<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><JUDGMENT xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.58-20161101.xd"><BIB.JUDGMENT><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>T-370/19</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62019TJ0370</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:2020:440">EU:T:2020:440</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>14</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>14</PAGE.TOTAL><AUTHOR>T</AUTHOR></BIB.JUDGMENT><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P><HT TYPE="SC">Απόφαση της <DATE ISO="20200923">23.9.2020</DATE> – Υπόθεση T‑370/19</HT></P><P><HT TYPE="SC">Ισπανία κατά Επιτροπής</HT></P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου</HT> (ένατο τμήμα)</P><P>της <DATE ISO="20200923">23ης Σεπτεμβρίου 2020</DATE><NOTE NUMBERING="STAR" TYPE="FOOTNOTE" NOTE.ID="E0001"><P>Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική.</P></NOTE></P></TI></TITLE><INTERMEDIATE><INDEX IDX.CLOSE="»" SEPARATOR=" – " IDX.OPEN="«"><KEYWORD>Εξωτερικές σχέσεις</KEYWORD><KEYWORD>Τεχνική συνεργασία</KEYWORD><KEYWORD>Ηλεκτρονικές επικοινωνίες</KEYWORD><KEYWORD>Κανονισμός (ΕΕ) 2018/1971</KEYWORD><KEYWORD>Φορέας Ευρωπαϊκών Ρυθμιστικών Αρχών για τις Ηλεκτρονικές Επικοινωνίες</KEYWORD><KEYWORD>Άρθρο 35, παράγραφος 2, του κανονισμού 2018/1971</KEYWORD><KEYWORD>Συμμετοχή των ρυθμιστικών αρχών τρίτων χωρών στο όργανο αυτό</KEYWORD><KEYWORD>Συμμετοχή της εθνικής ρυθμιστικής αρχής του Κοσσυφοπεδίου</KEYWORD><KEYWORD>Έννοια τρίτης χώρας</KEYWORD><KEYWORD>Πλάνη περί το δίκαιο</KEYWORD></INDEX></INTERMEDIATE><JUDGMENT.INIT><P>Στην υπόθεση T‑370/19,</P></JUDGMENT.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P><HT TYPE="BOLD">Βασίλειο της Ισπανίας</HT>, εκπροσωπούμενο από την S. Centeno Huerta,</P><PARTY.STATUS>προσφεύγον,</PARTY.STATUS></PLAINTIFS><AGAINST>κατά</AGAINST><DEFENDANTS><P><HT TYPE="BOLD">Ευρωπαϊκής Επιτροπής</HT>, εκπροσωπούμενης από τους F. Castillo de la Torre, M. Kellerbauer και Θ. Ραμόπουλο,</P><PARTY.STATUS>καθής,</PARTY.STATUS></DEFENDANTS></PARTIES><P>με αντικείμενο προσφυγή δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ με αίτημα την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής, της <DATE ISO="20190318">18ης Μαρτίου 2019</DATE>, για τη συμμετοχή της Εθνικής Ρυθμιστικής Αρχής του Κοσσυφοπεδίου στον Φορέα Ευρωπαϊκών Ρυθμιστικών Αρχών για τις Ηλεκτρονικές Επικοινωνίες (<REF.DOC.OJ COLL="C" NO.OJ="115" PAGE.FIRST="26" DATE.PUB="2019">ΕΕ 2019, C 115, σ. 26</REF.DOC.OJ>),</P><PREAMBLE><PREAMBLE.INIT><P>ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (ένατο τμήμα),</P><P>συγκείμενο από τις M. J. Costeira (εισηγήτρια), πρόεδρο, M. Kancheva και T. Perišin, δικαστές,</P><P>γραμματέας: E. Coulon</P></PREAMBLE.INIT><PREAMBLE.FINAL>εκδίδει την ακόλουθη</PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE><CONTENTS.JUDGMENT><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Απόφαση</HT></P></TI></TITLE></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Ιστορικό της διαφοράς</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0001"><NO.P>1</NO.P><TXT>Με τον κανονισμό (ΕΚ) 1211/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20091125">25ης Νοεμβρίου 2009</DATE>, για την ίδρυση του Φορέα Ευρωπαϊκών Ρυθμιστικών Αρχών για τις Ηλεκτρονικές Επικοινωνίες (BEREC) και της Υπηρεσίας (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="337" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2009">ΕΕ 2009, L 337, σ. 1</REF.DOC.OJ>), ο νομοθέτης της<?PAGE NO="2"?> Ευρωπαϊκής Ένωσης αποφάσισε να συγκροτήσει τον BEREC και να του αναθέσει να συμβάλει στην ανάπτυξη και καλύτερη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών, με σκοπό να εξασφαλισθεί η συνεπής εφαρμογή του ρυθμιστικού πλαισίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τις ηλεκτρονικές επικοινωνίες. Σύμφωνα με τον κανονισμό αυτό, ο BEREC όφειλε να ασκεί τα καθήκοντά του, κατά τρόπο ανεξάρτητο, σε συνεργασία με τις εθνικές ρυθμιστικές αρχές (στο εξής: ΕΡΑ) και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Επίσης, ο BEREC όφειλε να προάγει τη συνεργασία μεταξύ των ΕΡΑ καθώς και μεταξύ των ΕΡΑ και της Επιτροπής.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0002"><NO.P>2</NO.P><TXT>Σύμφωνα με το άρθρο 4 του κανονισμού 1211/2009, ο BEREC απαρτιζόταν από το ρυθμιστικό συμβούλιο. Κατά το άρθρο 6 του κανονισμού αυτού, ο BEREC επικουρείτο από την Υπηρεσία, υπό την καθοδήγηση του ρυθμιστικού συμβουλίου. Η Υπηρεσία αποτελείτο, μεταξύ άλλων, από μία επιτροπή διαχείρισης. Τόσο το ρυθμιστικό συμβούλιο όσο και η επιτροπή διαχείρισης απαρτίζονταν από ένα μέλος ανά κράτος μέλος, το οποίο ήταν είτε ο προϊστάμενος είτε διορισμένος υψηλόβαθμος αντιπρόσωπος της ΕΡΑ που είχε ιδρυθεί σε κάθε κράτος μέλος. Δυνάμει του άρθρου 4, παράγραφος 3, του εν λόγω κανονισμού, οι ΕΡΑ των κρατών του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου (ΕΟΧ) και των υποψηφίων για ένταξη κρατών είχαν καθεστώς παρατηρητή και εκπροσωπούνταν στο ρυθμιστικό συμβούλιο του BEREC και στην επιτροπή διαχείρισης της Υπηρεσίας. Οι τρίτες χώρες εκτός των χωρών του ΕΟΧ και των υποψηφίων χωρών είχαν αποκλειστεί από τη συμμετοχή στον BEREC και στα όργανά του.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0003"><NO.P>3</NO.P><TXT>Επιπλέον, από το 2001 έως το 2015, η Ένωση υπέγραψε με τις χώρες των δυτικών Βαλκανίων συμφωνίες σταθεροποίησης και σύνδεσης (στο εξής: ΣΣΣ), οι οποίες περιέχουν ειδικές διατάξεις για τη συνεργασία στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών. Τούτο ισχύει, μεταξύ άλλων, στην περίπτωση της συμφωνίας σταθεροποίησης και σύνδεσης μεταξύ της Ένωσης και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας, αφενός, και του Κοσσυφοπεδίου, αφετέρου (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="071" PAGE.FIRST="3" DATE.PUB="2016">ΕΕ 2016, L 71, σ. 3</REF.DOC.OJ>, στο εξής: ΣΣΣ με το Κοσσυφοπέδιο), η οποία προβλέπει τέτοιες διατάξεις στο άρθρο 111, το οποίο, υπό τον τίτλο <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0001" ID="QS0001"/>Δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικής επικοινωνίας<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="00BB" ID="QE0001"/>, ορίζει τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0002" ID="QS0002"/>Η συνεργασία εστιάζεται κυρίως σε τομείς προτεραιότητας του κεκτημένου της ΕΕ στον τομέα αυτό.</ALINEA><ALINEA>Τα μέρη ενισχύουν, ειδικότερα, τη συνεργασία στον τομέα των δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών, με απώτερο στόχο να υιοθετήσει το Κοσσυφοπέδιο το κεκτημένο της ΕΕ στον τομέα αυτό πέντε έτη από την έναρξη ισχύος της παρούσας συμφωνίας, δίνοντας ιδιαίτερη προσοχή στη διασφάλιση και ενίσχυση της ανεξαρτησίας των σχετικών ρυθμιστικών αρχών.<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="00BB" ID="QE0002"/></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0004"><NO.P>4</NO.P><TXT>Γενικώς, η ΣΣΣ με το Κοσσυφοπέδιο σκοπεί, μεταξύ άλλων, στη λήψη συγκεκριμένων μέτρων προκειμένου να υλοποιηθεί η ευρωπαϊκή προοπτική του Κοσσυφοπεδίου και η προσέγγισή του με την Ένωση. Εντούτοις, το άρθρο 2 της ΣΣΣ με το Κοσσυφοπέδιο διευκρινίζει ότι <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0003" ID="QS0003"/>[κ]ανένας από τους όρους, τις διατυπώσεις ή τους ορισμούς που χρησιμοποιούνται στην παρούσα συμφωνία, συμπεριλαμβανομένων των παραρτημάτων και των πρωτοκόλλων της, δεν συνιστά αναγνώριση του Κοσσυφοπεδίου ως ανεξάρτητου κράτους από την ΕΕ ούτε συνιστά αναγνώριση του Κοσσυφοπεδίου υπό την ιδιότητα αυτή [από] μεμονωμένα κράτη μέλη, εάν δεν έχουν προβεί σε τέτοια ενέργεια<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="00BB" ID="QE0003"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0005"><NO.P>5</NO.P><TXT>Στις <DATE ISO="20180206">6 Φεβρουαρίου 2018</DATE>, η Επιτροπή εξέδωσε την ανακοίνωσή της προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών, με τίτλο <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0004" ID="QS0004"/>Μια αξιόπιστη προοπτική διεύρυνσης για τα Δυτικά Βαλκάνια και αυξημένη δέσμευση της ΕΕ απέναντί τους<QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="00BB" ID="QE0004"/> [COM(2018) 65 final]. Στην ανακοίνωση αυτή, επισημαίνεται ότι η Επιτροπή προτίθεται να δρομολογήσει ψηφιακό θεματολόγιο για τα Δυτικά Βαλκάνια, το οποίο θα περιλαμβάνει δράσεις για τη διευκόλυνση της μείωσης των τελών περιαγωγής, για τη στήριξη της εγκαταστάσεως ευρυζωνικών δικτύων, για την ανάπτυξη της ψηφιακής κοινωνίας και, γενικότερα, για τη στήριξη της υιοθέτησης, της εφαρμογής και της επιβολής του κεκτημένου στον τομέα της ψηφιακής ενιαίας αγοράς.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="3"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0006"><NO.P>6</NO.P><TXT>Στις <DATE ISO="20180622">22 Ιουνίου 2018</DATE>, η Επιτροπή δημοσίευσε έγγραφο εργασίας με τίτλο <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0005" ID="QS0005"/>Μέτρα για τη στήριξη του ψηφιακού θεματολογίου για τα Δυτικά Βαλκάνια<QUOT.END REF.START="QS0005" CODE="00BB" ID="QE0005"/> [SWD(2018) 360 final]. Ένας από τους πέντε κύριους τομείς που καλύπτει το εν λόγω ψηφιακό θεματολόγιο αφορά τη στήριξη της υιοθέτησης, της εφαρμογής και της επιβολής του κεκτημένου στην ψηφιακή ενιαία αγορά. Μία από τις δράσεις στον εν λόγω κύριο τομέα συνίσταται στην ένταξη των Δυτικών Βαλκανίων στα ρυθμιστικά όργανα ή στις υφιστάμενες ομάδες εμπειρογνωμόνων, όπως ο BEREC, ο οποίος μνημονεύεται ρητώς. Συναφώς, το έγγραφο αυτό διευκρινίζει, στο σημείο 8.3.1, το οποίο πραγματεύεται το ζήτημα του BEREC, ότι <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0006" ID="QS0006"/>[μ]ια στενότερη σχέση μεταξύ των ΕΡΑ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Δυτικών Βαλκανίων θα συμβάλει στην προσέγγιση των ρυθμιστικών πρακτικών της περιοχής με εκείνες της Ένωσης […]. Μολονότι τέσσερις από τις έξι οικονομίες των Δυτικών Βαλκανίων είναι επί του παρόντος παρατηρητές του BEREC, το ρυθμιστικό συμβούλιο του BEREC δέχθηκε να συνεργαστεί στενότερα με το σύνολο των έξι ΕΡΑ της περιοχής. Αυτό θα παραμείνει δυνατό στο πλαίσιο της αναθεωρήσεως του κανονισμού [1211/2009]<QUOT.END REF.START="QS0006" CODE="00BB" ID="QE0006"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0007"><NO.P>7</NO.P><TXT>Στις <DATE ISO="20181211">11 Δεκεμβρίου 2018</DATE>, το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο εξέδωσαν τον κανονισμό (ΕΕ) 2018/1971, για την ίδρυση του Φορέα Ευρωπαϊκών Ρυθμιστικών Αρχών για τις Ηλεκτρονικές Επικοινωνίες (BEREC) και του Οργανισμού για την υποστήριξη του BEREC (Υπηρεσία του BEREC), την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) 2015/2120 και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1211/2009 (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="321" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2018">ΕΕ 2018, L 321, σ. 1</REF.DOC.OJ>). Ο κανονισμός αυτός άρχισε να ισχύει στις <DATE ISO="20181220">20 Δεκεμβρίου 2018</DATE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0008"><NO.P>8</NO.P><TXT>Ειδικότερα, το άρθρο 35 του κανονισμού 2018/1971, το οποίο φέρει τον τίτλο <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0007" ID="QS0007"/>Συνεργασία με όργανα της Ένωσης, τρίτες χώρες και διεθνείς οργανισμούς<QUOT.END REF.START="QS0007" CODE="00BB" ID="QE0007"/>, ορίζει τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="035.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0008" ID="QS0008"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Στον βαθμό που είναι αναγκαίο για την επίτευξη των στόχων που καθορίζονται στον παρόντα κανονισμό και για την εκτέλεση των καθηκόντων του, και με την επιφύλαξη των αντίστοιχων αρμοδιοτήτων των κρατών μελών και των θεσμικών οργάνων της Ένωσης, ο BEREC και η Υπηρεσία του BEREC δύνανται να συνεργάζονται με αρμόδιους φορείς, υπηρεσίες, οργανισμούς, και συμβουλευτικές ομάδες της Ένωσης, με τις αρμόδιες αρχές τρίτων χωρών και με διεθνείς οργανισμούς.</ALINEA><ALINEA>Για τον εν λόγω σκοπό, ο BEREC και η Υπηρεσία του BEREC δύνανται, κατόπιν προηγούμενης εγκρίσεως της Επιτροπής, να συνάπτουν ρυθμίσεις συνεργασίας. Οι εν λόγω ρυθμίσεις δεν δημιουργούν έννομες υποχρεώσεις.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="035.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA>Το ρυθμιστικό συμβούλιο, οι ομάδες εργασίας και το διοικητικό συμβούλιο είναι ανοικτά στη συμμετοχή ρυθμιστικών αρχών των τρίτων χωρών με κύρια αρμοδιότητα στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών, αν οι εν λόγω τρίτες χώρες έχουν συνάψει σχετικές συμφωνίες με την Ένωση.</ALINEA><ALINEA>Βάσει των σχετικών διατάξεων των εν λόγω συμφωνιών, θεσπίζονται ρυθμίσεις που ορίζουν, ιδίως, τη φύση, την έκταση και τον τρόπο συμμετοχής, χωρίς δικαίωμα ψήφου, των εν λόγω ρυθμιστικών αρχών των οικείων τρίτων χωρών στο έργο του BEREC και της Υπηρεσίας του BEREC, συμπεριλαμβανομένων διατάξεων σχετικά με τη συμμετοχή στις πρωτοβουλίες που αναλαμβάνει ο BEREC, τις οικονομικές συνεισφορές και τη διάθεση προσωπικού στην Υπηρεσία του BEREC. Ως προς τα ζητήματα προσωπικού, οι εν λόγω ρυθμίσεις τηρούν πάντοτε τον κανονισμό υπηρεσιακής κατάστασης.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="035.003"><NO.PARAG>3.</NO.PARAG><ALINEA>Στο πλαίσιο του ετήσιου προγράμματος εργασιών που αναφέρεται στο άρθρο 21, το ρυθμιστικό συμβούλιο εγκρίνει τη στρατηγική του BEREC για τις σχέσεις με αρμόδιους φορείς, υπηρεσίες, οργανισμούς και συμβουλευτικές ομάδες της Ένωσης με τις αρμόδιες αρχές τρίτων χωρών και με διεθνείς οργανισμούς σχετικά με ζητήματα για τα οποία είναι αρμόδιος ο BEREC. Η Επιτροπή, ο BEREC και η Υπηρεσία του BEREC συνάπτουν κατάλληλη ρύθμιση συνεργασίας με σκοπό να διασφαλιστεί ότι ο BEREC και η Υπηρεσία του BEREC λειτουργούν εντός των ορίων της εντολής τους και του υπάρχοντος θεσμικού πλαισίου.<QUOT.END REF.START="QS0008" CODE="00BB" ID="QE0008"/></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><?PAGE NO="4"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0009"><NO.P>9</NO.P><TXT>Στις <DATE ISO="20190318">18 Μαρτίου 2019</DATE>, η Επιτροπή εξέδωσε έξι αποφάσεις σχετικά με τη συμμετοχή των ΕΡΑ των έξι χωρών των Δυτικών Βαλκανίων στον BEREC. Οι αποφάσεις αυτές ελήφθησαν, μεταξύ άλλων, βάσει του νέου νομικού πλαισίου και, ειδικότερα, του άρθρου 35, παράγραφος 2, του κανονισμού 2018/1971, που διέπει τη συμμετοχή των ΕΡΑ τρίτων χωρών στα όργανα του BEREC και της Υπηρεσίας του BEREC, με σκοπό να διασφαλίσει τη συμμετοχή των ΕΡΑ των έξι αυτών χωρών στις εργασίες του BEREC και της Υπηρεσίας του BEREC, σύμφωνα με το προαναφερθέν στις σκέψεις 5 και 6 ψηφιακό θεματολόγιο για τα Δυτικά Βαλκάνια.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0010"><NO.P>10</NO.P><TXT>Μεταξύ των έξι αυτών αποφάσεων περιλαμβάνεται η απόφαση της Επιτροπής, της <DATE ISO="20190318">18ης Μαρτίου 2019</DATE>, για τη συμμετοχή της Εθνικής Ρυθμιστικής Αρχής του Κοσσυφοπεδίου στον Φορέα Ευρωπαϊκών Ρυθμιστικών Αρχών για τις Ηλεκτρονικές Επικοινωνίες (<REF.DOC.OJ COLL="C" NO.OJ="115" PAGE.FIRST="26" DATE.PUB="2019">ΕΕ 2019, C 115, σ. 26</REF.DOC.OJ>, στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση). Με την απόφαση αυτή, η Επιτροπή όρισε ότι η ΕΡΑ του Κοσσυφοπεδίου, η οποία έχει ως πρωταρχικό καθήκον την επίβλεψη της καθημερινής λειτουργίας των αγορών δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών, δύναται να συμμετέχει στο ρυθμιστικό συμβούλιο και στις ομάδες εργασίας του BEREC και στο διοικητικό συμβούλιο της Υπηρεσίας του BEREC. Εξάλλου, στην αιτιολογική σκέψη 3 της προσβαλλομένης αποφάσεως αναφέρεται, με παραπομπή στο άρθρο 111 της ΣΣΣ με το Κοσσυφοπέδιο, ότι η Ένωση και το Κοσσυφοπέδιο έχουν συνάψει συμφωνία κατά την έννοια του άρθρου 35, παράγραφος 2, του κανονισμού 2018/1971. Κατά τα λοιπά, η προσβαλλόμενη απόφαση, στην αιτιολογική σκέψη 1, παραπέμπει επίσης στο άρθρο 17 ΣΕΕ.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0011"><NO.P>11</NO.P><TXT>Στις <DATE ISO="20190424">24 Απριλίου 2019</DATE>, η Επιτροπή απηύθυνε έγγραφο στην ιρλανδική ρυθμιστική αρχή επικοινωνιών, υπό την ιδιότητά της ως προέδρου του BEREC, στο οποίο εξέθεσε τα κριτήρια που όρισε όσον αφορά τη συμμετοχή των ΕΡΑ τρίτων χωρών στον BEREC και στην Υπηρεσία του BEREC. Στο έγγραφο αυτό, η Επιτροπή παρουσιάζει, μεταξύ άλλων, την περίπτωση των Δυτικών Βαλκανίων η οποία αφορά έξι εταίρους που συνήψαν ΣΣΣ με την Ένωση, ήτοι τέσσερις υποψήφιες προς ένταξη στην Ένωση χώρες (την Αλβανία, τη Βόρεια Μακεδονία, το Μαυροβούνιο και τη Σερβία), καθώς και δύο δυνητικούς υποψηφίους (τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη και το Κοσσυφοπέδιο). Η Επιτροπή επισημαίνει ότι, σε κάθε περίπτωση, οι ΣΣΣ θεωρούνται συμφωνίες κατά την έννοια του άρθρου 35, παράγραφος 2, του κανονισμού 2018/1971 και διευκρινίζει ότι οι έξι αποφάσεις που εκδόθηκαν στις <DATE ISO="20190318">18 Μαρτίου 2019</DATE> προβλέπουν τις αναγκαίες δεσμευτικές διατάξεις όσον αφορά τη φύση, την έκταση και τον τρόπο συμμετοχής στον BEREC και στην Υπηρεσία του BEREC.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Διαδικασία και αιτήματα των διαδίκων</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0012"><NO.P>12</NO.P><TXT>Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις <DATE ISO="20190619">19 Ιουνίου 2019</DATE>, το Βασίλειο της Ισπανίας άσκησε την υπό κρίση προσφυγή.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0013"><NO.P>13</NO.P><TXT>Το υπόμνημα αντικρούσεως της Επιτροπής κατατέθηκε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις <DATE ISO="20190812">12 Αυγούστου 2019</DATE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0014"><NO.P>14</NO.P><TXT>Το υπόμνημα απαντήσεως κατατέθηκε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις <DATE ISO="20191025">25 Οκτωβρίου 2019</DATE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0015"><NO.P>15</NO.P><TXT>Το υπόμνημα ανταπαντήσεως κατατέθηκε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις <DATE ISO="20191206">6 Δεκεμβρίου 2019</DATE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0016"><NO.P>16</NO.P><TXT>Κατόπιν μεταβολής της σύνθεσης των τμημάτων του Γενικού Δικαστηρίου, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 27, παράγραφος 5, του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, η εισηγήτρια δικαστής τοποθετήθηκε στο ένατο τμήμα, στο οποίο ανατέθηκε κατά συνέπεια η υπό κρίση υπόθεση.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="5"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0017"><NO.P>17</NO.P><TXT>Απαντώντας σε μέτρο οργανώσεως της διαδικασίας που διέταξε το Γενικό Δικαστήριο στις <DATE ISO="20200403">3 Απριλίου 2020</DATE>, οι διάδικοι δήλωσαν ότι δεν επιθυμούσαν να αναπτύξουν τις παρατηρήσεις τους στο πλαίσιο επ’ ακροατηρίου συζητήσεως. Κατόπιν αυτού, το Γενικό Δικαστήριο (ένατο τμήμα) αποφάσισε, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 106, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας, να αποφανθεί χωρίς να διεξαχθεί επ’ ακροατηρίου συζήτηση.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0018"><NO.P>18</NO.P><TXT>Το Βασίλειο της Ισπανίας ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:</TXT><P><LIST TYPE="NDASH"><ITEM><P>να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·</P></ITEM><ITEM><P>να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.</P></ITEM></LIST></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0019"><NO.P>19</NO.P><TXT>Η Επιτροπή ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:</TXT><P><LIST TYPE="NDASH"><ITEM><P>να απορρίψει την προσφυγή·</P></ITEM><ITEM><P>να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.</P></ITEM></LIST></P></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Σκεπτικό</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0020"><NO.P>20</NO.P><TXT>Προς στήριξη της προσφυγής του, το Βασίλειο της Ισπανίας προβάλλει τρεις λόγους ακυρώσεως. Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται παράβαση του άρθρου 35 του κανονισμού 2018/1971 καθόσον το Κοσσυφοπέδιο δεν αποτελεί <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0009" ID="QS0009"/>τρίτη χώρα<QUOT.END REF.START="QS0009" CODE="00BB" ID="QE0009"/>. Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται παράβαση του ως άνω άρθρου στο μέτρο που δεν υφίσταται <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0010" ID="QS0010"/>συμφωνία<QUOT.END REF.START="QS0010" CODE="00BB" ID="QE0010"/> για τη συμμετοχή της ΕΡΑ του Κοσσυφοπεδίου στον BEREC. Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται παράβαση του εν λόγω άρθρου στο μέτρο που η Επιτροπή απέστη της διαδικασίας η οποία προβλέπεται για τη συμμετοχή των ΕΡΑ των τρίτων χωρών στον BEREC.</TXT></NP.ECR><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Επί του πρώτου λόγου ακυρώσεως, με τον οποίο προβάλλεται παράβαση του άρθρου 35 του κανονισμού 2018/1971, στο μέτρο που το Κοσσυφοπέδιο δεν αποτελεί <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0011" ID="QS0011"/>τρίτη χώρα<QUOT.END REF.START="QS0011" CODE="00BB" ID="QE0011"/></HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0021"><NO.P>21</NO.P><TXT>Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως, το Βασίλειο της Ισπανίας υποστηρίζει ότι η Επιτροπή, καθόσον επέτρεψε, με την προσβαλλόμενη απόφαση, στην ΕΡΑ του Κοσσυφοπεδίου να συμμετέχει στο ρυθμιστικό συμβούλιο και στις ομάδες εργασίας του BEREC, καθώς και στο διοικητικό συμβούλιο της Υπηρεσίας του BEREC, παρέβη το άρθρο 35 του κανονισμού 2018/1971, στο μέτρο που η εν λόγω διάταξη επιτρέπει τη συμμετοχή αυτή μόνο στις ΕΡΑ των <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0012" ID="QS0012"/>τρίτων χωρών<QUOT.END REF.START="QS0012" CODE="00BB" ID="QE0012"/>. Κατά το Βασίλειο της Ισπανίας, δεδομένου ότι το Κοσσυφοπέδιο δεν αποτελεί από νομικής απόψεως <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0013" ID="QS0013"/>τρίτη χώρα<QUOT.END REF.START="QS0013" CODE="00BB" ID="QE0013"/>, δεν πληρούνται οι αναγκαίες προϋποθέσεις για την εφαρμογή του άρθρου αυτού στο Κοσσυφοπέδιο.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0022"><NO.P>22</NO.P><TXT>Συναφώς, το Βασίλειο της Ισπανίας υποστηρίζει ότι το γράμμα του άρθρου 35, παράγραφος 2, του κανονισμού 2018/1971 είναι σαφές και επιβεβαιώνεται από την αιτιολογική σκέψη 34 του κανονισμού αυτού, η οποία επίσης αναφέρεται στη δυνατότητα μιας τέτοιας συμμετοχής των ΕΡΑ των <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0014" ID="QS0014"/>τρίτων χωρών<QUOT.END REF.START="QS0014" CODE="00BB" ID="QE0014"/>. Κατά το Βασίλειο της Ισπανίας, η συμμετοχή στον BEREC, την οποία προβλέπει το εν λόγω άρθρο 35, παράγραφος 2, προϋποθέτει τη συμμετοχή αρχής συνδεόμενης με φορέα κρατικού χαρακτήρα, πράγμα που σημαίνει ότι μόνο στο πλαίσιο ενός κράτους μπορεί να υφίσταται ΕΡΑ. Το Βασίλειο της Ισπανίας διευκρινίζει, επιπλέον, ότι η εν λόγω αιτιολογική σκέψη 34 αναφέρει, ως παραδείγματα τρίτων χωρών, τα κράτη μέλη του ΕΟΧ ή της Ευρωπαϊκής Ζώνης Ελευθέρων Συναλλαγών (ΕΖΕΣ) και τις υποψήφιες προς ένταξη χώρες.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0023"><NO.P>23</NO.P><TXT>Το Βασίλειο της Ισπανίας επισημαίνει ότι η Επιτροπή, με την προσβαλλόμενη απόφαση, εξομοίωσε σιωπηρώς το Κοσσυφοπέδιο με <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0015" ID="QS0015"/>τρίτη χώρα<QUOT.END REF.START="QS0015" CODE="00BB" ID="QE0015"/> κατά την έννοια του άρθρου 35 του κανονισμού 2018/1971, μολονότι δεν υπάρχει καμία νομική βάση προς τούτο. Παρατηρεί ότι το γεγονός ότι το<?PAGE NO="6"?> Κοσσυφοπέδιο συνήψε με την Ένωση ΣΣΣ δεν το καθιστά <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0016" ID="QS0016"/>τρίτη χώρα<QUOT.END REF.START="QS0016" CODE="00BB" ID="QE0016"/> κατά την έννοια της διατάξεως αυτής και ότι το Κοσσυφοπέδιο δεν μπορεί να εξομοιωθεί με τα κράτη μέλη του ΕΟΧ ή της ΕΖΕΣ ούτε με τις υποψήφιες προς ένταξη χώρες. Επισημαίνει, επίσης, ότι το άρθρο 2 της ΣΣΣ με το Κοσσυφοπέδιο επιβεβαιώνει την προσέγγιση αυτή.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0024"><NO.P>24</NO.P><TXT>Εξάλλου, το Βασίλειο της Ισπανίας υπογραμμίζει ότι για την τήρηση του άρθρου 111 της ΣΣΣ με το Κοσσυφοπέδιο δεν είναι αναγκαίο η ΕΡΑ του Κοσσυφοπεδίου να μετέχει στον BEREC. Η κατάσταση του Κοσσυφοπεδίου προσιδιάζει στην πέμπτη περίπτωση που μνημονεύεται στο έγγραφο της Επιτροπής της <DATE ISO="20190424">24ης Απριλίου 2019</DATE>, ήτοι στην περίπτωση των <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0017" ID="QS0017"/>λοιπών χωρών<QUOT.END REF.START="QS0017" CODE="00BB" ID="QE0017"/>. Συγκεκριμένα, το άρθρο αυτό αναφέρεται, γενικώς, στη συνεργασία στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών και σκοπεί στην ενίσχυση της ανεξαρτησίας των ΕΡΑ, αλλά δεν προβλέπει καμία συμμετοχή στις ευρωπαϊκές δομές στον εν λόγω τομέα.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0025"><NO.P>25</NO.P><TXT>Η Επιτροπή αντικρούει τα επιχειρήματα του Βασιλείου της Ισπανίας και ζητεί την απόρριψη του πρώτου λόγου ακυρώσεως.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0026"><NO.P>26</NO.P><TXT>Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως, το Βασίλειο της Ισπανίας υποστηρίζει, κατ’ ουσίαν, ότι η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 35, παράγραφος 2, του κανονισμού 2018/1971, στο μέτρο που, με την προσβαλλόμενη απόφαση, εξομοίωσε το Κοσσυφοπέδιο με <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0018" ID="QS0018"/>τρίτη χώρα<QUOT.END REF.START="QS0018" CODE="00BB" ID="QE0018"/>, ενώ η διάταξη αυτή προϋποθέτει τη συμμετοχή αρχής συνδεόμενης με φορέα κρατικού χαρακτήρα, κατά τρόπον ώστε ΕΡΑ μπορεί να υπάρξει μόνο στο πλαίσιο κυρίαρχου κράτους, πράγμα το οποίο δεν συμβαίνει στην περίπτωση του Κοσσυφοπεδίου.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0027"><NO.P>27</NO.P><TXT>Επομένως, στο Γενικό Δικαστήριο απόκειται να εξετάσει το περιεχόμενο της έννοιας της <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0019" ID="QS0019"/>τρίτης χώρας<QUOT.END REF.START="QS0019" CODE="00BB" ID="QE0019"/> κατά το άρθρο 35, παράγραφος 2, του κανονισμού 2018/1971 και, ειδικότερα, να καθορίσει αν η έννοια αυτή ταυτίζεται με εκείνη του <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0020" ID="QS0020"/>τρίτου κράτους<QUOT.END REF.START="QS0020" CODE="00BB" ID="QE0020"/>, όπως υποστηρίζει το Βασίλειο της Ισπανίας.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0028"><NO.P>28</NO.P><TXT>Καταρχάς, επισημαίνεται ότι η έννοια της <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0021" ID="QS0021"/>τρίτης χώρας<QUOT.END REF.START="QS0021" CODE="00BB" ID="QE0021"/> ουδόλως ορίζεται στον κανονισμό 2018/1971, ούτε εξάλλου στην κρίσιμη εν προκειμένω νομοθεσία της Ένωσης.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0029"><NO.P>29</NO.P><TXT>Η Συνθήκη ΛΕΕ χρησιμοποιεί τόσο τον όρο <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0022" ID="QS0022"/>τρίτες χώρες<QUOT.END REF.START="QS0022" CODE="00BB" ID="QE0022"/> όσο και τον όρο <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0023" ID="QS0023"/>τρίτα κράτη<QUOT.END REF.START="QS0023" CODE="00BB" ID="QE0023"/> στις διατάξεις της. Ωστόσο, πρέπει να σημειωθεί ότι πολλές διατάξεις που πραγματεύονται ζητήματα σχετικά με τις εξωτερικές σχέσεις χρησιμοποιούν τον όρο <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0024" ID="QS0024"/>τρίτες χώρες<QUOT.END REF.START="QS0024" CODE="00BB" ID="QE0024"/>, διότι η διεθνής κοινότητα δεν αποτελείται μόνον από <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0025" ID="QS0025"/>κράτη<QUOT.END REF.START="QS0025" CODE="00BB" ID="QE0025"/>. Ειδικότερα, το πέμπτο μέρος της Συνθήκης ΛΕΕ, με τίτλο <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0026" ID="QS0026"/>Η εξωτερική δράση της Ένωσης<QUOT.END REF.START="QS0026" CODE="00BB" ID="QE0026"/>, αντικατοπτρίζει το γεγονός ότι η διεθνής κοινότητα απαρτίζεται από διάφορες οντότητες και, ως εκ τούτου, περιλαμβάνει τον τίτλο III για τη συνεργασία <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0027" ID="QS0027"/>με τις τρίτες χώρες<QUOT.END REF.START="QS0027" CODE="00BB" ID="QE0027"/> καθώς και τον τίτλο VI για τις σχέσεις <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0028" ID="QS0028"/>με διεθνείς οργανισμούς και τρίτες χώρες<QUOT.END REF.START="QS0028" CODE="00BB" ID="QE0028"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0030"><NO.P>30</NO.P><TXT>Επομένως, οι διατάξεις της Συνθήκης ΛΕΕ σχετικά με τις <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0029" ID="QS0029"/>τρίτες χώρες<QUOT.END REF.START="QS0029" CODE="00BB" ID="QE0029"/> αποσκοπούν σαφώς στην παροχή της δυνατότητας συνάψεως διεθνών συμφωνιών με οντότητες <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0030" ID="QS0030"/>άλλες πλην των κρατών<QUOT.END REF.START="QS0030" CODE="00BB" ID="QE0030"/>. Κατά συνέπεια, η Ένωση δύναται να συνάπτει διεθνείς συμφωνίες με εδαφικές οντότητες, εμπίπτουσες στην ευέλικτη έννοια της <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0031" ID="QS0031"/>χώρας<QUOT.END REF.START="QS0031" CODE="00BB" ID="QE0031"/>, οι οποίες έχουν τη δυνατότητα να συνάπτουν συνθήκες δυνάμει του διεθνούς δικαίου, πλην όμως δεν είναι κατ’ ανάγκην <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0032" ID="QS0032"/>κράτη<QUOT.END REF.START="QS0032" CODE="00BB" ID="QE0032"/> κατά την έννοια του διεθνούς δικαίου. Η υποστήριξη του αντιθέτου θα ισοδυναμούσε με δημιουργία κενού δικαίου στις εξωτερικές σχέσεις της Ένωσης.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0031"><NO.P>31</NO.P><TXT>Συναφώς, διαπιστώνεται ότι η Ένωση έχει συνάψει πλείονες διεθνείς συμφωνίες με οντότητες άλλες πλην των κυρίαρχων κρατών. Πρόκειται, μεταξύ άλλων, για τις συμφωνίες που συνάφθηκαν με την Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (ΟΑΠ), το χωριστό τελωνειακό έδαφος Ταϊβάν, Πένγκου, Κίνμεν και Μάτσου, την Κυβέρνηση της Ειδικής Διοικητικής Περιοχής του Χονγκ Κονγκ της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας ή ακόμη την Ειδική Διοικητική Περιοχή του Μακάο της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="7"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0032"><NO.P>32</NO.P><TXT>Υπογραμμίζεται επίσης ότι η Ένωση έχει συνάψει πλείονες διεθνείς συμφωνίες με το Κοσσυφοπέδιο, αναγνωρίζοντας με τον τρόπο αυτό την ικανότητά του να συνάπτει τέτοιες συμφωνίες. Συγκεκριμένα, η Ένωση συνήψε, μεταξύ άλλων, τη ΣΣΣ με το Κοσσυφοπέδιο δυνάμει του άρθρου 217 ΣΛΕΕ ή ακόμη τη συμφωνία‑πλαίσιο μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Κοσσυφοπεδίου σχετικά με τις γενικές αρχές για τη συμμετοχή του Κοσσυφοπεδίου σε προγράμματα της Ένωσης (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="195" PAGE.FIRST="3" DATE.PUB="2017">ΕΕ 2017, L 195, σ. 3</REF.DOC.OJ>), σύμφωνα με το άρθρο 212 ΣΛΕΕ. Η σύναψη των συμφωνιών αυτών ήταν νομικώς δυνατή για τον λόγο και μόνον ότι στην έννοια της <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0033" ID="QS0033"/>τρίτης χώρας<QUOT.END REF.START="QS0033" CODE="00BB" ID="QE0033"/> στις εν λόγω διατάξεις της Συνθήκης ΛΕΕ αποδόθηκε ευρύ περιεχόμενο, επιτρεπομένου κατ’ αυτόν τον τρόπο στην Ένωση να θεωρήσει το Κοσσυφοπέδιο ως τρίτη χώρα.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0033"><NO.P>33</NO.P><TXT>Εντούτοις, επισημαίνεται ότι, στις περιπτώσεις αυτές, η Ένωση δεν έλαβε θέση επί του καθεστώτος του Κοσσυφοπεδίου ως κράτους υπό το πρίσμα του διεθνούς δικαίου, όπως προκύπτει από τις προβλεπόμενες στην αιτιολογική σκέψη 17 και στο άρθρο 2 της ΣΣΣ με το Κοσσυφοπέδιο διατάξεις, οι οποίες διευκρινίζουν ότι η συμφωνία αυτή δεν συνιστά αναγνώριση του Κοσσυφοπεδίου ως ανεξάρτητου κράτους από την Ένωση ούτε θίγει τις επιμέρους θέσεις των κρατών μελών ως προς το καθεστώς του. Τέτοιες επιφυλάξεις περιλαμβάνονται και σε άλλες πράξεις της Ένωσης που αφορούν το Κοσσυφοπέδιο, όπως η συμφωνία-πλαίσιο που μνημονεύεται στη σκέψη 32 ανωτέρω και οι βασικές πράξεις για τη θέσπιση διαφόρων προγραμμάτων της Ένωσης, όπως οι σχετικές με το Erasmus + ή το Ορίζων 2020, στις οποίες επετράπη στο Κοσσυφοπέδιο να συμμετάσχει ως <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0034" ID="QS0034"/>τρίτη χώρα<QUOT.END REF.START="QS0034" CODE="00BB" ID="QE0034"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0034"><NO.P>34</NO.P><TXT>Οι επιφυλάξεις αυτές που διατύπωσε η Ένωση στις σχετικές με το Κοσσυφοπέδιο πράξεις της, αναφερόμενη ρητώς στη μη αναγνώριση του κράτους του Κοσσυφοπεδίου, δεν μπορούν, αντιθέτως προς όσα υποστηρίζει το Βασίλειο της Ισπανίας, να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι αποκλείουν το Κοσσυφοπέδιο από την έννοια της <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0035" ID="QS0035"/>τρίτης χώρας<QUOT.END REF.START="QS0035" CODE="00BB" ID="QE0035"/>. Αντιθέτως, οι εν λόγω επιφυλάξεις σκοπούν ακριβώς στη διάκριση μεταξύ, αφενός, του καθεστώτος του <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0036" ID="QS0036"/>κράτους<QUOT.END REF.START="QS0036" CODE="00BB" ID="QE0036"/> και, αφετέρου, της ικανότητας του Κοσσυφοπεδίου να αναλαμβάνει δεσμεύσεις δυνάμει του διεθνούς δικαίου, ως υποκείμενο του δικαίου αυτού, το οποίο εμπίπτει στην ευρύτερη έννοια της <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0037" ID="QS0037"/>τρίτης χώρας<QUOT.END REF.START="QS0037" CODE="00BB" ID="QE0037"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0035"><NO.P>35</NO.P><TXT>Επομένως, η έννοια της <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0038" ID="QS0038"/>τρίτης χώρας<QUOT.END REF.START="QS0038" CODE="00BB" ID="QE0038"/> όπως αυτή αποτυπώνεται στο πρωτογενές δίκαιο της Ένωσης, ιδίως δε στα άρθρα 212 και 216 έως 218 ΣΛΕΕ, προκειμένου να προσδιορίσει οντότητες υποκείμενες στο διεθνές δίκαιο και δυνάμενες να έχουν δικαιώματα και υποχρεώσεις, δεν μπορεί να έχει διαφορετικό περιεχόμενο όταν η ίδια έννοια περιλαμβάνεται σε κείμενο του παράγωγου δικαίου, όπως αυτό του άρθρου 35, παράγραφος 2, του κανονισμού 2018/1971. Εξάλλου, από κανένα στοιχείο δεν προκύπτει ότι η έννοια της <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0039" ID="QS0039"/>τρίτης χώρας<QUOT.END REF.START="QS0039" CODE="00BB" ID="QE0039"/> στην τελευταία αυτή διάταξη πρέπει να ερμηνεύεται διαφορετικά από εκείνη η οποία περιλαμβάνεται στις εν λόγω διατάξεις της Συνθήκης ΛΕΕ.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0036"><NO.P>36</NO.P><TXT>Κατά συνέπεια, η έννοια της <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0040" ID="QS0040"/>τρίτης χώρας<QUOT.END REF.START="QS0040" CODE="00BB" ID="QE0040"/> κατά το άρθρο 35, παράγραφος 2, του κανονισμού 2018/1971 δεν μπορεί, αντιθέτως προς όσα υποστηρίζει το Βασίλειο της Ισπανίας, να ταυτίζεται με την έννοια του <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0041" ID="QS0041"/>τρίτου κράτους<QUOT.END REF.START="QS0041" CODE="00BB" ID="QE0041"/>. Η έννοια αυτή της <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0042" ID="QS0042"/>τρίτης χώρας<QUOT.END REF.START="QS0042" CODE="00BB" ID="QE0042"/> έχει ευρύτερο περιεχόμενο, το οποίο βαίνει πέραν των κυρίαρχων και μόνον κρατών, με συνέπεια το Κοσσυφοπέδιο να δύναται να εμπίπτει στην έννοια αυτή της <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0043" ID="QS0043"/>τρίτης χώρας<QUOT.END REF.START="QS0043" CODE="00BB" ID="QE0043"/>, χωρίς να θίγεται η θέση της Ένωσης ή των κρατών μελών της όσον αφορά το καθεστώς του Κοσσυφοπεδίου ως ανεξάρτητου κράτους. Ομοίως, ως <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0044" ID="QS0044"/>τρίτη χώρα<QUOT.END REF.START="QS0044" CODE="00BB" ID="QE0044"/>, το Κοσσυφοπέδιο δύναται επίσης να διαθέτει δημόσιες αρχές, όπως η ΕΡΑ του Κοσσυφοπεδίου, οπότε δεν μπορεί βασίμως να γίνει δεκτό το επιχείρημα του Βασιλείου της Ισπανίας ότι <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0045" ID="QS0045"/>ΕΡΑ είναι δυνατό να υφίσταται μόνο στο πλαίσιο ενός κράτους<QUOT.END REF.START="QS0045" CODE="00BB" ID="QE0045"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0037"><NO.P>37</NO.P><TXT>Επομένως, η Επιτροπή, κρίνοντας με την προσβαλλόμενη απόφαση ότι το Κοσσυφοπέδιο αποτελούσε <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0046" ID="QS0046"/>τρίτη χώρα<QUOT.END REF.START="QS0046" CODE="00BB" ID="QE0046"/> κατά την έννοια του άρθρου 35, παράγραφος 2, του κανονισμού 2018/1971, δεν παρέβη τη διάταξη αυτή.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0038"><NO.P>38</NO.P><TXT>Ως εκ τούτου, ο πρώτος λόγος ακυρώσεως τον οποίο προέβαλε το Βασίλειο της Ισπανίας πρέπει να απορριφθεί.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><?PAGE NO="8"?><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Επί του δεύτερου λόγου ακυρώσεως, με τον οποίο προβάλλεται παράβαση του άρθρου 35 του κανονισμού 2018/1971, στο μέτρο που δεν υφίσταται <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0047" ID="QS0047"/>συμφωνία<QUOT.END REF.START="QS0047" CODE="00BB" ID="QE0047"/> για τη συμμετοχή της ΕΡΑ του Κοσσυφοπεδίου στον BEREC</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0039"><NO.P>39</NO.P><TXT>Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως, το Βασίλειο της Ισπανίας υποστηρίζει ότι η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 35 του κανονισμού 2018/1971, στο μέτρο που δεν υφίσταται <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0048" ID="QS0048"/>συμφωνία<QUOT.END REF.START="QS0048" CODE="00BB" ID="QE0048"/>, κατά την έννοια της παραγράφου 2 της διατάξεως αυτής, για τη συμμετοχή της ΕΡΑ του Κοσσυφοπεδίου στο ρυθμιστικό συμβούλιο, στις ομάδες εργασίας και στο διοικητικό συμβούλιο του BEREC.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0040"><NO.P>40</NO.P><TXT>Το Βασίλειο της Ισπανίας εκτιμά ότι, αντιθέτως προς όσα εκτίθενται στην προσβαλλόμενη απόφαση, από το άρθρο 111 της ΣΣΣ με το Κοσσυφοπέδιο δεν μπορεί να συναχθεί ότι το Κοσσυφοπέδιο συνήψε με την Ένωση συμφωνία συμμετοχής στον BEREC. Η διάταξη αυτή προβλέπει απλώς την ενίσχυση της συνεργασίας, προκειμένου το Κοσσυφοπέδιο να υιοθετήσει το κεκτημένο της Ένωσης, αλλά ουδόλως προβλέπει τη συμμετοχή στις ευρωπαϊκές δομές. Κατά συνέπεια, η συμμετοχή της ΕΡΑ του Κοσσυφοπεδίου στον BEREC συνεπάγεται υπέρβαση της συνεργασίας αυτής και του σκοπού της εν λόγω διατάξεως.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0041"><NO.P>41</NO.P><TXT>Συναφώς, το Βασίλειο της Ισπανίας υποστηρίζει ότι η Επιτροπή, στην προσβαλλόμενη απόφαση και στο από <DATE ISO="20190424">24 Απριλίου 2019</DATE> έγγραφό της, συγχέει, αφενός, τη <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0049" ID="QS0049"/>συνεργασία<QUOT.END REF.START="QS0049" CODE="00BB" ID="QE0049"/> η οποία προβλέπεται στο άρθρο 35, παράγραφος 1, του κανονισμού 2018/1971, καθώς και στο άρθρο 111 της ΣΣΣ με το Κοσσυφοπέδιο και, αφετέρου, την <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0050" ID="QS0050"/>ένταξη<QUOT.END REF.START="QS0050" CODE="00BB" ID="QE0050"/> η οποία προβλέπεται στο άρθρο 35, παράγραφος 2, του κανονισμού 2018/1971. Συγκεκριμένα, η προσβαλλόμενη απόφαση δεν περιορίζεται σε μια <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0051" ID="QS0051"/>συνεργασία<QUOT.END REF.START="QS0051" CODE="00BB" ID="QE0051"/>, αλλά συγκεκριμενοποιεί την <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0052" ID="QS0052"/>ένταξη<QUOT.END REF.START="QS0052" CODE="00BB" ID="QE0052"/> της ΕΡΑ του Κοσσυφοπεδίου στον BEREC. Η <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0053" ID="QS0053"/>συνεργασία<QUOT.END REF.START="QS0053" CODE="00BB" ID="QE0053"/>, όμως, μιας ΕΡΑ με τον BEREC πρέπει να διακρίνεται από την <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0054" ID="QS0054"/>ένταξή<QUOT.END REF.START="QS0054" CODE="00BB" ID="QE0054"/> της ή τη <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0055" ID="QS0055"/>συμμετοχή<QUOT.END REF.START="QS0055" CODE="00BB" ID="QE0055"/> της στις ευρωπαϊκές δομές του BEREC, δεδομένου ότι οι δύο αυτές περιπτώσεις του εν λόγω άρθρου 35 έχουν διαφορετική φύση και περιεχόμενο.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0042"><NO.P>42</NO.P><TXT>Το Βασίλειο της Ισπανίας συνάγει εξ αυτού ότι η προσβαλλόμενη απόφαση προβλέπει ένταξη στη δομή του BEREC, η οποία δεν προβλέπεται ούτε από τη ΣΣΣ με το Κοσσυφοπέδιο ούτε από κάποια άλλη σχετική συμφωνία συναφθείσα με την Ένωση. Επομένως, η <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0056" ID="QS0056"/>διασταλτική<QUOT.END REF.START="QS0056" CODE="00BB" ID="QE0056"/> ερμηνεία του άρθρου 35, παράγραφος 2, του κανονισμού 2018/1971, την οποία υιοθέτησε η Επιτροπή, είναι εσφαλμένη.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0043"><NO.P>43</NO.P><TXT>Η Επιτροπή αμφισβητεί την ορθότητα των επιχειρημάτων αυτών και ζητεί την απόρριψη του δεύτερου λόγου ακυρώσεως.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0044"><NO.P>44</NO.P><TXT>Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως, το Βασίλειο της Ισπανίας υποστηρίζει, κατ’ ουσίαν, ότι η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 35, παράγραφος 2, του κανονισμού 2018/1971, στο μέτρο που, με την προσβαλλόμενη απόφαση, έκρινε ότι, όσον αφορά το Κοσσυφοπέδιο, υφίστατο <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0057" ID="QS0057"/>συμφωνία με την Ένωση<QUOT.END REF.START="QS0057" CODE="00BB" ID="QE0057"/> κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, με σκοπό τη συμμετοχή της ΕΡΑ του Κοσσυφοπεδίου στο ρυθμιστικό συμβούλιο και στις ομάδες εργασίας του BEREC, καθώς και στο διοικητικό συμβούλιο της Υπηρεσίας του BEREC. Κατά το Βασίλειο της Ισπανίας, από το άρθρο 111 της ΣΣΣ με το Κοσσυφοπέδιο δεν μπορεί να συναχθεί ότι το Κοσσυφοπέδιο συνήψε με την Ένωση <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0058" ID="QS0058"/>συμφωνία<QUOT.END REF.START="QS0058" CODE="00BB" ID="QE0058"/> συμμετοχής στον BEREC.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0045"><NO.P>45</NO.P><TXT>Επομένως, στο Γενικό Δικαστήριο απόκειται να εξετάσει το περιεχόμενο της έννοιας της κατά το άρθρο 35, παράγραφος 2, του κανονισμού 2018/1971 <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0059" ID="QS0059"/>σχετικής συμφωνίας με την Ένωση<QUOT.END REF.START="QS0059" CODE="00BB" ID="QE0059"/> και, εν συνεχεία, να καθορίσει αν η ΣΣΣ με το Κοσσυφοπέδιο, ιδίως το άρθρο της 111, εμπίπτει στην έννοια αυτή.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0046"><NO.P>46</NO.P><TXT>Συναφώς, επισημαίνεται ότι, αντιθέτως προς το άρθρο 35, παράγραφος 1, του κανονισμού 2018/1971, η παράγραφος 2 του άρθρου αυτού εξαρτά τη συμμετοχή των ΕΡΑ των τρίτων χωρών στα αρμόδια όργανα του BEREC από τη διττή προϋπόθεση, αφενός, να υπάρχει <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0060" ID="QS0060"/>συμφωνία<QUOT.END REF.START="QS0060" CODE="00BB" ID="QE0060"/> μεταξύ της οικείας τρίτης χώρας και της Ένωσης και, αφετέρου, η συναφθείσα συμφωνία να είναι <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0061" ID="QS0061"/>σχετική<QUOT.END REF.START="QS0061" CODE="00BB" ID="QE0061"/>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="9"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0047"><NO.P>47</NO.P><TXT>Πρώτον, όσον αφορά την πρώτη προϋπόθεση σχετικά με την ύπαρξη <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0062" ID="QS0062"/>συμφωνίας με την Ένωση<QUOT.END REF.START="QS0062" CODE="00BB" ID="QE0062"/>, από το πλαίσιο στο οποίο εντάσσεται η εν λόγω φράση προκύπτει ότι αυτή παραπέμπει σε διεθνή συμφωνία συναφθείσα μεταξύ δύο υποκειμένων του δημοσίου διεθνούς δικαίου, ήτοι της Ένωσης και της οικείας τρίτης χώρας. Επομένως, η ΣΣΣ με το Κοσσυφοπέδιο μπορεί ασφαλώς να συνιστά τέτοια συμφωνία, δεδομένου ότι δεσμεύει τα συμβαλλόμενα μέρη δυνάμει του δημοσίου διεθνούς δικαίου.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0048"><NO.P>48</NO.P><TXT>Δεύτερον, όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση κατά την οποία η συναφθείσα συμφωνία πρέπει να είναι <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0063" ID="QS0063"/>σχετική<QUOT.END REF.START="QS0063" CODE="00BB" ID="QE0063"/>, η τελευταία αυτή φράση δηλώνει ότι οι οικείες συμφωνίες πρέπει να περιέχουν διατάξεις που χρησιμεύουν ως βάση για τη συνεργασία μεταξύ της Ένωσης και της οικείας τρίτης χώρας στον εν λόγω τομέα, εν προκειμένω <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0064" ID="QS0064"/>στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών<QUOT.END REF.START="QS0064" CODE="00BB" ID="QE0064"/>, όπως ρητώς αναφέρεται στο άρθρο 35, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού 2018/1971. Η έννοια της ως άνω φράσεως διευκρινίζεται, εξάλλου, στην αιτιολογική σκέψη 34 του κανονισμού αυτού, καθόσον σε αυτή γίνεται αναφορά στα <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0065" ID="QS0065"/>κράτη ΕΟΧ/ΕΖΕΣ και [στις] υποψήφιες για προσχώρηση χώρες<QUOT.END REF.START="QS0065" CODE="00BB" ID="QE0065"/> ως παραδείγματα <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0066" ID="QS0066"/>[τρίτων χωρών που] έχουν συνάψει συμφωνίες με την Ένωση για τον σκοπό αυτόν<QUOT.END REF.START="QS0066" CODE="00BB" ID="QE0066"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0049"><NO.P>49</NO.P><TXT>Συναφώς, παρατηρείται ότι, όσον αφορά τις υποψήφιες για ένταξη στην Ένωση χώρες των Δυτικών Βαλκανίων (ήτοι την Αλβανία, τη Βόρεια Μακεδονία, το Μαυροβούνιο και τη Σερβία), οι χώρες αυτές συνήψαν ΣΣΣ με την Ένωση οι οποίες έχουν αντικείμενο αντίστοιχο με εκείνο της ΣΣΣ με το Κοσσυφοπέδιο και οι οποίες περιέχουν παρόμοιες διατάξεις, από την άποψη της διατύπωσης και του πλαισίου, με το άρθρο 111 της ΣΣΣ με το Κοσσυφοπέδιο. Τούτο ισχύει ιδίως όσον αφορά το άρθρο 104 της ΣΣΣ με την Αλβανία (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="107" PAGE.FIRST="166" DATE.PUB="2009">ΕΕ 2009, L 107, σ. 166</REF.DOC.OJ>), το άρθρο 106 της ΣΣΣ με το Μαυροβούνιο (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="108" PAGE.FIRST="3" DATE.PUB="2010">ΕΕ 2010, L 108, σ. 3</REF.DOC.OJ>) ή ακόμη το άρθρο 106 της ΣΣΣ με τη Σερβία (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="278" PAGE.FIRST="16" DATE.PUB="2013">ΕΕ 2013, L 278, σ. 16</REF.DOC.OJ>), οι οποίες όλες θεωρούνται <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0067" ID="QS0067"/>σχετικές<QUOT.END REF.START="QS0067" CODE="00BB" ID="QE0067"/> συμφωνίες συναφθείσες με την Ένωση κατά την έννοια του άρθρου 35, παράγραφος 2, του κανονισμού 2018/1971, πράγμα το οποίο εξάλλου δεν αμφισβητεί το Βασίλειο της Ισπανίας. Επομένως, η ΣΣΣ με το Κοσσυφοπέδιο, και ειδικότερα το άρθρο της 111, πρέπει επίσης να θεωρηθεί ως τέτοια <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0068" ID="QS0068"/>σχετική συμφωνία<QUOT.END REF.START="QS0068" CODE="00BB" ID="QE0068"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0050"><NO.P>50</NO.P><TXT>Επιπλέον, η προσέγγιση αυτή επιβεβαιώνεται από την ανάλυση του γράμματος του άρθρου 111 της ΣΣΣ με το Κοσσυφοπέδιο, καθώς και του αντικειμένου και του σκοπού της διατάξεως αυτής.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0051"><NO.P>51</NO.P><TXT>Συγκεκριμένα, πρώτον, όσον αφορά το γράμμα του άρθρου 111 της ΣΣΣ με το Κοσσυφοπέδιο, σημειώνεται ότι αυτό προσφέρεται για ευρεία ερμηνεία του πεδίου εφαρμογής του, καθόσον ορίζει ότι η Ένωση και το Κοσσυφοπέδιο <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0069" ID="QS0069"/>ενισχύουν, ειδικότερα, τη συνεργασία<QUOT.END REF.START="QS0069" CODE="00BB" ID="QE0069"/> τους στον τομέα των δικτύων και των υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών, με απώτερο σκοπό το Κοσσυφοπέδιο να υιοθετήσει το κεκτημένο της Ένωσης στον τομέα αυτόν. Επομένως, η ενίσχυση της συνεργασίας στον τομέα αυτόν αποτελεί μέσο με το οποίο η ΣΣΣ με το Κοσσυφοπέδιο επιδιώκει να επιτύχει τον σκοπό της εφαρμογής του κεκτημένου της Ένωσης από το Κοσσυφοπέδιο. Επιπλέον, το εν λόγω άρθρο αναφέρεται ρητώς στις <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0070" ID="QS0070"/>ρυθμιστικές αρχές<QUOT.END REF.START="QS0070" CODE="00BB" ID="QE0070"/> στον τομέα αυτό, γεγονός που οδηγεί επίσης στο συμπέρασμα ότι η εν λόγω διάταξη επιτρέπει το άνοιγμα του BEREC στις εν λόγω αρχές.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0052"><NO.P>52</NO.P><TXT>Δεύτερον, όσον αφορά το αντικείμενο και τον σκοπό του άρθρου 111 της ΣΣΣ με το Κοσσυφοπέδιο, υπενθυμίζεται ότι αναφέρονται στην υιοθέτηση από το Κοσσυφοπέδιο του κεκτημένου της Ένωσης στον τομέα των δικτύων και των υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών. Η υιοθέτηση αυτή του κεκτημένου διευκολύνεται σε μεγάλο βαθμό από τη συμμετοχή της ΕΡΑ του Κοσσυφοπεδίου στις εργασίες του BEREC και της Υπηρεσίας του BEREC, λαμβανομένου υπόψη του ρόλου των τελευταίων, ο οποίος εκτείνεται από την προετοιμασία έως τη συνεπή εφαρμογή της νομοθεσίας της Ένωσης στον εν λόγω τομέα. Η συμμετοχή αυτή δικαιολογείται μάλιστα κατά μείζονα λόγο όταν οι εργασίες αυτές αποσκοπούν στη θέσπιση νέας ρυθμίσεως της Ένωσης στον εν λόγω τομέα. Συναφώς, επισημαίνεται ότι το άρθρο 4, παράγραφος 4, του κανονισμού 2018/1971 απαιτεί από τις ΕΡΑ και την Επιτροπή να λαμβάνουν ιδιαιτέρως υπόψη κάθε κατευθυντήρια γραμμή, γνώμη, σύσταση, κοινή θέση και βέλτιστη πρακτική που έχει εγκρίνει ο BEREC με στόχο τη διασφάλιση της συνεπούς εφαρμογής του ρυθμιστικού πλαισίου της Ένωσης για τις ηλεκτρονικές επικοινωνίες. Επομένως, στο μέτρο που η κύρια αποστολή του BEREC και της Υπηρεσίας του BEREC συνίσταται στη διασφάλιση της<?PAGE NO="10"?> ομοιογενούς εφαρμογής του κεκτημένου της Ένωσης στον τομέα των δικτύων και των υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών, όπως προκύπτει ιδίως από το άρθρο 3, παράγραφος 2, και από το άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο ιαʹ, του κανονισμού 2018/1971, είναι συνεπές να θεωρείται ότι όλες οι αρχές που έχουν ως αποστολή την εφαρμογή του ίδιου κεκτημένου της Ένωσης στον τομέα αυτόν μπορούν, τηρουμένων μεταξύ άλλων των προϋποθέσεων του άρθρου 35, παράγραφος 2, του κανονισμού 2018/1971, να συμμετέχουν στις εργασίες του BEREC και της Υπηρεσίας του BEREC.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0053"><NO.P>53</NO.P><TXT>Επομένως, το άρθρο 111 της ΣΣΣ με το Κοσσυφοπέδιο προβλέπει στενή συνεργασία, όταν αναφέρεται ρητώς στην <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0071" ID="QS0071"/>ενίσχυση<QUOT.END REF.START="QS0071" CODE="00BB" ID="QE0071"/> της συνεργασίας μεταξύ της Ένωσης και του Κοσσυφοπεδίου. Συναφώς, επισημαίνεται ότι στον τίτλο του άρθρου 35 του κανονισμού 2018/1971 χρησιμοποιείται επίσης ο όρος <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0072" ID="QS0072"/>συνεργασία<QUOT.END REF.START="QS0072" CODE="00BB" ID="QE0072"/>, οπότε η παράγραφος 1 και η παράγραφος 2 του άρθρου αυτού σκοπούν στη ρύθμιση τρόπων συνεργασίας που διαφέρουν μεταξύ τους. Πράγματι, η συνεργασία αυτή μπορεί να λάβει τη μορφή είτε συμφωνίας συνεργασίας δυνάμει της εν λόγω παραγράφου 1, είτε συμμετοχής, η οποία συνοδεύεται από περιορισμένα δικαιώματα, δυνάμει της εν λόγω παραγράφου 2. Η τελευταία αυτή μορφή συνεργασίας αντιστοιχεί στη στενή συνεργασία του ως άνω άρθρου 111, αλλά σε καμία περίπτωση δεν ισοδυναμεί με οιαδήποτε <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0073" ID="QS0073"/>ένταξη<QUOT.END REF.START="QS0073" CODE="00BB" ID="QE0073"/> της ΕΡΑ του Κοσσυφοπεδίου στη δομή του BEREC, αντιθέτως προς όσα υποστηρίζει το Βασίλειο της Ισπανίας. Επιπλέον, το άρθρο 111 της ΣΣΣ με το Κοσσυφοπέδιο τονίζει ρητώς τη σημασία των <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0074" ID="QS0074"/>ρυθμιστικών αρχών<QUOT.END REF.START="QS0074" CODE="00BB" ID="QE0074"/> και την ανεξαρτησία τους.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0054"><NO.P>54</NO.P><TXT>Από το σύνολο των προεκτεθέντων προκύπτει ότι το άρθρο 111 της ΣΣΣ με το Κοσσυφοπέδιο συνιστά <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0075" ID="QS0075"/>σχετική<QUOT.END REF.START="QS0075" CODE="00BB" ID="QE0075"/> συμφωνία, κατά την έννοια του άρθρου 35, παράγραφος 2, του κανονισμού 2018/1971.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0055"><NO.P>55</NO.P><TXT>Επομένως, η Επιτροπή, κρίνοντας με την προσβαλλόμενη απόφαση ότι βάσει του άρθρου 111 της ΣΣΣ με το Κοσσυφοπέδιο ήταν δυνατό να υποστηριχθεί ότι το Κοσσυφοπέδιο είχε συνάψει <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0076" ID="QS0076"/>σχετική συμφωνία με την Ένωση<QUOT.END REF.START="QS0076" CODE="00BB" ID="QE0076"/> κατά την έννοια του άρθρου 35, παράγραφος 2, του κανονισμού 2018/1971, δεν παρέβη τη διάταξη αυτή.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0056"><NO.P>56</NO.P><TXT>Ως εκ τούτου, ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως που προέβαλε το Βασίλειο της Ισπανίας πρέπει να απορριφθεί.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Επί του τρίτου λόγου ακυρώσεως, με τον οποίο προβάλλεται παράβαση του άρθρου 35 του κανονισμού 2018/1971, στο μέτρο που η Επιτροπή απέστη της διαδικασίας η οποία προβλέπεται για τη συμμετοχή των ΕΡΑ των τρίτων χωρών στον BEREC</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0057"><NO.P>57</NO.P><TXT>Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως, το Βασίλειο της Ισπανίας υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση ενέχει παράβαση του άρθρου 35 του κανονισμού 2018/1971, στο μέτρο που η Επιτροπή απέστη της διαδικασίας η οποία προβλέπεται για τη συμμετοχή των ΕΡΑ των τρίτων χωρών στον BEREC. Επιπλέον, η στάση αυτή κατέληξε στην έκδοση νομικής πράξεως χωρίς καμία νομική βάση, η οποία δημιουργεί υποχρεώσεις σε βάρος τρίτων, χωρίς να έχουν απονεμηθεί στην Επιτροπή ειδικές προς τούτο αρμοδιότητες.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0058"><NO.P>58</NO.P><TXT>Ειδικότερα, το Βασίλειο της Ισπανίας επισημαίνει ότι το άρθρο 35, παράγραφος 2, του κανονισμού 2018/1971 προβλέπει ότι οι ρυθμίσεις συνεργασίας θεσπίζονται <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0077" ID="QS0077"/>βάσει των σχετικών διατάξεων των εν λόγω συμφωνιών [συμμετοχής στον BEREC]<QUOT.END REF.START="QS0077" CODE="00BB" ID="QE0077"/> και ότι, επομένως, οι διατάξεις αυτές καθορίζουν, καταρχάς, τον τρόπο θεσπίσεως των ρυθμίσεων συνεργασίας. Επομένως, θα πρέπει να υφίσταται συμφωνία συμμετοχής μεταξύ της Ένωσης και της τρίτης χώρας, δεδομένου ότι δημιουργούνται νομικές υποχρεώσεις σε βάρος της τρίτης χώρας ενόψει της συμμετοχής της στον BEREC. Ελλείψει, όμως, τέτοιας συμφωνίας, όπως προβάλλεται στο πλαίσιο του δεύτερου λόγου ακυρώσεως, η Επιτροπή θέσπισε τις εν λόγω διατάξεις μονομερώς, με την προσβαλλόμενη απόφαση, κατά παράβαση της διαδικασίας καθορισμού των ρυθμίσεων συνεργασίας την οποία προβλέπει το άρθρο 35, παράγραφος 2, του κανονισμού 2018/1971.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="11"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0059"><NO.P>59</NO.P><TXT>Συναφώς, το Βασίλειο της Ισπανίας υπογραμμίζει ότι <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0078" ID="QS0078"/>σχετικές διατάξεις<QUOT.END REF.START="QS0078" CODE="00BB" ID="QE0078"/>, κατά την έννοια του άρθρου 35, παράγραφος 2, του κανονισμού 2018/1971, μπορούν να θεσπιστούν μόνο με τη συμφωνία συμμετοχής στον BEREC. Το γεγονός ότι οι διατάξεις αυτές δεν προβλέπονται σε μια τέτοια συμφωνία δεν παρέχει στην Επιτροπή την εξουσία να τις θεσπίζει μονομερώς, εκτός του πλαισίου διεθνούς συμφωνίας, αντιθέτως προς όσα αυτή ανέφερε στην από <DATE ISO="20190424">24 Απριλίου 2019</DATE> επιστολή της, με την οποία ανακήρυξε εαυτήν αρμόδια για τη θέσπιση δεσμευτικών ρυθμίσεων συνεργασίας ανάλογα με τις ανάγκες.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0060"><NO.P>60</NO.P><TXT>Επιπλέον, το Βασίλειο της Ισπανίας υποστηρίζει ότι η Επιτροπή εξέδωσε, στην πραγματικότητα, πράξη η οποία παράγει έννομα αποτελέσματα χωρίς καμία νομική βάση προς τούτο. Μολονότι η προσβαλλόμενη απόφαση αναφέρει ως νομική βάση το άρθρο 17, παράγραφος 1, ΣΕΕ, η διάταξη αυτή δεν συνιστά επαρκή νομική βάση, παρέχουσα στην Επιτροπή τη δυνατότητα να εκδίδει μονομερώς πράξεις οι οποίες προβλέπουν τη συμμετοχή <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0079" ID="QS0079"/>τρίτων χωρών<QUOT.END REF.START="QS0079" CODE="00BB" ID="QE0079"/> στις ευρωπαϊκές δομές. Η εν λόγω διάταξη παρέχει στην Επιτροπή γενική εξουσία ασκήσεως καθηκόντων συντονισμού εν γένει και όχι σε ένα συγκεκριμένο τομέα.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0061"><NO.P>61</NO.P><TXT>Επιπλέον, κατά το Βασίλειο της Ισπανίας, ούτε ο κανονισμός 2018/1971 παρέχει στην Επιτροπή την αρμοδιότητα να θεσπίζει <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0080" ID="QS0080"/>σχετικές διατάξεις<QUOT.END REF.START="QS0080" CODE="00BB" ID="QE0080"/>, κατά την έννοια του άρθρου 35, παράγραφος 2, του κανονισμού αυτού, σε περίπτωση κενού στη συμφωνία συμμετοχής. Επομένως, η Επιτροπή δεν μπορεί να θεσπίζει, με μονομερή απόφαση, τις σχετικές διατάξεις και τις ρυθμίσεις συνεργασίας που τις θέτουν σε εφαρμογή, χωρίς να της έχει παρασχεθεί σχετική αρμοδιότητα από τον εν λόγω κανονισμό.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0062"><NO.P>62</NO.P><TXT>Εξάλλου, το Βασίλειο της Ισπανίας επισημαίνει ότι, αντιθέτως προς όσα ανέφερε η Επιτροπή στο από <DATE ISO="20190424">24 Απριλίου 2019</DATE> έγγραφό της, ο κανονισμός 2018/1971 δεν της παρείχε αρμοδιότητα να θεσπίζει δεσμευτικές ρυθμίσεις συνεργασίας ανάλογα με τις ανάγκες. Αφενός, το άρθρο 35, παράγραφος 1, του κανονισμού αυτού, το οποίο δεν έχει εφαρμογή εν προκειμένω, δεν παρέχει στην Επιτροπή την αρμοδιότητα να θεσπίζει δεσμευτικές ρυθμίσεις συνεργασίας, αλλά μόνον την αρμοδιότητα να εγκρίνει ρυθμίσεις συνεργασίας οι οποίες δεν δημιουργούν έννομες υποχρεώσεις και τις οποίες έχουν θεσπίσει ο BEREC και η Υπηρεσία του BEREC. Αφετέρου, το άρθρο 35, παράγραφος 2, του εν λόγω κανονισμού δεν απονέμει κανένα ρόλο στην Επιτροπή, δεδομένου ότι αυτή δεν μνημονεύεται στην εν λόγω διάταξη.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0063"><NO.P>63</NO.P><TXT>Εξ αυτού, το Βασίλειο της Ισπανίας συνάγει ότι, ελλείψει σχετικών διατάξεων στη ΣΣΣ με το Κοσσυφοπέδιο οι οποίες να καθιστούν δυνατή τη συμμετοχή στον BEREC, η Επιτροπή δεν δύναται να θεσπίσει, με μονομερή απόφαση, διατάξεις αναγκαίες για την επίτευξη του σκοπού της συμμετοχής στον BEREC και προβλέπουσες υποχρεώσεις σε βάρος του Κοσσυφοπεδίου. Τον ρόλο αυτό μπορεί να αναλάβει μόνον το Συμβούλιο Σταθεροποίησης και Σύνδεσης, το οποίο συστάθηκε με το άρθρο 126 της ΣΣΣ με το Κοσσυφοπέδιο, στο μέτρο που είναι ο μοναδικός φορέας ο οποίος έχει την εξουσία να λαμβάνει δεσμευτικές αποφάσεις για το Κοσσυφοπέδιο και για την Ένωση στο πλαίσιο της ΣΣΣ με το Κοσσυφοπέδιο, σύμφωνα με το άρθρο 128 της ΣΣΣ με το Κοσσυφοπέδιο.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0064"><NO.P>64</NO.P><TXT>Η Επιτροπή αντικρούει τα επιχειρήματα του Βασιλείου της Ισπανίας και ζητεί την απόρριψη του τρίτου λόγου ακυρώσεως.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0065"><NO.P>65</NO.P><TXT>Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως, το Βασίλειο της Ισπανίας υποστηρίζει, κατ’ ουσίαν, ότι η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 35, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 2018/1971, στο μέτρο που καθόρισε μονομερώς, με την προσβαλλόμενη απόφαση, τις <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0081" ID="QS0081"/>ρυθμίσεις συνεργασίας<QUOT.END REF.START="QS0081" CODE="00BB" ID="QE0081"/>, κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, για τη συμμετοχή της ΕΡΑ του Κοσσυφοπεδίου στο ρυθμιστικό συμβούλιο και στις ομάδες εργασίας του BEREC, καθώς και στο διοικητικό συμβούλιο της Υπηρεσίας του BEREC. Κατά το Βασίλειο της Ισπανίας, αυτές οι δεσμευτικές ρυθμίσεις συνεργασίας έπρεπε να θεσπιστούν <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0082" ID="QS0082"/>βάσει των σχετικών διατάξεων [των] συμφωνιών<QUOT.END REF.START="QS0082" CODE="00BB" ID="QE0082"/> συμμετοχής στον BEREC, οπότε μόνον οι ίδιες αυτές συμφωνίες έπρεπε να καθορίζουν τον τρόπο θεσπίσεως των εν λόγω ρυθμίσεων συνεργασίας.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="12"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0066"><NO.P>66</NO.P><TXT>Το Βασίλειο της Ισπανίας συνάγει εξ αυτού ότι η Επιτροπή, εκδίδοντας την προσβαλλόμενη απόφαση, όχι μόνον απέστη από τη διαδικασία που προβλέπει η εν λόγω διάταξη για τη συμμετοχή των ΕΡΑ τρίτων χωρών στον BEREC, αλλά εξέδωσε επίσης δεσμευτική νομική πράξη χωρίς καμία νομική βάση, δεδομένου ότι το εν λόγω θεσμικό όργανο δεν είχε τις αναγκαίες προς τούτο αρμοδιότητες.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0067"><NO.P>67</NO.P><TXT>Επομένως, στο Γενικό Δικαστήριο απόκειται να εξετάσει τη διαδικασία καθορισμού των ρυθμίσεων συνεργασίας που έχουν εφαρμογή στην κατά το άρθρο 35, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 2018/1971 συμμετοχή των ΕΡΑ τρίτων χωρών στον BEREC, προκειμένου να διαπιστωθεί αν η Επιτροπή ήταν αρμόδια να καθορίσει μονομερώς με την προσβαλλόμενη απόφαση τις εν λόγω ρυθμίσεις συνεργασίας και αν η νομική βάση επί της οποίας στηρίζεται η απόφαση αυτή είναι έγκυρη.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0068"><NO.P>68</NO.P><TXT>Συναφώς, υπενθυμίζεται ότι το άρθρο 35, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 2018/1971 έχει ως εξής: <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0083" ID="QS0083"/>Βάσει των σχετικών διατάξεων των εν λόγω συμφωνιών [συμμετοχής των ΕΡΑ των τρίτων χωρών στον BEREC], θεσπίζονται ρυθμίσεις που ορίζουν, ιδίως, τη φύση, την έκταση και τον τρόπο [της] συμμετοχής [αυτής] […] συμπεριλαμβανομένων διατάξεων σχετικά με τη συμμετοχή στις πρωτοβουλίες που αναλαμβάνει ο BEREC, τις οικονομικές συνεισφορές και τη διάθεση προσωπικού στην Υπηρεσία του BEREC […]<QUOT.END REF.START="QS0083" CODE="00BB" ID="QE0083"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0069"><NO.P>69</NO.P><TXT>Το Βασίλειο της Ισπανίας στηρίζεται ειδικότερα στην ανωτέρω διατύπωση του άρθρου 35, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 2018/1971, προκειμένου να υποστηρίξει ότι μόνον οι συμφωνίες συμμετοχής στον BEREC πρέπει να καθορίζουν τον τρόπο θεσπίσεως των εν λόγω <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0084" ID="QS0084"/>ρυθμίσεων συνεργασίας<QUOT.END REF.START="QS0084" CODE="00BB" ID="QE0084"/>. Μια τέτοια προσέγγιση, όμως, δύσκολα συμβιβάζεται με την πρακτική αποτελεσματικότητα της διατάξεως αυτής. Πράγματι, αν η φύση, η έκταση και ο τρόπος της συμμετοχής αυτής έπρεπε να έχουν αναλυθεί λεπτομερώς ήδη στις ίδιες τις συμφωνίες συμμετοχής, η εν λόγω διάταξη, η οποία έχει ακριβώς ως αντικείμενο να προβλέψει τη θέσπιση των εν λόγω ρυθμίσεων συνεργασίας, θα στερούνταν της χρησιμότητάς της και, συνεπώς, δεν θα είχε πλέον λόγο ύπαρξης.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0070"><NO.P>70</NO.P><TXT>Επομένως, η φράση <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0085" ID="QS0085"/>σχετικ[ές] διατάξε[ις] [των] συμφωνιών<QUOT.END REF.START="QS0085" CODE="00BB" ID="QE0085"/> του άρθρου 35, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 2018/1971 δεν μπορεί να σημαίνει ότι λεπτομερείς διατάξεις για τη συμμετοχή στον BEREC πρέπει να περιλαμβάνονται ήδη στην οικεία συμφωνία συμμετοχής. Η αναφορά στις εν λόγω <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0086" ID="QS0086"/>σχετικ[ές] διατάξε[ις] [των] συμφωνιών<QUOT.END REF.START="QS0086" CODE="00BB" ID="QE0086"/>, συνοδευόμενη από τη λέξη <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0087" ID="QS0087"/>βάσει<QUOT.END REF.START="QS0087" CODE="00BB" ID="QE0087"/>, σκοπεί μάλλον να καταδείξει ότι η σύναψη των <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0088" ID="QS0088"/>ρυθμίσεων συνεργασίας<QUOT.END REF.START="QS0088" CODE="00BB" ID="QE0088"/> πρέπει να πραγματοποιείται <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0089" ID="QS0089"/>σύμφωνα<QUOT.END REF.START="QS0089" CODE="00BB" ID="QE0089"/> με τις διατάξεις των εν λόγω συμφωνιών συμμετοχής.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0071"><NO.P>71</NO.P><TXT>Το Βασίλειο της Ισπανίας υποστηρίζει, ωστόσο, ότι απαιτείται συμφωνία με την οικεία τρίτη χώρα για τον προσδιορισμό των λεπτομερειών της συμμετοχής των αρχών της στον BEREC, δεδομένου ότι δημιουργούνται υποχρεώσεις σε βάρος των αρχών αυτών. Κατά το Βασίλειο της Ισπανίας, όμως, τέτοια συμφωνία δεν υφίσταται όσον αφορά το Κοσσυφοπέδιο.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0072"><NO.P>72</NO.P><TXT>Συναφώς, υπενθυμίζεται ότι, όπως προκύπτει από την εξέταση του δεύτερου λόγου ακυρώσεως, υφίσταται <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0090" ID="QS0090"/>συμφωνία<QUOT.END REF.START="QS0090" CODE="00BB" ID="QE0090"/> συμμετοχής συναφθείσα μεταξύ του Κοσσυφοπεδίου και της Ένωσης, κατά την έννοια του άρθρου 35, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού 2018/1971. Επιπλέον, από τις εκτιμήσεις που περιλαμβάνονται στις σκέψεις 69 και 70 ανωτέρω προκύπτει ότι μια τέτοια συμφωνία δεν πρέπει κατ’ ανάγκην να περιέχει λεπτομερείς διατάξεις σχετικά με τη συμμετοχή στον BEREC. Επιπροσθέτως, επισημαίνεται ότι ο κανονισμός 2018/1971 δεν απαιτεί η φύση, η έκταση και ο τρόπος της συμμετοχής αυτής να αποτελούν αντικείμενο επίσημης συμφωνίας ή διμερούς πράξεως με την οικεία τρίτη χώρα. Γενικώς, δεν είναι νομικώς αναγκαία η απαίτηση το <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0091" ID="QS0091"/>άνοιγμα στη συμμετοχή<QUOT.END REF.START="QS0091" CODE="00BB" ID="QE0091"/> μιας ΕΡΑ τρίτης χώρας να υπόκειται σε ειδική άδεια η οποία να προβλέπεται στο πλαίσιο διεθνούς συμφωνίας. Συγκεκριμένα, το εν λόγω άνοιγμα και οι <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0092" ID="QS0092"/>κανόνες εισόδου<QUOT.END REF.START="QS0092" CODE="00BB" ID="QE0092"/> που θεσπίστηκαν για τη συμμετοχή στον BEREC δεν συνεπάγονται καμία νομική υποχρέωση σε βάρος της εν λόγω ΕΡΑ, δεδομένου ότι, σε τελική ανάλυση, στην τελευταία απόκειται να λάβει ελεύθερα τη μεταγενέστερη απόφαση για συμμετοχή στον BEREC σύμφωνα με τους κανόνες αυτούς.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="13"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0073"><NO.P>73</NO.P><TXT>Επιπλέον, το Βασίλειο της Ισπανίας υποστηρίζει ότι η νομική βάση στην οποία στηρίζεται η προσβαλλόμενη απόφαση ελλείπει, δεδομένου ότι η Επιτροπή δεν διαθέτει τις αναγκαίες αρμοδιότητες για τη θέσπιση των ρυθμίσεων συνεργασίας που έχουν εφαρμογή στη συμμετοχή της ΕΡΑ του Κοσσυφοπεδίου στον BEREC και στην Υπηρεσία του BEREC.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0074"><NO.P>74</NO.P><TXT>Συναφώς, η Επιτροπή επισημαίνει ότι, ελλείψει ρητώς διατυπωμένης στο άρθρο 35, παράγραφος 2, του κανονισμού 2018/1971 αρμοδιότητας, έκρινε καταλληλότερη την παραπομπή, με την αιτιολογική σκέψη 1 της προσβαλλομένης αποφάσεως, στο άρθρο 17 ΣΕΕ.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0075"><NO.P>75</NO.P><TXT>Πράγματι, επισημαίνεται ότι στην αιτιολογική σκέψη 1 της προσβαλλομένης αποφάσεως μνημονεύεται το άρθρο 17 ΣΕΕ. Ειδικότερα, κατά την εν λόγω αιτιολογική σκέψη, <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0093" ID="QS0093"/>[τ]ο άρθρο 17 παράγραφος 1 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση απαριθμεί τις εξουσίες της Επιτροπής και ορίζει ότι η Επιτροπή προάγει το γενικό συμφέρον της Ένωσης και αναλαμβάνει τις κατάλληλες για τον σκοπό αυτό πρωτοβουλίες, ασκεί συντονιστικά, εκτελεστικά και διαχειριστικά καθήκοντα, όπως προβλέπεται στις Συνθήκες, και εξασφαλίζει την εξωτερική εκπροσώπηση της Ένωσης, με εξαίρεση την κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας και άλλες περιπτώσεις που προβλέπονται στις Συνθήκες<QUOT.END REF.START="QS0093" CODE="00BB" ID="QE0093"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0076"><NO.P>76</NO.P><TXT>Πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι η Υπηρεσία του BEREC είναι αποκεντρωμένος οργανισμός της Ένωσης, ο οποίος είναι επιφορτισμένος με την εφαρμογή του δικαίου της Ένωσης. Ο οργανισμός αυτός διαθέτει παρεπόμενες αρμοδιότητες οι οποίες κανονικά ανατίθενται στην Επιτροπή στο πλαίσιο των εκτελεστικών καθηκόντων της και των εξουσιών εξωτερικής εκπροσώπησης που διαθέτει, δεδομένου ότι πρόκειται για τη συνεργασία με τις ΕΡΑ των τρίτων χωρών, σύμφωνα με το άρθρο 17 ΣΕΕ.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0077"><NO.P>77</NO.P><TXT>Επομένως, οι αρμοδιότητες οι οποίες δεν έχουν ρητώς ανατεθεί σε οργανισμό της Ένωσης στο πλαίσιο νομοθετικής πράξεως εξακολουθούν να εμπίπτουν στην αρμοδιότητα της Επιτροπής. Δεδομένου ότι ούτε ο κανονισμός 2018/1971 ούτε καμία άλλη ρύθμιση της Ένωσης απένειμε ρητώς στην Υπηρεσία του BEREC ή σε άλλον οργανισμό την αρμοδιότητα θεσπίσεως των ρυθμίσεων συνεργασίας που εφαρμόζονται στη συμμετοχή των ΕΡΑ των τρίτων χωρών, και συγκεκριμένα της ΕΡΑ του Κοσσυφοπεδίου, η αρμοδιότητα αυτή ανήκει στην Επιτροπή.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0078"><NO.P>78</NO.P><TXT>Το συμπέρασμα αυτό επιρρωννύεται από τη διαφορετική διατύπωση του άρθρου 35, παράγραφος 1, και του άρθρου 35, παράγραφος 2, του κανονισμού 2018/1971. Πράγματι, η παράγραφος 1 αναθέτει ρητώς στον BEREC και στην Υπηρεσία του BEREC την εξουσία θεσπίσεως <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0094" ID="QS0094"/>ρυθμίσεων συνεργασίας<QUOT.END REF.START="QS0094" CODE="00BB" ID="QE0094"/>, υπό την επιφύλαξη ωστόσο της <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0095" ID="QS0095"/>προηγούμενης εγκρίσεως της Επιτροπής<QUOT.END REF.START="QS0095" CODE="00BB" ID="QE0095"/>, η οποία ασκεί κατ’ αυτόν τον τρόπο εποπτικό ρόλο, ενώ η παράγραφος 2 δεν προβλέπει αυτή την ανάθεση εξουσίας. Επομένως, η εξουσία αυτή εξακολουθεί να εμπίπτει στην αρμοδιότητα της Επιτροπής, γεγονός το οποίο της επιτρέπει να θεσπίζει <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0096" ID="QS0096"/>ρυθμίσεις συνεργασίας<QUOT.END REF.START="QS0096" CODE="00BB" ID="QE0096"/> δυνάμει του άρθρου 35, παράγραφος 2, του εν λόγω κανονισμού, εκτός αν η οικεία διεθνής συμφωνία προβλέπει άλλη διαδικασία, όπως συμβαίνει σε σχέση με τα κράτη μέλη του ΕΟΧ.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0079"><NO.P>79</NO.P><TXT>Κατά συνέπεια, στην Επιτροπή απόκειται να θέσει σε εφαρμογή τις απαιτήσεις της νομοθεσίας δυνάμει των εξουσιών που της απονέμει το άρθρο 17 ΣΕΕ και δεν είναι δυνατό να της προσαφθεί ότι, με την αιτιολογική σκέψη 1 της προσβαλλομένης αποφάσεως, παρέπεμψε στην ως άνω διάταξη, ελλείψει αρμοδιότητας ρητώς μνημονευόμενης στο άρθρο 35, παράγραφος 2, του κανονισμού 2018/1971.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0080"><NO.P>80</NO.P><TXT>Εξάλλου, το Βασίλειο της Ισπανίας υποστηρίζει ότι μια γενική διάταξη όπως το άρθρο 17 ΣΕΕ, η οποία προβλέπει τη συνεργασία εν γένει, δεν μπορεί να χρησιμεύσει ως βάση για την έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0081"><NO.P>81</NO.P><TXT>Συναφώς, επισημαίνεται ότι, όσον αφορά τις εξουσίες του Συμβουλίου, το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι το άρθρο 16 ΣΕΕ μπορεί να αποτελέσει τη βάση ορισμένων εξουσιών του Συμβουλίου (απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160728">28ης Ιουλίου 2016</DATE>, <NAME.CASE>Συμβούλιο κατά Επιτροπής</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑660/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:616">EU:C:2016:616</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0040">40</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>). Επομένως, αν τούτο συνέβη στην περίπτωση του άρθρου 16 ΣΕΕ, ουδείς λόγος υπάρχει μια τέτοια ερμηνεία να μη<?PAGE NO="14"?> γίνει δεκτή όσον αφορά το άρθρο 17 ΣΕΕ, το οποίο αποτελεί την αντίστοιχη διάταξη για την Επιτροπή. Ως εκ τούτου, αντιθέτως προς όσα υποστηρίζει το Βασίλειο της Ισπανίας, το γεγονός ότι το άρθρο 17 ΣΕΕ αποτελεί γενική διάταξη δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να αποτελέσει επαρκή νομική βάση.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0082"><NO.P>82</NO.P><TXT>Από το σύνολο των προεκτεθέντων προκύπτει ότι η Επιτροπή ήταν αρμόδια να θεσπίσει μονομερώς, με την προσβαλλόμενη απόφαση, τις <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0097" ID="QS0097"/>ρυθμίσεις συνεργασίας<QUOT.END REF.START="QS0097" CODE="00BB" ID="QE0097"/> που έχουν εφαρμογή στη συμμετοχή των ΕΡΑ τρίτων χωρών στον BEREC, στις οποίες αναφέρεται το άρθρο 35, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 2018/1971, με συνέπεια να μη μπορεί να της προσαφθεί ότι, με την απόφαση αυτή, απέστη της διαδικασίας που προβλέπει η εν λόγω διάταξη. Ομοίως, δεν μπορεί να προσαφθεί στην Επιτροπή ότι η εν λόγω απόφαση στερείται νομικής βάσεως.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0083"><NO.P>83</NO.P><TXT>Ως εκ τούτου, ο τρίτος λόγος ακυρώσεως που προέβαλε το Βασίλειο της Ισπανίας πρέπει επίσης να απορριφθεί και η προσφυγή να απορριφθεί στο σύνολό της.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Επί των δικαστικών εξόδων</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0084"><NO.P>84</NO.P><TXT>Κατά το άρθρο 134, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα εφόσον υπάρχει σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0085"><NO.P>85</NO.P><TXT>Δεδομένου ότι το Βασίλειο της Ισπανίας ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα, σύμφωνα με το σχετικό αίτημα της Επιτροπής.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><JURISDICTION><INTRO><P>Για τους λόγους αυτούς,</P><P>ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (ένατο τμήμα)</P><P>αποφασίζει:</P></INTRO><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">1)</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Απορρίπτει την προσφυγή.</HT></TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">2)</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Καταδικάζει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.</HT></TXT></NP></ITEM></LIST></JURISDICTION></CONTENTS.JUDGMENT><SIGNATURE.CASE><SIGNATORY><P>Costeira</P></SIGNATORY><SIGNATORY><P>Kancheva</P></SIGNATORY><SIGNATORY><P>Perišin</P></SIGNATORY><P>Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις <DATE ISO="20200923">23 Σεπτεμβρίου 2020</DATE>.</P><SIGNATORY><P>(υπογραφές)</P></SIGNATORY></SIGNATURE.CASE></JUDGMENT>