<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><CONCLUSION NNC="YES" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-04.cj-20080212.xd"><BIB.CONCLUSION><REF.CASE FILE="ECRCJ1994NLA.0600288501.case.xml"><NO.CASE>C-135/92</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>61992C0135</NO.CELEX><NO.SEQ>0028.0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST>2887</PAGE.FIRST><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST>2898</PAGE.LAST><PAGE.TOTAL>12</PAGE.TOTAL></BIB.CONCLUSION><CURR.TITLE><LEFT>CONCLUSIE VAN ADV.-GEN. DARMON — ZAAK C-135/92</LEFT><RIGHT>FISKANO / COMMISSIE</RIGHT></CURR.TITLE><CONTENTS.CONCLUSION><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Conclusie van advocaat-generaal</HT></P><P><HT TYPE="UC">M. Darmon</HT></P><P>van <DATE ISO="19931027">27 oktober 1993</DATE><NOTE NOTE.ID="E0001" NUMBERING="STAR"><P>Oorspronkelijke taal: Frans.</P></NOTE></P></TI></TITLE><P><HT TYPE="ITALIC">Mijnheer de President,</HT></P><P><HT TYPE="ITALIC">mijne heren Rechters,</HT></P><NP><NO.P>1.</NO.P><TXT>De onderhavige zaak is, naar ik meen, in zoverre uniek, dat het gaat om een beroep tot nietigverklaring dat door een onderdaan van een derde staat is ingesteld tegen een brief van de Commissie aan de vertegenwoordiger van het Koninkrijk Zweden bij de Europese Gemeenschappen. Die bijzonderheid verklaart op zichzelf de twee door de Commissie opgeworpen middelen van niet-ontvankelijkheid.</TXT></NP><NP><NO.P>2.</NO.P><TXT>Alvorens deze te onderzoeken, geef ik een samenvatting van de feitelijke en juridische context van het geschil. Voor een nadere uiteenzetting verwijs ik naar het rapport ter terechtzitting.<NOTE NOTE.ID="E0002" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>I. De toepasselijke bepalingen.</P></NOTE></TXT></NP><NP><NO.P>3.</NO.P><TXT>Luidens een overeenkomst van <DATE ISO="19770321">21 maart 1977</DATE> verleenden de Europese Economische Gemeenschap en de regering van Zweden elkaar in hun exclusieve visserijzones wederkerige rechten ten gunste van hun respectieve vaartuigen (artikel 1), evenwel beperkt tot jaarlijks vastgestelde vangstquota (artikel 2) en zo nodig aan een visvergunning onderworpen (artikel 4).</TXT></NP><NP><NO.P>4.</NO.P><TXT>Elke partij moet ervoor zorgen, dat de vaartuigen onder haar jurisdictie zich aan de overeenkomst houden (artikel 5, lid 1), met dien verstande, dat zij ten aanzien van de vaartuigen van de andere partij de nodige maatregelen kan treffen om de inachtneming van die bepalingen te verzekeren (artikel 5, lid 2).</TXT></NP><NP><NO.P>5.</NO.P><TXT>Een procedure voor overleg en eventueel arbitrage werd ingesteld om mogelijke geschillen over de uitlegging of de toepassing van de overeenkomst bij te leggen (artikel 7).</TXT></NP><NP><NO.P>6.</NO.P><TXT>De overeenkomst werd goedgekeurd bij verordening van de Raad van <DATE ISO="19800627">27 juni 1980</DATE>, waaraan zij werd aangehecht.<NOTE NOTE.ID="E0003" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Verordening (EEG) nr. 2209/8O van de Raad van <DATE ISO="19800627">27 juni 1980</DATE> betreffende de sluiting van de overeenkomst betreffende de visserij tussen de Europese Economische Gemeenschap en de regering van Zweden (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="226" DATE.PUB="1980" PAGE.FIRST="1">PB 1980, L 226, blz. 1</REF.DOC.OJ>).</P></NOTE></TXT></NP><?PAGE NO="I-2888"?><NP><NO.P>7.</NO.P><TXT>De Raad stelde bij verordening van <DATE ISO="19901220">20 december 1990</DATE><NOTE NOTE.ID="E0004" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Verordening (EEG) nr. 3929/90 tot vaststelling, voor 1991, van bepaalde maatregelen voor de instandhouding en het beheer van de visbestanden van toepassing op vaartuigen die de vlag van Zweden voeren (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="378" DATE.PUB="1990" PAGE.FIRST="48">PB 1990, L 378, blz. 48</REF.DOC.OJ>).</P></NOTE> de voorwaarden vast, waaraan de Zweedse vaartuigen die hun visserijactiviteit in de communautaire wateren uitoefenen, moeten voldoen, en waarvan de niet-inachtneming tot gevolg heeft, dat de visvergunning voor ten hoogste twaalf maanden wordt ingetrokken.</TXT></NP><NP><NO.P>8.</NO.P><TXT>Op <DATE ISO="19911210">10 december 1991</DATE> werd het Zweedse visserijvaartuig <QUOT.START ID="QS0001" REF.END="QE0001" CODE="201E"/>Lavön<QUOT.END ID="QE0001" REF.START="QS0001" CODE="201D"/>, eigendom van de vennootschap naar Zweeds recht Fiskano AB (hierna: <QUOT.START ID="QS0002" REF.END="QE0002" CODE="201E"/>Fiskano<QUOT.END ID="QE0002" REF.START="QS0002" CODE="201D"/>), gecontroleerd door de Nederlandse autoriteiten (Algemene Inspectie Dienst), die vaststelden dat het niet voorkwam op de lijst van vaartuigen die een visvergunning hadden. Die autoriteiten informeerden de Commissie, die deze feitelijke situatie bevestigde.</TXT></NP><NP><NO.P>9.</NO.P><TXT>De Commissie schreef dus op <DATE ISO="19920219">19 februari 1992</DATE> aan de ambassadeur van Zweden bij de Europese Gemeenschappen, dat aangezien de Lavön zich <QUOT.START ID="QS0003" REF.END="QE0003" CODE="201E"/>aan illegale visserijactiviteiten schuldig [had] gemaakt, (...) [hij] niet in aanmerking [zou] worden genomen voor een nieuwe visvergunning<QUOT.END ID="QE0003" REF.START="QS0003" CODE="201D"/><NOTE NOTE.ID="E0005" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Bijlage 1 bij het verzoekschrift.</P></NOTE> gedurende een periode van twaalf maanden te rekenen vanaf <DATE ISO="19911215">15 december 1991</DATE>, en dit op grond van artikel 3, leden 7 en 8, van genoemde verordening.</TXT></NP><NP><NO.P>10.</NO.P><TXT>De Zweedse autoriteiten zonden een kopie van deze brief aan Fiskano, die de Commissie op <DATE ISO="19920330">30 maart 1992</DATE> een bij brief van <DATE ISO="19920505">5 mei 1992</DATE> afgewezen klacht deed toekomen.</TXT></NP><NP><NO.P>11.</NO.P><TXT>Het onderhavige beroep is tegen de brief van <DATE ISO="19920219">19 februari 1992</DATE> gericht.</TXT></NP><NP><NO.P>12.</NO.P><TXT>Zoals gezegd, werpt de Commissie mijns inziens twee, door haar niet onderscheiden middelen van niet-ontvankelijkheid op. Het ene betreft de aard van de bestreden handeling, het andere het dubbele vereiste, dat verzoekster rechtstreeks en individueel moet zijn geraakt.</TXT></NP><NP><NO.P>13.</NO.P><TXT>Alvorens het eerste middel aan te snijden, herinner ik eraan, dat wat het formele criterium betreft, het Hof in zijn rechtspraak geen genoegen neemt met de kwalificatie van de handeling door de instelling waarvan zij uitgaat, maar de handeling onderzoekt teneinde de werkelijke aard ervan te bepalen.</TXT></NP><NP><NO.P>14.</NO.P><TXT>Zo overwoog het Hof in het arrest Belgische Steenkool-Federatie<NOTE NOTE.ID="E0006" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Arrest van <DATE ISO="19560716">16 juli 1956</DATE> (zaak <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="8/55" YEAR="1956" PAGE.ECR="211">8/55, Jurispr. 1955-1956, blz. 211</REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>, dat een brief als een beschikking moest worden gekwalificeerd, want</TXT><?PAGE NO="I-2889"?><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0004" REF.END="QE0004" CODE="201E"/>De Hoge Autoriteit heeft aldus op ondubbelzinnige wijze de houding bepaald, welke zij voornemens is aan te nemen zodra de voorwaarden, bedoeld sub 2 d, vervuld zijn.<QUOT.END ID="QE0004" REF.START="QS0004" CODE="201D"/><NOTE NOTE.ID="E0007" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Blz.236.</P></NOTE></P></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>15.</NO.P><TXT>Nog vooraf zij eraan herinnerd, dat de omstandigheid dat een internationale overeenkomst aan de brief ten grondslag ligt, niet betekent dat hij aan 's Hofs beoordeling en toezicht is onttrokken.</TXT></NP><NP><NO.P>16.</NO.P><TXT>Zo beklemtoonde het Hof in het arrest Haegeman<NOTE NOTE.ID="E0008" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Arrest van <DATE ISO="19740430">30 april 1974</DATE> (zaak <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="181/73" YEAR="1974" PAGE.ECR="449">181/73, Jurispr. 1974, blz. 449</REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>, dat een door de Raad gesloten overeenkomst</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0005" REF.END="QE0005" CODE="201E"/>(...) een handeling is, welke door een der instellingen van de Gemeenschap is verricht (...)<QUOT.END ID="QE0005" REF.START="QS0005" CODE="201D"/><NOTE NOTE.ID="E0009" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>R. o. 4.</P></NOTE>,</P></QUOT.S></P><P>zodat</P><P><QUOT.START ID="QS0006" REF.END="QE0006" CODE="201E"/>(...) de bepalingen van de overeenkomst vanaf de inwerkingtreding daarvan, een integrerend bestanddeel der communautaire rechtsorde vormen<QUOT.END ID="QE0006" REF.START="QS0006" CODE="201D"/><NOTE NOTE.ID="E0010" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>R. o. 5.</P></NOTE>,</P><P>en dus aan de uitleggingsbevoegdheid van het Hof zijn onderworpen.</P></NP><NP><NO.P>17.</NO.P><TXT>Bovendien onderstreepte het Hof in zijn advies 1/75<NOTE NOTE.ID="E0011" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Advies van <DATE ISO="19751111">11 november 1975</DATE> (Jurispr. 1975, blz. 1355).</P></NOTE></TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0007" REF.END="QE0007" CODE="201E"/>Daar de vragen of het sluiten van een bepaald akkoord al dan niet tot de bevoegdheden van de Gemeenschap behoort en of deze bevoegdheden eventueel zijn uitgeoefend overeenkomstig de bepalingen van het Verdrag, in beginsel, hetzij rechtstreeks op grond van artikel 169 of artikel 173 van het Verdrag, hetzij door middel van een prejudiciële procedure, aan het Hof van Justitie kunnen worden voorgelegd, dient derhalve te worden erkend dat deze ook door middel van de prealabele procedure van artikel 228 voor het Hof kunnen worden gebracht.<QUOT.END ID="QE0007" REF.START="QS0007" CODE="201D"/><NOTE NOTE.ID="E0012" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Blz. 1361.</P></NOTE></P></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>18.</NO.P><TXT>In het licht van deze overwegingen moet de door de Commissie verdedigde stelling worden onderzocht, dat de litigieuze brief niet door verzoekster kon worden aangevochten, aangezien hij, voor zover hij gericht was aan een derde staat en dus paste in het kader van betrekkingen tussen twee soevereine entiteiten, haar niet rechtstreeks en individueel kon raken. Gezien die tussenstaatse verhouding zou de brief niet als een <QUOT.START ID="QS0008" REF.END="QE0008" CODE="201E"/>beschikking<QUOT.END ID="QE0008" REF.START="QS0008" CODE="201D"/> kunnen worden gekwalificeerd, maar als een eenvoudig voorstel tot het opleggen van een sanctie, dat uitgaat van de Commissie maar waarvan de beoordeling uitsluitend van de Zweedse autoriteiten afhangt.</TXT></NP><?PAGE NO="I-2890"?><NP><NO.P>19.</NO.P><TXT>Dit betoog kan worden weerlegd aan de hand van de uitlegging van de relevante bepalingen van de overeenkomst en de ten tijde van de overtreding geldende verordeningen.</TXT></NP><NP><NO.P>20.</NO.P><TXT>Zoals de Commissie terecht heeft opgemerkt, bepaalt de overeenkomst in artikel 5, lid 1, dat elke partij ervoor moet zorgen dat haar eigen vaartuigen zich aan de voorwaarden van de overeenkomst en de andere regelingen houden, maar dat neemt niet weg, dat de Gemeenschap noch het Koninkrijk Zweden afstand hebben willen doen van hun respectieve bevoegdheden, wat de inachtneming van de toepasselijke regeling door de vaartuigen van de andere partij betreft.</TXT></NP><NP><NO.P>21.</NO.P><TXT>Artikel 5, lid 2, bepaalt immers:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0009" REF.END="QE0009" CODE="201E"/>Elke partij kan overeenkomstig het internationale recht binnen de visserijgebieden onder haar jurisdictie de maatregelen treffen die nodig kunnen zijn om te waarborgen dat vaartuigen van de andere partij zich aan de bepalingen van deze overeenkomst houden.<QUOT.END ID="QE0009" REF.START="QS0009" CODE="201D"/></P></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>22.</NO.P><TXT>Zodra een vaartuig die verplichtingen niet nakomt, kan de ene en/of de andere partij het een sanctie opleggen, zonder daarmee inbreuk te maken op de soevereiniteit van de andere partij.</TXT></NP><NP><NO.P>23.</NO.P><TXT>Het gaat integendeel om de inachtneming van het in het internationaal publiekrecht algemeen aanvaarde begrip territoriale soevereiniteit, in casu over de exclusieve visserijzone, dat door het Permanent Hof van Internationale Justitie in het beroemde arrest Lotus van <DATE ISO="19270907">7 september 1927</DATE> als volgt werd verwoord<NOTE NOTE.ID="E0013" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Receuil des arrêts, avis consultatifs et ordonnances de la Cour permanente de justice internationale, n<HT TYPE="SUP">o</HT> 9, série A, blz. 1.</P></NOTE></TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0010" REF.END="QE0010" CODE="201E"/>(...) de fundamentele beperking die het internationale recht aan de staat oplegt, is dat — behoudens wanneer er een andersluidende regel bestaat— iedere uitoefening van zijn macht op het grondgebied van een andere staat is uitgesloten.<QUOT.END ID="QE0010" REF.START="QS0010" CODE="201D"/><NOTE NOTE.ID="E0014" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Blz. 18.</P></NOTE></P></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>24.</NO.P><TXT>Geen enkele partij heeft echter van haar eigen bevoegdheid binnen haar territoriale grenzen afstand willen doen.</TXT></NP><NP><NO.P>25.</NO.P><TXT>Juist dat begrip wordt herhaald in verordening nr. 3929/90, waarvan artikel 3, lid 8, de Commissie machtigt, voor rekening van de Gemeenschap aan Zweedse vaartuigen die de verordening overtreden, een vergunning te ontzeggen, onverminderd de in artikel 4, tweede alinea, voorziene mogelijkheid,</TXT><?PAGE NO="I-2891"?><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0011" REF.END="QE0011" CODE="201E"/>(...) Zweden namens de Gemeenschap in kennis [te stellen] van de naam en de kenmerken van de schepen die niet in de visserijzone van de Gemeenschap mogen vissen gedurende de maand(en) volgend op een overtreding van de communautaire voorschriften<QUOT.END ID="QE0011" REF.START="QS0011" CODE="201D"/>.</P></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>26.</NO.P><TXT>Zo staat de verordening, overigens conform de overeenkomst, de Commissie toe, wanneer een vaartuig een van de bepalingen heeft geschonden, hetzij de visvergunning in te trekken of te weigeren, hetzij gewoon aan Zweden deze sanctie voor te stellen.</TXT></NP><NP><NO.P>27.</NO.P><TXT>Stond het echter in het kader van de overeenkomst niet aan het Koninkrijk Zweden de <QUOT.START ID="QS0012" REF.END="QE0012" CODE="201E"/>beschikking<QUOT.END ID="QE0012" REF.START="QS0012" CODE="201D"/> te bestrijden, gezien het bestaan van een overleg- en arbitrageprocedure voor <QUOT.START ID="QS0013" REF.END="QE0013" CODE="201E"/>geschillen over de uitleg of toepassing van deze overeenkomst<QUOT.END ID="QE0013" REF.START="QS0013" CODE="201D"/>?<NOTE NOTE.ID="E0015" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Artikel 7, lid 2.</P></NOTE></TXT></NP><NP><NO.P>28.</NO.P><TXT>De Commissie erkent, dat die bepaling niet bedoeld is om <QUOT.START ID="QS0014" REF.END="QE0014" CODE="201E"/>toegepast te worden op het dagelijks beheer van de overeenkomst<QUOT.END ID="QE0014" REF.START="QS0014" CODE="201D"/>.<NOTE NOTE.ID="E0016" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Dupliek, blz. 6.</P></NOTE></TXT></NP><NP><NO.P>29.</NO.P><TXT>Ik ben het met die analyse eens.</TXT></NP><NP><NO.P>30.</NO.P><TXT>Dienaangaande moet hier worden herinnerd aan <HT TYPE="ITALIC">'s</HT> Hofs arrest in de zaak Adams<NOTE NOTE.ID="E0017" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Arrest van <DATE ISO="19851107">7 november 1985</DATE> (zaak <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="53/84" YEAR="1985" PAGE.ECR="3595">53/84, Jurispr. 1985, blz. 3595</REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>, waarin de verzoeker, die in Zwitserland was veroordeeld omdat hij vertrouwelijke inlichtingen over concurrentievervalsende praktijken van de vennootschap Hoffmann-La Roche aan de Commissie had doorgespeeld, deze laatste verweet, zich niet te hebben gewend tot het Gemengd Comité dat in het kader van de vrijhandelsovereenkomst tussen de Gemeenschap en Zwitserland was ingesteld.</TXT></NP><NP><NO.P>31.</NO.P><TXT>Het Hof wees erop, dat</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0015" REF.END="QE0015" CODE="201E"/>(...) de beslissing om een zaak al dan niet aan het Gemengd Comité voor te leggen, slechts [kan] worden genomen met betrekking tot aangelegenheden die <HT TYPE="ITALIC">uitsluitend algemene belangen</HT> van de Gemeenschap raken, zulks na een beoordeling die in wezen een politiek karakter heeft en die niet door een particulier voor het Hof kan worden betwist<QUOT.END ID="QE0015" REF.START="QS0015" CODE="201D"/>.<NOTE NOTE.ID="E0018" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>R. o. 15, eigen cursivering.</P></NOTE></P></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>32.</NO.P><TXT>Zo ook heeft de in artikel 7 bedoelde procedure niet tot doel, de gevolgen van een individuele beschikking aan te pakken, doch uitsluitend de eventuele conflicten te regelen, die rechtstreeks tussen de partijen kunnen rijzen, onder meer wat de instandhouding van de visbestanden (vangstmethoden) of de beschermde zones betreft.</TXT></NP><?PAGE NO="I-2892"?><NP><NO.P>33.</NO.P><TXT>Daar de Gemeenschap kan verbieden, de Lavön voor het verlenen van een vergunning in aanmerking te nemen, dient enerzijds te worden nagegaan of de brief in casu een beschikking in de zin van artikel 173, tweede alinea, is en anderzijds of hij, hoewel tot het Koninkrijk Zweden gericht, verzoekster rechtstreeks en individueel raakte.</TXT></NP><NP><NO.P>34.</NO.P><TXT>Zowel in haar schrifturen als ter terechtzitting heeft de Commissie betoogd, dat de brief niet kon worden uitgelegd als een verbod om een vergunning te verlenen, maar enkel als een voorstel om ze te weigeren, zodat hij niet kan worden beschouwd</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0016" REF.END="QE0016" CODE="201E"/>(...) als een handeling van het bevoegde orgaan, bestemd om rechtsgevolgen in het leven te roepen en genomen ter afsluiting van de interne behandeling door dit orgaan, waarmede het zich definitief uitspreekt in een vorm die de handeling duidelijk als beschikking kwalificeert<QUOT.END ID="QE0016" REF.START="QS0016" CODE="201D"/>.<NOTE NOTE.ID="E0019" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Arrest van <DATE ISO="19660616">16 juni 1966</DATE> (zaak <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="54/65" YEAR="1966" PAGE.ECR="230">54/65, Compagnie des Forges de Châtillon; Jurispr. 1966, blz. 230, 244</REF.DOC.ECR>).</P></NOTE></P></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>35.</NO.P><TXT>Toch dient te worden vastgesteld, dat de bewoordingen zelf van de brief de Zweedse autoriteiten geen discretionaire bevoegdheid verlenen, maar hen er zonder meer van op de hoogte brengen, dat het verlenen van een vergunning aan de Lavön gedurende twaalf maanden wordt geschorst. Het gaat dus, zoals trouwens uit de uitdrukkelijke verwijzing in de brief zelf blijkt, om een met toepassing van artikel 3, leden 7 en 8, verrichte handeling en niet om een krachtens artikel 4, tweede alinea, ingediend voorstel.</TXT></NP><NP><NO.P>36.</NO.P><TXT>De Zweedse regering lijkt die brief ook zo te hebben opgevat, daar zij zich ertoe beperkte, verzoekster een kopie ervan toe te zenden.</TXT></NP><NP><NO.P>37.</NO.P><TXT>Kan, nu het om een beschikking gaat, verzoekster zich als rechtstreeks en individueel geraakt beschouwen?</TXT></NP><NP><NO.P>38.</NO.P><TXT>Volgens de Commissie hadden de Zweedse autoriteiten, nog vóór de litigieuze brief werd verzonden, reeds besloten dat de Lavön voor het jaar 1992 geen visvergunning zou kunnen krijgen, aangezien hij niet voorkwam op de op <DATE ISO="19920117">17 januari 1992</DATE> ingediende jaarlijkse basislijst van de vaartuigen onder Zweedse vlag, waarvoor de autoriteiten voor het betrokken jaar een vergunning hadden aangevraagd.</TXT></NP><NP><NO.P>39.</NO.P><TXT>Aangezien dus de weigering van de Zweedse autoriteiten om het vaartuig op de jaarlijst in te schrijven, en niet de beschikking van de Commissie, voor verzoekster bezwarend zou zijn, zou zij niet rechtstreeks worden geraakt door de handeling waarvan zij nietigverklaring vordert.</TXT></NP><?PAGE NO="I-2893"?><NP><NO.P>40.</NO.P><TXT>Dienaangaande zij eraan herinnerd, dat de rechtspraak van het Hof de ontvankelijkheid van een dergelijk beroep afhankelijk stelt van het belang dat de verzoeker erbij heeft, dat de bestreden handeling nietig wordt verklaard.<NOTE NOTE.ID="E0020" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Zie in die zin het arrest van <DATE ISO="19780629">29 juni 1978</DATE> (zaak <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="77/77" YEAR="1978" PAGE.ECR="1513">77/77, BP, Jurispr. 1978, blz. 1513, r. o. 13</REF.DOC.ECR>).</P></NOTE></TXT></NP><NP><NO.P>41.</NO.P><TXT>Het stond dus aan de Commissie te bewijzen, dat de jaarlijst definitief is en het volstrekt onmogelijk maakt, dat aan een oorspronkelijk niet ingeschreven vaartuig later een of meer maandelijkse vergunningen worden verleend. De eenvoudige verklaringen van de Commissie dienaangaande vinden geen bevestiging in de overeenkomst of de vordering.</TXT></NP><NP><NO.P>42.</NO.P><TXT>Bovendien bepaalt het verslag van de conclusies van het overleg tussen de Gemeenschap en Zweden<NOTE NOTE.ID="E0021" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Bijlage bij de dupliek.</P></NOTE>, bedoeld om de vergunningen voor het jaar 1991 te beheersen, dat <QUOT.START ID="QS0017" REF.END="QE0017" CODE="201E"/>verzoeken tot wijziging van de basislijsten te allen tijde kunnen worden ingediend en zo spoedig mogelijk worden behandeld<QUOT.END ID="QE0017" REF.START="QS0017" CODE="201D"/> (punt 2, lid 2, laatste volzin). In dit verband heb ik ook vastgesteld, dat op de lijst voor december 1991 voor het eerst, bij zone IV, het vaartuig GG 229 <QUOT.START ID="QS0018" REF.END="QE0018" CODE="201E"/>Bristol<QUOT.END ID="QE0018" REF.START="QS0018" CODE="201D"/> verschijnt, dat niet op de lijst voor het jaar 1991 voorkomt.<NOTE NOTE.ID="E0022" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Bijlagen 1 en 2 bij hel verweerschrift.</P></NOTE></TXT></NP><NP><NO.P>43.</NO.P><TXT>Ten slotte kan uit het opschrift zelf van de basislijst niet worden afgeleid, dat die lijst niet voor wijziging vatbaar is, aangezien het luidt als volgt:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0019" REF.END="QE0019" CODE="201E"/>Base list of Swedish vessels <HT TYPE="ITALIC">intending</HT> to fish in Community waters in 1992<QUOT.END ID="QE0019" REF.START="QS0019" CODE="201D"/><NOTE NOTE.ID="E0023" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Bijlage 6 bij het verweerschrift, eigen cursivering.</P></NOTE>,</P></QUOT.S></P><P>terwijl de maandlijst een formele aanvraag voor een vergunning bevat [<QUOT.START ID="QS0020" REF.END="QE0020" CODE="201E"/>Swedish vessels <HT TYPE="ITALIC">applying for permission</HT> (...)<QUOT.END ID="QE0020" REF.START="QS0020" CODE="201D"/>].<NOTE NOTE.ID="E0024" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Bijlage 8 bij het verweerschrift, eigen cursivering.</P></NOTE></P></NP><NP><NO.P>44.</NO.P><TXT>Bijgevolg kon de litigieuze brief voor verzoekster bezwarend zijn, daar hij haar ten minste de kans ontnam, te worden ingeschreven.</TXT></NP><NP><NO.P>45.</NO.P><TXT>Daar de Zweedse autoriteiten, wat de door de Commissie genomen beschikking betreft, over geen discretionaire bevoegdheid beschikken, werd verzoekster rechtstreeks geraakt.</TXT></NP><NP><NO.P>46.</NO.P><TXT>Wat het begrip <QUOT.START ID="QS0021" REF.END="QE0021" CODE="201E"/>individueel geraakt<QUOT.END ID="QE0021" REF.START="QS0021" CODE="201D"/> betreft, het werd door het Hof in het arrest Plaumann<NOTE NOTE.ID="E0025" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Arrest van <DATE ISO="19630715">15 juli 1963</DATE> (zaak <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="25/62" YEAR="1963" PAGE.ECR="207">25/62, Jurispr. 1963, blz. 207</REF.DOC.ECR>).</P></NOTE> gedefinieerd als volgt:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0022" REF.END="QE0022" CODE="201E"/>(...) zij, die niet zijn de adressaten ener beschikking [zouden] slechts (...) kunnen stellen dat zij individueel worden geraakt, indien deze beschikking hen betreft uit hoofde van zekere bijzondere hoedanigheden of van een feitelijke situatie, welke hen ten<?PAGE NO="I-2894"?> opzichte van ieder ander karakteriseert en hen derhalve individualiseert op soortgelijke wijze als de adressaat<QUOT.END ID="QE0022" REF.START="QS0022" CODE="201D"/>.<NOTE NOTE.ID="E0026" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Bk. 232.</P></NOTE></P></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>47.</NO.P><TXT>Ik kan volstaan met vast te stellen, dat de beschikking de Lavön, met uitsluiting van ieder ander vaartuig betreft.</TXT></NP><NP><NO.P>48.</NO.P><TXT>Mitsdien geef ik het Hof in overweging, de exceptie van niet-ontvankelijkheid te verwerpen.</TXT></NP><NP><NO.P>49.</NO.P><TXT>In het stadium van de repliek heeft verzoekster een exceptie van onwettigheid opgeworpen, op grond dat de Raad niet bevoegd was verordening nr. 3929/90 vast te stellen voor zover zij een sanctie oplegt, en dat hij het Verdrag heeft geschonden door de bevoegdheid om ze uit te spreken, aan de Commissie te delegeren.</TXT></NP><NP><NO.P>50.</NO.P><TXT>De Commissie concludeert tot verwerping van die exceptie op grond van artikel 42, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering, dat het voordragen van nieuwe middelen in de loop van het geding verbiedt, <QUOT.START ID="QS0023" REF.END="QE0023" CODE="201E"/>tenzij zij steunen op gegevens, hetzij rechtens of feitelijk, waarvan eerst in de loop van de behandeling is gebleken<QUOT.END ID="QE0023" REF.START="QS0023" CODE="201D"/>.</TXT></NP><NP><NO.P>51.</NO.P><TXT>Ter terechtzitting heeft verzoekster betoogd, dat de foutieve verwijzing in de litigieuze brief haar heeft belet de exceptie in het stadium van het verzoekschrift op te werpen.</TXT></NP><NP><NO.P>52.</NO.P><TXT>Dit betoog kan niet overtuigen.</TXT></NP><NP><NO.P>53.</NO.P><TXT>Weliswaar wordt het verbod om een visvergunning te verlenen, in de litigieuze brief gebaseerd op verordening (EEG) nr. 3939/90 en niet op verordening nr. 3929/90.</TXT></NP><NP><NO.P>54.</NO.P><TXT>Die foutieve nummering kan echter niet worden geacht verzoekster te hebben belet, de exceptie van onwettigheid al meteen in het begin op te werpen, te meer daar de juiste verwijzing naar datum en nummer van het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen volstond om een marktdeelnemer die een normale zorgvuldigheid aan de dag legt, in staat te stellen, van de inhoud van die verordening kennis te nemen.</TXT></NP><NP><NO.P>55.</NO.P><TXT>Bovendien wordt in die brief verwezen naar de latere verordening nr. 3885/91 (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="367" DATE.PUB="1991" PAGE.FIRST="48">PB 1991, L 367, blz. 48</REF.DOC.OJ>), die vrijwel identiek is aan de vorige, met uitzondering van enerzijds het jaar van toepassing en anderzijds de toegekende quota. De mogelijkheid om een verbod uit hoofde van artikel 3, leden 7 en 8, uit te spreken, is in dezelfde bewoordingen vermeld. Fiskano verwijst trouwens in haar verzoekschrift naar deze laatste verordening,<?PAGE NO="I-2895"?> zonder daartegen een exceptie van onwettigheid op te werpen.</TXT></NP><NP><NO.P>56.</NO.P><TXT>Bijgevolg moet de exceptie van onwettigheid niet-ontvankelijk worden verklaard.</TXT></NP><NP><NO.P>57.</NO.P><TXT>Ik kom thans tot de zaak ten gronde.</TXT></NP><NP><NO.P>58.</NO.P><TXT>Verzoekster beroept zich op schending door de Commissie van de rechten van de verdediging en het evenredigheidsbeginsel, en op gebrek aan motivering van de bestreden beschikking.</TXT></NP><NP><NO.P>59.</NO.P><TXT>Alvorens die grieven te onderzoeken, herinner ik eraan, dat in het kader van de overeenkomst de partijen onderscheiden bevoegdheden bezitten. Het Koninkrijk Zweden maakt naar goeddunken de lijst op van de vaartuigen waarvoor het vergunningen om in de communautaire wateren te vissen aanvraagt. De Commissie zal die vergunningen zonder recht van controle op de voorgestelde vaartuigen afgeven, wanneer zij hun tenminste geen verbod wegens schending van de overeenkomst of de verordeningen heeft opgelegd.</TXT></NP><NP><NO.P>60.</NO.P><TXT>Zoals de Commissie terecht heeft opgemerkt, staat het niet aan haar te controleren hoe het Koninkrijk Zweden die vergunningen verdeelt, aangezien dit tot zijn soevereiniteit behoort. De Commissie hoeft dus niet te weten, waarom die staat, voor het verlenen van een maandelijkse vergunning, het ene vaartuig eerder dan het andere heeft voorgedragen.</TXT></NP><NP><NO.P>61.</NO.P><TXT>Hetzelfde geldt echter niet voor beschikkingen die van de Commissie zelf uitgaan.</TXT></NP><NP><NO.P>62.</NO.P><TXT>Uit de rechtspraak van het Hof blijkt immers, dat</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0024" REF.END="QE0024" CODE="201E"/>(...) een bestuursorgaan bij het nemen van een maatregel waardoor individuele belangen ernstig kunnen worden gekwetst, gehouden is betrokkene in staat te stellen zijn standpunt kenbaar te maken<QUOT.END ID="QE0024" REF.START="QS0024" CODE="201D"/><NOTE NOTE.ID="E0027" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Arrest van <DATE ISO="19771027">27 oktober 1977</DATE> (zaak <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="121/76" YEAR="1977" PAGE.ECR="1971">121/76, Moli, Jurispr. 1977, blz. 1971, r. o. 20</REF.DOC.ECR>).</P></NOTE></P></QUOT.S></P><P>en dat</P><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0025" REF.END="QE0025" CODE="201E"/>(...) de eerbiediging van de rechten der verdediging in iedere procedure tegen een persoon, die tot een voor deze laatste nadelige behandeling kan leiden, [moet] worden beschouwd als een grondbeginsel van gemeenschapsrecht, dat zelfs bij gebreke van<?PAGE NO="I-2896"?> een bijzondere regeling in acht moet worden genomen<QUOT.END ID="QE0025" REF.START="QS0025" CODE="201D"/>.<NOTE NOTE.ID="E0028" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Arrest van <DATE ISO="19900321">21 maart 1990</DATE> (zaak <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-142/87" YEAR="1990" PAGE.ECR="I-959">C-142/87, België/Commissie, Jurispr. 1990, blz. I-959, r. o. 46</REF.DOC.ECR>).</P></NOTE></P></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>63.</NO.P><TXT>Van een zo algemeen beginsel, dat onder meer in het arrest Hoffmann-La Roche<NOTE NOTE.ID="E0029" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Arrest van <DATE ISO="19790213">13 februari 1979</DATE> (zaak <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="85/76" YEAR="1979" PAGE.ECR="461">85/76, Jurispr. 1979, blz. 461, r. o. 14</REF.DOC.ECR>).</P></NOTE> werd bevestigd, kan de draagwijdte niet varieren volgens de aard van de aan 's Hofs oordeel onderworpen beschikking, aangezien het gaat om een mininrumstandaard, waaraan dus geen afbreuk kan worden gedaan wegens het specifieke karakter van de betrokken procedure.</TXT></NP><NP><NO.P>64.</NO.P><TXT>De Commissie betwist niet, dat zij verzoekster niet heeft gehoord alvorens de litigieuze beschikking te nemen, doch rechtvaardigt dit <QUOT.START ID="QS0026" REF.END="QE0026" CODE="201E"/>verzuim<QUOT.END ID="QE0026" REF.START="QS0026" CODE="201D"/> door het internationale karakter van de tussen het Koninkrijk Zweden en de Gemeenschap gesloten overeenkomst.</TXT></NP><NP><NO.P>65.</NO.P><TXT>Een dergelijk argument is reeds behandeld bij het onderzoek van de ontvankelijkheid. Ik kan dus volstaan met te herhalen, dat aangezien het gaat om een behandeling van een gemeenschapsinstelling, bestemd om ten aanzien van verzoekster rechtsgevolgen in het leven te roepen, alle, met name procedurele waarborgen in acht moesten worden genomen.</TXT></NP><NP><NO.P>66.</NO.P><TXT>Dat is in casu niet gebeurd, want Fiskano heeft geen gelegenheid gehad, zich vóór het nemen van de litigieuze beschikking over de aangevoerde grieven uit te laten.</TXT></NP><NP><NO.P>67.</NO.P><TXT>Toch zal ik het Hof niet in overweging geven, de beschikking op die grond nietig te verklaren, want</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0027" REF.END="QE0027" CODE="201E"/>Opdat een dergelijke schending van de rechten van de verdediging tot nietigverklaring zou kunnen leiden, is evenwel vereist, dat de procedure zonder die onregelmatigheid een andere afloop zou hebben gehad.<QUOT.END ID="QE0027" REF.START="QS0027" CODE="201D"/><NOTE NOTE.ID="E0030" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Arrest in zaak C-142/87 (België/Commissie, reeds aangehaald, r. o. 48)</P></NOTE></P></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>68.</NO.P><TXT>Zonder van Fiskano het bewijs te verlangen, dat zij, toen de overtreding werd geconstateerd, over een vergunning beschikte, had men een verklaring van de bevoegde Zweedse autoriteiten omtrent het verlenen van een vergunning voor de betrokken maand in aanmerking kunnen nemen.</TXT></NP><NP><NO.P>69.</NO.P><TXT>Fiskano heeft een dergelijk stuk niet overgelegd, maar zich beperkt tot de bewering, dat aangezien zij begin 1991 in de communautaire wateren mocht vissen, <QUOT.START ID="QS0028" REF.END="QE0028" CODE="201E"/>een extra zorgvuldigheidsverplichting om informatie in te winnen<QUOT.END ID="QE0028" REF.START="QS0028" CODE="201D"/> op de Commissie rustte.<NOTE NOTE.ID="E0031" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Repliek, blz. 7.</P></NOTE></TXT></NP><?PAGE NO="I-2897"?><NP><NO.P>70.</NO.P><TXT>Een dergelijk argument is niet overtuigend, aangezien verzoekster geen enkel motief vermeldt, dat, ware het bekend geweest, de Commissie ertoe had kunnen brengen een andere beschikking te nemen.</TXT></NP><NP><NO.P>71.</NO.P><TXT>Mitsdien geef ik het Hof in overweging, dit middel af te wijzen.</TXT></NP><NP><NO.P>72.</NO.P><TXT>Met betrekking tot het evenredigheidsbeginsel verlangt 's Hofs rechtspraak, dat de sanctie wegens niet-nakoming van een communautaire verplichting niet verder gaat</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0029" REF.END="QE0029" CODE="201E"/>(...) dan hetgeen passend en noodzakelijk is ter bereiking van het beoogde doel<QUOT.END ID="QE0029" REF.START="QS0029" CODE="201D"/>.<NOTE NOTE.ID="E0032" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Arrest van <DATE ISO="19790220">20 februari 1979</DATE> (zaak <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="122/78" YEAR="1979" PAGE.ECR="677">122/78, Buitoni, Jurispr. 1979, blz. 677, r. o. 16</REF.DOC.ECR>).</P></NOTE></P></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>73.</NO.P><TXT>Derhalve dient te worden nagegaan, of de begane overtreding rechtmatig kan worden bestraft door het vaartuig een jaar lang geen visvergunning te verlenen.</TXT></NP><NP><NO.P>74.</NO.P><TXT>Verordening nr. 3929/90 legt de Zweedse vaartuigen die in de communautaire wateren vissen een aantal verplichtingen op: zij moeten een logboek bijhouden<NOTE NOTE.ID="E0033" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Artikel 2, Hd 2.</P></NOTE>, de Commissie bepaalde gegevens meedelen<NOTE NOTE.ID="E0034" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Artikel 2, Hd3.</P></NOTE>, (...) een visvergunning hebben.<NOTE NOTE.ID="E0035" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Artikel 3, lid 1.</P></NOTE></TXT></NP><NP><NO.P>75.</NO.P><TXT>Bij niet-nakoming van een van die verplichtingen wordt de vergunning ingetrokken of het verlenen van een vergunning verboden <QUOT.START ID="QS0030" REF.END="QE0030" CODE="201E"/>gedurende een periode van ten hoogste twaalf maanden<QUOT.END ID="QE0030" REF.START="QS0030" CODE="201D"/>.<NOTE NOTE.ID="E0036" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Artikel 3, lid 8.</P></NOTE></TXT></NP><NP><NO.P>76.</NO.P><TXT>Aangezien de begane overtreding uit het oogpunt van de verordeningsbepalingen de zwaarste is, kon de Commissie in casu zonder schending van het evenredigheidsbeginsel verzoekster een vergunning voor de betrokken periode weigeren.</TXT></NP><NP><NO.P>77.</NO.P><TXT>Wat ten slotte de motivering van de litigieuze brief betreft, volstaat het erop te wijzen, dat de Commissie, door te verklaren dat</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0031" REF.END="QE0031" CODE="201E"/>(...) genoemd vaartuig niet in het bezit was van een vergunning om in voormelde<?PAGE NO="I-2898"?> periode in de communautaire wateren te vissen en zich bijgevolg aan illegale visserijactiviteiten schuldig [had] gemaakt<QUOT.END ID="QE0031" REF.START="QS0031" CODE="201D"/>,</P></QUOT.S></P><P>een voldoende motivering heeft gegeven voor haar beschikking, die dus</P><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0032" REF.END="QE0032" CODE="201E"/>(...) het Hof in staat [stelt] tot het uitoefenen van zijn rechtmatigheidscontrole, en de betrokkene de nodige gegevens [verschaft] om uit te maken of het besluit gegrond is of niet<QUOT.END ID="QE0032" REF.START="QS0032" CODE="201D"/>.<NOTE NOTE.ID="E0037" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Arrest van <DATE ISO="19850313">13 maart 1985</DATE> (gevoegde zaken <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="296/82+318/82" YEAR="1985" PAGE.ECR="809">296/82 en 318/82, Leeuwarder Papierwarenfabnek, Jurispr. 1985, blz. 809, r. o. 19</REF.DOC.ECR>).</P></NOTE></P></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>78.</NO.P><TXT>Daar Fiskano, wat dit laatste middel betreft, in het ongelijk is gesteld, moet haar vordering worden verworpen.</TXT></NP><NP><NO.P>79.</NO.P><TXT>Mitsdien geef ik het Hof in overweging:</TXT><P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>het beroep van de vennootschap Fiskano tegen de beschikking van de Commissie van <DATE ISO="19920219">19 februari 1992</DATE> ontvankelijk te verklaren;</P></ITEM><ITEM><P>de in het stadium van de repliek opgeworpen exceptie van onwettigheid van verordening (EEG) nr. 3929/90 van de Raad van <DATE ISO="19901220">20 december 1990</DATE> tot vaststelling, voor 1991, van bepaalde maatregelen voor de instandhouding en het beheer van de visbestanden van toepassing op vaartuigen die de vlag van Zweden voeren, niet-ontvankelijk te verklaren;</P></ITEM><ITEM><P>het beroep te verwerpen;</P></ITEM><ITEM><P>de vennootschap Fiskano in alle kosten te verwijzen.</P></ITEM></LIST></P></NP></CONTENTS.CONCLUSION></CONCLUSION>