11Marge1avecretrait" id="para-80" title="page-7">
      α) έχουν το άρθρο 135, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, της οδηγίας [ΦΠΑ], το οποίο αφορά τη χορήγηση πιστώσεων, ή το άρθρο 135, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, [της εν λόγω οδηγίας,] το οποίο αφορά τις πράξεις που αφορούν πληρωμές ή απαιτήσεις, την έννοια ότι η προμήθεια χρηματοδοτήσεως που χρεώνεται στον πελάτη ή τα έξοδα φακέλου πρέπει να θεωρηθούν ότι αποτελούν αντιπαροχή για την παροχή απαλλασσόμενης υπηρεσίας ή
    </p>
    <p class="C11Marge1avecretrait" id="para-81" title="page-7">
      β) έχει το άρθρο 135, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, της οδηγίας [ΦΠΑ] την έννοια ότι αφορά την αντιπαροχή για την είσπραξη απαιτήσεων, η οποία πρέπει να θεωρηθεί φορολογητέα παροχή υπηρεσιών, ή την αντιπαροχή για άλλη φορολογητέα παροχή υπηρεσιών;
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-82" title="page-8">
      4) Όταν μια εταιρία πρακτορείας επιχειρηματικών απαιτήσεων παρέχει στους πελάτες της χρηματοδότηση με τη χορήγηση πιστώσεως, κατά τρόπον ώστε οι απαιτήσεις του πελάτη από τιμολόγια να χρησιμεύουν ως ασφάλεια για τη χρηματοδότηση που παρέχει η εταιρία (πρακτορεία επιχειρηματικών απαιτήσεων υπό τη μορφή της εξασφαλιζόμενης με τιμολόγια χρηματοδοτήσεως),
    </p>
    <p class="C11Marge1avecretrait" id="para-83" title="page-8">
      α) έχουν το άρθρο 135, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, της οδηγίας [ΦΠΑ], το οποίο αφορά τη χορήγηση πιστώσεων, ή το άρθρο 135, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, το οποίο αφορά τις πράξεις που αφορούν πληρωμές ή απαιτήσεις, την έννοια ότι η προμήθεια χρηματοδοτήσεως που χρεώνεται στον πελάτη για κάθε απαίτηση που αποτελεί αντικείμενο της συμβάσεως και τα πάγια έξοδα φακέλου για την προετοιμασία και την έναρξη λειτουργίας του μηχανισμού που προβλέπεται στη σύμβαση πρακτορείας επιχειρηματικών απαιτήσεων πρέπει να θεωρούνται, τουλάχιστον εν μέρει, αντιπαροχή για την πώληση υπηρεσίας η οποία απαλλάσσεται από τον ΦΠΑ ή
    </p>
    <p class="C11Marge1avecretrait" id="para-84" title="page-8">
      β) έχει το άρθρο 135, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, της οδηγίας [ΦΠΑ] την έννοια ότι αφορά την αντιπαροχή για την είσπραξη απαιτήσεων, η οποία πρέπει να θεωρηθεί φορολογητέα παροχή υπηρεσιών, ή την αντιπαροχή για άλλη φορολογητέα παροχή υπηρεσιών;
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-85" title="page-8">
      5) Αν η προμήθεια χρηματοδοτήσεως ή τα έξοδα φακέλου που χρεώνονται στο πλαίσιο της πρακτορείας επιχειρηματικών απαιτήσεων υπό τη μορφή της πωλήσεως απαιτήσεων ή της πρακτορείας επιχειρηματικών απαιτήσεων υπό τη μορφή της εξασφαλιζόμενης με τιμολόγια χρηματοδοτήσεως πρέπει να θεωρηθούν στο σύνολό τους, βάσει του τρίτου [και] του τέταρτου προδικαστικού ερωτήματος, αντιπαροχή για φορολογητέα παροχή υπηρεσιών, είναι η υπαγωγή της παρεχόμενης υπηρεσίας βάσει της οδηγίας [ΦΠΑ] τόσο σαφής και ανεπιφύλακτη ώστε να πρέπει να της αναγνωριστεί άμεσο αποτέλεσμα, εφόσον υποβληθεί σχετικό αίτημα από τον υποκείμενο στον φόρο, ακόμη και αν η προβλεπόμενη από τον εθνικό νόμο περί ΦΠΑ απαλλαγή καλύπτει, πέραν της χορηγήσεως πιστώσεων, και άλλες μορφές χρηματοδοτήσεως;»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί των προδικαστικών ερωτημάτων</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί του πρώτου και του δευτέρου προδικαστικού ερωτήματος</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">27</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Με το πρώτο και το δεύτερο προδικαστικό ερώτημα, τα οποία πρέπει να εξετασθούν από κοινού, το αιτούν δικαστήριο ζητεί, κατ’ ουσίαν, να διευκρινισθεί αν το άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, και το άρθρο 9, παράγραφος 1, της οδηγίας ΦΠΑ έχουν την έννοια ότι, σε περίπτωση ασκήσεως δραστηριότητας πρακτορείας επιχειρηματικών απαιτήσεων διά της πωλήσεως αυτών, στο πλαίσιο της οποίας ο πράκτορας επιχειρηματικών απαιτήσεων απαλλάσσει τον πελάτη από το βάρος των πράξεων εισπράξεως των απαιτήσεων και από τον κίνδυνο μη εξοφλήσεως αυτών, η προμήθεια χρηματοδοτήσεως και τα έξοδα φακέλου που καταβάλλει ο πελάτης πρέπει να θεωρούνται ότι αποτελούν αμοιβή για την παροχή υπηρεσιών οι οποίες εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της εν λόγω οδηγίας.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">28</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Υπενθυμίζεται ότι με την οδηγία ΦΠΑ θεσπίζεται κοινό σύστημα ΦΠΑ το οποίο στηρίζεται, ιδίως, σε ομοιόμορφο ορισμό των φορολογητέων πράξεων (απόφαση της 7ης Νοεμβρίου 2024, Lomoco Development κ.λπ., C‑594/23, EU:C:2024:942, σκέψη 33 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">29</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά το άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της οδηγίας ΦΠΑ, στον συγκεκριμένο φόρο υπόκεινται οι παροχές υπηρεσιών που πραγματοποιούνται εξ επαχθούς αιτίας στο έδαφος κράτους μέλους από υποκείμενο στον φόρο που ενεργεί με την ιδιότητα αυτή.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">30</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Βάσει του άρθρου 9, παράγραφος 1, της οδηγίας ΦΠΑ αναγνωρίζεται στον ΦΠΑ ευρύτατο πεδίο εφαρμογής, καθόσον στην έννοια του «υποκειμένου στον φόρο» δίδεται ορισμός του οποίο το κύριο στοιχείο είναι η ανεξαρτησία κατά την άσκηση «οικονομικής δραστηριότητας», η οποία ανεξαρτησία ορίζεται επίσης ευρέως, στο άρθρο 9, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, της εν λόγω οδηγίας, ως περιλαμβάνουσα όλες τις δραστηριότητες του παραγωγού, του εμπόρου ή του παρέχοντος υπηρεσίες και, ειδικότερα, την εκμετάλλευση ενσώματου ή άυλου αγαθού με σκοπό την άντληση εσόδων διαρκούς χαρακτήρα. Η ύπαρξη τέτοιας δραστηριότητας είναι αυτή που δικαιολογεί τον χαρακτηρισμό ενός προσώπου ως υποκειμένου στον φόρο (απόφαση της 3ης Απριλίου 2025, Grzera, C‑213/24, EU:C:2025:238, σκέψη 18 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία),</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">31</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επιπλέον, κατά τη νομολογία του Δικαστηρίου, η παροχή υπηρεσίας πραγματοποιείται «εξ επαχθούς αιτίας», κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της οδηγίας ΦΠΑ και υπόκειται, ως εκ τούτου, στον ΦΠΑ μόνον εφόσον μεταξύ του παρέχοντος την υπηρεσία και του αποδέκτη της υφίσταται έννομη σχέση στο πλαίσιο της οποίας ανταλλάσσονται αμοιβαίως παροχές, η δε αμοιβή που λαμβάνει ο παρέχων την υπηρεσία συνιστά την πραγματική αντιπαροχή για την υπηρεσία που παρέχεται στον αποδέκτη (αποφάσεις της 11ης Ιουλίου 2024, Finanzamt T II, C‑184/23, EU:C:2024:599, σκέψη 30, και της 28ης Νοεμβρίου 2024, rhtb, C‑622/23, EU:C:2024:994, σκέψη 16 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">32</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ερμηνεύοντας τις διατάξεις της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών – Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 69), των οποίων η διατύπωση είναι πανομοιότυπη εκείνης του άρθρου 2, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της οδηγίας ΦΠΑ, το Δικαστήριο αποφάνθηκε, βάσει σκεπτικού που είναι δυνατόν να τύχει εφαρμογής και στην περίπτωση της οδηγίας ΦΠΑ, ότι αποτελούσε παροχή υπηρεσιών εξ επαχθούς αιτίας εμπίπτουσα στο πεδίο εφαρμογής του συγκεκριμένου φόρου δραστηριότητα «γνήσιας» πρακτορείας επιχειρηματικών απαιτήσεων, έχουσα τη μορφή της εκ μέρους του πράκτορα εξαγοράς των απαιτήσεων του πελάτη του, χωρίς ο πράκτορας να έχει αναγωγική αξίωση έναντι του δευτέρου, σε περίπτωση κατά την οποία οι σχέσεις μεταξύ πράκτορα και πελάτη διέπονταν από σύμβαση στο πλαίσιο της οποίας ανταλλάσσονται αμοιβαίες παροχές συνιστάμενες, για τον μεν πράκτορα, στην απαλλαγή του πελάτη από το βάρος της διενέργειας των πράξεων εισπράξεως των απαιτήσεων και από τον κίνδυνο μη εξοφλήσεως των απαιτήσεων αυτών, για τον δε πελάτη, ως αντιπαροχή για τη ληφθείσα ως άνω υπηρεσία, στην καταβολή αμοιβής η οποία αντιστοιχεί στη διαφορά μεταξύ της ονομαστικής αξίας των απαιτήσεων που εκχώρησε στον πράκτορα και του ποσού που αυτός του καταβάλλει προς εξόφληση των εν λόγω απαιτήσεων (πρβλ. απόφαση της 26ης Ιουνίου 2003, MKG-Kraftfahrzeuge-Factoring, C‑305/01, EU:C:2003:377, σκέψεις 48 και 49).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">33</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Δεδομένου ότι δραστηριότητα πρακτορείας επιχειρηματικών απαιτήσεων διά της πωλήσεως αυτών όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης έχει, κατ’ ουσίαν, τα ίδια χαρακτηριστικά γνωρίσματα με την περιγραφείσα στην προηγούμενη σκέψη της παρούσας αποφάσεως «γνήσια» πρακτορεία επιχειρηματικών απαιτήσεων, διαπιστώνεται ότι οι παροχές που εκπληρώνονται εντός του συγκεκριμένου πλαισίου συνιστούν παροχές υπηρεσιών εξ επαχθούς αιτίας, κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της οδηγίας ΦΠΑ.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">34</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το ανωτέρω συμπέρασμα δεν τίθεται εν αμφιβόλω από την απόφαση της 27ης Οκτωβρίου 2011, GFKL Financial Services (C‑93/10, EU:C:2011:700). Πράγματι, στη σκέψη 26 της αποφάσεως εκείνης το Δικαστήριο έκρινε ότι δεν ενέπιπτε στο πεδίο εφαρμογής του ΦΠΑ μεμονωμένη πώληση ληξιπρόθεσμων πλην όμως επισφαλών απαιτήσεων, της οποίας το τίμημα δεν συνιστούσε την αμοιβή παρασχεθείσας υπηρεσίας, αλλά αντικατόπτριζε την πραγματική οικονομική αξία των εν λόγω απαιτήσεων που είχε καταστεί πλέον χαμηλότερη από την ονομαστική αξία τους. Αντιθέτως, μια δραστηριότητα πρακτορείας επιχειρηματικών απαιτήσεων διά της πωλήσεως αυτών, όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, αφορά μη ληξιπρόθεσμες απαιτήσεις, ως προς τις οποίες ουδόλως προκύπτει εκ των προτέρων ότι δεν θα εξοφληθούν πλήρως από τους οφειλέτες, έχει δε ως χαρακτηριστικό γνώρισμα την παροχή υπηρεσίας που συνίσταται στην εκ μέρους του εκδοχέα ανάληψη της εισπράξεως των απαιτήσεων και του σχετικού με αυτές κινδύνου με αντιπαροχή την καταβολή αμοιβής από τον εκχωρητή.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">35</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η ως άνω δραστηριότητα πρακτορείας επιχειρηματικών απαιτήσεων διά της πωλήσεως αυτών δεν μπορεί να εξομοιωθεί ούτε με απλή πράξη αποκτήσεως και κατοχής εταιρικών μεριδίων, η οποία δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του ΦΠΑ, δεδομένου ότι ο πράκτορας επιχειρηματικών απαιτήσεων δεν ενεργεί ως παθητικός κύριος των απαιτήσεων που απέκτησε, αλλά παρέχει πράγματι στον πελάτη του υπηρεσία η οποία συνίσταται στην έναντι αμοιβής ανάληψη του κινδύνου μη εξοφλήσεως των απαιτήσεων εκ μέρους του οφειλέτη (πρβλ. απόφαση της 20ής Ιουνίου 1991, Polysar Investments Netherlands, C‑60/90, EU:C:1991:268, σκέψη 13).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">36</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όσον αφορά το ζήτημα αν, στο πλαίσιο δραστηριότητας πρακτορείας επιχειρηματικών απαιτήσεων διά της πωλήσεως αυτών, όπως είναι η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, η προμήθεια χρηματοδοτήσεως και τα έξοδα φακέλου που καταβάλει στον πράκτορα ο πελάτης αποτελούν την πραγματική αντιπαροχή για υπηρεσίες που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας ΦΠΑ, επισημαίνεται, κατά πρώτον, ότι από τη αίτηση προδικαστικής αποφάσεως προκύπτει ότι η προμήθεια χρηματοδοτήσεως αντιστοιχεί σε ποσοστό του ποσού των απαιτήσεων, το ύψος του οποίου δεν εξαρτάται από την εκτίμηση, αυτή καθεαυτήν, της οικονομικής αξίας των εν λόγω απαιτήσεων, αλλά από την πιστοληπτική τους αξιολόγηση και από τη χρονική διάρκεια της εναπομένουσας προθεσμίας εξοφλήσεως.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">37</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Λαμβανομένων υπόψη των ως άνω χαρακτηριστικών γνωρισμάτων, δεν προκύπτει ότι η εν λόγω προμήθεια αντιστοιχεί σε προσαρμογή της τιμής αγοράς των απαιτήσεων στην πραγματική οικονομική αξία τους. Η συγκεκριμένη προμήθεια πρέπει μάλλον να θεωρηθεί αντιπαροχή για την υπηρεσία εισπράξεως απαιτήσεων που παρέχει ο πράκτορας στον πελάτη της, της οποίας η αξία είναι τόσο υψηλότερη όσο μεγαλύτερη είναι η προθεσμία εξοφλήσεως και όσο υψηλότερος είναι ο βαθμός του κινδύνου που αναλαμβάνεται από τον πράκτορα.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">38</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Πρέπει να επισημανθεί, κατά δεύτερον, ότι από την αίτηση προδικαστικής αποφάσεως προκύπτει ότι τα έξοδα φακέλου αντιστοιχούν σε κατ’ αποκοπήν ποσό που καταβάλλει ο πελάτης για την προετοιμασία και έναρξη λειτουργίας του μηχανισμού πρακτορείας επιχειρηματικών απαιτήσεων, περιλαμβάνουν δε, μεταξύ άλλων, τη δαπάνη για τις ενέργειες οι οποίες συνδέονται με την τήρηση των υποχρεώσεων που επιβάλλονται βάσει της εφαρμοστέας νομοθεσίας στον τομέα της νομιμοποιήσεως εσόδων από παράνομες δραστηριότητες. Εν συνεχεία, πρέπει να γίνει δεκτό ότι τα έξοδα αυτά αποτελούν την αντιπαροχή για την προετοιμασία και τη θέση σε εφαρμογή της υπηρεσίας που παρέχει ο πράκτορας επιχειρηματικών απαιτήσεων.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">39</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Υπό την επιφύλαξη των διακριβώσεων στις οποίες οφείλει να προβεί το αιτούν δικαστήριο, πρέπει, επομένως, να γίνει δεκτό ότι η προμήθεια χρηματοδοτήσεως και τα έξοδα φακέλου που καταβάλει ο πελάτης στον πράκτορα στο πλαίσιο δραστηριότητας πρακτορείας επιχειρηματικών απαιτήσεων διά της πωλήσεως αυτών αποτελούν την πραγματική αντιπαροχή για την παρεχόμενη υπηρεσία και εμπίπτουν, ως εκ τούτου, στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας ΦΠΑ.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">40</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Λαμβανομένων υπόψη των προεκτεθέντων, στο πρώτο και στο δεύτερο προδικαστικό ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, και το άρθρο 9, παράγραφος 1, της οδηγίας ΦΠΑ έχουν την έννοια ότι, σε περίπτωση ασκήσεως δραστηριότητας πρακτορείας επιχειρηματικών απαιτήσεων διά της πωλήσεως αυτών, στο πλαίσιο της οποίας ο πράκτορας επιχειρηματικών απαιτήσεων απαλλάσσει τον πελάτη από το βάρος των πράξεων εισπράξεως των απαιτήσεων και από τον κίνδυνο μη εξοφλήσεως αυτών,</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">η προμήθεια χρηματοδοτήσεως η οποία καταβάλλεται ως αμοιβή για την υπηρεσία εισπράξεως απαιτήσεων και της οποίας η αξία είναι τόσο υψηλότερη όσο μεγαλύτερη είναι η προθεσμία εξοφλήσεως και όσο υψηλότερος είναι ο βαθμός του κινδύνου που αναλαμβάνει ο πράκτορας, καθώς και</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">τα καταβαλλόμενα από τον πελάτη έξοδα φακέλου, τα οποία αντιστοιχούν σε κατ’ αποκοπήν ποσό που καταβάλλεται για την προετοιμασία και έναρξη λειτουργίας του μηχανισμού πρακτορείας επιχειρηματικών απαιτήσεων και τα οποία περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, τη δαπάνη για τις ενέργειες που συνδέονται με την τήρηση των υποχρεώσεων οι οποίες επιβάλλονται βάσει της εφαρμοστέας νομοθεσίας στον τομέα της νομιμοποιήσεως εσόδων από παράνομες δραστηριότητες,</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-104" title="page-12">
      αποτελούν την πραγματική αντιπαροχή για παροχές υπηρεσιών οι οποίες εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της εν λόγω οδηγίας.
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί του τρίτου και του τετάρτου προδικαστικού ερωτήματος</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">41</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Με το τρίτο και το τέταρτο προδικαστικό ερώτημα, τα οποία πρέπει να εξετασθούν από κοινού, το αιτούν δικαστήριο ζητεί, κατ’ ουσίαν, να διευκρινισθεί αν το άρθρο 135, παράγραφος 1, στοιχεία βʹ και δʹ, της οδηγίας ΦΠΑ έχει την έννοια ότι η προμήθεια χρηματοδοτήσεως και τα έξοδα φακέλου που καταβάλλει ο πελάτης και εισπράττει ο πράκτορας στο πλαίσιο δραστηριότητας πρακτορείας επιχειρηματικών απαιτήσεων διά της πωλήσεως αυτών ή πρακτορείας επιχειρηματικών απαιτήσεων δι’ ενεχύρου αποτελούν την αντιπαροχή για υποκείμενη στον ΦΠΑ ενιαία και αδιαίρετη παροχή υπηρεσιών εισπράξεως απαιτήσεων ή αν πρέπει να γίνει δεκτό ότι αποτελούν, τουλάχιστον εν μέρει, αμοιβή απαλλασσόμενης από τον ΦΠΑ παροχής η οποία αφορά τη χορήγηση πιστώσεως.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">42</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά το άρθρο 135, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, της οδηγίας ΦΠΑ, απαλλάσσονται από τον ΦΠΑ η χορήγηση και η διαπραγμάτευση πιστώσεων, καθώς και η διαχείριση πιστώσεων που ενεργείται από αυτόν που τις χορήγησε.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">43</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η χορήγηση πιστώσεως, κατά την έννοια της εν λόγω διατάξεως, συνίσταται, μεταξύ άλλων, στη διάθεση κεφαλαίου έναντι αμοιβής (απόφαση της 6ης Οκτωβρίου 2022, O. Fundusz Inwestycyjny Zamknięty reprezentowany przez O, C‑250/21, EU:C:2022:757, σκέψη 33 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">44</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 135, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, της οδηγίας ΦΠΑ, προβλέπει ότι από τον ΦΠΑ απαλλάσσονται επίσης οι πράξεις, περιλαμβανομένης της διαπραγμάτευσης, οι οποίες αφορούν καταθέσεις, τρεχούμενους λογαριασμούς, πληρωμές, μεταφορές χρημάτων, απαιτήσεις, επιταγές και λοιπά αξιόγραφα, με εξαίρεση την είσπραξη απαιτήσεων.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">45</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, οι κατά το άρθρο 135, παράγραφος 1, της οδηγίας ΦΠΑ απαλλαγές στηρίζονται σε αυτοτελείς έννοιες του δικαίου της Ένωσης, οι οποίες αποσκοπούν στην αποτροπή των αποκλίσεων κατά την εφαρμογή του συστήματος ΦΠΑ από το ένα κράτος μέλος στο άλλο (απόφαση της 6ης Οκτωβρίου 2022, O. Fundusz Inwestycyjny Zamknięty reprezentowany przez O, C‑250/21, EU:C:2022:757, σκέψη 30 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">46</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Από πάγια νομολογία του Δικαστηρίου προκύπτει επίσης ότι οι όροι που χρησιμοποιούνται για τον καθορισμό των προβλεπόμενων στο εν λόγω άρθρο απαλλαγών πρέπει να ερμηνεύονται στενά, δεδομένου ότι οι απαλλαγές αποτελούν παρεκκλίσεις από τη γενική αρχή ότι ο ΦΠΑ επιβάλλεται σε κάθε παροχή υπηρεσιών που πραγματοποιείται εξ επαχθούς αιτίας από υποκείμενο στον φόρο (απόφαση της 6ης Οκτωβρίου 2022, O. Fundusz Inwestycyjny Zamknięty reprezentowany przez O, C‑250/21, EU:C:2022:757, σκέψη 31 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">47</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Πάντως, η ερμηνεία των όρων των εν λόγω απαλλαγών πρέπει να είναι σύμφωνη προς τους επιδιωκόμενους με τις απαλλαγές σκοπούς και να τηρεί τις απαιτήσεις της αρχής της φορολογικής ουδετερότητας, η οποία είναι εγγενής στο κοινό σύστημα ΦΠΑ (απόφαση της 6ης Οκτωβρίου 2022, O. Fundusz Inwestycyjny Zamknięty reprezentowany przez O, C‑250/21, EU:C:2022:757, σκέψη 32 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">48</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Δεδομένου ότι στην οδηγία ΦΠΑ δεν ορίζεται η έννοια της «εισπράξεως απαιτήσεων» η οποία μνημονεύεται στο άρθρο 135, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, της εν λόγω οδηγίας, η συγκεκριμένη έννοια πρέπει να εξετασθεί εντός του πλαισίου της και να ερμηνευθεί με βάση το πνεύμα της διατάξεως αυτής, καθώς και, εν γένει, την οικονομία της εν λόγω οδηγίας (πρβλ. απόφαση της 28ης Οκτωβρίου 2010, Axa UK, C‑175/09, EU:C:2010:646, σκέψη 29 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">49</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συναφώς, μολονότι, όπως υπομνήσθηκε στη σκέψη 46 της παρούσας αποφάσεως, οι προβλεπόμενες από το άρθρο 135, παράγραφος 1, της οδηγίας ΦΠΑ απαλλαγές, ως παρεκκλίσεις από τη γενική αρχή της επιβολής ΦΠΑ, πρέπει να ερμηνεύονται στενά, η έννοια της «εισπράξεως απαιτήσεων», ως εξαιρέσεως από διάταξη εισάγουσα παρέκκλιση από την επιβολή του ΦΠΑ, αποτέλεσμα της οποίας είναι, κατά τον κανόνα αρχής στον οποίο στηρίζεται η εν λόγω οδηγία, η φορολόγηση των πράξεων τις οποίες αφορά, πρέπει να τυγχάνει ευρείας ερμηνείας (πρβλ. απόφαση της 28ης Οκτωβρίου 2010, Axa UK, C‑175/09, EU:C:2010:646, σκέψη 30 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">50</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά τη νομολογία, η έννοια της «εισπράξεως απαιτήσεων», κατά το άρθρο 135, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, της οδηγίας ΦΠΑ αφορά χρηματοοικονομικές πράξεις οι οποίες αποσκοπούν στην εξόφληση χρηματικής οφειλής (απόφαση της 28ης Οκτωβρίου 2010, Axa UK, C‑175/09, EU:C:2010:646, σκέψη 31 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">51</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το Δικαστήριο έχει διευκρινίσει ότι η συγκεκριμένη έννοια πρέπει να ερμηνεύεται ως καταλαμβάνουσα όλες τις μορφές πρακτορείας επιχειρηματικών απαιτήσεων, ανεξαρτήτως των όρων τους, δεδομένου ότι, ως εκ της αντικειμενικής φύσεώς της, η πρακτορεία επιχειρηματικών απαιτήσεων έχει ως βασικό σκοπό την εξόφληση και είσπραξη απαιτήσεων τρίτων. Δεν υφίσταται κανένας λόγος δυνάμενος να δικαιολογήσει διαφορετική μεταχείριση, από την άποψη του ΦΠΑ, μεταξύ της «γνήσιας» και της «μη γνήσιας» πρακτορείας επιχειρηματικών απαιτήσεων, δεδομένου ότι, σε αμφότερες τις περιπτώσεις, ο πράκτορας επιχειρηματικών απαιτήσεων παρέχει στον πελάτη υπηρεσίες εξ επαχθούς αιτίας και ασκεί, ως εκ τούτου, οικονομική δραστηριότητα (πρβλ. απόφαση της 26ης Ιουνίου 2003, MKG-Kraftfahrzeuge-Factoring, C‑305/01, EU:C:2003:377, σκέψεις 76 και 77).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">52</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όπως υπομνήσθηκε στη σκέψη 33 της παρούσας αποφάσεως, δραστηριότητα πρακτορείας επιχειρηματικών απαιτήσεων διά της πωλήσεως αυτών, όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, έχει τα ίδια χαρακτηριστικά γνωρίσματα με τη «γνήσια» πρακτορεία επιχειρηματικών απαιτήσεων την οποία αφορούσε η υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση της 26ης Ιουνίου 2003, MKG-Kraftfahrzeuge-Factoring (C‑305/01, EU:C:2003:377). Όπως κρίθηκε και με την εν λόγω απόφαση, μια τέτοια δραστηριότητα πρέπει να θεωρηθεί εμπίπτουσα στην έννοια της «εισπράξεως απαιτήσεων» η οποία μνημονεύεται στο άρθρο 135, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, της οδηγίας ΦΠΑ.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">53</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το αυτό ισχύει και στην περίπτωση της πρακτορείας επιχειρηματικών απαιτήσεων δι’ ενεχύρου, όπως αυτή ασκείται από την προσφεύγουσα της κύριας δίκης. Πράγματι, δεδομένου ότι το Δικαστήριο έκρινε, με την απόφαση της 26ης Ιουνίου 2003, MKG-Kraftfahrzeuge-Factoring (C‑305/01, EU:C:2003:377), ότι πρέπει να γίνει δεκτό ότι η «μη γνήσια» πρακτορεία επιχειρηματικών απαιτήσεων εμπίπτει στην έννοια της «εισπράξεως απαιτήσεων», πρέπει επίσης να γίνει δεκτό ότι εμπίπτει στη συγκεκριμένη έννοια η πρακτορεία επιχειρηματικών απαιτήσεων δι’ ενεχύρου, η οποία διαφέρει από την πρακτορεία επιχειρηματικών απαιτήσεων διά της πωλήσεων αυτών μόνον κατά το ότι οι απαιτήσεις του πελάτη δεν μεταβιβάζονται στον πράκτορα, αλλά χρησιμεύουν ως εγγύηση για τη χρηματοδότηση που παρέχει ο πράκτορας στον πελάτη, καθόσον ο πράκτορας αναλαμβάνει κατά τα λοιπά την αναζήτηση και είσπραξη των εν λόγω απαιτήσεων.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">54</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Προκειμένου, πάντως, να δοθεί απάντηση στα ζητήματα που εγείρει το αιτούν δικαστήριο, πρέπει επιπλέον να εξετασθεί αν η προμήθεια χρηματοδοτήσεως και τα έξοδα φακέλου αποτελούν την αντιπαροχή για υποκείμενη στον ΦΠΑ ενιαία και αδιαίρετη παροχή εισπράξεως απαιτήσεων ή αν συνιστούν εν μέρει την αμοιβή για διακριτή παροχή χορηγήσεως πιστώσεως, εμπίπτουσα στο πεδίο εφαρμογής της απαλλαγής από τον συγκεκριμένο φόρο η οποία προβλέπεται στο άρθρο 135, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, της οδηγίας ΦΠΑ.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">55</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συναφώς, από τη νομολογία του Δικαστηρίου προκύπτει ότι, όταν μια πράξη αποτελείται από σύνολο στοιχείων και ενεργειών, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όλες οι συνθήκες υπό τις οποίες τελείται η πράξη αυτή, προκειμένου να διαπιστωθεί εάν, από απόψεως ΦΠΑ, πρόκειται για δύο ή περισσότερες χωριστές παροχές ή για ενιαία παροχή (απόφαση της 4ης Σεπτεμβρίου 2019, KPC Herning, C‑71/18, EU:C:2019:660, σκέψη 35).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">56</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το Δικαστήριο έχει επίσης κρίνει ότι, αφενός, από το άρθρο 1, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας ΦΠΑ προκύπτει ότι κάθε πράξη πρέπει, κατά κανόνα, να λογίζεται ως χωριστή και αυτοτελής και, αφετέρου, πράξη η οποία, από οικονομικής απόψεως, συνίσταται σε μία μόνον παροχή δεν πρέπει να κατακερματίζεται τεχνητά, ώστε να μη θίγεται η λειτουργικότητα του συστήματος του ΦΠΑ (απόφαση της 4ης Σεπτεμβρίου 2019, KPC Herning, C‑71/18, EU:C:2019:660, σκέψη 36).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">57</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ως εκ τούτου, υπό ορισμένες συνθήκες, πλείονες τυπικώς αυτοτελείς παροχές, οι οποίες θα μπορούσαν να παρασχεθούν χωριστά και, επομένως, να αποτελέσουν αντικείμενο αυτοτελούς φορολογήσεως ή αυτοτελούς απαλλαγής, πρέπει να λογίζονται ως ενιαία πράξη εάν δεν είναι ανεξάρτητες (απόφαση της 4ης Σεπτεμβρίου 2019, KPC Herning, C‑71/18, EU:C:2019:660, σκέψη 37).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">58</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Από τη νομολογία του Δικαστηρίου προκύπτει συναφώς ότι μια παροχή πρέπει να λογίζεται ως ενιαία όταν δύο ή περισσότερα στοιχεία που παρέσχε ο υποκείμενος στον φόρο ή δύο ή περισσότερες πράξεις στις οποίες προέβη συνδέονται τόσο στενά μεταξύ τους ώστε, αντικειμενικώς, να αποτελούν μία μόνον αδιάσπαστη οικονομική παροχή, της οποίας η διαίρεση θα ήταν τεχνητή. Το ίδιο ισχύει και σε περίπτωση κατά την οποία μία ή περισσότερες παροχές συνιστούν την κύρια παροχή και η άλλη παροχή ή οι άλλες παροχές συνιστούν μία ή περισσότερες παρεπόμενες παροχές, οι οποίες, από φορολογικής απόψεως, τυγχάνουν της αυτής φορολογικής αντιμετωπίσεως με την κύρια παροχή. Ειδικότερα, μια παροχή πρέπει να λογίζεται ως παρεπόμενη άλλης κύριας παροχής οσάκις δεν συνιστά αυτοσκοπό για τους πελάτες, αλλά το μέσο προκειμένου να τους παρασχεθεί υπό τις καλύτερες συνθήκες η κύρια υπηρεσία (απόφαση της 4ης Σεπτεμβρίου 2019, KPC Herning, C‑71/18, EU:C:2019:660, σκέψη 38).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">59</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Προκειμένου να κριθεί αν οι παρεχόμενες υπηρεσίες είναι ανεξάρτητες μεταξύ τους ή αν συνιστούν ενιαία παροχή, πρέπει να αναζητηθούν τα χαρακτηριστικά στοιχεία της οικείας πράξεως. Πάντως, δεν υφίσταται απόλυτος κανόνας όσον αφορά τον καθορισμό του εύρους μιας παροχής από απόψεως ΦΠΑ και, ως εκ τούτου, για τον καθορισμό του εύρους μιας παροχής πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το σύνολο των συνθηκών υπό τις οποίες διενεργείται η επίμαχη πράξη (απόφαση της 4ης Σεπτεμβρίου 2019, KPC Herning, C‑71/18, EU:C:2019:660, σκέψη 39). Το Δικαστήριο λαμβάνει επίσης υπόψη τον επιδιωκόμενο οικονομικό σκοπό καθώς και τον σκοπό των αποδεκτών των παροχών (πρβλ. απόφαση της 17ης Δεκεμβρίου 2020, Franck, C‑801/19, EU:C:2020:1049, σκέψη 26 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">60</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επισημαίνεται συναφώς ότι, από απόψεως τόσο του πελάτη όσο και του πράκτορα, μια παροχή υπηρεσίας πρακτορείας επιχειρηματικών απαιτήσεων αποτελεί, κατ’ αρχήν, ενιαία οικονομική πράξη, η οποία έχει ως κύριο σκοπό την παροχή στον πελάτη της δυνατότητας να αναθέσει σε τρίτον την αναζήτηση και την είσπραξη των απαιτήσεων και της οποίας η διαίρεση θα ήταν τεχνητή.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">61</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επιπλέον, όσον αφορά, ειδικότερα, την πρακτορεία επιχειρηματικών απαιτήσεως διά της πωλήσεως αυτών, τα ποσά που παρέχει ο πράκτορας στον πελάτη του δεν αντιστοιχούν σε δάνειο που πρέπει να αποπληρώσει ο δεύτερος, αλλά αποτελούν την αντιπαροχή για την οριστική πώληση απαιτήσεων, οπότε ουδόλως υφίσταται σχέση πιστώσεως μεταξύ του πράκτορα επιχειρηματικών απαιτήσεων και του πελάτη του. Εν συνεχεία, η προμήθεια χρηματοδοτήσεως και τα έξοδα φακέλου που καταβάλλονται στο συγκεκριμένο πλαίσιο δεν μπορούν να θεωρηθούν αμοιβή για χορήγηση πιστώσεως η οποία εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της απαλλαγής που προβλέπεται στο άρθρο 135, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, της οδηγίας ΦΠΑ, αλλά αποτελούν, λαμβανομένων υπόψη των κρίσεων που εκτέθηκαν στις σκέψεις 32, 33, 38 και 39 της παρούσας αποφάσεως, την αντιπαροχή για φορολογητέες υπηρεσίες εισπράξεως απαιτήσεων, κατά την έννοια του άρθρου 135, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, της εν λόγω οδηγίας.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">62</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όσον αφορά την πρακτορεία επιχειρηματικών απαιτήσεων δι’ ενεχύρου, μολονότι αυτή συνίσταται σε εκ μέρους του πράκτορα διάθεση κεφαλαίων στον πελάτη του, έναντι της εγγυήσεως που αποτελούν οι απαιτήσεις από μη ληξιπρόθεσμα τιμολόγια, στη σκέψη 53 της παρούσας αποφάσεως επισημάνθηκε ότι, κατά τα λοιπά, ο πράκτορας επιχειρηματικών απαιτήσεων αναλαμβάνει την αναζήτηση και είσπραξη των απαιτήσεων, στοιχείο που συνιστά, κατά την υπομνησθείσα στη σκέψη 51 νομολογία, τον βασικό σκοπό της πρακτορείας επιχειρηματικών απαιτήσεων.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">63</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επιπλέον, μολονότι, στο πλαίσιο παροχής της εν λόγω υπηρεσίας, η είσπραξη των απαιτήσεων από τον πράκτορα συνοδεύεται από την εκ μέρους του διάθεση στον πελάτη χρηματοδοτήσεως αντίστοιχης του ποσού των απαιτήσεων που παρέχονται ως εγγύηση, δεν προκύπτει ότι μια τέτοια χρηματοδότηση παρέχεται, στην πράξη, από τον πράκτορα επιχειρηματικών απαιτήσεων ανεξαρτήτως της υπηρεσίας εισπράξεως απαιτήσεων, της οποίας αποτελεί αναγκαία συνέπεια.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">64</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Βεβαίως, το Δικαστήριο έχει δεχθεί ότι η έννοια της χορηγήσεως πιστώσεως, κατά το άρθρο 135, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, της οδηγίας ΦΠΑ δεν αφορά μόνον τα δάνεια και τις πιστώσεις που χορηγούνται από τραπεζικούς και χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς και ότι δεν αποκλείει άλλες μορφές αμοιβής πέραν της καταβολής τόκων (πρβλ. απόφαση της 15ης Μαΐου 2019, Vega International Car Transport and Logistic, C‑235/18, EU:C:2019:412, σκέψεις 44, 45, 47 και 48 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία). Έχει επίσης κρίνει ότι η ως άνω διάταξη έχει εφαρμογή σε πράξη η οποία συνίσταται στην εκ μέρους του υποκειμένου στον φόρο διάθεση σε άλλον υποκείμενο στον φόρο, έναντι αμοιβής, χρηματικών ποσών τα οποία έχει λάβει από εταιρία πρακτορείας επιχειρηματικών απαιτήσεων κατόπιν της μεταβιβάσεως σε αυτήν ενός γραμματίου εις διαταγήν εκδοθέντος από τον δεύτερο υποκείμενο στον φόρο, ενώ ο πρώτος υποκείμενος στον φόρο εγγυάται ότι το εν λόγω γραμμάτιο εις διαταγήν θα εξοφληθεί στην εταιρία πρακτορείας κατά τη λήξη του (απόφαση της 17ης Δεκεμβρίου 2020, Franck, C‑801/19, EU:C:2020:1049, σκέψη 53).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">65</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εντούτοις, η λύση που δόθηκε με την απόφαση της 17ης Δεκεμβρίου 2020, Franck (C‑801/19, EU:C:2020:1049), δεν μπορεί να τύχει εφαρμογής στην υπό κρίση υπόθεση δεδομένου ότι, μεταξύ άλλων, η υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση εκείνη αφορούσε την ειδική περίπτωση τριμερούς σχέσεως στο πλαίσιο της οποίας η χρήση των υπηρεσιών πράκτορα επιχειρηματικών απαιτήσεως είχε ως αποκλειστικό σκοπό το να λάβει μια εταιρία χρηματοδότηση παρακάμπτοντας την αδυναμία της να τύχει τραπεζικής πιστώσεως.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">66</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Δεν ασκεί επιρροή, στο πλαίσιο της υπό κρίση υποθέσεως, ούτε και η λύση που δόθηκε με την απόφαση της 6ης Οκτωβρίου 2022, O. Fundusz Inwestycyjny Zamknięty reprezentowany przez O (C‑250/21, EU:C:2022:757), η οποία αφορούσε την αντιμετώπιση από απόψεως ΦΠΑ μηχανισμού χρησιμοποιούμενου στον τομέα της τιτλοποιήσεως ή της δομημένης χρηματοδοτήσεως με κύριο σκοπό τη διάθεση κεφαλαίου έναντι αμοιβής, υπό τη μορφή υπηρεσιών παρεχόμενων δυνάμει συμβάσεως μερικής εκχωρήσεως απαιτήσεων, η οποία συνίσταται στη διάθεση του συμφωνηθέντος χρηματικού ποσού στον μεταβιβάζοντα ως αντιπαροχή για την καταβολή των προϊόντων εισπράξεως συγκεκριμένων απαιτήσεων, οι οποίες εξακολουθούν να ανήκουν στην κυριότητα του μεταβιβάζοντος.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">67</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Τέλος, το επιχείρημα της Φινλανδικής Κυβερνήσεως ότι όλες οι μορφές χρηματοδοτήσεως πρέπει να αντιμετωπίζονται κατά τον ίδιο τρόπο από απόψεως ΦΠΑ δεν μπορεί να γίνει δεκτό, δεδομένου ότι ο ίδιος ο νομοθέτης της Ένωσης, προβαίνοντας σε διάκριση, ως προς τη φορολογική αντιμετώπιση, από απόψεως ΦΠΑ, μεταξύ των παροχών εισπράξεως απαιτήσεων και εκείνων που συνίστανται σε χορήγηση πιστώσεως, προέβλεψε τη δυνατότητα συνυπάρξεως μηχανισμών χρηματοδοτήσεως υποκείμενων στον ΦΠΑ και μηχανισμών χρηματοδοτήσεως που απαλλάσσονται από τον ΦΠΑ.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">68</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συνεπώς, πρέπει να γίνει δεκτό ότι η προμήθεια χρηματοδοτήσεως και τα έξοδα φακέλου που καταβάλλει ο πελάτης στο πλαίσιο της πρακτορείας επιχειρηματικών απαιτήσεων δι’ ενεχύρου, χαρακτηριστικό γνώρισμα της οποίας είναι το ότι ο πράκτορας επιχειρηματικών απαιτήσεων αναλαμβάνει την αναζήτηση και είσπραξη των οικείων απαιτήσεων που, χωρίς να μεταβιβάζονται στον πράκτορα, χρησιμεύουν ως εγγύηση για τη χρηματοδότηση που παρέχει ο πράκτορας στον πελάτη, αποτελούν την αντιπαροχή για ενιαία και αδιαίρετη παροχή «εισπράξεως απαιτήσεων» η οποία υπόκειται στον ΦΠΑ.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">69</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Λαμβανομένων υπόψη των προεκτεθέντων, στο τρίτο και στο τέταρτο προδικαστικό ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 135, παράγραφος 1, στοιχεία βʹ και δʹ, της οδηγίας ΦΠΑ έχει την έννοια ότι:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">η προμήθεια χρηματοδοτήσεως η οποία συνιστά αμοιβή για την υπηρεσία εισπράξεως απαιτήσεων και της οποίας η αξία είναι τόσο υψηλότερη όσο μεγαλύτερη είναι η προθεσμία εξοφλήσεως και όσο υψηλότερος είναι ο βαθμός του κινδύνου που αναλαμβάνει ο πράκτορας, καθώς και</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">τα καταβαλλόμενα από τον πελάτη έξοδα φακέλου, τα οποία αντιστοιχούν σε κατ’ αποκοπήν ποσό που καταβάλλεται για την προετοιμασία και έναρξη λειτουργίας του μηχανισμού πρακτορείας επιχειρηματικών απαιτήσεων και τα οποία περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, τη δαπάνη για τις ενέργειες που συνδέονται με την τήρηση των υποχρεώσεων οι οποίες επιβάλλονται βάσει της εφαρμοστέας νομοθεσίας στον τομέα της νομιμοποιήσεως εσόδων από παράνομες δραστηριότητες,</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-137" title="page-18">
      που εισπράττει ο πράκτορας επιχειρηματικών απαιτήσεων στο πλαίσιο δραστηριότητας πρακτορείας επιχειρηματικών απαιτήσεων διά της πωλήσεως αυτών, όπως αυτή την οποία αφορά η απάντηση που δόθηκε στο πρώτο και στο δεύτερο προδικαστικό ερώτημα, ή πρακτορείας επιχειρηματικών απαιτήσεων δι’ ενεχύρου, χαρακτηριστικό γνώρισμα της οποίας είναι το ότι ο πράκτορας επιχειρηματικών απαιτήσεων αναλαμβάνει την αναζήτηση και είσπραξη των οικείων απαιτήσεων που, χωρίς να μεταβιβάζονται στον πράκτορα, χρησιμεύουν ως εγγύηση για τη χρηματοδότηση που παρέχει ο πράκτορας στον πελάτη, αποτελούν την αντιπαροχή για ενιαία και αδιαίρετη παροχή εισπράξεως απαιτήσεων, η οποία υπόκειται στον ΦΠΑ.
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί του πέμπτου προδικαστικού ερωτήματος</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">70</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Με το πέμπτο προδικαστικό ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ζητεί, κατ’ ουσίαν, να διευκρινισθεί αν, σε περίπτωση κατά την οποία η εξαίρεση περί εισπράξεως απαιτήσεων που προβλέπεται στο άρθρο 135, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, της οδηγίας ΦΠΑ έχει εφαρμογή επί υπηρεσιών πρακτορείας επιχειρηματικών απαιτήσεων όπως οι επίμαχες στην υπόθεση της κύριας δίκης, η εν λόγω εξαίρεση είναι απαλλαγμένη αιρέσεων και αρκούντως ακριβής ώστε να έχει άμεσο αποτέλεσμα.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">71</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, όταν οι διατάξεις οδηγίας είναι, από απόψεως του περιεχομένου τους, απαλλαγμένες αιρέσεων και αρκούντως ακριβείς, οι ιδιώτες μπορούν να τις επικαλούνται έναντι του κράτους μέλους ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων, μεταξύ άλλων, σε περίπτωση κατά την οποία το κράτος μέλος μετέφερε πλημμελώς την οδηγία στην εσωτερική έννομη τάξης [απόφαση της 8ης Μαρτίου 2022, Bezirkshauptmannschaft Hartberg-Fürstenfeld (Άμεσο αποτέλεσμα), C‑205/20, EU:C:2022:168, σκέψη 17 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία].</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">72</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το Δικαστήριο έχει επίσης υπενθυμίσει ότι μια διάταξη του δικαίου της Ένωσης είναι, αφενός, απαλλαγμένη αιρέσεων όταν θεσπίζει υποχρέωση η οποία δεν συνοδεύεται από καμία επιφύλαξη και δεν απαιτείται για την εκτέλεσή της ή την επαγωγή των αποτελεσμάτων της η έκδοση κάποιας πράξεως, είτε των θεσμικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης είτε των κρατών μελών, και, αφετέρου, είναι αρκούντως ακριβής ώστε να μπορούν να την επικαλεσθούν οι ιδιώτες και να την εφαρμόσει δικαστήριο όταν θεσπίζει υποχρέωση χωρίς αμφίσημη διατύπωση [απόφαση της 8ης Μαρτίου 2022, Bezirkshauptmannschaft Hartberg-Fürstenfeld (Άμεσο αποτέλεσμα), C‑205/20, EU:C:2022:168, σκέψη 18 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία].</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">73</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά πρώτον, όσον αφορά τον απαλλαγμένο αιρέσεων χαρακτήρα της εξαιρέσεως σχετικά με την είσπραξη απαιτήσεων που μνημονεύεται στο άρθρο 135, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, της οδηγίας ΦΠΑ, από το γράμμα της συγκεκριμένης διατάξεως προκύπτει ότι αυτή είναι απαλλαγμένη αιρέσεων καθόσον η εφαρμογή της δεν εξαρτάται από τη συνδρομή επιπλέον προϋποθέσεων ή από την έκδοση εκτελεστικών πράξεων.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">74</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά δεύτερον, καθόσον προβλέπει τη συγκεκριμένη εξαίρεση, το εν λόγω άρθρο 135, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, επιβάλλει στα κράτη μέλη υποχρέωση, χωρίς να καταλείπεται σε αυτά κάποιο περιθώριο εκτιμήσεως, και πρέπει, επομένως, να θεωρηθεί διάταξη αρκούντως ακριβής κατά την έννοια της νομολογίας που υπομνήσθηκε στη σκέψη 72 της παρούσας αποφάσεως.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">75</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά συνέπεια, η εξαίρεση σχετικά με την είσπραξη απαιτήσεων που μνημονεύεται στο άρθρο 135, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, της οδηγίας ΦΠΑ έχει άμεσο αποτέλεσμα, οπότε οι ιδιώτες μπορούν να την επικαλούνται έναντι του κράτους ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">76</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Πρέπει να υπομνησθεί συναφώς ότι, προκειμένου να διασφαλίζεται η αποτελεσματικότητα όλων των διατάξεων του δικαίου της Ένωσης, η αρχή της υπεροχής επιβάλλει ειδικότερα στα εθνικά δικαστήρια να ερμηνεύουν, στο μέτρο του δυνατού, το εθνικό τους δίκαιο κατά τρόπο σύμφωνο προς το δίκαιο της Ένωσης, διευκρινιζομένου ότι η συγκεκριμένη υποχρέωση σύμφωνης ερμηνείας δεν είναι ιδίως δυνατόν να αποτελέσει έρεισμα για contra legem ερμηνεία του εθνικού δικαίου [πρβλ. απόφαση της 8ης Μαρτίου 2022, Bezirkshauptmannschaft Hartberg-Fürstenfeld (Άμεσο αποτέλεσμα), C‑205/20, EU:C:2022:168, σκέψεις 35 και 36 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία].</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">77</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Υπενθυμίζεται επίσης ότι η αρχή της υπεροχής επιβάλλει στο εθνικό δικαστήριο, στο οποίο έχει ανατεθεί, στο πλαίσιο της αρμοδιότητάς του, η εφαρμογή των διατάξεων του δικαίου της Ένωσης, την υποχρέωση, σε περίπτωση που είναι αδύνατη η σύμφωνη προς τις απαιτήσεις του δικαίου της Ένωσης ερμηνεία της εθνικής νομοθεσίας, να διασφαλίζει την πλήρη αποτελεσματικότητα των απαιτήσεων του δικαίου της Ένωσης στη διαφορά της οποίας έχει επιληφθεί, αφήνοντας εν ανάγκη αυτεπαγγέλτως ανεφάρμοστη κάθε εθνική ρύθμιση ή πρακτική, έστω και μεταγενέστερη, η οποία αντιβαίνει σε διάταξη του δικαίου της Ένωσης που έχει άμεσο αποτέλεσμα, χωρίς να υποχρεούται να ζητήσει ή να αναμείνει την προηγούμενη εξαφάνιση της εθνικής ρυθμίσεως ή πρακτικής είτε διά της νομοθετικής οδού είτε μέσω οποιασδήποτε άλλης συνταγματικώς προβλεπόμενης διαδικασίας [απόφαση της 8ης Μαρτίου 2022, Bezirkshauptmannschaft Hartberg-Fürstenfeld (Άμεσο αποτέλεσμα), C‑205/20, EU:C:2022:168, σκέψη 37 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία].</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">78</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στο αιτούν δικαστήριο απόκειται να κρίνει αν η τήρηση της συγκεκριμένης εξαιρέσεως μπορεί να διασφαλισθεί στο πλαίσιο σύμφωνης προς το δίκαιο της Ένωσης ερμηνείας των διατάξεων του εθνικού δικαίου ή, ελλείψει τέτοιας δυνατότητας, αν συνεπάγεται τη μη εφαρμογή όλων των σχετικών διατάξεων του εθνικού δικαίου ή μέρους αυτών.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">79</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Από τα προεκτεθέντα συνάγεται ότι στο πέμπτο προδικαστικό ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 135, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, της οδηγίας ΦΠΑ έχει την έννοια ότι η προβλεπόμενη στην εν λόγω διάταξη εξαίρεση σχετικά με την «είσπραξη απαιτήσεων» είναι απαλλαγμένη αιρέσεων και αρκούντως ακριβής ώστε να έχει άμεσο αποτέλεσμα, οπότε οι ιδιώτες μπορούν να την επικαλούνται έναντι του κράτους ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί των δικαστικών εξόδων</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">80</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων. Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν όσοι υπέβαλαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, πλην των ως άνω διαδίκων, δεν αποδίδονται.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C41DispositifIntroduction" id="para-151" title="page-20">
      Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) αποφαίνεται:
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">1)</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, και το άρθρο 9, παράγραφος 1, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας,</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C32Dispositifmarge1" id="para-153" title="page-20">
      έχουν την έννοια ότι:
    </p>
    <p class="C32Dispositifmarge1" id="para-154" title="page-20">
      σε περίπτωση ασκήσεως δραστηριότητας πρακτορείας επιχειρηματικών απαιτήσεων διά της πωλήσεως αυτών, στο πλαίσιο της οποίας ο πράκτορας επιχειρηματικών απαιτήσεων απαλλάσσει τον πελάτη από το βάρος των πράξεων εισπράξεως των απαιτήσεων και από τον κίνδυνο μη εξοφλήσεως αυτών,
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">η προμήθεια χρηματοδοτήσεως η οποία καταβάλλεται ως αμοιβή για την υπηρεσία εισπράξεως απαιτήσεων και της οποίας η αξία είναι τόσο υψηλότερη όσο μεγαλύτερη είναι η προθεσμία εξοφλήσεως και όσο υψηλότερος είναι ο βαθμός του κινδύνου που αναλαμβάνει ο πράκτορας, καθώς και</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">τα καταβαλλόμενα από τον πελάτη έξοδα φακέλου, τα οποία αντιστοιχούν σε κατ’ αποκοπήν ποσό που καταβάλλεται για την προετοιμασία και έναρξη λειτουργίας του μηχανισμού πρακτορείας επιχειρηματικών απαιτήσεων και τα οποία περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, τη δαπάνη για τις ενέργειες που συνδέονται με την τήρηση των υποχρεώσεων οι οποίες επιβάλλονται βάσει της εφαρμοστέας νομοθεσίας στον τομέα της νομιμοποιήσεως εσόδων από παράνομες δραστηριότητες,</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C32Dispositifmarge1" id="para-157" title="page-21">
      αποτελούν την πραγματική αντιπαροχή για παροχές υπηρεσιών οι οποίες εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της εν λόγω οδηγίας.
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">2)</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 135, παράγραφος 1, στοιχεία βʹ και δʹ, της οδηγίας 2006/112</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C32Dispositifmarge1" id="para-159" title="page-21">
      έχει την έννοια ότι:
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">η προμήθεια χρηματοδοτήσεως η οποία συνιστά αμοιβή για την υπηρεσία εισπράξεως απαιτήσεων και της οποίας η αξία είναι τόσο υψηλότερη όσο μεγαλύτερη είναι η προθεσμία εξοφλήσεως και όσο υψηλότερος είναι ο βαθμός του κινδύνου που αναλαμβάνει ο πράκτορας, καθώς και</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">τα καταβαλλόμενα από τον πελάτη έξοδα φακέλου, τα οποία αντιστοιχούν σε κατ’ αποκοπήν ποσό που καταβάλλεται για την προετοιμασία και έναρξη λειτουργίας του μηχανισμού πρακτορείας επιχειρηματικών απαιτήσεων και τα οποία περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, τη δαπάνη για τις ενέργειες που συνδέονται με την τήρηση των υποχρεώσεων οι οποίες επιβάλλονται βάσει της εφαρμοστέας νομοθεσίας στον τομέα της νομιμοποιήσεως εσόδων από παράνομες δραστηριότητες,</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C32Dispositifmarge1" id="para-162" title="page-21">
      που εισπράττει ο πράκτορας επιχειρηματικών απαιτήσεων στο πλαίσιο δραστηριότητας πρακτορείας επιχειρηματικών απαιτήσεων διά της πωλήσεως αυτών, όπως αυτή την οποία αφορά η απάντηση που παρατίθεται στο σημείο 1 του διατακτικού, ή πρακτορείας επιχειρηματικών απαιτήσεων δι’ ενεχύρου, χαρακτηριστικό γνώρισμα της οποίας είναι το ότι ο πράκτορας επιχειρηματικών απαιτήσεων αναλαμβάνει την αναζήτηση και είσπραξη των οικείων απαιτήσεων που, χωρίς να μεταβιβάζονται στον πράκτορα, χρησιμεύουν ως εγγύηση για τη χρηματοδότηση που παρέχει ο πράκτορας στον πελάτη, αποτελούν την αντιπαροχή για ενιαία και αδιαίρετη παροχή εισπράξεως απαιτήσεων, η οποία υπόκειται στον ΦΠΑ.
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">3)</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 135, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, της οδηγίας 2006/112</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C32Dispositifmarge1" id="para-164" title="page-21">
      έχει την έννοια ότι:
    </p>
    <p class="C32Dispositifmarge1" id="para-165" title="page-21">
      η προβλεπόμενη στην εν λόγω διάταξη εξαίρεση σχετικά με την «είσπραξη απαιτήσεων» είναι απαλλαγμένη αιρέσεων και αρκούντως ακριβής ώστε να έχει άμεσο αποτέλεσμα, οπότε οι ιδιώτες μπορούν να την επικαλούνται έναντι του κράτους ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων.
    </p>
    <div class="signatures">
<p class="C77Signatures" id="para-166" title="page-21">
<span class="signatory">(υπογραφές)</span>
</p>
</div>
    <div/>
  <hr class="note"/>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-1" href="#c-1">*</a>
</span>) Γλώσσα διαδικασίας: η φινλανδική.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-2" href="#c-2">i</a>
</span>) Η ονομασία που έχει δοθεί στην παρούσα υπόθεση είναι πλασματική. Δεν αντιστοιχεί στο πραγματικό όνομα κανενός διαδίκου.</p>
</body>
</html>
