ΕΟΚ: Κανονισμός αριθ. 129 τού Συμβουλίου περί τής αξίας τής λογιστικής μονάδος καί τών τιμών συναλλάγματος πού πρέπει νά εφαρμοσθούν στό πλαίσιο τής κοινής γεωργικής πολιτικής
Επίσημη Εφημερίδα αριθ. 106 της 30/10/1962 σ. 2553 - 2554
Δανική ειδική έκδοση: Σειρά I Κεφάλαιο 1959-1962 σ. 0243
Αγγλική ειδική έκδοση: Σειρά I Κεφάλαιο 1959-1962 σ. 0274
Ελληνική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 03 τόμος 1 σ. 0066
++++ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ αριθ . 129 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ περί της αξίας της λογιστικής μονάδος και των τιμών συναλλάγματος που πρέπει να εφαρμοσθούν στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΟΣ , Εχοντας υπόψη : τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος , και ιδίως το άρθρο 43 , την πρόταση της Επιτροπής , τη γνώμη της Συνελεύσεως , τη γνώμη της Νομισματικής Επιτροπής , Εκτιμώντας : ότι σε ορισμένο αριθμό πράξεων σχετικών με την κοινή γεωργική πολιτική , πρέπει τα χρηματικά ποσά να εκφράζονται σε ομοιόμορφη λογιστική μονάδα ότι πρέπει να ληφθεί σαν λογιστική μονάδα η ήδη εφαρμοζομένη στην Κοινότητα δυνάμει του άρθρου 18 του δημοσιονομικού κανονισμού που αναφέρεται στην κατάρτιση και την εκτέλεση του προϋπολογισμού της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος και στην ευθύνη των διατακτών και υπολόγων ότι είναι αναγκαίος ο καθορισμός της τιμής συναλλάγματος που θα χρησιμοποιηθεί για τις πράξεις οι οποίες πρέπει να διενεργηθούν στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής και οι οποίες απαιτούν να εκφράζονται σε ένα νόμισμα τα ποσά που αποδίδονται σε άλλο νόμισμα ότι όλα τα Κράτη μέλη καθώς και μεγάλος αριθμός τρίτων χωρών έχουν δηλώσει στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο μία ισοτιμία του νομίσματός τους , την οποία το Ταμείο ανεγνώρισε ότι δυνάμει των κανόνων του οργανισμού αυτού , οι τιμές συναλλάγματος που εφαρμόζονται στις τρέχουσες συναλλαγές και οι οποίες διαπιστώνονται στις αγορές συναλλάγματος που υπόκεινται στον έλεγχο των νομισματικών αρχών των χωρών των οποίων η ισοτιμία του νομίσματος ανεγνωρίσθη από το Ταμείο , δεν δύνανται να διακυμαίνονται παρά μόνον εντός στενών ορίων περί την ισοτιμία αυτή ότι , συνεπώς , η χρησιμοποίηση της τιμής συναλλάγματος που αντιστοιχεί στην ισοτιμία αυτή επιτρέπει , υπό κανονικές συνθήκες , την αποφυγή δυσχερειών νομισματικής μορφής που θα ήταν δυνατόν να παρεμποδίσουν την πραγματοποίηση της κοινής γεωργικής πολιτικής ότι , αφού η λογιστική μονάδα καθορίζεται αποκλειστικά από ένα βάρος χρυσού , πρέπει για να εκφράζονται σε εθνικά νομίσματα τα ποσά που αναφέρονται σε λογιστικές μονάδες και αντιστρόφως , να χρησιμοποιηθεί αναγκαστικά η ισοτιμία των νομισμάτων αυτών σε χρυσό ή σε δολλάρια ΗΠΑ , η οποία δηλώθηκε στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και αναγνωρίσθηκε από αυτό ότι , εν τούτοις για τις χώρες που έχουν δηλώσει στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ισοτιμία του νομίσματός τους , πρέπι να προβλεφθεί η περίπτωση κατά την οποία οι διακυμάνσεις της πραγματικής συναλλαγματικής τιμής γύρω από την ισοτιμία που δηλώθηκε , αν και πραγματοποιούνται εντός των ορίων που προβλέπονται από τους κανόνες του οργανισμού αυτού , θα ήταν δυνατό να θέσουν σε κίνδυνο την εφαρμογή των μέτρων της κοινής γεωργικής πολιτικής ότι , στην περίπτωση αυτή , ενδείκνυται η χρησιμοποίηση της τιμής συναλλάγματος , που διαπιστώθηκε στην ή στις πλέον αντιπροσωπευτικές αγορές συναλλάγματος ότι , επί πλέον , η επιλογή της τιμής που διαπιστώνεται στην ή στις πλέον αντιπροσωπευτικές αγορές συναλλάγματος , επιβάλλεται όσον αφορά το νόμισμα των χωρών που δεν έχουν δηλώσει ισοτιμία στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ή των οποίων η ισοτιμία δεν ανεγνωρίσθη από αυτό ότι , τέλος , πρέπει να προβλεφθούν παρεκκλίσεις σε περίπτωση που περιστάσεις νομισματικού χαρακτήρος διακυβεύουν την ικανοποιητική εφαρμογή των μέτρων κοινής γεωργικής πολιτικής , ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ : Άρθρο 1 Οταν στις πράξεις που εξέδωσε το Συμβούλιο δυνάμει του άρθρου 43 της συνθήκης και που αφορούν την κοινή γεωργική πολιτική , ή στις διατάξεις που έχουν θεσπισθεί κατ ' εφαρμογή των πράξεων αυτών , εκφράζονται ποσά σε λογιστικές μονάδες , η αξία αυτής της λογιστικής μονάδος είναι 0,88867088 γραμμάρια καθαρού χρυσού . Άρθρο 2 1 . Οταν πράξεις που πρέπει να γίνουν κατ ' εφαρμογή των πράξεων ή των διατάξεων , που προβλέπονται στο άρθρο 1 απαιτούν την έκφραση σε ένα νόμισμα των ποσών που αποδίδονται σε άλλο νόμισμα , η τιμή συναλλάγματος , που πρέπει να εφαρμοσθεί , είναι εκείνη που αντιστοιχεί στην ισοτιμία η οποία δηλώθηκε στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και αναγνωρίσθηκε από αυτό . 2 . Εν τούτοις , όταν σε μία ή περισσότερες χώρες , οι διακυμάνσεις της πραγματικής τιμής συναλλάγματος στην αγορά συναλλάγματος που υπόκειται στον έλεγχο των νομισματικών αρχών της χώρας , σε σχέση προς την τιμή που αντιστοιχεί στην ισοτιμία η οποία δηλώθηκε στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και αναγνωρίσθηκε από αυτό , αν και παραμένουν εντός των ορίων που καθορίσθηκαν από τους κανόνες του οργανισμού αυτού , σε εξαιρετικές περιπτώσεις δύνανται να θέσουν σε κίνδυνο την εφαρμογή των πράξεων ή διατάξεων που προβλέπονται στο άρθρο 1 , το Συμβούλιο ή η Επιτροπή δύνανται στο πλαίσιο των εξουσιών , τις οποίες διαθέτουν δυνάμει των πράξεων και διατάξεων αυτών και κατά τις διαδικασίες που προβλέπονται από αυτές , σε κάθε ιδιαίτερη περίπτωση , να αποφασίσουν , ότι για τα νομίσματα αυτά οι τιμές συναλλάγματος που διαπιστώνονται στην ή στις πλέον αντιπροσωπευτικές αγορές συναλλάγματος, κατά την παράγραφο 4 , πρέπει να εφαρμόζονται προσωρινά , κατά τις πράξεις οι οποίες πρέπει να γίνουν κατ ' εφαρμογή των πράξεων και διατάξεων αυτών . 3 . Ως προς το νόμισμα των χωρών που δεν έχουν δηλώσει ισοτιμία στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ή των οποίων η ισοτιμία που δηλώθηκε δεν αναγνωρίσθηκε από αυτό , αλλά των οποίων το νόμισμα αποτελεί αντικείμενο εγγραφής στις επίσημες αγορές συναλλάγματος , η τιμή συναλλάγματος που εφαρμόζεται είναι εκείνη η οποία διαπιστώνεται στην ή στις πλέον αντιπροσωπευτικές αγορές συναλλάγματος κατά την παράγραφο 4 . 4 . Οι τιμές συναλλάγματος που διαπιστώνονται στην ή στις πλέον αντιπροσωπευτικές αγορές συναλλάγματος , για την εφαρμογή των παραγράφων 2 και 3 , είναι οι τιμές που σημειώθηκαν την τελευταία ημέρα ανοίγματος των αγορών αυτών , την προηγηθείσα της ημερομηνίας κατά την οποία πραγματοποιούνται οι πράξεις που προβλέπονται στο παρόν άρθρο . Άρθρο 3 1 . Οταν οι νομισματικές πρακτικές εξαιρετικού χαρακτήρος είναι φύσεως που δύναται να θέσει σε κίνδυνο την εφαρμογή των πραξεων και διατάξεων που προβλέπονται στο άρθρο 1 , το Συμβούλιο , ή η Επιτροπή , στο πλαίσιο των εξουσιών που διαθέτουν δυνάμει των πράξεων και διατάξεων αυτών και κατά τις διαδικασίες που προβλέπονται από αυτές σε κάθε ιδιαίτερη περίπτωση , δύνανται , κατόπιν διαβουλεύσεως με την Νομισματική Επιτροπή , να λάβουν μέτρα που εισάγουν παρεκκλίσεις από τον παρόντα κανονισμό , ιδίως στις ακόλουθες περιπτώσεις : α ) όταν μία χώρα , μέλος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου που δήλωσε στον οργανισμό αυτόν ισοτιμία του νομίσματός της , η οποία αναγνωρίσθηκε από αυτό , επιτρέπει διακυμάνσεις της αξίας του νομίσματός της μέσα σε ευρύτερα όρια από εκείνα που προβλέπονται δυνάμει των κανόνων του οργάνου αυτού β ) όταν μία χώρα προσφεύγει σε μη κανονικές συναλλαγματικές μεθόδους , όπως είναι οι κυμαινόμενες τιμές , οι πολλαπλές τιμές συναλλάγματος , ή εφαρμόζει μία συμφωνία ανταλλαγής γ ) όταν πρόκειται για χώρες , των οποίων το νόμισμα δεν αποτελεί αντικείμενο εγγραφής στις επίσημες αγορές συναλλάγματος . 2 . Εν τούτοις , σε επείγουσες περιπτώσεις τα μέτρα που προβλέπονται στην προηγούμενη παράγραφο δύνανται να ληφθούν και χωρίς την προηγούμενη γνώμη της νομισματικής επιτροπής , στην οποία , πάντως , διαβιβάζεται ταυτόχρονα αίτημα περί γνωμοδοτήσεως . Στην περίπτωση αυτή , τα μέτρα παρεκκλίσεως έχουν προσωρινό χαρακτήρα . Τα οριστικά μέτρα λαμβάνονται μόνο μετά γνώμη της Νομισματικής Επιτροπής . Άρθρο 4 Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την 1η Νοεμβρίου 1962 . Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε Κράτος μέλος . Εγινε στις Βρυξέλλες , στις 23 Οκτωβρίου 1962 . Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος E . COLOMBO