Διάδικοι

Στην υπόθεση 25/85 R ,

Nuovo Campsider , ένωση επιχειρήσεων κατά την έννοια του άρθρου 48 της Συνθήκης EKAX , Piazza Velasca 8 , 20122 Μιλάνο , εκπροσωπούμενη από τους Michel Waelbroeck και Alexandre Vandencasteele , δικηγόρους , avenue Louise 341 , 1050 Βρυξέλλες , με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο το δικηγόρο Ernest Arendt , 34 , rue Philippe-II ,

αιτούσα ,

κατά

Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων , εκπροσωπούμενης από τον Rolf Waegenbaur και τη Marie-Jose Jonczy , νομικούς συμβούλους της Επιτροπής , με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο , τον Γεώργιο Κρεμλή , μέλος της νομικής υπηρεσίας της Επιτροπής , κτίριο Jean Monnet , Kirchberg ,

καθής ,

Σκεπτικό της απόφασης

1 Με δικόγραφο της 28ης Ιανουαρίου 1985 , η Nuovo Campsider υπέβαλε αίτηση περί λήψεως ασφαλιστικών μέτρων , με την οποία ζητεί να διαταχθεί η Επιτροπή να κάνει χρήση της εξουσίας εκδόσεως συστάσεων , την οποία διαθέτει , για να εξασφαλίσει , στο πλαίσιο της εφαρμογής της απόφασης των κρατών μελών της 6ης Μαρτίου 1953 , τον περιορισμό των εξαγωγών παλαιοσιδήρου προς τρίτες χώρες στο επίπεδο των 450 000 τόνων ανά μήνα , καθώς και να κινήσει αμέσως τις διαδικασίες που είναι ικανές να καταλήξουν σε παρεμβάσεις στις τιμές και στην εφαρμογή του άρθρου 59 της Συνθήκης EKAX .

2 Η αίτηση αυτή , που πρωτοκολλήθηκε στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 29 Ιανουαρίου 1985 , ασκείται δυνάμει του άρθρου 35 της Συνθήκης EKAX και του άρθρου 83 του κανονισμού διαδικασίας .

3 Η αιτούσα αναφέρεται στην προσφυγή λόγω παραλείψεως βάσει του άρθρου 35 της Συνθήκης EKAX , την οποία κατέθεσε στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 29 Ιανουαρίου 1985 .

4 Η αιτούσα ισχυρίζεται ότι κατόπιν της αυξήσεως της ζήτησης παλαιοσιδήρου στις Ηνωμένες Πολιτείες και της εξελίξεως της τιμής του δολαρίου , οι εξαγωγές προς τρίτες χώρες έγιναν πολύ ελκυστικές για τους εμπόρους . Έστω και αν αυξήθηκαν οι ποσότητες του συλλεγομένου παλαιοσιδήρου , η αύξηση των τιμών είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση των πωλήσεων των εμπόρων , οι οποίοι ήλπιζαν σε νέες αυξήσεις , αλλά και απέβλεπαν στη μεταφορά των κερδών τους στο νέο φορολογικό έτος . Οι τελωνειακές στατιστικές αποδεικνύουν την έκταση της έλλειψης , η οποία πλήττει τις ηλεκτρικές χαλυβουργίες που χρησιμοποιούν τον παλαιοσίδηρο ως πρώτη ύλη . Για τις χαλυβουργίες αυτές έχει διαταραχτεί η κατάσταση ισορροπίας που υφίστατο μεταξύ αυτών και των ολοκληρωμένων χαλυβουργιών , ώστε παύουν να είναι αποδοτικές και αναγκάζονται ακόμη και να διακόψουν την παραγωγή τους ελλείψει παλαιοσιδήρου .

5 Τα αιτούμενα προσωρινά μέτρα είναι αναγκαία , διότι οι χαλυβουργίες αδυνατούν να διατηρήσουν την παραγωγή τους λόγω ελλείψεως παλαιοσιδήρου και διότι η διαρκής άνοδος των τιμών του παλαιοσιδήρου τους προκαλεί αφόρητη οικονομική αιμορραγία .

6 Το πρώτο από τα αιτούμενα μέτρα αποσκοπεί στη διατήρηση των εξαγωγών παλαιοσιδήρου στο μέσο επίπεδο των τριών τελευταίων ετών και είναι επομένως σαφώς συντηρητικό , το δε δεύτερο αποσκοπεί στην κίνηση των προπαρασκευαστικών διαδικασιών που σε τίποτε δεν προδικάζουν την απόφαση του Δικαστηρίου επί της ουσίας . Ως προς το βάσιμο της κύριας προσφυγής της , η αιτούσα ισχυρίζεται ότι η εξέλιξη που περιγράφεται πιο πάνω θέτει σε κίνδυνο τους θεμελιώδεις σκοπούς τους οποίους επιδιώκει η Συνθήκη EKAX και ότι τα όργανα παρέβησαν το καθήκον τους να εξασφαλίζουν τον κανονικό εφοδιασμό της κοινής αγοράς .

7 Η αιτούσα εφιστά την προσοχή στην ύπαρξη αποφάσεως της 6ης Μαρτίου 1953 , με την οποία τα μέλη του Συμβουλίου συμφώνησαν να διατηρηθεί , μέχρι νεωτέρας αποφάσεως , ο ευρύτερος δυνατός περιορισμός επί των εξαγωγών που προορίζονται για τρίτες χώρες .

8 Η απόφαση αυτή εντάσσεται στο πλαίσιο του άρθρου 57 της Συνθήκης , κατά το οποίο η Ανωτάτη Αρχή προσφεύγει κατά προτίμηση σε έμμεσους τρόπους δράσεως , μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται οι παρεμβάσεις στην εμπορική πολιτική . Το άρθρο 71 αφήνει την αρμοδιότητα στον τομέα της εμπορικής πολιτικής στις κυβερνήσεις των κρατών μελών , προβλέπει όμως ότι παρέχουν αμοιβαίως την αναγκαία συνδρομή . Κατά το άρθρο 73 , η Ανωτάτη Αρχή μπορεί να απευθύνει στα κράτη μέλη συστάσεις για να εξασφαλίζει το συντονισμό των μέτρων που λαμβάνονται κατά το άρθρο 71 .

9 Σε περίπτωση ελλείψεως και αν οι λοιπές παρεχόμενες δυνατότητες δεν επιτρέπουν την επίλυση του προβλήματος , η Επιτροπή έχει την εξουσία να κινήσει τη διαδικασία του άρθρου 59 που επιτρέπει τη θέσπιση ποσοστώσεων επί των εξαγωγών .

10 Η αιτούσα ισχυρίζεται ότι κάλεσε την Επιτροπή να λάβει μέτρα με τηλετύπημα της 16ης Νοεμβρίου 1984 , αυτή όμως δεν έδωσε καμία συνέχεια παρά τις επανειλημμένες υπομνήσεις . Σύμφωνα με ορισμένες πληροφορίες που δημοσιεύτηκαν στον Τύπο , η Επιτροπή υποστήριξε ενώπιον του Συμβουλίου ότι δεν χρειαζόταν να θεσπιστεί κανένα άμεσο μέτρο περιορισμού των εξαγωγών , αλλά ότι το τωρινό επίπεδο των εξαγωγών των 6 εκατομμυρίων τόνων συνιστούσε ανώτατο όριο του οποίου δεν έπρεπε να γίνει υπέρβαση και ότι η στατιστική επιτήρηση των εξαγωγών έπρεπε να διεξάγεται με αυστηρότερες διαδικασίες .

11 Κατά την αιτούσα , τα πορίσματα της Επιτροπής στηρίζονται σε μελέτη που είναι προφανώς ξεπερασμένη . Οι εξαγωγές προς τρίτες χώρες κατά τα μέσα Δεκεμβρίου 1984 είχαν σαφώς υπερβεί τα 6 εκατομμύρια τόνων , η δε μείωση των ποσοτήτων που προσφέρονται στην ιταλική αγορά , καθώς και η αύξηση των τιμών πωλήσεως του παλαιοσιδήρου , που εμφανίζονταν ως απλό ενδεχόμενο , αποτελούν ήδη πραγματικότητα .

12 Η Επιτροπή , μη δίνοντας καμία συνέχεια , εντός της δίμηνης προθεσμίας που ορίζει το άρθρο 35 της Συνθήκης EKAX , στην αίτηση της αιτούσας , δεν έλαβε τα μέτρα που υποχρεούνταν να θεσπίσει για να προστατεύσει την επίτευξη των σκοπών της Συνθήκης EKAX . Η Επιτροπή επέδειξε έτσι σοβαρή έλλειψη προνοητικότητας και περισκέψεως που ισοδυναμεί με αγνόηση του νομικού σκοπού , χάριν του οποίου η Συνθήκη EKAX της απονέμει τις εξουσίες της , η αγνόηση δε αυτή συνιστά κατάχρηση εξουσίας ( απόφαση της 29ης Νοεμβρίου 1956 , Fedechar , 8/55 , Rec . σ . 291 ).

13 Ως προς τα πραγματικά περιστατικά , η Επιτροπή αρνείται ότι αδράνησε και επισημαίνει ότι υπέβαλε , κατόπιν αιτήσεως του Συμβουλίου , έκθεση επί της αγοράς του παλαιοσιδήρου .

14 Ενώ δέχεται την ύπαρξη προβλημάτων εφοδιασμού για τις επιχειρήσεις που χρησιμοποιούν τον παλαιοσίδηρο ως πρώτη ύλη , διατυπώνει σοβαρές αμφιβολίες επί της σκοπιμότητας να παρέμβει κατά τρόπο κατευθυντήριο στην αγορά του παλαιοσιδήρου που είναι αγορά παγκόσμια .

15 Ως προς το πρώτο αίτημα περί λήψεως προσωρινών μέτρων που αφορά τον περιορισμό των εξαγωγών , η Επιτροπή υπενθυμίζει ότι πρόκειται για μέτρο εμπορικής πολιτικής που εμπίπτει στην αρμοδιότητα των κυβερνήσεων των κρατών μελών . Οι δε παρεμβάσεις επί των τιμών , που επίσης ζητούνται , δεν είναι σκόπιμες . Για να είναι αποτελεσματικές , πρέπει να συνοδεύονται από περιορισμούς επί των εξαγωγών και θα έχουν ως αποτέλεσμα την ανάσχεση των εξαγωγών και της συλλογής παλαιοσιδήρου . Τέτοια μέτρα θα ήταν επομένως περισσότερο επιβλαβή παρά ωφέλιμα .

16 Η Επιτροπή θα είχε το δικαίωμα να περιορίσει τις εξαγωγές προς τρίτες χώρες , σύμφωνα με το άρθρο 59 , αν διαπίστωνε ότι η Κοινότητα βρίσκεται ενώπιον σοβαρής ελλείψεως και ότι τα έμμεσα μέσα δράσεως που προβλέπονται στο άρθρο 57 δεν επιτρέπουν την αντιμετώπισή της . Κατά την Επιτροπή , δεν μπορεί να γίνει λόγος για έλλειψη και πολύ λιγότερο για σοβαρή έλλειψη . Πράγματι , οι επιχειρήσεις μπορούν να εφοδιαστούν , αρκεί να είναι διατεθειμένες να καταβάλουν την τιμή της αγοράς .

17 Η απόφαση που ελήφθη στις 6 Μαρτίου 1953 ( διεθνής συμωνία υπό απλουστευμένο τύπο ) δεν εφαρμόζεται πλέον σήμερα , παρά μόνο από τη Δανία , την Ιταλία και την Ιρλανδία . Η Επιτροπή εξήντλησε το ανώτατο όριο των αρμοδιοτήτων της για να εξασφαλίσει την αποτελεσματικότητα της απόφασης αυτής με τη σύστασή της 75/97/EKAX της 23ης Δεκεμβρίου 1974 ( EE ειδ . έκδ . 02/002 , σ . 58 ), η οποία ορίζει στο άρθρο 2 ότι « τα κράτη μέλη υποχρεούνται να λαμβάνουν κάθε πρόσφορο γενικό ή ειδικό μέτρο , ώστε οι παραβάσεις των διατάξεων που αναφέρονται στις απαγορεύσεις ή τους περιορισμούς κατά την εξαγωγή , με προορισμό τρίτες χώρες , των παλαιοσιδήρων και των προϊόντων που εξομοιώνονται με αυτά να τιμωρούνται οποιοδήποτε και αν είναι το κράτος μέλος από το οποίο προέρχονται τα προϊόντα αυτά » .

18 Κατά την Επιτροπή , η αίτηση λήψεως ασφαλιστικών μέτρων δεν συγκεντρώνει καμία από τις προϋποθέσεις που αξιώνει η πάγια νομολογία του Δικαστηρίου .

19 Πρώτον , η κύρια προσφυγή λόγω παραλείψεως είναι προδήλως απαράδεκτη . Η Επιτροπή ουδέποτε οχλήθηκε εγκύρως , εφόσον η αιτούσα την καλούσε με το τηλετύπημά της « να εκτιμήσει σοβαρά την ανάγκη , που έχει εφεξής καταστεί επείγουσα , λήψεως μέτρων προσφόρων για να επαναφέρουν την αγορά του παλαιοσιδήρου στην κανονική κατάσταση » . Η γνωστοποίηση αυτή δεν συνιστά αρκετά συγκεκριμένο αίτημα , ώστε να κινήσει την προθεσμία ασκήσεως προσφυγής λόγω παραλείψεως .

20 Η προσφυγή είναι επίσης απαράδεκτη , διότι δεν νομιμοποιείται μια ένωση επιχειρήσεων να αξιώσει από την Επιτροπή να επιβάλει σε όλα τα κράτη μέλη αυστηρούς περιορισμούς για το μόνο λόγο ότι η εν λόγω ένωση συναντά δυσχέρειες στον εφοδιασμό της σε παλαιοσίδηρο . Επιπλέον , η προσφυγή δεν είναι παραδεκτή , παρά μόνο αν αποδεικνύεται ότι η άρνηση της Επιτροπής να λάβει τα αιτούμενα μέτρα είχε προδήλως ως ηθελημένο και μοναδικό σκοπό να της προκαλέσει ζημία .

21 Ούτε και βάσιμη είναι η προσφυγή , για το λόγο ότι η Επιτροπή δεν είχε υποχρέωση να λάβει τα αιτούμενα μέτρα , τα οποία εμπίπτουν στη διακριτική της εξουσία εκτιμήσεως . Η αιτούσα δεν προσκομίζει σχετικώς καμία απόδειξη για την ύπαρξη καταχρήσεως εξουσίας .

22 Η λήψη προσωρινών μέτρων δεν είναι επείγουσα , διότι δεν μπορεί να γίνει λόγος για έλλειψη , εφόσον το εμπόρευμα διατίθεται , έστω και σε υψηλές τιμές . Κανένα κράτος μέλος δεν υπέβαλε στο Συμβούλιο πρόταση ανάλογη προς την αίτηση της αιτούσας .

23 Δεδομένου ότι η Επιτροπή δεν διαθέτει εξουσία λήψεως αποφάσεων , αλλά μόνο εξουσία νομοθετικής πρωτοβουλίας , τα αιτούμενα μετρα δεν μπορούν να έχουν άμεσο αποτέλεσμα που να επιτρέπει στην αιτούσα να αποφύγει βαριά και ανεπανόρθωτη ζημία .

24 Εξάλλου , Διάταξη που θα υποχρέωνε την Επιτροπή να κάνει χρήση της εξουσίας νομοθετικής πρωτοβουλίας , την οποία διαθέτει , θα προδίκαζε σαφώς την απόφαση επί της ουσίας , εφόσον θα αναγνώριζε την παράλειψη της Επιτροπής και θα λάμβανε στη θέση της Επιτροπής απόφαση για την οργάνωση της αγοράς του παλαιοσιδήρου .

25 Κατά το άρθρο 39 της Συνθήκης EKAX , οι προσφυγές που ασκούνται ενώπιον του Δικαστηρίου δεν έχουν ανασταλτικό αποτέλεσμα . Το Δικαστήριο όμως μπορεί , αν κρίνει ότι επιβάλλεται από τις περιστάσεις , να διατάξει την αναστολή της εκτελέσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως και να διατάξει κάθε άλλο προσωρινό μέτρο , κατ’ εφαρμογή του άρθρου 39 της Συνθήκης EKAX .

26 Κατά πάγια νομολογία , η λήψη τέτοιων μέτρων δεν μπορεί να εξεταστεί παρά μόνον αν οι πραγματικές και νομικές περιστάσεις που προβάλλονται υπέρ αυτής τη δικαιολογούν εκ πρώτης όψεως . Πρέπει , εξάλλου , να είναι επείγουσα , υπό την έννοια ότι είναι αναγκαίο να διαταχθεί και να παραγάγει τα αποτελέσματά της πριν εκδοθεί η επί της ουσίας δικαστική απόφαση , για να αποφευχθεί βαριά και ανεπανόρθωτη βλάβη του διαδίκου που τη ζητεί . Πρέπει , τέλος , τα μέτρα να είναι προσωρινά , υπό την έννοια ότι δεν προδικάζουν την απόφαση επί της ουσίας .

27 Ως προς τις πραγματικές και νομικές περιστάσεις , πρέπει να σημειωθεί ότι , αν η τιμή του παλαιοσιδήρου , υπό την ώθηση της ζητήσεως , φτάνει σε επίπεδο τέτοιο , ώστε σημαντικό τμήμα της κοινοτικής βιομηχανίας να μην είναι πλέον σε θέση να καταβάλει το ζητούμενο τίμημα , συντρέχει , εκ πρώτης όψεως , κατάσταση ελλείψεως , έστω και αν ο παλαιοσίδηρος διατίθεται σε επαρκή ποσότητα .

28 Η ύπαρξη σοβαρής καταστάσεως , που συνιστά το επείγον για τις επιχειρήσεις μέλη της αιτούσας ένωσης , δεν αμφισβητείται σοβαρά , εφόσον δεν μπορούν να αυξήσουν τις τιμές πωλήσεώς τους για να απορροφήσουν την άνοδο της τιμής της πρώτης τους ύλης , του παλαιοσιδήρου .

29 Η Επιτροπή υποχρεούται να ενεργήσει κατά το άρθρο 59 της Συνθήκης EKAX όταν οι κοινοτικές επιχειρήσεις αντιμετωπίζουν σοβαρή έλλειψη και όταν τα έμμεσα μέσα δράσεως δεν επιτρέπουν την αντιμετώπισή της . Με αυτά τα δεδομένα , δεν αποδείχθηκε ότι η σημερινή κατάσταση της αγοράς έχει , τώρα τουλάχιστον , φτάσει σε κατάσταση σοβαρής ελλείψεως , κατά την έννοια του άρθρου 59 , και επομένως δεν έχει αποδειχθεί εκ των ενόντων η παράλειψη της Επιτροπής . Η Επιτροπή υπέχει , ωστόσο , υποχρέωση να παρακολουθήσει από κοντά την εξέλιξη της αγοράς του παλαιοσιδήρου και να λάβει τα επιβαλλόμενα μέτρα εντός των ορίων των αρμοδιοτήτων της .

30 Όσον αφορά τις άλλες διατάξεις , τις οποίες επικαλείται η αιτούσα , η Επιτροπή έχει διακριτική εξουσία εκτιμήσεως , στην άσκηση της οποίας ο δικαστής των ασφαλιστικών μέτρων δεν μπορεί να αναμιχθεί , τουλάχιστον ελλείψει σοβαρών ενδείξεων περί καταχρήσεως εξουσίας .

31 Πρέπει να προστεθεί ότι , αν διατασσόταν η λήψη προσωρινών μέτρων , όπως τα αιτούμενα με την υπό κρίση αίτηση , θα υπήρχε κίνδυνος να προδικαστεί η απόφαση επί της ουσίας .

32 Πρέπει , τέλος , να διατυπωθούν αμφιβολίες ως προς το παραδεκτό της κύριας προσφυγής . Η αίτηση που απευθύνθηκε με τηλετύπημα της 16ης Νοεμβρίου 1984 δεν έχει , εκ πρώτης όψεως , τη μορφή νομότυπης οχλήσεως προς ενέργεια κατά την έννοια του άρθρου 35 της Συνθήκης EKAX , και δεν υποδεικνύει expressis verbis τα συγκεκριμένα μέτρα που πρέπει να λάβει η Επιτροπή , έστω και αν η αιτούσα μπορεί να προσκομίσει απόδειξη περί του ότι το ζήτημα είχε θιγεί προφορικά , όπως ισχυρίστηκε επ’ ακροατηρίου .

Διατακτικό

Για τους λόγους αυτούς

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ

κρίνοντας επί προσωρινών μέτρων

διατάσσει :

1 ) Απορρίπτει την αίτηση .

2 ) Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα .