(1)

Zgodnie z porozumieniami zawartymi w ramach wielostronnych negocjacji handlowych prowadzonych przez Światową Organizację Handlu (WTO) Komisja sporządziła listę CXL-Wspólnoty Europejskie (zwaną dalej „listą CXL”) zawierającą przyznane koncesje. Lista ta zobowiązuje Unię do otwarcia niektórych rocznych kontyngentów taryfowych na produkty objęte kodami CN 0714 10 91 , ex 0714 10 98 , 0714 90 11 i 0714 90 19 pochodzące z Indonezji, z Chińskiej Republiki Ludowej (Chin), z innych umawiających się stron WTO poza Tajlandią i z niektórych krajów trzecich niebędących członkami WTO. W ramach tych kontyngentów należności celne są ograniczone do 6 % ad valorem. Kontyngenty te muszą zostać otwarte na wieloletniej podstawie i być administrowane przez Komisję.

(2)

Lista CXL nakłada również na Unię obowiązek otwarcia dwóch kontyngentów taryfowych z zerową stawka celną na słodkie ziemniaki objęte kodem CN 0714 20 90 odpowiednio dla Chin i innych krajów trzecich oraz dwóch kontyngentów taryfowych na skrobię z manioku objętą kodem CN 1108 14 00 dla innych krajów trzecich.

(3)

Porozumienie w formie wymiany pism dotyczące konsultacji między Wspólnotą Europejską a Królestwem Tajlandii w ramach art. XXIII GATT (2) (zwanego dalej „porozumieniem z Tajlandią”), zatwierdzone decyzją Rady 96/317/WE z dnia 13 maja 1996 r. dotyczącą zatwierdzenia wyników konsultacji z Tajlandią w ramach art. XXIII GATT (3), przewiduje otwarcie dodatkowego rocznego autonomicznego kontyngentu taryfowego na skrobię z manioku w wysokości 10 500 ton, z których 10 000 ton przyznanych jest Tajlandii. Stosowana stawka celna jest równa stawce celnej według klauzuli największego uprzywilejowania (KNU) pomniejszonej o kwotę 100 EUR za tonę.

(4)

Szczegółowe zasady administrowania wszystkimi wymienionymi przywozowymi kontyngentami taryfowymi, zwanymi dalej „kontyngentami”, są obecnie ustalone w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2402/96 z dnia 17 grudnia 1996 r. otwierającym i określającym zarządzanie niektórymi rocznymi kontyngentami taryfowymi na słodkie ziemniaki i skrobię z manioku (4) oraz w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 27/2008 z dnia 15 stycznia 2008 r. otwierającym i ustalającym zarządzanie niektórymi rocznymi kontyngentami taryfowymi na produkty objęte kodami CN 0714 10 91 , 0714 10 98 , 0714 90 11 i 0714 90 19 , pochodzące z niektórych państw trzecich innych niż Tajlandia (5).

(5)

Stosowanie zasady „kto pierwszy, ten lepszy” okazało się korzystne w innych sektorach rolnictwa i w celu uproszczenia procedur administracyjnych od tej pory kontyngenty te powinny być administrowane zgodnie z metodą określoną w art. 144 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1234/2007. Należy tego dokonać zgodnie z art. 308a, art. 308b i art. 308c ust. 1 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (6).

(6)

Z uwagi na specyfikę przechodzenia z jednego systemu administrowania na drugi, art. 308c ust. 2 i 3 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 nie powinien mieć zastosowania w okresie obowiązywania kontyngentu od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2011 r.

(7)

W odniesieniu do słodkich ziemniaków konieczne jest odróżnienie słodkich ziemniaków przeznaczonych do spożycia przez ludzi od tych do innego użytku; należy zatem określić sposób prezentacji i pakowania słodkich ziemniaków objętych kodem CN 0714 20 10 przeznaczonych do spożycia przez ludzi, a produkty niespełniające tych kryteriów prezentacji i pakowania powinny być objęte kodem CN 0714 20 90 .

(8)

Niezbędne jest zachowanie systemu administrowania, który gwarantuje, że jedynie produkty pochodzące z Indonezji, Chin i Tajlandii mogą być przywożone z tytułu kontyngentów przyznanych tym krajom. Należy określić, jaki rodzaj dowodu potwierdzającego pochodzenie produktów należy przedstawić, aby skorzystać z wymienionych kontyngentów taryfowych według zasady „kto pierwszy, ten lepszy”.

(9)

Należy zatem uchylić rozporządzenia (WE) nr 2402/96 i (WE) nr 27/2008 i zastąpić je nowym rozporządzeniem. Jednakże rozporządzenia te powinny wciąż obowiązywać w odniesieniu do pozwoleń na przywóz wydanych w odniesieniu do okresów obowiązywania kontyngentów taryfowych wcześniejszych od okresów objętych niniejszym rozporządzeniem.

(10)

Przepisy art. 1, 2 i 3 rozporządzenia Komisji (UE) nr 1000/2010 z dnia 3 listopada 2010 r. wprowadzającego odstępstwo od rozporządzeń (WE) nr 2402/96, (WE) nr 2058/96, (WE) nr 2305/2003, (WE) nr 969/2006, (WE) nr 1918/2006, (WE) nr 1964/2006, (WE) nr 27/2008, (WE) nr 1067/2008 i (WE) nr 828/2009 w odniesieniu do terminów składania wniosków i wydawania pozwoleń na przywóz w 2011 r. w ramach kontyngentów taryfowych dotyczących słodkich ziemniaków, skrobi z manioku, manioku, zbóż, ryżu, cukru oraz oliwy z oliwek oraz wprowadzającego odstępstwo od rozporządzeń (WE) nr 382/2008, (WE) nr 1518/2003, (WE) nr 596/2004, (WE) nr 633/2004 i (WE) nr 951/2006 w odniesieniu do terminów wydawania pozwoleń na wywóz w 2011 r. w sektorach wołowiny i cielęciny, wieprzowiny, jaj, mięsa drobiowego oraz pozakwotowego cukru i pozakwotowej izoglukozy (7) nie mają już zastosowania ze względu na przekazanie administrowania tymi kontyngentami do systemu wg zasady „kto pierwszy, ten lepszy”, o którym mowa w art. 144 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1234/2007. Należy je zatem skreślić.

(11)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,