<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><JUDGMENT xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-04.cj-20080212.xd"><BIB.JUDGMENT><REF.CASE FILE="ECRCJ1982ELA.0900388701.case.xml"><NO.CASE>292/81</NO.CASE><NO.CASE>293/81</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>61981J0292</NO.CELEX><NO.SEQ>0032.0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST>3889</PAGE.FIRST><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST>3912</PAGE.LAST><PAGE.TOTAL>24</PAGE.TOTAL><AUTHOR>CJ</AUTHOR></BIB.JUDGMENT><CURR.TITLE><LEFT>ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ <DATE ISO="19821028">28. 10. 1982</DATE> — ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΖΟΜΕΝΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ 292 ΚΑΙ 293/81</LEFT><RIGHT>LION KAI LOIRET &amp; HAENTJENS / FIRS</RIGHT></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><IE/></P></TI></TITLE><JUDGMENT.INIT><P>Στίς συνεκδικαζόμενες υποθέσεις 292 καί 293/81,</P><P>πού έχουν ὡς ἀντικείμενο αιτήσεις τοῦ Tribunal administratif τοῦ Παρισιοῦ πρός τό Δικαστήριο, κατ' εφαρμογή τοῦ ἄρθρου 177 τῆς συνθήκης ΕΟΚ, μέ τίς όποιες ζητείται, στά πλαίσια τῶν διαφορῶν πού εκκρεμούν ενώπιον τοῦ αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ</P></JUDGMENT.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P>Société Jean Lion et Cie, μέ έδρα τό Παρίσι (ὑπόθεση 292/81),</P><P>Société Loiret &amp; Haentjens SA,</P><P>Société Jean Lion et Cie,</P><P>Société Debman,</P><P>Société <QUOT.START ID="QS0001" REF.END="QE0001" CODE="00AB"/>Ancienne maison Marcel Bauche<QUOT.END ID="QE0001" REF.START="QS0001" CODE="00BB"/> SA,</P><P>Société SCOA SA,</P><P>Société Sucrimex SA,</P><P>Société Philipp Brothers SA,</P><P>Compagnie commerciale <QUOT.START ID="QS0002" REF.END="QE0002" CODE="00AB"/>Sucres et denrées<QUOT.END ID="QE0002" REF.START="QS0002" CODE="00BB"/></P><P>Société Pierre Peeters, Sàrl,</P><P>μέ ἕδρα τό Παρίσι (υπόθεση 293/81),</P></PLAINTIFS><AGAINST>καί</AGAINST><DEFENDANTS><P>Fonds D'intervention et de régularisation du marché du sucre (FIRS), μέ έδρα τό Παρίσι,</P></DEFENDANTS></PARTIES><?PAGE NO="3890"?><P>ή ἔκδοση προδικαστικής ἀποφάσεως ὡς πρός τό κύρος τοῦ κανονισμοῦ 3016/78 της Ἐπιτροπής, τῆς <DATE ISO="19781220">20ης Δεκεμβρίου 1978</DATE>, περί καθορισμοῦ ὁρισμένων λεπτομερειῶν για τήν εφαρμογή τιμών συναλλάγματος στους τομείς τῆς ζάχαρης καί της ἰσογλυκόζης,</P><PREAMBLE><PREAMBLE.INIT><P>ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (δεύτερο τμῆμα)</P><P>συγκείμενο ἀπό τους Α. Χλωρό, πρόεδρο τμήματος, Ρ. Pescatore καί Ο. Due, δικαστές,</P><P>γενικός εἰσαγγελεύς: Ρ. VerLoren van Themaat</P><P>γραμματεύς: J. Α. Pompe, βοηθός γραμματεύς</P></PREAMBLE.INIT><PREAMBLE.FINAL><P>ἐκδίδει τήν ἀκόλουθη</P></PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE><CONTENTS.JUDGMENT><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>ΑΠΟΦΑΣΗ</P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Περιστατικά</P></TI></TITLE><P>Τά περιστατικά τῆς υποθέσεως, ἡ εξέλιξη της διαδικασίας καί οἱ παρατηρήσεις πού κατετέθησαν δυνάμει τοῦ ἄρθρου 20 τοῦ Πρωτοκόλλου περί τοῦ 'Οργανισμοῦ τοῦ Δικαστηρίου τῆς ΕΟΚ ἔχουν συνοπτικῶς ὡς έξης:</P><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P>Ι —</NO.P><TXT>Περιστατικά καί έγγραφη διαδικασία</TXT></NP></TI></TITLE><P>Ή εταιρία Jean Lion et Cie, μεταξύ τῆς 7ης Φεβρουαρίου καί τῆς <DATE ISO="19790613">13ης Ἰουνίου 1979</DATE>, οἱ εταιρίες Loiret &amp; Haentjens, Jean Lion et Cie, Debman, Ancienne Maison Marcel Bauche, SCOA, Sucrimex, Philipp Brothers, Compagnie commerciale sucres et denrées καί Pierre Peeters, πρό τῆς <DATE ISO="19790928">28ης Σεπτεμβρίου 1979</DATE>, ἔλαβαν ἀπό τόν ἁρμόδιο εθνικό ὀργανισμό, τό Fonds d'intervention et de régularisation du marché du sucre (Ταμείο παρεμβάσεως καί διακανονισμοῦ της ἀγορᾶς τῆς ζάχαρης, ἐφ' έξης: FIRS), πιστοποιητικά εξαγωγής ζάχαρης πρός τρίτες χῶρες, ισχύος 5 μηνῶν ἀπό τοῦ τέλους τοῦ μηνός εκδόσεως. Οἱ εταιρίες έτυχαν τοῦ ἐκ τῶν προτέρων καθορισμοῦ, μέσω διαγωνισμοῦ, τῶν επιστροφών κατά τήν εξαγωγή καθώς καί τοῦ ἐκ τῶν προτέρων καθορισμοῦ τῶν νομισματικών ποσών, σύμφωνα μέ τήν εφαρμοστέα κοινοτική κανονιστική ρύθμιση.</P><P>Κανονιστικές διατάξεις πού διέπουν τίς επιστροφές κατά τήν εξαγωγή ζάχαρης</P><P>Ὁ κανονισμός 3330/74 τοῦ Συμβουλίου, της <DATE ISO="19741219">19ης Δεκεμβρίου 1974</DATE>, περί κοινής<?PAGE NO="3891"?> ὀργανώσεως ἀγοράς στον τομέα της ζάχαρης (ΕΕ εἰδ. ἔκδ. 03/011, σ. 134), καθώς καί ὁ κανονισμός 1009/67, τῆς <DATE ISO="19671218">18ης Δεκεμβρίου 1967</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="P" NO.OJ="308" DATE.PUB="1967" PAGE.FIRST="1">JO L 308, σ. 1</REF.DOC.OJ>), τόν όποιο ὁ πρῶτος ἀντικατέστησε, καθιερώνει ένα κοινό σύστημα εμπορικών ἀνταλλαγών μέ τίς τρίτες χώρες, τό όποιο συνεπάγεται μέτρα πού προορίζονται νά καλύψουν τήν διαφορά μεταξύ τῶν τιμών πού εφαρμόζονται στό εξωτερικό καί εσωτερικό της Κοινότητος, ὅταν οἱ τιμές τῆς διεθνοῦς ἀγοράς εἶναι χαμηλότερες ἀπό τίς τιμές της Κοινότητος.</P><P>Όσον άφορᾶ τίς εξαγωγές ζάχαρης έκτός τῆς Κοινότητος, τό άρθρο 12, παράγραφος 1, εδάφιο 1, τοῦ κανονισμοῦ 3330/74 ορίζει ὅτι γιά κάθε εξαγωγή ἀπαιτείται ή υποβολή ενός πιστοποιητικού εξαγωγῆς πού εκδίδεται ἀπό τά κράτη μέλη σέ κάθε ἐνδιαφερόμενο πού υποβάλλει σχετική αἴτηση, οιοσδήποτε καί ἄν εἶναι ὁ τόπος εγκαταστάσεώς του εντός τῆς Κοινότητος.</P><P>Κατά τό άρθρο 12, παράγραφος 1, εδάφιο 4, τοῦ κανονισμού, ἡ ἔκδοση τοῦ πιστοποιητικού εξαρτάται ἀπό τήν παροχή ἀσφαλείας ἡ οποία εξασφαλίζει τήν υποχρέωση πραγματοποιήσεως τῆς εξαγωγῆς κατά τή διάρκεια ισχύος τοῦ πιστοποιητικοῦ καί ἡ ὁποία καταπίπτει ὁλικά ἤ μερικά, ἄν ἡ πράξη δέν πραγματοποιηθεί μέσα στην προθεσμία αυτή ἤ πραγματοποιηθεί μόνο μερικά.</P><P>Κατά τό άρθρο 19, παράγραφοι 1 καί 2, τοῦ κανονισμοῦ, σέ περίπτωση εξαγωγῆς, ή διαφορά μεταξύ τῶν χρηματιστηριακών τιμών ἡ τιμών στην διεθνή ἀγορά καί τῶν τιμών εντός τῆς Κοινότητος δύναται νά καλύπτεται ἀπό επιστροφή κατά τήν εξαγωγή, ἡ ὁποία εἶναι ἡ ἴδια γιά ὁλόκληρη τήν Κοινότητα, άλλά δύναται νά διαφοροποιείται ἀνάλογα μέ τόν προορισμό.</P><P>Ή επιστροφή δύναται νά καθορίζεται ἐκ τῶν προτέρων. Στήν περίπτωση αυτή, ὁ προκαθορισμός σημειώνεται στό πιστοποιητικό, τό όποιο χρησιμεύει ὡς ἀποδεικτικό τοῦ καθορισμού αυτού (άρθρο 12, παράγραφος 1, εδάφιο 2).</P><P>Οἱ γενικοί κανόνες πού ἀφορούν τήν χορήγηση τῶν επιστροφών κατά τήν εξαγωγή ζάχαρης ἐθεσπίσθησαν μέ τόν κανονισμό 766/68 τοῦ Συμβουλίου, της <DATE ISO="19680618">18ης 'Ιουνίου 1968</DATE> (ΕΕ εἰδ. ἔκδ. 03/003, σ. 61).</P><P>Κατά τό άρθρο 4 τοῦ ἐν λόγω κανονισμοῦ, ή επιστροφή δύναται νά καθορίζεται μέ διαγωνισμό, ὁ όποιος ἀφορᾶ τό ὕψος τῆς επιστροφῆς.</P><P>Οἱ ἁρμόδιες ἀρχές τῶν κρατών μελών προβαίνουν στό διαγωνισμό σύμφωνα μέ νομική πράξη πού δεσμεύει ὅλα τά κράτη μέλη καί ἡ ὁποία καθορίζει τους ὅρους τοῦ διαγωνισμοῦ. Οἱ ὅροι αὐτοί πρέπει νά εγγυώνται τήν ισότητα συμμέτοχης γιά κάθε πρόσωπο εγκατεστημένο στην Κοινότητα.</P><P>Μεταξύ τῶν όρων τοῦ διαγωνισμοῦ περιλαμβάνεται μια προθεσμία υποβολῆς τῶν προσφορών. 'Εντός τῶν τριών εργασίμων ἡμερων πού ἀκολουθοῦν τή λήξη τῆς προθεσμίας καί μέ βάση τίς προσφορές πού έχουν ληφθεί, καθορίζεται τό μέγιστο ποσό της επιστροφῆς γιά τόν ἐν λόγω διαγωνισμό. Για τόν υπολογισμό τοῦ μέγιστου ποσοῦ, λαμβάνονται ὑπ' ὄψη ἡ κατάσταση της Κοινότητος ὅσον άφορᾶ τόν εφοδιασμό καί τήν τιμή, οἱ τιμές καί οἱ δυνατότητες διαθέσεως στή διεθνή ἀγορά, καθώς επίσης καί τά έξοδα πού σχετίζονται μέ τήν εξαγωγή ζάχαρης.</P><P>Κατά τό άρθρο 9 τοῦ κανονισμού 766/68, οἱ προσφορές πού υποβάλλονται ἐν ὄψει ενός διαγωνισμού λαμβάνονται ὑπ' ὄψη μόνο διά παροχῆς ἀσφαλείας, ἡ ὁποία καταπίπτει ἐν ὅλω ἡ ἐν μέρει ἐάν οἱ υποχρεώσεις πού έχουν επιβληθεί στους μετέχοντες στό διαγωνισμό δέν έχουν ἐκτελεσθεί ἡ έχουν εκτελεσθεί μερικώς.</P><P>Τό άρθρο 10 ὁρίζει ὅτι ἡ διάρκεια ισχύος της επιστροφῆς πού καθορίσθη ἐν συνεχεία ενός διαγωνισμοῦ εἶναι εκείνη τοῦ πιστοποιητικού εξαγωγῆς.</P><?PAGE NO="3892"?><P>Ὁ κανονισμός 1048/71 τοῦ Συμβουλίου, της <DATE ISO="19710525">25ης Μαΐου 1971</DATE>, ὁ όποιος τροποποιεί τόν κανονισμό 766/68 (ΕΕ εἰδ. ἔκδ. 03/006, σ. 197) ἀντικατέστησε τό κείμενο τοῦ άρθρου 12 τοῦ κανονισμοί) 766/68, μέ τό ἀκόλουθο κείμενο:</P><P>'Αν κατά τη διάρκεια τῆς περιόδου πού περιλαμβάνεται μεταξύ:</P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>της ἡμέρας καταθέσεως τῆς αιτήσεως γιά την έκδοση τοῦ πιστοποιητικοί) εξαγωγῆς, συνοδευομένης ἀπό μία αίτηση προκαθορισμοί) τῆς επιστροφῆς, ή</P></ITEM><ITEM><P>τῆς ἡμέρας λήξεως τῆς προθεσμίας γιά τήν παρουσίαση τῶν προσφορῶν, ἐφ' ὅσον πρόκειται γιά μία επιστροφή καθοριζομένη μέσω προκηρύξεως διαγωνισμοί), καί</P></ITEM><ITEM><P>της ἡμέρας εξαγωγής παρεμβάλλεται μιά τροποποίηση τῶν τιμών τῆς ζάχαρης ἡ τῆς μελάσσας πού καθορίζονται δυνάμει τοῦ κανονισμοί) (ΕΟΚ) ἀριθ. 1009/67, δύναται νά προβλέπεται μία προσαρμογή τοῦ ποσοῦ τῆς επιστροφής.</P></ITEM></LIST><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><P>Κανονιστικές διατάξεις πού διέπουν τά νομισματικά εξισωτικά ποσά</P></TI></TITLE><P>Ὁ κανονισμός 974/71 τοῦ Συμβουλίου, τῆς <DATE ISO="19710512">12ης Μαΐου 1971</DATE>, περί ὁρισμένων μέτρων συγκυριακής πολιτικῆς πού πρέπει νά ληφθούν στόν γεωργικό τομέα σάν συνέπεια τῆς προσωρινής διευρύνσεως τῶν περιθωρίων διακυμάνσεως τῶν νομισμάτων ὁρισμένων κρατών μελών (ΕΕ εἰδ. ἔκδ. 03/006, σ. 1), ὅπως έχει τροποποιηθεί ἀπό τόν κανονισμό 509/73 τοῦ Συμβουλίου, τῆς <DATE ISO="19730222">22ας Φεβρουαρίου 1973</DATE> (ΕΕ εἰδ. ἔκδ. 03/009, σ. 48), ὁρίζει ὅτι ἄν, γιά τίς εμπορικές ἀνταλλαγές ἕνα κράτος μέλος ἀποδέχεται γιά τό νόμισμα του τιμή συναλλάγματος πού υπερβαίνει, πρός τά άνω ἤ πρός τά κάτω, τό ὅριο διακυμάνσεως πού επιτρέπεται ἀπό τήν Ισχύουσα διεθνή ρύθμιση τῆς <DATE ISO="19710512">12ης Μαΐου 1971</DATE>, τό κράτος μέλος, τοῦ ὁποίου τό νόμισμα έχει υπερτιμηθεί πέραν τοῦ ορίου διακυμάνσεως, εἰσπράττει κατά τήν εξαγωγή καί χορηγεί κατά τήν εισαγωγή ὁρισμένων γεωργικών προϊόντων νομισματικά εξισωτικά ποσά.</P><P>Κατά τους ὅρούς τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ κανονισμοί), γιά τά προϊόντα περί τῶν ὁποίων προβλέπονται μέτρα παρεμβάσεως, τά εξισωτικά ποσά ισούνται πρός τά ποσά πού επιτυγχάνονται μέ τήν εφαρμογή ἐπί τῶν τιμών:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>α)</NO.P><TXT>ὅσον άφορᾶ τά κράτη μέλη, τῶν ὁποίων τά νομίσματα διατηρούν μεταξύ τους μεγίστη στιγμιαία ἀπόκλιση 2,25 %, τό ποσοστό πού ἀντιπροσωπεύει τήν διαφορά μεταξύ:</TXT><P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>τῆς τιμής μετατροπής πού χρησιμοποιείται στό πλαίσιο τῆς κοινής γεωργικής πολιτικής καί</P></ITEM><ITEM><P>τῆς τιμής μετατροπής πού προκύπτει ἀπό τήν κεντρική ἰσοτιμία</P></ITEM></LIST></P></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>β)</NO.P><TXT>ὅσον άφορᾶ τά άλλα κράτη μέλη, τό μέσο ποσοστό πού ἀντιπροσωπεύει τήν διαφορά μεταξύ:</TXT><P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>τῆς σχέσεως μεταξύ τῆς τιμής μετατροπής πού χρησιμοποιείται στό πλαίσιο τῆς κοινής γεωργικής πολιτικής γιά τό νόμισμα τοῦ κράτους μέλους γιά τό όποιο πρόκειται καί τῆς επίσημης ισοτιμίας ἡ σέ περίπτωση μή τηρήσεως τῆς Ισοτιμίας αυτής, τῆς κεντρικής ισοτιμίας τοῦ νομίσματος τῶν κρατών μελών πού ἡ μεταξύ τους διαφορά δέν υπερβαίνει τό 2,25 % καί</P></ITEM><ITEM><P>τοῦ ἀριθμητικού μέσου τῆς τιμής μετατροπής τοῖς μετρητοίς γιά τό νόμισμα τοῦ κράτους μέλους γιά τό όποῖο πρόκειται, πού 'έχει διαπιστωθεί κατά τήν διάρκεια μιᾶς<?PAGE NO="3893"?> ὁρισμένης περιόδου, ἐν σχέσει μέ τό νόμισμα τῶν κρατών μελών πού ή μεταξύ τους ἀπόκλιση δέν υπερβαίνει τό 2,25 %.</P></ITEM></LIST></P></NP></ITEM></LIST><P>Τό καθεστώς τῶν νομισματικών εξισωτικών ποσών πού ἐθέσπισε ὁ κανονισμός 974/71 συνεπήγετο μία κάποια ἀστάθεια, κυρίως ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι τά εξισωτικά ποσά ὑπελογίζοντο βάσει τῆς ἀποκλίσεως πού ὑφίστατο μεταξύ τῆς ἀντιπροσωπευτικῆς τιμῆς ενός νομίσματος καί τῆς πραγματικῆς του τιμῆς καί ὅτι, ὅσον ἀφορᾶ τά κράτη μέλη γιά τό νόμισμα τῶν ὁποίων δέν ἔχει καθορισθεί κεντρική ισοτιμία, ἡ πραγματική ισοτιμία εἶναι εκείνη πού διαμορφώνεται κανονικά στην ἀγορά συναλλάγματος, ἐνῶ γιά τά άλλα κράτη μέλη ἡ κεντρική Ισοτιμία θεωρείται ὡς πραγματική τιμή ὡς έκ τούτου καί μέ βάση τίς ἀρχές τοῦ υπολογισμού, πού λαμβάνουν ὑπ᾽ ὄψη τήν εξέλιξη τῶν κυμαινόμένων νομισμάτων ἐν σχέσει μέ τά άλλα νομίσματα τῆς Κοινότητος, τό νομισματικό εξισωτικό ποσό δέν ἀνταπεκρίνετο πάντοτε στίς νομισματικές σχέσεις πού ἀποτελούν τήν βάση τῶν εμπορικών συμβάσεων, ἰδίως στό εμπόριο μέ τίς τρίτες χώρες, ούτως ώστε οἱ επιχειρηματίες ἀντιμετώπιζαν ὁρισμένες δυσκολίες ὅταν ἐπιθυμούσαν νά γνωρίζουν, κατά τήν σύναψη μιᾶς συμφωνίας, τους οἰκονομικούς ὅρους ὑπό τους ὁποίους ή σύμβαση αυτή θά εκτελεσθεί. Ή Επιτροπή, επομένως, μέ τόν κανονισμό 243/78, τῆς <DATE ISO="19780201">1ης Φεβρουαρίου 1978</DATE> (ΕΕ εἰδ. ἔκδ. 03/020, σ. 74), καθιέρωσε τόν ἐκ τῶν προτέρων καθορισμό τῶν νομισματικών εξισωτικών ποσών.</P><P>Ό κανονισμός 243/78 ὁρίζει, κυρίως μέ τά άρθρα 1 καί 2, ὅτι στό εμπόριο μέ τρίτες χώρες τά νομισματικά εξισωτικά ποσά καθορίζονται ἐκ τῶν προτέρων κατόπιν αιτήσεως τῶν ενδιαφερομένων, ὑπό τόν ὅρο ὅτι ἡ επιστροφή κατά τήν ἐξαγωγή 'έχει καθορισθεί ἐκ τῶν προτέρων γιά τό πιστοποιητικό γιά τό όποιο πρόκειται, πράγμα πού συμβαίνει στην περίπτωση τῶν επιστροφών, οἱ ὁποῖες καθορίζονται στό πλαίσιο διαγωνισμού.</P><P>Κατά τό άρθρο 6, παράγραφος 2, τοῦ κανονισμού, στην περίπτωση πού ἡ επιστροφή καθορίζεται ἐκ τῶν προτέρων στό πλαίσιο διαγωνισμού, τό εφαρμοστέο εξισωτικό νομισματικό ποσό εἶναι εκείνο πού ἰσχύει κατά τήν τελευταία ήμέρα τῆς προθεσμίας υποβολής τῶν προσφορών.</P><P>Τό άρθρο 7, παράγραφος 1, τοῦ κανονισμού 243/78 προβλέπει υποχρεωτική προσαρμογή τῶν νομισματικών εξισωτικών ποσών πού καθορίζονται ἐκ τῶν προτέρων στην περίπτωση πού, κατά τήν διάρκεια ἰσχύος τοῦ πιστοποιητικού, τίθεται σέ ισχύ μία νέα ἀντιπροσωπευτική τιμή, ἡ ὁποία ἀπεφασίσθη πρίν κατατεθεί ἡ αἴτηση περί τοῦ ἐκ τῶν προτέρων καθορισμοῦ.</P><P>Τό άρθρο 7, παράγραφος 2, προβλέπει τήν δυνητική προσαρμογή τῶν νομισματικών εξισωτικών ποσών πού καθορίζονται ἐκ τῶν προτέρων ὅταν, κατά τήν διάρκεια τῆς ἰσχύος τοῦ πιστοποιητικού, ἡ επιστροφή προσαρμόζεται κατόπιν μεταβολής τῶν τιμών ἤ ὅταν μία νέα ἀντιπροσωπευτική τιμή τίθεται σέ ἰσχύ.</P><P>Κανονιστικές διατάξεις νομισματικοῦ χαρα-κτῆρος πού ἀφοροῦν τόν ἐκ τῶν προτέρων καθορισμό καί τίς προσαρμογές τῶν ἐπιστροφών κατά τήν εξαγωγή καί τῶν νομισματικών εξισωτικών ποσών</P><P>Δεδομένου ὅτι πολλές πράξεις πού ἀφορούν τήν γεωργική πολιτική προβλέπουν ὅτι τά ποσά εκφράζονται σέ λογιστικές μονάδες καί μετατρέπονται σέ εθνικό νόμισμα τῶν κρατών μελών μέ εφαρμογή τῆς τιμής συναλλάγματος πού ἀντιστοιχεί στην επίσημη ισοτιμία τῶν νομισμάτων αυτών, τό Συμβούλιο μέ τόν κανονισμό 653/68, τῆς <DATE ISO="19680530">30ής Μαΐου 1968</DATE>, περί τῶν ὅρων μεταβολής τῆς ἀξίας τῆς λογιστικής μονάδος, πού χρησιμοποιείται γιά τήν κοινή γεωργική πολιτική (ΕΕ εἰδ. ἔκδ. 03/003, σ. 54), προκειμένου νά ἀποτραπούν τά μειονεκτήματα πού ἠδύναντο νά προκύψουν ἀπό τόν μή μεταβλητό χαρακτήρα τῆς ἀξίας τῆς λογιστικής μονάδος, προέβλεψε αυτόματες ἤ δυνητικές μεταβολές τῆς ἀξίας αυτής.</P><?PAGE NO="3894"?><P>Οἱ κανόνες εφαρμογῆς τοῦ κανονισμοῦ 653/68 καθορίσθησαν μέ τόν κανονισμό 1134/68 τοῦ Συμβουλίου, τῆς <DATE ISO="19680730">30ῆς 'Ιουλίου 1968</DATE> (ΕΕ εἰδ. ἔκδ. 03/004, σ. 3).</P><P>Κατά τό άρθρο 4, παράγραφος 1, τοῦ κανονισμοῦ αὐτοῦ, σέ περίπτωση τροποποιήσεως τῆς σχέσεως μεταξύ τῆς ισοτιμίας τοῦ νομίσματος ἑνός κράτους μέλους καί της ἀξίας τῆς λογιστικῆς μονάδος, τό ενδιαφερόμενο κράτος μέλος προσαρμόζει, βάσει τῆς νέας σχέσεως, τά ἀκόλουθα ποσά πού προβλέπονται σέ λογιστικές μονάδες, ἄν εμφανίζονται σέ εθνικό νόμισμα στά έγγραφα, τίτλους ἡ πιστοποιητικά πού συντάσσονται γιά την εφαρμογή τῆς κοινής γεωργικής πολιτικής ἡ τῶν ειδικῶν καθεστώτων γιά συναλλαγές εμπορευμάτων πού προκύπτουν ἀπό τήν μεταποίηση τῶν γεωργικῶν προϊόντων:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>α)</NO.P><TXT>τά ποσά πού έγιναν ἀντικείμενο προκαθορισμοί) γιά συναλλαγή ἡ γιά τμήμα συναλλαγής, τό όποιο ἀπομένει πρός πραγματοποίηση μετά τήν τροποποίηση τῆς σχέσεως αυτής</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>β)</NO.P><TXT>τά ποσά πού ἀναφέρονται στίς συμφωνίες, οἱ ὁποίες συνομολογήθησαν μεταξύ ενός ἰδιώτου καί ενός ὀργανισμού παρεμβάσεως γιά συναλλαγή ή τμήμα συναλλαγής πού ἀπομένει πρός πραγματοποίηση μετά τήν τροποποίηση τῆς σχέσεως αυτής.</TXT></NP></ITEM></LIST><P>Ὁπωσδήποτε, κάθε ενδιαφερόμενος πού έχει εξασφαλίσει προκαθορισμό γιά συγκεκριμένη συναλλαγή, επιτυγχάνει κατόπιν υποβολής έγγραφου αιτήσεως, ἡ ὁποία πρέπει νά περιέλθει στόν ἁρμόδιο ὀργανισμό εντός προθεσμίας 30 ήμερων ἀπό τῆς θέσεως σέ ἰσχύ τῶν μέτρων πού καθορίζουν τά προσαρμοσμένα ποσά, τήν ἀκύρωση τοῦ προκαθορισμοῦ καί τοῦ συναφοῦς πιστοποιητικοῦ ἡ τίτλου.</P><P>Κατά τήν παράγραφο 2, τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ κανονισμού 1234/68, γιά τίς συναλλαγές πού ἐπραγματοποιήθησαν στά πλαίσια τῶν διατάξεων περί κοινής γεωργικῆς πολιτικῆς ή τῶν ειδικών καθεστώτων γιά συναλλαγές εμπορευμάτων τά όποια προκύπτουν ἀπό τήν μεταποίηση γεωργικών προϊόντων, τά ποσά τά ὁποῖα ὀφείλονται σέ ἕνα ἡ ἀπό ένα κράτος μέλος ἡ ὀργανισμό δεόντως εξουσιοδοτημένο εκφραζόμενα σέ εθνικό νόμισμα καί μετατρέποντα τά ποσά τά καθορισμένα στίς ἐν λόγω διατάξεις σέ λογιστικές μονάδες, εξοφλούνται βάσει τῆς σχέσεως μεταξύ τῆς λογιστικής μονάδος καί τοῦ ἐθνικοῦ νομίσματος πού ισχύει κατά τόν χρόνο τῆς πραγματοποιήσεως τῆς συναλλαγής ἡ τοῦ τμήματος τῆς συναλλαγής.</P><P>Κατά τό άρθρο 6 τοῦ κανονισμού 1134/68, θεωρείται ὡς χρόνος πραγματοποιήσεως της συναλλαγής, ἡ ἡμερομηνία, κατά τήν ὁποία λαμβάνει χώρα ἡ γενεσιουργός αἰτία τῆς ἀπαιτήσεως πού ἀντιστοιχεί στό ποσό, τό όποιο άφορᾶ τήν συναλλαγή αύτη ὅπως ή γενεσιουργός αύτη αἰτία καθορίζεται ἀπό κοινοτική ρύθμιση ἡ ελλείψει καί ἐν ἀναμονή τῶν ρυθμίσεων τοῦ ενδιαφερομένου κράτους μέλους.</P><P>Ό κανονισμός 878/77 τοῦ Συμβουλίου, τῆς <DATE ISO="19770426">26ης 'Απριλίου 1977</DATE>, περί τῶν τιμών συναλλάγματος πού πρέπει νά εφαρμοσθούν στόν γεωργικό τομέα (ΕΕ εἰδ. ἔκδ. 03/018, σ. 27), μέ τό άρθρο 4, παράγραφος 1, επεκτείνει τήν εφαρμογή τῶν διατάξεων τοῦ κανονισμοῦ 1134/68, οἱ ὁποίες προβλέπονται γιά τήν μεταβολή τῆς σχέσεως μεταξύ τῆς ισοτιμίας τοῦ νομίσματος κράτους μέλους καί τῆς ἀξίας τῆς λογιστικής μονάδος, στήν περίπτωση μεταβολής τῆς ἀντιπροσωπευτικής τιμής ενός ἐθνικοῦ νομίσματος.</P><P>Κατά τό άρθρο 4, παράγραφος 2, τοῦ κανονισμοῦ 878/77, ἡ ἀκύρωση τοῦ ἐκ τῶν προτέρων καθορισμοῦ καί τοῦ πιστοποιητικοί) ή τοῦ τίτλου πού τό βεβαιώνει, ἡ ὁποία προβλέπεται στό άρθρο 4, παράγραφος 1, εδάφιο 2, τοῦ κανονισμοῦ 1134/68, δέν<?PAGE NO="3895"?> εἶναι πλέον δυνατή παρά μόνον ἄν ἡ ἐφαρμογή τῶν νέων ἀντιπροσωπευτικών τιμῶν ὁδηγεί σέ μειονέκτημα γιά τόν ενδιαφερόμενο. Δύναται νά ἀποφασισθεί, πρό τῆς ημερομηνίας εφαρμογῆς τῆς νέας τιμής, νά ἀντισταθμισθεί τό μειονέκτημα ἀπό ένα κατάλληλο μέτρο στην περίπτωση αυτή, ή ἀκύρωση τοῦ ἐκ τῶν προτέρων καθορισμού καί τοῦ πιστοποιητικού ἤ τίτλου πού τό βεβαιώνει, δέν δύναται νά πραγματοποιηθεί.</P><P>Ὅσον άφορᾶ, εἰδικότερον, τά νομισματικά εξισωτικά ποσά, οἱ λεπτομέρειες τῆς υποχρεωτικῆς προσαρμογῆς τους, πού προβλέπεται στό άρθρο 7, παράγραφος 1, τοῦ κανονισμού 243/78, έχουν ὁρισθεί μέ τόν κανονισμό 651/78 τῆς 'Επιτροπής, τῆς <DATE ISO="19780331">31ης Μαρτίου 1978</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="086" DATE.PUB="1978" PAGE.FIRST="41">JO L 86, σ. 41</REF.DOC.OJ>), τόν όποιο κατήργησε καί ἀντικατέστησε ὁ κανονισμός 1516/78 τῆς Επιτροπής, τῆς <DATE ISO="19780630">30ῆς 'Ιουνίου 1978</DATE>, περί τῶν προσαρμογών πού πρέπει νά πραγματοποιηθούν στά νομισματικά ἐξισωτικά ποσά πού καθορίζονται ἐκ των προτέρων (ΕΕ εἰδ. ἔκδ. 03/021, σ. 223).</P><P>Ὁ κανονισμός 1516/78 συνέδεσε τίς προσαρμογές πού πρέπει νά γίνουν στά νομισματικά εξισωτικά ποσά μέ τίς προσαρμογές πού γίνονται, ενδεχομένως, στίς ἐκ των προτέρων καθορισμένες επιστροφές καί μέ τίς όποιες συνδέονται τά καθορισμένα ἐκ τῶν προτέρων νομισματικά εξισωτικά ποσά.</P><P>Όσον άφορα τίς υποχρεωτικές προσαρμογές, τό άρθρο 1, παράγραφος 1, τοῦ κανονισμοῦ 1516/78 ὁρίζει ὅτι πραγματοποιούνται μέ βάση τήν ἀντιπροσωπευτική τιμή πού</P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>εφαρμόζεται τή στιγμή τῆς εκπληρώσεως τῶν τελωνειακῶν διατυπώσεων κατά τήν εἰσαγωγή ἡ εξαγωγή, καί</P></ITEM><ITEM><P>ἀπεφασίσθη πρίν ἀπό τήν κατάθεση τῆς αιτήσεως γιά τόν ἐκ τῶν προτέρων καθορισμό τοῦ νομισματικοῦ εξισωτικού ποσού.</P></ITEM></LIST><P>Κατά τό άρθρο 2, παράγραφος 1, δύναται νά γίνει προσαρμογή τῶν νομισματικών εξισωτικών ποσών πού καθορίζονται ἐκ τῶν προτέρων κατά τό μέτρο πού, μετά ἀπό μεταβολή τοῦ επιπέδου τῶν τιμών σέ λογιστικές μονάδες, προσαρμογές τῶν επιστροφών πού καθορίζονται ἐκ τῶν προτέρων ἐφαρμόζονται, κυρίως, γιά τά προϊόντα τοῦ τομέως τῆς ζάχαρης.</P><P>Κατά τό άρθρο 3 τοῦ κανονισμοῦ 1516/78, ή ενδεχομένη αυτή προσαρμογή πραγματοποιείται ἀναλόγως τῆς τιμής καί τῆς ἀντιπροσωπευτικής τιμής πού ἰσχύουν κατά τήν στιγμή τῆς εκπληρώσεως τῶν τελωνειακών διατυπώσεων ἡ υποχρεωτική προσαρμογή μεταβάλλεται ἄν γίνει ἡ δυνητική προσαρμογή.</P><P>Ό κανονισμός 243/78 ἐτροποποιήθη ἐκ νέου, ὅσον άφορα Ιδίως τίς προσαρμογές τῶν νομισματικών εξισωτικών ποσών πού καθορίζονται ἐκ τῶν προτέρων μέ τόν κανονισμό 1544/78 τῆς 'Επιτροπής, τῆς <DATE ISO="19780704">4ης 'Ιουλίου 1978</DATE> (ΕΕ εἰδ. ἔκδ. 03/021, σ. 239). Ειδικότερα, τό άρθρο 6, παράγραφος 2, εδάφιο 1, έχει συμπληρωθεί μέ μιά διάταξη σύμφωνα μέ τήν ὁποία, γιά τήν εφαρμογή τῶν προσαρμογών πού ἀναφέρονται στό άρθρο 7, ἡ αίτηση γιά τόν ἐκ τῶν προτέρων καθορισμό τοῦ νομισματικού ἐξισωτικοῦ ποσοῦ θεωρεῖται ὅτι κατετέθη τήν τελευταία ήμερα τῆς προθεσμίας υποβολής τῶν προσφορών.</P><P>Ό κανονισμός 878/77 ἐτροποποιήθη μέ τόν κανονισμό 976/78 τοῦ Συμβουλίου, τῆς <DATE ISO="19780512">12ης Μαΐου 1978</DATE>, περί τῶν τιμών συναλλάγματος πού πρέπει νά εφαρμόζονται γιά διάφορα νομίσματα στόν γεωργικό τομέα καί περί τῶν επιπτώσεων τοῦ καθορισμοῦ νέων ἀντιπροσωπευτικών τιμών ἐπί τῶν ὑφισταμένων δικαιωμάτων καί υποχρεώσεων (ΕΕ εἰδ. ἔκδ. 03/021, σ. 28).</P><P>Ὁ κανονισμός αυτός προέβη, κυρίως, στην ὑποτίμηση τῆς ἀντιπροσωπευτικής τιμής τοῦ γαλλικού φράγκου (<QUOT.START ID="QS0003" REF.END="QE0003" CODE="00AB"/>πράσινου φράγκου<QUOT.END ID="QE0003" REF.START="QS0003" CODE="00BB"/>) κατά 3,6 ο/ο μέ ισχύ ἀπό <DATE ISO="19790701">1ης 'Ιουλίου 1979</DATE>.</P><?PAGE NO="3896"?><P>Ἐξ άλλου, τά άρθρα 4 καί 6 τοῦ κανονισμοῦ 1134/68, ἐφ' ὅσον εἶχαν διατυπωθεί γιά την μεταβολή τῆς ἰσοτιμίας ἑνός νομίσματος καί ὄχι γιά τήν μεταβολή τῶν ἀντιπροσωπευτικῶν τιμών καί επειδή, ως ἐκ τούτου, δέν ἐκάλυπταν Ικανοποιητικά ὅλες τίς περιπτώσεις, ο κανονισμός 976/78, συμπληρώνοντας τό άρθρο 4 τοῦ κανονισμοῦ 878/77, προέβλεψε τήν δυνατότητα θεσπίσεως, σύμφωνα μέ μία ἁπλουστευμένη διαδικασία, διατάξεων παρεκκλίσεως ἐν σχέσει μέ τό καθεστώς πού ὑφίσταται.</P><P>Χρησιμοποιώντας τή δυνατότητα πού της παρείχε τό άρθρο 4 τοῦ κανονισμού 878/77, ὅπως ἐτροποποιήθη ἀπό τόν κανονισμό 976/78, ἡ Ἐπιτροπή, θεωρώντας ὅτι ἔπρεπε, γιά τους σκοπούς τῆς καλής διαχειρίσεως τῆς ἀγοράς ζάχαρης, νά διευκρινίσει τόν τρόπο προσδιορισμού τῆς τιμής συναλλάγματος πού εφαρμόζεται σέ κάθε εἶδος συναλλαγής στόν τομέα αυτόν, ἀπεφάσισε νά παρεκκλίνει ἀπό τόν κανόνα πού προβλέπεται στό άρθρο 6 τοῦ κανονισμοῦ 1134/68. Δυνάμει τῶν συνδυασμένων διατάξεων τοῦ ἄρθρου 1 καί τῆς παραγράφου Χ, στοιχείο α), τοῦ παραρτήματος τοῦ κανονισμού 3016/78, τῆς <DATE ISO="19781220">20ής Δεκεμβρίου 1978</DATE>, περί καθορισμού ὁρισμένων λεπτομερειῶν γιά τήν εφαρμογή τιμών συναλλάγματος στους τομείς τῆς ζάχαρης καί τῆς ἰσογλυκόζης (ΕΕ εἰδ. ἔκδ. 03/023, σ. 105), ἡ Ἐπιτροπή ἀπεφάσισε ὅτι ἡ τιμή συναλλάγματος πού πρέπει νά εφαρμοσθεί στίς επιστροφές κατά τήν εξαγωγή μέ προκαθορισμό τῶν νομισματικών εξισωτικών ποσών ήταν ἡ ἀντιπροσωπευτική τιμή πού ἐφαρμόζετο κατά τήν ὁριζόμενη ἀπό τό άρθρο 6 τοῦ κανονισμοῦ 243/78 ήμερα, ὅπως ἐτροποποιήθη ἀπό τόν κανονισμό 1544/78, δηλαδή ἡ τελευταία ήμερα τῆς προθεσμίας υποβολής τῶν προσφορών.</P><P>Ή ἀντιπροσωπευτική τιμή τοῦ γαλλικοῦ φράγκου, τό όποιο εἶχε ήδη υποτιμηθεί κατά 3,6 % μέ ἰσχύ ἀπό <DATE ISO="19790701">1ης 'Ιουλίου 1979</DATE> μέ τόν κανονισμό 976/78, έγινε ἀντικείμενο νέων υποτιμήσεων, μέ ἰσχύ πάντοτε ἀπό <DATE ISO="19790701">1ης 'Ιουλίου 1979</DATE>, οἱ όποιες, επομένως, ἀντικαθιστούσαν τίς προηγούμενες, κατά 5,12 ο/ο μέ τόν κανονισμό 643/79 τοῦ Συμβουλίου, τῆς <DATE ISO="19790329">29ης Μαρτίου 1979</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="083" DATE.PUB="1979" PAGE.FIRST="1">JO L. 83, σ. 1</REF.DOC.OJ>), ἐν συνεχεία κατά 7 % μέ τόν κανονισμό 1266/79 τοῦ Συμβουλίου, τῆς <DATE ISO="19790625">25ης 'Ιουνίου 1979</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="161" DATE.PUB="1979" PAGE.FIRST="4">JO L 161, σ. 4</REF.DOC.OJ>). Μέ τόν κανονισμό 2139/79 τοῦ Συμβουλίου, τῆς <DATE ISO="19790928">28ης Σεπτεμβρίου 1979</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="246" DATE.PUB="1979" PAGE.FIRST="76">JO L 246, σ. 76</REF.DOC.OJ>) ὑπετιμήθη ἐκ νέου κατά 1,046 %, μέ ἰσχύ ἀπό <DATE ISO="19791001">1ης 'Οκτωβρίου 1979</DATE>.</P><P>Μέ τόν κανονισμό 1288/79 τοῦ Συμβουλίου, τῆς <DATE ISO="19790625">25ης 'Ιουνίου 1979</DATE>, ὁ όποιος καθόριζε γιά τήν περίοδο παραγωγής ζάχαρης 1979/1980 τίς τιμές στόν τομέα τῆς ζάχαρης (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="162" DATE.PUB="1979" PAGE.FIRST="1">JO L 162, σ. 1</REF.DOC.OJ>), ἡ τιμή παρεμβάσεως τῆς ζάχαρης αυξήθηκε ἀπό 40,49 ECU, γιά τήν περίοδο 1978/1979, σέ 41,09 ECU ἀνά 100 χιλιόγραμμα.</P></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><P>Διαδικασία</P></TI></TITLE><P>Λόγω τῆς αυξήσεως τῆς τιμής παρεμβάσεως καί τῶν υποτιμήσεων τῆς ἀντιπροσωπευτικής τιμής τοῦ γαλλικοῦ φράγκου, ή ἑταιρία Jean Lion et Cie, ἀφ' ἑνός, καί ή ἑταιρία Loiret &amp; Haentjens καθώς καί ὀκτώ άλλες εταιρίες εμπορίας ζάχαρης, ἀφ' ἑτερου, ἐζήτησαν ἀπό τό FIRS, γιά τίς εξαγωγές πού ἐπραγματοποίησαν ἡ μέν εταιρία Lion μετά τήν <DATE ISO="19790701">1η 'Ιουλίου 1979</DATE>, οἱ δέ άλλες ἑταιρίες μετά την <DATE ISO="19791001">1η 'Οκτωβρίου 1979</DATE>, προσαρμογή τῶν επιστροφών κατά τήν ἐξαγωγή, καί, ὅσον άφορᾶ τήν ἑταιρία Lion, προσαρμογή τῶν νομισματικών εξισωτικών ποσών.</P><P>Ἐπειδή καμμία συνέχεια δέν ἐδόθη στίς αἰτήσεις τους, οἱ ενδιαφερόμενες ἑταιρίες ἤσκησαν ενώπιον τοῦ Tribunal Administratif τοῦ Παρισιοῦ προσφυγές μέ τίς ὁποιες ζητοῦσαν τήν ἀκύρωση τῶν σιωπηρών ἀπορριπτικών ἀποφάσεων τοῦ FIRS καί τήν καταβολή τῶν ποσών πού ἐθεωροῦσαν ὅτι τους ὠφείλοντο.</P><P>Γιά τήν υπεράσπιση του, τό FIRS προέβαλε, κυρίως, ὅτι είχε υποχρέωση νά εφαρμόσει<?PAGE NO="3897"?> τόν κανονισμό 3016/78 καί τους συντελεστές προσαρμογῆς πού καθόρισε ἡ 'Επιτροπή.</P><P>Μέ ἀπόφαση τῆς <DATE ISO="19811110">10ης Νοεμβρίου 1981</DATE> ἐπί της προσφυγής τῆς ἑταιρίας Lion, τό Tribunal Administratif ἀπέρριψε τό αίτημα πού ἀνεφέρετο στις συνέπειες ἐπί τῆς προσαρμογής τῶν ἐπιστροφών, τῆς μεταβολής τῆς τιμής παρεμβάσεως τῆς ζάχαρης καί έκρινε ὅτι ἡ μεταβολή τῆς ἀντιπροσωπευτικής τιμής τοῦ γαλλικοῦ φράγκου την <DATE ISO="19790701">1η Ἰουλίου 1979</DATE> μετεκυλίσθη ὀρθῶς, στην προσαρμογή τῶν νομισματικών ἐξισωτικών ποσών. Μέ άλλη ἀπόφαση τῆς Ιδίας ημέρας ἐπί τῶν προσφυγών τῶν άλλων ἑταιριών τό δικαστήριο συνήνωσε τίς 9 υποθέσεις γιά την έκδοση κοινής ἀποφάσεως.</P><P>Μέ τίς δύο αυτές ἀποφάσεις, ὅσον άφορᾶ τίς συνέπειες τῶν μεταβολών τῆς ἀντιπροσωπευτικής τιμής τοῦ γαλλικοῦ φράγκου ἐπί τῆς προσαρμογής τῶν ἐπιστροφών κατά την εξαγωγή, καί κατ' εφαρμογή τοῦ ἄρθρου 177 τῆς συνθήκης, τό Tribunal Administratif τοῦ Παρισιοῦ ἀπεφάσισε νά ἀναβάλει τήν έκδοση ὁριστικής ἀποφάσεως μέχρις ὅτου τό Δικαστήριο ἀποφανθεί προδικαστικῶς ἐπί τῶν ἀκολούθων ερωτημάτων:</P><P>Ό κανονισμός 3016/78 τῆς <DATE ISO="19781220">20ής Δεκεμβρίου 1978</DATE>, εἶναι έγκυρος ἐν ὄψει τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 190 τῆς συνθήκης τῆς Ρώμης;</P><P>Εἰσάγει στην κοινοτική κανονιστική ρύθμιση μέτρα διακρίσεως, τά όποια θίγουν τό κύρος του;</P><P>Παραβαίνει τίς διατάξεις τοῦ κανονισμοῦ 243/78 τῆς <DATE ISO="19780201">1ης Φεβρουαρίου 1978</DATE> περί καθιερώσεως τοῦ ἐκ τῶν προτέρων καθορισμοῦ τῶν νομισματικών εξισωτικών ποσών, τῶν ὁποίων συνιστά μέτρο προσαρμογής;</P><P>Οἱ δύο ἀποφάσεις τοῦ Tribunal Administratif τοῦ Παρισιοῦ τῆς <DATE ISO="19811110">10ης Νοεμβρίου 1981</DATE> ἐπρωτοκολλήθησαν στην γραμματεία τοῦ Δικαστηρίου στίς 16 Νοεμβρίου καί έλαβαν, ἀντιστοίχως, τους ἀριθμούς 292/81 καί 293/81.</P><P>Σύμφωνα μέ τό άρθρο 20 τοῦ Πρωτοκόλλου περί τοῦ Ὀργανισμοῦ τοῦ Δικαστηρίου τῆς ΕΟΚ, γραπτές παρατηρήσεις κατέθεσαν, καί στίς δύο υποθέσεις, στίς <DATE ISO="19820119">19 'Ιανουαρίου 1982</DATE> ἡ 'Επιτροπή τῶν Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη ἀπό τόν νομικό τῆς σύμβουλο Jean-Claude Séché, καί στίς <DATE ISO="19820204">4 Φεβρουαρίου 1982</DATE> οἱ προσφεύγουσες στην κυρία δίκη, εκπροσωπούμενες ἀπό τήν Lise Funck-Brentano, δικηγόρο Παρισιοῦ.</P><P>Κατόπιν εκθέσεως τοῦ εἰσηγητοῦ δικαστοῦ καί μετ' ἀκρόαση τοῦ γενικοῦ εἰσαγγελέως, τό Δικαστήριο ἀπεφάσισε τήν έναρξη τῆς προφορικῆς διαδικασίας χωρίς προηγουμένη διεξαγωγή ἀποδείξεων. Πάντως, ἐκάλεσε τίς προσφεύγουσες στην κυρία δίκη εταιρίες καί τήν Ἐπιτροπή νά ἀπαντήσουν σέ ὁρισμένα ἐρωτήματα, οἱ δέ ἀπαντήσεις υπεβλήθησαν εντός τῶν ταχθεισῶν προθεσμιών.</P><P>Μέ διάταξη τῆς <DATE ISO="19820505">5ης Μαΐου 1982</DATE>, τό Δικαστήριο ἀπεφάσισε νά ἑνώσει καί νά συνεκδικάσει τίς υποθέσεις 292/81 καί 293/81 πρός διευκόλυνση τῆς διαδικασίας καί προς έκδοση κοινῆς ἀποφάσεως.</P><P>Μέ άλλη διάταξη τῆς ἰδιας ημέρας, τό Δικαστήριο, κατ' εφαρμογή τοῦ ἄρθρου 95, παράγραφοι 1 καί 2, τοῦ κανονισμού διαδικασίας, ἀπεφάσισε νά ἀναθέσει τήν ἐκδίκαση τῶν ἑνωθεισῶν υποθέσεων 292/81 καί 293/81 στό δεύτερο τμήμα.</P></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P>ΙΙ —</NO.P><TXT>Γραπτές παρατηρήσεις πού κατετέθησαν ενώπιον τοῦ Δικαστηρίου</TXT></NP></TI></TITLE><P>Οἱ <HT TYPE="ITALIC">προσφεύγουσες στην κυρία δίκη ἑταιρίες</HT> θεωροῦν ὅτι ὁ κανονισμός 3016/78 στερείται κύρους ἐν ὄψει τοῦ ἄρθρου 190, καθώς καί τοῦ ἄρθρου 40 τῆς συνθήκης ΕΟΚ καί ὅτι ὁρισμένες διατάξεις του ἀντιβαίνουν πρός τόν κανονισμό 243/78.</P><?PAGE NO="3898"?><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><P>Ἐπί τῆς αιτιολογίας τον κανονισμοῦ 3016/78</P></TI></TITLE><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>α)</NO.P><TXT>Τό άρθρο 190 τῆς συνθήκης ΕΟΚ θεσπίζει μία γενική υποχρέωση αιτιολογίας: ἡ έλλειψη ἡ ἡ ἀνεπάρκεια τῆς αιτιολογίας συνιστᾶ παράβαση ουσιώδους τύπου καί συνεπάγεται τήν ἀκυρότητα τῆς σχετικῆς πράξεως.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>6)</NO.P><TXT>Ή αιτιολογία τοῦ επιδίκου κανονισμοί) είναι περισσότερο ἀπό συνοπτική: περιορίζεται σέ μία μόνο αιτιολογική σκέψη διατυπωμένη ὡς έξης:</TXT><P>εκτιμώντας ὅτι πρός τό σκοπό μιᾶς καλής διαχειρίσεως τῆς ἀγορᾶς τῆς ζάχαρης καί τῆς ἰσογλυκόζης, πρέπει νά προσδιορισθεί, γιά κάθε είδος ενέργειας σ' αυτούς τους τομείς, ὁ τρόπος καθορισμοῦ τῆς εφαρμοζομενης τιμής συναλλάγματος' ὅτι σέ ορισμένες περιπτώσεις, πρέπει νά γίνεται παρέκκλιση ἀπό τόν κανόνα πού προβλέπεται στό άρθρο 6 τοῦ κανονισμοῦ (ΕΟΚ) ἀριθ. 1134/68.</P><P>Μέ τόν τρόπο αυτό, ἡ 'Επιτροπή δέν εξηγεί καθόλου γιατί σέ ὁρισμένες περιπτώσεις πρέπει νά γίνεται παρέκκλιση, ποίες εἶναι οἱ περιπτώσεις παρεκκλίσεως, ούτε γιατί ὁ τομέας τῆς ζάχαρης (καί τῆς ἰσογλυκόζης) πρέπει νά διέπεται ἀπό εξαιρετικούς κανόνες.</P></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>γ)</NO.P><TXT>Τό προοίμιο τοῦ κανονισμοῦ 3016/78 δέν εἶναι πλήρες: ἡ παράγραφος Χ τοῦ παραρτήματος ἀναφέρεται στην ήμερα πού ὁρίζεται ἀπό τό άρθρο 6 τοῦ κανονισμοῦ 243/78, ὁπως ἐτροποποιήθη μέ τόν κανονισμό 1544/78 άλλά, οἱ δύο αὐτοί κανονισμοί δέν ἀναφέρονται στό προοίμιο. Ή διαπίστωση αυτή δέν συμβιβάζεται μέ τήν νομολογία τοῦ Δικαστηρίου ὡς πρός τήν αιτιολογία τῶν κανονιστικῶν πράξεων.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>δ)</NO.P><TXT>Βεβαίως, τό Δικαστήριο εδέχθη τίς λακωνικές αιτιολογίες, κυρίως στους κανονισμούς στόν γεωργικό τομέα πού καθόριζαν τίς τιμές ἡ πού ἀφορούσαν ὁρισμένα επείγοντα μέτρα. Ὁ κανονισμός 3016/78 δέν συνιστά επείγον μέτρο ἡ μέτρο σκοπι-μότητος: ὑπό τήν κάλυψη ἐπί μέρους διατάξεων, μεταβάλλει θεμελιωδώς τό υφιστάμενο σύστημα προκαθορισμού, χωρίς νά γίνεται λόγος στην αιτιολογία.</TXT></NP></ITEM></LIST></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><P>'Επί τοῦ χαρακτῆρος τον κανονισμοῦ 3016/78 ὡς εἰσάγοντος διακρίσεις</P></TI></TITLE><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>α)</NO.P><TXT>Ό κανονισμός 3016/78 εισάγει διπλή διάκριση τόσο ὡς πρός τόν εξεταζόμενο γεωργικό τομέα, ὅσο καί ὡς πρός τους επιχειρηματίες ὁρισμένης κατηγορίας. Ὡς διάταξη πού έχει εφαρμογή μόνο στον τομέα τῆς ζάχαρης, εἶναι ἀσυμβίβαστος μέ τό άρθρο 40, παράγραφος 3, τῆς συνθήκης ΕΟΚ, κατά τό όποιο ἡ κοινή ὀργάνωση τῶν ἀγροτικών ἀγορών πρέπει νά ἀποκλείει κάθε διάκριση μεταξύ παραγωγών ή καταναλωτών τῆς Κοινότητος ἐξ άλλου, καθιερώνει διαφορετική μεταχείριση, ή ὁποία δέν δικαιολογείται, μεταξύ επιχειρηματιών πού έχουν καθορίσει ἐκ τῶν προτέρων τά νομισματικά εξισωτικά ποσά καί τίς επιστροφές ἀφ' ενός, καί, εκείνων πού δέν έκαμαν χρήση τῆς ἐν λόγω ευχέρειας, ἀφ' έτερου.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>6)</NO.P><TXT>Σέ άλλους γεωργικούς τομείς, ἡ τιμή συναλλάγματος πού εφαρμόζεται σέ περίπτωση μεταβολής τῆς ἀντιπροσωπευτικής τιμής εἶναι εκείνη πού ισχύει κατά τήν ήμερα εκπληρώσεως τῶν τελωνειακών διατυπώσεων εξαγωγής, έστω καί ἄν τά νομισματικά εξισωτικά ποσά είχαν καθορισθεί ἐκ τῶν προτέρων.</TXT><?PAGE NO="3899"?><P>Τά εἰδικά μέτρα στόν τομέα τῆς ζάχαρης, τά όποια ἀπαριθμούνται στό παράρτημα τοῦ κανονισμοῦ 3016/78, εἶναι μέτρα παρεμβάσεως κατάλληλα γιά ὁρισμένες ειδικές συναλλαγές δέν ἔχουν καμμία σχέση μέ τό πρόβλημα τῆς ἀντιπροσωπευτικῆς τιμῆς πού εφαρμόζεται στίς προκαθορισμένες επιστροφές. Τό ζήτημα τῆς ἀντισταθμίσεως τῶν μειονεκτημάτων πού γεννῶνται ἀπό την μεταβολή τῆς ἀντιπροσωπευτικής τιμής εἶναι γενικό ζήτημα, τό όποιο τίθεται σέ ὅλες τίς περιπτώσεις οπού τά εξισωτικά ποσά προκαθορίζονται, καί ὄχι μόνο στόν τομέα τῆς ζάχαρης (καί τῆς ἰσογλυκόζης). Τό Δικαστήριο πολλές φορές έκρινε ἀνίσχυρους κοινοτικούς κανονισμούς λόγω παραβιάσεως τῆς ἀρχῆς τῆς μή διακρίσεως, ἡ οποία δέν εἶναι παρά ή ειδική εκδήλωση τῆς γενικής ἀρχής τῆς ἰσότητος, πού συνάγεται ἀπό τίς θεμελιώδεις ἀρχές τοῦ κοινοτικοῦ δικαίου.</P></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>γ)</NO.P><TXT>Παραδόξως, ὁ κανονισμός 3016/78 θεσπίζει μία βασική διάκριση ως πρός τήν τιμή συναλλάγματος πού εφαρμόζεται στίς συναλλαγές, αναλόγως τοῦ ἄν περιλαμβάνουν ἡ μή προκαθορισμό τῶν νομισματικών εξισωτικῶν ποσών. Ή θέση αυτή δέν 'έχει καμμία βάση πού δύναται νά στηριχθεί σέ οικονομικούς λόγους.</TXT><P>Οἱ επιχειρηματίες, οἱ όποιοι έκαμαν χρήση τῆς ευχέρειας πού παρέχει ὁ κανονισμός 243/78, νά εξασφαλίσουν τίς εξαγωγικές τους συναλλαγές εὑρέθησαν πρό τῆς ἀρνήσεως προσαρμογής τῶν ποσών πού εἶχαν καθορισθεί ἐκ τῶν προτέρων, ἐνῶ οἱ επιχειρηματίες, οἱ όποιοι δέν είχαν καθορίσει ἐκ τῶν προτέρων τά νομισματικά εξισωτικά ποσά, έτυχαν προσαρμογής τῶν ἐν λόγω ποσών καί τῶν επιστροφών κατά τήν εξαγωγή. Τό ὅτι οἱ επιχειρηματίες, οἱ όποιοι παρητήθησαν ἀπό τήν ἀσφάλεια πού προσέφερε ὁ κανονισμός 243/78, υπολογίζοντας σέ κερδοσκοπικά πλεονεκτήματα καί ἀποδεχόμενοι τους κινδύνους, εὑρέθησαν σέ πλεονεκτικότερη κατάσταση ἀπό εκείνους πού επέδειξαν κάθε συνήθη καί ἀναγκαία επιμέλεια προκειμένου νά ἀποφύγουν οἱονδήποτε κίνδυνο συνδεόμενο μέ νομισματικά γεγονότα, τά όποια δέν δύνανται νά ελέγξουν, αυτό ἀντιβαίνει πρός τήν ἀρχή τῆς μή διακρίσεως.</P></NP></ITEM></LIST></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><P>Επί τον ἀσυμβιβάστου τον κανονισμοῦ 3016/78 πρός τόν κανονισμό 243/78</P></TI></TITLE><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>α)</NO.P><TXT>Στό σύστημα τῶν εμπορικών συναλλαγών μέ τίς τρίτες χώρες, οἱ επιστροφές (ή εισφορές) καί τά νομισματικά εξισωτικά ποσά εἶναι ἀλληλένδετα καί ἀδιαρρήκτως συνδεδεμένα.</TXT><P>'Ελλείψει καθορισμού ἐκ τῶν προτέρων τῶν νομισματικών εξισωτικών ποσών, ἐνῶ ή επιστροφή έχει προκαθορισθεί, οἱαδήποτε μεταβολή τῆς ἀντιπροσωπευτικής τιμής τοῦ νομίσματος συνεπάγεται προσαρμογή τῶν νομισματικών εξισωτικών ποσών καί τῶν επιστροφών πού έχουν προκαθορισθεί, ἀναλόγως τῆς ἀντιπροσωπευτικής τιμής πού ισχύει κατά τήν ἐξαγωγή. Ὅταν ἡ επιστροφή καί τά εξισωτικά ποσά έχουν προκαθορισθεί ἐνῶ μία νέα αντιπροσωπευτική τιμή ήταν ήδη γνωστή καί ετέθη σέ ισχύ μετά τόν προκαθορισμό, τά νομισματικά εξισωτικά ποσά πρέπει, κατά τό άρθρο 7, παράγραφος 1, τοῦ κανονισμού 243/78, νά προσαρμόζονται ὑποχρεωτικά˙ επομένως, καί ἡ επιστροφή πρέπει, κατ' ἀνάγκην, νά προσαρμοσθεί, λόγω τῆς γενικῆς Ισορροπίας τοῦ συστήματος, τό όποιο ἐξ άλλου ή Ἐπιτροπή έχει σαφώς καθορίσει μέ τόν κανονισμό 1516/78.</P><P>Ἡ παράγραφος Χ τοῦ παραρτήματος τοῦ κανονισμού 3016/78 έχει ὡς ἀποτέλεσμα νά επαναφέρει τήν ἡμερομηνία πραγματοποιήσεως<?PAGE NO="3900"?> τῆς εξαγωγῆς στην ημερομηνία τοῦ διαγωνισμοῦ καί, ἑπομένως, νά ἀποκλείει οἱαδήποτε προσαρμογή τῆς επιστροφής καί τῶν νομισματικῶν εξισωτικών ποσῶν πρός τήν ἀντιπροσωπευτική τιμή πού ετέθη σέ Ισχύ μετά τόν προκαθορισμό είναι ἀσυμβίβαστη πρός τους ὅρούς τοῦ άρθρου 7, παράγραφος 1, τοῦ κανονισμοῦ 243/78, πού προβλέπει υποχρεωτική προσαρμογή τῶν προκαθορισμένων νομισματικῶν εξισωτικών ποσών ὅταν ἡ μεταβολή τῆς ἀντιπροσωπευτικῆς τιμῆς ἀνακοινώνεται πρό τῆς ενάρξεως τῆς ισχύος τοῦ πιστοποιητικού.</P><P>Ἐφ' ὅσον τά νομισματικά ἐξισωτικά ποσά καί οἱ επιστροφές εἶναι συνδεδεμένα στό γενικό σύστημα τιμών τῆς κοινής γεωργικής πολιτικής, ὁ κανονισμός 3016/78 εἶναι ἀνίσχυρος, καθ' ὅσον ὁδηγεί εἴτε στην κατάργηση τοῦ ἄρθρου 7, παράγραφος 1, τοῦ κανονισμού 243/78, χωρίς ή ἐν λόγω κατάργηση νά ἀναφέρεται στον κανονισμό 3016/78 εἴτε στόν διαχωρισμό εξισωτικών ποσών καί ἐπιστροφών, ἐφ' ὅσον τά μέν ἐξισωτικά ποσά προσαρμόζονται οἱ δέ επιστροφές δέν προσαρμόζονται.</P></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>β)</NO.P><TXT>Τό σύστημα πού ἐθεσπίσθη μέ τόν κανονισμό 1134/68, ὅπως συνεπληρώθη μέ τόν κανονισμό 878/77 καί δέν ἐτροπο-ποιήθη ἀπό τόν κανονισμό 243/78, πηγάζει ἀπό τήν ἀντίληψη σύμφωνα μέ τήν ὁποία, λόγω τοῦ ὅτι ὁρισμένα στοιχεία πού λαμβάνονται ὡς βάση στίς συμβάσεις δύνανται νά μεταβληθούν, χωρίς οἱ ἐπιχειρηματίες νά ἠδύναντο νά τό προβλέψουν, εἶναι ἀναγκαίο οἱ συμβάσεις νά προσαρμόζονται στή νέα οικονομική κατάσταση πού δημιουργείται μέ τή θέση σέ ἰσχύ τῆς νέας αντιπροσωπευτικής τιμής ἡ τῆς μεταβολής τῆς τελευταίας, ἡ ἀκόμη τῆς θέσεως σέ ἰσχύ καί τῆς μεταβολής τῆς τιμής συγχρόνως, προβαίνοντας στήν προσαρμογή των προκαθορισμένων νομισματικών εξισωτικών ποσών καί επιστροφών. Ή κανονιστική αυτή ρύθμιση, σέ περίπτωση μεταβολής τῆς ἀντιπροσωπευτικής τιμής ενός νομίσματος, επιτρέπει στόν ἐπιχειρηματία, στον ὁποῖο ἡ εφαρμογή τῆς νέας τιμής προκαλεί ζημία εἴτε νά τύχει προσαρμογής τῆς προκαθορισμένης επιστροφής, ἀναλόγως τῆς μεταβολής τῆς ἀντιπροσωπευτικής τιμής εἴτε νά ἀκυρώσει τόν ἐκ τῶν προτέρων καθορισμό καί τό πιστοποιητικό ή τόν τίτλο πού τό βεβαιώνει, εἴτε νά τύχει συμψηφισμού τῆς ζημίας πού υπέστη, διά καταλλήλου μέτρου. Σέ καμμία περίπτωση, ὁ ἐπιχειρηματίας δέν θά έπρεπε νά φέρει τό βάρος τῆς ζημίας πού προεκλήθη λόγω μεταβολής τῆς ἀντιπροσωπευτικής τιμής ἑνός νομίσματος.</TXT><P>Ό κανονισμός 243/78 δέν απέκλειε τήν ἐφαρμογή τῆς προηγουμένης κανονιστικής ρυθμίσεως περί τῶν προκαθορισμένων επιστροφών, στην περίπτωση κατά τήν ὁποία τά εξισωτικά ποσά είχαν επίσης ὁρισθεί ἐκ τῶν προτέρων. Ὁ κανονισμός αυτός εἶχε θεσπισθεί γιά νά προστατεύσει τους επιχειρηματίες έναντι τῶν κινδύνων πού ὠφεί-λοντο στην διακύμανση ενός νομίσματος στην χρηματιστηριακή ἀγορά, χωρίς νά έχει μεταβληθεί ἡ ἀντιπροσωπευτική τιμή τοῦ ἐν λόγω νομίσματος. Τό πάγωμα τῶν προκαθορισμένων επιστροφών καί εξισωτικών ποσών, θά ήταν ἀντίθετο πρός τήν πρακτική ἀποτελεσματικότητα τοῦ συστήματος προκαθορισμοῦ, τό όποιο πρέπει νά επιτρέπει στον επιχειρηματία νά γνωρίζει κατά τήν σύναψη μιᾶς συμβάσεως, τους οικονομικούς ὅρους ὑπό τους ὁποίους ἡ ἐν λόγω σύμβαση θά ἐκτελεσθεί, ἐνῶ ἡ μεταβολή τῆς ἀντιπροσωπευτικής τιμής οδηγεί στήν αύξηση ἑνός τῶν στοιχείων τῆς συμβάσεως, ἤτοι τῆς τιμής ἀγορᾶς τοῦ προϊόντος.</P><P>Ή 'Επιτροπή, μέ τόν κανονισμό 3016/78, ἐστόχευε βεβαίως τήν περίπτωση πού ή μεταβολή τῆς ἀντιπροσωπευτικής τιμής δέν συνεπήγετο κανένα μειονέκτημα γιά τους επιχειρηματίες. 'Ομως, στόν τομέα τῆς ζάχαρης οἱαδήποτε μεταβολή τῆς ἀντιπροσωπευτικῆς<?PAGE NO="3901"?> τιμής μετακυλίεται ἐπί της τιμῆς ἀγοράς καί συνεπάγεται ζημίες γιά τους ἐξαγωγείς ἀπό τῆς ἡμερομηνίας θέσεως σέ ἰσχύ τῆς νέας ἀντιπροσωπευτικῆς τιμῆς, ελλείψει προσαρμογῆς τῶν προκαθορισμένων ποσῶν.</P><P>Ό κανονισμός 3016/78 στερείται νομίμου βάσεως καί παραβιάζει την ἀρχή τῆς ἀσφαλείας τοῦ δικαίου καθ' ὅσον παρεκκλίνει της ἀρχῆς κατά την ὁποία οἱ επιχειρηματίες δέν πρέπει νά φέρουν τό βάρος της ζημίας πού προεκλήθη ἀπό την μεταβολή της ἀντιπροσωπευτικῆς τιμῆς ενός νομίσματος.</P></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>γ)</NO.P><TXT>Τό Tribunal Administratif τοῦ Παρισιοῦ δέν ἐθεώρησε χρήσιμο νά υποβάλει στό Δικαστήριο προδικαστικά ερωτήματα ὡς πρός τήν ἑρμηνεία πού πρέπει νά δοθεί στό άρθρο 7, παράγραφος 1, τοῦ κανονισμοῦ 243/78. Ἐν τούτοις, τό κείμενο αὐτό περιέχει μία ἀσάφεια πού εἶναι ἀναγκαίο νά διευκρινισθεί.</TXT><P>Ή υποχρεωτική προσαρμογή τῶν προκαθορισμένων εξισωτικῶν ποσών, στην ὁποία ή 'Επιτροπή υποχρεούται δυνάμει τοῦ άρθρου 7, παράγραφος 1, τοῦ κανονισμού 243/78, είχε ἐν προκειμένω πραγματοποιηθεί κατά τά γεγονότα τῆς <DATE ISO="19790701">1ης 'Ιουλίου 1979</DATE>, άλλα έγινε ἐπί ἀμφισβητούμενης βάσεως.</P><P>Τό άρθρο 7, παράγραφος 1, τοῦ κανονισμού 243/78, θέτει δύο προϋποθέσεις προσαρμογῆς τῶν νομισματικών εξισωτικών ποσών: θά πρέπει ἡ νέα ἀντιπροσωπευτική τιμή νά έχει ἀποφασισθεῖ κατά τόν ἐκ τῶν προτέρων καθορισμό καί ἡ νέα αυτή τιμή νά τεθεῖ σέ ἰσχύ. Όμως, ἡ νέα ἀντιπροσωπευτική τιμή, ἡ ὁποία ἀπεφασίσθη τήν <DATE ISO="19790701">1η 'Ιουλίου 1979</DATE>, ήταν εκείνη πού προεβλέφθη μέ τους κανονισμούς 976/78 καί 643/79, ἐνῶ ἡ τιμή πού ετέθη σέ ἰσχύ κατά τήν ἡμερομηνία αυτή ήταν εκείνη πού προεβλέπετο μέ τόν κανονισμό 1266/79. Ή 'Επιτροπή προέβη στην προσαρμογή τῶν προκαθορισμένων εξισωτικών ποσών χρησιμοποιώντας τιμή ἡ ὁποία δέν ἀντιστοιχούσε σέ εκείνη πού ετέθη σέ ἰσχύ τήν <DATE ISO="19790701">1η 'Ιουλίου 1979</DATE>.</P><P>Τό Συμβούλιο, μέ τόν κανονισμό 243/78, δέν προέβλεψε τήν περίπτωση κατά τήν ὁποία ἡ ἀντιπροσωπευτική τιμή πού τίθεται σέ ἰσχύ εἶναι διαφορετική εκείνης πού εἶχε ἀρχικά ἀποφασισθεί τό κενό αὐτό τοῦ κανονισμού δέν επιτρέπει στην 'Επιτροπή αυθαίρετη ἑρμηνεία καί εφαρμογή.</P><P>'Εξεταζόμενος εντός τοῦ νομικού καί οἰκονομικοῦ του πλαισίου, ὁ κανονισμός 243/78 δέν θά ἠδύνατο παρά νά ἑρμηνευθεί ὑπό τήν έννοια ὅτι, ὅταν ἡ μεταβολή τῆς ἀντιπροσωπευτικής τιμής ἀπεφασίσθη πρό τῆς καταθέσεως τῆς αἰτήσεως περί τοῦ ἐκ τῶν προτέρων καθορισμού τοῦ νομισματικοῦ ἐξισωτικοῦ ποσοῦ, οἱ προσαρμογές πού ἀναφέρονται στό άρθρο 7, παράγραφος 1, πραγματοποιοῦνται σέ συνάρτηση μέ τήν ἀντιπροσωπευτική τιμή πού ἰσχύει κατά τήν εκπλήρωση τῶν τελωνειακών διατυπώσεων.</P><P>Ἑπομένως, τό κύρος τοῦ κανονισμού 3016/78, ὁ όποιος προβλέπει χωρίς εἰδική αιτιολογία τήν προσαρμογή τῶν προκαθορισμένων ἐξισωτικών ποσών σέ συνάρτηση μέ μία ἀποφασισθείσα τιμή, άλλά ἡ ὁποία ουδέποτε ετέθη σέ ἰσχύ, εἶναι ἀμφισβητήσιμο.</P><P>Ή <HT TYPE="ITALIC">'Επιτροπή</HT> θεωρεί ὅτι ἡ εξέταση τῶν ερωτημάτων πού υπεβλήθησαν στό Δικαστήριο δέν εμφανίζει κανένα στοιχείο Ικανό νά επηρεάσει τό κύρος τοῦ κανονισμοῦ 3016/78, ὅσον άφορα τίς διατάξεις της παραγράφου Χ, στοιχείο α), τοῦ παραρτήματός του.</P></NP></ITEM></LIST></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><P>Ἐπί τῆς αιτιολογίας τον κανονισμοῦ 3016/78</P></TI></TITLE><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>α)</NO.P><TXT>'Από τήν νομολογία τοῦ Δικαστηρίου προκύπτει σαφώς ὅτι ἡ υποχρέωση αιτιολογίας, τήν ὁποία καθιερώνει τό άρθρο 190 τῆς συνθήκης ΕΟΚ, εξαρτάται ἀπό τήν<?PAGE NO="3902"?> φύση τῆς ἐν λόγω πράξεως καί την ἀλληλουχία μέσα ἀπό την ὁποία ἐθεσπίσθη. Οἱ επιταγές τοῦ ἄρθρου 190 πληρούνται ἐφ' ὅσον οἱ αιτιολογικές σκέψεις ἐξηγοῦν τό ουσιῶδες τῶν κανονιστικῶν μέτρων πού έλαβαν τά κοινοτικά όργανα δέν εἶναι δυνατό νά ἀξιώνεται ἡ αιτιολογία ενός κανονισμού νά καλύπτει ειδικά ὅλες τίς λεπτομέρειες, πολυάριθμες κάποτε, πού δύναται νά συνεπάγεται ἕνα τέτοιο μέτρο.</TXT><P>Ειδικότερα, στόν ἀγροτικό τομέα, μία αιτιολογία ὅσο λακωνική καί ἄν εἶναι, πρέπει νά εξετάζεται καί νά εκτιμᾶται στό πλαίσιο τῆς συνολικής κοινοτικής κανονιστικῆς ρυθμίσεως, τῆς ὁποίας ἡ ἐν λόγω πράξη συνιστᾶ ἀναπόσπαστο μέρος.</P></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>β)</NO.P><TXT>Ό κανονισμός 3016/78 εξεδόθη κατά παρέκκλιση τοῦ κανονισμοῦ 878/77, κατ' ἐφαρμογή τῆς παραγράφου 4, τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ ἐν λόγω κανονισμού' ὁ κανονισμός 976/78, μέ τήν παρεμβολή τῆς τελευταίας αὐτής διατάξεως στον κανονισμό 878/77, τήν αιτιολόγησε επαρκώς μέ τήν προτελευταία αιτιολογική του σκέψη.</TXT><P>'Αφού εξετέθησαν έτσι οἱ οὐσιαστικοί λόγοι ὡς πρός τήν ἀναγκαιότητα νά δημιουργηθεί ἡ δυνατότης παρεκκλίσεως, ή 'Επιτροπή δέν εἶχε υποχρέωση νά εξηγήσει περισσότερο, μέ τίς αιτιολογικές σκέψεις τοῦ κανονισμού 3016/78, τά μέτρα πού ἐλήφθησαν στίς 19 περιπτώσεις, οἱ όποιες ἀναφέρονται στό παράρτημα του.</P></NP></ITEM></LIST></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><P>Ἐπί τῆς ἐλλείψεως διακρίοεων στόν κανονισμό 3016/78</P></TI></TITLE><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>α)</NO.P><TXT>Ή επιλογή τοῦ γενεσιουργού γεγονότος, τό όποιο καθορίζει ἀνάλογα μέ τήν περίπτωση τήν στιγμή κατά τήν ὁποία ή αντιπροσωπευτική τιμή πρέπει νά ληφθεί ὑπ' ὄψη, γίνεται σύμφωνα μέ ἀντικειμενικά κριτήρια, πού εξαρτώνται ἀπό τήν συγκεκριμένη κατάσταση.</TXT><P>Ή κατάσταση στην ὁποία ὁ επιχειρηματίας έχει προκαθορίσει τόσο τίς επιστροφές, ὅσο καί τά εξισωτικά ποσά εἶναι διαφορετική ἀπό τίς δύο ἄλλες καταστάσεις πού προβλέπονται σέ περίπτωση μεταβολής τῆς ἀντιπροσωπευτικής τιμής ἑνός νομίσματος, ήτοι τόν προκαθορισμό τῶν επιστροφών μόνο ἡ τήν έλλειψη οιουδήποτε προκαθορισμού. Τό ὅτι ὁ κανονισμός 3016/78, στην πρώτη τῶν περιπτώσεων αυτών, δέν προβλέπει προσαρμογή, δέν δύναται νά θεωρηθεί ὡς παραβίαση τῆς αρχής τῆς ἴσης μεταχειρίσεως. Παρομοίως, τό γεγονός ὅτι τό άρθρο 7, παράγραφος 1, τοῦ κανονισμού 243/78 δέν προβλέπει τήν υποχρέωση προσαρμογής τῶν νομισματικών εξισωτικών ποσών παρά μόνο στην περίπτωση τοῦ διπλοῦ προκαθορισμού, ἀνταποκρίνεται στην φροντίδα δικαιοσύνης.</P><P>Ό επιχειρηματίας ὁ όποιος, ὅπως οἱ προσφεύγουσες στην κυρία δίκη, έκαμε χρήση τῆς δυνατότητος νά προφυλαχθεί, μέ τόν προκαθορισμό, έναντι δυσμενούς νομισματικής εξελίξεως, δέν δύναται νά ἐπικαλείται τό γεγονός ὅτι ἡ μείωση τῆς ἀντιπροσωπευτικής τιμής ἐπραγματοποιήθη τελικά εἰς βάρος του γιά νά ζητήσει προσαρμογή. Κάθε προκαθορισμός εμφανίζει ἕνα κίνδυνο, τόν όποιο ὁ επιχειρηματίας δέν εἶναι καθόλου υποχρεωμένος νά ἀναλάβει, άλλα πού ὀφείλει νά φέρει, ἄν ὁ κίνδυνος επέλθει.</P></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>β)</NO.P><TXT>Ό τομέας τῆς ζάχαρης, ἐν σχέσει μέ τους άλλους γεωργικούς τομείς, εμφανίζει τήν ιδιαιτερότητα ὅτι ἀφήνει τήν χρηματοδοτική ευθύνη στους παραγωγούς, πράγμα πού συνεπάγεται τόν καθορισμό μιᾶς σειράς εισφορών (συνεισφορά ἐπί τῆς παραγωγής, προκαταβολές ἐπί τῶν συνεισφορών αυτών, έξοδα ἀποθηκεύσεως, ποσοστώσεις). Όλα αυτά τά στοιχεία θά πρέπει νά εἶναι γνωστά καί στην περίπτωση εξαγωγής ἡ 'Επιτροπή, ἑπομένως,<?PAGE NO="3903"?> ὤφειλε νά κάμει χρήση τῆς αρμοδιότητος πού τῆς ἐξεχώρησε τό Συμβούλιο, στόν τομέα αυτόν, νά καθορίσει μέ ἀκρίβεια τό γενεσιουργό γεγονός πού πρέπει νά λαμβάνεται ὑπ᾽ ὄψη ὡς πρός τόν καθορισμό τῆς τιμής συναλλάγματος.</TXT><P>Προκειμένου γιά τό σύστημα πού προβλέπεται στην παράγραφο Χ, στοιχείο α), τοῦ παραρτήματος τοῦ κανονισμού 3016/78, ή σύγκριση μέ τό σύστημα πού εφαρμόζεται στά άλλα γεωργικά προϊόντα δέν δύναται νά γίνει παρά ἐν σχέσει μέ κοινές ὀργανώσεις οἱ όποιες, γιά τίς επιστροφές κατά τήν εξαγωγή, βασίζονται ἐπί ἑνός συστήματος διαγωνισμῶν, ὅπως ἡ ζάχαρη. Τό μόνο σύστημα, τό όποιο συγκεντρώνει τήν διπλή αυτή προϋπόθεση, εἶναι τό εφαρμοζόμενο στον τομέα τῶν σιτηρών. Στον τομέα αυτόν, πρός τό παρόν εφαρμόζονται δύο διαφορετικά συστήματα ἀναλόγως τοῦ τύπου εξαγωγῆς πού ἀκολουθείται. Τό μεγαλύτερο μέρος τῶν εξαγωγών σιτηρών διενεργείται μέσω διαγωνισμού ὡς πρός τίς επιστροφές. Μέχρι τώρα, ἡ 'Επιτροπή δέν έκρινε σκόπιμο νά λάβει στην περίπτωση αυτή μέτρο παρεκκλίσεως ἀπό τόν κανονισμό 1134/68 επομένως, τά ποσά πού προκαθορίζονται σέ εθνικό νόμισμα, προσαρμόζονται κατά τήν στιγμή τῆς πραγματικῆς εξαγωγῆς σέ περίπτωση μεταβολῆς τῆς ισοτιμίας τοῦ νομίσματος. Πάντως, οἱ υπηρεσίες τῆς Ἐπιτροπῆς προετοιμάζουν σχέδιο κανονισμού, τό όποιο προβλέπει, γιά τίς ἐπιστροφές κατά τήν εξαγωγή μέ ἐκ των προτέρων καθορισμό τῶν νομισματικών εξισωτικών ποσών στόν τομέα τῶν σιτηρών, σύστημα ἀνάλογο μέ τό προβλεπόμενο στην παράγραφο Χ, στοιχείο α), τοῦ κανονισμού 3016/78.</P><P>Ὁ ὁρισμός πού καθιερώνεται μέ τήν παράγραφο Χ, στοιχείο α), διετηρήθη ήδη μέ τόν κανονισμό 1003/81 τῆς 'Επιτροπής, της <DATE ISO="19810410">10ης 'Απριλίου 1981</DATE>, περί καθορισμού της γενεσιουργοῦ αίτιας πού εφαρμόζεται κατά τή διάθεση πρός πώληση τῶν ἀποθεμάτων πού κατέχονται ἀπό τους ὀργανισμούς παρεμβάσεως στους τομείς τῶν σιτηρών καί τῆς όρυζας (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="100" DATE.PUB="1981" PAGE.FIRST="11">ΕΕ L 100, σ. 11</REF.DOC.OJ>).</P></NP></ITEM></LIST></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><P>Ἐπί τον συμβιβαστοῦ τον κανονισμοῦ 3016/78 πρός τόν κανονισμό 243/78</P></TI></TITLE><P>Ὁ κανονισμός 3016/78 εξεδόθη κατ' εφαρμογή, ὄχι τοῦ κανονισμοῦ τῆς 'Επιτροπής 243/78, ἀλλα τοῦ κανονισμού τοῦ Συμβουλίου 878/77 επομένως, εξεδόθη ἐν συμφωνία μέ τήν πράξη τοῦ Συμβουλίου. 'Αντιθέτως, δέν υφίσταται καμμία ιεραρχία μεταξύ τοῦ κανονισμού 3016/78 καί τοῦ κανονισμού 243/78, πού καί οἱ δύο ἐθε-σπίσθησαν ἀπό τήν 'Επιτροπή.</P><P>'Εξ άλλου, ἀπό ουσιαστική άποψη, καμμία αντίφαση δέν δύναται νά επισημανθεί μεταξύ τῶν κανόνων πού ἐθέπισε ἡ 'Επιτροπή μέ τους δύο αυτούς κανονισμούς: ὁ κανονισμός 3016/78 ἀποκλείει, ἀσφαλώς, τήν δυνατότητα προσαρμογῆς, ἀλλά ὁ κανονισμός 243/78 παρέχει τήν δυνατότητα αύτη, υποχρεωτικῶς, σέ μία μόνο περίπτωση, ἡ ὁποία δέν δύναται καθόλου νά συγκριθεί, ἡ μόνο εντελώς προαιρετικά.</P></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P>III —</NO.P><TXT>Προφορική διαδικασία</TXT></NP></TI></TITLE><P>Οἱ προσφεύγουσες στην κυρία δίκη ἑταιρίες, εκπροσωπούμενες ἀπό τήν Lise Funck-Brentano, δικηγόρο Παρισιού, επικουρούμενη ἀπό τόν τεχνικό σύμβουλο Alain Rozan, διευθυντή τῆς ἑταιρίας ἐξαγωγῆς ζάχαρης, 'Αμβέρσα, καί ἡ 'Επιτροπή, ἐκπροσωπούμενη ἀπό τό νομικό τῆς σύμβουλο Jean-Claude Séché, ἐπικουρούμενο ἀπό τόν τεχνικό σύμβουλο Joachim Heine, προϊστάμενο τμήματος στην διεύθυνση <QUOT.START ID="QS0004" REF.END="QE0004" CODE="00AB"/>γεωργική νομοθεσία<QUOT.END ID="QE0004" REF.START="QS0004" CODE="00BB"/> τῆς γενικῆς διευθύνσεως γεωργίας, ἀνέπτυξαν τίς προφορικές τους παρατηρήσεις καί ἀπήντησαν στά ερωτήματα πού έθεσε τό Δικαστήριο στην συνεδρίαση τῆς <DATE ISO="19820708">8ης 'Ιουλίου 1982</DATE>.</P><P>Ὁ γενικός εἰσαγγελεύς ἀνέπτυξε τίς προτάσεις του κατά τήν συνεδρίαση τῆς <DATE ISO="19821007">7ης 'Οκτωβρίου 1982</DATE>.</P></GR.SEQ></GR.SEQ><?PAGE NO="3904"?><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Σκεπτικό</P></TI></TITLE><NP><NO.P>1</NO.P><TXT>Μέ δύο ἀποφάσεις τῆς <DATE ISO="19811110">10ης Νοεμβρίου 1981</DATE>, πού περιήλθαν στό Δικαστήριο στἰς 16 ιδίου μηνός, τό Tribunal administratif τοῦ Παρισοῦ υπέβαλε, δυνάμει τοῦ άρθρου 177 τῆς συνθήκης ΕΟΚ, τρία προδικαστικά ερωτήματα ὡς πρός τό κύρος τοῦ κανονισμοῦ 3016/78 τῆς 'Επιτροπής, τῆς <DATE ISO="19781220">20ῆς Δεκεμβρίου 1978</DATE>, περί καθορισμοῦ ὁρισμένων λεπτομερειῶν γιά τήν εφαρμογή τιμῶν συναλλάγματος στους τομείς τῆς ζάχαρης καί τῆς ἰσογλυκόζης (ΕΕ εἰδ. ἔκδ. 03/023, σ. 105), καί ειδικότερα, τῶν διατάξεων τῆς παραγράφου Χ, στοιχείο α), τοῦ παραρτήματος τοῦ κανονισμοῦ αὐτοῦ.</TXT></NP><NP><NO.P>2</NO.P><TXT>Ἀπό τή δικογραφία προκύπτει ὅτι ἡ εταιρία Jean Lion et Cie, προσφεύγουσα στην κυρία δίκη στην υπόθεση 292/81, κατά τήν περίοδο εμπορίας ζάχαρης 1979-1980 διενήργησε εξαγωγές ζάχαρης καί πρός τόν σκοπό αυτόν ἔλαβε, μεταξύ 7ης Φεβρουαρίου καί <DATE ISO="19790613">13ης 'Ιουνίου 1979</DATE>, ἀπό τόν ἀρμόδιο εθνικό ὀργανισμό, τό Fonds d'intervention et de régularisation du marché du sucre (FIRS) (Ταμείο παρεμβάσεως καί διακανονισμοῦ τῆς ἀγορας ζάχαρης), πιστοποιητικά εξαγωγής ζάχαρης μέ προορισμό τρίτες χώρες καί μέ έκ τῶν προτέρων καθορισμό, κατόπιν διαγωνισμοῦ, τῶν επιστροφών λόγω εξαγωγής καί ἐκ τῶν προτέρων καθορισμό τῶν νομισματικών εξισωτικών ποσών (ἐφ᾿έξης: <QUOT.START ID="QS0005" REF.END="QE0005" CODE="00AB"/>προκαθορισμός<QUOT.END ID="QE0005" REF.START="QS0005" CODE="00BB"/>). Μετά τήν έκδοση τῶν ἐν λόγω πιστοποιητικών, ἡ Κοινότης προέβη σέ υποτίμηση τῆς ἀντιπροσωπευτικής τιμής τοῦ γαλλικοῦ φράγκου (ἀποκαλούμενης <QUOT.START ID="QS0006" REF.END="QE0006" CODE="00AB"/>πράσινης τιμής<QUOT.END ID="QE0006" REF.START="QS0006" CODE="00BB"/>) καί αὔξησε τήν τιμή παρεμβάσεως τῆς ζάχαρης, τόσο δέ τό ἕνα, ὅσο καί τό ἄλλο μέτρο ετέθησαν σέ ἰσχύ τήν <DATE ISO="19790701">1η 'Ιουλίου 1979</DATE>, (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="161" DATE.PUB="1979" PAGE.FIRST="4">JO L 161, σ. 4</REF.DOC.OJ> καί κανονισμός 1288/79, τῆς <DATE ISO="19790625">25ης 'Ιουνίου 1979</DATE>, <REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="162" DATE.PUB="1979" PAGE.FIRST="1">JO L 162, σ. 1</REF.DOC.OJ>).</TXT></NP><NP><NO.P>3</NO.P><TXT>Ἡ προσφεύγουσα στην κυρία δίκη, επειδή ἐθεώρησε ὅτι μέ τις ἀπρόβλεπτες αυτές ενέργειες τά κοινοτικά όργανα μετέβαλαν τους οικονομικούς ὅρους τῶν εξαγωγών πού ἐκάλυπταν τά ἐπίδικα πιστοποιητικά, υπέβαλε στό FIRS αίτηση προκειμένου νά επιτύχει συμπληρωματικές επιστροφές ἐπί τῶν ἐξαγωγῶν ζάχαρης τίς όποιες εἶχε πραγματοποιήσει, κατά τρόπο πού νά λαμβάνεται ὐπ᾿ ὄψη ἡ υποτίμηση τοῦ <QUOT.START ID="QS0007" REF.END="QE0007" CODE="00AB"/>πράσινου φράγκου<QUOT.END ID="QE0007" REF.START="QS0007" CODE="00BB"/> καί ἡ αύξηση τῆς τιμής παρεμβάσεως. Δεδομένου ὅτι τό FIRS δέν έδωσε συνέχεια στην αίτηση αυτή, ἡ προσφεύγουσα ἤσκησε ενώπιον τοῦ Tribunal administratif προσφυγή κατ' αυτής τῆς σιωπηρῆς ἀπορριπτικῆς ἀποφάσεως. 'Επειδή τό FIRS προέβαλε γιά τήν ἄμυνα του ὅτι δέν έπραξε τίποτε άλλο ἀπό τοῦ νά ἐφαρμόσει τήν υφισταμένη κοινοτική κανονιστική ρύθμιση, ἡ προσφεύγουσα ἀμφισβήτησε τό κύρος τῆς ἐν λόγω κανονιστικῆς ρυθμίσεως, λόγω τοῦ ὅτι ἡ ρύθμιση αυτή δέν περιλαμβάνει διατάξεις, οἱ όποιες νά επιτρέπουν τήν προσαρμογή τῶν επιστροφών πρός όφελος τῶν επιχειρήσεων πού έκαμαν χρήση τῆς ευχέρειας προκαθορισμοῦ.</TXT></NP><?PAGE NO="3905"?><NP><NO.P>4</NO.P><TXT>Ή εταιρία Loiret &amp; Haentjens καί ὀκτώ άλλες εταιρίες εξαγωγῆς ζάχαρης, προσφεύγουσες στην κυρία δίκη στην υπόθεση 293/81, έλαβαν πιστοποιητικά εξαγωγῆς μέ προκαθορισμό τῶν επιστροφῶν τῶν νομισματικών εξισωτικών ποσών, κατά τη διάρκεια χρονικῆς περιόδου μεταγενέστερης τῶν νομισματικών γεγονότων πού ἀφοροῦν την υπόθεση 292/81, άλλά προγενέστερη τῆς <DATE ISO="19790928">28ης Σεπτεμβρίου 1979</DATE>, ἡμερομηνίας εκδόσεως τοῦ κανονισμοῦ 2139/79 (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="246" DATE.PUB="1979" PAGE.FIRST="76">JO L 246, σ. 76</REF.DOC.OJ>) πού προέβλεπε νέα υποτίμηση τοῦ <QUOT.START ID="QS0008" REF.END="QE0008" CODE="00AB"/>πράσινου φράγκου<QUOT.END ID="QE0008" REF.START="QS0008" CODE="00BB"/> ἀπό <DATE ISO="19791001">1ης 'Οκτωβρίου 1979</DATE>. Δεδομένου ὅτι δέν επέτυχαν τίς ἐκ μέρους τοῦ FIRS συμπληρωματικές επιστροφές προκειμένου νά συμψηφίσουν τίς συνέπειες τῆς ἐν λόγω μεταβολῆς της ἀντιπροσωπευτικῆς τιμῆς, ἤσκησαν ενώπιον τοῦ Tribunal administratif προσφυγές, μέ περιεχόμενο ἀνάλογο μέ ἐκεῖνο τῆς προσφυγῆς στην υπόθεση 292/81.</TXT></NP><NP><NO.P>5</NO.P><TXT>Προκειμένου νά κρίνει τό σύνολο τῶν προσφυγών αυτών τό Tribunal administratif υπέβαλε ερωτήματα ὡς πρός τό κύρος τοῦ κανονισμοῦ 3016/78, τοῦ όποιου τό παράρτημα Χ α) 'έχει ὡς ἀποτέλεσμα, σέ περίπτωση προκαθορισμοῦ τῶν επιστροφών μέ προκαθορισμό τῶν νομισματικών εξισωτικών ποσών, νά ὁρίζεται ὡς τιμή συναλλάγματος πού ἐφαρμόζεται στην μετατροπή τῆς λογιστικῆς μονάδος σέ εθνικό νόμισμα ἡ τιμή πού ισχύει την τελευταία ήμερα τῆς προθεσμίας υποβολῆς προσφορών γιά τόν διαγωνισμό ὡς πρός τίς επιστροφές. Επειδή ή διάταξη αυτή ἔχει ὡς ἀποτέλεσμα νά καθίστᾶ ἀνενεργό, έναντι τῶν κατόχων πιστοποιητικών εξαγωγής μέ προκαθορισμό τῶν επιστροφών καί τῶν νομισματικών εξισωτικών ποσών, οιαδήποτε μεταγενέστερη μεταβολή τῆς τιμής συναλλάγματος, τό Tribunal administratif υπέβαλε, ὡς πρός τό κύρος τῆς διατάξεως αυτής, τρία ερωτήματα διατυπωμένα ὡς έξῆς:</TXT><P>Ό κανονισμός (ΕΟΚ) ἀριθ. 3016/78, τῆς <DATE ISO="19781220">20ής Δεκεμβρίου 1978</DATE>, εἶναι ἔγκυρος ἐν ὄψει τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 190 τῆς συνθήκης τῆς Ρώμης;</P><P>Εισάγει στην κοινοτική κανονιστική ρύθμιση μέτρα ἐνέχοντα διακρίσεις, τά όποια θίγουν τό κύρος του;</P><P>'Εξεδόθη κατά παράβαση τῶν διατάξεων τοῦ κανονισμοῦ (ΕΟΚ) ἀριθ. 243/78, τῆς <DATE ISO="19780201">1ης Φεβρουαρίου 1978</DATE> περί τοῦ ἐκ τῶν προτέρων καθορισμοῦ τῶν νομισματικών εξισωτικών ποσών, τῶν ὁποίων συνιστᾶ μέτρο προσαρμογής;</P></NP><NP><NO.P>6</NO.P><TXT>Θά πρέπει, πρώτον, νά εξετασθεί τό τρίτο ἐρώτημα, τό όποιο άφορᾶ τό ουσιαστικό κύρος τῆς επιδίκου διατάξεως, καθ' ὅσον ἡ λύση τοῦ ζητήματος αὐτοῦ συνιστᾶ προϋπόθεση τῆς ἀπαντήσεως στό πρώτο ερώτημα, πού εἶναι σχετικό μέ τήν αιτιολογία τῆς ίδιας διατάξεως.</TXT></NP><?PAGE NO="3906"?><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>'Επί τοῦ τρίτου ερωτήματος</P></TI></TITLE><NP><NO.P>7</NO.P><TXT>'Ως πρός τό τρίτο ερώτημα ἐπιβάλλεται ἡ προκαταρκτική παρατήρηση ὅτι, ἀντιθέτως ἀπό ὅ,τι φαίνεται νά υποθέτει ἡ διατύπωση τοῦ ερωτήματος αὐτοῦ, δέν υφίσταται καμμία ιεραρχική σχέση μεταξύ τοῦ κανονισμοῦ 3016/78, τοῦ ὁποίου τό κύρος ἀμφισβητείται, καί τοῦ κανονισμοῦ 243/78 τῆς 'Επιτροπής, τῆς <DATE ISO="19780201">1ης Φεβρουαρίου 1978</DATE>, περί καθιερώσεως τοῦ ἐκ τῶν προτέρων καθορισμού των νομισματικῶν εξισωτικῶν ποσών (ὅπως ἐτροποποιήθη ἀπό τόν κανονισμό 1544/78 τῆς 'Επιτροπής, τῆς <DATE ISO="19780704">4ης 'Ιουλίου 1978</DATE>, ΕΕ εἰδ. ἔκδ. 03/021, σ. 239). Πράγματι, οἱ δύο αυτοί κανονισμοί, μολονότι στηρίζονται ἐπί διαφορετικών νομικών βάσεων — καθ' ὅσον ὁ μέν πρώτος ἀνάγεται συγχρόνως στον κανονισμό 3330/74 τοῦ Συμβουλίου, τῆς <DATE ISO="19741219">19ης Δεκεμβρίου 1974</DATE>, περί κοινής ὀργανώσεως ἀγορᾶς στόν τομέα τῆς ζάχαρης (ΕΕ εἰδ. ἔκδ. 03/011, σ. 134) καί στόν κανονισμό 878/77 τοῦ Συμβουλίου, τῆς <DATE ISO="19770426">26ης 'Απριλίου 1977</DATE>, περί τῶν τιμών συναλλάγματος πού πρέπει νά εφαρμοσθούν στον γεωργικό τομέα, ὁ δέ δεύτερος στόν κανονισμό τοῦ Συμβουλίου 974/71, τῆς <DATE ISO="19710512">12ης Μαΐου 1971</DATE>, περί ὁρισμένων μέτρων συγκυριακής πολιτικής πού πρέπει νά ληφθούν στον γεωργικό τομέα σάν συνέπεια τῆς προσωρινής διευρύνσεως τῶν περιθωρίων διακυμάνσεως τῶν νομισμάτων ὁρισμένων κρατών μελών (ΕΕ εἰδ. ἔκδ. 03/006, σ. 192), ὅπως ἐτροποποιήθη μεταγενέστερα — ἐξεδόθησαν καί οἱ δύο ἀπό την Ἐπιτροπή καί ἀπό ἀπόψεως εκτελέσεως ευρίσκονται στό 'ίδιο επίπεδο ἐν σχέσει πρός τους κανονισμούς τοῦ Συμβουλίου.</TXT></NP><NP><NO.P>8</NO.P><TXT>Τό ερώτημα πού έθεσε τό Tribunal administratif πρέπει, επομένως, νά νοηθεί ὅτι ἀποβλέπει στό νά διευκρινισθεί ἄν τό κύρος τῆς ὑπό κρίση διατάξεως τοῦ κανονισμοῦ 3016/78 δύναται νά ἀμφισβητηθεί λόγω τοῦ ὅτι, ὅπως διατείνονται οἱ προσφεύγουσες στην κυρία δίκη, δημιουργεί μία ἀσυνέχεια ἡ ἀντινομία στό σύστημα καθορισμοῦ τῶν επιστροφών λόγω εξαγωγής καί τῶν νομισματικών εξισωτικών ποσών.</TXT></NP><NP><NO.P>9</NO.P><TXT>Δέν ἀμφισβητείται ὅτι θεσπίζοντας τήν επίδικη διάταξη τοῦ κανονισμοῦ 3016/78, ἡ 'Επιτροπή ενήργησε εντός τῶν ὁρίων τῶν εξουσιών, οἱ όποιες τῆς παρεσχέσθησαν στό πλαίσιο, ἀφ᾽ ενός, τῆς κοινής ὀργανώσεως ἀγορᾶς στόν εξεταζόμενο τομέα, καί, ἀφ᾽ ετέρου, τῶν διατάξεων τῆς κανονιστικής ρυθμίσεως πού εφαρμόζεται σέ περίπτωση μεταβολής τῆς ἀξίας τῆς λογιστικής μονάδος πού σέ περίπτωση προσαρμογής τῶν τιμών τῶν γεωργικών προϊόντων πού ἀποτελοῦν τό ἀντικείμενο τοῦ κανονισμοῦ 1134/68 τοῦ Συμβουλίου, τῆς <DATE ISO="19680730">30ής 'Ιουλίου 1968</DATE> (ΕΕ εἰδ. ἔκδ. 03/004, σ. 3), ὅπως ἐτροποποιήθη διαδοχικώς ἀπό τους κανονισμούς 878/77 τοῦ Συμβουλίου, τῆς <DATE ISO="19770426">26ης 'Απριλίου 1977</DATE> (ΕΕ εἰδ. ἔκδ. 03/018, σ. 27) καί 976/78, τῆς <DATE ISO="19780512">12ης Μαΐου 1978</DATE> (ΕΕ εἰδ. ἔκδ. 03/021, σ. 28), καί στους ὁποίους ἀναφέρεται, άμεσα ἡ έμμεσα, τό προοίμιο τοῦ επιδίκου κανονισμοῦ.</TXT></NP><?PAGE NO="3907"?><NP><NO.P>10</NO.P><TXT>Ὁ κανονισμός 3016/78, κατά τή δεύτερη αιτιολογική σκέψη τοῦ προοιμίου του, έχει ὡς ἀντικείμενο, ἐν ὄψει τῆς ἐφαρμογής τῶν τιμῶν μετατροπής, τόν καθορισμό τοῦ χρόνου πραγματοποιήσεως κάθε συναλλαγῆς ἤ μέρους αὐτῆς τῆς συναλλαγῆς πού δίνει λαβή στην καταβολή ἡ τήν είσπραξη τῶν διαφόρων ποσῶν, τά όποια προβλέπονται από τήν κοινοτική κανονιστική ρύθμιση. Τό παράρτημα ἀπαριθμεί 32 διαφορετικά ποσά, μεταξύ τῶν οποίων στην παράγραφο Χ, στοιχείο α) <QUOT.START ID="QS0009" REF.END="QE0009" CODE="00AB"/>κάθε εισφορά κατά τήν εισαγωγή καί τήν εξαγωγή καθώς καί κάθε επιστροφή κατά τήν εξαγωγή πού προβλέπονται δυνάμει τοῦ κανονισμοῦ (ΕΟΚ) ἀριθ. 3330/74: α) μέ ἐκ τῶν προτέρων καθορισμό τῶν νομισματικών εξισωτικών ποσών<QUOT.END ID="QE0009" REF.START="QS0009" CODE="00BB"/>. Ἔναντι τῆς ενδείξεως αυτής ἀναφέρεται ότι ἡ τιμή συναλλάγματος πού πρέπει νά εφαρμοσθεί εἶναι ἡ <QUOT.START ID="QS0010" REF.END="QE0010" CODE="00AB"/>ἀντιπροσωπευτική τιμή πού εφαρμόζεται τήν ημέρα πού ἀναφέρεται στό άρθρο 6 τοῦ κανονισμοῦ (ΕΟΚ) ἀριθ. 243/78, ὅπως τροποποιήθηκε ἀπό τόν κανονισμό (ΕΟΚ) ἀριθ. 1544/78<QUOT.END ID="QE0010" REF.START="QS0010" CODE="00BB"/>. Ἀπό τίς παραπομπές αὐτές προκύπτει ὅτι ἡ ἐν λόγω ήμερα εἶναι ἡ τελευταία ήμερα τῆς προθεσμίας υποβολής προσφορών στην διαδικασία καθορισμοῦ τῶν επιστροφών λόγω εξαγωγής μέ διαγωνισμό.</TXT></NP><NP><NO.P>11</NO.P><TXT>Ἡ επιλογή τῆς ημέρας αυτής ἀπό τήν Ἐπιτροπή δέν δύναται νά ἀμφισβητηθεί. Πράγματι, ἡ επιλογή αυτή ευρίσκεται σέ πλήρη συμφωνία μέ τό σκοπό τῆς μεθόδου προκαθορισμοῦ, καθ' ὅσον ἡ ἀμφισβητούμενη διάταξη συνίσταται, ἀκριβώς, στό νά καθορίζεται ἡ θέση τοῦ εξαγωγέα κατά τή στιγμή τοῦ διαγωνισμοῦ, ώστε νά εξαλείφεται τό ἀπρόβλεπτο στοιχείο πού θά συνιστοῦσε γι' αυτόν ἡ εφαρμογή τῶν επιστροφών πού ισχύουν κατά τήν ήμερα τῆς ἐξαγωγής. Ή 'Επιτροπή δικαίως ἐτόνισε ὅτι, ἐφ᾿ ὅσον ἡ κατάσταση αυτή καθορίζεται σέ εθνικό νόμισμα, ὁ εξαγωγεύς δέν ἀναλαμβάνει γιά τό λόγο αυτό κανένα συναλλαγματικό κίνδυνο ὅσον άφορᾶ τό ποσό τῶν επιστροφών, προσαρμοζόμενο πρός τά άνω ἡ πρός τά κάτω ἀναλόγως τῶν περιστάσεων, σέ συνάρτηση μέ τό νομισματικό εξισωτικό ποσό. Θά πρέπει νά ἀναφερθεί ὅτι δυνάμει τῆς ἰδίας τῆς παραπομπής πού περιλαμβάνεται στό παράρτημα, παράγραφος Χ, στοιχείο α), τοῦ κανονισμοῦ 3016/78, δέν δύναται νά υφίσταται ἐπί τοῦ σημείου αὐτοῦ διαφορά μεταξύ τοῦ ἐν λόγω κανονισμοῦ καί τοῦ κανονισμοῦ 243/78, καθ' ὅσον τό εφαρμοστέο νομισματικό εξισωτικό ποσό εἶναι επίσης εκείνο πού ισχύει τήν τελευταία ήμερα τῆς προθεσμίας ὑποβολής τῶν προσφορών, κατά τους ὅρους τοῦ ἄρθρου 6, παράγραφος 2, τοῦ τελευταίου αὐτοῦ κανονισμοῦ.</TXT></NP><NP><NO.P>12</NO.P><TXT>Θά πρέπει, επομένως, νά διαπιστωθεί ὅτι ἐν πάση περιπτώσει δέν υφίσταται καμμία δυσαρμονία μεταξύ τῶν δύο κανονισμών, στους ὁποίους ἀναφέρεται τό τρίτο ερώτημα πού υπέβαλε τό Tribunal administratif.</TXT></NP><NP><NO.P>13</NO.P><TXT>Πάντως, οἱ προσφεύγουσες προβάλλουν ὅτι ὁ προκαθορισμός τῶν επιστροφών καί τῶν νομισματικών εξισωτικών ποσών δέν παρέχει πλήρη ἀσφάλεια στους<?PAGE NO="3908"?> επιχειρηματίες, δεδομένου ὅτι κάθε συναλλαγή ἀναφερομένη στην εξαγωγή ζάχαρης περιλαμβάνει ἕνα τρίτο στοιχείο, τό όποιο εἶναι ἡ τιμή τῆς ζάχαρης, ἀκριβέστερα ἡ τιμή ἀγορᾶς ἀφ' ἑνός, καί ἡ τιμή πωλήσεως στους ἀγοραστές στίς τρίτες χώρες, ἀφ' έτερου. 'Επί τοῦ θέματος αὐτοῦ, οἱ προσφεύγουσες εκθέτουν ὅτι ἡ τιμή πωλήσεως καθορίζεται συμβατικῶς μέ τους ἀγοραστές ἐκ τῶν προτέρων καί πρό πολλοῦ χρόνου. Ὅσον άφορα τήν τιμή ἀγορᾶς, σύμφωνα μέ τά συναλλακτικά ἤθη τοῦ επαγγέλματος, υπόκειται σέ αυξήσεις κατά τή διάρκεια εκτελέσεως τῶν συμβάσεων, λαμβανομένης ὑπ' ὄψη τῆς ἐξελίξεως τῆς τιμής παρεμβάσεως. Εκθέτουν ὅτι οἱ ἔμποροι ζάχαρης δεσμεύονται μέ συμβατικές ρήτρες πού συνεφωνήθησαν στό πλαίσιο τῆς Association du commerce de sucre (Ἑνώσεως Ἐπαγγελματικών 'Οργανώσεων 'Εμπορίας Ζάχαρης τῶν χωρών τῆς Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος) (Assuc). Σύμφωνα μέ τίς ρήτρες αυτές, ή τιμή ἀγορᾶς στίς συμβάσεις πρέπει νά προσαρμόζεται κατά τρόπο πού νά ἀντικατοπτρίζει οιαδήποτε μεταβολή τῆς κοινοτικής τιμής παρεμβάσεως, ἡ ὁποία επέρχεται πρό τῆς παραδόσεως τῆς ζάχαρης, εκφραζομενη στό νόμισμα τῆς συμβάσεως, μετατρεπομένη βάσει τῆς ἀντιπροσωπευτικής τιμής τοῦ ἐν λόγω νομίσματος, νοουμένου ὅτι οιαδήποτε μεταβολή εἶναι εἰς βάρος τοῦ ἀγοραστοῦ. Σύμφωνα μέ τους ισχυρισμούς τους, πρόκειται γιά <QUOT.START ID="QS0011" REF.END="QE0011" CODE="00AB"/>επιτακτική συνήθεια<QUOT.END ID="QE0011" REF.START="QS0011" CODE="00BB"/> τοῦ επαγγέλματος τήν ὁποία οἱ έμποροι ζάχαρης δέν δύνανται νά ἀγνοήσουν. Ἔτσι, οιαδήποτε αύξηση τῆς τιμής παρεμβάσεως, εἴτε αὐτῆς καθ' ἑαυτῆς τῆς τιμής παρεμβάσεως εἴτε κατόπιν μεταβολής τῆς τιμής μετατροπής τῆς λογιστικής μονάδος, επιφέρει τήν ἀνατροπή τῆς ισορροπίας τῶν συμβάσεων πού καλύπτονται ἀπό τά πιστοποιητικά εξαγωγής.</TXT></NP><NP><NO.P>14</NO.P><TXT>Ή επιχειρηματολογία αυτή τῶν προσφευγουσῶν στηρίζεται στην παρανόηση τοῦ μηχανισμοῦ τῶν κοινοτικών κανονισμῶν καί, ειδικότερα, τοῦ μηχανισμοῦ παρεμβάσεως. Ό μηχανισμός αυτός έχει ως σκοπό τή διατήρηση τῶν τιμῶν ἀγορᾶς στό επιθυμητό επίπεδο, μέ τήν επιβαλλομένη στους ὀργανισμούς παρεμβάσεως υποχρέωση νά δέχονται τή ζάχαρη ὑπό τήν επιφύλαξη τῶν διαφορῶν καθεστώτος ἀναλόγως τοῦ ἄν πρόκειται γιά ζάχαρη Α, Β ἡ Γ στό επίπεδο τῆς τιμής παρεμβάσεως, ἀλλά ὄχι νά παρέχει στους παραγωγούς τήν εγγύηση ὅτι θά ἐπιτύχουν τήν τιμή αύτη για κάθε συναλλαγή τους, ἀκόμη δέ ολιγότερο νά επιβάλλει στους ἀγοραστές ἀναθεώρηση τῶν συμβάσεων τους σέ περίπτωση μεταβολής τῆς τιμής παρεμβάσεως ἡ τῆς τιμής συναλλάγματος. Ό καθορισμός τόσο τῆς εξαγωγικής τιμής πωλήσεως, ὅσο καί τῆς τιμής ἀγορᾶς τῆς ζάχαρης εναπόκειται στην ἐλεύθερη ἀπόφαση καί, επομένως, στόν κίνδυνο τῶν επιχειρήσεων ή ύπαρξη ενός τέτοιου κινδύνου ἡ ἡ ύπαρξη υποχρεώσεων πού προκύπτουν ἀπό επαγγελματικές συμφωνίες δέν δύνανται, ἑπομένως, νά δικαιολογήσουν ἀναθεώρηση τῶν ποσών, τά όποια καθορίζονται σέ συνάρτηση μέ τήν κοινοτική κανονιστική ρύθμιση ὑπό μορφή, ἰδίως, επιστροφών λόγω εξαγωγής. Ή επιχειρηματολογία αυτή τῶν προσφευγουσῶν στην κυρία δίκη εἶναι, επομένως, ἀποκρουστέα.</TXT></NP><?PAGE NO="3909"?><NP><NO.P>15</NO.P><TXT>'Από τις προηγηθείσες σκέψεις προκύπτει ὅτι ἀπό την εξέταση τοῦ τρίτου ερωτηματος πού υπέβαλε τό Tribunal adminstratif δέν προέκυψαν στοιχεία ἱκανά να ἐπηρεάσουν τό κύρος τοῦ κανονισμοῦ 3016/78.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>'Επί τοῦ πρώτου ερωτήματος</P></TI></TITLE><NP><NO.P>16</NO.P><TXT>Μέ τό πρῶτο ερώτημά του τό Tribunal administratif ζητεί νά πληροφορηθεί ἄν ὁ κανονισμός 3016/78 εἶναι έγκυρος ἐν ὄψει τῆς ἀπαιτήσεως αιτιολογήσεως πού ἀπορρέει ἀπό τό άρθρο 190 τῆς συνθήκης ΕΟΚ.</TXT></NP><NP><NO.P>17</NO.P><TXT>Οἱ προσφεύγουσες στην κυρία δίκη προβάλλουν ἐπί τοῦ θέματος αὐτοῦ ὅτι ὁ ἐν λόγω κανονισμός περιλαμβάνει, ὡς μόνη αιτιολογία, στην τρίτη αιτιολογική του σκέψη, τόν ισχυρισμό ὅτι <QUOT.START ID="QS0012" REF.END="QE0012" CODE="00AB"/>πρός τό σκοπό μιᾶς καλής διαχειρίσεως τῆς ἀγορᾶς τῆς ζάχαρης και τῆς ἰσογλυκόζης, πρέπει νά προσδιορισθεί, γιά κάθε είδος ενέργειας σ' αυτούς τους τομείς, ὁ τρόπος καθορισμοῦ τῆς εφαρμοζομενης τιμής συναλλάγματος<QUOT.END ID="QE0012" REF.START="QS0012" CODE="00BB"/>. Αυτή ἡ γενική αιτιολογία δέν περιέχει καμμία ένδειξη των λόγων, οἱ όποιοι ὁδήγησαν τήν 'Επιτροπή νά προτιμήσει, μέ τήν παράγραφο Χ, στοιχείο α), τοῦ παραρτήματος, γιά τόν προκαθορισμό τῶν επιστροφῶν λόγω εξαγωγής, τήν τελευταία ήμερα τῆς προθεσμίας ὑποβολής τῶν προσφορών γιά τόν διαγωνισμό.</TXT></NP><NP><NO.P>18</NO.P><TXT>Σύμφωνα μέ τή νομολογία τοῦ Δικαστηρίου, ἡ αιτιολογία πού απαιτεί τό άρθρο 190 τῆς συνθήκης πρέπει νά προσαρμόζεται στή φύση τῆς οικείας πράξεως. Πρέπει νά ἀφήνει νά διαφαίνεται κατά τρόπο σαφή καί μή διφορούμενο ἡ συλλογιστική τῆς κοινοτικής ἀρχής, ἐκδότου τῆς ἀμφισβητούμενης πράξεως, ὥστε νά επιτρέπει στους ενδιαφερομένους νά γνωρίζουν τους λόγους πού δικαιολογοῦν τή λήψη τοῦ μέτρου καί στό Δικαστήριο νά ἀσκεί τόν έλεγχό του (βλέπε τήν πιό πρόσφατη ἀπόφαση τῆς <DATE ISO="19820930">30ής Σεπτεμβρίου 1982</DATE>, Tunnel Refineries Ltd., <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="114/81" YEAR="1982" PAGE.ECR="3189">114/81, Συλλογή 1982, σ. 3189</REF.DOC.ECR>).</TXT></NP><NP><NO.P>19</NO.P><TXT>'Εξ άλλου, ὅπως προκύπτει ἀπό τήν παγία νομολογία (βλέπε, ειδικότερα, τήν ἀπόφαση τῆς <DATE ISO="19730620">20ής 'Ιουνίου 1973</DATE>, Koninklijke Lassiefabrieken, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="80/72" YEAR="1973" PAGE.ECR="635">80/72, Recueil σ. 635</REF.DOC.ECR>), δέν ἀπαιτεῖται ἡ αιτιολογία τῶν κανονισμών νά εξειδικεύει τά διάφορα πραγματικά ἡ νομικά δεδομένα, κάποτε πολυάριθμα καί πολύπλοκα, τά όποια ἀποτελοῦν τό ἀντικείμενο τῶν κανονισμών, ἐφ' ὅσον οἱ κανονισμοί αυτοί περιλαμβάνονται στό συστηματικό πλαίσιο τοῦ συνόλου, τοῦ ὁποίου ἀποτελοῦν μέρος. Αυτή εἶναι ἀσφαλώς ἡ περίπτωση τοῦ ἀμφισβητουμένου κανονισμοῦ, τό<?PAGE NO="3910"?> παράρτημα τοῦ ὁποίου καθορίζει το χρονικό σημείο πού πρέπει νά λαμβάνεται ὑπ᾽ ὄψη γιά τόν καθορισμό τῶν τιμών συναλλάγματος ἐν ὄψει τῶν 32 διαφορετικών κατηγοριών οικονομικών ἤ διοικητικών πράξεων, στό πλαίσιο τῆς κοινῆς ὀργανώσεως ἀγορᾶς τῆς ζάχαρης. 'Αν ἡ ἀμφισβητούμενη πράξη ἀποκαλύπτει τό ουσιώδες τοῦ επιδιωκομένου ἀπό τό κοινοτικό όργανο σκοποί), θά ήταν υπερβολικό νά ἀπαιτηθεί ειδική αιτιολογία γιά τήν κάθε μία ἀπό τίς τεχνικές επιλογές στίς ὁποιες προέβη. Ἐπί πλέον, ἀπό τά ἀνωτέρω προκύπτει ὅτι ἡ επιλογή, ἀπό τήν Ἐπιτροπή, τῆς τελευταίας ημέρας τῆς προθεσμίας υποβολής τῶν προσφορών ἐν ὄψει τοῦ διαγωνισμοί) γιά τόν καθορισμό τῶν επιστροφών λόγω εξαγωγής, είναι πλήρως εναρμονισμένη μέ τό σύνολο τοῦ συστήματος.</TXT></NP><NP><NO.P>20</NO.P><TXT>Ἀπό τίς προηγούμενες σκέψεις προκύπτει ὅτι οἱ προσφεύγουσες έπρεπε νά είναι σέ θέση νά διακρίνουν τό λόγο ὑπάρξεως τῆς διατάξεως, τῆς ὁποίας ἀμφισβητοῦν τή δικαιολογία, καί ὅτι εἶχαν τή δυνατότητα νά μεριμνήσουν, μέ πλήρη επίγνωση, γιά τήν περιφρούρηση τῶν δικαιωμάτων τους.</TXT></NP><NP><NO.P>21</NO.P><TXT>Τό κύρος τοῦ κανονισμοί) 3016/78 δέν δύναται, επομένως, νά ἀμφισβητηθεί ἀπό τήν σκοπιά τῆς ἀπαιτήσεως πρός αιτιολόγηση πού ἀπορρέει ἀπό τό άρθρο 190 της συνθήκης.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>Ἐπί τοῦ δευτέρου ερωτήματος</P></TI></TITLE><NP><NO.P>22</NO.P><TXT>Μέ τό δεύτερο ερώτημα του, τό Tribunal administratif ζητεί νά πληροφορηθεί ἄν ὁ κανονισμός 3016/78 περιλαμβάνει μέτρα πού εισάγουν διακρίσεις καί τά όποια θίγουν τό κύρος του. Ἀπό τίς εξηγήσεις πού ἔδωσαν οἱ προσφεύγουσες προκύπτει ὅτι τό ερώτημα αυτό εξηγείται ἀπό τήν διπλή ἀμφισβήτηση, ἡ ὁποία ἠγέρθη ενώπιον τοῦ Tribunal administratif: ἀφ᾽ ενός, οι προσφεύγουσες προσάπτουν στην Ἐπιτροπή ὅτι έχει καθιερώσει ειδικούς κανόνες πού εφαρμόζονται στην ἀγορά τῆς ζάχαρης χωρίς νά θεσπίζει παράλληλες διατάξεις γιά άλλους τομείς τῆς ἀγορᾶς ἀφ᾽ έτερου, τῆς προσάπτουν ὅτι δέν δέχεται προσαρμογή τῶν επιστροφών πρός ὄφελος τῶν επιχειρηματιών, οι όποιοι έχουν επιλέξει τόν προκαθορισμό, επομένως τήν ἀσφάλεια τῶν συναλλαγών τους, ἐνῶ οἱ άλλοι επιχειρηματίες τυγχάνουν αυτομάτως τῆς ἐφαρμογής τῆς τιμής συναλλάγματος πού ισχύει τήν ήμερα εξαγωγής.</TXT></NP><NP><NO.P>23</NO.P><TXT>Τόσο ἡ μία, ὅσο καί ἡ άλλη ἀντίρρηση στηρίζονται στό άρθρο 40, παράγραφος 3, εδάφιο 2, τῆς συνθήκης, σύμφωνα μέ τό όποιο οἱ κοινές ὀργανώσεις ἀγορᾶς<?PAGE NO="3911"?> πρέπει νά <QUOT.START ID="QS0013" REF.END="QE0013" CODE="00AB"/>ἀποκλείουν κάθε διάκριση μεταξύ παραγωγών ἤ καταναλωτῶν εντός τῆς Κοινότητος<QUOT.END ID="QE0013" REF.START="QS0013" CODE="00BB"/>.</TXT></NP><NP><NO.P>24</NO.P><TXT>Ἐπί τοῦ θέματος αὐτοῦ, θά πρέπει πρώτον νά παρατηρηθεί ὅτι δέν δύναται νά χαρακτηρισθεί ὡς διάκριση τό ὅτι ὁ κανονισμός 3016/78 ἀναφέρεται ειδικώς στην ἀγορά τῆς ζάχαρης καί, προφανῶς, δέν υφίστανται παρόμοιες διατάξεις γιά άλλους τομείς τῆς ἀγορᾶς. Ἐπ᾽ αὐτοῦ ἀρκεῖ ἡ παρατήρηση ὅτι κάθε κοινή οργάνωση ἀγορᾶς 'έχει τά ἰδικά τῆς ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, ἐξ άλλου δέ ή ὀργάνωση ἀγορᾶς τῆς ζάχαρης χαρακτηρίζεται ἀπό τόν ὅλως Ιδιαιτέρως περίπλοκο χαρακτήρα τῶν διατάξεων της. Ἀπό αυτό προκύπτει ὅτι ἡ σύγκριση των τεχνικών μηχανισμών πού χρησιμοποιοῦνται γιά τήν κανονιστική ρύθμιση τῶν διαφόρων τομέων τῆς ἀγορᾶς δέν δύναται νά ἀποτελέσει ἔγκυρη βάση γιά νά στοιχειοθετηθεί ἡ αιτίαση ὅτι εισάγονται διακρίσεις μεταξύ ἀνομοίων προϊόντων, υποκειμένων σέ διαφορετικούς κανόνες καί τά όποῖα, ἐπί πλέον, δέν έχουν καμμία ἀνταγωνιστική σχέση.</TXT></NP><NP><NO.P>25</NO.P><TXT>Όσον άφορᾶ τή διαφορά μεταχειρίσεως μεταξύ τῶν ἐπιχειρηματιών πού εἶχαν προτιμήσει τόν προκαθορισμό καί τῶν άλλων επιχειρηματιών, ἡ αιτίαση ὅτι δημιουργούνται διακρίσεις επίσης δέν ευσταθεί, δεδομένου ὅτι ὁ σκοπός τοῦ προκαθορισμοῦ συνίσταται ἀκριβώς στό νά προσδιορισθεί, κατόπιν αιτήσεως τῶν επιχειρηματιών, τό ποσό τῶν επιστροφών καί τῶν νομισματικών ἐξισωτικών ποσών σέ ημερομηνία προγενέστερη τῆς ημέρας εξαγωγής. Ή διαφορά μεταχειρίσεως πού προκύπτει δέν εἶναι παρά ἡ συνέπεια τῆς επιλογής μεταξύ δύο συστημάτων πού ὁ κανονισμός προτείνει στους επιχειρηματίες καί πού αυτοί επιλέγουν ελεύθερα ἀναλόγως τῶν προτιμήσεων τους.</TXT></NP><NP><NO.P>26</NO.P><TXT>Κατά συνέπεια, ἡ αιτίαση πού προέβαλαν οἱ προσφεύγουσες ὅτι εισάγονται διακρίσεις στερείται ερείσματος καί ἀπό τήν άποψη αυτή, τό κύρος τοῦ κανονισμού 3016/78 δέν δύναται νά ἀμφισβητηθεί.</TXT></NP><NP><NO.P>27</NO.P><TXT>Ἀπό τίς προηγούμενες σκέψεις συνάγεται ὅτι ἀπό τήν εξέταση τῶν ερωτημάτων πού υπέβαλε τό Tribunal administratif δέν προέκυψαν στοιχεία ικανά νά επηρεάσουν τό κύρος τοῦ ἀμφισβητουμένου κανονισμοῦ.</TXT></NP></GR.SEQ><?PAGE NO="3912"?><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>Ἐπί τῶν δικαστικών εξόδων</P></TI></TITLE><NP><NO.P>28</NO.P><TXT>Τά έξοδα στά όποια υπεβλήθη ἡ 'Επιτροπή τῶν Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, ή ὁποία κατέθεσε παρατηρήσεις στό Δικαστήριο, δέν ἀποδίδονται. Δεδομένου ὅτι ή παρούσα διαδικασία ἔχει ὡς πρός τους διαδίκους τῆς κυρίας δίκης τόν χαρακτήρα παρεμπίπτοντος, πού ἀνέκυψε ενώπιον τοῦ ἐθνικοῦ δικαστηρίου, σ᾽ αυτό εναπόκειται νά ἀποφανθεί ἐπί τῶν δικαστικῶν εξόδων.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ></GR.SEQ><JURISDICTION><INTRO><P>Διά ταῦτα</P><P>ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (δεύτερο τμήμα)</P><P>κρίνοντας ἐπί τῶν ερωτημάτων πού τοῦ υπέβαλε τό Tribunal administratif τοῦ Παρισιοῦ μέ ἀποφάσεις τῆς <DATE ISO="19811110">10ης Νοεμβρίου 1981</DATE>, ἀποφαίνεται:</P></INTRO><P>Ἀπό την ἐξέταση τῶν ερωτημάτων πού υπέβαλε τό Tribunal administratif τοῦ Παρισιού δέν προέκυψαν στοιχεία ἱκανά νά επηρεάσουν τό κύρος τοῦ κανονισμού 3016/78 τῆς 'Επιτροπής, τῆς <DATE ISO="19781220">20ής Δεκεμβρίου 1978</DATE>, περί καθορισμού ὁρισμένων λεπτομερειῶν γιά τήν εφαρμογή τιμών συναλλάγματος στους τομείς τῆς ζάχαρης καί τῆς ἰσογλυκόζης.</P></JURISDICTION></CONTENTS.JUDGMENT><SIGNATURE.CASE><P>Χλωρός</P><P>Pescatore</P><P>Due</P><P>Ἐδημοσιεύθη σέ δημοσία συνεδρίαση στό Λουξεμβοῦργο στίς <DATE ISO="19821028">28 'Οκτωβρίου 1982</DATE>.</P><SIGNATORY><P>Κατ' εντολή τοῦ γραμματέως</P><P>Η. Α. Rühi</P><P>Κύριος υπάλληλος διοικήσεως</P></SIGNATORY><SIGNATORY><P>Ό πρόεδρος τοῦ δευτέρου τμήματος</P><P>Α. Χλωρός</P></SIGNATORY></SIGNATURE.CASE></JUDGMENT>