<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><CONCLUSION NNC="YES" xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.58-20161101.xd"><BIB.CONCLUSION><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>C-22/20</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62020CC0022</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2021:250">EU:C:2021:250</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>22</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>22</PAGE.TOTAL></BIB.CONCLUSION><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P><HT TYPE="SC">Προτάσεις Kokott – Υπόθεση C-22/20</HT></P><P><HT TYPE="SC">Επιτροπή κατά Σουηδίας (Σταθμοί επεξεργασίας λυμάτων)</HT></P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Προτάσεισ τησ Γενικησ Εισαγγελέα</HT></P><P><HT TYPE="UC">Juliane Kokott</HT></P><P>της <DATE ISO="20210325">25ης Μαρτίου 2021</DATE><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0001"><P>Γλώσσα του πρωτοτύπου: η γερμανική.</P></NOTE></P></TI><STI><P>Υπόθεση C-22/20</P><P>Ευρωπαϊκή Επιτροπή</P><P>κατά</P><P>Βασιλείου της Σουηδίας</P><P>(Σταθμοί επεξεργασίας λυμάτων)</P></STI></TITLE><INTERMEDIATE><INDEX IDX.CLOSE="»" SEPARATOR=" – " IDX.OPEN="«"><KEYWORD>Παράβαση κράτους μέλους</KEYWORD><KEYWORD>Οδηγία 91/271/ΕΟΚ</KEYWORD><KEYWORD>Επεξεργασία αστικών λυμάτων</KEYWORD><KEYWORD>Δευτεροβάθμια επεξεργασία των λυμάτων</KEYWORD><KEYWORD>Αυστηρότερη επεξεργασία των λυμάτων που απορρίπτονται σε ευαίσθητες περιοχές</KEYWORD><KEYWORD>Καλόπιστη συνεργασία</KEYWORD><KEYWORD>Προσκόμιση στοιχείων</KEYWORD></INDEX></INTERMEDIATE><CONTENTS.CONCLUSION><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">I.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Εισαγωγή</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0001"><NO.P>1.</NO.P><TXT>Με την οδηγία 91/271<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0002"><P>Εφαρμογή έχει η οδηγία 91/271/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19910521">21ης Μαΐου 1991</DATE>, για την επεξεργασία των αστικών λυμάτων (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="135" PAGE.FIRST="40" DATE.PUB="1991">ΕΕ 1991, L 135, σ. 40</REF.DOC.OJ>), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2013/64/ΕΕ του Συμβουλίου της <DATE ISO="20131217">17ης Δεκεμβρίου 2013</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="353" PAGE.FIRST="8" DATE.PUB="2013">ΕΕ 2013, L 353, σ. 8</REF.DOC.OJ>).</P></NOTE>, η Ένωση επιβάλλει στα κράτη μέλη την υποχρέωση να κατασκευάζουν και να θέτουν σε λειτουργία, σε οικισμούς ορισμένου μεγέθους, σταθμούς επεξεργασίας λυμάτων συγκεκριμένης απόδοσης. Στην υπό κρίση υπόθεση, η Επιτροπή προσάπτει στη Σουηδία ότι παρέβη την εν λόγω υποχρέωση όσον αφορά ορισμένους οικισμούς.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0002"><NO.P>2.</NO.P><TXT>Στο πλαίσιο αυτό, πρέπει, πρώτον, να διευκρινιστεί αν η εξαίρεση την οποία προβλέπει η οδηγία όσον αφορά τους τόπους που βρίσκονται σε ορεινές περιοχές πρέπει να εφαρμόζεται, λόγω παρόμοιων περιβαλλοντικών συνθηκών, και στους τόπους που βρίσκονται στον απώτατο Βορρά. Δεύτερον, οι διάδικοι διαφωνούν ως προς το ζήτημα με βάση ποια στοιχεία μετρήσεων προσδιορίζεται η απόδοση των σταθμών επεξεργασίας λυμάτων. Τρίτον, τέλος, η Επιτροπή προσάπτει στη Σουηδία ότι δεν προσκόμισε ορισμένα στοιχεία μετρήσεων τα οποία είναι αναγκαία για την εκτίμηση του αμυντικού ισχυρισμού που αφορά τη λεγόμενη φυσική μείωση του αζώτου.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><?PAGE NO="2"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">II.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Το νομικό πλαίσιο</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0003"><NO.P>3.</NO.P><TXT>Το άρθρο 4 της οδηγίας 91/271 προβλέπει τη λεγόμενη δευτεροβάθμια επεξεργασία των λυμάτων:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="004.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0001" ID="QS0001"/>1.</NO.PARAG><ALINEA><P>Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε τα αστικά λύματα που διοχετεύονται σε αποχετευτικά δίκτυα να υποβάλλονται, πριν από την απόρριψή τους, σε δευτεροβάθμια ή σε ισοδύναμη επεξεργασία, ως εξής:</P><LIST TYPE="NDASH"><ITEM><P>το αργότερο έως τις <DATE ISO="20001231">31 Δεκεμβρίου 2000</DATE>, για όλες τις απορρίψεις λυμάτων από οικισμούς με ι.π. [(ισοδύναμο πληθυσμό)] άνω των <FT TYPE="NUMBER">15000</FT>,</P></ITEM><ITEM><P>το αργότερο έως τις <DATE ISO="20051231">31 Δεκεμβρίου 2005</DATE>, για όλες τις απορρίψεις λυμάτων από οικισμούς με ι.π. μεταξύ <FT TYPE="NUMBER">10000</FT> και <FT TYPE="NUMBER">15000</FT>,</P></ITEM><ITEM><P>το αργότερο έως τις <DATE ISO="20051231">31 Δεκεμβρίου 2005</DATE>, για τα λύματα που αποβάλλονται σε γλυκά ύδατα και σε εκβολές ποταμών, από οικισμούς με ι.π. μεταξύ <FT TYPE="NUMBER">2000</FT> και <FT TYPE="NUMBER">10000</FT>.</P></ITEM></LIST></ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="004.001A"><NO.PARAG>(1α)</NO.PARAG><ALINEA>[…]</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="004.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA>Τα αστικά λύματα που απορρίπτονται σε ύδατα ορεινών περιοχών (υψομέτρου άνω των <FT TYPE="NUMBER">1500</FT> μέτρων), όπου, λόγω των χαμηλών θερμοκρασιών, η βιολογική επεξεργασία είναι δυσεφάρμοστη, μπορούν να υποβάλλονται σε λιγότερ[ο] αυστηρή επεξεργασία από εκείνη που ορίζεται στην παράγραφο 1, εφόσον λεπτομερείς μελέτες αποδεικνύουν ότι οι εν λόγω απορρίψεις δεν επηρεάζουν δυσμενώς το περιβάλλον.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="004.003"><NO.PARAG>3.</NO.PARAG><ALINEA>Οι απορρίψεις από τους περιγραφόμενους στις παραγράφους 1 και 2 σταθμούς επεξεργασίας αστικών λυμάτων πρέπει να πληρούν τις απαιτήσεις του παραρτήματος I, σημείο Β. […]<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="00BB" ID="QE0001"/></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0004"><NO.P>4.</NO.P><TXT>Το άρθρο 5 της οδηγίας 91/271 θέτει ειδικές απαιτήσεις για τις απορρίψεις σε ιδιαίτερα ευαίσθητες περιοχές:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="005.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0002" ID="QS0002"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Για τους σκοπούς της παραγράφου 2, τα κράτη μέλη προσδιορίζουν, μέχρι τις <DATE ISO="19931231">31 Δεκεμβρίου 1993</DATE>, τις ευαίσθητες περιοχές σύμφωνα με τα κριτήρια που καθορίζονται στο παράρτημα IΙ.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="005.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA>Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε, πριν από την απόρριψή τους σε ευαίσθητες περιοχές, τα αστικά λύματα που διοχετεύονται σε αποχετευτικά δίκτυα, να υποβάλλονται, το αργότερο μέχρι τις <DATE ISO="19981231">31 Δεκεμβρίου 1998</DATE>, σε επεξεργασία αυστηρότερη από εκείνη που περιγράφεται στο άρθρο 4, για όλες τις απορρίψεις από οικισμούς με ι.π. άνω των <FT TYPE="NUMBER">10000</FT>.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="005.002A"><NO.PARAG>(2α)</NO.PARAG><ALINEA>[…]</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="005.003"><NO.PARAG>3.</NO.PARAG><ALINEA>Οι απορρίψεις από τους περιγραφόμενους στην παράγραφο 2 σταθμούς επεξεργασίας αστικών λυμάτων πρέπει να πληρούν τις απαιτήσεις του παραρτήματος I, σημείο Β. […]<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="00BB" ID="QE0002"/></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0005"><NO.P>5.</NO.P><TXT>Το άρθρο 10 της οδηγίας 91/271 αφορά τις τοπικές κλιματικές συνθήκες:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0003" ID="QS0003"/>Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι σταθμοί επεξεργασίας αστικών λυμάτων, που κατασκευάζονται ώστε να συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις των άρθρων 4, 5, 6 και 7, να<?PAGE NO="3"?> σχεδιάζονται, να κατασκευάζονται, να λειτουργούν και να συντηρούνται με τρόπο που να εξασφαλίζει επαρκείς αποδόσεις υπό όλες τις συνήθεις τοπικές κλιματικές συνθήκες. Κατά το σχεδιασμό των σταθμών, λαμβάνονται υπόψη οι εποχιακές διακυμάνσεις του φορτίου.<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="00BB" ID="QE0003"/></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0006"><NO.P>6.</NO.P><TXT>Κατά το άρθρο 15, παράγραφος 1, πρώτη περίπτωση, της οδηγίας 91/271, οι αρμόδιες αρχές ή τα κατάλληλα όργανα παρακολουθούν τις απορρίψεις από σταθμούς επεξεργασίας αστικών λυμάτων, για να εξακριβώνουν τη συμμόρφωση προς τις απαιτήσεις του παραρτήματος I, σημείο Β, σύμφωνα με τις διαδικασίες ελέγχου που ορίζονται στο παράρτημα I, σημείο Δ.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0007"><NO.P>7.</NO.P><TXT>Το παράρτημα I, σημείο Β (<QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0004" ID="QS0004"/>Απόρριψη από σταθμούς επεξεργασίας αστικών λυμάτων στα ύδατα υποδοχής<QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="00BB" ID="QE0004"/>), της οδηγίας 91/271 προβλέπει στην παράγραφο 2 τα εξής:</TXT><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0005" ID="QS0005"/>Οι απορρίψεις από σταθμούς επεξεργασίας αστικών λυμάτων, οι οποίες υποβάλλονται σε επεξεργασία, σύμφωνα με τα άρθρα 4 και 5 της παρούσας οδηγίας, πρέπει να πληρούν τις απαιτήσεις που παρατίθενται στον πίνακα 1.<QUOT.END REF.START="QS0005" CODE="00BB" ID="QE0005"/></P></QUOT.S></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0008"><NO.P>8.</NO.P><TXT>Ο πίνακας 1 του παραρτήματος I της οδηγίας 91/271 επιγράφεται <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0006" ID="QS0006"/>Απαιτήσεις για απορρίψεις από σταθμούς επεξεργασίας αστικών λυμάτων που διέπονται από τα άρθρα 4 και 5 της παρούσας οδηγίας<QUOT.END REF.START="QS0006" CODE="00BB" ID="QE0006"/> και έχει ως εξής:</TXT><QUOT.S LEVEL="1"><TBL NO.SEQ="0001" COLS="4" CLASS="GEN"><CORPUS><ROW><CELL COL="1"><QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0007" ID="QS0007"/>Παράμετροι</CELL><CELL COL="2">Συγκέντρωση</CELL><CELL COL="3">Ελάχιστη εκατοστιαία μείωση […]</CELL><CELL COL="4">[…]</CELL></ROW><ROW><CELL COL="1">Βιο[χημικές] ανάγκες σε οξυγόνο (BOD5 στους 20 °C) χωρίς νιτροποίηση […]</CELL><CELL COL="2">25 mg/l O<HT TYPE="SUB">2</HT></CELL><CELL COL="3"><P>70-90</P><P>40 δυνάμει άρθρου 4 παράγραφος 2</P></CELL><CELL COL="4">[…]</CELL></ROW><ROW><CELL COL="1">Χημικές ανάγκες σε οξυγόνο (COD)</CELL><CELL COL="2">125 mg/l O<HT TYPE="SUB">2</HT></CELL><CELL COL="3">75</CELL><CELL COL="4">[…]</CELL></ROW><ROW><CELL COL="1">[…]</CELL><CELL COL="2">[…]</CELL><CELL COL="3">[…]</CELL><CELL COL="4">[…]<QUOT.END REF.START="QS0007" CODE="00BB" ID="QE0007"/></CELL></ROW></CORPUS></TBL></QUOT.S></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0009"><NO.P>9.</NO.P><TXT>Στο παράρτημα I, σημείο B, 3, της οδηγίας 91/271 προβλέπεται ότι <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0008" ID="QS0008"/>[ε]πιπλέον, οι απορρίψεις από σταθμούς επεξεργασίας αστικών λυμάτων προς τις ευαίσθητες περιοχές […] πληρούν τις απαιτήσεις που παρατίθενται στον πίνακα 2 του παρόντος παραρτήματος<QUOT.END REF.START="QS0008" CODE="00BB" ID="QE0008"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0010"><NO.P>10.</NO.P><TXT>Ο πίνακας 2 του παραρτήματος Ι της οδηγίας 91/271 ρυθμίζει, μεταξύ άλλων, τη μείωση του αζώτου:</TXT><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0009" ID="QS0009"/>Απαιτήσεις για απορρίψεις από σταθμούς επεξεργασίας αστικών λυμάτων σε ευαίσθητες περιοχές όπου παρουσιάζεται ευτροφισμός, όπως προσδιορίζονται στο παράρτημα ΙΙ σημείο Α στοιχείο α). Αναλόγως των τοπικών συνθηκών, εφαρμόζεται η μία ή και οι δύο παράμετροι. Εφαρμόζεται η τιμή συγκέντρωσης ή το ποσοστό μείωσης.<QUOT.END REF.START="QS0009" CODE="00BB" ID="QE0009"/></P><TBL NO.SEQ="0002" COLS="4" CLASS="GEN"><CORPUS><ROW><CELL COL="1"><QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0010" ID="QS0010"/>Παράμετροι</CELL><CELL COL="2">Συγκέντρωση</CELL><CELL COL="3">Ελάχιστη εκατοστιαία μείωση […]</CELL><CELL COL="4">[…]</CELL></ROW><ROW><CELL COL="1">[…]</CELL><CELL COL="2">[…]</CELL><CELL COL="3">[…]</CELL><CELL COL="4">[…]</CELL></ROW><ROW><CELL COL="1">Ολικό άζωτο […]</CELL><CELL COL="2">15 mg/l P (10 000-100 000 ι.π.) […]</CELL><CELL COL="3">70-80</CELL><CELL COL="4">[…]</CELL></ROW><ROW><CELL COL="1"><IE/></CELL><CELL COL="2">10 mg/l P (άνω των <FT TYPE="NUMBER">100000</FT> ι.π.) […]</CELL><CELL COL="3"><IE/></CELL><CELL COL="4">[…]<QUOT.END REF.START="QS0010" CODE="00BB" ID="QE0010"/></CELL></ROW></CORPUS></TBL></QUOT.S></NP.ECR><?PAGE NO="4"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0011"><NO.P>11.</NO.P><TXT>Στο παράρτημα Ι, σημείο Δ, της οδηγίας 91/271 καθορίζονται οι μέθοδοι αναφοράς για την παρακολούθηση και την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων. Ειδικότερα, στο παράρτημα Ι, σημείο Δ, 3, προβλέπεται ότι ο ελάχιστος ετήσιος αριθμός δειγμάτων καθορίζεται ανάλογα με το μέγεθος του σταθμού επεξεργασίας και τα δείγματα αυτά συλλέγονται σε τακτά χρονικά διαστήματα κατά τη διάρκεια του έτους. Για τους σταθμούς επεξεργασίας λυμάτων δυναμικότητας από <FT TYPE="NUMBER">2000</FT> έως <FT TYPE="NUMBER">9999</FT> ι.π. ισχύει ελάχιστος αριθμός δώδεκα δειγμάτων το πρώτο έτος. Κατά τη διάρκεια των επόμενων ετών, απαιτούνται τέσσερα δείγματα, εφόσον τα δείγματα του πρώτου έτους συνάδουν με την οδηγία 91/271. Εάν ένα από τα τέσσερα δείγματα δεν είναι ικανοποιητικό, το επόμενο έτος πρέπει να λαμβάνονται δώδεκα δείγματα. Για τους σταθμούς επεξεργασίας λυμάτων δυναμικότητας από <FT TYPE="NUMBER">10000</FT> έως <FT TYPE="NUMBER">49000</FT> ι.π., ο ελάχιστος αριθμός ανέρχεται στα δώδεκα δείγματα.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0012"><NO.P>12.</NO.P><TXT>Το παράρτημα Ι, σημείο Δ, 4, της οδηγίας 91/271 ρυθμίζει τη σχέση μεταξύ των διαφόρων αποτελεσμάτων μετρήσεων και των οριακών τιμών:</TXT><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0011" ID="QS0011"/>Τα επεξεργαζόμενα λύματα θεωρείται ότι ανταποκρίνονται στις σχετικές παραμέτρους εάν, για καθεμία σχετική παράμετρο χωριστά, τα δείγματα δείχνουν ότι τα εν λόγω λύματα ανταποκρίνονται στη σχετική τιμή της παραμέτρου ως εξής:</P><P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>α)</NO.P><TXT>για τις παραμέτρους που ορίζονται στον πίνακα 1 […], ο ανώτατος αριθμός δειγμάτων ο οποίος επιτρέπεται να μην συμφωνεί με τις απαιτήσεις για τις συγκεντρώσεις ή/και τα ποσοστά μείωσης του πίνακα 1, καθορίζεται στον πίνακα 3·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>β)</NO.P><TXT>για τις παραμέτρους του πίνακα [1] όσον αφορά τις συγκεντρώσεις, τα εκτός ορίων δείγματα τα οποία λαμβάνονται υπό κανονικές συνθήκες λειτουργίας δεν πρέπει να αποκλίνουν από τις τιμές των παραμέτρων περισσότερο από 100 %. […]</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>γ)</NO.P><TXT>για τις παραμέτρους που αναφέρονται στον πίνακα 2, ο ετήσιος μέσος όρος των τιμών των δειγμάτων για κάθε παράμετρο δεν πρέπει να υπερβαίνει τις σχετικές οριακές τιμές.<QUOT.END REF.START="QS0011" CODE="00BB" ID="QE0011"/></TXT></NP></ITEM></LIST></P></QUOT.S></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0013"><NO.P>13.</NO.P><TXT>Ο πίνακας 3 του παραρτήματος Ι της οδηγίας 91/271 ρυθμίζει τον αριθμό των δειγμάτων και τις επιτρεπτές αποκλίσεις από τις οριακές τιμές του άρθρου 4.</TXT><TBL NO.SEQ="0003" COLS="2" CLASS="GEN"><CORPUS><ROW><CELL COL="1">Αριθμός δειγμάτων που λαμβάνονται κατά τη διάρκεια οποιουδήποτε έτους</CELL><CELL COL="2">Ανώτατος επιτρεπτός αριθμός δειγμάτων που αποκλίνουν</CELL></ROW><ROW><CELL COL="1">4-7</CELL><CELL COL="2">1</CELL></ROW><ROW><CELL COL="1">8-16</CELL><CELL COL="2">2</CELL></ROW><ROW><CELL COL="1">17-28</CELL><CELL COL="2">3</CELL></ROW><?PAGE NO="5"?><ROW><CELL COL="1">29-40</CELL><CELL COL="2">4</CELL></ROW><ROW><CELL COL="1">41-53</CELL><CELL COL="2">5</CELL></ROW><ROW><CELL COL="1">54-67</CELL><CELL COL="2">6</CELL></ROW><ROW><CELL COL="1">[…]</CELL><CELL COL="2">[…]</CELL></ROW></CORPUS></TBL></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">III.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">H προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικασία και τα αιτήματα των διαδίκων</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0014"><NO.P>14.</NO.P><TXT>Κατά τα έτη 2010, 2014 και 2017, η Επιτροπή ζήτησε από τη Σουηδία να υποβάλει παρατηρήσεις σχετικά με την εφαρμογή της οδηγίας 91/271. Στη συνέχεια, απηύθυνε στη Σουηδία, στις <DATE ISO="20181108">8 Νοεμβρίου 2018</DATE>, αιτιολογημένη γνώμη, με την οποία καλούσε το εν λόγω κράτος μέλος να απαντήσει στις αιτιάσεις εντός προθεσμίας δύο μηνών, ήτοι μέχρι τις <DATE ISO="20190108">8 Ιανουαρίου 2019</DATE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0015"><NO.P>15.</NO.P><TXT>Επειδή δεν ικανοποιήθηκε από τις απαντήσεις του Βασιλείου της Σουηδίας, η Επιτροπή άσκησε την υπό κρίση προσφυγή, με την οποία ζητεί από το Δικαστήριο:</TXT><P><LIST TYPE="NDASH"><ITEM><P>να διαπιστώσει ότι το Βασίλειο της Σουηδίας, παραλείποντας να κοινοποιήσει στην Επιτροπή τις πληροφορίες που απαιτούνται για την εκτίμηση της ακρίβειας των ισχυρισμών ότι οι οικισμοί Habo και Töreboda πληρούν τις απαιτήσεις της οδηγίας 91/271, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 4, παράγραφος 3, ΣΕΕ·</P></ITEM><ITEM><P>να διαπιστώσει ότι το Βασίλειο της Σουηδίας, μη διασφαλίζοντας ότι τα αστικά λύματα που προέρχονται από τους οικισμούς Lycksele, Malå, Mockfjärd, Pajala, Robertsfors και Tänndalen, υποβάλλονται, πριν από την απόρριψή τους, σε δευτεροβάθμια ή ισοδύναμη επεξεργασία, σύμφωνα με τις απαιτήσεις της οδηγίας 91/271, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 4 της εν λόγω οδηγίας, σε συνδυασμό με τα άρθρα της 10 και 15·</P></ITEM><ITEM><P>να διαπιστώσει ότι το Βασίλειο της Σουηδίας, μη διασφαλίζοντας ότι τα αστικά λύματα που προέρχονται από τους οικισμούς Borås, Skoghall, Habo και Töreboda, υποβάλλονται, πριν από την απόρριψή τους, σε επεξεργασία αυστηρότερη από εκείνη που περιγράφεται στο άρθρο 4 της οδηγίας 91/271, τούτο δε σύμφωνα με τις απαιτήσεις της ίδιας οδηγίας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 5 της εν λόγω οδηγίας, σε συνδυασμό με τα άρθρα της 10 και 15·</P></ITEM><ITEM><P>να καταδικάσει το Βασίλειο της Σουηδίας στα δικαστικά έξοδα.</P></ITEM></LIST></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0016"><NO.P>16.</NO.P><TXT>Το Βασίλειο της Σουηδίας παραδέχεται ότι οι σταθμοί επεξεργασίας λυμάτων των οικισμών Lycksele, Pajala και Malå δεν πληρούν τις απαιτήσεις του άρθρου 4 της οδηγίας 91/271 και ζητεί από το Δικαστήριο:</TXT><P><LIST TYPE="NDASH"><ITEM><P>να απορρίψει την προσφυγή κατά τα λοιπά, και</P></ITEM><ITEM><P>να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.</P></ITEM></LIST></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0017"><NO.P>17.</NO.P><TXT>Οι διάδικοι διατύπωσαν γραπτώς τις παρατηρήσεις τους με τα υπομνήματά τους.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><?PAGE NO="6"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">IV.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Νομική εκτίμηση</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0018"><NO.P>18.</NO.P><TXT>Η διαδικασία λόγω παραβάσεως αφορά το ζήτημα αν, σε δέκα συνολικά σουηδικούς οικισμούς, τηρήθηκαν δύο υποχρεώσεις τις οποίες επιβάλλει η οδηγία 91/271, ήτοι, αφενός, η υποχρέωση δευτεροβάθμιας επεξεργασίας που προβλέπεται στο άρθρο 4 (κατωτέρω υπό Α) και, αφετέρου, η υποχρέωση αυστηρότερης επεξεργασίας που προβλέπεται στο άρθρο 5 (κατωτέρω υπό Β). Επιπλέον, η Επιτροπή προσάπτει στη Σουηδία ότι δεν συνεργάστηκε καλόπιστα μαζί της, επειδή δεν προσκόμισε ορισμένα στοιχεία (κατωτέρω υπό Γ).</TXT></NP.ECR><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Α.</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Το άρθρο 4 της οδηγίας 91/271 – δευτεροβάθμια επεξεργασία των λυμάτων</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0019"><NO.P>19.</NO.P><TXT>Η Επιτροπή προβάλλει παράβαση των άρθρων 4, 10 και 15 της οδηγίας 91/271 όσον αφορά έξι οικισμούς, ήτοι τους Lycksele, Malå, Pajala, Mockfjärd, Robertsfors και Tänndalen.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0020"><NO.P>20.</NO.P><TXT>Κατά το άρθρο 4, παράγραφος 1, δεύτερη περίπτωση, της οδηγίας, τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε, σε οικισμούς με μονάδες ισοδύναμου πληθυσμού (ι.π.) μεταξύ <FT TYPE="NUMBER">10000</FT> και <FT TYPE="NUMBER">15000</FT>, τα αστικά λύματα που διοχετεύονται σε αποχετευτικά δίκτυα να υποβάλλονται, πριν από την απόρριψή τους, σε δευτεροβάθμια ή σε ισοδύναμη επεξεργασία. Η υποχρέωση αυτή αφορά, στην υπό κρίση υπόθεση, τον οικισμό Lycksele. Η ίδια υποχρέωση ισχύει, κατά το άρθρο 4, παράγραφος 1, τρίτη περίπτωση, της οδηγίας 91/271, για τους οικισμούς με ι.π. από <FT TYPE="NUMBER">2000</FT> έως <FT TYPE="NUMBER">10000</FT>, όσον αφορά τα λύματα που απορρίπτονται σε γλυκά ύδατα και σε εκβολές ποταμών. Η περίπτωση αυτή αφορά, στην υπό κρίση υπόθεση, τους οικισμούς Malå, Mockfjärd, Pajala, Robertsfors και Tänndalen.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0021"><NO.P>21.</NO.P><TXT>Το άρθρο 4, παράγραφος 3, της οδηγίας 91/271 παραπέμπει, προς διευκρίνιση των απαιτήσεων σχετικά με την επεξεργασία των λυμάτων, στο παράρτημα Ι, σημείο Β, το οποίο, στο σημείο Β, 2, παραπέμπει περαιτέρω στον πίνακα 1 του ίδιου παραρτήματος. Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι οι <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0012" ID="QS0012"/>βιο[χημικές] ανάγκες σε οξυγόνο<QUOT.END REF.START="QS0012" CODE="00BB" ID="QE0012"/> των απορρίψεων από σταθμούς επεξεργασίας αστικών λυμάτων που υπόκεινται στις διατάξεις των άρθρων 4 και 5 της οδηγίας πρέπει να περιοριστούν κατ’ ανώτατο στα 25 mg/l οξυγόνου ή να μειωθούν κατά 70 % τουλάχιστον ανάλογα προς το φορτίο των εισρεόντων λυμάτων των σταθμών αυτών, καθώς και ότι οι <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0013" ID="QS0013"/>χημικές ανάγκες σε οξυγόνο<QUOT.END REF.START="QS0013" CODE="00BB" ID="QE0013"/> των εν λόγω απορρίψεων δεν πρέπει να υπερβαίνουν τα 125 mg/l οξυγόνου ή πρέπει να μειωθούν κατά 75 % ανάλογα προς το φορτίο των εισρεόντων λυμάτων των σταθμών<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0003"><P>Πρβλ. έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής με τίτλο <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0014" ID="QS0014"/>Evaluation of the Council Directive 91/271/EEC of <DATE ISO="19910521">21 May 1991</DATE>, concerning urban waste-water treatment<QUOT.END REF.START="QS0014" CODE="00BB" ID="QE0014"/>, SWD(2019) 70l final, σ. 3, λήμματα <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0015" ID="QS0015"/>Biochemical oxygen demand<QUOT.END REF.START="QS0015" CODE="00BB" ID="QE0015"/> και <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0016" ID="QS0016"/>Chemical oxygen demand<QUOT.END REF.START="QS0016" CODE="00BB" ID="QE0016"/>.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0022"><NO.P>22.</NO.P><TXT>Μολονότι η Επιτροπή δεν έχει περιλάβει τον οικισμό Töreboda στο αίτημα της προσφυγής της που αφορά τα άρθρα 4, 10 και 15 της οδηγίας 91/271, ωστόσο, στο πλαίσιο του αιτήματος που αφορά τα άρθρα 5, 10 και 15, επικρίνει και εκεί τις υπέρμετρες βιοχημικές ανάγκες σε οξυγόνο. Οι αντίστοιχες απαιτήσεις του παραρτήματος I, πίνακας 1, ισχύουν, βάσει του παραρτήματος Ι, σημείο Β, 2, και σε σχέση με το άρθρο 5. Λόγω της θεματικής εγγύτητας, θα εξετάσω τον ισχυρισμό αυτόν στο παρόν τμήμα Α.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0023"><NO.P>23.</NO.P><TXT>Κατά το άρθρο 10 της οδηγίας 91/271, προκειμένου να πληρωθούν οι απαιτήσεις του άρθρου 4, τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι σταθμοί επεξεργασίας αστικών λυμάτων να σχεδιάζονται, να κατασκευάζονται, να λειτουργούν και να συντηρούνται με τρόπο που να εξασφαλίζει επαρκείς αποδόσεις υπό όλες τις συνήθεις τοπικές κλιματικές συνθήκες.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="7"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0024"><NO.P>24.</NO.P><TXT>Τέλος, το άρθρο 15, παράγραφος 1, πρώτη περίπτωση, και το παράρτημα I, σημείο Δ, της οδηγίας 91/271 ρυθμίζουν τις διαδικασίες ελέγχου. Το παράρτημα I, σημείο Δ, 3, προβλέπει, για τους οικισμούς με ι.π. μεταξύ <FT TYPE="NUMBER">10000</FT> και <FT TYPE="NUMBER">49999</FT>, ήτοι, εν προκειμένω, για τους οικισμούς Lycksele και Töreboda, δώδεκα δείγματα. Για τους οικισμούς με ι.π. μεταξύ <FT TYPE="NUMBER">2000</FT> και <FT TYPE="NUMBER">9999</FT>, ήτοι για τους λοιπούς πέντε οικισμούς, απαιτούνται, κατά το πρώτο έτος λειτουργίας του σταθμού επεξεργασίας λυμάτων, τουλάχιστον δώδεκα δείγματα. Κατά τη διάρκεια των επόμενων ετών, αρκούν τέσσερα δείγματα, εκτός αν ένα από τα δείγματα του προηγούμενου έτους δεν πληρούσε τις απαιτήσεις. Στην περίπτωση αυτή, λαμβάνονται δώδεκα δείγματα. Σε όλες τις περιπτώσεις, τα δείγματα λαμβάνονται σε τακτά χρονικά διαστήματα. Επιπλέον, το παράρτημα I, πίνακας 3, καθορίζει τον αριθμό των δειγμάτων που μπορούν να παρεκκλίνουν από τις οριακές τιμές ανάλογα με τον αριθμό των λαμβανόμενων δειγμάτων.</TXT></NP.ECR><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="ITALIC">1.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Οι οικισμοί Lycksele, Malå και Pajala – αναμφισβήτητες παραβάσεις</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0025"><NO.P>25.</NO.P><TXT>Οι μετέχοντες στη διαδικασία δεν αμφισβητούν ότι οι χημικές ανάγκες σε οξυγόνο των υδάτων στα σημεία εξόδου των σταθμών επεξεργασίας λυμάτων των οικισμών Lycksele, Malå και Pajala υπερβαίνουν τα επιτρεπόμενα –βάσει του άρθρου 4, παράγραφος 3, και του παραρτήματος I, σημείο B, της οδηγίας 91/271– όρια. Στην περίπτωση του οικισμού Lycksele, το ίδιο ισχύει και για τις βιοχημικές ανάγκες σε οξυγόνο.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0026"><NO.P>26.</NO.P><TXT>Οι εν λόγω σχετικές με την απόδοση παραβάσεις του άρθρου 4 της οδηγίας 91/271 συνεπάγονται αναπόφευκτα και παράβαση του άρθρου 10, δεδομένου ότι οι εν λόγω σταθμοί επεξεργασίας λυμάτων προδήλως δεν σχεδιάστηκαν, κατασκευάστηκαν, λειτούργησαν και συντηρήθηκαν με τρόπο που να εξασφαλίζει επαρκείς αποδόσεις υπό όλες τις συνήθεις τοπικές κλιματικές συνθήκες, ώστε να πληρούν τις απαιτήσεις του άρθρου 4.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0027"><NO.P>27.</NO.P><TXT>Κατά το μέτρο αυτό, η προσφυγή της Επιτροπής πρέπει να θεωρηθεί βάσιμη.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0028"><NO.P>28.</NO.P><TXT>Αντιθέτως, η Επιτροπή δεν απέδειξε ότι τα δείγματα των λυμάτων στους εν λόγω οικισμούς αντέβαιναν στο άρθρο 15 της οδηγίας 91/271. Επομένως, κατά το μέτρο αυτό, η προσφυγή είναι αβάσιμη.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="ITALIC">2.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Οι οικισμοί Malå και Pajala – βιοχημικές ανάγκες σε οξυγόνο</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0029"><NO.P>29.</NO.P><TXT>Δεν αμφισβητείται επίσης ότι οι βιοχημικές ανάγκες σε οξυγόνο των υδάτων στο σημείο εξόδου των σταθμών επεξεργασίας λυμάτων των οικισμών Malå και Pajala υπερβαίνουν τις τιμές του άρθρου 4, παράγραφος 3, και του παραρτήματος I, σημείο B, της οδηγίας 91/271, ήτοι η απόδοση του σταθμού επεξεργασίας λυμάτων είναι υπερβολικά χαμηλή.</TXT></NP.ECR><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="ITALIC">α)</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Η εξομοίωση με τους τόπους που βρίσκονται σε ορεινές περιοχές</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0030"><NO.P>30.</NO.P><TXT>Εντούτοις, η Σουηδία επικαλείται το άρθρο 4, παράγραφος 2, της οδηγίας 91/271 για να δικαιολογήσει τις εν λόγω υπερβάσεις. Κατά τη διάταξη αυτή, τα αστικά λύματα που απορρίπτονται σε ύδατα ορεινών περιοχών (υψομέτρου άνω των <FT TYPE="NUMBER">1500</FT> μέτρων), όπου, λόγω των χαμηλών θερμοκρασιών, η βιολογική επεξεργασία είναι δυσεφάρμοστη, μπορούν να υποβάλλονται σε λιγότερο αυστηρή επεξεργασία από εκείνη που ορίζεται στην παράγραφο 1, εφόσον λεπτομερείς μελέτες αποδεικνύουν ότι οι εν λόγω απορρίψεις δεν επηρεάζουν δυσμενώς το περιβάλλον.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="8"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0031"><NO.P>31.</NO.P><TXT>Μολονότι οι οικισμοί Malå και Pajala δεν βρίσκονται σε ορεινές περιοχές, η Σουηδία υποστηρίζει, χωρίς να έχει αντικρουστεί, ότι οι κλιματολογικές συνθήκες στη βόρεια αυτή περιοχή της χώρας καθιστούν εξίσου δυσεφάρμοστη τη βιολογική επεξεργασία των λυμάτων όπως στις ορεινές περιοχές της Ένωσης. Η Σουηδία συνάγει εξ αυτού ότι το άρθρο 4, παράγραφος 2, της οδηγίας 91/271 εφαρμόζεται στους εν λόγω οικισμούς.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0032"><NO.P>32.</NO.P><TXT>Παρά την αντίθετη άποψη της Σουηδίας, το ανωτέρω συμπέρασμα δεν μπορεί να συναχθεί στο πλαίσιο της ερμηνείας του άρθρου 4, παράγραφος 2, της οδηγίας 91/271, δεδομένου ότι το πεδίο εφαρμογής της εν λόγω διάταξης, σε όλες τις γλωσσικές αποδόσεις της, περιορίζεται στις σαφώς προσδιοριζόμενες ορεινές περιοχές υψομέτρου άνω των <FT TYPE="NUMBER">1500</FT> μέτρων. Στην πραγματικότητα, η άποψη της Σουηδίας αγνοεί, εν τέλει, πλήρως τη γεωγραφική προϋπόθεση του άρθρου 4, παράγραφος 2. Υποστηρίζει ότι οπουδήποτε είναι δυσεφάρμοστη η βιολογική επεξεργασία των λυμάτων λόγω των χαμηλών θερμοκρασιών θα έπρεπε να επιτρέπεται λιγότερο αποτελεσματική επεξεργασία, εφόσον αποδεικνύεται, βάσει εμπεριστατωμένων μελετών, ότι η απόρριψη των υδάτων αυτών δεν θα βλάψει το περιβάλλον. Επομένως, η Σουηδία ζητεί contra legem ερμηνεία και προβάλλει, ως εκ τούτου, εμμέσως ένσταση μερικής ακυρότητας του άρθρου 4, παράγραφος 2, όσον αφορά την προϋπόθεση ότι πρέπει να πρόκειται για τόπο σε ορεινή περιοχή<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0004"><P>Πρβλ. αποφάσεις της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20201001">1ης Οκτωβρίου 2020</DATE>, <NAME.CASE>Entoma</NAME.CASE> (<NO.CASE>C-526/19</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2020:769">EU:C:2020:769</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0043">43</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), και της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20201217">17ης Δεκεμβρίου 2020</DATE>, <NAME.CASE>De Masi και Βαρουφάκης κατά ΕΚΤ</NAME.CASE> (<NO.CASE>C-342/19 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2020:1035">EU:C:2020:1035</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0035">35</REF.NP.ECR> και <REF.NP.ECR REF="NP0036">36</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>). Βλ. επίσης, για την έννοια της διάταξης, αποφάσεις της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20051124">24ης Νοεμβρίου 2005</DATE> (<NAME.CASE>Deutsches Milch-Kontor</NAME.CASE>, <NO.CASE>C-136/04</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2005:716">EU:C:2005:716</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0032">32</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), και της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20191219">19ης Δεκεμβρίου 2019</DATE>, <NAME.CASE>Puppinck κ.λπ. κατά Επιτροπής</NAME.CASE> (<NO.CASE>C-418/18 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2019:1113">EU:C:2019:1113</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0076">76</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0033"><NO.P>33.</NO.P><TXT>Μολονότι κανόνες υπέρτερης τυπικής ισχύος συνηγορούν υπέρ της ένστασης αυτής (κατωτέρω υπό βʹ), ωστόσο τα κράτη μέλη δεν μπορούν με τέτοια επιχειρήματα να κλονίσουν το κύρος του παραγώγου δικαίου στο πλαίσιο της διαδικασίας λόγω παραβάσεως (κατωτέρω υπό γʹ).</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="ITALIC">β)</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Κανόνες υπέρτερης τυπικής ισχύος</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0034"><NO.P>34.</NO.P><TXT>Ο περιορισμός της εφαρμογής του άρθρου 4, παράγραφος 2, της οδηγίας 91/271 μόνο στις ορεινές περιοχές ενδέχεται να αντιβαίνει σε κανόνες υπέρτερης τυπικής ισχύος. Συγκεκριμένα, βάσει του άρθρου 4, παράγραφος 2, πρώτη περίοδος, ΣΕΕ, η Ένωση σέβεται την ισότητα των κρατών μελών ενώπιον των Συνθηκών. Εξάλλου, από το άρθρο 191, παράγραφος 3, δεύτερη περίπτωση, ΣΛΕΕ προκύπτει ότι η Ένωση, κατά την εκπόνηση της πολιτικής της στον τομέα του περιβάλλοντος, λαμβάνει υπόψη τις συνθήκες του περιβάλλοντος στις διάφορες περιοχές της Ένωσης.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0035"><NO.P>35.</NO.P><TXT>Μολονότι το Δικαστήριο δεν έχει ακόμη διευκρινίσει την ερμηνεία που πρέπει να δοθεί στην ισότητα μεταξύ των κρατών μελών, ωστόσο πρέπει να γίνει δεκτό ότι η νομολογία σχετικά με την αρχή της ίσης μεταχείρισης ισχύει και υπέρ των κρατών μελών. Η αρχή αυτή επιτάσσει να μην αντιμετωπίζονται κατά διαφορετικό τρόπο όμοιες καταστάσεις ούτε καθ’ όμοιο τρόπο διαφορετικές καταστάσεις, εκτός αν μια τέτοιου είδους αντιμετώπιση δικαιολογείται αντικειμενικά<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0005"><P>Αποφάσεις της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19771019">19ης Οκτωβρίου 1977</DATE>, <NAME.CASE>Ruckdeschel κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>117/76 και 16/77</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1977:160">EU:C:1977:160</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0007">7</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20070503">3ης Μαΐου 2007</DATE>, <NAME.CASE>Advocaten voor de Wereld</NAME.CASE> (<NO.CASE>C-303/05</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2007:261">EU:C:2007:261</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0056">56</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20110512">12ης Μαΐου 2011</DATE>, <NAME.CASE>Λουξεμβούργο κατά Κοινοβουλίου και Συμβουλίου</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑176/09</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:290">EU:C:2011:290</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0031">31</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), και της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20201208">8ης Δεκεμβρίου 2020</DATE>, <NAME.CASE>Πολωνία κατά Κοινοβουλίου και Συμβουλίου</NAME.CASE> (<NO.CASE>C-626/18</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2020:1000">EU:C:2020:1000</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0093">93</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0036"><NO.P>36.</NO.P><TXT>Ο περιορισμός της εφαρμογής της προβλεπόμενης στο άρθρο 4, παράγραφος 2, της οδηγίας 91/271 εξαίρεσης μόνο στους ρητώς μνημονευόμενους τόπους στις ορεινές περιοχές ενέχει τον κίνδυνο άνισης μεταχείρισης μεταξύ των κρατών μελών, η οποία δεν θα ήταν συμβατή με τις<?PAGE NO="9"?> ανωτέρω αρχές. Τόποι που βρίσκονται σε ορισμένα κράτη μέλη θα απαλλάσσονται από την υποχρέωση πλήρωσης απαιτήσεων, ενώ τόποι σε άλλα κράτη μέλη δεν θα απαλλάσσονται, μολονότι οι περιβαλλοντικές συνθήκες που πρέπει να ληφθούν υπόψη δημιουργούν, σε αμφότερες τις περιπτώσεις, παρόμοιες δυσχέρειες όσον αφορά την πλήρωση των απαιτήσεων αυτών και η παρέκκλιση προϋποθέτει την απουσία δυσμενών επιπτώσεων στο περιβάλλον.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0037"><NO.P>37.</NO.P><TXT>Εν προκειμένω, παρέλκει η εξέταση του ζητήματος κατά πόσον οι πολίτες, οι επιχειρήσεις ή οι ΜΚΟ, που υπόκεινται στο δίκαιο της Ένωσης, μπορούν, σε τέτοιες περιπτώσεις, να επικαλεστούν την ισότητα των κρατών ή την αρχή της ίσης μεταχείρισης.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="ITALIC">γ)</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Επί των αντιρρήσεων των κρατών μελών</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0038"><NO.P>38.</NO.P><TXT>Σε κάθε περίπτωση, κράτος μέλος δεν μπορεί να αμφισβητήσει, μετά τη λήξη της προθεσμίας άσκησης προσφυγής ακυρώσεως, τη νομιμότητα πράξης που θεσπίστηκε από τον νομοθέτη της Ένωσης και κατέστη απρόσβλητη έναντι του κράτους αυτού. Ως εκ τούτου, κατά πάγια νομολογία, δεν μπορεί να επικαλεστεί ως μέσο άμυνας κατά προσφυγής λόγω παραβάσεως που αφορά παραβίαση οδηγίας την έλλειψη νομιμότητας της οδηγίας αυτής<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0006"><P>Αποφάσεις της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19921027">27ης Οκτωβρίου 1992</DATE>, <NAME.CASE>Επιτροπή κατά Γερμανίας</NAME.CASE> (<NO.CASE>C-74/91</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1992:409">EU:C:1992:409</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0010">10</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20060706">6ης Ιουλίου 2006</DATE>, <NAME.CASE>Επιτροπή κατά Πορτογαλίας</NAME.CASE> (<NO.CASE>C-53/05</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2006:448">EU:C:2006:448</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0030">30</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), και της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20100729">29ης Ιουλίου 2010</DATE>, <NAME.CASE>Επιτροπή κατά Αυστρίας</NAME.CASE> (<NO.CASE>C-189/09</NO.CASE>, μη δημοσιευθείσα, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2010:455">EU:C:2010:455</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0015">15</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Εξάλλου, για τους ίδιους λόγους, η Επιτροπή κωλύεται επίσης να συνεχίσει διαδικασία λόγω παραβάσεως που αφορά παραβίαση του πρωτογενούς δικαίου, όταν τα εθνικά μέτρα δεν συνάδουν προς το προσβαλλόμενο παράγωγο δίκαιο<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0007"><P>Απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20041005">5ης Οκτωβρίου 2004</DATE>, <NAME.CASE>Επιτροπή κατά Ελλάδας</NAME.CASE> (<NO.CASE>C-475/01</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2004:585">EU:C:2004:585</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0017">17</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> επ.).</P></NOTE>. Ούτε άλλοι διάδικοι μπορούν να επικαλεστούν παρεμπιπτόντως την ακυρότητα πράξης του δικαίου της Ένωσης αν, πέραν πάσης αμφιβολίας, είχαν δικαίωμα να ζητήσουν την ακύρωσή της μέσω ευθείας προσφυγής<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0008"><P>Αποφάσεις της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19940309">9ης Μαρτίου 1994</DATE>, <NAME.CASE>TWD Textilwerke Deggendorf</NAME.CASE> (<NO.CASE>C-188/92</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1994:90">EU:C:1994:90</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0017">17</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), και της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20180725">25ης Ιουλίου 2018</DATE>, <NAME.CASE>Georgsmarienhütte κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C-135/16</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:582">EU:C:2018:582</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0017">17</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0039"><NO.P>39.</NO.P><TXT>Το Δικαστήριο στηρίζει την ανωτέρω νομολογία στο σύστημα δικαστικής προστασίας που καθιερώνουν οι Συνθήκες και, ειδικότερα, στον σκοπό που επιδιώκεται με την προθεσμία άσκησης προσφυγής, ο οποίος συνίσταται στην εμπέδωση της ασφάλειας δικαίου. Ο περιορισμός των ισχυρισμών που δύνανται να προβάλλουν τα κράτη μέλη και η Επιτροπή δικαιολογείται όμως επίσης από το γεγονός ότι αυτά συμμετέχουν ουσιωδώς στη διαμόρφωση του δικαίου της Ένωσης και απολαύουν, βάσει του άρθρου 263, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, προνομιακής θέσης όσον αφορά τον δικαστικό έλεγχό του.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0040"><NO.P>40.</NO.P><TXT>Ως εκ τούτου, τα κράτη μέλη φέρουν την ευθύνη να αποτρέπουν, ήδη στο πλαίσιο της νομοθετικής διαδικασίας, τις παραβιάσεις της αρχής της ισότητας των κρατών ή να τις προσβάλλουν άμεσα, αμέσως μετά τη θέσπιση των οικείων πράξεων, ενώπιον του Δικαστηρίου. Σε περίπτωση που δεν το πράττουν, θα αντέβαινε στο σύστημα δικαστικής προστασίας της Ένωσης το να διορθώνει το Δικαστήριο τις υποχρεώσεις που υπέχουν τα κράτη μέλη από το δίκαιο της Ένωσης, προς όφελός τους, μεταγενέστερα, στο πλαίσιο διαδικασιών λόγω παραβάσεως, μέσω ερμηνείας που βαίνει πέραν του γράμματος της οικείας πράξης.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0041"><NO.P>41.</NO.P><TXT>Βεβαίως, η Σουηδία δεν μετέσχε στη νομοθετική διαδικασία θέσπισης της οδηγίας 91/271 αλλά προσχώρησε στην Ένωση μεταγενέστερα. Ωστόσο, όταν προσχώρησε, η Σουηδία ενέκρινε ρητώς την οδηγία 91/271, συμπεριλαμβανομένου του άρθρου 4, παράγραφος 2, και παρέλειψε να μεριμνήσει ώστε η ρύθμιση να προσαρμοστεί στις περιβαλλοντικές συνθήκες του απώτατου<?PAGE NO="10"?> Βορρά<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0009"><P>Ομοίως, στην περίπτωση της εφαρμογής της οδηγίας 91/271 στα κράτη του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου, ιδίως στη Νορβηγία και στην Ισλανδία, προδήλως δεν κρίθηκε σκόπιμο να επεκταθεί η εφαρμογή της εξαίρεσης του άρθρου 4, παράγραφος 2, της οδηγίας 91/271 στους οικισμούς που βρίσκονται στον απώτατο Βορρά. Βλ. άρθρο 74 και παράρτημα XX, σημείο 13, της Συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="001" PAGE.FIRST="496" DATE.PUB="1994">ΕΕ 1994, L 1, σ. 496</REF.DOC.OJ>).</P></NOTE>. Το ότι ήταν δυνατόν να πραγματοποιηθούν τέτοιες προσαρμογές το καταδεικνύουν, για παράδειγμα, οι εδαφικές εξαιρέσεις από την προστασία του κάστορα (Castor Fiber) και του λύκου (Canis lupu<HT TYPE="ITALIC">s</HT>) στο πλαίσιο της οδηγίας για τους οικοτόπους<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0010"><P>Παράρτημα I, τμήμα VIII. E. αριθ. 4, στοιχείο δʹ, σημείο 1, της Πράξης περί των όρων προσχωρήσεως του Βασιλείου της Νορβηγίας, της Δημοκρατίας της Αυστρίας, της Δημοκρατίας της Φινλανδίας και του Βασιλείου της Σουηδίας και των προσαρμογών των Συνθηκών επί των οποίων βασίζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση (<REF.DOC.OJ COLL="C" NO.OJ="241" PAGE.FIRST="175" DATE.PUB="1994">ΕΕ 1994, C 241, σ. 175</REF.DOC.OJ>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0042"><NO.P>42.</NO.P><TXT>Συνεπώς, μολονότι δεν έχει ακόμη πραγματοποιηθεί τέτοια προσαρμογή, η Σουηδία, ως μέλος του Συμβουλίου, εξακολουθεί πάντως να μπορεί να λάβει την πρωτοβουλία να προκαλέσει την προσαρμογή αυτή. Πέρα από ανεπίσημες επαφές με την Επιτροπή<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0011"><P>Πρβλ. έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής με τίτλο <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0017" ID="QS0017"/>Αξιολόγηση της οδηγίας 91/271/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19910521">21ης Μαΐου 1991</DATE>, για την επεξεργασία των αστικών λυμάτων<QUOT.END REF.START="QS0017" CODE="00BB" ID="QE0017"/> [SWD(2019) 700, σ. 167].</P></NOTE>, η Σουηδία μπορεί, ειδικότερα, να παρωθήσει το Συμβούλιο να καλέσει την Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 241 ΣΛΕΕ, να διεξαγάγει πρόσφορες έρευνες και να υποβάλει κατάλληλες προτάσεις.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0043"><NO.P>43.</NO.P><TXT>Στο εν λόγω πλαίσιο, είναι σαφώς ευχερέστερο από ό,τι στο πλαίσιο μιας δικαστικής διαδικασίας να εκτιμηθούν οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις της διεύρυνσης του πεδίου εφαρμογής της εξαίρεσης του άρθρου 4, παράγραφος 2, της οδηγίας 91/271 ώστε να περιλαμβάνει και τον απώτατο Βορρά. Κατ’ αυτόν τον τρόπο θα μπορούσαν επίσης να προσδιορισθούν με ακρίβεια οι οικείες περιφέρειες. Τούτο διότι η ερμηνεία της διάταξης από τη Σουηδία δημιουργεί μεγάλες δυσχέρειες όσον αφορά την οριοθέτηση των καλυπτόμενων περιοχών. Ποιοι βόρειοι τόποι αντιστοιχούν στις περιοχές με υψόμετρο άνω των <FT TYPE="NUMBER">1500</FT> μέτρων;</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0044"><NO.P>44.</NO.P><TXT>Επομένως, ο αποκλειστικός χαρακτήρας της προθεσμίας άσκησης προσφυγής είναι όχι μόνον επιβεβλημένος για λόγους ασφάλειας δικαίου, αλλά και προσήκων. Συνεπώς, το επιχείρημα της Σουηδίας το οποίο στηρίζεται στο άρθρο 4, παράγραφος 2, της οδηγίας 91/271 πρέπει να απορριφθεί.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="ITALIC">δ)</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Ενδιάμεσο συμπέρασμα</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0045"><NO.P>45.</NO.P><TXT>Κατά συνέπεια, η Σουηδία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 4 και 10 της οδηγίας 91/271 επίσης και όσον αφορά τις βιοχημικές ανάγκες σε οξυγόνο των υδάτων στο σημείο εξόδου του σταθμού επεξεργασίας λυμάτων των οικισμών Malå και Pajala.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="ITALIC">3.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Ο οικισμός Mockfjärd – μη τακτική δειγματοληψία</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0046"><NO.P>46.</NO.P><TXT>Στον οικισμό Mockfjärd, τα αποτελέσματα των δειγματοληψιών συνάδουν με το άρθρο 4 και το παράρτημα Ι της οδηγίας 91/271. Βεβαίως, μεταξύ της 11ης Ιανουαρίου και της <DATE ISO="20181227">27ης Δεκεμβρίου 2018</DATE>, τρία από τα 19 δείγματα καταδείκνυαν υπέρμετρες βιοχημικές ανάγκες σε οξυγόνο και ένα από τα 17 δείγματα καταδείκνυε υπέρμετρες χημικές ανάγκες σε οξυγόνο<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0012"><P>Παράρτημα 8 του δικογράφου της προσφυγής, σ. 1133.</P></NOTE>. Ωστόσο, βάσει του παραρτήματος Ι, πίνακας 3, επί 17 έως 28 δειγμάτων ετησίως επιτρέπονται μέχρι τρεις αποκλίσεις.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0047"><NO.P>47.</NO.P><TXT>Εντούτοις, κανένα δείγμα δεν ελήφθη μεταξύ της 16ης Μαΐου και της <DATE ISO="20181018">18ης Οκτωβρίου 2018</DATE>. Η Επιτροπή συνάγει εξ αυτού παράβαση των άρθρων 4, 10 και 15 της οδηγίας 91/271.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="11"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0048"><NO.P>48.</NO.P><TXT>Το εν λόγω κενό δειγματοληψιών δεν συνάδει με το άρθρο 15 και με το παράρτημα Ι, σημείο Δ, 3, της οδηγίας 91/271, καθόσον οι διατάξεις αυτές προβλέπουν ότι τα δείγματα πρέπει να λαμβάνονται σε τακτά χρονικά διαστήματα. Τα χρονικά διαστήματα δεν είναι όμως τακτικά όταν όλα τα δείγματα λαμβάνονται κατά τη διάρκεια περιόδου επτά μηνών, ενώ επί πέντε μήνες δεν λαμβάνεται κανένα δείγμα. Το ίδιο ισχύει και όταν η υποχρέωση τακτικών δειγματοληψιών περιορίζεται στον ελάχιστο αριθμό των τεσσάρων υποχρεωτικών δειγμάτων τα οποία έπρεπε να ληφθούν, στην περίπτωση του οικισμού Mockfjärd, το 2018.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0049"><NO.P>49.</NO.P><TXT>Η Επιτροπή υποστηρίζει την άποψη ότι από τα ανωτέρω προκύπτει αναπόφευκτα παράβαση των περιλαμβανόμενων στα άρθρα 4 και 10 της οδηγίας 91/271 κανόνων περί επεξεργασίας, επειδή, χωρίς την τακτική πραγματοποίηση δειγματοληψιών καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, δεν διαθέτει τις αναγκαίες πληροφορίες για να διαπιστώσει την πλήρωση των εν λόγω απαιτήσεων.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0050"><NO.P>50.</NO.P><TXT>Ωστόσο, η άποψη αυτή δεν είναι πειστική. Εξέθεσα ήδη ότι η λήψη δειγμάτων δεν αποτελεί προϋπόθεση για την τήρηση των άρθρων 4 και 10 της οδηγίας 91/271, αλλά μέσο για την απόδειξη της τήρησης ή της παράβασης των διατάξεων αυτών<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0013"><P>Προτάσεις μου στην υπόθεση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Επιτροπή κατά Πορτογαλίας</NAME.CASE> (<NO.CASE>C-557/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:119">EU:C:2016:119</NO.ECLI>, σημεία <REF.NP.ECR REF="NP0029">29</REF.NP.ECR> έως <REF.NP.ECR REF="NP0031">31</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>). Πρβλ., επίσης, απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20170914">14ης Σεπτεμβρίου 2017</DATE>, <NAME.CASE>Επιτροπή κατά Ελλάδας</NAME.CASE> (<NO.CASE>C-320/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:678">EU:C:2017:678</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0034">34</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), και προτάσεις του γενικού εισαγγελέα M. Bobek στην υπόθεση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Επιτροπή κατά Ελλάδας</NAME.CASE> (<NO.CASE>C-320/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:246">EU:C:2017:246</NO.ECLI>, σημείο <REF.NP.ECR REF="NP0057">57</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Αυτός είναι ακριβώς ο λόγος που το Δικαστήριο, σε μια υπόθεση, έκρινε ότι ένα μόνο δείγμα αρκούσε για να γίνει δεκτή η ικανοποιητική απόδοση του επίμαχου σταθμού επεξεργασίας λυμάτων<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0014"><P>Απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160128">28ης Ιανουαρίου 2016</DATE>, <NAME.CASE>Επιτροπή κατά Πορτογαλίας</NAME.CASE> (<NO.CASE>C-398/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:61">EU:C:2016:61</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0039">39</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0051"><NO.P>51.</NO.P><TXT>Εντούτοις, το πρόγραμμα δειγματοληψιών που προβλέπεται στο άρθρο 15 και στο παράρτημα Ι της οδηγίας 91/271 παρέχει σημαντικές ενδείξεις που συμβάλλουν στην εκτίμηση αν ορισμένος σταθμός επεξεργασίας λυμάτων πληροί τις απαιτήσεις των άρθρων 4 και 10 της οδηγίας 91/271. Αν, για παράδειγμα, κατά τη διάρκεια συγκεκριμένων χρονικών διαστημάτων του έτους, τα δείγματα ενός σταθμού παρουσιάζουν κατά κανόνα υπερβάσεις των ορίων οφειλόμενες σε εξωτερικές συνθήκες, όπως στον καιρό ή στη διαμονή πολλών τουριστών, θα πρέπει να συναχθεί το συμπέρασμα ότι η απόδοση του σταθμού δεν πληροί τις απαιτήσεις δευτερεύουσας επεξεργασίας των άρθρων 4 και 10 της οδηγίας.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0052"><NO.P>52.</NO.P><TXT>Το γεγονός ότι ορισμένα επιμέρους δείγματα που ελήφθησαν κατά τη διάρκεια άλλων περιόδων πληρούν τις απαιτήσεις δεν αρκεί για να αποδυναμώσει την ένδειξη αυτή. Συγκεκριμένα, για την τήρηση του άρθρου 4 της οδηγίας 91/271 δεν αρκεί ένας σταθμός να εξασφαλίζει επαρκή επεξεργασία σε ορισμένες ημερομηνίες ή κατά τη διάρκεια ορισμένων περιόδων. Αντιθέτως, υπό την επιφύλαξη ορισμένων εξαιρετικά σπάνιων περιπτώσεων, ο σταθμός πρέπει <HT TYPE="ITALIC">πάντοτε</HT> να διασφαλίζει την επαρκή επεξεργασία των λυμάτων. Το άρθρο 10 της οδηγίας 91/271 απαιτεί, ακριβώς για τον λόγο αυτόν, οι σταθμοί να μπορούν να ανταποκρίνονται στις εποχιακές διακυμάνσεις του φορτίου και στις συνήθεις τοπικές κλιματικές συνθήκες.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0053"><NO.P>53.</NO.P><TXT>Συναφώς, το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι αντιβαίνει στο άρθρο 4 της οδηγίας 91/271 το να απορρίπτουν πολύ συχνά οι οικείοι σταθμοί επεξεργασίας λυμάτων και τα αποχετευτικά δίκτυα στο νερό μη επεξεργασμένα λύματα από τους αγωγούς υπερχείλισης<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0015"><P>Αποφάσεις της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20121018">18ης Οκτωβρίου 2012</DATE>, <NAME.CASE>Επιτροπή κατά Ηνωμένου Βασιλείου</NAME.CASE> (<NO.CASE>C-301/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:633">EU:C:2012:633</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0085">85</REF.NP.ECR>, <REF.NP.ECR REF="NP0086">86</REF.NP.ECR> και <REF.NP.ECR REF="NP0093">93</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), και της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20170504">4ης Μαΐου 2017</DATE>, <NAME.CASE>Επιτροπή κατά Ηνωμένου Βασιλείου</NAME.CASE> (<NO.CASE>C-502/15</NO.CASE>, μη δημοσιευθείσα, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:334">EU:C:2017:334</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0044">44</REF.NP.ECR> έως <REF.NP.ECR REF="NP0046">46</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Δεν ασκεί επιρροή επί του ζητήματος αυτού αν υφίστανται δείγματα που αποδεικνύουν επαρκή απόδοση σε άλλα χρονικά σημεία.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="12"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0054"><NO.P>54.</NO.P><TXT>Υπό το πρίσμα αυτό, το κενό δειγματοληψιών αποτελεί ένδειξη περί του ότι ο σταθμός επεξεργασίας λυμάτων του οικισμού Mockfjärd, μεταξύ Μαΐου και Οκτωβρίου 2018, δεν πληρούσε τις απαιτήσεις των άρθρων 4 και 10 της οδηγίας 91/271. Μια περαιτέρω ένδειξη που συνηγορεί υπέρ της μη πλήρωσης της απαίτησης αυτής συνίσταται στο γεγονός ότι η Σουηδία αποδίδει το κενό δειγματοληψιών στην πραγματοποίηση εργασιών ανακατασκευής στον σταθμό επεξεργασίας λυμάτων. Δεν θα προκαλούσε έκπληξη αν για τον λόγο αυτόν μειώθηκε η απόδοση του σταθμού επεξεργασίας.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0055"><NO.P>55.</NO.P><TXT>Ωστόσο, η Επιτροπή δεν ζητεί από το Δικαστήριο να διαπιστώσει ότι η απόδοση του σταθμού επεξεργασίας λυμάτων του οικισμού Mockfjärd δεν πληρούσε τις απαιτήσεις μεταξύ Μαΐου και Οκτωβρίου 2018. Μολονότι τέτοιο αίτημα θα ήταν πράγματι δυνατόν να υποβληθεί<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0016"><P>Πρβλ., όσον αφορά την ποιότητα του ατμοσφαιρικού αέρα, απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20110510">10ης Μαΐου 2011</DATE>, <NAME.CASE>Επιτροπή κατά Σουηδίας</NAME.CASE> (<NO.CASE>C-479/10</NO.CASE>, μη δημοσιευθείσα, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:287">EU:C:2011:287</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>, ωστόσο, στην υπό κρίση υπόθεση, θα ήταν απαράδεκτο, δεδομένου ότι η χρονική περίοδος αυτή δεν αποτέλεσε αντικείμενο της προειδοποιητικής επιστολής ή της αιτιολογημένης γνώμης.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0056"><NO.P>56.</NO.P><TXT>Επίσης, το αίτημα της προσφυγής της Επιτροπής δεν αποσκοπεί στη διαπίστωση ορισμένης, σε κάποιον βαθμό, πάγιας και γενικής πρακτικής και/ή γενικής και διαρκούς παράβασης υποχρέωσης απορρέουσας από Συνθήκη<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0017"><P>Πρβλ., συναφώς, προτάσεις μου στην υπόθεση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Επιτροπή κατά Βουλγαρίας</NAME.CASE> (<NO.CASE>C-488/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:862">EU:C:2016:862</NO.ECLI>, σημεία <REF.NP.ECR REF="NP0039">39</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> επ. και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</P></NOTE>. Μολονότι τέτοια ερμηνεία του αιτήματος θα ήταν δυνατή, ωστόσο οι ισχυρισμοί της Επιτροπής προδήλως δεν προορίζονται να αποδείξουν την επί μακρόν διάπραξη παράβασης. Ειδικότερα, αυτό προκύπτει από το γεγονός ότι το δικόγραφο της προσφυγής περιορίζεται στην ανάλυση μόνον των στοιχείων για το 2018, χωρίς να υπεισέρχεται στην ανάλυση στοιχείων που αφορούν προγενέστερες ή μεταγενέστερες περιόδους.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0057"><NO.P>57.</NO.P><TXT>Αντιθέτως, με το αίτημα της προσφυγής ζητείται να διαπιστωθεί ότι ο σταθμός επεξεργασίας λυμάτων του οικισμού Mockfjärd δεν πληροί, κατ’ αρχήν, τις απαιτήσεις των άρθρων 4 και 10, καθώς και του παραρτήματος Ι της οδηγίας 91/271. Η παράβαση του άρθρου 15 δεν έχει, εν προκειμένω, αυτοτελή σημασία, αλλά χρησιμεύει μόνο για να αποδειχθεί η παράβαση.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0058"><NO.P>58.</NO.P><TXT>Η ύπαρξη τέτοιας παράβασης πρέπει όμως να εκτιμηθεί σε συνάρτηση με την κατάσταση του κράτους μέλους, ως είχε κατά τη λήξη της ταχθείσας με την αιτιολογημένη γνώμη προθεσμίας<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0018"><P>Αποφάσεις της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19971216">16ης Δεκεμβρίου 1997</DATE>, <NAME.CASE>Επιτροπή κατά Ιταλίας</NAME.CASE> (<NO.CASE>C-316/96</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1997:614">EU:C:1997:614</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0014">14</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20071206">6ης Δεκεμβρίου 2007</DATE>, <NAME.CASE>Επιτροπή κατά Γερμανίας</NAME.CASE> (<NO.CASE>C-456/05</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2007:755">EU:C:2007:755</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), και της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20190729">29ης Ιουλίου 2019</DATE>, <NAME.CASE>Επιτροπή κατά Αυστρίας (Πολιτικοί μηχανικοί, πράκτορες διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας και κτηνίατροι)</NAME.CASE> (<NO.CASE>C-209/18</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2019:632">EU:C:2019:632</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0048">48</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Εξάλλου, βάσει του άρθρου 258, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, η Επιτροπή μπορεί να ασκήσει προσφυγή λόγω παραβάσεως μόνον αν το οικείο κράτος μέλος δεν συμμορφώθηκε προς την αιτιολογημένη γνώμη εντός της προθεσμίας που του τάχθηκε προς τούτο με τη γνώμη αυτή<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0019"><P>Αποφάσεις της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19920331">31ης Μαρτίου 1992</DATE>, <NAME.CASE>Επιτροπή κατά Ιταλίας</NAME.CASE> (<NO.CASE>C-362/90</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1992:158">EU:C:1992:158</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0009">9</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20051027">27ης Οκτωβρίου 2005</DATE>, <NAME.CASE>Επιτροπή κατά Ιταλίας</NAME.CASE> (<NO.CASE>C-525/03</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2005:648">EU:C:2005:648</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0013">13</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), και της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20060518">18ης Μαΐου 2006</DATE>, <NAME.CASE>Επιτροπή κατά Ισπανίας (Ενυδρίς)</NAME.CASE> (<NO.CASE>C-221/04</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2006:329">EU:C:2006:329</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0022">22</REF.NP.ECR> και <REF.NP.ECR REF="NP0023">23</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0059"><NO.P>59.</NO.P><TXT>Επομένως, στην υπό κρίση υπόθεση, κρίσιμη είναι η κατάσταση που υφίστατο στις <DATE ISO="20190108">8 Ιανουαρίου 2019</DATE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0060"><NO.P>60.</NO.P><TXT>Για τους σκοπούς της εκτίμησης της απόδοσης του σταθμού επεξεργασίας λυμάτων κατά την ημερομηνία αυτή, τα συμπεράσματα σχετικά με την απόδοση κατά τη διάρκεια του κενού δειγματοληψιών συνιστούν απλώς ένδειξη, η οποία αποδυναμώνεται από άλλες ενδείξεις.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="13"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0061"><NO.P>61.</NO.P><TXT>Συγκεκριμένα, στις <DATE ISO="20190108">8 Ιανουαρίου 2019</DATE>, υφίσταντο, μετά το πέρας του κενού δειγματοληψιών, ήτοι επί σχεδόν τρεις μήνες, ένδεκα δείγματα σχετικά με τις βιοχημικές ανάγκες σε οξυγόνο, τα οποία πληρούσαν όλα τις απαιτήσεις των άρθρων 4 και 10 της οδηγίας 91/271.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0062"><NO.P>62.</NO.P><TXT>Όσον αφορά τις χημικές ανάγκες σε οξυγόνο, υφίστανται οκτώ δείγματα μετά το κενό, εκ των οποίων το ένα υποδηλώνει (σαφώς) υπέρμετρες ανάγκες, αλλά, πριν από το κενό δειγματοληψιών, οι τιμές για τις χημικές ανάγκες σε οξυγόνο πληρούσαν αδιαλείπτως τις απαιτήσεις. Βάσει όμως του παραρτήματος Ι, πίνακας 3, σε σύνολο 17 δειγμάτων θα ήταν επιτρεπτές μέχρι και τρεις αποκλίσεις.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0063"><NO.P>63.</NO.P><TXT>Ελλείψει περαιτέρω ενδείξεων περί ανεπαρκούς απόδοσης, τα ανωτέρω αποτελέσματα αρκούν για να αρθούν οι αμφιβολίες ως προς την απόδοση του σταθμού επεξεργασίας λυμάτων του οικισμού Mockfjärd κατά τη λήξη της ταχθείσας με την αιτιολογημένη γνώμη προθεσμίας. Αντιθέτως, πρέπει να θεωρηθεί ότι, κατά την ημερομηνία αυτή, ο σταθμός πληρούσε τις απαιτήσεις των άρθρων 4 και 15 της οδηγίας 91/271, ενδεχομένως λόγω και των εργασιών ανακατασκευής<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0020"><P>Βλ. επιστολή της Dala Vatten och Avfall AB της <DATE ISO="20181221">21ης Δεκεμβρίου 2018</DATE>, παράρτημα 10 του δικογράφου της προσφυγής, σ. 1175, και σημείο 54 των παρουσών προτάσεων.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0064"><NO.P>64.</NO.P><TXT>Επομένως, η προσφυγή πρέπει να απορριφθεί όσον αφορά τον οικισμό Mockfjärd.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="ITALIC">4.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Ο οικισμός Robertsfors – βιοχημικές ανάγκες σε οξυγόνο</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0065"><NO.P>65.</NO.P><TXT>Στην περίπτωση του οικισμού Robertsfors, η κατάσταση φαίνεται να είναι παρεμφερής με εκείνη του οικισμού Mockfjärd. Μολονότι το 2018, αρχικώς, ένδεκα από τα 24 δείγματα καταδείκνυαν υπέρμετρες βιοχημικές ανάγκες σε οξυγόνο, εντούτοις, από τις <DATE ISO="20181023">23 Οκτωβρίου 2018</DATE> και έπειτα, και τα έξι δείγματα κατέδειξαν μείωση κατά 70 % τουλάχιστον, η οποία πληρούσε τις απαιτήσεις<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0021"><P>Παράρτημα 10 του δικογράφου της προσφυγής, σ. 1131.</P></NOTE>. Εντούτοις, η Επιτροπή επισημαίνει επίσης ότι η κατάσταση το 2018 εμφανίζεται σαφώς επιδεινωμένη σε σχέση με το 2016. Κατά το έτος εκείνο, μόνον έξι από τα 24 δείγματα καταδείκνυαν υπέρμετρες ανάγκες<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0022"><P>Παράρτημα 7 του δικογράφου της προσφυγής, σ. 937.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0066"><NO.P>66.</NO.P><TXT>Λαμβανομένων υπόψη όλων των περιστάσεων που εκτέθηκαν, το στοιχείο αυτό σχετικά με τη μείωση της απόδοσης του σταθμού δεν αρκεί για να συναχθεί η ύπαρξη παράβασης κατά την κρίσιμη ημερομηνία. Συγκεκριμένα, η Σουηδία εξέθεσε ήδη, στην απάντησή της στην αιτιολογημένη γνώμη, ότι ο εν λόγω σταθμός επεξεργασίας λυμάτων παρουσίαζε προβλήματα λειτουργίας το 2018 και ότι ελήφθησαν μέτρα αποκατάστασης<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0023"><P>Πρβλ. παράρτημα 10 του δικογράφου της προσφυγής, σ. 1085 και 1086, καθώς και 1173.</P></NOTE>. Ως εκ τούτου, οι τιμές των έξι τελευταίων δειγμάτων αποτελούν ενδείξεις περί του ότι, λόγω των μέτρων αυτών, ο σταθμός είχε επαρκή απόδοση στις <DATE ISO="20190108">8 Ιανουαρίου 2019</DATE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0067"><NO.P>67.</NO.P><TXT>Επομένως, η προσφυγή πρέπει να απορριφθεί και όσον αφορά τον οικισμό Robertsfors.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="ITALIC">5.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Ο οικισμός Tänndalen – βιοχημικές ανάγκες σε οξυγόνο</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0068"><NO.P>68.</NO.P><TXT>Στην περίπτωση του οικισμού Tänndalen, έξι από τα 35 δείγματα που ελήφθησαν το 2018 κατέδειξαν υπέρμετρες βιοχημικές ανάγκες σε οξυγόνο, μολονότι μόνον τέσσερις υπερβάσεις θα ήταν επιτρεπτές.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="14"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0069"><NO.P>69.</NO.P><TXT>Όλα τα μη ικανοποιητικά αποτελέσματα προέρχονται από την περίοδο από τα τέλη Φεβρουαρίου έως τα μέσα Απριλίου. Αντιθέτως, τα 21 δείγματα που ελήφθησαν στη συνέχεια, έως τα τέλη Δεκεμβρίου, καταδεικνύουν πολύ μειωμένες ανάγκες<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0024"><P>Παράρτημα 10 του δικογράφου της προσφυγής, σ. 1115.</P></NOTE>. Εξ αυτού θα μπορούσε να συναχθεί βελτίωση της απόδοσης του σταθμού.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0070"><NO.P>70.</NO.P><TXT>Εντούτοις, είναι αμφίβολο αν τα δείγματα για το 2016 εμφανίζουν παρόμοιο μοτίβο, ήτοι τέσσερα δείγματα με υπέρμετρες ανάγκες από τον Ιανουάριο έως τον Απρίλιο και, στη συνέχεια, δείγματα με πολύ μειωμένες ανάγκες. Τούτο επιβεβαιώνεται από ένα έγγραφο του αρμόδιου για τον οικισμό οργανισμού τοπικής αυτοδιοίκησης, της <DATE ISO="20181220">20ής Δεκεμβρίου 2018</DATE>, το οποίο παραθέτει η Επιτροπή. Η Επιτροπή εκθέτει ότι τα μέτρα αναβάθμισης που ελήφθησαν το 2018 δεν αρκούσαν για την πλήρωση των απαιτήσεων της οδηγίας 91/271 κατά τη διάρκεια της περιόδου κύριας επιβάρυνσης (<QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0018" ID="QS0018"/>högbelastningssäsong<QUOT.END REF.START="QS0018" CODE="00BB" ID="QE0018"/>)<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0025"><P>Παράρτημα 10 του δικογράφου της προσφυγής, σ. 1167 και 1168.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0071"><NO.P>71.</NO.P><TXT>Ωστόσο, στο υπόμνημα αντικρούσεως, η Σουηδία παραθέτει συμπληρωματικά στοιχεία δειγματοληψιών μέχρι τον Μάιο του 2019, τα οποία καταδεικνύουν ότι οι βιοχημικές ανάγκες σε οξυγόνο έπαυσαν να είναι υπέρμετρες.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0072"><NO.P>72.</NO.P><TXT>Η Επιτροπή αντιτείνει, βεβαίως, ότι τα στοιχεία αυτά είναι (σχεδόν εξ ολοκλήρου) μεταγενέστερα της λήξης της ταχθείσας με την αιτιολογημένη γνώμη προθεσμίας, ήτοι της <DATE ISO="20190108">8ης Ιανουαρίου 2019</DATE>, και ότι, επομένως, είναι αλυσιτελή για την εκτίμηση της αιτίασης. Ωστόσο, με τον ισχυρισμό αυτόν, η Επιτροπή παραγνωρίζει το γεγονός ότι ακόμη και στοιχεία μεταγενέστερα της κρίσιμης ημερομηνίας παρέχουν τη δυνατότητα να συναχθούν συμπεράσματα ως προς την απόδοση του σταθμού επεξεργασίας λυμάτων κατά την ημερομηνία αυτή<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0026"><P>Πρβλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160310">10ης Μαρτίου 2016</DATE>, <NAME.CASE>Επιτροπή κατά Ισπανίας</NAME.CASE> (<NO.CASE>C-38/15</NO.CASE>, μη δημοσιευθείσα, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:156">EU:C:2016:156</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0045">45</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Συγκεκριμένα, αν είχαν σημειωθεί εκ νέου υπερβάσεις των οριακών τιμών κατά τη διάρκεια της περιόδου κύριας επιβάρυνσης, κατά τους πρώτους μήνες του έτους, θα έπρεπε να θεωρηθεί ότι ο σταθμός εξακολουθούσε να είναι ανεπαρκής. Αντιθέτως, εφόσον δεν σημειώθηκαν τέτοιου είδους υπερβάσεις, πρέπει να θεωρηθεί ότι, σε αντίθεση με τα προηγούμενα έτη, ο σταθμός πληρούσε τις απαιτήσεις κατά την κρίσιμη ημερομηνία, πιθανώς λόγω των μέτρων αναβάθμισης που μεσολάβησαν εν τω μεταξύ.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0073"><NO.P>73.</NO.P><TXT>Επομένως, η προσφυγή πρέπει να απορριφθεί και όσον αφορά τον οικισμό Tänndalen.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="ITALIC">6.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Ο οικισμός Töreboda – βιοχημικές ανάγκες σε οξυγόνο</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0074"><NO.P>74.</NO.P><TXT>Τέλος, οι διάδικοι διαφωνούν ως προς το αν ο σταθμός επεξεργασίας λυμάτων του οικισμού Töreboda μειώνει επαρκώς τις βιοχημικές ανάγκες σε οξυγόνο των απορριπτόμενων λυμάτων.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0075"><NO.P>75.</NO.P><TXT>Στην απάντησή της στην αιτιολογημένη γνώμη, η Σουηδία κοινοποίησε 50 δείγματα για την περίοδο μεταξύ <DATE ISO="20171108">8 Νοεμβρίου 2017</DATE> και <DATE ISO="20181106">6 Νοεμβρίου 2018</DATE><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0027"><P>Παράρτημα 10 του δικογράφου της προσφυγής, σ. 1150.</P></NOTE>. Μολονότι η Σουηδία παραθέτει, στο υπόμνημα ανταπαντήσεως, συμπληρωματικά στοιχεία για τους μήνες Νοέμβριο και Δεκέμβριο του 2018<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0028"><P>Παράρτημα 4 του υπομνήματος ανταπαντήσεως.</P></NOTE>, ωστόσο, κατά παράβαση του άρθρου 128, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου, δεν παρέχεται καμία απολύτως αιτιολογία για την καθυστέρηση αυτή. Ως εκ τούτου, το εν λόγω αποδεικτικό στοιχείο είναι απαράδεκτο<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0029"><P>Αποφάσεις της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20161110">10ης Νοεμβρίου 2016</DATE>, <NAME.CASE>Επιτροπή κατά Ελλάδας</NAME.CASE> (<NO.CASE>C-504/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:847">EU:C:2016:847</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0086">86</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), και, υπό την έννοια αυτή, της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20050414">14ης Απριλίου 2005</DATE>, <NAME.CASE>Γάκη-Κακούρη κατά Δικαστηρίου</NAME.CASE> (<NO.CASE>C-243/04 P</NO.CASE>, μη δημοσιευθείσα, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2005:238">EU:C:2005:238</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0033">33</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="15"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0076"><NO.P>76.</NO.P><TXT>Οι διάδικοι διαφωνούν ως προς το αν οι εννέα αποκλίσεις κατά τη διάρκεια του πρώτου εξαμήνου του έτους καταδεικνύουν ότι ο σταθμός επεξεργασίας λυμάτων μειώνει ανεπαρκώς τις βιοχημικές ανάγκες σε οξυγόνο. Ωστόσο, τούτο δεν ασκεί, εν τέλει, επιρροή εν προκειμένω.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0077"><NO.P>77.</NO.P><TXT>Συγκεκριμένα, όπως προκύπτει από την απάντηση στην αιτιολογημένη γνώμη, κατά το πρώτο εξάμηνο του 2018 πραγματοποιήθηκαν εργασίες ανακατασκευής που αφορούσαν το στάδιο βιολογικού καθαρισμού του σταθμού επεξεργασίας λυμάτων<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0030"><P>Παράρτημα 10 του δικογράφου της προσφυγής, σ. 991.</P></NOTE>. Δεδομένου ότι το στάδιο αυτό αποτελεί το κεντρικό σκέλος της δευτεροβάθμιας επεξεργασίας<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0031"><P>Βλ. τον ορισμό της έννοιας της <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0019" ID="QS0019"/>δευτεροβάθμιας επεξεργασίας<QUOT.END REF.START="QS0019" CODE="00BB" ID="QE0019"/> στο έγγραφο εργασίας που μνημονεύεται στην υποσημείωση 3 των παρουσών προτάσεων (σ. 6).</P></NOTE>, οι εν λόγω εργασίες ανακατασκευής αποτελούν τον λόγο που οι βιοχημικές ανάγκες σε οξυγόνο μειώθηκαν κατά πολύ κατά το δεύτερο εξάμηνο του έτους σε σχέση με το πρώτο και που τα αποτελέσματα των μεταγενεστέρων δειγματοληψιών πληρούν, κατά πολύ, τις απαιτήσεις της οδηγίας.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0078"><NO.P>78.</NO.P><TXT>Επομένως, από τα εμπροθέσμως προσκομισθέντα στοιχεία του δεύτερου εξαμήνου συνάγεται ότι, κατά την κρίσιμη ημερομηνία, ήτοι στις <DATE ISO="20190108">8 Ιανουαρίου 2019</DATE>, ο σταθμός πληρούσε τις απαιτήσεις των άρθρων 4 και 10 της οδηγίας 91/271. Ως εκ τούτου, η προσφυγή πρέπει να απορριφθεί όσον αφορά τον οικισμό Töreboda.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0079"><NO.P>79.</NO.P><TXT>Σε περίπτωση που το Δικαστήριο επιλέξει, παρά ταύτα, να υπεισέλθει στα στοιχεία του πρώτου εξαμήνου του 2018, πρέπει να υπομνησθεί ότι, βάσει του άρθρου 4 και του παραρτήματος Ι, πίνακας 1, της οδηγίας 91/271, οι βιοχημικές ανάγκες σε οξυγόνο δεν μπορούν να υπερβούν τα 25 mg/l οξυγόνου ή πρέπει να μειωθούν κατά τουλάχιστον 70 % ανάλογα προς το φορτίο των εισρεόντων λυμάτων του σταθμού επεξεργασίας λυμάτων. Ο τίτλος του πίνακα διευκρινίζει ότι εφαρμόζεται η τιμή συγκέντρωσης ή το ποσοστό μείωσης.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0080"><NO.P>80.</NO.P><TXT>Μολονότι η Επιτροπή υπογραμμίζει ότι 18 από τα δείγματα καταδείκνυαν ανάγκες σε οξυγόνο που υπερέβαιναν τα 25 mg/l, πλην όμως σε εννέα από τα δείγματα αυτά οι ανάγκες σε οξυγόνο ήταν κατά τουλάχιστον 70 % μειωμένες σε σχέση με το φορτίο των εισρεόντων λυμάτων. Επομένως, πληρούσαν τις απαιτήσεις του παραρτήματος Ι, πίνακας 1, της οδηγίας 91/271.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0081"><NO.P>81.</NO.P><TXT>Αντιθέτως, για τα υπόλοιπα εννέα δείγματα, δεν υπολογίστηκε το ποσοστό μείωσης των αναγκών. Κατά συνέπεια, τα δείγματα εμφανίζουν αποκλίσεις από το παράρτημα Ι, πίνακας 1, της οδηγίας 91/271. Κατά τον πίνακα 3, σε περίπτωση λήψης 41 έως 53 δειγμάτων κατά τη διάρκεια ενός έτους, επιτρέπονται όμως το πολύ πέντε αποκλίσεις.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0082"><NO.P>82.</NO.P><TXT>Ωστόσο, η Σουηδία υποστηρίζει ότι πρέπει να ληφθούν υπόψη μόνον τα 23 δείγματα ως προς τα οποία υπολογίστηκε το ποσοστό μείωσης των αναγκών σε οξυγόνο. Μεταξύ των δειγμάτων αυτών περιλαμβάνεται μόνο μία απόκλιση, μολονότι για τον συγκεκριμένο αριθμό δειγμάτων θα ήταν μέχρι και τρεις αποκλίσεις επιτρεπτές.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0083"><NO.P>83.</NO.P><TXT>Δεδομένου ότι, βάσει του τίτλου του πίνακα 2 του παραρτήματος Ι της οδηγίας 91/271, εφαρμόζεται η τιμή συγκέντρωσης <HT TYPE="ITALIC">ή</HT> το ποσοστό μείωσης, η άποψη της Σουηδίας θα μπορούσε να ερμηνευθεί ως επιλογή του δεύτερου κριτηρίου εκτίμησης. Ωστόσο, αν θεωρηθεί ότι τα δείγματα αποτελούν μέσο απόδειξης περί της τήρησης του άρθρου 4, δεν θα μπορούν να αγνοηθούν εννέα τεκμηριωμένες αποκλίσεις από τους κανόνες. Επομένως, τα εν λόγω δείγματα συνιστούν ενδείξεις περί διάπραξης παράβασης κατά το πρώτο εξάμηνο του 2018.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="16"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0084"><NO.P>84.</NO.P><TXT>Εξάλλου, η Επιτροπή ορθώς προβάλλει την αιτίαση ότι τα στοιχεία αυτά δεν συλλέχθηκαν σε αρκούντως τακτικά χρονικά διαστήματα, επειδή τα στοιχεία που προσκομίστηκαν παραδεκτώς στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0032"><P>Όσον αφορά τα εκπροθέσμως προσκομισθέντα στοιχεία, τα οποία θα κάλυπταν το κενό αυτό, βλ. σημείο 75 των παρουσών προτάσεων.</P></NOTE> δεν καλύπτουν, ειδικότερα, τους μήνες Νοέμβριο και Δεκέμβριο του 2018.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0085"><NO.P>85.</NO.P><TXT>Ωστόσο, οι πτυχές αυτές δεν κλονίζουν την εκτίμηση της απόδοσης του σταθμού επεξεργασίας λυμάτων στις <DATE ISO="20190108">8 Ιανουαρίου 2019</DATE>, επειδή η απόδοση αυτή –όπως ήδη εκτέθηκε στα σημεία 77 και 78 των παρουσών προτάσεων– αποδεικνύεται από τα εμπροθέσμως προσκομισθέντα αποτελέσματα μετρήσεων του δεύτερου εξαμήνου του 2018 και τα χειρότερα αποτελέσματα του πρώτου εξαμήνου μπορούν να αποδοθούν στις εργασίες ανακατασκευής.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0086"><NO.P>86.</NO.P><TXT>Επομένως, όσον αφορά τον οικισμό Töreboda, δεν διαπιστώνεται, στην υπό κρίση υπόθεση, ότι, κατά την κρίσιμη ημερομηνία, ήτοι στις <DATE ISO="20190108">8 Ιανουαρίου 2019</DATE>, ο σταθμός επεξεργασίας λυμάτων είχε μειώσει ανεπαρκώς τις βιοχημικές ανάγκες σε οξυγόνο.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="ITALIC">7.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Ενδιάμεσο συμπέρασμα</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0087"><NO.P>87.</NO.P><TXT>Επομένως, η Σουηδία δεν εκπλήρωσε τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 4, σε συνδυασμό με το άρθρο 10 της οδηγίας 91/271, επειδή δεν διασφάλισε ότι τα λύματα των οικισμών Lycksele, Malå και Pajala υποβάλλονται, πριν από την απόρριψή τους, σε δευτεροβάθμια ή ισοδύναμη επεξεργασία.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0088"><NO.P>88.</NO.P><TXT>Η υπό κρίση αιτίαση πρέπει να απορριφθεί κατά τα λοιπά.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Β.</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Το άρθρο 5 της οδηγίας 91/271 – μείωση του αζώτου</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0089"><NO.P>89.</NO.P><TXT>Όσον αφορά τους τέσσερις οικισμούς Borås, Skoghall, Habo και Töreboda, η Επιτροπή προβάλλει παράβαση της υποχρέωσης αυστηρότερης επεξεργασίας, που προβλέπεται στα άρθρα 5, 10 και 15 της οδηγίας 91/271.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0090"><NO.P>90.</NO.P><TXT>Βάσει του άρθρου 5, παράγραφος 2, της οδηγίας 91/271, οι αρμόδιες υπηρεσίες οφείλουν να λάβουν τα αναγκαία μέτρα ώστε, το αργότερο μέχρι τις <DATE ISO="19981231">31 Δεκεμβρίου 1998</DATE>, τα αστικά λύματα που διοχετεύονται σε αποχετευτικά δίκτυα οικισμών με ι.π. άνω των <FT TYPE="NUMBER">10000</FT>, πριν από την απόρριψή τους σε ευαίσθητες περιοχές, να υποβάλλονται σε επεξεργασία αυστηρότερη από εκείνη που περιγράφεται στο άρθρο 4 της οδηγίας.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0091"><NO.P>91.</NO.P><TXT>Οι κανόνες στους οποίους υπόκειται η αυστηρότερη επεξεργασία των απορρίψεων σε τέτοιες ευαίσθητες περιοχές προκύπτουν από μια αλληλουχία παραπομπών: το άρθρο 5, παράγραφος 3, της οδηγίας 91/271 παραπέμπει στο παράρτημα Ι, σημείο Β. Το δε σημείο Β, 3, παραπέμπει, περαιτέρω, στους κανόνες του πίνακα 2 του ίδιου παραρτήματος.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0092"><NO.P>92.</NO.P><TXT>Η Σουηδία έχει χαρακτηρίσει τα παράκτια ύδατα μεταξύ των νορβηγικών συνόρων και του οικισμού Norrtälje ως ευαίσθητα ή ευάλωτα στον ευτροφισμό λόγω των απορρίψεων αζώτου. Στα ύδατα αυτά, οι επίμαχοι οικισμοί απορρίπτουν έμμεσα τα λύματά τους. Επομένως, οφείλουν να μειώνουν το άζωτο κατά την επεξεργασία των λυμάτων.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="17"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0093"><NO.P>93.</NO.P><TXT>Το σημείο Δ, 4, στοιχείο γʹ, και ο πίνακας 2 του παραρτήματος I της οδηγίας 91/271 απαιτούν, όσον αφορά το άζωτο, είτε μείωση η οποία καθιστά δυνατή την τήρηση μιας ετήσιας μέσης τιμής 15 mg/l, για τους οικισμούς με ι.π. μεταξύ <FT TYPE="NUMBER">10000</FT> και <FT TYPE="NUMBER">100000</FT>, και/ή 10 mg/l, για τους μεγαλύτερους οικισμούς, είτε ένα ελάχιστο ποσοστό μείωσης από 70 % έως 80 %.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0094"><NO.P>94.</NO.P><TXT>Εξάλλου, το άρθρο 10 της οδηγίας 91/271 επιβάλλει στα κράτη μέλη την υποχρέωση να σχεδιάζουν, να κατασκευάζουν, να θέτουν σε λειτουργία και να συντηρούν τους σταθμούς επεξεργασίας αστικών λυμάτων με τρόπο που να εξασφαλίζει επαρκείς αποδόσεις υπό όλες τις συνήθεις τοπικές κλιματικές συνθήκες, μεταξύ άλλων, προκειμένου να συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις του άρθρου 5.</TXT></NP.ECR><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="ITALIC">1.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Ο οικισμός Borås</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0095"><NO.P>95.</NO.P><TXT>Τα λύματα του οικισμού Borås υποβάλλονταν αρχικώς σε επεξεργασία από τον σταθμό επεξεργασίας λυμάτων Gässlösa, ο οποίος όμως αντικαταστάθηκε, στις <DATE ISO="20180528">28 Μαΐου 2018</DATE>, από τον σταθμό επεξεργασίας λυμάτων Sobacken. Ο σταθμός αυτός έχει δυναμικότητα άνω των <FT TYPE="NUMBER">100000</FT> ι.π. και, ως εκ τούτου, πρέπει να επιτυγχάνει τιμή του αζώτου κατώτερη των 10 mg/l ή ελάχιστο ποσοστό μείωσης από 70 % έως 80 %.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0096"><NO.P>96.</NO.P><TXT>Λόγω της μεταβολής αυτής, η Σουηδία δεν ήταν σε θέση να κοινοποιήσει, ήδη με την απάντηση στην αιτιολογημένη γνώμη, μέση ετήσια τιμή για τον εν λόγω σταθμό. Αντ’ αυτού, η Σουηδία κοινοποίησε, για αμφότερους τους σταθμούς, μέση ετήσια τιμή 18 mg/l αζώτου, ήτοι υπέρβαση<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0033"><P>Παράρτημα 10 του δικογράφου της προσφυγής, σ. 1153.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0097"><NO.P>97.</NO.P><TXT>Με το υπόμνημα αντικρούσεως, η Σουηδία προσκόμισε όμως συμπληρωματικά στοιχεία δειγματοληψιών, μέχρι τις <DATE ISO="20190905">5 Σεπτεμβρίου 2019</DATE>, τα οποία καταδεικνύουν, όσον αφορά τον σταθμό Sobacken, μέση ετήσια τιμή 9 mg/l και μέση μείωση αζώτου κατά 70 %<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0034"><P>Παράρτημα B.15.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0098"><NO.P>98.</NO.P><TXT>Από τα στοιχεία αυτά συνάγεται, λαμβανομένων υπόψη των εκτιμήσεων σε σχέση με τα στοιχεία του οικισμού Tänndalen<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0035"><P>Βλ. σημείο 72 των παρουσών προτάσεων.</P></NOTE>, ότι ο σταθμός επεξεργασίας λυμάτων Sobacken, κατά την κρίσιμη ημερομηνία, ήτοι στις <DATE ISO="20190108">8 Ιανουαρίου 2019</DATE>, πληρούσε τις απαιτήσεις των άρθρων 5 και 10 της οδηγίας 91/271.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0099"><NO.P>99.</NO.P><TXT>Το ανωτέρω συμπέρασμα επιρρωννύεται εξάλλου από την εκτίμηση ότι μπορεί να μεσολαβήσει ορισμένο χρονικό διάστημα μέχρις ότου ένας νεόδμητος σταθμός επεξεργασίας λυμάτων να μπορεί να λειτουργήσει με τον βέλτιστο τρόπο. Συναφώς, τα προσκομισθέντα στοιχεία εμφανίζουν, αρχικά, υπέρμετρα υψηλές τιμές, οι οποίες όμως, στη συνέχεια, βελτιώνονται κατά πολύ και παραμένουν σχετικά σταθερές.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0100"><NO.P>100.</NO.P><TXT>Επομένως, όσον αφορά τον οικισμό Borås, η προσφυγή πρέπει να απορριφθεί.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><?PAGE NO="18"?><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="ITALIC">2.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Ο οικισμός Skoghall</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0101"><NO.P>101.</NO.P><TXT>Στον οικισμό Skoghall βρίσκονται δύο σταθμοί επεξεργασίας λυμάτων, ήτοι ο Sättersviken με <FT TYPE="NUMBER">5457</FT> ι.π. και ο Hammarö με <FT TYPE="NUMBER">15000</FT> ι.π. Δεν αμφισβητείται μεταξύ των διαδίκων ότι αμφότεροι οι σταθμοί πρέπει να τηρούν την οριακή τιμή που έχει καθοριστεί για τους σταθμούς επεξεργασίας για οικισμούς μεταξύ <FT TYPE="NUMBER">10000</FT> και <FT TYPE="NUMBER">100000</FT> ι.π., ήτοι μέγιστη τιμή 15 mg/l αζώτου ή μείωση του αζώτου κατά 70 % έως 80 %. Αυτό είναι ορθό, δεδομένου ότι θα μπορούσαν να παρακάμπτονται οι απαιτήσεις για τους μεγαλύτερους οικισμούς αν ήταν δυνατός ο επιμερισμός της επεξεργασίας των λυμάτων σε περισσότερους μικρούς σταθμούς επεξεργασίας.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0102"><NO.P>102.</NO.P><TXT>Στην απάντησή της στην αιτιολογημένη γνώμη, η Σουηδία ανέφερε όμως, όσον αφορά τον σταθμό Sättersviken, μέση ετήσια τιμή 17 mg/l για την περίοδο από <DATE ISO="20171109">9 Νοεμβρίου 2017</DATE> έως <DATE ISO="20181106">6 Νοεμβρίου 2018</DATE><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0036"><P>Παράρτημα 10 του δικογράφου της προσφυγής, σ. 1145.</P></NOTE>. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή θεωρεί ότι υπήρξε παράβαση των άρθρων 5 και 10 της οδηγίας 91/271.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0103"><NO.P>103.</NO.P><TXT>Με το υπόμνημα αντικρούσεως, η Σουηδία υποστηρίζει ότι υπήρξαν προβλήματα με τη λειτουργία του εν λόγω σταθμού επεξεργασίας λυμάτων τα οποία επιλύθηκαν. Επιπλέον, το εν λόγω κράτος μέλος προσκομίζει συμπληρωματικά στοιχεία δειγματοληψιών, τα οποία αποδεικνύουν, για την περίοδο από <DATE ISO="20180406">6 Απριλίου 2018</DATE> έως <DATE ISO="20190515">15 Μαΐου 2019</DATE>, μέση ετήσια τιμή 12 mg/l αζώτου και μέση μείωση του αζώτου κατά 73 %<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0037"><P>Παράρτημα B.16.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0104"><NO.P>104.</NO.P><TXT>Από τον ανωτέρω ισχυρισμό, σε συνδυασμό με τα νέα στοιχεία, συνάγεται, λαμβανομένων υπόψη των εκτιμήσεων σε σχέση με τα στοιχεία του οικισμού Tänndalen<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0038"><P>Βλ. σημείο 72 των παρουσών προτάσεων.</P></NOTE>, ότι ο σταθμός επεξεργασίας λυμάτων Sättersviken του οικισμού Skoghall πληρούσε, κατά την κρίσιμη ημερομηνία, ήτοι στις <DATE ISO="20190108">8 Ιανουαρίου 2019</DATE>, τις απαιτήσεις των άρθρων 5 και 10 της οδηγίας 91/271.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0105"><NO.P>105.</NO.P><TXT>Συνεπώς, η προσφυγή πρέπει να απορριφθεί ως προς το σημείο αυτό.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="ITALIC">3.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Ο οικισμός Habo</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0106"><NO.P>106.</NO.P><TXT>Ο σταθμός επεξεργασίας λυμάτων του οικισμού Habo έχει δυναμικότητα <FT TYPE="NUMBER">17000</FT> ι.π. Δεν διαθέτει ειδικό εξοπλισμό για τη μείωση του αζώτου στα λύματα και, ως εκ τούτου, αφαιρεί μόνο το 30 % περίπου, με αποτέλεσμα η μέση ετήσια τιμή να ανέρχεται σε 40 mg/l. Ωστόσο, η Σουηδία ισχυρίζεται ότι η ποσότητα αζώτου που απορρίπτεται σε ποταμούς και σε λίμνες μειώνεται με φυσικές διεργασίες κατά 87 %. Η μείωση αυτή προκύπτει με βάση ένα επιστημονικώς αναγνωρισμένο μοντέλο. Ως εκ τούτου, σε συνδυασμό με τη μείωση την οποία επιτυγχάνει ο σταθμός επεξεργασίας λυμάτων, αφαιρείται το 91 % του αρχικώς περιεχόμενου στα λύματα αζώτου, προτού τα λύματα εκχυθούν στα ευαίσθητα παράκτια ύδατα<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0039"><P>Παράρτημα 10 του δικογράφου της προσφυγής, σ. 1139 και 1140.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0107"><NO.P>107.</NO.P><TXT>Λόγω της δυναμικότητάς του, ο σταθμός αυτός πρέπει να επιτύχει την οριακή τιμή των 15 mg/l αζώτου ή μείωση αζώτου κατά 70 % έως 80 %. Το Δικαστήριο έχει ήδη δεχτεί ότι, κατά την εκτίμηση της μείωσης, λαμβάνεται υπόψη η φυσική μείωση<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0040"><P>Απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20091006">6ης Οκτωβρίου 2009</DATE>, <NAME.CASE>Επιτροπή κατά Σουηδίας</NAME.CASE> (<NO.CASE>C-438/07</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2009:613">EU:C:2009:613</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0101">101</REF.NP.ECR> και <REF.NP.ECR REF="NP0104">104</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Εντούτοις, η Επιτροπή απαιτεί<?PAGE NO="19"?> να μπορεί να αποδειχθεί η αποτελεσματικότητα της μείωσης αυτής με πρόσφατα στοιχεία μετρήσεων. Η αντίρρηση αυτή είναι κατανοητή, διότι μόνο με βάση πρόσφατα στοιχεία μετρήσεων θα μπορεί η Επιτροπή να ελέγξει το μοντέλο.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0108"><NO.P>108.</NO.P><TXT>Η άμυνα της Σουηδίας δεν είναι πλήρως απαλλαγμένη αντιφάσεων. Αφενός, υποστηρίζει ότι είναι πρακτικά ανέφικτο να μετρώνται διαρκώς οι εισροές και εκροές αζώτου σε όλα τα ύδατα της Σουηδίας που είναι επιβαρυμένα με άζωτο<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0041"><P>Σημείο 21 του υπομνήματος αντικρούσεως.</P></NOTE>. Αφετέρου, εκθέτει ότι διενεργούνται, εντούτοις, περαιτέρω μετρήσεις για την επιβεβαίωση και τη βαθμονόμηση του μοντέλου<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0042"><P>Σημείο 29 του υπομνήματος αντικρούσεως.</P></NOTE>. Τα στοιχεία αυτά είναι ελευθέρως προσβάσιμα στο διαδίκτυο<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0043"><P>Η Σουηδία παραπέμπει στον δικτυακό τόπο miljodata.slu.se/mvm/.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0109"><NO.P>109.</NO.P><TXT>Στον εν λόγω ισχυρισμό η Επιτροπή αντιτάσσει, με το υπόμνημα απαντήσεως, ότι η Σουηδία δεν έχει προσκομίσει τα ζητηθέντα στοιχεία. Η αιτίαση αυτή δεν μπορεί να απορριφθεί άνευ ετέρου, διότι, βάσει του άρθρου 124, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, του Κανονισμού Διαδικασίας, το υπόμνημα αντικρούσεως πρέπει να περιέχει τα αποδεικτικά στοιχεία και τα προτεινόμενα αποδεικτικά μέσα. Συνεπώς, τα στοιχεία προς στήριξη των νομικών ισχυρισμών, ήτοι τα αποδεικτικά στοιχεία, πρέπει κανονικά να προσκομίζονται στο Δικαστήριο με το δικόγραφο.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0110"><NO.P>110.</NO.P><TXT>Εντούτοις, η Επιτροπή δεν διευκρίνισε, ούτε στο πλαίσιο της ένδικης διαδικασίας ούτε στην αιτιολογημένη γνώμη, ποια στοιχεία μετρήσεων της είναι αναγκαία για να μπορέσει να ελέγξει το μοντέλο φυσικής μείωσης του αζώτου. Ως εκ τούτου, η Σουηδία δεν ήταν σε θέση να προσκομίσει επακριβώς τα στοιχεία αυτά. Συνεπώς, η παραπομπή στα διαθέσιμα στο διαδίκτυο στοιχεία πρέπει, αντιθέτως, να θεωρηθεί ως προτεινόμενο αποδεικτικό μέσο, βάσει του οποίου η Επιτροπή θα μπορούσε να συγκεκριμενοποιήσει την αιτίασή της όσον αφορά τη χρήση του μοντέλου.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0111"><NO.P>111.</NO.P><TXT>Συγκεκριμένα, η Επιτροπή έπρεπε να είχε εξετάσει το περιεχόμενο των διαθέσιμων στο διαδίκτυο στοιχείων. Σε περίπτωση που η εξέταση των στοιχείων θα απαιτούσε πολύ χρόνο, έπρεπε, εν ανάγκη, να είχε ζητήσει παράταση της προθεσμίας ή αναστολή της διαδικασίας.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0112"><NO.P>112.</NO.P><TXT>Τίποτα από τα ανωτέρω δεν συνέβη.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0113"><NO.P>113.</NO.P><TXT>Συνεπώς, η αντίρρηση της Επιτροπής ότι η Σουηδία δεν προσκόμισε τα αναγκαία στοιχεία μετρήσεων προς έλεγχο πρέπει να απορριφθεί. Επομένως, η προσφυγή είναι αβάσιμη και όσον αφορά τον οικισμό Habo.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="ITALIC">4.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Ο οικισμός Töreboda</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0114"><NO.P>114.</NO.P><TXT>Ο σταθμός επεξεργασίας λυμάτων του οικισμού Töreboda πρέπει, λόγω της δυναμικότητάς του με <FT TYPE="NUMBER">35500</FT> ι.π., να επιτύχει επίσης την οριακή τιμή των 15 mg/l αζώτου ή μείωση αζώτου κατά 70 % έως 80 %.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0115"><NO.P>115.</NO.P><TXT>Όπως προκύπτει από την απάντηση στην αιτιολογημένη γνώμη, ο σταθμός αυτός δεν διαθέτει ειδικό εξοπλισμό για τη μείωση του αζώτου στα λύματα και, ως εκ τούτου, αφαίρεσε μόνον το 43 % περίπου. Ωστόσο, η Σουηδία επικαλέστηκε φυσική μείωση του αζώτου κατά<?PAGE NO="20"?> περαιτέρω 50 %, με αποτέλεσμα το άζωτο στα λύματα να μειωθεί συνολικά κατά 71 %, προτού αυτά εκχυθούν στα ευαίσθητα παράκτια ύδατα<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0044"><P>Παράρτημα 10 του δικογράφου της προσφυγής, σ. 1149 και 1150.</P></NOTE>. Με βάση όσα εξέθεσα ανωτέρω σε σχέση με τον οικισμό Habo, οι εν λόγω τιμές αρκούν για να αποδειχθεί επαρκής μείωση του αζώτου.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0116"><NO.P>116.</NO.P><TXT>Στο υπόμνημα αντικρούσεως, η Σουηδία παραθέτει επίσης τα αποτελέσματα των δειγμάτων μείωσης του αζώτου τα οποία ελήφθησαν μεταξύ της 4ης Ιανουαρίου και της <DATE ISO="20191230">30ής Δεκεμβρίου 2019</DATE>. Όπως προκύπτει από τα αποτελέσματα αυτά, ακόμη και χωρίς να ληφθεί υπόψη η φυσική μείωση το 2019, επετεύχθη, στην περίπτωση του εν λόγω σταθμού, μέση τιμή 14 mg/l και μέση μείωση κατά 73 %, πιθανώς λόγω των εργασιών ανακατασκευής που πραγματοποιήθηκαν κατά το πρώτο εξάμηνο του 2018<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0045"><P>Σημείο 77 των παρουσών προτάσεων.</P></NOTE>. Οι τιμές αυτές αποδεικνύουν, κατά μείζονα λόγο, ότι ο σταθμός επεξεργασίας λυμάτων του οικισμού Töreboda είχε μειώσει επαρκώς, κατά την κρίσιμη ημερομηνία, το φορτίο αζώτου των λυμάτων.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0117"><NO.P>117.</NO.P><TXT>Επομένως, η αιτίαση ότι η Σουηδία παρέβη, στην περίπτωση του οικισμού Töreboda, τα άρθρα 5, 10 και 15 της οδηγίας 91/271 είναι αβάσιμη.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="ITALIC">5.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Ενδιάμεσο συμπέρασμα</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0118"><NO.P>118.</NO.P><TXT>Επομένως, η δεύτερη αιτίαση πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Γ.</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Το άρθρο 4, παράγραφος 3, ΣΕΕ – καλόπιστη συνεργασία</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0119"><NO.P>119.</NO.P><TXT>Τέλος, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι η Σουηδία παρέβη την υποχρέωση καλόπιστης συνεργασίας που υπέχει από το άρθρο 4, παράγραφος 3, ΣΕΕ, επειδή, όσον αφορά τους οικισμούς Habo και Töreboda, δεν προσκόμισε κατά την προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικασία όλα τα αναγκαία στοιχεία. Ειδικότερα, η Σουηδία δεν παρέσχε στην Επιτροπή τις αναγκαίες πληροφορίες που θα καθιστούσαν δυνατή την εκτίμηση από την Επιτροπή του βασίμου των ισχυρισμών της σχετικά με την έκταση της φυσικής μείωσης του αζώτου και της οφειλόμενης στη μείωση αυτή πλήρωσης των απαιτήσεων της οδηγίας όσον αφορά την εξάλειψη του αζώτου.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0120"><NO.P>120.</NO.P><TXT>Βεβαίως, στο πλαίσιο διαδικασίας παραβάσεως δυνάμει του άρθρου 258 ΣΛΕΕ, απόκειται στην Επιτροπή να αποδείξει την ύπαρξη της προσαπτόμενης παράβασης. Είναι συνεπώς αυτή η οποία οφείλει να προσκομίσει στο Δικαστήριο τα αναγκαία στοιχεία προκειμένου αυτό να ελέγξει αν συντρέχει η παράβαση, χωρίς να έχει τη δυνατότητα να στηρίζεται σε κάποιο τεκμήριο. Τα κράτη μέλη οφείλουν, ωστόσο, σύμφωνα με το άρθρο 4, παράγραφος 3, ΣΕΕ, να διευκολύνουν την Επιτροπή στην εκτέλεση της αποστολής της, η οποία συνίσταται ιδίως, σύμφωνα με το άρθρο 17, παράγραφος 1, ΣΕΕ, στη μέριμνα για την εφαρμογή των διατάξεων της Συνθήκης ΛΕΕ, καθώς και των διατάξεων που θεσπίζονται δυνάμει αυτής από τα θεσμικά όργανα. Ειδικότερα, πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι, όταν πρόκειται για την εξακρίβωση της ορθής εφαρμογής στην πράξη των εθνικών διατάξεων για την ουσιαστική εφαρμογή οδηγίας, η Επιτροπή, η οποία δεν διαθέτει ιδία εξουσία διενέργειας ελέγχων στον τομέα αυτό, εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τα στοιχεία που παρέχονται από τυχόν καταγγέλλοντες, καθώς και από το ίδιο το οικείο κράτος μέλος. Εντεύθεν προκύπτει ιδίως ότι, όταν η Επιτροπή προσκομίζει επαρκή<?PAGE NO="21"?> στοιχεία από τα οποία προκύπτουν ορισμένα πραγματικά περιστατικά που έχουν λάβει χώρα στο έδαφος του καθού κράτους μέλους, σ’ αυτό το κράτος εναπόκειται να αμφισβητήσει ουσιαστικώς και λεπτομερώς τα προβαλλόμενα στοιχεία και τις συνέπειες που απορρέουν από αυτά<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0046"><P>Αποφάσεις της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20050426">26ης Απριλίου 2005</DATE>, <NAME.CASE>Επιτροπή κατά Ιρλανδίας</NAME.CASE> (<NO.CASE>C-494/01</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2005:250">EU:C:2005:250</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0041">41</REF.NP.ECR> έως <REF.NP.ECR REF="NP0044">44</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), και της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20121018">18ης Οκτωβρίου 2012</DATE>, <NAME.CASE>Επιτροπή κατά Ηνωμένου Βασιλείου</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑301/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:633">EU:C:2012:633</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0070">70</REF.NP.ECR> έως <REF.NP.ECR REF="NP0072">72</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0121"><NO.P>121.</NO.P><TXT>Στην αιτιολογημένη γνώμη, η Επιτροπή εξέθεσε ότι η Σουηδία δεν εκπλήρωσε την εν λόγω υποχρέωση, επειδή δεν παρέθεσε αποτελέσματα μετρήσεων σχετικά με τη μείωση του αζώτου μεταξύ του σημείου εξόδου των υδάτων από τους σταθμούς επεξεργασίας λυμάτων και των ευαίσθητων παράκτιων υδάτων<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0047"><P>Βλ., όσον αφορά τον οικισμό Habo, σημείο 95, και, όσον αφορά τον οικισμό Töreboda, σημείο 122 (παράρτημα 9 του δικογράφου της προσφυγής, σ. 1149, καθώς και 1152 και 1153).</P></NOTE>. Όπως ήδη εξέθεσα<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0048"><P>Βλ. σημείο 107 των παρουσών προτάσεων.</P></NOTE>, η εν λόγω απαίτηση είναι κατανοητή, δεδομένου ότι οι υπολογισμοί βάσει μοντέλων μπορούν να ελεγχθούν μόνο με τη χρήση πραγματικών τιμών μέτρησης.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0122"><NO.P>122.</NO.P><TXT>Επί του ανωτέρω ισχυρισμού η Σουηδία απάντησε, ειδικότερα, με μία γνωμοδότηση του Sveriges meteorologiska och hydrologiska institut (Σουηδικού μετεωρολογικού και υδρολογικού ινστιτούτου, SMHI)<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0049"><P>Παράρτημα 10 του δικογράφου της προσφυγής, σ. 1349 επ.</P></NOTE>. Στη γνωμοδότηση αυτή, το SMHI διευκρινίζει ρητώς ότι, μολονότι χρησιμοποιήθηκαν πρόσφατες τιμές μέτρησης της περιεκτικότητας των υδάτων σε άζωτο, αυτές δεν είναι διαθέσιμες στην ιστοσελίδα του SMHI, επειδή προέρχονται από τη βάση δεδομένων άλλου φορέα<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0050"><P>Παράρτημα 10 του δικογράφου της προσφυγής, σ. 1350.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0123"><NO.P>123.</NO.P><TXT>Παρέχοντας τόσο ελλιπείς πληροφορίες, η Σουηδία παραβίασε την αρχή της καλόπιστης συνεργασίας και παρακώλυσε την παρούσα διαδικασία. Μολονότι η Επιτροπή επέκρινε την έλλειψη στοιχείων, το SMHI ούτε κοινοποίησε τέτοια στοιχεία ούτε κατονόμασε την πηγή των πρόσφατων στοιχείων ή υπέδειξε την οικεία διεύθυνση στο διαδίκτυο. Η παράλειψη αυτή είναι κατά μείζονα λόγο σοβαρή καθόσον, όπως προκύπτει από το υπόμνημα αντικρούσεως, η μνεία τέτοιων στοιχείων θα ήταν ευχερώς δυνατή. Επιπλέον, θα ήταν σύμφωνο με την ορθή επιστημονική πρακτική να κατονομαστεί η γενικώς προσβάσιμη στο κοινό πηγή προέλευσης των χρησιμοποιηθέντων στοιχείων. Επί τη βάσει των στοιχείων αυτών, η Επιτροπή θα μπορούσε να προετοιμάσει πολύ καλύτερα την υπό κρίση προσφυγή και θα είχε, μάλιστα, ενδεχομένως αποσύρει τις αιτιάσεις όσον αφορά τους οικισμούς Habo και Töreboda.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0124"><NO.P>124.</NO.P><TXT>Βεβαίως, επειδή τα στοιχεία αυτά θα ήταν τόσο σημαντικά, θα ήταν επίσης σύμφωνο προς την αρχή της καλόπιστης συνεργασίας το να ζητήσει η Επιτροπή εκ νέου, τουλάχιστον ανεπίσημα, να της κοινοποιηθούν οι εν λόγω τιμές μέτρησης. Εντούτοις, η Επιτροπή δεν μπορούσε να γνωρίζει ότι η πρόσβαση θα ήταν τόσο ευχερώς εφικτή. Επομένως, η μη υποβολή νέας αίτησης από την Επιτροπή δεν αναιρεί τη διαπίστωση ότι η Σουηδία παραβίασε την αρχή της καλόπιστης συνεργασίας.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0125"><NO.P>125.</NO.P><TXT>Επομένως, η Σουηδία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 4, παράγραφος 3, ΣΕΕ, καθόσον δεν παρέσχε στην Επιτροπή κατά την προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικασία τις αναγκαίες πληροφορίες προκειμένου να εκτιμήσει αν οι σταθμοί επεξεργασίας λυμάτων των οικισμών Habo και Töreboda πληρούν τις απαιτήσεις της οδηγίας 91/271.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><?PAGE NO="22"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">V.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Δικαστικά έξοδα</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0126"><NO.P>126.</NO.P><TXT>Κατά το άρθρο 138, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας, σε περίπτωση μερικής ήττας των διαδίκων –όπως εν προκειμένω–, κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά έξοδά του.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">VI.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Πρόταση</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0127"><NO.P>127.</NO.P><TXT>Κατά συνέπεια, προτείνω στο Δικαστήριο να αποφανθεί ως εξής:</TXT><P><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>1)</NO.P><TXT>Το Βασίλειο της Σουηδίας δεν εκπλήρωσε τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 4, σε συνδυασμό με το άρθρο 10 της οδηγίας 91/271/ΕΟΚ για την επεξεργασία των αστικών λυμάτων, επειδή δεν διασφάλισε ότι τα λύματα των οικισμών Lycksele, Malå και Pajala υποβάλλονται, πριν από την απόρριψή τους, σε δευτεροβάθμια ή ισοδύναμη επεξεργασία.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Το Βασίλειο της Σουηδίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 4, παράγραφος 3, ΣΕΕ, καθόσον δεν παρέσχε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά την προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικασία τις αναγκαίες πληροφορίες προκειμένου αυτή να εκτιμήσει αν οι σταθμοί επεξεργασίας λυμάτων των οικισμών Habo και Töreboda πληρούν τις απαιτήσεις της οδηγίας 91/271.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>3)</NO.P><TXT>Η προσφυγή απορρίπτεται κατά τα λοιπά.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>4)</NO.P><TXT>Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Βασίλειο της Σουηδίας φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.</TXT></NP></ITEM></LIST></P></NP.ECR></GR.SEQ></CONTENTS.CONCLUSION></CONCLUSION>