<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><JUDGMENT xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.55-20141201.xd"><BIB.JUDGMENT><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>C‑131/11</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62011CJ0131</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:715">EU:C:2012:715</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>10</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>10</PAGE.TOTAL><AUTHOR>CJ</AUTHOR></BIB.JUDGMENT><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P>WYROK Z DNIA <DATE ISO="20121115">15.11.2012</DATE> R. – SPRAWA C-131/11</P><P>PFEIFER &amp; LANGEN</P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Wyrok Trybunału</HT> (pierwsza izba)</P><P>z dnia <DATE ISO="20121115">15 listopada 2012 r.</DATE><NOTE NUMBERING="STAR" TYPE="FOOTNOTE" NOTE.ID="E0001"><P>Język postępowania: niemiecki.</P></NOTE></P></TI></TITLE><INDEX><KEYWORD>Rolnictwo</KEYWORD><KEYWORD>Rozporządzenie (EWG) nr 1443/82</KEYWORD><KEYWORD>Artykuł 3 ust. 4</KEYWORD><KEYWORD>Stosowanie systemu kwot w sektorze cukru</KEYWORD><KEYWORD>Nadwyżkowa ilość cukru stwierdzona przez władze państwa członkowskiego podczas następczej kontroli przeprowadzonej u producenta</KEYWORD><KEYWORD>Uwzględnienie tej nadwyżki przy ustalaniu ostatecznej produkcji w roku gospodarczym, w którym stwierdzono rozbieżność</KEYWORD></INDEX><JUDGMENT.INIT><P>W sprawie C-131/11</P><P>mającej za przedmiot wniosek o wydanie, na podstawie art. 267 TFUE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Düsseldorf (Niemcy) postanowieniem z dnia <DATE ISO="20110308">8 marca 2011 r.</DATE>, które wpłynęło do Trybunału w dniu <DATE ISO="20110317">17 marca 2011 r.</DATE>, w postępowaniu:</P></JUDGMENT.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P><HT TYPE="BOLD">Pfeifer &amp; Langen KG</HT></P></PLAINTIFS><AGAINST>przeciwko</AGAINST><DEFENDANTS><P><HT TYPE="BOLD">Hauptzollamt Aachen,</HT></P></DEFENDANTS></PARTIES><PREAMBLE><PREAMBLE.INIT><P>TRYBUNAŁ (pierwsza izba),</P><P>w składzie: A. Tizzano, prezes izby, A. Borg Barthet, M. Ilešič, M. Safjan (sprawozdawca) i M. Berger, sędziowie,</P><P>rzecznik generalny: E. Sharpston,</P><P>sekretarz: A. Impellizzeri, administrator,</P></PREAMBLE.INIT><GR.VISA><VISA>uwzględniając procedurę pisemną i po przeprowadzeniu rozprawy w dniu <DATE ISO="20120209">9 lutego 2012 r.</DATE>,</VISA></GR.VISA><GR.CONSID><CONSID><P>rozważywszy uwagi przedstawione:</P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>w imieniu Pfeifer &amp; Langen KG przez D. Ehlego i C.M. Hagemanna, Rechtsanwälte,</P></ITEM><ITEM><P>w imieniu Hauptzollamt Aachen przez M. Lambertza i R.M. Gleim-Arnold, działających w charakterze pełnomocników,</P></ITEM><ITEM><P>w imieniu Komisji Europejskiej przez P. Rossiego i B. Schimę, działających w charakterze pełnomocników,</P></ITEM></LIST></CONSID></GR.CONSID><GR.VISA><VISA>po zapoznaniu się z opinią rzecznika generalnego na posiedzeniu w dniu <DATE ISO="20120329">29 marca 2012 r.</DATE>,</VISA></GR.VISA><PREAMBLE.FINAL>wydaje następujący</PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE><?PAGE NO="2"?><CONTENTS.JUDGMENT><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Wyrok</HT></P></TI></TITLE><NP><NO.P>1</NO.P><TXT>Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczy wykładni art. 3 ust. 4 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 1443/82 z dnia <DATE ISO="19820608">8 czerwca 1982 r.</DATE> ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania systemu kwot w sektorze cukru (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="158" PAGE.FIRST="17" DATE.PUB="1982">Dz.U. L 158, s. 17</REF.DOC.OJ>, i sprostowanie <REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="169" PAGE.FIRST="39" DATE.PUB="1982">Dz.U. 1982, L 169, s. 39</REF.DOC.OJ>), zmienionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 392/94 z dnia <DATE ISO="19940223">23 lutego 1994 r.</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="053" PAGE.FIRST="7" DATE.PUB="1994">Dz.U. L 53, s. 7</REF.DOC.OJ>) (zwanego dalej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0001" REF.END="QE0001"/>rozporządzeniem nr 1443/82<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="201D" ID="QE0001"/>).</TXT></NP><NP><NO.P>2</NO.P><TXT>Wniosek ten został złożony w ramach sporu między Pfeifer &amp; Langen KG (zwaną dalej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0002" REF.END="QE0002"/>Pfeifer &amp; Langen<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="201D" ID="QE0002"/>) a Hauptzollamt Aachen w przedmiocie nadwyżkowej ilości cukru stwierdzonej przez władze niemieckie podczas następczej kontroli przeprowadzonej u producenta oraz w przedmiocie roku gospodarczego, do którego należy przypisać tę nadwyżkę.</TXT></NP><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Ramy prawne</HT></P></TI></TITLE><NP><NO.P>3</NO.P><TXT>Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1785/81 z dnia <DATE ISO="19810630">30 czerwca 1981 r.</DATE> w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="177" PAGE.FIRST="4" DATE.PUB="1981">Dz.U. L 177, s. 4</REF.DOC.OJ>), zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1148/98 z dnia <DATE ISO="19980602">2 czerwca 1998 r.</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="159" PAGE.FIRST="38" DATE.PUB="1998">Dz.U. L 159, s. 38</REF.DOC.OJ>) (zwane dalej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0003" REF.END="QE0003"/>rozporządzeniem podstawowym<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="201D" ID="QE0003"/>, miało na celu utrzymanie w ramach wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (zwanej dalej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0004" REF.END="QE0004"/>WOR cukru<QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="201D" ID="QE0004"/>) niezbędnych gwarancji w odniesieniu do zatrudnienia i standardu życia producentów produktów podstawowych oraz wytwórców cukru we Wspólnocie Europejskiej oraz zapewnienie bezpieczeństwa dostaw cukru dla wszystkich konsumentów po rozsądnych cenach poprzez stabilizację rynku cukru.</TXT></NP><NP><NO.P>4</NO.P><TXT>W tych celach rozporządzenie podstawowe regulowało produkcję, przywóz i wywóz cukru. Przewidywało ono w szczególności system kwot produkcyjnych przyznawanych przedsiębiorstwom, który zgodnie z motywem piętnastym stanowił środek zapewnienia producentom cen wspólnotowych i zbytu ich produkcji.</TXT></NP><NP><NO.P>5</NO.P><TXT>W ramach tego systemu kwot każdemu państwu członkowskiemu przyznano między innymi ilość podstawową produkcji krajowej na każdy rok gospodarczy (to znaczy od 1 lipca jednego roku do 30 czerwca roku następnego). Ilość ta była rozdzielana w każdym państwie członkowskim na podstawie kryteriów ustalonych w rozporządzeniu podstawowym między producentów cukru w postaci kwot produkcyjnych A i B.</TXT></NP><NP><NO.P>6</NO.P><TXT>Artykuł 24 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia podstawowego stanowił:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><P><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0005" REF.END="QE0005"/>W rozumieniu niniejszego rozporządzenia:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT><QUOT.START CODE="00BB" ID="QS0006" REF.END="QE0006"/>cukier A<QUOT.END REF.START="QS0006" CODE="00AB" ID="QE0006"/> […] oznacza każdą wielkość produkcji cukru […] przypisaną do danego roku gospodarczego wyprodukowaną w ramach kwoty A danego przedsiębiorstwa;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>b)</NO.P><TXT><QUOT.START CODE="00BB" ID="QS0007" REF.END="QE0007"/>cukier B<QUOT.END REF.START="QS0007" CODE="00AB" ID="QE0007"/> […] oznacza każdą wielkość produkcji cukru […] przypisaną do danego roku gospodarczego wyprodukowaną przez dane przedsiębiorstwo przekraczającą przysługującą mu kwotę A, lecz w ramach przysługujących mu łącznie kwot A i B;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>c)</NO.P><TXT><QUOT.START CODE="00BB" ID="QS0008" REF.END="QE0008"/>cukier C<QUOT.END REF.START="QS0008" CODE="00AB" ID="QE0008"/> […] oznacza każdą wielkość produkcji cukru […] przypisaną do danego roku gospodarczego wyprodukowaną albo przez dane przedsiębiorstwo przekraczającą przysługujące mu łącznie kwoty A i B, albo przez przedsiębiorstwo, któremu nie przysługuje kwota<QUOT.END REF.START="QS0005" CODE="201D" ID="QE0005"/> [tłumaczenie nieoficjalne, podobnie jak wszystkie cytaty z tego rozporządzenia poniżej].</TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA></QUOT.S></P></NP><?PAGE NO="3"?><NP><NO.P>7</NO.P><TXT>Cukier objęty kwotą A, który odpowiadał spożyciu we Wspólnocie, mógł być swobodnie wprowadzany do obrotu na wspólnym rynku, a jego zbyt był gwarantowany ceną interwencyjną. Cukier objęty kwotą B również mógł być swobodnie wprowadzany do obrotu na wspólnym rynku, ale bez gwarancji ceny interwencyjnej, albo mógł być wywożony do krajów trzecich z refundacją wywozową. Cukier C nie kwalifikował się ani do systemu wsparcia cen, ani do systemu refundacji wywozowych.</TXT></NP><NP><NO.P>8</NO.P><TXT>Ze względu na to, że WOR cukru opierała się na systemie samofinansowania, koszty refundacji wywozowych były finansowane z opłat produkcyjnych, nie pobierano natomiast żadnej opłaty od produkcji cukru C. Ponadto cukier C należało wywieźć ze Wspólnoty w celu sprzedaży na rynku światowym.</TXT></NP><NP><NO.P>9</NO.P><TXT>W tym kontekście art. 26 rozporządzenia podstawowego stanowił:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="026.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0009" REF.END="QE0009"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>[...] cukru C, który nie został przeniesiony na podstawie art. 27 [...], nie można zbywać na rynku wewnętrznym Wspólnoty i należy wywieźć w stanie naturalnym przed dniem 1 stycznia następującym po zakończeniu danego roku gospodarczego.</ALINEA><ALINEA>[...]</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="026.003"><NO.PARAG>3.</NO.PARAG><ALINEA>Przepisy wykonawcze do niniejszego artykułu przyjmuje się zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 41.</ALINEA><ALINEA>Przewidują one w szczególności pobieranie opłaty od cukru C [...], o który[m] mowa w ust. 1, któr[ego] wywóz w stanie naturalnym w przewidzianym terminie nie został wykazany do dnia, który zostanie jeszcze określony<QUOT.END REF.START="QS0009" CODE="201D" ID="QE0009"/>.</ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>10</NO.P><TXT>Artykuł 27 ust. 1 i 2 rozporządzenia podstawowego stanowił:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="027.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0010" REF.END="QE0010"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Każde przedsiębiorstwo może podjąć decyzję o przeniesieniu na następny rok gospodarczy, z zaliczeniem na poczet produkcji tego roku, całości lub części produkcji cukru przekraczającej kwotę <QUOT.START CODE="00BB" ID="QS0011" REF.END="QE0011"/>A<QUOT.END REF.START="QS0011" CODE="00AB" ID="QE0011"/>. Decyzja taka jest nieodwołalna.</ALINEA><ALINEA>[...]</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="027.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA><P>Przedsiębiorstwa podejmujące decyzję, o której mowa w ust. 1:</P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>informują dane państwo członkowskie przed dniem 1 lutego o wielkości produkcji cukru do przeniesienia,</P></ITEM><ITEM><P>zobowiązują się do przechowania wielkości do przeniesienia przez okres dwunastu kolejnych miesięcy, którego początek należy jeszcze określić. Za okres ten koszty przechowania zwracane są zgodnie z art. 8 również za przeniesiony cukier C oraz za cukier A i cukier B, które stały się przeniesionym cukrem C w zastosowaniu art. 23 ust. 4a.</P></ITEM></LIST></ALINEA><ALINEA>[...]<QUOT.END REF.START="QS0010" CODE="201D" ID="QE0010"/>.</ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>11</NO.P><TXT>Artykuł 27 ust. 3 rozporządzenia podstawowego przewidywał:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0012" REF.END="QE0012"/>Przepisy wykonawcze do niniejszego artykułu, które mogą przewidywać limit ilości cukru dopuszczonych do przeniesienia, przyjmuje się zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 41.</ALINEA><ALINEA>Przewidują one w szczególności pobieranie opłaty od ilości przechowywanej [...], która zostanie zbyta w przewidzianym okresie przechowywania<QUOT.END REF.START="QS0012" CODE="201D" ID="QE0012"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP><?PAGE NO="4"?><NP><NO.P>12</NO.P><TXT>Artykuł 28 rozporządzenia podstawowego określał kryteria ustalania opłat produkcyjnych, w szczególności od produkcji cukru A i B. Opłaty te były pobierane przez państwa członkowskie.</TXT></NP><NP><NO.P>13</NO.P><TXT>Przyjęte na podstawie art. 26 ust. 3 rozporządzenia podstawowego rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2670/81 z dnia <DATE ISO="19810914">14 września 1981 r.</DATE> ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze dotyczące produkcji cukru przewyższającej kwotę (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="262" PAGE.FIRST="14" DATE.PUB="1981">Dz.U. L 262, s. 14</REF.DOC.OJ>), zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 158/96 z dnia <DATE ISO="19960130">30 stycznia 1996 r.</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="024" PAGE.FIRST="3" DATE.PUB="1996">Dz.U. L 24, s. 3</REF.DOC.OJ>) (zwane dalej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0013" REF.END="QE0013"/>rozporządzeniem nr 2670/81<QUOT.END REF.START="QS0013" CODE="201D" ID="QE0013"/>), określało warunki, w których wywóz cukru C uznawano za dokonany.</TXT></NP><NP><NO.P>14</NO.P><TXT>Artykuł 1 ust. 1 rozporządzenia nr 2670/81 miał brzmienie następujące:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><P><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0014" REF.END="QE0014"/>Produkty określone w art. 26 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 1785/81 uznaje się za wywiezione, jeżeli:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>bez uszczerbku dla innych przepisów niniejszego rozporządzenia dowód określony w art. 2 jest w posiadaniu właściwej agencji państwa członkowskiego produkcji, bez względu na to, z którego z państw członkowskich cukier C [...] [został] wywiezion[y];</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>b)</NO.P><TXT>dane zgłoszenie wywozowe zostaje przyjęte przez państwo członkowskie wywozu przed dniem 1 stycznia następującym po zakończeniu roku gospodarczego, w którym cukier C [...] [został] wyprodukowan[y];</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>c)</NO.P><TXT>cukier C […] lub odpowiadająca [mu] ilość w rozumieniu art. 2 ust. 3 opuściła wspólnotowy obszar celny nie później niż 60 dni od dnia 1 stycznia określonego w lit. b);</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>d)</NO.P><TXT>produkt został wywieziony bez refundacji lub opłat wyrównawczych jako cukier biały lub cukier surowy, który nie został poddany denaturacji [...].</TXT></NP></ITEM></LIST><P>Poza przypadkami działania siły wyższej, jeżeli którykolwiek z warunków przewidzianych w akapicie pierwszym nie zostanie spełniony, dane ilości cukru C […] uważa się za zbyte na rynku wewnętrznym.</P><P>W przypadkach działania siły wyższej właściwa agencja państwa członkowskiego, na którego terytorium cukier C [...] [został] wyprodukowan[y], podejmuje decyzję w sprawie niezbędnych środków na podstawie okoliczności powoływanych przez zainteresowaną stronę.</P><P>W przypadku gdy cukier C [...] [jest] wywożon[y] z terytorium państwa członkowskiego innego niż to, w którym został wyprodukowan[y], środki te są podejmowane po otrzymaniu, w odpowiednim przypadku, opinii właściwych władz tego państwa członkowskiego<QUOT.END REF.START="QS0014" CODE="201D" ID="QE0014"/>.</P></ALINEA></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>15</NO.P><TXT>Artykuł 3 ust. 1 rozporządzenia nr 2670/81 przewidywał:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><P><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0015" REF.END="QE0015"/>Zainteresowane państwo członkowskie nakłada na ilości, które w rozumieniu art. 1 ust. 1 zostały zbyte na rynku wewnętrznym, opłatę na cukier C za 100 kg odpowiednio cukru białego lub surowego […], równ[ą] sumie:</P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>najwyższej opłaty przywozowej stosowanej w odniesieniu do danego produktu w ciągu okresu obejmującego rok gospodarczy, w trakcie którego dany cukier C […] [został] wyprodukowan[y], i sześć miesięcy od tego roku gospodarczego,</P><P>oraz</P></ITEM><ITEM><P>1,21 [EUR]<QUOT.END REF.START="QS0015" CODE="201D" ID="QE0015"/>.</P></ITEM></LIST></ALINEA></QUOT.S></P></NP><?PAGE NO="5"?><NP><NO.P>16</NO.P><TXT>Artykuł 1 ust. 1 rozporządzenia nr 1443/82 stanowił:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><P><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0016" REF.END="QE0016"/>W rozumieniu art. 26–29 rozporządzenia [podstawowego] produkcja cukru oznacza łączną ilość wyrażoną jako cukier biały:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>cukru białego;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>b)</NO.P><TXT>cukru surowego;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>c)</NO.P><TXT>cukru inwertowanego;</TXT></NP></ITEM></LIST><P>[...]<QUOT.END REF.START="QS0016" CODE="201D" ID="QE0016"/> [tłumaczenie nieoficjalne, podobnie jak wszystkie cytaty z tego rozporządzenia poniżej].</P></ALINEA></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>17</NO.P><TXT>Artykuł 3 rozporządzenia nr 1443/82 stanowił:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="003.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0017" REF.END="QE0017"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Przed dniem 15 lutego każdego roku państwa członkowskie ustalają wstępną wielkość produkcji cukru […] na bieżący rok gospodarczy dla każdego przedsiębiorstwa znajdującego się na ich terytorium.</ALINEA><ALINEA>[...]</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="003.003"><NO.PARAG>3.</NO.PARAG><ALINEA>Przed dniem 1 października każdego roku państwa członkowskie ustalają ostateczną wielkość produkcji cukru […] każdego przedsiębiorstwa w poprzednim roku gospodarczym.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="003.004"><NO.PARAG>4.</NO.PARAG><ALINEA>Jeżeli po ustaleniu ostatecznej wielkości produkcji cukru, o którym mowa w ust. 3, stwierdzone zostaną rozbieżności, są one brane pod uwagę przy ustalaniu ostatecznej wielkości produkcji w roku gospodarczym, w którym rozbieżność została stwierdzona<QUOT.END REF.START="QS0017" CODE="201D" ID="QE0017"/>.</ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>18</NO.P><TXT>Artykuł 4 rozporządzenia nr 1443/82 stanowił:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="004.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0018" REF.END="QE0018"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Z zastrzeżeniem kolejnych ustępów produkcja cukru [...] przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 26–29 rozporządzenia [podstawowego] oznacza ilość cukru […] faktycznie wyprodukowaną przez to przedsiębiorstwo.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="004.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA>Całkowitą produkcją cukru w danym roku gospodarczym jest produkcja określona w ust. 1, powiększona o ilość przeniesioną na ten rok gospodarczy i pomniejszona o ilość cukru przeniesioną na następny rok gospodarczy<QUOT.END REF.START="QS0018" CODE="201D" ID="QE0018"/>.</ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>19</NO.P><TXT>Artykuł 23 rozporządzenia Rady nr 1009/67/EWG z dnia <DATE ISO="19671218">18 grudnia 1967 r.</DATE> w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (<REF.DOC.OJ COLL="P" NO.OJ="308" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="1967">Dz.U. 308, s. 1</REF.DOC.OJ>) przewidywał:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="023.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0019" REF.END="QE0019"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Państwa członkowskie ustalają kwotę podstawową albo dla każdej fabryki, albo dla każdego przedsiębiorstwa produkującego cukier na ich terytorium. Bez uszczerbku dla przepisów przyjętych na podstawie ust. 3 lub 4 ta kwota podstawowa jest ustalana poprzez pomnożenie średniej rocznej produkcji cukru danej fabryki lub przedsiębiorstwa w latach gospodarczych od 1961/1962 do 1965/1966 przez współczynnik wyrażający stosunek między ilością podstawową państwa członkowskiego a średnią roczną produkcja cukru w tym państwie we wskazanym okresie.</ALINEA><ALINEA>Ilość podstawowa wynosi w przypadku:</ALINEA><ALINEA>Niemiec – <FT TYPE="NUMBER">1750000</FT> ton cukru białego,</ALINEA><ALINEA>Francji – <FT TYPE="NUMBER">2400000</FT> ton cukru białego,</ALINEA><?PAGE NO="6"?><ALINEA>Włoch – <FT TYPE="NUMBER">1230000</FT> ton cukru białego,</ALINEA><ALINEA>Niderlandów – <FT TYPE="NUMBER">550000</FT> ton cukru białego,</ALINEA><ALINEA>UGBL – <FT TYPE="NUMBER">550000</FT> ton cukru białego.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="023.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA>Ustalając kwoty podstawowe na przedsiębiorstwo, państwo członkowskie podejmuje niezbędne środki w celu uwzględnienia interesów plantatorów buraków cukrowych i plantatorów trzciny cukrowej.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="023.003"><NO.PARAG>3.</NO.PARAG><ALINEA>Rada przyjmuje ogólne reguły stosowania ust. 1 i ewentualne odstępstwa od jego przepisów, stanowiąc na wniosek Komisji zgodnie z procedurą głosowania przewidzianą w art. 43 ust. 2 traktatu.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="023.004"><NO.PARAG>4.</NO.PARAG><ALINEA>Jeżeli przepisy wykonawcze do niniejszego artykułu okażą się konieczne, są one przyjmowane zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 40<QUOT.END REF.START="QS0019" CODE="201D" ID="QE0019"/> [tłumaczenie nieoficjalne].</ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>20</NO.P><TXT>Rozporządzenie nr 1009/67 zostało uchylone rozporządzeniem Rady (EWG) nr 3330/74 z dnia <DATE ISO="19741219">19 grudnia 1974 r.</DATE> w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="359" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="1974">Dz.U. L 359, s. 1</REF.DOC.OJ>).</TXT></NP><NP><NO.P>21</NO.P><TXT>Rozporządzenie podstawowe zostało uchylone i zastąpione rozporządzeniem (WE) nr 2038/1999 z dnia <DATE ISO="19990913">13 września 1999 r.</DATE> w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="252" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="1999">Dz.U. L 252, s. 1</REF.DOC.OJ>).</TXT></NP><NP><NO.P>22</NO.P><TXT>Rozporządzenie nr 2670/81 zostało uchylone i zastąpione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 967/2006 z dnia <DATE ISO="20060629">29 czerwca 2006 r.</DATE> ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do pozakwotowej produkcji cukru (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="176" PAGE.FIRST="22" DATE.PUB="2006">Dz.U. L 176, s. 22</REF.DOC.OJ>).</TXT></NP><NP><NO.P>23</NO.P><TXT>Rozporządzenie nr 1443/82 zostało uchylone i zastąpione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 314/2002 z dnia <DATE ISO="20020220">20 lutego 2002 r.</DATE> ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania systemu kwot w sektorze cukru (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="050" PAGE.FIRST="40" DATE.PUB="2002">Dz.U. L 50, s. 40</REF.DOC.OJ>).</TXT></NP><NP><NO.P>24</NO.P><TXT>Niemniej ze względu na datę okoliczności faktycznych, których dotyczy postępowanie główne, stosuje się do niego rozporządzenie podstawowe oraz rozporządzenia nr 2670/81 i 1443/82.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Postępowanie przed sądem krajowym i pytanie prejudycjalne</HT></P></TI></TITLE><NP><NO.P>25</NO.P><TXT>Z postanowienia odsyłającego wynika, że Pfeifer &amp; Langen produkuje cukier w swoich zakładach w Elsdorf, Euskirchen, Appeldorn i Lage (Niemcy).</TXT></NP><NP><NO.P>26</NO.P><TXT>W następstwie zgłoszenia tego przedsiębiorstwa z dnia <DATE ISO="19980908">8 września 1998 r.</DATE> Hauptzollamt Köln-West decyzją z dnia <DATE ISO="19980925">25 września 1998 r.</DATE> ustalił ostateczną wielkość jego produkcji cukru w roku gospodarczym 1997/1998.</TXT></NP><NP><NO.P>27</NO.P><TXT>W dniu <DATE ISO="19991104">4 listopada 1999 r.</DATE> Hauptzollamt für Prüfungen Köln rozpoczął kontrolę u Pfeifer &amp; Langen. W dniu <DATE ISO="20030116">16 stycznia 2003 r.</DATE> Hauptzollamt Krefeld kontynuował tę kontrolę, która dotyczyła między innymi opłaty produkcyjnej od cukru należnej za rok gospodarczy 1997/1998.</TXT></NP><NP><NO.P>28</NO.P><TXT>W raporcie z dnia <DATE ISO="20060509">9 maja 2006 r.</DATE> kontrolerzy wskazali, że wykryli nadwyżkę produkcji w stosunku do zgłoszenia Pfeifer &amp; Langen. W konsekwencji decyzją z dnia <DATE ISO="20061228">28 grudnia 2006 r.</DATE> Hauptzollamt Aachen stwierdził, że Pfeifer &amp; Langen w roku gospodarczym 1997/1998 wyprodukowała nadwyżkę cukru w ilości odpowiadającej <FT TYPE="DECIMAL">9657,4</FT> t cukru białego. Drugą decyzją z tego samego dnia Hauptzollamt Aachen nałożył na Pfeifer &amp; Langen opłatę od cukru C w wysokości <FT TYPE="DECIMAL">5810857,58</FT> EUR z tytułu tej nadwyżki produkcji.</TXT></NP><?PAGE NO="7"?><NP><NO.P>29</NO.P><TXT>Pfeifer &amp; Langen wniosła odwołania od tych dwóch decyzji, podnosząc w szczególności, że art. 3 ust. 4 rozporządzenia nr 1443/82 nie pozwala na przypisanie rzekomej nadwyżki produkcji do roku gospodarczego 1997/1998, gdyż nie została ona wykryta przed dniem <DATE ISO="19981001">1 października 1998 r.</DATE></TXT></NP><NP><NO.P>30</NO.P><TXT>Decyzją z dnia <DATE ISO="20100427">27 kwietnia 2010 r.</DATE> Hauptzollamt Aachen oddalił odwołania Pfeifer &amp; Langen, uzasadniając w szczególności, że stwierdzona nadwyżka produkcji została słusznie przypisana do roku gospodarczego 1997/1998, gdyż art. 3 ust. 4 rozporządzenia nr 1443/82 mógł mieć zastosowanie jedynie do produkcji zgłoszonej przez producenta. Co się tyczy stwierdzonych następczo nadwyżek produkcji, które nie zostały zgłoszone, należy przypisać je jego zdaniem do roku gospodarczego, w którym zostały wyprodukowane.</TXT></NP><NP><NO.P>31</NO.P><TXT>Poza tym decyzją również z dnia <DATE ISO="20100427">27 kwietnia 2010 r.</DATE> Hauptzollamt Aachen zmienił swoją decyzję ustalającą z dnia <DATE ISO="20061228">28 grudnia 2006 r.</DATE>, ustalając, że w roku gospodarczym 1997/1998 nadwyżka produkcji wyniosła <FT TYPE="DECIMAL">6922,1</FT> t. Inną decyzją z tego samego dnia zmienił swoją decyzję w sprawie opłaty z dnia <DATE ISO="20061228">28 grudnia 2006 r.</DATE>, nakładając na Pfeifer &amp; Langen opłatę produkcyjną w wysokości <FT TYPE="DECIMAL">4165027,57</FT> EUR.</TXT></NP><NP><NO.P>32</NO.P><TXT>Pfeifer &amp; Langen wskazała na rozprawie, że nadwyżka ta stanowiła 1,4% całości jej produkcji cukru w roku gospodarczym 1997/1998.</TXT></NP><NP><NO.P>33</NO.P><TXT>Pfeifer &amp; Langen wniosła skargę na wspomnianą decyzję do Finanzgericht Düsseldorf.</TXT></NP><NP><NO.P>34</NO.P><TXT>Zdaniem sądu odsyłającego rozstrzygnięcie zawisłego przed nim sporu zależy od tego, czy nadwyżkę cukru stwierdzoną po zakończeniu roku gospodarczego 1997/1998 w ramach kontroli przeprowadzonej u Pfeifer &amp; Langen należy przypisać do tego roku gospodarczego, czy do późniejszego roku gospodarczego.</TXT></NP><NP><NO.P>35</NO.P><TXT>Sąd odsyłający podkreśla w tym względzie, że art. 3 ust. 4 rozporządzenia nr 1443/82 jest wprawdzie zgodny z wyrokiem Trybunału z dnia <DATE ISO="19740130">30 stycznia 1974 r.</DATE> w sprawie <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="159/73" PAGE.ECR="121" YEAR="1974">159/73 Hannoversche Zucker, Rec. s. 121</REF.DOC.ECR>, pkt 6, ale że wyrok ten dotyczył ilości nadwyżkowych wyprodukowanych przed wejściem w życie WOR cukru, co nie ma miejsca w postępowaniu głównym.</TXT></NP><NP><NO.P>36</NO.P><TXT>Poza tym sąd odsyłający zaznacza, że zgodnie z rozporządzeniem podstawowym kwoty produkcyjne przyznane przedsiębiorstwom dotyczą ilości wyprodukowanych w ciągu jednego roku gospodarczego. Zastosowanie art. 3 ust. 4 rozporządzenia nr 1443/82 do ilości nadwyżkowych cukru stwierdzonych po upływie roku gospodarczego prowadziłoby natomiast do przeniesienia tej produkcji na późniejszy rok gospodarczy. W tych warunkach sąd odsyłający ma wątpliwości co do zgodności takiej wykładni z systemem kwot produkcyjnych.</TXT></NP><NP><NO.P>37</NO.P><TXT>W tych okolicznościach Finanzgericht Düsseldorf postanowił zawiesić postępowanie i skierować do Trybunału następujące pytanie prejudycjalne:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0020" REF.END="QE0020"/>Czy art. 3 ust. 4 rozporządzenia nr 1443/82 należy interpretować w ten sposób, że przepisem tym objęte są także nadwyżki stwierdzone przez urząd w ramach następczej kontroli u producenta?<QUOT.END REF.START="QS0020" CODE="201D" ID="QE0020"/>.</P></QUOT.S></P></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">W przedmiocie pytania prejudycjalnego</HT></P></TI></TITLE><NP><NO.P>38</NO.P><TXT>Swoim pytaniem sąd odsyłający zmierza zasadniczo do ustalenia, czy art. 3 ust. 4 rozporządzenia nr 1443/82 należy interpretować w ten sposób, że ma on zastosowanie w sytuacji, w której w ramach następczej kontroli przeprowadzonej u producenta władze krajowe stwierdziły nadwyżkową ilość cukru.</TXT></NP><?PAGE NO="8"?><NP><NO.P>39</NO.P><TXT>Na wstępie należy przypomnieć, że rok gospodarczy trwał od dnia 1 lipca jednego roku do dnia 30 czerwca roku następnego. Zgodnie z art. 3 ust. 1 rozporządzenia nr 1443/82 państwa członkowskie były zobowiązane ustalić przed dniem 15 lutego każdego roku wstępną wielkość produkcji cukru na bieżący rok gospodarczy dla każdego przedsiębiorstwa znajdującego się na ich terytorium. Zgodnie z ust. 3 tego artykułu były następnie zobowiązane do ustalenia przed dniem 1 października każdego roku ostatecznej wielkości produkcji cukru każdego przedsiębiorstwa w poprzednim roku gospodarczym.</TXT></NP><NP><NO.P>40</NO.P><TXT>Zgodnie z ust. 4 wspomnianego artykułu, jeżeli po ustaleniu tej ostatecznej wielkości produkcji cukru <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0021" REF.END="QE0021"/>stwierdzone zostaną rozbieżności, są one brane pod uwagę przy ustalaniu ostatecznej wielkości produkcji w roku gospodarczym, w którym rozbieżność została stwierdzona<QUOT.END REF.START="QS0021" CODE="201D" ID="QE0021"/>.</TXT></NP><NP><NO.P>41</NO.P><TXT>Ten ostatni przepis, będący przedmiotem pytania prejudycjalnego, jest sformułowany tak samo jak art. 2 ust. 3 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 700/73 z dnia <DATE ISO="19730312">12 marca 1973 r.</DATE>, ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania systemu kwot w sektorze cukru (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="067" PAGE.FIRST="12" DATE.PUB="1973">Dz.U. L 67, s. 12</REF.DOC.OJ>). Należy zaznaczyć, że w wyżej wymienionym wyroku w sprawie Hannoversche Zucker Trybunał odniósł się do art. 2 ust. 3 rozporządzenia nr 700/73.</TXT></NP><NP><NO.P>42</NO.P><TXT>Sprawa, w której zapadł ten wyrok, dotyczyła nadwyżkowej ilości cukru stwierdzonej w ramach urzędowej inwentaryzacji zapasów przeprowadzonej po dniu <DATE ISO="19680701">1 lipca 1968 r.</DATE> – dacie wejścia w życie WOR cukru – która jednak została wyprodukowana przed tą datą.</TXT></NP><NP><NO.P>43</NO.P><TXT>Jak zaznaczył Trybunał w pkt 3 wyżej wymienionego wyroku w sprawie Hannoversche Zucker, zadane pytanie dotyczyło tego, czy do celów obliczenia opłaty produkcyjnej nadwyżkę tę należało przypisać do okresu poprzedzającego wejście w życie WOR, cukru czy do pierwszego roku gospodarczego pod rządami tej wspólnej organizacji, albo też do roku, w którym nadwyżka ta została stwierdzona.</TXT></NP><NP><NO.P>44</NO.P><TXT>W tym względzie Trybunał w szczególności zauważył w pkt 5 tego wyroku, że biorąc pod uwagę warunki techniczne przechowywania cukru, inwentaryzacje zapasów mogą mieć miejsce wyłącznie w wieloletnich odstępach i że w praktyce trudno jest – w przypadku stwierdzenia ilości nadwyżkowej w stosunku do zapasów obliczonych w oparciu o rachunkowość producenta – określić dokładnie faktyczny rok wyprodukowania takiej nadwyżki.</TXT></NP><NP><NO.P>45</NO.P><TXT>Trybunał dodaje w tym samym punkcie, że przypisanie danej nadwyżki do jednego z poprzednich lat gospodarczych spowodowałoby konieczność sprostowania wielkości produkcji ustalonych ostatecznie dla tej kampanii zarówno w odniesieniu do indywidualnego przedsiębiorstwa, jak też państwa członkowskiego i całej Wspólnoty, oraz że sprostowanie takie ze względu na konsekwencje, które wynikałyby z niego z mocą wsteczną dla obliczenia kwot produkcyjnych i opłat, które należy pobrać z tytułu produkcji nadwyżkowej, oznaczałoby komplikacje administracyjne nieproporcjonalne do pożądanego skutku.</TXT></NP><NP><NO.P>46</NO.P><TXT>Trybunał stwierdził w pkt 6 wspomnianego wyroku, że w tych okolicznościach na zadane pytania należy odpowiedzieć w ten sposób – formalnie potwierdzony zresztą rozporządzeniem nr 700/73 mającym zastosowanie od dnia <DATE ISO="19730315">15 marca 1973 r.</DATE> – że rozbieżność stwierdzoną po ustaleniu ostatecznej wielkości produkcji należy uwzględnić w kampanii, w której została stwierdzona.</TXT></NP><NP><NO.P>47</NO.P><TXT>Należy jednak stwierdzić, że okoliczności postępowania głównego różnią się od okoliczności postępowania, w którym zapadł wyżej wymieniony wyrok w sprawie Hannoversche Zucker, gdyż nadwyżka cukru stwierdzona w tej ostatniej sprawie dotyczyła produkcji cukru, która nie była wyższa od kwoty ustanowionej w obowiązującej regulacji, to jest w art. 23 rozporządzenia nr 1009/67. Kwota ta odpowiadała zasadniczo sumie przewidzianych w rozporządzeniu podstawowym kwot oznaczonych jako <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0022" REF.END="QE0022"/>cukier A<QUOT.END REF.START="QS0022" CODE="201D" ID="QE0022"/> i <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0023" REF.END="QE0023"/>cukier B<QUOT.END REF.START="QS0023" CODE="201D" ID="QE0023"/>.</TXT></NP><?PAGE NO="9"?><NP><NO.P>48</NO.P><TXT>Tymczasem bezsporne jest, że nadwyżka cukru stwierdzona w postępowaniu głównym stanowi cukier C w rozumieniu art. 24 ust. 1 lit. a) rozporządzenia podstawowego, a nie cukier A lub B. Okoliczności tej nie kwestionuje poza tym żaden z zainteresowanych wskazanych w art. 23 statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, którzy przedstawili swoje uwagi przed Trybunałem.</TXT></NP><NP><NO.P>49</NO.P><TXT>W konsekwencji, choć rozwiązanie przyjęte przez Trybunał w wyżej wymienionym wyroku w sprawie Hannoversche Zucker pozostaje ważne w odniesieniu do ustalenia ostatecznej wielkości produkcji cukru dotyczącej kwot A i B, należy sprawdzić, czy art. 3 ust. 4 rozporządzenia nr 1443/82 ma również zastosowanie w sytuacji, w której nadwyżkowa ilość cukru stwierdzona przez władze krajowe w ramach następczej kontroli przeprowadzonej u producenta stanowi cukier C.</TXT></NP><NP><NO.P>50</NO.P><TXT>W tym względzie należy stwierdzić, że treść art. 3 ust. 4 rozporządzenia nr 1443/82 nie zawiera niczego, co pozwalałby na uznanie, iż jego materialny zakres zastosowania miałby być ograniczony do cukru A i B.</TXT></NP><NP><NO.P>51</NO.P><TXT>Niemniej przepis ten należy interpretować w świetle ogólnej systematyki oraz celów unijnej regulacji dotyczącej WOR cukru.</TXT></NP><NP><NO.P>52</NO.P><TXT>W tym kontekście należy uwzględnić fakt, iż rozporządzenie podstawowe ustanowiło specjalny system traktowania nadwyżek stanowiących cukier C. Zgodnie z tym systemem producent cukru, który przekroczył kwoty cukru A i B i posiadał również pewną ilość cukru C, miał wybór w odniesieniu do cukru C.</TXT></NP><NP><NO.P>53</NO.P><TXT>Z jednej strony mógł bowiem – jak przewidywał art. 26 ust. 1 rozporządzenia podstawowego – wywieźć ten cukier C przed dniem 1 stycznia następującym po zakończeniu danego roku gospodarczego. Jeżeli nie wykazano, że wywóz tego cukru został dokonany w wymaganym terminie, producent był zobowiązany do wniesienia opłaty należnej na podstawie art. 26 ust. 3 tego rozporządzenia.</TXT></NP><NP><NO.P>54</NO.P><TXT>Z drugiej strony zgodnie z art. 27 ust. 1 i 2 rozporządzenia podstawowego producent mógł zdecydować o przeniesieniu tej ilości cukru na następny rok gospodarczy, o czym właściwe państwo członkowskie powinno było zostać poinformowane przed dniem 1 lutego. Jeżeli pewna ilość cukru, która została przeniesiona w ten sposób, została zbyta na rynku wewnętrznym w przewidzianym okresie przechowywania, pobierano również opłatę od zbytej ilości cukru.</TXT></NP><NP><NO.P>55</NO.P><TXT>Wynika z tego, że odpowiednio w dniu 1 stycznia lub 1 lutego należało jednoznacznie stwierdzić status nadwyżek stanowiących cukier C.</TXT></NP><NP><NO.P>56</NO.P><TXT>Tymczasem wykładnia art. 3 ust. 4 rozporządzenia nr 1443/82, która pozwalałaby przypisać te nadwyżki cukru do roku gospodarczego, w którym zostały one stwierdzone, naruszałaby cel systemu cukru C, którym było zapobieżenie zbyciu tego cukru na rynku wewnętrznym.</TXT></NP><NP><NO.P>57</NO.P><TXT>Mianowicie gdyby było możliwe, by cukier C tak jak cukier A i B był uwzględniany zgodnie z art. 3 ust. 4 rozporządzenia nr 1443/82 przy ustalaniu ostatecznej wielkości produkcji roku gospodarczego, w którym stwierdzono rozbieżność, nie skłaniałoby to producentów w żaden sposób do wywozu tych nadwyżek cukru lub do zgłoszenia ich i przeniesienia na następny rok gospodarczy. Tym samym nie byłoby wykluczone, iż producenci przechowywaliby nieskończenie te same nadwyżki cukru, które mogłyby być stale przypisywane do roku gospodarczego, w którym zostały stwierdzone, nawet gdyby chodziło w rzeczywistości o przeniesienie cukru z poprzedniego roku gospodarczego.</TXT></NP><NP><NO.P>58</NO.P><TXT>Otóż sytuacja taka nie tylko utrudniałaby skuteczną kontrolę wprowadzania do obrotu cukru C, lecz również naruszałaby art. 27 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, który przewidywał, iż ilości cukru dopuszczone do przeniesienia mogą być ograniczone.</TXT></NP><?PAGE NO="10"?><NP><NO.P>59</NO.P><TXT>Co się tyczy argumentu Hauptzollamt Aachen, iż art. 3 ust. 4 rozporządzenia nr 1443/82 miał zastosowanie wyłącznie, jeżeli producent nie miał wiedzy o istnieniu nadwyżki w chwili, gdy deklarował swoją ostateczną wielkość produkcji cukru, to obok trudności, na które napotyka wykazanie wystąpienia takiej okoliczności, należy przypomnieć, że rozważny i zorientowany w stanie prawnym przedsiębiorca, oceniając korzyści, jakie może przynieść obrót cukrem, powinien uwzględnić ryzyko związane z tym towarem, w szczególności trudność w jednoznacznym określeniu wyprodukowanej ilości cukru, i przyjąć to ryzyko jako część normalnych niedogodności właściwych tej produkcji.</TXT></NP><NP><NO.P>60</NO.P><TXT>Należy ponadto wskazać, że system mający zastosowanie do cukru C, przewidziany w rozpatrywanej tu regulacji, opiera się na kryteriach obiektywnych i ma zastosowanie niezależnie od jakiejkolwiek intencji ze strony producenta, noszącej znamiona oszustwa. Tym samym opłaty przewidziane w przypadku braku wywiezienia cukru C w terminie wymaganym w art. 26 ust. 1 rozporządzenia podstawowego lub w przypadku wprowadzenia go na rynek wewnętrzny zgodnie z art. 27 ust. 3 tego rozporządzenia powinny były zostać pobrane bez uwzględniania ewentualnego zachowania producenta, które nosiłoby znamiona oszustwa.</TXT></NP><NP><NO.P>61</NO.P><TXT>Z powyższego wynika, że zakresu zastosowania art. 3 ust. 4 rozporządzenia nr 1443/82 nie można rozszerzyć na cukier C.</TXT></NP><NP><NO.P>62</NO.P><TXT>W konsekwencji na zadane pytanie należy odpowiedzieć, że art. 3 ust. 4 rozporządzenia nr 1443/82 należy interpretować w ten sposób, iż nie ma on zastosowania w sytuacji, w której nadwyżkowa ilość cukru została stwierdzona przez władze krajowe w ramach następczej kontroli u producenta, jeżeli ta ilość nadwyżkowa stanowi cukier C.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">W przedmiocie kosztów</HT></P></TI></TITLE><NP><NO.P>63</NO.P><TXT>Dla stron postępowania przed sądem krajowym niniejsze postępowanie ma charakter incydentalny, dotyczy bowiem kwestii podniesionej przed tym sądem, do niego zatem należy rozstrzygnięcie o kosztach. Koszty poniesione w związku z przedstawieniem uwag Trybunałowi, inne niż poniesione przez strony postępowania przed sądem krajowym, nie podlegają zwrotowi.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><JURISDICTION><INTRO>Z powyższych względów Trybunał (pierwsza izba) orzeka, co następuje:</INTRO><P><HT TYPE="BOLD">Artykuł 3 ust. 4 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 1443/82 z dnia <DATE ISO="19820608">8 czerwca 1982 r.</DATE> ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania systemu kwot w sektorze cukru, zmienionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 392/94 z dnia <DATE ISO="19940223">23 lutego 1994 r.</DATE>, należy interpretować w ten sposób, iż nie ma on zastosowania w sytuacji, w której nadwyżkowa ilość cukru została stwierdzona przez władze krajowe w ramach następczej kontroli u producenta, jeżeli ta ilość nadwyżkowa stanowi cukier C.</HT></P></JURISDICTION></CONTENTS.JUDGMENT><SIGNATURE.CASE><P>Podpisy</P></SIGNATURE.CASE></JUDGMENT>