<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><CONCLUSION NNC="YES" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.00-20081231.xd"><BIB.CONCLUSION><REF.CASE FILE="ECRCJ2005PLB.1000940501.case.xml"><NO.CASE>C-525/03</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62003C0525</NO.CELEX><NO.SEQ>0011.0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>9407</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>9423</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>17</PAGE.TOTAL></BIB.CONCLUSION><CURR.TITLE><LEFT>OPINIA F.G. JACOBSA — SPRAWA C-525/03</LEFT><RIGHT>KOMISIJA PRZECIWKO WLOCHOM</RIGHT></CURR.TITLE><CONTENTS.CONCLUSION><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Opinia rzecznika generalnego</HT></P><P><HT TYPE="UC">F.G. JAcobsa</HT></P><P>przedstawiona w dniu <DATE ISO="20050602">2 czerwca 2005 r.</DATE><NOTE NOTE.ID="E0001" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Język oryginału: angielski.</P></NOTE></P></TI></TITLE><NP><NO.P>1.</NO.P><TXT>W niniejszej sprawie Komisja zarzuca, iż wydając określone przepisy dopuszczające stosowanie procedury negocjacyjnej bez ogłoszenia o przetargu w sprawie dostaw wyposażenia przeznaczonego do zwalczania pożaru lasów oraz uslug gaszenia pożarów, Republika Wioska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy dyrektywy Rady 93/36/EWG<NOTE NOTE.ID="E0002" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Dyrektywa z dnia <DATE ISO="19930614">14 czerwca 1993 r.</DATE> koordynująca procedury udzielania zamówień publicznych na dostawy (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="199" DATE.PUB="1993" PAGE.FIRST="1">Dz.U. L 199, str. 1</REF.DOC.OJ>).</P></NOTE> oraz art. 43 WE i 49 WE.</TXT></NP><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>Stosowne przepisy</P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Przepisy wspólnotowe</P></TI></TITLE><NP><NO.P>2.</NO.P><TXT>Dyrektywa 93/36 koordynuje procedury dotyczące zamówień na dostawy, natomiast dyrektywa 92/50/EWG<NOTE NOTE.ID="E0003" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Dyrektywa Rady z dnia <DATE ISO="19920618">18 czerwca 1992 r.</DATE> odnosząca się do koordynacji procedur udzielania zamówień na uslugi (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="209" DATE.PUB="1992" PAGE.FIRST="1">Dz.U. L 209, str. 1</REF.DOC.OJ>).</P></NOTE> koordynuje procedury dotyczące zamówień na uslugi, dokonywanych przez władze państwowe, regionalne lub lokalne, instytucje prawa publicznego, stowarzyszenia powołane przez te władze lub przez jedną lub kilka tego typu instytucji prawa publicznego<NOTE NOTE.ID="E0004" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Zobacz art. 1 lit. b) każdej z dyrektyw.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>3.</NO.P><TXT>Dyrektywy wprowadzają trzy rodzaje procedur:</TXT><P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P><QUOT.START ID="QS0001" REF.END="QE0001" CODE="201E"/>procedury otwarte<QUOT.END ID="QE0001" REF.START="QS0001" CODE="201D"/>, w których każdy zainteresowany dostawca może złożyć ofertę;</P></ITEM><ITEM><P><QUOT.START ID="QS0002" REF.END="QE0002" CODE="201E"/>procedury ograniczone<QUOT.END ID="QE0002" REF.START="QS0002" CODE="201D"/>, w których oferty mogą składać tylko dostawcy zaproszeni przez instytucje zamawiające; oraz</P></ITEM><?PAGE NO="I-9408"?><ITEM><P><QUOT.START ID="QS0003" REF.END="QE0003" CODE="201E"/>procedury negocjacyjne<QUOT.END ID="QE0003" REF.START="QS0003" CODE="201D"/>, w których instytucje zamawiające zwracają się według swojego wyboru do dostawców i negocjują warunki zamówienia z jednym lub z kilkoma z nich<NOTE NOTE.ID="E0005" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Artykuł 1 lit. d)-f) w każdej z dyrektyw.</P></NOTE>.</P></ITEM></LIST></P></NP><NP><NO.P>4.</NO.P><TXT>Zgodnie z ogólną regułą instytucje zamawiające udzielają zamówień na dostawy i usługi w procedurze otwartej lub ograniczonej<NOTE NOTE.ID="E0006" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Artykuł 6 ust. 4 dyrektywy 93/36 oraz art. II ust. 4 dyrektywy 92/50.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>5.</NO.P><TXT>Jednakże w pewnych szczególnych przypadkach władze mają możliwość zawrzeć umowę w wyniku procedury negocjacyjnej bez konieczności wcześniejszego przedstawiania formalnej oferty.</TXT></NP><NP><NO.P>6.</NO.P><TXT>Odnośnie do zamówień na dostawy przypadki te wyszczególnione zostały w art. 6 ust. 3 dyrektywy 93/36 i obejmują sytuacje, w których:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0004" REF.END="QE0004" CODE="201E"/>[...]</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>c)</NO.P><TXT>jeżeli z przyczyn technicznych, artystycznych, lub z przyczyn związanych z ochroną praw wyłącznych produkty będące przedmiotem dostawy mogą być wytworzone lub dostarczone jedynie przez określonego dostawcę;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>d)</NO.P><TXT>w zakresie, w jakim jest to ściśle niezbędne, ze względu na wyjątkowo pilny charakter spraw związanych z wydarzeniami, których zainteresowane instytucje nie mogły przewidzieć, nie mogły być przestrzegane terminy przewidziane dla procedury otwartej, ograniczonej, negocjacyjnej, określone w ust. 2 [<NOTE NOTE.ID="E0007" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Procedury negocjacyjne to te przeprowadzane w następstwie trudności napotkanych w przypadku procedur otwartych i ograniczonych oraz poprzedzonych wystosowaniem formalnej oferty lub też otwartych dla wszystkich tych, którzy przedstawili swe oferty w wyniku wcześniejszych procedur.</P></NOTE>]. Okoliczności, na które można się powoływać w celu uzasadnienia wyjątkowo pilnego charakteru sprawy, nie mogą być w żadnym przypadku wywołane przez instytucje zamawiające;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>e)</NO.P><TXT>w przypadku dodatkowych dostaw dokonywanych przez pierwotnego dostawcę, których celem jest częściowe zastąpienie dostaw lub instalacji bieżącego użytku, rozszerzenie istniejących dostaw lub instalacji, w przypadku gdy zmiana dostawcy zobowiązywałaby instytucję zamawiającą do nabywania materiałów o innych wartościach technicznych, co powodowałoby niekompa-tybilność lub nieproporcjonalnie duże trudności techniczne w użytkowaniu i utrzymaniu. Okres realizacji takich zamówień, a także zamówień odnawialnych nie może zasadniczo przekraczać trzech lat<QUOT.END ID="QE0004" REF.START="QS0004" CODE="201D"/>.</TXT></NP></ITEM></LIST></QUOT.S></P></NP><?PAGE NO="I-9409"?><NP><NO.P>7.</NO.P><TXT>Odnośnie do zamówień na usługi przypadki te zostały wyszczególnione w art. 11 ust. 3 dyrektywy 92/50, w nieco innych kategoriach:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START ID="QS0005" REF.END="QE0005" CODE="201E"/>b)</NO.P><TXT>jeżeli z przyczyn technicznych, artystycznych lub z przyczyn związanych z ochroną praw wyłącznych usługi mogą być świadczone jedynie przez określonego usługodawcę;</TXT></NP></ITEM></LIST><P>[...]</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>d)</NO.P><TXT>w zakresie, w jakim jest to ściśle niezbędne, ze względu na wyjątkowo pilny charakter sprawy związany z wydarzeniami, których zainteresowane instytucje zamawiające nie mogły przewidzieć, nie mogły być dotrzymane terminy, przewidziane dla procedur otwartej, ograniczonej lub negocjacyjnej [<NOTE NOTE.ID="E0008" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Tc ostatnie to określone procedury negocjacyjne poprzedzone ogłoszeniem o zaproszeniu do składania ofert, wyłączajac przypadki analogiczne do tyci określonych w poprzednim przypisie.</P></NOTE>], określone w art. 17-20. Okoliczności, na które można się powoływać w celu uzasadnienia wyjątkowo pilnego charakteru sprawy, nie mogą być w żadnym przypadku przypisane zamawiającym;</TXT></NP></ITEM></LIST><P>[...]</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>f)</NO.P><TXT>w przypadku nowych usług, polegających na powtórzeniu podobnych usług, powierzonych usługodawcy, któremu te same instytucje zamawiające udzieliły wcześniejszego zamówienia, pod warunkiem że uslugi te są zgodne z zasadniczym projektem, będącym podstawą pierwotnego zamówienia, udzielonego zgodnie z procedurami określonymi w ust. 4. W momencie zaproszenia do składania ofert na pierwszy projekt, gdy mają zastosowanie przepisy art. 7, instytucja zamawiająca informuje o możliwości zastosowania procedury negocjacyjnej oraz uwzględnia całkowity szacunkowy koszt następnych uslug. Niniejsza procedura może być zastosowana jedynie w ciągu trzech lat po zawarciu pierwotnego zamówienia<QUOT.END ID="QE0005" REF.START="QS0005" CODE="201D"/>.</TXT></NP></ITEM></LIST></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>8.</NO.P><TXT>Jednakże nawet w szczególnych przypadkach tego typu lub przypadkach, w których wartość umów spada poniżej progu zezwalającego na zastosowanie ww. dyrektyw<NOTE NOTE.ID="E0009" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>To jest na podstawie art. 5 ust. 1 lit. a) dyrektywy 93/36 oraz ait. 7 ust. 1 dyrektywy 92/50, w których to oszacowana wartość umowy netto z podatku VAT to co najmniej <FT TYPE="NUMBER">200000</FT> specjalnych praw nahycia (SDR) lub, w przypadku centralnych władz rządowych i w kontekście dyrektywy 93/36, <FT TYPE="NUMBER">130000</FT> SDR — w 2002 r. równowailośc odpowiednio <FT TYPE="NUMBER">249681</FT> KUR oraz <FT TYPE="NUMBER">162293</FT> KUR - zob. <REF.DOC.OJ COLL="C" NO.OJ="332" DATE.PUB="2001" PAGE.FIRST="21">Dz.U. 2001, C 332, str. 21</REF.DOC.OJ>.</P></NOTE>, Trybunał uznal, że stosowane procedury muszą być zgodne z podstawowymi zasadami prawa wspólnotowego, a w szczególności z zakazem dyskryminacji, wynikającym z postanowień traktatu dotyczących swobody wykonywania działalności gospodarczej i swobody świadczenia usług, tj. art. 43 WE i 49 WE<NOTE NOTE.ID="E0010" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Zohacz wyrok z dnia <DATE ISO="20030410">10 kwietnia 2003 r.</DATE> w sprawach połączonych <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-20/01+C-28/01" YEAR="2003" PAGE.ECR="I-3609">C-20/01 i C-28/01 Komisja przeciwko Republice Federalnej Niemiec, Rec. str. I-3609, pkt 62</REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>. Zasada la oznacza obowiązek przejrzystości, który z kolei<?PAGE NO="I-9410"?> wymaga wystarczającej jawności, by umożliwić otwarcie rynku na konkurencję oraz bezstronność postępowania w sprawach zamówień<NOTE NOTE.ID="E0011" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Zobacz wyrok z dnia <DATE ISO="20001207">7 grudnia 2000 r.</DATE> w sprawie <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-324/98" YEAR="2000" PAGE.ECR="I-10745">C-324/98 Telaustria i Telefonadress, Rec. str. I-10745, pkt 62</REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Przepisy krajowe</P></TI></TITLE><NP><NO.P>9.</NO.P><TXT>Mocą art. 23d ustawy nr 61 z dnia <DATE ISO="19980330">30 marca 1998 r.</DATE><NOTE NOTE.ID="E0012" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>GURI z dnia <DATE ISO="19980331">31 marca 1998 r.</DATE></P></NOTE> Corpo forestale dello Stato (administracja leśna, zwana dalej <QUOT.START ID="QS0006" REF.END="QE0006" CODE="201E"/>Corpo forestale<QUOT.END ID="QE0006" REF.START="QS0006" CODE="201D"/>) uzyskała pewną kwotę pieniędzy na zakup helikopterów używanych w celu zwalczania pożarów lasów w latach 1998-2000.</TXT></NP><NP><NO.P>10.</NO.P><TXT>Artykuł 5 ust. 1 ustawy nr 225 z dnia <DATE ISO="19920224">24 lutego 1992 r.</DATE> o służbie wojskowej i obronie cywilnej<NOTE NOTE.ID="E0013" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>GURI z dnia <DATE ISO="19920317">17 marca 1992 r.</DATE></P></NOTE> upoważnia prezesa rady ministrów do ogłoszenia stanu nadzwyczajnego na określonym obszarze i na określony czas, w przypadkach klęsk żywiołowych, katastrof oraz innych wypadków o tak znacznym wymiarze, nakazując tym samym podjęcie szczególnych kroków oraz użycie szczególnych środków. Artykuł 5 ust. 2 pozwala na wydanie w takich przypadkach zarządzeń, wprowadzających odstępstwa od obowiązujących przepisów, ale zgodnych z ogólnymi zasadami prawa, co ma na celu umożliwienie podjęcia pilnych działań w razie ogłoszenia takiego stanu.</TXT></NP><NP><NO.P>11.</NO.P><TXT>Na mocy dekretu z dnia <DATE ISO="20020628">28 czerwca 2002 r.</DATE><NOTE NOTE.ID="E0014" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>GURI z dnia <DATE ISO="20020711">11 lipca 2002 r.</DATE></P></NOTE>, wydanego na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy nr 225, który został wydany po serii licznych pożarów lasów, prezes rady ministrów ogłosił stan klęski żywiołowej na terenie całych Włoch w celu zwalczania pożarów lasów z powietrza. Stan klęski żywiołowej miał obowiązywać do dnia <DATE ISO="20021031">31 października 2002 r.</DATE> Mocą innego dekretu z tego samego dnia<NOTE NOTE.ID="E0015" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>GURI z dnia <DATE ISO="20020710">10 lipca 2002 r.</DATE></P></NOTE> stan klęski żywiołowej w nieco bardziej ograniczonym wymiarze został ogłoszony na obszarze prowincji Verbano-Cusio-Ossola i obowiązywać miał do dnia <DATE ISO="20021231">31 grudnia 2002 r.</DATE> Ten ostatni, w przeciwieństwie do pierwszego, został później przedłużony do dnia <DATE ISO="20031230">30 grudnia 2003 r.</DATE><NOTE NOTE.ID="E0016" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Dekret prezesa rady ministrów z dnia <DATE ISO="20021220">20 grudnia 2002 r.</DATE>, GURI z dnia <DATE ISO="20021227">27 grudnia 2002 r.</DATE></P></NOTE>, a następnie jeszcze do dnia <DATE ISO="20040731">31 lipca 2004 r.</DATE><NOTE NOTE.ID="E0017" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Dekret prezesa rady ministrów z dnia <DATE ISO="20031024">24 października 2003 r.</DATE>, GURI z dnia <DATE ISO="20031104">4 listopada 2003 r.</DATE></P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>12.</NO.P><TXT>Dnia <DATE ISO="20020724">24 lipca 2002 r.</DATE> prezes rady ministrów wydał zarządzenie nr 3231 dotyczące zwalczania pożarów lasów z powietrza (zwane dalej <QUOT.START ID="QS0007" REF.END="QE0007" CODE="201E"/>spornym zarządzeniem<QUOT.END ID="QE0007" REF.START="QS0007" CODE="201D"/>)<NOTE NOTE.ID="E0018" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>GURI z dnia <DATE ISO="20020730">30 lipca 2002 r.</DATE></P></NOTE> na podstawie: ustawy nr 225, w szczególności jej<?PAGE NO="I-9411"?> art. 5, dekretu z mocą ustawy nr 343 z dnia <DATE ISO="20010907">7 września 2001 r.</DATE>, przekształconego w ustawę nr 401 z dnia <DATE ISO="20011109">9 listopada 2001 r.</DATE><NOTE NOTE.ID="E0019" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>GURI z dnia <DATE ISO="20011110">10 listopada 2001 r.</DATE>; prawo wprowadzające naglące przepisy w cciii zapewnienia operacyjnej koordynacji agencji ochrony cywilnej.</P></NOTE> oraz dwóch wyżej wymienionych dekretów z dnia <DATE ISO="20020628">28 czerwca 2002 r.</DATE><NOTE NOTE.ID="E0020" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Odniesienie do drugiego przypadku stanu klęski żywiołowej, tj. na obszarze prowincji Verbano-Cusio-Ossola, wydaje się być kłopotliwe co najmniej w kontekście spornych przepisów, z których wszystkie traktują o gaszeniu pożarów lasów. Ten przypadek stanu klęski żywiołowej faktycznie nic odnosi się do całej wyżej wymienionej prowincji, lecz tylko do małej jej części, i dotyczy wzrostu objętości wody na skutok topnienia lodowca, co może być zwilżane z wyjątkowo wysokimi temperaturami powietrza, ale niekoniecznie z pożarami lasów. Jednakże jest to jedna z prawnych podstaw spornego zarządzenia i dlatego został on przywołany przez Komisję.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>13.</NO.P><TXT>Artykuł 1 ust. 2 oraz art. 2 ust. I-3 tego zarządzenia (zwane dalej <QUOT.START ID="QS0008" REF.END="QE0008" CODE="201E"/>spornymi przepisami<QUOT.END ID="QE0008" REF.START="QS0008" CODE="201D"/>) są przedmiotem skargi.</TXT></NP><NP><NO.P>14.</NO.P><TXT>Artykuł 1 ust. 2 stanowi, co następuje:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0009" REF.END="QE0009" CODE="201E"/>Mając na uwadze poprawę wydajności pracy jednostek powietrznych przeznaczonych do zwalczania pożarów lasów, departament obrony cywilnej jest upoważniony do opracowania i wdrożenia nadzwyczajnego programu w sytuacjach wyjątkowych, w celu wzmocnienia posiadanych środków technicznych i komputerowych, ma również możliwość nabycia potrzebnego sprzętu poprzez procedury obejmujące zamówienia z wolnej ręki<QUOT.END ID="QE0009" REF.START="QS0009" CODE="201D"/>.</P></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>15.</NO.P><TXT>Artykuł 2 ust. 1-3 stanowi, co następuje:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><NP><NO.P><QUOT.START ID="QS0010" REF.END="QE0010" CODE="201E"/>1.</NO.P><TXT>Mając na celu tak adekwatną, jak i natychmiastową odpowiedź na wybuchające na terenie kraju pożary lasu, na podstawie celów określonych w art. 7 ust. 2 ustawy nr 353 z dnia <DATE ISO="20001121">21 listopada 2000 r.</DATE> [<NOTE NOTE.ID="E0021" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Przepisy ramowe dotyczące gaszenia pożarów lasów, GURI z dnia <DATE ISO="20001130">30 listopada 2000 r.</DATE>; art. 7 ust. 2 nakazuje stosownym władzom zapewnienie efektywnego zwalczania pożarów lasów oraz poprawę jakości i modernizację krajowej lloty lotniczej do zwalczania pożarów lasów.</P></NOTE>], w kontekście znacznego i trwałego wzmacniania floty powietrznej będącej do dyspozycji departamentu obrony cywilnej, przez wzgląd na różnorodność stanów wyjątkowych, jak również mając na uwadze konieczność zapobiegania rozprzestrzenianiu się takich pożarów, które mogą zagrażać zarówno ludziom, jak też ich dobytkowi, zezwala się, by departament obrony cywilnej wskazał w trybie natychmiastowym statki powietrzne, jakie uzna za najwłaściwsze do wykonania tego zadania, zawierając z wolnej ręki, w drodze ustępstwa od ustawowych przepisów wymienionych poniżej w art. 4 [<NOTE NOTE.ID="E0022" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Usta zawiera, poza ustawodawstwem stanowiącym trans-pozycję dyrektyw wspólnotowych dotyczących procedur udzielania zamówień publicznych, art. 23d ustawy nr 61/98.</P></NOTE>], umowy o nabycie tych statków lub świadczenie usług gaszenia pożarów lasów z powietrza.</TXT></NP><NP><NO.P>2.</NO.P><TXT>Na podstawie celów zawartych w art. 7 ust. 2 ustawy nr 353 z dnia <DATE ISO="20001121">21 listopada 2000 r.</DATE> dla umocnienia wydajności pracy jednostek powietrznych należących do Corpo forestale dello Stalo, przeznaczonych<?PAGE NO="I-9412"?> do zwalczania pożarów lasów oraz będących ich następstwem akcji związanych z ewentualnymi cywilnymi sytuacjami wyjątkowymi, zezwala się, by Corpo forestale wskazał w trybie natychmiastowym statki powietrzne, jakie uzna za najwłaściwsze do wykonania jego zadań oraz innych zadań wynikających z art. 11 ustawy nr 225/1992 [<NOTE NOTE.ID="E0023" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Artykuł ten ustanawia ogólne zadania wszystkich jednostek obrony cywilnej, włącznie z Corpo Forestale.</P></NOTE>], i nabył je z wolnej ręki, w drodze ustępstwa od ustawowych przepi- sów wymienionych poniżej w art. 4. W tym celu Corpo forestale może również uzyskać i ocenić wyniki przeprowadzonych testów oraz doświadczeń zdobytych przez inne organy państwowe, regionalne lub lokalne, jak również inne wyniki wszelkich przeprowadzonych badań technicznych, po to, by osiągnąć maksymalne funkcjonalne i operacyjne zintegrowanie oraz najbardziej ekonomiczne wykorzystanie całej państwowej floty powietrznej przeznaczonej do zwalczania pożarów lasów. W celu nabycia statków powietrznych wskazanych w niniejszym akapicie w drodze odstępstwa od ogólnych przepisów dotyczących rachunkowości instytucji rządowych Corpo forestale może także zawrzeć umowę o wymianie statków powietrznych będących w jego posiadaniu, które mają być, lecz jeszcze nie zostały, sprzedane.</TXT></NP><NP><NO.P>3.</NO.P><TXT>Mając na celu umożliwienie dowódcy straży pożarnej koordynacji pomiędzy grupami lądowymi a jednostkami powietrznymi gaszącymi pożary lasów, Corpo forestale ma prawo do nabycia, również z wolnej ręki, takiego wyposażenia oraz takich aparatów radiowych, jakie są niezbędne do umożliwienia lądowo-powietrznej komunikacji z wyżej wymienionymi statkami powietrznymi, gdy są one zaangażowane w operacje gaszenia pożarów lasów<QUOT.END ID="QE0010" REF.START="QS0010" CODE="201D"/>.</TXT></NP></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>16.</NO.P><TXT>Motywy zarządzenia jako powód jego wydania podają klimatyczne i meteorologiczne warunki, które przeważają od początku roku 2002, charakteryzujące się szczególnie wysokimi temperaturami powietrza w czerwcu, co podnosi ryzyko wystąpienia pożarów lasów, a tym samym wzrost zapotrzebowania na wyposażenie przeznaczone do gaszenia pożarów lasów z powietrza.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>Postępowanie</P></TI></TITLE><NP><NO.P>17.</NO.P><TXT>W grudniu 2000 r., na podstawie art. 23d ustawy nr 61/98, włoskie ministerstwo polityki rolnej i leśnej opublikowało dwa ogłoszenia o przetargu na dostawę ogółem 49 śmigłowców. Następnie przetargi te zostały zawieszone, a później wycofane, co spowodowało złożenie skargi do Komisji. W trakcie przesłuchania przed Komisją włoskie władze oświadczyły, iż krok ten został podjęty w następstwie ataku na World Trade Center we wrześniu 2001 r., jako że zaistniała potrzeba zagwarantowania możliwości użycia śmigłowców zarówno w operacjach antyterrorystycznych, jak w operacjach gaszenia pożarów lasów. W dniu <DATE ISO="20020622">22 czerwca 2002 r.</DATE> włoskie władze poinformowały Komisję<?PAGE NO="I-9413"?> o zamiarze nabycia wyżej wymienionych śmigłowców oraz uznały, iż takie umowy, ściśle związane z narodowym bezpieczeństwem, nie są przedmiotem prawa wspólnotowego.</TXT></NP><NP><NO.P>18.</NO.P><TXT>Sporne rozporządzenie zostało wydane dnia <DATE ISO="20020724">24 lipca 2002 r.</DATE> i, jak się wydaje, istnieje zgoda co do tego, że było ono podstawą jedynie dla dokonania jednorazowego właściwego zamówienia dwóch śmigłowców AB 412, które dostarczone zostały przez włoską spółkę Agusta Bell SpA (zwaną dalej <QUOT.START ID="QS0011" REF.END="QE0011" CODE="201E"/>spółką Agusia<QUOT.END ID="QE0011" REF.START="QS0011" CODE="201D"/>) w wyniku procedury negocjacyjnej, która zakończona została podpisaniem umowy w dniu <DATE ISO="20021028">28 października 2002 r.</DATE>, następnie zatwierdzonej w dniu <DATE ISO="20021031">31 października 2002 r.</DATE></TXT></NP><NP><NO.P>19.</NO.P><TXT>Jednakże Komisja zajęła stanowisko, iż przepisy zawarte w spornym zarządzeniu są niezgodne z prawem wspólnotowym, dlatego też pismem z dnia <DATE ISO="20021219">19 grudnia 2002 r.</DATE> wezwała rząd wioski do przedstawienia w terminie miesiąca uwag zgodnie z art. 226 WE. W odpowiedzi na powyższe rząd podkreślił powagę sytuacji wynikającą z pożarów lasów we Włoszech w 2002 r.</TXT></NP><NP><NO.P>20.</NO.P><TXT>W następstwie powyższego dnia <DATE ISO="20030403">3 kwietnia 2003 r.</DATE> Komisja wystosowała do rządu włoskiego uzasadnioną opinię na podstawie art. 226 WE, w której zawarła wniosek, iż art. 1 ust. 2 oraz art. 2 ust. 1-3 spornego zarządzenia są niezgodne z prawem wspólnotowym. Komisja wezwała także państwo włoskie do podjęcia kroków w celu zastosowania się do tej opinii w terminie miesiąca.</TXT></NP><NP><NO.P>21.</NO.P><TXT>Pomimo że władze włoskie wystosowały liczne odpowiedzi po upływie wyznaczonego terminu, Komisja utrzymuje, iż nie zostala poinformowana o podjęciu jakichkolwiek kroków, mających prowadzić do zastosowania się do wyżej wymienionej uzasadnionej opinii.</TXT></NP><NP><NO.P>22.</NO.P><TXT>Konsekwencją tego jest niniejsza skarga, w której wnosi się do Trybunału o:</TXT><P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>stwierdzenie, że poprzez przyjęcie art. 1 ust. 2 i art. 2 ust. 1-3 spornego zarządzenia, zezwalającego na dokonywanie zamówień z wolnej ręki w drodze odstępstwa od wspólnotowych dyrektyw w dziedzinie zamówień publicznych na dostawy i uslugi, a w szczególności wspólnych reguł dotyczących ogłoszeń i uczestnictwa zawartych w tytułach III i IV dyrektywy 93/36 oraz w tytułach III i V dyrektywy 92/50, na zakup statków powietrznych przeznaczonych do zwalczania pożarów lasów oraz na usługi gaszenia pożarów lasów, a także zezwalającego na skorzystanie z lej procedury w celu zakupu wyposażenia technicznego i informatycznego oraz aparatów radiowych nadawczo-odbiorczych, pomimo że nie wystąpiła żadna<?PAGE NO="I-9414"?> z przesłanek uzasadniających odstępstwo od wyżej wymienionych przepisów wspólnotowych, Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom, jakie na niej ciążą na mocy dyrektyw 93/36, 92/50 oraz art. 43 WE i 49 WE;</P></ITEM><ITEM><P>obciążenie Republiki Włoskiej kosztami postępowania.</P></ITEM></LIST></P></NP><NP><NO.P>23.</NO.P><TXT>Republika Włoska utrzymuje, iż Trybunał winien uznać skargę za bezprzedmiotową lub oddalić ją jako bezpodstawną.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>W przedmiocie dopuszczalności</P></TI></TITLE><NP><NO.P>24.</NO.P><TXT>W odpowiedzi na skargę Republika Włoska zwraca uwagę, iż sporne zarządzenie nawiązywało do pewnego czasu, określonego przez czas trwania stanu klęski żywiołowej ogłoszonego do dnia <DATE ISO="20021031">31 października 2002 r.</DATE></TXT></NP><NP><NO.P>25.</NO.P><TXT>Wspomniany fakt wywołał na rozprawie dyskusję, czy skargę Komisji można przyjąć za dopuszczalną, zważywszy, że uzasadniona opinia nie została przesłana do dnia <DATE ISO="20030403">3 kwietnia 2003 r.</DATE>, co może wywoływać wątpliwość, czy zarzucane naruszenie nadal istniało z upływem końca terminu wyznaczonego w opinii.</TXT></NP><NP><NO.P>26.</NO.P><TXT>Komisja utrzymuje, że, po pierwsze, sporne zarządzenie nie zawierało żadnego przepisu ograniczającego jego skutki w czasie bądź zapowiadającego jego wygaśnięcie na podstawie innego przepisu; po drugie, jeden z aktów, na którym opiera się sporne zarządzenie, mianowicie rozporządzenie ogłaszające stan klęski żywiołowej w prowincji Verbano-Cusio-Ossola, był przedłużony do dnia <DATE ISO="20040731">31 lipca 2004 r.</DATE>; po trzecie, umowa dotycząca dostarczenia dwóch helikopterów, zawarta na podstawie spornego zarządzenia, nie została wypełniona do końca wspomnianego okresu z uwagi na przeprowadzane weryfikacje techniczne; po czwarte, jeśli Trybunał uznałby skargę za niedopuszczalną, na tej podstawie państwa członkowskie mogłyby podjąć tymczasowe kroki zezwalające na nieuzasadnione odstępstwa od wspólnotowych reguł dotyczących zaopatrzenia, a przy tym uniknąć zarzutu poprzez zapewnienie, że działania te straciły ważność lub zostały zniesione, zanim Komisja mogła podjąć działanie prawne.</TXT></NP><NP><NO.P>27.</NO.P><TXT>Pełnomocnik Republiki Włoskiej uznał skargę za dopuszczalną. Potwierdził, że gdyby nie była ona dopuszczalna, wówczas nie byłoby możliwości sądowej kontroli w tego rodzaju sprawach.</TXT></NP><?PAGE NO="I-9415"?><NP><NO.P>28.</NO.P><TXT>W tych okolicznościach nie wnoszę o zbadanie kwestii wygaśnięcia spornego zarządzenia jako czynnika mającego wpływ na dopuszczalność skargi. Zgadzam się z obydwiema stronami, że krótkoterminowe naruszenia prawa wspólnotowego tak jak w niniejszej sprawie nie powinno być zwolnione od procedury przewidzianej w art. 226 WE tylko ze względu na ich ograniczony czas trwania.</TXT></NP><NP><NO.P>29.</NO.P><TXT>Bez względu na to, czy z upływem terminu wyznaczonego w uzasadnionej opinii sporne zarządzenie miało nadal moc prawną czy też nie, i bez względu na późniejsze postępowania rozpoczęte na podstawie tego zarządzenia, bezsporne jest, że Republika Wioska nie podjęła żadnych kroków celem zaradzenia zarzucanym naruszeniom.</TXT></NP><NP><NO.P>30.</NO.P><TXT>W tych okolicznościach nie można uznać, że strona wioska zastosowała się do uzasadnionej opinii i skarga nie może zostać uznana za niedopuszczalną<NOTE NOTE.ID="E0024" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Zobacz wyrok z tinta <DATE ISO="19870310">10 marca 1987</DATE> ľ. w sprawie <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="199/85" YEAR="1987" PAGE.ECR="1039">C-199/85 Komisja przeciwko Wiochom, Rec. str. 1039, pkl 7-9</REF.DOC.ECR> oraz pkl 19 i 20 opinii rzecznika generalnego CO. Lenza. Zobacz także opinie rzecznika generalnego CO. Lenza w sprawach: <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="103/84" YEAR="1986" PAGE.ECR="1759">C-103/84 Komisja przeciwko Włochom (wyrok z dnia <DATE ISO="19860605">5 czerwca 1986 r.</DATE>, Rec. sir. 1759)</REF.DOC.ECR>, pkl 1 iii. c): <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-110/89" YEAR="1991" PAGE.ECR="I-2659">C-110/89 Komisja przeciwko Grecji ((wyrok z dnia <DATE ISO="19910530">30 maja 1991 r.</DATE>, Rec. str. I-2659), pkl 10</REF.DOC.ECR>; <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-247/89" YEAR="1991" PAGE.ECR="I-3659">C-247/89 Komisja przeciwko Portugalii (wyrok z dnia <DATE ISO="19910711">11 lipca 1991</DATE> r Rec. sir. I-3659), pkt 36</REF.DOC.ECR> (/ob. również pkl 25 wyroku); we wszystkich wymienionych sprawach skarga zostala uznana za dopuszczalna.</P></NOTE>.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>W przedmiocie żądanego stwierdzenia</P></TI></TITLE><NP><NO.P>31.</NO.P><TXT>Komisja żąda stwierdzenia, że przez przyjęcie art. 1 ust. 2 i art. 2 ust. 1-3 spornego zarządzenia Republika Wioska uchybiła zobowiązaniom, jakie na niej ciążą na mocy dyrektywy 93/36 oraz art. 43 WE i 49 WE.</TXT></NP><NP><NO.P>32.</NO.P><TXT>Wyznaczenie zakresu skargi prowadzi do dwóch wstępnych uwag.</TXT></NP><NP><NO.P>33.</NO.P><TXT>Po pierwsze, Komisja odwołała się do rozpoczętych i wycofanych przed przyjęciem spornego zarządzenia procedur dotyczących dostaw<NOTE NOTE.ID="E0025" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Zobacz pkt 17 powyżej.</P></NOTE>. Okoliczności te mogą tłumaczyć szczególne zainteresowanie Komisji zarządzeniem, mogą również mieć związek z pewnymi argumentami Komisji dotyczącymi pilnego charakteru sprawy.</TXT></NP><NP><NO.P>34.</NO.P><TXT>Po drugie, w debacie dużo miejsca poświęcono kwestii nabycia na podstawie spornego zarządzenia dwóch helikopterów Al? 412 od spólki Agusia. Okoliczności lego zakupu mogą rzucać pewne światło na okoliczności wydania spornego zarządzenia.</TXT></NP><?PAGE NO="I-9416"?><NP><NO.P>35.</NO.P><TXT>W przypadku obydwu uwag należy jednakże pamiętać, że żądane stwierdzenie odnosi się wyłącznie do przyjęcia określonych przepisów spornego zarządzenia, a nie do późniejszych procedur rozpoczętych na jego podstawie.</TXT></NP><NP><NO.P>36.</NO.P><TXT>Sposób sformułowania żądanego stwierdzenia prowadzi również do bardziej znaczących spostrzeżeń.</TXT></NP><NP><NO.P>37.</NO.P><TXT>Stwierdzenie to ma być sformułowane w ten sposób, że sporne przepisy zezwalają na procedury negocjacyjne <QUOT.START ID="QS0012" REF.END="QE0012" CODE="201E"/>w drodze odstępstwa od przepisów wspólnotowych dyrektyw w dziedzinie zamówień publicznych na dostawy i usługi, a w szczególności wspólnych reguł dotyczących ogłoszeń i uczestnictwa zawartych w tytułach III i IV dyrektywy 93/36, oraz w tytułach III i V dyrektywy 92/50 [...] pomimo niewystąpienia żadnej z przesłanek uzasadniających odstępstwo od wyżej wymienionych przepisów wspólnotowych<QUOT.END ID="QE0012" REF.START="QS0012" CODE="201D"/>.</TXT></NP><NP><NO.P>38.</NO.P><TXT>Prowadzi to do wniosku, że Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom, jakie na niej ciążą na mocy dyrektywy 93/36 oraz art. 43 WE i 49 WE — jednakże z wyłączeniem dyrektywy 92/50.</TXT></NP><NP><NO.P>39.</NO.P><TXT>To podejście do zagadnienia, mimo iż całkowicie spójne w odniesieniu do zamówień na dostawy, regulowanych przez dyrektywę 93/36, wydaje się bardziej kłopotliwe, gdy weźmie się pod uwagę zamówienia na usługi.</TXT></NP><NP><NO.P>40.</NO.P><TXT>Prawdą jest, że Trybunał stwierdził w przeszłości, iż nawet gdy nie ma potrzeby zastosowania się do przepisów regulujących zamówienia na usługi, procedury zamówień publicznych muszą być zgodne z podstawowymi zasadami wynikającymi z art. 43 WE i 49 WE, w szczególności z zasadą niedyskryminacji, wymagającą przejrzystości, co z kolei wiąże się z koniecznością upublicznienia zamówienia w stopniu umożliwiającym jego otwarcie na konkurencję oraz bezstronnością postępowania przetargowego<NOTE NOTE.ID="E0026" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Zobacz pkt 8 powyżej.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>41.</NO.P><TXT>W związku z tym można uznać, że zakup z wolnej ręki, w sytuacji gdy nie jest to dopuszczalne na mocy dyrektywy 92/50, narusza wymienione zasady, gdyż z definicji nie zostanie to podane do publicznej wiadomości.</TXT></NP><NP><NO.P>42.</NO.P><TXT>Jednakże wydaje się to rozwiązaniem zbyt okrężnym, zwłaszcza gdy możliwe jest podejście całkowicie bezpośrednie — i przyjęte w kontekście ściśle zbliżonym do zamówień na dostawy, regulowanych dyrektywą 93/36.</TXT></NP><?PAGE NO="I-9417"?><NP><NO.P>43.</NO.P><TXT>Komisja nie daje żadnego bezpośredniego wyjaśnienia przyjętego przez siebie podejścia, jednakże z jednego z ustępów skargi<NOTE NOTE.ID="E0027" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Punki 48.</P></NOTE> można wnioskować, że zamierzała uniknąć kontrargumentu, którego rząd wioski w rzeczywistości nie podniósł, iż wartość rozpatrywanego zamówienia na usługi mieści się poniżej progu uzasadniającego zastosowanie dyrektywy 92/50.</TXT></NP><NP><NO.P>44.</NO.P><TXT>Jednakże, ponieważ sprawa dotyczy przepisów zezwalających, a nie procedur przeprowadzanych na ich mocy, nawet ten czynnik byłby istotny tylko w przypadku, gdyby przepisy miały zastosowanie wyraźnie i wyłącznie do kontraktów, których wartość mieści się poniżej progu, podczas gdy w rzeczywistości nie odnoszą się do żadnej wartości.</TXT></NP><NP><NO.P>45.</NO.P><TXT>Kolejna kwestia dotyczy tego, że żądane stwierdzenie mówi o zezwoleniu na zastosowanie procedury negocjacyjnej bez spełnienia któregokolwiek warunku odstępstwa <QUOT.START ID="QS0013" REF.END="QE0013" CODE="201E"/>i w każdym razie <HT TYPE="ITALIC">[comunque]</HT> bez zapewnienia jakiejkolwiek formy bezpośredniego podania do publicznej wiadomości, pozwalającej na konkurencyjne porównanie pomiędzy potencjalnymi oferentami<QUOT.END ID="QE0013" REF.START="QS0013" CODE="201D"/>.</TXT></NP><NP><NO.P>46.</NO.P><TXT>Jednakże brak ogłoszenia nie może naruszać prawa wspólnotowego <HT TYPE="ITALIC">w każdym razie.</HT></TXT></NP><NP><NO.P>47.</NO.P><TXT>Jeżeli warunki odstępstwa zostaną spełnione i procedura negocjacyjna bez uprzedniego ogłoszenia jest w ten sposób uzasadniona, wówczas ogłoszenie może nie być wymagane. Zasady wynikające z traktatu nie mogą narzucać wymogu ogłoszenia nawet w wypadkach, gdy dyrektywy wyraźnie dopuszczają odstępstwo, inaczej odstępstwo to byłoby bezprzedmiotowe.</TXT></NP><NP><NO.P>48.</NO.P><TXT>Z mojego punktu widzenia musi mieć to zastosowanie na zasadzie analogii nawet wówczas, gdy wartość konkretnego kontraktu jest niższa niż próg pozwalający na zastosowanie właściwej dyrektywy<NOTE NOTE.ID="E0028" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>W przeciwieństwie, na przyklad do sytuacji takiej jak w ww. w przypisie 11 sprawie Telauslria i Telcfonadress, udzie kontrakt mieści się poniżej progu, ale nie byłby onjęly odstępstwem, gdyby podlegal dyrektywie.</P></NOTE>. Tam, gdzie okoliczności normalnie uzasadniałyby zastosowanie procedury negocjacyjnej, absurdem byłoby odrzucenie tego uzasadnienia, gdy wartość kontraktu mieści się poniżej progu zawartego w dyrektywie.</TXT></NP><NP><NO.P>49.</NO.P><TXT>W rezultacie osobne odwołanie się do braku ogłoszenia w kontekście art. 43 WE i 49 WE mogłoby mieć miejsce jedynie, jeśli konkretny kontrakt nie należałby do zakresu zastosowania odnośnej dyrektywy i jeśli nie<?PAGE NO="I-9418"?> istniałyby okoliczności uzasadniające tego typu odstępstwo dopuszczone przez dyrektywę.</TXT></NP><NP><NO.P>50.</NO.P><TXT>Jednakże zezwolenie zawarte w spornych przepisach nie ogranicza się do takich sytuacji.</TXT></NP><NP><NO.P>51.</NO.P><TXT>Ogólnie mówiąc, sposób sformułowania żądanego stwierdzenia nie jest spójny i jasny, co nie ułatwia Trybunałowi jego oceny.</TXT></NP><NP><NO.P>52.</NO.P><TXT>Jednakże na podstawie analizy sprawa polega na stwierdzeniu, czy istnieje jakiekolwiek prawne uzasadnienie dla odstępstwa w przepisach wspólnotowych w dyrektywie 93/36 bądź, co również jest możliwe, w dyrektywie 92/50.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>Co do istoty</P></TI></TITLE><NP><NO.P>53.</NO.P><TXT>Upoważnienie zawarte w spornych przepisach może być uzasadnione jedynie na podstawie jednej z derogacji w art. 6 ust. 3 dyrektywy 93/36 lub art. 11 ust. 3 dyrektywy 92/50.</TXT></NP><NP><NO.P>54.</NO.P><TXT>Republika Włoska nie powołuje się na dyrektywę 92/50. Może to wynikać z nadmiernego skupienia się na dwóch kontraktach objętych upoważnieniem, które są zamówieniami na dostawy, uregulowanymi dyrektywą 93/36. Jednakże, ponieważ odstępstwa są zasadniczo takie same w obu dyrektywach, jakikolwiek wniosek powzięty w odniesieniu do jednej dyrektywy będzie miał uzasadnienie również w odniesieniu do drugiej.</TXT></NP><NP><NO.P>55.</NO.P><TXT>Republika Włoska powołuje się głównie na art. 6 ust. 3 lit. d) dyrektywy 93/36<NOTE NOTE.ID="E0029" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Odpowiednik art. 11 ust. 3 lit. d) dyrektywy 92/50.</P></NOTE>, który dopuszcza stosowanie procedur negocjacyjnych w sytuacjach nagłej potrzeby, spowodowanych wydarzeniami nieprzewidywalnymi dla władz. Jak twierdzi strona włoska, nagła potrzeba zwalczania pożarów lasów podczas ogłoszonego w lipcu 2002 r. stanu klęski żywiołowej stanowi taką sytuację.</TXT></NP><NP><NO.P>56.</NO.P><TXT>Powołuje się również, w drugiej kolejności, na art. 6 ust. 3 lit. c) i e) tej samej dyrektywy<NOTE NOTE.ID="E0030" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Odpowiednik art. 11 ust. 3 lit. b) i (zasadniczo) lit. f) dyrektywy 92/50.</P></NOTE>, dopuszczający procedurę negocjacyjną, w sytuacji gdy ze względów technicznych produkty muszą pochodzić od konkretnego dostawcy, oraz tam, gdzie konieczne jest utrzymywanie stosunków handlowych z tym samym dostawcą w celu zapewnienia jednorodności dostawy. Te warunki, jak utrzymuje Republika Włoska, są wypełnione w przypadku Corpo forestale<?PAGE NO="I-9419"?> (administracji leśnej), potrzebującej utrzymania jednorodnej eskadry helikopterów AB 412, które mogły być dostarczone tylko przez spółkę Agusta.</TXT></NP><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Wymagania techniczne i jednorodność dostaw</P></TI></TITLE><NP><NO.P>57.</NO.P><TXT>Z tymi kryteriami można poradzić sobie w bardzo prosty sposób.</TXT></NP><NP><NO.P>58.</NO.P><TXT>Wszelkie powody rzekomej potrzeby nabycia helikopterów AB 412 od spółki Agusta sa istotne jedynie w odniesieniu do aktualnych procedur wykonywanych na podstawie zezwoleń nadanych przez sporne zarządzenie.</TXT></NP><NP><NO.P>59.</NO.P><TXT>Jednakże zarzucane naruszenie dotyczy spornych przepisów tamtego zarządzenia, a nie negocjowanych kontraktów samych w sobie. Ani w kontekście spornego zarządzenia, ani w tych przepisach nic nic wskazuje na jakiekolwiek ograniczenie do konkretnego dostawcy.</TXT></NP><NP><NO.P>60.</NO.P><TXT>Dlatego leż sporne przepisy nie mogą być uzasadnione na podstawie ari. 6 ust. 3 lit. c) lub e) dyrektywy 93/36 czy leż art. 11 ust. 3 lit. b) lub f) dyrektywy 92/50.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>W przedmiocie pilnego charakteru</P></TI></TITLE><NP><NO.P>61.</NO.P><TXT>Wydaje się bezsporne, że szeroko rozpowszechnione wybuchy pożarów lasów mogą być powodem skrajnie nagiej potrzeby, prowadzącej do konieczności nabycia sprzętu przeciwpożarowego i zapewnienia uslug przeciwpożarowych, jeśli nie są zapewnione w wystarczającym stopniu.</TXT></NP><NP><NO.P>62.</NO.P><TXT>Komisja nie sprzeciwia się temu rozumowaniu samemu w sobie, ale stwierdza, że nie zostały spełnione wszystkie warunki dla zastosowania odstępstwa. Z jednej strony, wybuchy pożarów lasów latem są zjawiskiem regularnie pojawiającym się w całej południowej Europie; są one przewidywalne, a więc nie istnieje nagła potrzeba nabywania środków do ich zwalczania. Z drugiej strony, sporne zarządzenie pozostawało skuteczne po zakończeniu ogólnokrajowego stanu klęski żywiołowej w dniu <DATE ISO="20021031">31 października 2002 r.</DATE> i z lego względu mogło zostać użyte w celu zezwolenia na stosowanie procedur negocjacyjnych, gdy nie istniało już nagle zagrożenie.</TXT></NP><?PAGE NO="I-9420"?><NP><NO.P>63.</NO.P><TXT>Zgadzam się z twierdzeniem, że regularnie pojawiające się zjawiska sezonowe nie mogą być uznane za wydarzenia nieprzewidywalne.</TXT></NP><NP><NO.P>64.</NO.P><TXT>Jednakże nie można zaprzeczyć, że nawet sezonowe zjawiska mogą w pewnych latach występować z tak wyjątkową intensywnością, że można je uznać za nieprzewidywalne.</TXT></NP><NP><NO.P>65.</NO.P><TXT>Zarówno rozporządzenie wprowadzające ogólnokrajowy stan klęski żywiołowej, jak i sporne zarządzenie mówią w swoich motywach o wyjątkowych warunkach meteorologicznych powodujących suszę i zwiększone zagrożenie pożarami lasów. Drugi dokument nadmienia o takich warunkach we wczesnych okresach roku, kiedy powodują one wyjątkowo intensywną interwencję straży pożarnej oraz potrzebę zwiększenia wydajności, po czym następuje długi okres bardzo wysokich temperatur w czerwcu, co w konsekwencji prowadzi do wzrostu zagrożenia wybuchem i rozprzestrzenieniem się pożarów lasów. Republika Włoska zapewnia, że latem 2002 r. takie pożary przekroczyły najgorsze prognozy.</TXT></NP><NP><NO.P>66.</NO.P><TXT>Jednakże Komisja nie analizowała pytania o wyjątkową naturę warunków meteorologicznych czy o wybuchy pożarów lasów latem 2002 r. Jej argumenty dotyczą wyłącznie przewidywalności letnich pożarów lasów oraz mechanizmów, dzięki którym władze włoskie mogły legalnie nabyć środki konieczne do zwalczania pożarów bez uciekania się do jakichkolwiek pilnych procedur. Bardziej obszernie odwołuje się do faktu nabycia dwóch helikopterów AB 412 niż do zezwoleń, które są najważniejsze.</TXT></NP><NP><NO.P>67.</NO.P><TXT>Można przyjąć, że latem pożary lasów we Włoszech są przewidywalne, zatem władze nie mogą powoływać okoliczności, iż nie przewidziały pożarów z wyprzedzeniem, w celu uzasadnienia zastosowania procedury negocjacyjnej na podstawie art 6 ust. 3 lit. d) dyrektywy 93/36.</TXT></NP><NP><NO.P>68.</NO.P><TXT>Pożary lasów spowodowane wyjątkowymi warunkami meteorologicznymi są jednakże z definicji nieprzewidywalne i mogą stać się uzasadnieniem zastosowania przepisów wyjątkowych.</TXT></NP><NP><NO.P>69.</NO.P><TXT>Komisja nie próbowała obalić tezy o wyjątkowej naturze okoliczności, na której<?PAGE NO="I-9421"?> zostało oparte sporne zarządzenie, czy jej zaprzeczyć.</TXT></NP><NP><NO.P>70.</NO.P><TXT>Dlatego też uważam, że Republika Wioska podjęła właściwe, oparte na domniemaniu faktycznym działanie wynikające z nagiej potrzeby, co daje podstawę do zezwolenia na zastosowanie procedur negocjacyjnych bez uprzedniego ogłoszenia o przetargu, a Komisja nie odparła tego uzasadnienia.</TXT></NP><NP><NO.P>71.</NO.P><TXT>Jednakże dalej Komisja wysuwa zarzut, że wspomniane zezwolenie nie może być objęte odstępstwem z powodu pilnych potrzeb, ponieważ zarządzenie nie bylo ograniczone do konkretnego okresu stanu klęski żywiołowej.</TXT></NP><NP><NO.P>72.</NO.P><TXT>Wysuwa ona dwa argumenty: po pierwsze, że sporne zarządzenie nie zawierało żadnego przepisu ograniczającego jego działania w czasie lub stwierdzającego wygaśnięcie ważności poprzez działanie innego przepisu; po drugie, że ministerstwo rolnictwa i leśnictwa w piśmie z dnia <DATE ISO="20030521">21 maja 2003 r.</DATE><NOTE NOTE.ID="E0031" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Zalaczone do skargi, załącznik nr 8.</P></NOTE> podjęło decyzję o niestosowaniu w przyszłości spornego zarządzenia wobec każdorazowego nabywania dostaw — dowodząc, że zarządzenie nie wygasło z ogłoszonym w dniu <DATE ISO="20021031">31 października 2002 r.</DATE> ogólnokrajowym stanem klęski żywiołowej.</TXT></NP><NP><NO.P>73.</NO.P><TXT>Jednakże przed rozpatrzeniem powyższych argumentów warto wskazać, że okoliczność, iż obowiązywanie rozporządzenia ogłaszającego stan klęski żywiołowej w prowincji Verbano-Cusio-Ossola zostalo przedłużone do dnia <DATE ISO="20040731">31 lipca 2004 r.</DATE><NOTE NOTE.ID="E0032" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Zobacz pkt 11 powyżej.</P></NOTE>, nie jest istotna dla sprawy. Strona skarżąca domaga się stwierdzenia, że poprzez <HT TYPE="ITALIC">przyjęcie</HT> spornych przepisów Republika Włoska uchybiła ciążącym na niej zobowiązaniom. Nie ma wskazania czy zarzutu, że w momencie przyjęcia spornych przepisów rozważane było rozszerzenie ich podstawy prawnej, a żądane stwierdzenie nie odnosi się do rozszerzenia czy utrzymania spornego zarządzenia w mocy poza jakąś konkretną datą.</TXT></NP><NP><NO.P>74.</NO.P><TXT>Nie jest też istotne, że wypełnienie kontraktu dotyczącego zakupu dwóch helikopterów AB 412 nie zakończyło się przed końcem ogólnokrajowego stanu klęski żywiołowej. Istotne jest natomiast, czy zezwolenie na zastosowanie procedur negocjacyjnych bylo nadal wykorzystywane po okresie klęski żywiołowej.</TXT></NP><NP><NO.P>75.</NO.P><TXT>Wracając do pierwszego argumentu wskazanego przez Komisję, rząd wioski odpowiada, że sporne zarządzenie straciło ważność z chwilą zakończenia stanu klęski żywiołowej, na którym bylo oparte.</TXT></NP><?PAGE NO="I-9422"?><NP><NO.P>76.</NO.P><TXT>Wydaje się to być wiarygodnym stwierdzeniem.</TXT></NP><NP><NO.P>77.</NO.P><TXT>Tam, gdzie zarządzenie wykonawcze jest przyjęte na podstawie ogłoszenia o stanie klęski żywiołowej, rozsądne wydaje się przypuszczenie, że jego skutki i zasadność wygasną z chwilą zakończenia stanu klęski żywiołowej. Preambuła spornego zarządzenia w omawianej sprawie nie wspomina o samym wprowadzeniu ogólnokrajowego stanu klęski żywiołowej, ale precyzuje, że zakończy się on w dniu <DATE ISO="20021031">31 października 2002 r.</DATE> Warto również zauważyć, że art. 5 ust. 2 ustawy nr 225 z dnia <DATE ISO="19920224">24 lutego 1992</DATE> r który jest jedną z podstaw prawnych spornego zarządzenia, precyzyjnie określa, że środki odbiegające od obowiązujących przepisów mogą być przyjęte <QUOT.START ID="QS0014" REF.END="QE0014" CODE="201E"/>w celu zapewnienia nadzwyczajnego działania wynikającego<QUOT.END ID="QE0014" REF.START="QS0014" CODE="201D"/> z ogłoszenia stanu klęski żywiołowej, co wskazuje, że takie działania nie są ważne poza tym kontekstem.</TXT></NP><NP><NO.P>78.</NO.P><TXT>Wydaje się słuszne, że każda z procedur negocjacyjnych przeprowadzona na podstawie zezwolenia wynikającego ze spornego zarządzenia mogła zostać zakwestionowana po zakończeniu stanu klęski żywiołowej. Nie ma jednak wskazania czy zarzutu, że władze próbowały rozpocząć taką procedurę z upływem tamtego terminu. Co więcej, zgodnie z twierdzeniem Republiki Włoskiej umowa dotycząca zakupu dwóch helikopterów, będąca jedyną umową zawartą na podstawie zezwolenia, była zatwierdzona w dniu <DATE ISO="20021031">31 października 2002 r.</DATE>, który był ostatnim dniem stanu klęski żywiołowej.</TXT></NP><NP><NO.P>79.</NO.P><TXT>Niemniej jednak złożone w dniu <DATE ISO="20030521">21 maja 2003 r.</DATE> zobowiązanie do niewykorzystywania spornego zarządzenia przy jakimkolwiek przyszłym nabywaniu towarów można uznać za sprzeczne z twierdzeniem, że zarządzenie nie było ważne do tego czasu.</TXT></NP><NP><NO.P>80.</NO.P><TXT>Rząd włoski zgadza się z tym, lecz twierdzi, że działanie ministerstwa wyraża jedynie fakt, iż nie było już prawnej możliwości oparcia się na spornym zarządzeniu, i wskazuje, że nie miał on żadnego wyboru w tej sprawie.</TXT></NP><NP><NO.P>81.</NO.P><TXT>Odnośny fragment pisma — traktujący również o innych kwestiach i zdający się wskazywać, że w wielu z nich zarzuty Komisji są nieuzasadnione — pokazuje, że nabycie dwóch helikopterów AB 412 było zgodne<?PAGE NO="I-9423"?> z prawem wspólnotowym oraz że stosowano sporne zarządzenie jako <QUOT.START ID="QS0015" REF.END="QE0015" CODE="201E"/>środek pomocniczy<QUOT.END ID="QE0015" REF.START="QS0015" CODE="201D"/>.</TXT></NP><NP><NO.P>82.</NO.P><TXT>W tych okolicznościach nie uważam, aby pismo bylo wystarczającym uzasadnieniem dla stwierdzenia, że sporne zarządzenie obowiązywało w dniu <DATE ISO="20030521">21 maja 2003 r.</DATE></TXT></NP><NP><NO.P>83.</NO.P><TXT>Stąd dochodzę do wniosku, że Komisja nie dowiodła, iż nabycie towarów i uslug po zakończeniu stanu klęski żywiołowej opieralo się na spornych przepisach, czy też iż nie wystąpiły przyczyny, na które wskazywał rząd włoski lub które przypisywane były władzom włoskim co do wykorzystania procedur związanych z pilnym charakterem sprawy.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>W przedmiocie kosztów</P></TI></TITLE><NP><NO.P>84.</NO.P><TXT>W przypadku wygranej Republika Włoska nie wniosła o obciążenie kosztami strony przeciwnej, w rezultacie, stosownie do art. 69 § 2 regulaminu, należy nakazać stronom pokrycie kosztów własnych.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>Wnioski</P></TI></TITLE><NP><NO.P>85.</NO.P><TXT>W świetle wszystkich powyższych rozważań uważani, że Trybunał powinien:</TXT><P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>oddalić skargę;</P></ITEM><ITEM><P>obciążyć strony kosztami własnymi.</P></ITEM></LIST></P></NP></GR.SEQ></CONTENTS.CONCLUSION></CONCLUSION>