(1)

W celu zapewnienia skutecznych i spójnych krajowych środków polityki makroostrożnościowej istotne jest uzupełnienie uznawania wymaganego na podstawie prawa Unii dobrowolną wzajemnością.

(2)

Zasady dotyczące dobrowolnej wzajemności w odniesieniu do środków polityki makroostrożnościowej określone w zaleceniu Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego ERRS/2015/2 (5) mają zapewniać, aby wszelkie środki polityki makroostrożnościowej oparte na ekspozycji, które są aktywowane w jednym państwie członkowskim, były odwzajemniane w pozostałych państwach członkowskich.

(3)

W dniu 20 maja 2025 r. austriacki urząd nadzoru finansowego (FMA), działający jako wyznaczony organ do celów art. 133 ust. 9 dyrektywy 2013/36/UE, powiadomił (6) Europejską Radę ds. Ryzyka Systemowego (ERRS) o zamiarze uruchomienia od dnia 1 lipca 2025 r. sektorowego bufora ryzyka systemowego (sSyRB) w wysokości 1 % w odniesieniu do wszystkich istotnych ekspozycji wobec przedsiębiorstw niefinansowych w sektorze budownictwa i nieruchomości zlokalizowanych w Austrii, określonych na podstawie statystycznej klasyfikacji ich działalności gospodarczej określonej w rozporządzeniu (WE) nr 1893/2006 (7), z wyjątkiem stowarzyszeń mieszkaniowych nastawionych na ograniczony zysk.

(4)

W powiadomieniu FMA zwrócił się również do ERRS o zalecenie odwzajemnienia wskaźnika bufora ryzyka systemowego na zasadzie skonsolidowanej, subskonsolidowanej i indywidualnej, zgodnie z art. 134 ust. 5 dyrektywy 2013/36/UE.

(5)

W zaleceniu Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego ERRS/2015/2, zmienionym zaleceniem ERRS/2017/4 (8), zaleca się, aby odpowiedni organ aktywujący środek polityki makroostrożnościowej, przedkładając ERRS wniosek o wzajemność, zaproponował maksymalny próg istotności, poniżej którego ekspozycję pojedynczego dostawcy usług finansowych na zidentyfikowane ryzyko makroostrożnościowe w jurysdykcji, w której środek polityki makroostrożnościowej jest stosowany przez organ aktywujący, można uznać za nieistotną. ERRS może zalecić inny próg, jeśli uzna to za konieczne. Próg istotności właściwy dla instytucji w odniesieniu do wzajemności sSyRB ustala się na poziomie 100 mln EUR; powinien on mieć zastosowanie na zasadzie skonsolidowanej, subskonsolidowanej i indywidualnej.

(6)

Wzajemność makroostrożnościowych wymogów kapitałowych uruchamianych przez organy innych państw członkowskich na zasadzie skonsolidowanej, subskonsolidowanej i indywidualnej, niezależnie od tego, czy dane ekspozycje są utrzymywane za pośrednictwem jednostek zależnych, za pośrednictwem oddziałów, czy też wynikają z bezpośredniego transgranicznego udzielania pożyczek, ogranicza wycieki i arbitraż regulacyjny, przeciwdziała ryzyku systemowemu, a tym samym wspiera ogólną skuteczność polityki makroostrożnościowej. Efekt ten jest osiągany poprzez zapewnienie przeciwdziałania zwiększonemu ryzyku nie tylko w państwie członkowskim, które wprowadziło sSyRB, ale również w innych państwach członkowskich, w których grupy bankowe są narażone na takie zwiększone ryzyko. Uznawanie powinno zatem również mieć na celu zapewnienie wystarczającej odporności grup bankowych narażonych na to ryzyko systemowe. W związku z tym makroostrożnościowe wymogi kapitałowe wynikające z decyzji o uznawaniu środków polityki makroostrożnościowej innych państw członkowskich powinny być zasadniczo stosowane na zasadzie skonsolidowanej, subskonsolidowanej i indywidualnej.

(7)

W celu uznawania austriackiego wskaźnika sSyRB zgodnie z wnioskiem FMA odpowiednie właściwe lub wyznaczone organy innego państwa członkowskiego mogą ustanowić wskaźnik sSyRB zgodnie z art. 133 ust. 4 oraz art. 134 ust. 1 dyrektywy 2013/36/UE.

(8)

Należy zatem odpowiednio zmienić zalecenie ERRS/2015/2,