(1)

Op 16 mei 2024 heeft de Europese Commissie (“de Commissie”) op grond van artikel 5 van Verordening (EU) 2016/1036 van het Europees Parlement en de Raad (“de basisverordening”) een antidumpingonderzoek geopend met betrekking tot de invoer in de Unie van vertinde gewalste platte producten van ijzer of niet-gelegeerd staal (“producten van vertind blik” (2)) van oorsprong uit de Volksrepubliek China (“het betrokken land”, “China” of “de VRC”). Zij heeft daartoe een bericht van inleiding gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie (3) (“het bericht van inleiding”).

(2)

De Commissie heeft het onderzoek geopend naar aanleiding van een klacht die op 2 april 2024 werd ingediend door Eurofer (“de klager”). De klacht werd ingediend door de bedrijfstak van de Unie voor producten van vertind blik in de zin van artikel 5, lid 4, van de basisverordening. Het bij de klacht gevoegde bewijsmateriaal over dumping en de aanmerkelijke schade als gevolg daarvan werd voldoende geacht om een onderzoek te openen.

(3)

De Commissie heeft de invoer van producten van vertind blik bij Uitvoeringsverordening (EU) 2024/2731 van de Commissie van 24 oktober 2024 (“de registratieverordening”) (4) aan registratie onderworpen.

(4)

In het bericht van inleiding heeft de Commissie belanghebbenden uitgenodigd contact met haar op te nemen om aan het onderzoek mee te werken. Daarnaast heeft de Commissie specifiek de klager, andere haar bekende producenten in de Unie, de haar bekende producenten-exporteurs en de Chinese autoriteiten, de haar bekende importeurs, leveranciers en gebruikers, handelaren, alsmede de haar bekende betrokken verenigingen op de hoogte gebracht van de opening van het onderzoek en hen verzocht daaraan mee te werken.

(5)

De belanghebbenden zijn in de gelegenheid gesteld hun opmerkingen over de opening van het onderzoek kenbaar te maken en een aanvraag in te dienen voor een hoorzitting met de Commissie en/of de raadadviseur-auditeur in handelsprocedures.

(6)

Verscheidene partijen die argumenten aandroegen tegen de mogelijke instelling van antidumpingrechten, hebben opmerkingen over de opening van het onderzoek ingediend, waarbij zij aanvoerden dat de klacht geen bewijs bevatte waaruit bleek dat de bedrijfstak van de Unie aanmerkelijke schade heeft geleden noch dat deze bloot stond aan een dreiging van schade en derhalve procedurele tekortkomingen vertoont.

(7)

Teneinde het vermeende gebrek aan bewijs in de klacht aan te tonen wat de door de bedrijfstak van de Unie geleden aanmerkelijke schade betreft, wees een niet-verbonden importeur, Steelforce Packaging BV (“Steelforce”), op de in de klacht vermelde prestaties van de bedrijfstak van de Unie. Steelforce voerde specifiek aan dat zowel in 2022 als in het onderzoektijdvak van de klacht, dat liep van oktober 2022 tot en met september 2023 (“OT van de klacht”), de gemiddelde verkoopprijzen nog altijd boven de gemiddelde productiekosten lagen, waardoor de bedrijfstak van de Unie gedurende die periode winstgevend was.

(8)

Steelforce betoogde daarnaast dat deze positieve prestaties geen tijdelijke trend waren, zoals de klager aanvoerde, maar dat juist de negatieve prestaties in 2020 en 2021 van tijdelijke aard waren, doordat deze verband hielden met de algehele verstoring van de economie van de Unie als gevolg van de COVID-19-pandemie, die de vraag drastisch deed teruglopen. Steelforce beweerde dat ook de jaren 2018 en 2019 een over het algemeen positieve trend voor de bedrijfstak van de Unie te zien gaven.

(9)

Daarnaast voerde Steelforce aan dat het marktaandeel van de bedrijfstak van de Unie nog altijd zeer groot en voor het merendeel stabiel was. Uit al deze elementen bleek dat de bedrijfstak van de Unie geen schade had geleden.

(10)

Verder voerde Steelforce aan dat er voor de bedrijfstak van de Unie evenmin sprake is van verdere dreigende schade, omdat — aangezien deze bedrijfstak momenteel geen aanmerkelijke schade lijdt — een eventuele dreiging derhalve enkel toekomstige schade kan betreffen.

(11)

Steelforce betoogde tevens dat de bewering in de klacht dat de invoer uit China een verhoging van de prijzen in de bedrijfstak van de Unie verhinderde en deze prijzen zelfs drukte, ongegrond was, aangezien deze gebaseerd was op gegevens van slechts één niet bij naam genoemde producent in de Unie, en dat deze gegevens evenmin bekend waren gemaakt, hetgeen Steelforce de mogelijkheid ontnam zijn recht van verweer naar behoren uit te oefenen, aangezien het zijn inhoudelijk standpunt over die gegevens niet uiteen kon zetten en evenmin de omvang van de producent in de Unie die de gegevens verstrekte, kon beoordelen.

(12)

Ten slotte voerde Steelforce aan dat de in de klacht vermelde kwartaalgegevens inzake de winstgevendheid geen uitsluitsel boden over het bestaan van een dreiging van schade vanwege het per definitie seizoensgebonden karakter van de vraag in deze markt.

(13)

Onverlet het voorgaande betoogde Steelforce dat alle in de klacht uiteen gezette bewijzen en argumenten achterhaald waren. Ten eerste voerde het aan dat het OT van de klacht eindigde in het derde kwartaal van 2023, terwijl het onderzoek in mei 2024 werd geopend, en dat het in de klacht verstrekte bewijsmateriaal derhalve in het beste geval in het verleden geleden schade en niet nu nog voortdurende schade aantoonde. Ten tweede voerde het aan dat uit het bericht van inleiding niet bleek dat de Commissie ernaar zou hebben gestreefd de cijfers in de klacht te actualiseren teneinde te voldoen aan artikel 5 van de basisverordening. Steelforce bleef er derhalve bij dat het onderzoek onrechtmatig was en voerde aan dat het inbreuk maakte op artikel 5, lid 3, van de basisverordening.

(14)

In een betoog dat vergelijkbaar was met de in de overwegingen 7 en 13 uiteengezette argumenten van Steelforce, voerde de China Iron and Steel Association (“CISA”) aan dat de klacht geen positief bewijsmateriaal bevatte om de inleiding van de procedure te rechtvaardigen en dat de klager zich te veel baseerde op vertrouwelijke informatie, hetgeen andere belanghebbenden de mogelijkheid ontnam om inhoudelijk te reageren op beweringen in de klacht. In het bijzonder voerde de CISA aan dat de in de klacht geselecteerde beoordelingsperiode niet representatief was om in deze procedure betrouwbare bevindingen op te leveren, hetgeen in strijd is met de voorschriften van artikel 6, lid 1, van de basisverordening, vanwege de gevolgen die de COVID-19-pandemie had voor de situatie op de markt. Met het oog op de lockdowns die de productie, de vraag en de toeleveringsketens in 2020 en 2021 verstoorden, verzocht de CISA de Commissie een beoordelingsperiode te hanteren die van start zou gaan in 2019 of 2018, toen sprake was van normale zakelijke omstandigheden, zodat het buitengewone karakter van de prestaties van de bedrijfstak van de Unie in 2020 en 2021 tot uiting zou komen in de ontwikkeling van de micro- en macro-economische indicatoren.

(15)

Ook voerde de CISA aan dat de klacht voorbijging aan diverse factoren die van invloed waren op de situatie van de bedrijfstak van de Unie, waaronder rendement van investeringen, vermogen om kapitaal aan te trekken, kasstroom, lonen en uitvoerprestaties. Wat de kwaliteit van de niet-vertrouwelijke versie van de klacht betreft, voerde de CISA aan dat het feit dat het verbruik in de Unie, het marktaandeel en de macro-economische gegevens als orden van grootte en niet als feitelijke cijfers werden weergegeven, belanghebbenden de mogelijkheid heeft ontnomen op de argumenten in de klacht te reageren en derhalve hun recht van verweer heeft geschonden.

(16)

De klager voerde aan dat de beoordeling van de aanmerkelijke schade in de klacht gericht was op jaargegevens en dat driemaandelijkse trendgegevens werden verstrekt om meer context te verschaffen en als bewijs van dreiging van schade. In de niet-vertrouwelijke versie van de klacht voerde de klager aan dat de schadegegevens in orden van grootte werden verstrekt om het antitrustbeleid in acht te nemen, op grond waarvan geaggregeerde gegevens afkomstig moeten zijn van ten minste vijf ondernemingen om te worden gedeeld, terwijl er slechts vier klagende producenten zijn.

(17)

Wat de argumenten betreft dat de klacht onvoldoende bewijs bevatte dat de bedrijfstak van de Unie schade leed, merkte de Commissie op dat in artikel 5, lid 2, van de basisverordening wordt gesteld dat relevante (niet noodzakelijkerwijs alle) factoren en aanwijzingen die van invloed zijn op de situatie van de bedrijfstak van de Unie, een verslechtering moeten tonen om van aanmerkelijke schade te kunnen spreken.

(18)

Uit de klacht bleek dat de gemiddelde winstmarge na een toename in 2022 fors daalde in het OT van de klacht. De Commissie merkte ook op dat de openbare versie van de klacht feitelijke cijfers verstrekte over de door de klager in de Unie gerealiseerde verkoophoeveelheden, die een aanzienlijke daling tussen 2020 en het OT van de klacht lieten zien. De cijfers over de productie en werkgelegenheid van de klager wezen voor beide op een aanzienlijke daling gedurende die periode. In tegenstelling tot het in overweging 9 uiteengezette argument van Steelforce bleek uit de klacht bovendien dat het marktaandeel van de bedrijfstak van de Unie daalde terwijl de invoer uit China tussen 2020 en het OT van de klacht nagenoeg verdubbelde. De macro-economische gegevens, die in orden van grootte werden verstrekt in de klacht, wezen daarnaast op een daling van de productie, teruglopende verkoophoeveelheden en een afname van de werkgelegenheid. De Commissie heeft derhalve geconcludeerd dat de gegevens in de klacht konden worden beschouwd als voldoende bewijsmateriaal voor schade.

(19)

Het gebruik van orden van grootte in plaats van feitelijke cijfers voor vertrouwelijke informatie in de klacht is een gangbare praktijk indien zij voldoende gedetailleerd zijn om een redelijk inzicht te verschaffen in de wezenlijke inhoud van de in vertrouwen verstrekte informatie. De in de klacht verstrekte orden van grootte gaven de trend tijdens de beoordelingsperiode weer en werden derhalve voldoende gedetailleerd geacht.

(20)

Wat de argumenten van Steelforce uit overweging 11 betreft, merkte de Commissie op dat bijlage 12 bij de niet-vertrouwelijke versie van de klacht een prijsvergelijking bevatte tussen de aan niet-verbonden afnemers in de EU in rekening gebrachte verkoopprijzen van alle klagende producenten in de Unie en de prijzen van de invoer uit de VRC op basis van statistieken; hieruit bleek dat de Chinese prijzen in het onderzoektijdvak van de klacht lager waren dan de prijzen van de bedrijfstak van de Unie.

(21)

In bijlage 12 bij de klacht waren ook de geaggregeerde volumes van de verkopen van de klagende producenten in de Unie aan niet-verbonden afnemers in de Unie opgenomen; daaruit bleek een gestage afname tijdens de beoordelingsperiode, met een sterke daling tussen 2022 en het onderzoektijdvak van de klacht, terwijl de omvang van de invoer uit de VRC over dezelfde periode aanzienlijk is gestegen.

(22)

Daarnaast gaf de klager in de vertrouwelijke versie van de klacht losse voorbeelden van producenten in de Unie die hun verkoopprijs moesten verlagen om hun producten te kunnen verkopen, en de klager heeft de essentie van deze vertrouwelijke documenten samengevat in de punten 194 en 195 van de klacht.

(23)

De Commissie concludeerde dan ook dat de klager voldoende bewijsmateriaal met betrekking tot prijsonderbieding, volumeschade en verhindering van een prijsverhoging heeft verstrekt, zoals vereist op grond van artikel 5, lid 2, van de basisverordening voor de opening van het onderzoek.

(24)

De Commissie merkte op dat het onderzoektijdvak van de klachten over het algemeen verschilt van het in de procedure zelf gebruikte tijdvak, gezien het tijdsverloop tussen de indiening van een klacht en de opening van een onderzoek. De basisverordening voorziet niet in een wettelijke verplichting als het gaat om de periode waarop de gegevens in de klacht betrekking hebben, maar bepaalt dat deze gegevens moet bevatten die redelijkerwijs beschikbaar zijn voor de klager. De Commissie was van oordeel dat de gegevens in de klacht voldoende recent waren om de opening van het onderzoek te rechtvaardigen.

(25)

Wat de periode betreft die in aanmerking wordt genomen voor de schadetrends, merkte de Commissie op dat zij overeenkomstig haar vaste praktijk de schade-indicatoren voor de vier jaar voorafgaand aan het OT heeft geanalyseerd en dat de gevolgen van de COVID-19-pandemie zijn beoordeeld in het kader van de analyse van de schade en het oorzakelijk verband in de overwegingen 235, 293, 300 en 323. De Commissie heeft derhalve geconcludeerd dat de beoordelingsperiode passend was om de schadetrends te beoordelen.

(26)

Op basis van het voorgaande heeft de Commissie geconcludeerd dat de klacht voldoende bewijsmateriaal bevatte waaruit blijkt dat de bedrijfstak van de Unie schade heeft geleden, dat de invoer uit China plaatsvond met dumping en dat er een oorzakelijk verband bestond tussen de dumping en de schade. De Commissie achtte dit bewijsmateriaal voldoende voor de opening van het onderzoek en wees de argumenten van de andere belanghebbenden op dit punt af.

(27)

In het bericht van inleiding deelde de Commissie mee dat zij mogelijk een steekproef van de belanghebbenden zou samenstellen in overeenstemming met artikel 17 van de basisverordening.

(28)

In het bericht van inleiding kondigde de Commissie aan dat zij een voorlopige steekproef van producenten in de Unie had samengesteld. De Commissie selecteerde de steekproef op basis van representativiteit wat de productie en verkoophoeveelheid van het onderzochte product in het onderzoektijdvak en de geografische locatie betreft. Deze steekproef bestond uit drie producenten in de Unie. De in de steekproef opgenomen producenten in de Unie vertegenwoordigden 80 % van de geschatte totale productie in de Unie en meer dan 70 % van de geschatte verkoop van het soortgelijke product in de Unie. De Commissie heeft de belanghebbenden uitgenodigd om opmerkingen over de voorlopige steekproef in te dienen.

(29)

Aangezien er geen opmerkingen werden ontvangen over de voorlopige steekproef, bevestigde de Commissie deze tevens als de definitieve steekproef. De steekproef is representatief voor de bedrijfstak van de Unie.

(30)

Om te kunnen beslissen of een steekproef noodzakelijk was en, zo ja, deze te kunnen samenstellen, heeft de Commissie niet-verbonden importeurs verzocht de in het bericht van inleiding gevraagde informatie te verstrekken.

(31)

Eén niet-verbonden importeur heeft de gevraagde informatie geleverd en heeft ermee ingestemd om in de steekproef te worden opgenomen. Gezien het geringe aantal reacties heeft de Commissie besloten dat een steekproef niet noodzakelijk was.

(32)

Om vast te stellen of een steekproef noodzakelijk is en, zo ja, om deze samen te stellen, heeft de Commissie alle producenten-exporteurs in China verzocht de in het bericht van inleiding vermelde informatie te verstrekken. Daarnaast heeft de Commissie de Vertegenwoordiging van de VRC verzocht mogelijke andere producenten-exporteurs die geïnteresseerd zouden kunnen zijn in medewerking aan het onderzoek, op te sporen en/of contact met hen op te nemen.

(33)

Elf producenten-exporteurs in China hebben de gevraagde informatie verstrekt en ermee ingestemd om in de steekproef te worden opgenomen. Overeenkomstig artikel 17, lid 1, van de basisverordening heeft de Commissie een steekproef van drie producenten-exporteurs samengesteld op basis van de grootste representatieve uitvoerhoeveelheid naar de Unie die binnen de beschikbare tijd redelijkerwijs kon worden onderzocht.

(34)

Overeenkomstig artikel 17, lid 2, van de basisverordening zijn alle bekende betrokken producenten-exporteurs en de Chinese autoriteiten over de samenstelling van de steekproef geraadpleegd. Er werden geen opmerkingen ontvangen.

(35)

De Commissie heeft de overheid van de Volksrepubliek China (“de Chinese overheid”) een vragenlijst toegezonden over het bestaan van verstoringen van betekenis in China in de zin van artikel 2, lid 6 bis, punt b), van de basisverordening.

(36)

Bovendien heeft de klager in de klacht voldoende bewijsmateriaal verstrekt voor verstoringen van de grondstoffenmarkt in China wat het betrokken product betreft. Daarom heeft het onderzoek, zoals aangekondigd in het bericht van inleiding, betrekking op deze verstoringen van de grondstoffenmarkt om te bepalen of artikel 7, leden 2 bis en 2 ter, van de basisverordening moeten worden toegepast. Daarom heeft de Commissie de Chinese overheid in dit verband aanvullende vragenlijsten gestuurd.

(37)

Vragenlijsten voor producenten-exporteurs, producenten in de Unie, niet-verbonden importeurs en gebruikers zijn op de dag van de inleiding online (5) ter beschikking gesteld.

(38)

De Commissie heeft antwoorden op de vragenlijst ontvangen van de drie in de steekproef opgenomen producenten in de Unie, de drie in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs, één niet-verbonden importeur en twee gebruikers. Bovendien heeft zij een vragenlijst betreffende macro-economische gegevens ontvangen van de klager.

(39)

De Commissie heeft alle gegevens die zij voor de voorlopige vaststelling van dumping, de schade als gevolg daarvan en het belang van de Unie nodig achtte, verzameld en gecontroleerd. Krachtens artikel 16 van de basisverordening zijn controlebezoeken verricht bij de volgende ondernemingen:

(40)

Het onderzoek naar de dumping en de schade had betrekking op de periode van 1 april 2023 tot en met 30 maart 2024 (“het onderzoektijdvak”). Het onderzoek naar ontwikkelingen die relevant zijn voor de schadebeoordeling had betrekking op de periode van 1 januari 2020 tot het einde van het onderzoektijdvak (“de beoordelingsperiode”).

(41)

Het onderzochte product heeft betrekking op tot blik gewalste platte producten van ijzer of niet-gelegeerd staal, vertind, al dan niet bekleed met kunststof en/of gelakt (“producten van vertind blik”), momenteel ingedeeld onder de GN-codes 7210 11 00 , 7210 12 , ex 7210 70 , 7210 90 40 , ex 7210 90 80 , 7212 10 en ex 7212 40 (Taric-codes 7210 70 10 15, 7210 70 80 20, 7210 70 80 92, 7210 90 80 20, 7212 40 20 10, 7212 40 80 12, 7212 40 80 30, 7212 40 80 80, en 7212 40 80 85) (“het onderzochte product”).

(42)

Producten van vertind blik zijn een verpakkingsmateriaal, dat vooral wordt gebruikt bij de vervaardiging van tinnen blikken. Zij maken deel uit van de staalsector, aangezien zij voornamelijk worden geproduceerd van koudgewalst staal op rollen (“steel coils”) dat vervolgens elektrolytisch wordt geplateerd met tin.

(43)

Bij het betrokken product gaat het om het onderzochte product van oorsprong uit de VRC (“het betrokken product”).

(44)

Uit het onderzoek is gebleken dat de volgende producten dezelfde fysische, chemische en technische basiseigenschappen hebben en voor dezelfde basisdoeleinden worden gebruikt:

(45)

De Commissie heeft in dit stadium geconcludeerd dat die producten derhalve soortgelijke producten zijn in de zin van artikel 1, lid 4, van de basisverordening.

(46)

Eén producent-exporteur, Baosteel Group, en de CISA verzochten beiden om een productuitsluiting voor producten van vertind blik met dubbele reductie (“DRT”). Beide ondernemingen voerden aan dat DRT vergeleken met andere producten van vertind blik een specifiek productieproces en specifieke fysische eigenschappen heeft doordat het dunner, platter en eenvoudiger te verwerken is, terwijl het daarnaast ook een hogere vloeigrens heeft. Verder heeft DRT zijn eigen productiestandaarden (DIN EN 10203, DIN EN 10202 en JIS G3303), en Baosteel Group voerde aan dat dergelijke producten van vertind blik in de Unie schaars zijn.

(47)

De CISA verzocht daarnaast om getrokken en gesmede producten van vertind blik (“drawn and ironed tinplated products”, ook aangeduid als “DIT”) ook van de productomschrijving uit te sluiten. Zij voerden aan dat de productie van DIT gepaard gaat met het smeden van het product dat reeds tot een cilinder is getrokken, een proces waarbij de wanddikte wordt verkleind terwijl de diameter van de cilinder behouden blijft. Dit maakt de blikken licht en sterk genoeg om interne druk te weerstaan, waardoor zij bij uitstek geschikt zijn voor hun hoofdtoepassing — gebruik als blikjes voor koolzuurhoudende dranken. De CISA voerde aan dat DIT en andere producten van vertind blik derhalve niet substitueerbaar zijn en benadrukte dat DIT ook zijn eigen productiestandaard heeft (DIN EN 10202). Verder voerde de CISA aan dat de vraag naar DIT in de EU vaak groter is dan het aanbod en wees de CISA erop dat het Amerikaanse ministerie van Handel (“US DOC”) met deze uitzondering in het kader van de maatregelen op grond van afdeling 232 voor staal en aluminium (Section 232 van de US Trade Expansion Act van 1962) heeft ingestemd.

(48)

De klager betwistte deze argumenten, en deze werden niet ondersteund door gebruikers. De klager voerde aan dat DRT op dezelfde productielijn en met dezelfde apparatuur werd geproduceerd, met als enige specifieke kenmerk dat de walssnelheden in het laatste stadium van het proces hoger zijn. Verder omvatten de standaarden DIN EN 10203, DIN EN 10202 en JIS G3303 niet alleen DRT, maar ook producten van vertind blik met enkele reductie, terwijl de catalogi van “producenten” in de Unie laten zien dat DRT en producten van vertind blik met enkele reductie vaak dezelfde gebruiksfuncties vervullen. Voorts voerde de klager aan dat het feit dat bepaalde importeurs in de Verenigde Staten van het Amerikaanse Bureau of Industry and Security een tijdelijke vergunning hebben gekregen om DIT in te voeren omdat er geen productie van dit type producten van vertind blik in de VS is, geen invloed heeft op dit onderzoek.

(49)

Baosteel Group en de CISA hebben op dit punt geen bewijsmateriaal verstrekt en de Commissie kon derhalve niet concluderen dat DRT bijzondere fysische, chemische of technische eigenschappen heeft die zijn uitsluiting van de productomschrijving zouden rechtvaardigen. Tegelijkertijd valt het duidelijk onder de productdefinitie van punt 2 van het bericht van inleiding. Producten van vertind blik met dubbele reductie behoren derhalve tot het betrokken product en vallen dus binnen het toepassingsgebied van het onderzoek. In de paragrafen 28, 30 en 32 van de klacht wordt specifiek aandacht besteed aan producten van vertind blik met dubbele reductie in het productieproces, terwijl in de vragenlijsten bij de structuur van productcontrolenummers (“PCN’s”) een categorie voor dikte is opgenomen (“tot 0,179 mm”) die betrekking heeft op de producten van vertind blik met dubbele reductie (6). De Commissie heeft derhalve besloten om dit verzoek voorlopig af te wijzen.

(50)

Wat DIT betreft heeft net als voor DRT de productiestandaard DIN EN 10202 (die zij met elkaar gemeen hebben) niet alleen betrekking op dit ene specifieke soort product. Uit de catalogi van de producenten blijkt bovendien dat zij DIT-blikken verkopen aan de verpakkingsindustrie voor levensmiddelen en dranken, dus dezelfde gebruikers als van andere soorten producten van vertind blik. Zelfs indien de productie van DIT een specifieke stap in het proces omvat, betekent dat nog niet dat het hoe dan ook niet onder de productdefinitie van punt 2 van het bericht van inleiding zou vallen. Ten slotte, wat betreft het feit dat de VS dit product hebben uitgesloten van het toepassingsgebied van de maatregelen op grond van afdeling 232, moet worden opgemerkt dat dit besluit werd genomen binnen een rechtskader dat volledig anders is dan dat van het onderhavige onderzoek. Het besluit werd genomen omdat er in de Verenigde Staten van Amerika onvoldoende DIT van bevredigende kwaliteit werd geproduceerd, hetgeen voor de Unie niet aantoonbaar het geval was. De Commissie heeft dit argument derhalve voorlopig afgewezen.

(51)

Aangezien er bij de opening van het onderzoek voldoende bewijsmateriaal beschikbaar was dat wees op het bestaan van verstoringen van betekenis in de zin van artikel 2, lid 6 bis, punt b), van de basisverordening met betrekking tot China, achtte de Commissie het passend om met betrekking tot de producenten-exporteurs uit dit land het onderzoek te openen uit hoofde van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening.

(52)

Om de voor de eventuele toepassing van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening benodigde gegevens te verzamelen, heeft de Commissie bijgevolg in het bericht van inleiding alle producenten-exporteurs in de VRC verzocht informatie over de voor de vervaardiging van producten van vertind blik gebruikte inputs te verstrekken. Elf producenten-exporteurs hebben de desbetreffende informatie verstrekt.

(53)

Om de informatie te verkrijgen die zij voor haar onderzoek met betrekking tot de vermeende verstoringen van betekenis nodig achtte, heeft de Commissie de Chinese overheid een vragenlijst toegezonden. Bovendien heeft de Commissie in het bericht van inleiding alle belanghebbenden uitgenodigd om binnen 37 dagen na de datum van bekendmaking van dat bericht in het Publicatieblad van de Europese Unie hun standpunt kenbaar te maken, informatie in te dienen en ondersteunend bewijsmateriaal te verstrekken ten aanzien van de toepassing van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening.

(54)

Van de Chinese overheid is geen antwoord ontvangen. Vervolgens heeft de Commissie de Chinese overheid ervan in kennis gesteld dat zij overeenkomstig artikel 18 van de basisverordening de beschikbare gegevens zou gebruiken om het bestaan van verstoringen van betekenis in China vast te stellen.

(55)

In het bericht van inleiding heeft de Commissie ook vermeld dat zij, gezien het beschikbare bewijsmateriaal, op grond van artikel 2, lid 6 bis, punt a), van de basisverordening mogelijk een passend representatief land moest kiezen teneinde de normale waarde vast te stellen aan de hand van niet-verstoorde prijzen of benchmarks.

(56)

Op 19 augustus 2024 heeft de Commissie de belanghebbenden door middel van een mededeling (“de eerste mededeling”) op de hoogte gebracht van de relevante bronnen die zij voornemens was te gebruiken om de normale waarde vast te stellen. In die mededeling heeft de Commissie een lijst verstrekt van alle productiefactoren zoals grondstoffen, arbeid en energie die bij de productie van producten van vertind blik een rol spelen. Daarnaast heeft de Commissie, op basis van de criteria voor de keuze van niet-verstoorde prijzen of benchmarks, Argentinië, Brazilië, Maleisië, Thailand en Turkije als mogelijke representatieve landen aangewezen.

(57)

De Commissie heeft over de eerste mededeling opmerkingen ontvangen van de klager, en van de Chinese producenten-exporteurs Baoshan Iron and Steel en WISCO-Nippon Steel (“Baosteel Group”) en Shougang Jingtang United Iron and Steel Co., Ltd. (“Shougang Jingtang” or “Shougang”). Deze opmerkingen zijn behandeld in de tweede mededeling en worden hieronder samengevat.

(58)

Eurofer verzocht de Commissie om Brazilië te gebruiken als representatief land, zoals is uiteengezet in de klacht, en, als dat niet mogelijk was, om Argentinië te gebruiken.

(59)

De Commissie heeft Brazilië in de eerste mededeling afgewezen als representatief land, aangezien de producent van producten van vertind blik in de klacht in 2023 niet winstgevend was, en Eurofer heeft geen alternatief geboden.

(60)

De Commissie heeft in de eerste mededeling Argentinië als geschikt representatief land overwogen en zou het land in de tweede mededeling aan een nadere analyse onderwerpen.

(61)

Eurofer maakte ook opmerkingen over het gebruik van Maleisië, Thailand en Turkije als representatief land, en voerde aan dat Aziatische en andere buurlanden, waaronder Turkije, zwaar worden benadeeld door de invoer van goedkoop staal uit de VRC en dat in zowel Turkije als Maleisië antidumpingonderzoeken lopen naar warmgewalst staal uit China. Eurofer voerde daarnaast aan dat Maleisië vergunningseisen stelt aan de uitvoer van ijzererts en dat de jaarverslagen van Maleisische producenten een ander boekjaar hanteren dan in China het geval is. Wat Thailand betreft, voerde Eurofer aan dat het bbp per inwoner minder dan de helft van dat in China is, dat de markt voor stoomkool in Thailand verstoord is en dat er voor 2023 niet direct financiële gegevens beschikbaar zijn voor Thaise producenten van het onderzochte product. Eurofer voerde met betrekking tot Turkije aan dat de Turkse kolenmarkt verstoord is door de invoer uit Rusland. Ondanks deze opmerkingen zouden deze landen in de tweede mededeling echter niet buiten beschouwing worden gelaten.

(62)

De Baosteel Group kon zich vinden in de afwijzing door de Commissie van Brazilië als representatief land, bevestigde de in de eerste mededeling benoemde problemen voor het gebruik van Argentinië, vanwege het ontbreken van invoer van koudgewalst staal en de onredelijk hoge winst van de aangewezen producent van producten van vertind blik, en van Turkije, vanwege het hoge niveau van de invoer uit Rusland van diverse productiefactoren, en merkte op dat ofwel Maleisië of Thailand geschikt zou kunnen zijn.

(63)

Shougang nam nota van de opmerkingen van de Commissie in de eerste mededeling en merkte op dat Argentinië of Thailand in aanmerking zou kunnen komen als representatief land.

(64)

Op 18 oktober 2024 heeft de Commissie de belanghebbenden door middel van een tweede mededeling (“de tweede mededeling”) in kennis gesteld van de relevante bronnen die zij voornemens was te gebruiken om de normale waarde vast te stellen, met Maleisië als het representatieve land.

(65)

Ook informeerde zij de belanghebbenden dat zij de verkoopkosten, algemene kosten en administratiekosten (“VAA-kosten”) en de winst zou vaststellen op basis van de beschikbare informatie over de onderneming Perusahaan Sadur Timah Malaysia (Perstima) Berhad, een producent in het representatieve land.

(66)

Er werden opmerkingen ontvangen van de “Baosteel Group” en Shougang Jingtang United Iron and Steel.

(67)

Baosteel Group maakte specifieke opmerkingen over het gebruik van specifieke benchmarks voor grondstoffen, die hieronder zullen worden behandeld. Tevens maakte Baosteel Group opmerkingen over de berekening van de VAA-kosten van de voor deze gegevensbron geselecteerde onderneming.

(68)

Shougang Jingtang maakte tevens opmerkingen over het gebruik van specifieke benchmarks, die eveneens hieronder zullen worden behandeld.

(69)

Artikel 2, lid 1, van de basisverordening bepaalt het volgende: “De normale waarde is normaal gebaseerd op de prijzen die door onafhankelijke afnemers in het land van uitvoer in het kader van normale handelstransacties worden betaald of dienen te worden betaald”.

(70)

Artikel 2, lid 6 bis, punt a), van de basisverordening bepaalt evenwel: “Wanneer […] wordt vastgesteld dat het wegens het bestaan van verstoringen van betekenis in de zin van punt b) in het land van uitvoer niet passend is gebruik te maken van de binnenlandse prijzen en kosten in dat land, wordt de normale waarde uitsluitend berekend aan de hand van productie- en verkoopkosten waarin niet-verstoorde prijzen of benchmarks tot uitdrukking komen”, en deze normale waarde “omvat een niet-verstoord en redelijk bedrag voor administratiekosten, verkoopkosten en algemene kosten en voor winst” (voor “administratiekosten, verkoopkosten en algemene kosten” wordt hierna de afkorting “VAA-kosten” gebruikt).

(71)

Zoals hieronder nader wordt toegelicht, heeft de Commissie in dit onderzoek geconcludeerd dat het op basis van het beschikbare bewijsmateriaal juist was artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening toe te passen.

(72)

In recente onderzoeken betreffende de staalsector in China (7) heeft de Commissie vastgesteld dat er sprake was van verstoringen van betekenis in de zin van artikel 2, lid 6 bis, punt b), van de basisverordening.

(73)

In die onderzoeken heeft de Commissie vastgesteld dat er sprake is van aanzienlijk overheidsingrijpen in China, wat leidt tot een verstoring van de effectieve toewijzing van middelen overeenkomstig de marktbeginselen (8).

(74)

De Commissie heeft met name geconcludeerd dat er in de sector staal — de belangrijkste grondstof voor de vervaardiging van het onderzochte product — niet alleen sprake blijft van een aanzienlijke mate van eigendom van de Chinese overheid in de zin van artikel 2, lid 6 bis, punt b), eerste streepje, van de basisverordening (9), maar dat de Chinese overheid ook in de gelegenheid is zich te mengen in prijzen en kosten via overheidsaanwezigheid in bedrijven in de zin van artikel 2, lid 6 bis, punt b), tweede streepje, van de basisverordening (10).

(75)

De Commissie heeft verder vastgesteld dat de aanwezigheid van de staat op de financiële markten en het ingrijpen door de staat op die markten, alsmede bij de verstrekking van grondstoffen en inputs, een aanvullend verstorend effect hebben op de markt. In feite leidt het planningssysteem van China er over de gehele linie toe dat er middelen worden geconcentreerd in sectoren die door de Chinese overheid als strategisch of anderszins politiek belangrijk zijn bestempeld, in plaats van dat de allocatie overeenkomstig de marktwerking plaatsvindt (11).

(76)

De Commissie heeft geconcludeerd dat de Chinese faillissements- en eigendomswetgeving niet naar behoren functioneert in de zin van artikel 2, lid 6 bis, punt b), vierde streepje, van de basisverordening, en dus verstoringen veroorzaakt wanneer in China insolvente ondernemingen op de been worden gehouden en grondgebruiksrechten worden toegewezen (12).

(77)

De Commissie heeft vastgesteld dat in de staalsector sprake was van verstoringen van loonkosten in de zin van artikel 2, lid 6 bis, punt b), vijfde streepje, van de basisverordening (13), alsmede van verstoringen op de financiële markten in de zin van artikel 2, lid 6 bis, punt b), zesde streepje, van de basisverordening, met name wat de toegang tot kapitaal voor ondernemingen in China betreft (14).

(78)

Net als in eerdere onderzoeken betreffende de ijzer- en staalsector in de VRC heeft de Commissie in het onderhavige onderzoek onderzocht of het wegens het bestaan van verstoringen van betekenis in de zin van artikel 2, lid 6 bis, punt b), van de basisverordening al dan niet passend was gebruik te maken van de binnenlandse prijzen en kosten in China.

(79)

Daartoe heeft de Commissie gebruikgemaakt van het beschikbare bewijsmateriaal in het dossier, met inbegrip van het bewijsmateriaal in de klacht en in het werkdocument van de diensten van de Commissie over verstoringen van betekenis in de economie van de VRC met het oog op handelsbeschermingsonderzoeken (15) (“het rapport”), dat is gebaseerd op openbaar beschikbare bronnen. Bij deze analyse is niet alleen gekeken naar het aanzienlijke overheidsingrijpen in de economie van China in het algemeen, maar ook naar de specifieke marktsituatie in de sector die het onderzochte product omvat.

(80)

De Commissie heeft dit bewijsmateriaal verder aangevuld met haar eigen onderzoek naar de verschillende criteria die relevant zijn om het bestaan van verstoringen van betekenis in China te bevestigen, zoals die ook in het kader van haar eerdere onderzoeken in dit verband zijn vastgesteld.

(81)

In de klacht, die verwijst naar het werkdocument van de diensten van de Commissie over verstoringen van betekenis in de economie van de VRC met het oog op handelsbeschermingsonderzoeken (16), dat op 20 december 2017 voor het eerst werd gepubliceerd, en naar het geactualiseerde rapport, werd gesteld dat het Chinese economische model gebaseerd is op bepaalde fundamentele axioma’s, waaronder het concept van de “socialistische markteconomie”, de vooraanstaande rol van de Chinese Communistische Partij (“CCP”) of het complexe industriële planningssysteem, die voorzien in grootschalig overheidsingrijpen en dit aanmoedigen.

(82)

Dergelijk aanzienlijk overheidsingrijpen staat haaks op de vrije marktwerking en leidt tot een verstoring van de doeltreffende toewijzing van middelen volgens de marktbeginselen. Aangezien de Chinese markten voor staalproducten onderhevig zijn aan zware verstoringen die terug te voeren zijn op de grondslagen van het Chinese economische model, werd in de klacht geconcludeerd dat de normale waarde moet worden vastgesteld aan de hand van de niet-verstoorde productiekosten in een representatief land.

(83)

In de klacht worden voorbeelden van elementen genoemd die duiden op het bestaan van verstoringen als bedoeld in het eerste tot en met zesde streepje van artikel 2, lid 6 bis, punt b), van de basisverordening. Afgezien van verwijzingen naar de relevante delen van het rapport werd er in de klacht op gewezen dat:

(84)

De sector van het onderzochte product — de ijzer- en staalsector — is nog steeds in sterke mate in handen van de Chinese overheid in de zin van artikel 2, lid 6 bis, punt b), eerste streepje, van de basisverordening. Zowel overheids- als particuliere ondernemingen in de sector zijn onderworpen aan beleidstoezicht en -advies. Voorbeelden hiervan zijn de Ansteel Group (17) en de Baowu Steel Group (18), twee staatsondernemingen die onder het centrale gezag van de SASAC staan; de Baotou Steel Group, een staatsonderneming die in handen is van de Mongoolse overheid (19); evenals de Shougang Group (20), een staatsonderneming die 100 % in eigendom is van de Beijing State-Owned Asset Management Ltd (21).

(85)

Hoewel er mogelijk geen specifiekere informatie beschikbaar is voor het onderzochte product, betreft het een subsector van de ijzer- en staalsector en worden de bevindingen met betrekking tot de ijzer- en staalsector derhalve geacht ook indicatief te zijn voor het onderzochte product.

(86)

De meest recente Chinese beleidsdocumenten met betrekking tot de ijzer- en staalsector bevestigen dat de Chinese overheid belang blijft hechten aan de sector en voornemens is in de sector in te grijpen om die vorm te geven in overeenstemming met het overheidsbeleid. Dit wordt geïllustreerd aan de hand van het richtsnoeradvies van het ministerie van Industrie en Informatietechnologie over de bevordering van een hoogwaardige ontwikkeling van de staalindustrie, waarin wordt opgeroepen tot een verdere consolidatie van de industriële basis en tot aanzienlijke verbeteringen bij de modernisering van de industriële keten (22).

(87)

In het bijzonder verplicht dit richtsnoeradvies de Chinese overheid ertoe om “[f]usies en reorganisaties van ondernemingen te bevorderen, toonaangevende ondernemingen aan te moedigen om fusies en reorganisaties tot stand te brengen en een aantal supergrote groepen van staalondernemingen van wereldklasse op te bouwen, alsook — op basis van de dominante ondernemingen in de industrie — één of twee gespecialiseerde toonaangevende ondernemingen op het gebied van roestvrij staal en speciaal staal te promoten [...]”.

(88)

Een ander voorbeeld van het voornemen van de Chinese overheid om in te grijpen in de sector, is te vinden in het 14e vijfjarenplan voor de ontwikkeling van de grondstoffenindustrie (“14e vijfjarenplan”), op grond waarvan de sector zal vasthouden aan de combinatie van marktleiderschap en stimulering door de overheid alsook een groep leidende, ecologisch toonaangevende ondernemingen met een groot concurrentievermogen zal promoten (23), en ook in het werkplan 2023 voor de stabiele groei van de staalindustrie (24), waarin de volgende doelstellingen zijn opgenomen: In 2023 moeten de investeringen in vaste activa in de gehele industrie een gestage groei handhaven, de economische voordelen aanzienlijk verbeterd zijn, de O&O-investeringen van de industrie uiteindelijk 1,5 % bedragen, en moet de groei van de toegevoegde waarde van de industrie ongeveer 3,5 % bedragen. In 2024 moeten het klimaat voor de ontwikkeling van de industrie en de indeling van de industrie verder worden geoptimaliseerd, moet de overgang naar hoogwaardige, intelligente en groene producten worden voortgezet en de groei van de toegevoegde waarde van de industrie meer dan 4 % bedragen.

(89)

Het werkplan voorziet ook in een door de overheid opgelegde bedrijfsconsolidatie van de staalsector: “[t]oonaangevende ondernemingen aanmoedigen om fusies en overnames tot stand te brengen, supergrote groepen van ijzer- en staalondernemingen van wereldklasse op te bouwen en de optimale indeling van de nationale ijzer- en staalproductiecapaciteit te bevorderen. Gespecialiseerde ondernemingen in een leidende positie in met name staalmarktsegmenten ondersteunen om hulpbronnen verder te integreren en een ecosysteem van de staalindustrie tot stand te brengen. IJzer- en staalondernemingen aanmoedigen om regio-overschrijdende fusies en reorganisaties uit te voeren. Overwegen om meer beleidssteun voor capaciteitsvervanging te verlenen aan ijzer- en staalondernemingen die ingrijpende fusies en reorganisaties hebben ondergaan.”

(90)

Op provincieniveau kunnen vergelijkbare voorbeelden worden waargenomen van het voornemen van de Chinese autoriteiten om de ontwikkeling van de sector te controleren en aan te sturen, zoals in de provincie Hebei, waar de provinciale overheid in 2020 het driejarige actieplan voor clusterontwikkeling in de keten van de staalindustrie bekendmaakte. Dit plan roep de overheid op de groepsontwikkeling onder organisaties gestaag uit te voeren, de hervorming van de gemengde eigendomsstructuur van staatsondernemingen te versnellen, de nadruk te leggen op de bevordering van regio-overschrijdende fusies en reorganisaties van particuliere ijzer- en staalondernemingen en te streven naar één of twee grote groepen van wereldklasse en drie tot vijf grote groepen met binnenlandse invloed ter ondersteuning alsook de kanalen voor recycling en verspreiding van staalschroot verder uit te breiden en de controle en classificatie van staalschroot te versterken (25).

(91)

Het plan van Hebei voor de staalsector vermeldt voorts: “Vasthouden aan structurele aanpassing en benadrukken van productdiversificatie. Onafgebroken bevorderen van de structurele aanpassing en optimalisering van de indeling van de ijzer- en staalsector, bevorderen van de consolidatie, reorganisatie, transformatie en modernisering van ondernemingen, en bevorderen van de ontwikkeling van de ijzer- en staalsector naar grootschalige ondernemingen, modernisering van technische apparatuur, diversificatie van productieprocessen en diversificatie van downstreamproducten.”

(92)

Het uitvoeringsplan voor de transformatie en modernisering van de staalindustrie van Henan tijdens het 14e vijfjarenplan voorziet in de “bouw van kenmerkende staalproductiebases, de bouw van zes kenmerkende staalproductiebases in onder meer Anyang, Jiyuan, Pingdingshan, Xinyang, Shangqiu, Zhouou, en de verbetering van de schaal, intensivering en specialisatie van de industrie. Zo zal de productiecapaciteit van ruwijzer in Anyang tegen 2025 onder de 14 miljoen ton worden gehouden en de productiecapaciteit van ruwstaal onder de 15 miljoen ton.” (26)

(93)

Verdere industriële beleidsdoelstellingen kunnen ook worden aangetroffen in de planningsdocumenten van andere provincies, zoals Jiangsu (27), Shandong (28), Shanxi (29), Liaoning Dalian (30) en Zhejiang (31).

(94)

Een ander voorbeeld van een doeltreffende sturing via de plannen door de Chinese overheid is het bericht van het partijcomité van Ansteel Group Co., Ltd. over het zorgvuldig bestuderen, bekendmaken en uitvoering geven aan de geest van het 20e Nationale Congres van de partij (32). In het bericht wordt gesteld dat de Ansteel Group de richtplannen zorgvuldig zal uitvoeren en deze beter zal introduceren bij de partijleden, het kader en de werknemers van de gehele groep.

(95)

Wat betreft de mogelijkheid van de Chinese overheid tot inmenging in de prijzen en kosten in de zin van artikel 2, lid 6 bis, punt b), tweede streepje, van de basisverordening via overheidsaanwezigheid in bedrijven, geldt dat aangezien het onderzochte product een subsector van de staalsector betreft, de beschikbare informatie met betrekking tot staalproducenten ook voor het onderzochte product relevant is.

(96)

Zo vervullen de voorzitter van de raad van bestuur en de algemeen manager van Baoshan Iron and Steel Ltd., een producent van producten van vertind blik waarvan de Baowu Steel Group de meerderheidsaandeelhouder is, tevens de functie van respectievelijk secretaris en adjunct-secretaris van het partijcomité van de onderneming (33).

(97)

Evenzo bekleedt de voorzitter van de raad van bestuur van Wuhan Iron and Steel Group, die eveneens onder zeggenschap staat van de Baowu Steel Group, ook de functie van secretaris van het partijcomité (34).

(98)

Bovendien organiseerde Wuhan Iron and Steel Group in 2022 de tiende gecentraliseerde studie- en discussiebijeenkomst van de Party Committee Theory Study Group om het gedachtengoed van de Central Economic Work Conference uit te dragen en te bestuderen en om de uitvoering van de besluiten en regelingen van het 20e Nationale Congres van de partij binnen Wuhan Iron and Steel Group te bevorderen in de geest van de Central Economic Work Conference. De bijeenkomst werd voorgezeten door de algemene vertegenwoordiger van het Chinese hoofdkantoor van Baowu Wuhan, de secretaris van het partijcomité en de bestuursvoorzitter van Wuhan Iron and Steel Group, die uiteenzetten hoe in de geest van de Central Economic Work Conference uitvoering moet worden gegeven aan de eisen van het centraal comité van de partij, het partijcomité in de provincie Hubei en het partijcomité van Baowu in China (35).

(99)

De voorzitter van de raad van bestuur van de Baotou Steel Union, die deel uitmaakt van de Baotou Steel Group, fungeert tevens als de partijsecretaris van de onderneming, en de algemeen manager van de onderneming evenals de voorzitter van de vakbond van de onderneming bekleden beiden de functie van adjunct-partijsecretaris (36).

(100)

Ten slotte bekleedt de voorzitter van de raad van bestuur binnen de Shougang Group de functie van secretaris van het partijcomité, terwijl de uitvoerend directeur fungeert als adjunct-secretaris van het partijcomité van de onderneming (37).

(101)

In sommige gevallen blijkt uit de statuten van een onderneming dat de onderneming lid is van de Chinese Communistische Partij. Zo wordt in artikel 134 van de statuten van de producent van producten van vertind blik Baoshan Iron and Steel Ltd. gesteld dat “[h]et partijcomité van de onderneming [zijn taken zal] uitvoeren in overeenstemming met de statuten van de Chinese Communistische Partij en andere regels van de partij: 1) “waarborgen van en toezicht houden op de uitvoering van het partij- en overheidsbeleid binnen de onderneming” (38).

(102)

In artikel 3 van de statuten van de China Foundry Association wordt gesteld dat de vereniging de zakelijke richtsnoeren, het toezicht en het beheer door de desbetreffende entiteiten van de partij, bv. de SASAC en het ministerie van Civiele Zaken, aanvaardt en de noodzakelijke voorwaarden voor deelname van de partij schept (39).

(103)

Een identieke bepaling is te vinden in artikel 3 van de statuten van de China Iron and Steel Association (40), waarvan grote ijzer- en staalproducenten deel uitmaken.

(104)

In de ijzer- en staalsector wordt een beleid gehanteerd dat discrimineert ten gunste van binnenlandse producenten of dat de markt anderszins beïnvloedt in de zin van artikel 2, lid 6 bis, punt b), derde streepje, van de basisverordening. Dit beleid is doorgaans van toepassing op het onderzochte product, aangezien het een van de subsectoren ervan betreft.

(105)

De Chinese overheid beschouwt de ijzer- en staalindustrie nog steeds als een sleutelindustrie (41). Dit wordt bevestigd in de talrijke plannen, richtlijnen en andere documenten die zijn toegespitst op de sector en die op nationaal, regionaal en gemeentelijk niveau worden uitgegeven. In het kader van het 14e vijfjarenplan heeft de Chinese overheid de ijzer- en staalindustrie aangewezen voor transformatie en modernisering, alsmede voor optimalisering en structurele aanpassing (42).

(106)

De sector wordt in het 14e vijfjarenplan voor de ontwikkeling van de grondstoffenindustrie, dat ook van toepassing is op de ijzer- en staalsector, genoemd als het “fundament van de reële economie” en “een sleutelgebied dat het internationale concurrentievoordeel van China vormgeeft”, en worden een aantal doelstellingen en werkmethoden vastgesteld die de ontwikkeling van de sector in de periode 2021-2025 zouden stimuleren, zoals een technologische upgrade ter verbetering van de structuur van de sector (niet in de laatste plaats door verdere bedrijfsconcentraties) of een digitale transformatie (43).

(107)

Uit het werkplan voor de stabiele groei van de staalindustrie (zie overweging 88) blijkt hoe de aandacht van de Chinese autoriteiten voor de sector past in de bredere context van de sturing die de Chinese overheid aan de Chinese economie geeft: “[s]teun verlenen aan staalondernemingen teneinde de behoeften inzake nieuwe infrastructuur, nieuwe verstedelijking, revitalisering van het platteland en opkomende industrieën op de voet te volgen, aansluiting vinden bij grote technische projecten in het kader van de 14e vijfjarenplan in verschillende regio’s, en alles in het werk stellen om de staalvoorziening te garanderen. Ontwikkelen en verdiepen van upstream- en downstream-samenwerkingsmechanismen tussen de staalsector en belangrijke staalverbruikende sectoren, zoals scheepsbouw, vervoer, bouw, energie, automobielindustrie, huishoudelijke apparaten, landbouwmachines en zware apparatuur, uitvoeren van activiteiten om de productie op de vraag af te stemmen, en actief uitbreiden van de toepassingsgebieden voor staal” (44).

(108)

Met betrekking tot ijzererts — een grondstof die wordt gebruikt voor de productie van het onderzochte product — is de staat volgens het 14e vijfjarenplan voor de ontwikkeling van de grondstoffenindustrie bovendien voornemens binnenlandse minerale hulpbronnen rationeel te ontwikkelen, de exploratie van ijzererts te versterken, een preferentieel belastingbeleid uit te voeren en de invoering van geavanceerde technologie en apparatuur aan te moedigen om de productie van vast afval in de mijnbouw terug te dringen (45), hetgeen zal leiden tot het opzetten van een systeem voor het creëren van output uit ijzerertsreserves en minerale gronden dat een belangrijke maatregel zal worden om de marktprijs van ijzererts te stabiliseren en de veiligheid van de industriële keten te waarborgen (46).

(109)

Op lokaal niveau, zoals in de provincie Hebei, voorzien de autoriteiten in het volgende voor de ijzer- en staalsector: “een subsidie in de vorm van kortingen voor investeringen in nieuwe projecten; financiële instellingen onderzoeken en begeleiden om leningen tegen lage rente te verstrekken aan ijzer- en staalondernemingen om over te stappen op nieuwe industrieën, terwijl de overheid tegelijkertijd kortingsubsidies zal verstrekken.” (47)

(110)

Samengevat heeft de Chinese overheid maatregelen getroffen om marktdeelnemers ertoe te bewegen zich aan de doelstellingen van het overheidsbeleid te houden, namelijk om aangemoedigde bedrijfstakken te ondersteunen, waaronder de productie van staal als de belangrijkste grondstof voor de vervaardiging van het onderzochte product. Dergelijke maatregelen belemmeren de vrije marktwerking.

(111)

Uit dit onderzoek is niet gebleken dat de discriminerende toepassing of ontoereikende handhaving van faillissements- en eigendomswetten overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, punt b), vierde streepje, van de basisverordening in de ijzer- en staalsector geen gevolgen zou hebben voor de fabrikanten van het onderzochte product.

(112)

Het onderzochte product wordt ook beïnvloed door de verstoringen van loonkosten in de zin van artikel 2, lid 6 bis, punt b), vijfde streepje, van de basisverordening. Die verstoringen zijn zowel direct (bij het vervaardigen van het onderzochte product of de belangrijkste inputs) als indirect (bij het krijgen van toegang tot inputs van ondernemingen die in China aan hetzelfde arbeidsrechtstelsel onderworpen zijn) van invloed op de sector (48).

(113)

In het onderhavige onderzoek werd geen bewijsmateriaal overgelegd waaruit blijkt dat de sector van het onderzochte product niet wordt beïnvloed door overheidsingrijpen in het financiële stelsel in de zin van artikel 2, lid 6 bis, punt b), zesde streepje, van de basisverordening.

(114)

Het werkplan voor de stabiele groei is ook een zeer goed voorbeeld van dit type overheidsingrijpen: Financiële instellingen aanmoedigen om actief financiële diensten te verlenen aan staalondernemingen die fusies en reorganisaties, aanpassingen van de indeling, transformaties en moderniseringen tot stand brengen in overeenstemming met de beginselen van risicobeheersing en duurzaamheid van bedrijven. Het aanzienlijke overheidsingrijpen in het financiële stelsel leidt er derhalve toe dat de marktomstandigheden op alle niveaus sterk worden beïnvloed.

(115)

Tot slot herinnert de Commissie eraan dat voor de productie van het onderzochte product een aantal inputs nodig zijn. Wanneer de producenten van het onderzochte product deze inputs aankopen of daarvoor een contract sluiten, zijn de prijzen die zij betalen (en die als hun kosten worden geregistreerd), duidelijk blootgesteld aan dezelfde systemische verstoringen als hierboven genoemd. Zo zetten leveranciers van inputs bijvoorbeeld arbeidskrachten in die aan de verstoringen onderhevig zijn. Zij kunnen geld lenen dat onderhevig is aan de verstoringen in de financiële sector/bij de kapitaaltoewijzing. Daarnaast zijn zij onderworpen aan het planningssysteem dat van toepassing is op alle overheidsniveaus en sectoren.

(116)

Dientengevolge zijn niet alleen de binnenlandse verkoopprijzen van het onderzochte product ongeschikt om te worden gebruikt in de zin van artikel 2, lid 6 bis, punt a), van de basisverordening, maar geldt dat ook voor alle kosten voor basisproducten (waaronder grondstoffen, energie, grond, financiering, arbeid enz.), omdat de prijsvorming ervan wordt beïnvloed door aanzienlijk overheidsingrijpen, zoals beschreven in de delen I en II van het rapport. Het overheidsingrijpen dat met betrekking tot de toewijzing van kapitaal, grond, arbeid, energie en grondstoffen is beschreven, vindt namelijk plaats in heel China. Dit betekent bijvoorbeeld dat een basisproduct dat in de VRC is geproduceerd door de combinatie van een reeks productiefactoren, aan verstoringen van betekenis onderhevig is. Hetzelfde geldt voor het basisproduct van het basisproduct enz.

(117)

Samengevat is uit het beschikbare bewijsmateriaal gebleken dat de prijzen en kosten van het onderzochte product, waaronder de kosten van grondstoffen, energie en arbeid, niet door vrije marktwerking tot stand zijn gekomen omdat zij worden beïnvloed door aanzienlijk overheidsingrijpen in de zin van artikel 2, lid 6 bis, punt b), van de basisverordening, zoals blijkt uit de daadwerkelijke of mogelijke gevolgen van een of meer van de daarin genoemde relevante factoren. Op grond daarvan is de Commissie tot de conclusie gekomen dat het in dit geval niet passend is om voor de vaststelling van de normale waarde gebruik te maken van de binnenlandse prijzen en kosten.

(118)

De Chinese overheid heeft geen opmerkingen gemaakt of bewijsmateriaal verstrekt ter ondersteuning of weerlegging van het bestaande bewijsmateriaal in het dossier, waaronder het rapport en het door de klager verstrekte aanvullende bewijsmateriaal, over de aanwezigheid van verstoringen van betekenis en/of de geschiktheid van de toepassing van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening in het onderhavige geval.

(119)

Tijdens het onderzoek werden opmerkingen ontvangen van de CISA en Baoshan Iron and Steel Ltd.

(120)

Ten eerste betoogde de CISA dat het rapport niet aan de normen van objectief en onpartijdig bewijsmateriaal en bewijsmateriaal met voldoende bewijskracht voldoet. De CISA voerde aan dat het rapport is opgesteld met een oogmerk, namelijk het voor bedrijfstakken van de Unie eenvoudiger maken om een klacht met betrekking tot handelsmaatregelen in te dienen, waardoor de kans op een onpartijdige en objectieve analyse van de Chinese economie nihil is.

(121)

De CISA voerde ook aan dat de bewijskracht van het rapport twijfelachtig is, aangezien het feitelijke omstandigheden, elementen en conclusies die strijdig zouden zijn met het oogmerk waarmee het ten dele is opgesteld, of dit oogmerk zouden ondermijnen, opzettelijk weglaat.

(122)

Verder voerde de CISA aan dat de Commissie zich niet kan baseren op eerdere gevallen om in het onderhavige onderzoek positief bewijs voor dumpingpraktijken te vinden, hetgeen de klager wel had gedaan om het bestaan van verstoringen van betekenis aan te tonen. De bewijslast bij antidumpingonderzoeken vereist dat een onderzoekende autoriteit het bestaan van dumpingpraktijken met positief bewijs vaststelt.

(123)

Met betrekking tot de bewering van de CISA dat het rapport niet objectief of onpartijdig is, merkte de Commissie op dat het rapport een veelomvattend document is dat is gestoeld op uitgebreid objectief bewijsmateriaal, waaronder wet- en regelgeving en andere officiële door de Chinese overheid gepubliceerde beleidsdocumenten, rapporten van derden zoals internationale organisaties, wetenschappelijke studies en artikelen van academici, en andere betrouwbare onafhankelijke bronnen. Het rapport is sinds december 2017 openbaar, zodat alle belanghebbenden ruimschoots de gelegenheid hebben gehad om het rapport en het bewijsmateriaal waarop het is gebaseerd, te weerleggen, aan te vullen of daarover opmerkingen te maken.

(124)

De Commissie heeft het rapport inmiddels herzien en in april 2024 een geactualiseerde versie gepubliceerd, zoals uiteengezet in overweging 81 (49). De CISA heeft het bewijsmateriaal in het rapport niet inhoudelijk weerlegd. Het argument werd derhalve afgewezen.

(125)

Klagers kunnen zich bovendien baseren op bewijsmateriaal en bevindingen van onderzoeken uit het verleden voor zover deze relevant zijn en niet door een rechterlijke instantie onwettig zijn verklaard. Artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening waarborgt dat de procedures neutraal en onpartijdig zijn en dat het recht van verweer van alle partijen gedurende het gehele onderzoek wordt geëerbiedigd.

(126)

De Commissie heeft opgemerkt dat de aan klagers geboden mogelijkheid om beweringen en bewijsmateriaal aan te voeren over mogelijke prijs- en kostenverstoringen in landen waar mogelijk sprake zou zijn van door de staat veroorzaakte verstoringen van betekenis, niet kan worden geïnterpreteerd als een oneerlijke en onrechtvaardige praktijk die het aanvoeren van dergelijke beweringen aanmoedigt.

(127)

Verder bepaalt de Commissie het feitelijke bestaan en de impact van verstoringen van betekenis en het navenante gebruik van de in artikel 2, lid 6 bis, punt a), voorgeschreven methode ten tijde van de voorlopige en/of definitieve mededeling van feiten en overwegingen als gevolg van een onderzoek. Het argument werd derhalve afgewezen.

(128)

Daarnaast voerden de CISA en Baoshan Iron and Steel Ltd aan dat artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening onverenigbaar lijkt met de antidumpingovereenkomst van de WTO (“WTO-ADO”). In artikel 2.2 van de WTO-ADO wordt het begrip verstoringen van betekenis niet erkend en wordt het gebruik van gegevens van een geschikt representatief land of internationale prijzen voor de berekening van de normale waarde niet toegestaan. In het bijzonder mogen volgens artikel 2.2. van de WTO-ADO bij het berekenen van de normale waarde alleen de productiekosten in het land van oorsprong plus een redelijk bedrag voor verkoopkosten, algemene kosten en administratiekosten en voor winst worden gebruikt.

(129)

Baoshan Iron and Steel Ltd. voerden aan dat de verstoringen van betekenis in het land van uitvoer zouden moeten vallen onder de definitie van verkoop die niet “in het kader van normale handelstransacties” plaatsvindt, of onder een “bijzondere marktsituatie”, maar dat het begrip verstoringen van betekenis niet in één van deze categorieën valt.

(130)

Volgens de CISA en Baoshan Iron and Steel Ltd lijkt artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening onverenigbaar met artikel 2.2.1.1 van de WTO-ADO en met de interpretatie ervan door de beroepsinstantie in de zaak EU/Biodiesel uit Argentinië (DS473) (“EU/Biodiesel”), waarin werd vastgesteld dat onderzoekende autoriteiten voor de berekening van door berekening vastgestelde normale waarden de feitelijk door producenten of exporteurs gemaakte productiekosten moeten gebruiken.

(131)

De CISA en Baoshan Iron and Steel Ltd hebben de Commissie verzocht de binnenlandse prijzen en kosten zoals gerapporteerd door de medewerkende Chinese exporteurs te aanvaarden, en daarmee het bestaan van vermeende verstoringen van betekenis te verwerpen.

(132)

De Commissie was van oordeel dat het bepaalde in artikel 2, lid 6 bis, volledig verenigbaar is met de WTO-verplichtingen van de Europese Unie en met de door de CISA en Baoshan Iron and Steel Ltd. aangehaalde rechtspraak. Allereerst betrof het WTO-rapport over de zaak EU/Biodiesel niet de toepassing van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening, maar een specifieke bepaling van artikel 2, lid 5, van de basisverordening. Voorts staat het WTO-recht, zoals uitgelegd door het WTO-panel en de beroepsinstantie in de zaak EU — biodiesel, toe dat gegevens uit een derde land worden gebruikt, naar behoren aangepast indien een dergelijke aanpassing noodzakelijk en onderbouwd is. Het bestaan van verstoringen van betekenis maakt de kosten en prijzen in het land van uitvoer ongeschikt voor de berekening van de normale waarde.

(133)

Hoe dan ook heeft de rechtspraak van de rechterlijke instanties van de Unie reeds bevestigd dat, terwijl artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening voorziet in een “bijzondere regeling tot vaststelling van regels voor de vaststelling van de normale waarde in het geval van uitvoer uit landen waarvan is aangetoond dat zij verstoringen van betekenis hebben op de binnenlandse markt, zoals gedefinieerd in die bepaling”, het WTO-recht “in dergelijke situaties geen specifieke regels voor de berekening van de normale waarde bevat” (50). De argumenten van CISA, Baoshan Iron and Steel Ltd. kunnen derhalve niet worden aanvaard.

(134)

In deze omstandigheden is in artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening voorzien in een berekening van productie- en verkoopkosten op basis van niet-verstoorde prijzen of benchmarks, waaronder die in een geschikt representatief land met een vergelijkbaar ontwikkelingsniveau als het land van uitvoer.

(135)

De Commissie heeft dit door de CISA en Baoshan Iron and Steel Ltd aangevoerde argument derhalve afgewezen.

(136)

Gezien het voorgaande heeft de Commissie de normale waarde uitsluitend berekend aan de hand van productie- en verkoopkosten waarin niet-verstoorde prijzen of benchmarks tot uitdrukking komen, dat wil zeggen in dit geval aan de hand van de overeenkomstige productie- en verkoopkosten in een passend representatief land in overeenstemming met artikel 2, lid 6 bis, punt a), van de basisverordening, zoals beschreven in het volgende punt.

(137)

De keuze van het representatieve land overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening werd gebaseerd op de volgende criteria:

(138)

Zoals toegelicht in de overwegingen 56 tot en met 64, heeft de Commissie bij het dossier twee mededelingen aangaande de bronnen voor de vaststelling van de normale waarde bekendgemaakt:

(139)

In deze mededelingen werden de feiten en het bewijsmateriaal beschreven die aan de relevante criteria ten grondslag liggen en werd ingegaan op de opmerkingen die van de partijen over deze elementen en de relevante bronnen waren ontvangen. In de tweede mededeling inzake de productiefactoren heeft de Commissie de belanghebbenden in kennis gesteld van haar voornemen om Maleisië in het onderhavige geval als een geschikt representatief land aan te merken indien het bestaan van verstoringen van betekenis in de zin van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening zou worden bevestigd.

(140)

In de eerste mededeling inzake de productiefactoren heeft de Commissie Argentinië, Brazilië, Maleisië, Turkije en Thailand aangemerkt als landen die volgens de Wereldbank een vergelijkbaar niveau van economische ontwikkeling hebben als de VRC, d.w.z. dat zij door de Wereldbank op basis van het bruto nationaal inkomen elk als “hogermiddeninkomensland” zijn ingedeeld, en dat bekend is dat het onderzochte product daar wordt geproduceerd.

(141)

In de eerste en tweede mededeling werd het onderzoek van de Commissie naar onmiddellijk beschikbare openbare gegevens in de mogelijke representatieve landen uiteengezet. Deze gegevens hadden betrekking op de onderneming die als bron voor VAA-kosten en winst zou dienen, en op de benodigde gegevens om de benchmarks voor de berekening van de normale waarde vast te stellen.

(142)

In de eerste mededeling werden onmiddellijk beschikbare gegevens van producenten van producten van vertind blik in Argentinië, Brazilië, Maleisië, Turkije en Thailand in kaart gebracht die deze landen geschikt zouden maken als representatief land. Daarbij werd echter vastgesteld dat de producent van producten van vertind blik in Brazilië in 2023 niet winstgevend was en Brazilië kon niet als een geschikt representatief land worden beschouwd.

(143)

De Commissie heeft in de eerste mededeling de invoer van de belangrijkste productiefactoren in de vier mogelijke representatieve landen nader geanalyseerd.

(144)

Uit de analyse is gebleken dat de invoer in Turkije van de belangrijkste productiefactoren (warmgewalst staal, koudgewalst staal, cokes, cokeskool, gaskool, stoomkool en warm gebriketteerd ijzer) werd beïnvloed door aanzienlijke invoer uit de Russische Federatie (“Rusland”). Ten aanzien van al deze productiefactoren werden onder meer door de Unie sancties ingesteld na de grootschalige invasie van Oekraïne, waardoor belangrijke uitvoermarkten niet beschikbaar werden voor de producenten van deze inputs. Dit heeft op zijn beurt de relevante reservecapaciteit in Rusland vergroot en mogelijk gevolgen gehad voor de prijzen van uitvoer naar andere markten in de nabijheid van Rusland, waaronder Turkije, dat open bleef voor de uitvoer in kwestie.

(145)

De overcapaciteit in de Russische staalproductie is uiteengezet in het werkdocument van de diensten van de Commissie in het kader van handelsbeschermingsonderzoeken over aanzienlijke verstoringen in de economie van de Russische Federatie (52). Bovendien is een verdere uitbreiding van de staalcapaciteit in de komende jaren gepland (53).

(146)

De Commissie merkte ook op dat het Ministerie van Handel van de Republiek Turkije in oktober 2024 bij communiqué 2024/33 antidumpingrechten heeft ingesteld op de invoer van warmgewalste platte staalproducten uit China, India, Japan en de Russische Federatie (54). In zijn onderzoek analyseerde het Ministerie van Handel het effect van de invoer uit Rusland op de staalindustrie in Turkije en verklaarde dat deze invoer de prijzen van de binnenlandse productiesector onder druk zette met een percentage tussen 15 % en 20 %. Warmgewalst plat staal is een van de belangrijkste productiefactoren voor het onderzochte product.

(147)

Wat steenkool betreft, heeft Rusland de op een na grootste kolenreserves ter wereld en heeft het de afgelopen tien jaar zijn productie uitgebreid als gevolg van toenemende uitvoer (55). In combinatie met de sancties heeft deze omstandigheid de prijs van de Russische uitvoer verlaagd en is de Turkse invoer van Russische kolen de afgelopen jaren aanzienlijk gestegen (56).

(148)

De Commissie heeft derhalve geconcludeerd dat de prijzen van de belangrijkste productiefactoren verstoord waren in Turkije en dat Turkije niet kon worden beschouwd als een geschikt representatief land.

(149)

In de eerste mededeling werd tevens opgemerkt dat in Argentinië geen invoer plaatsvond van koudgewalst staal, dat voor niet-geïntegreerde producenten een essentiële grondstof is om producten van vertind blik te produceren. In de tweede mededeling werd bijgevolg geconcludeerd dat Argentinië niet als een geschikt representatief land kon worden aangemerkt.

(150)

Uit dezelfde analyse bleek dat Maleisië als geschikt representatief land kon worden gebruikt, aangezien zijn invoer van de belangrijkste productiefactoren, afgezien van stoomkool, niet wezenlijk werd beïnvloed door de invoer uit China of een van de in bijlage I bij Verordening (EU) 2015/755 van het Europees Parlement en de Raad (57) vermelde landen.

(151)

Hoewel Turkije en Argentinië niet als geschikte representatieve landen konden worden beschouwd vanwege de in de overwegingen 144 en 149 uiteengezette kwesties, heeft de Commissie in de tweede mededeling de beschikbare informatie voor de producenten van producten van vertind blik in die landen, samen met Maleisië en Thailand, geactualiseerd en vastgesteld dat de producenten in Argentinië, Maleisië en Turkije winstgevend waren in 2023. De producent in Thailand was in essentie kostendekkend, met een winst van minder dan 0,5 % van de omzet, wat niet werd beschouwd als een redelijke winst.

(152)

In de tweede mededeling werd bijgevolg vermeld dat de Commissie voornemens was Maleisië als geschikt representatief land en Perusahaan Sadur Timah Malaysia (PERSTIMA) Berhad (“Perstima”) overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, punt a), eerste streepje, van de basisverordening te gebruiken om niet-verstoorde prijzen of benchmarks te verkrijgen voor de berekening van de normale waarde.

(153)

De belanghebbenden werd verzocht opmerkingen te maken over deze keuzes.

(154)

Geen van de belanghebbenden heeft een ander representatief land of een andere onderneming als bron van VAA-kosten en winst voorgesteld. Er werden echter wel specifieke opmerkingen over sommige productiefactoren en de berekening van VAA-kosten en winst ontvangen, waarop hieronder in detail wordt ingegaan.

(155)

Aangezien was vastgesteld dat Maleisië op grond van alle voornoemde factoren het enige geschikte representatieve land was, hoefde er conform artikel 2, lid 6 bis, punt a), eerste streepje, laatste zin, van de basisverordening geen beoordeling plaats te vinden van het niveau van sociale en milieubescherming, aangezien die bepaling verlangt dat er sprake is van meer dan een geschikt land.

(156)

Gezien de analyse hierboven voldeed Maleisië aan de criteria van artikel 2, lid 6 bis, punt a), eerste streepje, van de basisverordening om als geschikt representatief land te worden beschouwd.

(157)

In de eerste mededeling heeft de Commissie de productiefactoren vermeld, zoals grondstoffen, energie en arbeid, waarvan de producenten-exporteurs bij de productie van het onderzochte product gebruikmaken, en heeft zij de belanghebbenden verzocht om opmerkingen te maken en openbaar beschikbare informatie voor te stellen over niet-verstoorde waarden voor elk van de in die mededeling genoemde productiefactoren.

(158)

In de tweede mededeling heeft de Commissie verklaard dat zij voor de berekening van de normale waarde overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, punt a), van de basisverordening gebruik zou maken van de database van de GTA om de niet-verstoorde kosten van de meeste productiefactoren, met name de grondstoffen, vast te stellen. Daarnaast heeft de Commissie verklaard dat zij binnenlandse bronnen zou gebruiken om de niet-verstoorde kosten voor arbeid en energie vast te stellen (58).

(159)

In de tweede mededeling heeft de Commissie de belanghebbenden ervan op de hoogte gebracht dat bepaalde productiefactoren die waren gerapporteerd door de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs die volledige informatie hadden verstrekt, een verwaarloosbare invloed hadden op de totale productiekosten. Bijgevolg werden deze items onder “verbruiksartikelen” gegroepeerd.

(160)

De Commissie heeft het percentage van de verbruiksgoederen op de totale grondstofkosten berekend en toegepast op de herberekende grondstofkosten wanneer zij gebruikmaakt van de vastgestelde niet-verstoorde benchmarks in het passende representatieve land.

(161)

Aan de hand van alle door de belanghebbenden verstrekte en tijdens de controlebezoeken verzamelde gegevens zijn voor de vaststelling van de normale waarde overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, punt a), van de basisverordening de volgende productiefactoren en de bronnen daarvan in kaart gebracht:

Tabel 1

Productiefactoren voor producten van vertind blik

(162)

Met het oog op de vaststelling van de niet-verstoorde prijs van grondstoffen en inputs als geleverd aan de fabriekspoort van een producent in een representatief land, heeft de Commissie als basis de gewogen gemiddelde invoerprijs voor het representatieve land gebruikt, zoals vermeld in de GTA op het niveau van de nationale tarieven, waarbij invoerrechten en vervoerskosten werden opgeteld.

(163)

Voor het representatieve land werd een invoerprijs vastgesteld als het gewogen gemiddelde van de eenheidsprijzen van de invoer uit alle derde landen, met uitzondering van China en de in bijlage 1 bij Verordening (EU) 2015/755 van het Europees Parlement en de Raad genoemde landen die geen lid zijn van de WTO (61).

(164)

De Commissie besloot de invoer uit China in het representatieve land uit te sluiten, aangezien zij tot de conclusie is gekomen dat het niet passend is om de binnenlandse prijzen en kosten in China te gebruiken wegens de aanwezigheid van verstoringen van betekenis in de zin van artikel 2, lid 6 bis, punt b), van de basisverordening.

(165)

Aangezien er geen bewijsmateriaal is waaruit blijkt dat dezelfde verstoringen niet gelijkelijk gevolgen hebben voor de voor uitvoer bestemde grondstoffen en inputs, was de Commissie van mening dat die verstoringen gevolgen hebben gehad voor de uitvoerprijzen.

(166)

Na de bekendmaking van de tweede mededeling verzocht Baosteel Group de Commissie om de bron van de volgende benchmarks te wijzigen en geen gegevens uit Maleisië over de invoer te gebruiken:

(167)

De Baosteel Group was van mening dat de prijs per ton van in Maleisië ingevoerde ijzerertspellets te hoog was vergeleken met de prijs van producten van vertind blik per ton in China, en merkte het verschil in prijs tussen de twee subcodes voor ijzerertspellets op, namelijk “hematiet” en “overige”.

(168)

Uit de door de Baosteel Group in haar antwoord op de vragenlijst verstrekte gegevens, die tijdens het controlebezoek betreffende aankoop van ijzerertspellets werden verzameld, bleek dat de indeling van ijzerertspellets onder GS-code 2601 12 juist was.

(169)

Pellets van ijzererts werden in aanzienlijke hoeveelheden in Maleisië ingevoerd (meer dan 300 000 ton) en de Commissie was derhalve van oordeel dat de benchmark op basis van de invoer in Maleisië accuraat en representatief was.

(170)

De Commissie wijst derhalve het verzoek van de Baosteel Group af om in plaats daarvan een “hoogovenpellet” (“blast furnace pellet”) als benchmark te gebruiken, aangezien de onderneming niet aantoonde dat deze index geschikter zou zijn dan de prijs van de invoer in Maleisië.

(171)

Naar aanleiding van de opmerking van de Baosteel Group over de benchmark voor warmgewalst staal was de Commissie het eens met de beoordeling van Baosteel Group dat de gegevens over de invoer in Maleisië mogelijk niet representatief waren doordat de eenheidsprijs van warmgewalst staal lager was dan de invoerprijs per eenheid van koudgewalst staal. De Commissie besloot in plaats van de prijs van de invoer in Maleisië de gegevens van Fastmarkets, zijnde de index “Steel hot-rolled coil (Japan, Korea, Taiwan-origin), import, CFR Vietnam”, als een niet-verstoorde internationale benchmark te gebruiken.

(172)

Voor koudgewalst staal zag de Commissie geen redenen waarom de prijs van de invoer in Maleisië niet representatief was. Bovendien hebben de door Baosteel Group aangedragen alternatieven betrekking op “Oost-Azië”, en de Commissie kon niet bevestigen of deze index al dan niet prijzen van koudgewalst staal van oorsprong uit China omvatte en zou kunnen zijn verstoord door die prijzen.

(173)

Na de bekendmaking van de tweede mededeling verzocht Baosteel Group de Commissie om zowel kalksteen als ongebluste kalk op te nemen als verbruiksartikelen voor Baoshan Iron and Steel in plaats van het verbruik van deze productiefactoren af te zetten tegen de benchmark van de Maleisische invoerprijzen.

(174)

De Commissie stemde in met dit verzoek en zowel kalksteen als ongebluste kalk werden aangemerkt als verbruiksartikelen.

(175)

Zoals uiteengezet in overweging 160, heeft de Commissie vervolgens het percentage van de verbruiksgoederen op de totale grondstofkosten berekend en toegepast op de herberekende grondstofkosten wanneer zij gebruikmaakte van de vastgestelde niet-verstoorde benchmarks in het passende representatieve land.

(176)

Zelfgeproduceerde productiefactoren waarvan het relatieve aandeel in de totale productiekosten van de producenten-exporteurs en op PCN-niveau verwaarloosbaar was, werden bovendien ook samengevoegd onder verbruiksgoederen.

(177)

Na de bekendmaking van de tweede mededeling heeft de Commissie de bron van de benchmark voor mangaan en verpulverde steenkool heroverwogen. Door de beperkte invoer van mangaan in Maleisië en het feit dat geen gedetailleerde gegevens over de invoer in Maleisië van verpulverde steenkool werden verstrekt, heeft de Commissie besloten de prijs van de invoer in Maleisië te vervangen door een niet-verstoorde internationale benchmark. De Commissie vond deze benchmarks op de website van Fastmarkets. Voor mangaan was dit de index “Manganese 99.7 % electrolytic manganese flake, in-whs Rotterdam, USD/tonne” en voor verpulverde steenkool was dit de index “PCI low-vol, fob DBCT, USD/wmt”.

(178)

Teneinde overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, punt a), eerste streepje, van de basisverordening de niet-verstoorde prijs van grondstoffen vast te stellen, heeft de Commissie de desbetreffende invoerrechten van het representatieve land toegepast.

(179)

Voor zover er sprake was van vervoerskosten, heeft de Commissie de vervoerskosten van de meewerkende producent-exporteur voor de levering van grondstoffen uitgedrukt als een percentage van de werkelijke kosten van dergelijke grondstoffen en vervolgens hetzelfde percentage toegepast op de niet-verstoorde kosten van dezelfde grondstoffen teneinde de niet-verstoorde vervoerskosten te verkrijgen.

(180)

De Commissie was van oordeel dat, in het kader van dit onderzoek, de ratio tussen de grondstoffen van de producent-exporteur en de gerapporteerde vervoerskosten redelijkerwijs kon worden gebruikt als indicatie voor de schatting van de niet-verstoorde vervoerskosten van grondstoffen bij levering aan de fabriek van de onderneming.

(181)

De Commissie heeft de gegevens van het Maleisische departement voor de statistiek betreffende productielonen in de subsector “24 — vervaardiging van metalen in primaire vorm” gebruikt, die zijn gepubliceerd in de Monthly Manufacturing Statistics van maart 2024 (62). De Commissie heeft vervolgens de loonkosten van werkgevers toegevoegd voor de volgende programma’s:

(182)

De Commissie heeft de door Tenaga Nasional Berhad gepubliceerde statistische gegevens over de elektriciteitsprijzen gebruikt, in het bijzonder de gegevens over de industriële elektriciteitsprijzen in de verbruikscategorie “Tariff E2 — Medium Voltage Peak/Off-Peak Industrial Tariff” voor piekverbruik in kWh (66).

(183)

De aardgasprijs voor industriële gebruikers in Maleisië wordt door de Maleisische Energiecommissie (Suruhanjaya Tenaga) gepubliceerd tot eind 2021 (67).

(184)

In de tweede mededeling heeft de Commissie verklaard dat zij voornemens was de aardgasprijzen te gebruiken uit een document op de website van Suruhanjaya Tenaga (68) dat een overzicht biedt van de aardgastarieven in 2022 van vier gasinstallaties die belast zijn met de levering van gas via pijpleidingen op het schiereiland Maleisië en Sabah.

(185)

Deze methode werd ontleend aan een eerder geval waarbij Maleisië als representatief land werd gebruikt. De Commissie merkte echter op dat in dat geval uiteindelijk een andere methode was gebruikt, waarbij de op de website van Suruhanjaya Tenaga gepubliceerde prijzen werden gebruikt en vervolgens voor inflatie werden gecorrigeerd.

(186)

Bij nader inzien heeft de Commissie besloten om dezelfde methode te gebruiken, waarbij de aardgasprijs voor 2023 wordt berekend op basis gegevens van de Wereldbank over de inflatie van de energieprijzen (69).

(187)

De watertarieven worden door de Nationale Commissie voor watervoorzieningen (SPAN) voor elke staat gepubliceerd op haar website. De Commissie heeft het in Johor in rekening gebrachte watertarief gebruikt dat in 2024 van toepassing is op industriële gebruikers (“voorziening voor niet-huishoudelijk gebruik”) (70).

(188)

De Commissie heeft de prijs van kolen en cokesgas in Maleisië berekend op basis van de aardgasprijs en rekening houdend met de warmtewaarde van de betreffende gassen.

(189)

De Commissie heeft de prijs van stoom in Maleisië berekend volgens de door het Amerikaanse ministerie van Energie voorgestelde methode (71), die gebaseerd is op de kosten van de voor de opwekking ervan vereiste kolen.

(190)

De Commissie heeft voor deze berekening de kolenprijs zoals gepubliceerd door de Wereldbank gebruikt.

(191)

De Commissie heeft in de tweede mededeling opgemerkt dat zij de ratio tussen de aankoop van de onbewerkte grondstof en het schroot zou gebruiken wanneer er geen aparte douanecode voor het schrootmateriaal is. De Commissie heeft deze ratiomethode uitgebreid tot schrootstaal als bijproduct, zoals in de opmerkingen van Shougang Jingtang werd verzocht.

(192)

De Commissie heeft derhalve de ratiomethode toegepast om de benchmark voor de volgende productiefactoren te berekenen:

(193)

Volgens artikel 2, lid 6 bis, punt a), van de basisverordening geldt het volgende: “De door berekening vastgestelde normale waarde omvat een niet-verstoord en redelijk bedrag voor administratiekosten, verkoopkosten en algemene kosten en voor winst”.

(194)

Voor de vaststelling van een niet-verstoord en redelijk bedrag voor VAA-kosten en winst heeft de Commissie in de tweede mededeling voorgesteld de financiële gegevens voor 2023 uit de gepubliceerde jaarrekening van de Maleisische producent Perstima te gebruiken.

(195)

De voorgestelde VAA-kosten en winst werden bekendgemaakt in de tweede mededeling. De Commissie heeft van Baosteel Group opmerkingen ontvangen over de berekening van deze beide indicatoren.

(196)

De Commissie was het met Baosteel Group eens dat de VAA-kosten enkel moeten bestaan uit kosten die samenhangen met verkoop en algemene administratie. Ook was de Commissie het ermee eens dat de winst van Perstima vooral voortvloeide uit “overige inkomsten” en niet zozeer uit inkomsten uit verkoop.

(197)

Op basis hiervan concludeerde de Commissie dat de winst van Perstima niet als redelijk kon worden beschouwd en dat derhalve een andere bron zou moeten worden gevonden om een niet-verstoord en redelijk bedrag voor administratiekosten, verkoopkosten en algemene kosten en voor winst vast te stellen.

(198)

Perstima bleek de enige producent van producten van vertind blik in Maleisië, op basis van de informatie in zijn verzoek aan de Maleisische autoriteiten om een antidumpingonderzoek naar de invoer van producten van vertind blik uit China, dat op 14 augustus 2024 werd geopend (72).

(199)

Op grond van artikel 2, lid 6 bis, punt a), laatste alinea, heeft de Commissie vervolgens gekeken naar ondernemingen in andere hogermiddeninkomenslanden die producenten waren in dezelfde algemene categorie producten als het onderzochte product, d.w.z. staalproductie.

(200)

De Commissie selecteerde een onderneming met een onmiddellijk beschikbare jaarrekening met een voor de staalproducerende industrie redelijk bedrag aan VAA-kosten en winstmarges: de Maleisische onderneming Alliance Steel (M) Sdn. Bhd (73). De onderneming was winstgevend in 2023 (dat driekwart van het onderzoektijdvak bestrijkt).

(201)

Op basis van het bovenstaande heeft de Commissie de normale waarde per productsoort in het stadium af fabriek berekend overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, punt a), van de basisverordening.

(202)

Eerst heeft de Commissie de niet-verstoorde productiekosten vastgesteld. De Commissie heeft de niet-verstoorde kosten per eenheid toegepast op het werkelijke verbruik van de individuele productiefactoren van de meewerkende producent-exporteurs. Het door de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs gemelde verbruik is tijdens de controle geverifieerd. De Commissie heeft de verbruiksfactoren vermenigvuldigd met de niet-verstoorde kosten per eenheid zoals die zijn vastgesteld in het representatieve land.

(203)

Voor de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs die ijzererts hebben ingevoerd uit landen zonder vermeende verstoringen op grond van artikel 2, lid 6 bis, gebruikte de Commissie de door de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs betaalde niet-verstoorde prijs en niet de hierboven genoemde benchmark van Maleisische invoerprijzen.

(204)

Vervolgens heeft de Commissie de VAA-kosten en winst van Alliance Steel (M) Sdn. Bhd toegepast ten aanzien van de productiekosten. De VAA-kosten, uitgedrukt als percentage van de kosten van verkochte goederen en toegepast op de niet-verstoorde productiekosten, bedroegen 6,6 %. De winst, uitgedrukt als percentage van de kosten van verkochte goederen en toegepast op de niet-verstoorde productiekosten, bedroeg 8,1 %.

(205)

Op basis daarvan heeft de Commissie de normale waarde per productsoort af fabriek berekend overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, punt a), van de basisverordening.

(206)

De uitvoer naar de Unie door de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs vond plaats hetzij rechtstreeks naar onafhankelijke afnemers, hetzij via verbonden ondernemingen die optraden als importeur of als handelaar in een derde land.

(207)

In de gevallen waarin de producenten-exporteurs het betrokken product rechtstreeks naar onafhankelijke afnemers in de Unie hadden uitgevoerd, was de uitvoerprijs overeenkomstig artikel 2, lid 8, van de basisverordening de voor het betrokken product met het oog op uitvoer naar de Unie werkelijk betaalde of te betalen prijs.

(208)

Voor de producenten-exporteurs die het betrokken product via als importeur optredende verbonden ondernemingen naar de Unie hadden uitgevoerd, werd de uitvoerprijs overeenkomstig artikel 2, lid 9, van de basisverordening vastgesteld op basis van de prijs waartegen het ingevoerde product voor het eerst aan onafhankelijke afnemers in de Unie was doorverkocht.

(209)

In dit geval werden correcties op de prijs toegepast voor alle kosten die normaliter door een importeur zouden worden gedragen, en die in rekening werden gebracht aan met de exporteur geassocieerde partijen die betrokken waren bij de verkoop van het betrokken product. De relevante kosten omvatten VAA-kosten van de bij de verkoop betrokken dochterondernemingen en een nominale winst die normaal door een importeur wordt behaald.

(210)

De Commissie heeft 4,72 % genomen voor winst, zijnde de winst van een medewerkende niet-verbonden importeur van producten van vertind blik in de Europese Unie in het onderzoektijdvak.

(211)

De Commissie heeft de normale waarde en de uitvoerprijs van de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs vergeleken in het stadium af fabriek.

(212)

In herinnering wordt gebracht dat de Commissie overeenkomstig artikel 2, lid 10, van de basisverordening een billijke vergelijking tussen de normale waarde en de prijs bij uitvoer in hetzelfde handelsstadium moet maken en correcties moet toepassen om rekening te houden met verschillen in factoren die van invloed zijn op de prijzen en op de vergelijkbaarheid van de prijzen. In het onderhavige geval heeft de Commissie de normale waarde en de uitvoerprijs van de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs vergeleken in het stadium af fabriek. Zoals hieronder verder wordt toegelicht, werden de normale waarde en de uitvoerprijs waar nodig aangepast om: i) ze terug te rekenen tot het handelsstadium af fabriek; en ii) correcties toe te passen voor verschillen tussen factoren waarvan werd beweerd en aangetoond dat zij van invloed zijn op de prijzen en op de vergelijkbaarheid van de prijzen.

(213)

Zoals uiteengezet in overweging 201, werd de normale waarde in het handelsstadium af fabriek vastgesteld door gebruik te maken van de productiekosten, samen met de bedragen voor de VAA-kosten en de winst, die voor dat handelsstadium redelijk werden geacht. Daarom waren er geen aanpassingen nodig om de normale waarde terug te rekenen tot het stadium af fabriek.

(214)

Rekening houdend met correcties werd de normale waarde gecorrigeerd om rekening te houden met het verschil in btw-behandeling tussen de binnenlandse verkoop van producten van vertind blik en de uitvoer ervan. Bij uitvoer is sprake van een belasting van 13 % en deze wordt niet terugbetaald via het btw-stelsel, terwijl de producent bij een binnenlandse verkoop 13 % btw int van de koper en deze overdraagt aan de Chinese overheid. De Commissie heeft geen gronden gevonden om de normale waarde anderszins te corrigeren, en dergelijke correcties zijn door geen van de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs aangevraagd.

(215)

Om de uitvoerprijs terug te rekenen tot het stadium af fabriek, zijn er correcties toegepast voor de kosten van vervoer, verzekering, laden en lossen, en verpakking.

(216)

Bovendien zijn er correcties toegepast voor de volgende factoren die van invloed zijn op de prijzen en op de vergelijkbaarheid van de prijzen: krediet- en bankkosten.

(217)

Shougang Jingtang verkocht producten van vertind blik aan de eerste onafhankelijke afnemer in de Unie via haar verbonden handelsmaatschappij in Hongkong. Aangezien de handelsonderneming handelde als een agent die op commissiebasis werkte en daarvoor een vergoeding ontving in de vorm van een opslag, werden de VAA-kosten van de onderneming in Hongkong en de fictieve winst van 4,72 %, zoals vermeld in overweging 210 voor de behaalde winst, vervolgens geschrapt als correctie op grond van artikel 2, lid 10, onder i).

(218)

Voor de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs heeft de Commissie de gewogen gemiddelde normale waarde van elke soort van het soortgelijke product vergeleken met de gewogen gemiddelde uitvoerprijs van de overeenkomstige soort van het betrokken product, zoals bepaald in artikel 2, leden 11 en 12, van de basisverordening.

(219)

Op grond hiervan zijn de voorlopige gewogen gemiddelde dumpingmarges, uitgedrukt in procenten van de cif-prijs, grens Unie, vóór inklaring:

(220)

Voor de meewerkende producenten-exporteurs die niet in de steekproef zijn opgenomen, heeft de Commissie de gewogen gemiddelde dumpingmarge berekend overeenkomstig artikel 9, lid 6, van de basisverordening.

(221)

Die marge is vastgesteld op basis van de marges van de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs. Dit leidt voor de meewerkende producenten-exporteurs die geen deel uitmaken van de steekproef tot een voorlopige dumpingmarge van 25,3 %.

(222)

Voor alle andere producenten-exporteurs in China heeft de Commissie de dumpingmarge overeenkomstig artikel 18 van de basisverordening aan de hand van de beschikbare gegevens vastgesteld. Daartoe heeft de Commissie de mate van medewerking van de producenten-exporteurs bepaald.

(223)

De mate van medewerking komt overeen met de hoeveelheid naar de Unie uitgevoerde producten van de medewerkende producenten-exporteurs, uitgedrukt als percentage van de totale invoer — volgens Eurostat — uit het betrokken land naar de Unie tijdens het onderzoektijdvak.

(224)

De Commissie was van oordeel dat de mate van medewerking in dit geval laag is, aangezien de invoer van de meeewerkende producenten-exporteurs goed was voor ongeveer 61 % van de totale uitvoer naar de Unie tijdens het onderzoektijdvak.

(225)

De Commissie herinnerde eraan dat het bericht van inleiding (74) de belanghebbenden ervan in kennis had gesteld dat het niet of slechts gedeeltelijk verlenen van medewerking kon leiden tot bevindingen op basis van de beschikbare gegevens overeenkomstig artikel 18 van de basisverordening, wat mogelijk tot minder gunstige resultaten voor die belanghebbenden zou kunnen leiden. Aangezien de belanghebbenden duidelijk werden gewaarschuwd voor de gevolgen van niet-medewerking en de mate van medewerking in dit geval bijzonder laag was, achtte de Commissie het passend het residuele dumpingrecht vast te stellen op basis van een representatief volume van de verkoop van Shougang Jingtang aan de Unie gedurende het onderzoektijdvak. Deze verkoop werd beschouwd als een geschikte maatstaf om het dumpinggedrag weer te geven van ondernemingen die ervoor hadden gekozen niet mee te werken.

(226)

De residuele dumpingmarge werd derhalve vastgesteld op 62,6 %.

(227)

De volgende tabel bevat de voorlopige dumpingmarges, uitgedrukt als percentage van de cif-prijs, grens Unie, vóór inklaring:

(228)

Het soortgelijke product werd in het onderzoektijdvak vervaardigd door zes producenten in de Unie. Zij vormen de “bedrijfstak van de Unie” in de zin van artikel 4, lid 1, van de basisverordening.

(229)

De totale productie in de Unie tijdens het onderzoektijdvak werd vastgesteld op ongeveer 2,1 miljoen ton. De Commissie baseerde dit cijfer op alle informatie met betrekking tot de bedrijfstak van de Unie, te weten de gecontroleerde antwoorden van de klager en de drie in de steekproef opgenomen producenten in de Unie op de vragenlijst. Zoals aangegeven in overweging 28, vertegenwoordigden de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie meer dan 80 % van de totale productie van het soortgelijke product in de Unie.

(230)

De Commissie heeft het verbruik in de Unie vastgesteld op basis van het van de klager ontvangen antwoord op de macro-vragenlijst, dat waar mogelijk kruislings werd gecontroleerd met de gecontroleerde antwoorden van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie op de vragenlijst, en de invoer in de Unie van het betrokken product uit derde landen op basis van Eurostat-statistieken.

(231)

Het verbruik in de Unie heeft zich als volgt ontwikkeld:

Tabel 2

Verbruik in de Unie (ton)

(232)

Om vast te stellen of de bedrijfstak van de Unie schade heeft geleden en om het verbruik en de verschillende economische indicatoren betreffende de situatie van de bedrijfstak van de Unie vast te stellen, heeft de Commissie onderzocht of en in welke mate in de analyse rekening moest worden gehouden met het verdere gebruik van de productie van het soortgelijke product door de bedrijfstak van de Unie.

(233)

De Commissie heeft vastgesteld dat een verwaarloosbaar deel van de productie van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie voor intern gebruik is bestemd. Zoals weergegeven in tabel 2, is de omvang van de markt voor intern gebruik tijdens de hele beoordelingsperiode circa 1 % van het verbruik op de vrije markt gebleven, en nam dit aandeel verder af. Het verbruik op de vrije markt ontwikkelde zich in elk jaar van de beoordelingsperiode op dezelfde wijze als het totale verbruik in de Unie.

(234)

De Commissie heeft dan ook geconcludeerd dat het niet noodzakelijk is een onderscheid te maken tussen markt voor intern gebruik en vrije markt, aangezien het eventuele verschil in gedrag van de markt voor intern gebruik niet relevant zou zijn voor de schade-analyse, gezien het verwaarloosbare aandeel van de markt voor intern gebruik in het totale verbruik in de Unie.

(235)

In tegenstelling tot een aantal andere markten bracht de COVID-19-pandemie in de periode 2020-2021 geen daling teweeg op de markt voor producten van vertind blik tijdens lockdowns in de Unie. Doordat mensen thuisbleven, was de vraag naar voedsel in blik groot, hetgeen zich in beide jaren vertaalde in een min of meer stabiele vraag naar producten van vertind blik.

(236)

Tussen 2020 en 2022 schommelde het verbruik in de Unie (met inbegrip van de vrije markt en de markt voor intern gebruik) enigszins neerwaarts en daalde vervolgens in 2023 fors met 19 procentpunten vanwege de afbouw van voorraden en een slechte groenteoogst in de Unie, en met nog eens 3 procentpunten in het OT. Over het geheel genomen nam het verbruik tussen 2020 en het eind van het OT met 25 % af.

(237)

De Commissie heeft de invoerhoeveelheid vastgesteld op basis van gegevens van Eurostat. Het marktaandeel van de invoer is vastgesteld door vergelijking van het invoervolume met het verbruik op de markt van de Unie.

(238)

De invoer in de Unie uit het betrokken land heeft zich als volgt ontwikkeld:

Tabel 3

Invoerhoeveelheid en marktaandeel

(239)

Door buitengewone omstandigheden die verband hielden met lockdowns in China en verstoringen van de maritieme handel in 2021, daalde de omvang van de invoer uit China tussen 2020 en 2021 in eerste instantie met 20 %. Doordat de vraag in de Unie sterk bleef, verloor de invoer uit China in dat jaar enig marktaandeel.

(240)

Naarmate de uitzonderlijke omstandigheden in 2022 geleidelijk wegvielen, begonnen zowel het volume als het marktaandeel van de invoer uit China in 2022 en 2023 sterk te stijgen, met een lichte daling in de trend van 2023 tot het OT. De totale invoer uit China steeg in de beoordelingsperiode met 69 %, terwijl het Chinese marktaandeel steeg van 10,5 % in 2022 tot 23,5 % in het OT, wat neerkomt op een totale stijging van 125 %.

(241)

De Commissie heeft de prijzen van de invoer vastgesteld aan de hand van gegevens van Eurostat. De prijsonderbieding van de invoer werd vastgesteld op basis van de gecontroleerde antwoorden van de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs in China en producenten in de Unie op de vragenlijst.

(242)

De gewogen gemiddelde prijzen van de invoer in de Unie vanuit het betrokken land hebben zich als volgt ontwikkeld:

Tabel 4

Invoerprijzen (EUR/ton)

(243)

De prijzen van de invoer uit China stegen tot een piek van 89 % in 2022 ten opzichte van 2020, en daalden vervolgens weer, waardoor de totale stijging tijdens de beoordelingsperiode uitkwam op 36 %.

(244)

De Commissie heeft de prijsonderbieding tijdens het onderzoektijdvak vastgesteld aan de hand van een vergelijking van:

(245)

De prijzen werden per productsoort vergeleken voor transacties in hetzelfde handelsstadium, met aftrek van kortingen en rabatten. Het resultaat van de vergelijking werd uitgedrukt als een percentage van de theoretische omzet in het onderzoektijdvak van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie. Daaruit bleek in het onderzoektijdvak een gewogen gemiddelde prijsonderbiedingsmarge van tussen de [15 % - 25 %] in verband met de betrokken de invoer uit het betrokken land op de markt van de Unie.

(246)

De Chinese prijzen lagen in 2020, 2023 en het onderzoektijdvak onder de productiekosten van de bedrijfstak van de Unie. 2021 werd bovendien gekenmerkt door historisch hoge verzendkosten, hetgeen erop wijst dat de goederenprijzen uitgezonderd de kosten voor vervoer over zee wellicht veel lager waren.

(247)

Dergelijke prijzen noopten producenten in de Unie ertoe om in alle jaren behalve 2022 onder hun productiekosten te verkopen. Dit kwam doordat de meeste afnemers jaarlijks met de bedrijfstak van de Unie onderhandelen over de prijzen voor producten van vertind blik (hetgeen niet het geval is voor de invoer uit China, die doorgaans plaatsvindt als verkopen op de spotmarkt), en in het vierde kwartaal van 2021 verkeerden de producenten in een betere positie om redelijke prijzen te bedingen.

(248)

De unieke omstandigheden in 2021 brachten namelijk onzekerheid teweeg op de markt: aangezien dat jaar minder producten van vertind blik uit China en andere derde markten beschikbaar waren door verstoringen van de internationale handel, terwijl de vraag naar blikjes sterk bleef, waren gebruikers in 2022 bereid een hogere prijs te betalen om het aanbod van producenten in de Unie veilig te stellen. Omdat ook de productiekosten in 2021 begonnen te stijgen, wisten de producenten in de Unie voor 2022 bovendien hoge prijzen te bedingen.

(249)

Zodra van deze gunstige marktomstandigheden geen sprake meer was en de invoer uit China in grotere hoeveelheden toestroomde, waren de producenten in de Unie echter niet langer in staat prijzen te bedingen die hoog genoeg waren om hun productiekosten te dekken. In plaats daarvan moesten zij hun prijzen zowel in 2023 als het OT verlagen, ondanks het feit dat de productiekosten in 2023 nog altijd een stijgende lijn vertoonden.

(250)

Op basis hiervan heeft de Commissie geconcludeerd dat er sprake was van verhindering van een prijsverhoging in 2020, 2023 en het OT, en van prijsverlaging in 2023 en het OT. De Commissie achtte het derhalve niet noodzakelijk om verder te onderzoeken of er in het licht van de uitzonderlijk hoge kosten voor vervoer over zee ook in 2021 al dan niet sprake was van verhindering van een prijsverhoging.

(251)

Overeenkomstig artikel 3, lid 5, van de basisverordening omvatte het onderzoek naar de gevolgen van de invoer met dumping voor de bedrijfstak van de Unie een beoordeling van alle economische indicatoren die tijdens de beoordelingsperiode van invloed waren op de situatie van de bedrijfstak van de Unie.

(252)

Voor de schadevaststelling maakte de Commissie onderscheid tussen macro-economische en micro-economische schade-indicatoren. De Commissie heeft de macro-economische indicatoren beoordeeld op basis van de gegevens in het door de klager ingediende antwoord op de vragenlijst, dat gegevens met betrekking tot alle producenten in de Unie bestrijkt. De Commissie heeft de micro-economische indicatoren beoordeeld op basis van de gegevens die de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie in de antwoorden op de vragenlijst hadden verstrekt. De gegevens hadden betrekking op de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie. Beide gegevensreeksen bleken representatief te zijn voor de economische situatie van de bedrijfstak van de Unie.

(253)

De macro-economische indicatoren zijn: productie, productiecapaciteit, bezettingsgraad, verkoophoeveelheden, marktaandeel, groei, werkgelegenheid, productiviteit, hoogte van de dumpingmarge en herstel van eerdere dumping.

(254)

De micro-economische indicatoren zijn: gemiddelde prijzen per eenheid, kosten per eenheid, loonkosten, voorraden, winstgevendheid, kasstroom, investeringen, rendement van investeringen en vermogen om kapitaal aan te trekken.

(255)

De totale productie in de Unie, de productiecapaciteit en de bezettingsgraad in de Unie hebben zich in de beoordelingsperiode als volgt ontwikkeld:

Tabel 5

Productie, productiecapaciteit en bezettingsgraad

(256)

Terwijl de productievolumes van de bedrijfstak van de Unie tussen 2020 en 2021 licht toenamen, vertoonden zij in de rest van de beoordelingsperiode een gestaag dalende trend. De productiehoeveelheid nam van 2021 tot 2022 met 8 procentpunten af, daalde in 2023 verder met 15 procentpunten en liep in het OT met nog eens 2 procentpunten terug. De productiehoeveelheid nam tussen 2020 en het OT over het geheel genomen met 34 % af door een daling van de verkoop.

(257)

De afname van de productiehoeveelheid pakte nadelig uit voor de bezettingsgraad, die tezelfdertijd terugliep, van 85 % in 2020 tot 57 % in het OT, een daling van 33 %.

(258)

De verkoophoeveelheden en het marktaandeel van de bedrijfstak van de Unie hebben zich in de beoordelingsperiode als volgt ontwikkeld:

Tabel 6

Verkoophoeveelheden en marktaandeel

(259)

De verkoop van de bedrijfstak van de Unie bleef tussen 2020 en 2021 nagenoeg gelijk en daalde vervolgens tijdens de beoordelingsperiode gestaag, waardoor de totale daling uitkwam op 36 %.

(260)

Het marktaandeel van de bedrijfstak van de Unie steeg tussen 2020 en 2021 met 5 procentpunten, van 78 % tot 83 %, en vertoonde vervolgens in de rest van de beoordelingsperiode een gestaag dalende trend; in het OT daalde het marktaandeel tot 67 %.

(261)

In de beoordelingsperiode daalden het verbruik, de productie en de verkoop van het betrokken product op de markt van de Unie. In dezelfde periode nam de invoer uit China toe, waardoor het marktaandeel van de invoer uit China naar de markt van de Unie meer dan verdubbelde.

(262)

Zoals weergegeven in tabel 2, liep het verbruik in de Unie in 2021 en 2022 gestaag terug, alvorens in 2023 aanzienlijk af te nemen en verder te dalen in het OT. Het verbruik nam in de beoordelingsperiode over het geheel genomen met 25 % af, hetgeen duidt op een krimpende markt.

(263)

Zoals weergegeven in de tabellen 5 en 6, laten ook de productie- en verkoopvolumes in de Unie een over het algemeen dalende trend zien, en tussen 2020 en het onderzoektijdvak bedroeg de daling respectievelijk 34 % en 36 %. Deze daling was veel sterker dan de daling met 25 % van het verbruik in de Unie in dezelfde periode. Ook het marktaandeel van de bedrijfstak van de Unie daalde in de beoordelingsperiode van 78 % tot 66 %.

(264)

Tegelijkertijd vertoonde de invoer uit China in de beoordelingsperiode een opwaartse trend wat hoeveelheden en marktaandelen betreft. De invoer uit China daalde met 69 procentpunten en het Chinese marktaandeel steeg tussen 2020 en het OT van 10,4 % tot 23,4 %.

(265)

De bovengenoemde trends werden alleen in 2021 tijdelijk gekeerd. Door de uitzonderlijke omstandigheden, die verband hielden met lockdowns in China en verstoringen van de maritieme handel, daalde de invoer uit China met 15 % en liep het Chinese marktaandeel tussen 2020 en 2021 terug van 10,4 % tot 8,7 %. Tegelijkertijd namen de productie en het verkoopvolume van de bedrijfstak van de Unie toe, en de bedrijfstak van de Unie vergrootte zijn marktaandeel met 5 procentpunten.

(266)

Zodra de internationale handel zich in 2022 weer begon te normaliseren, vertoonden de invoer uit China en het Chinese marktaandeel beide een aanzienlijke stijging, tot boven de niveaus van 2020, die aanhield in 2023, met een lichte vertraging in het onderzoektijdvak.

(267)

Tegelijkertijd daalden het productievolume, de verkoopvolumes en het marktaandeel van de bedrijfstak van de Unie in 2022 stuk voor stuk tot onder de niveaus van 2020, en deze daling hield aan in 2023. Door de lichte krimp van de markt in het onderzoektijdvak is het marktaandeel als enige van die drie indicatoren tussen 2023 en het onderzoektijdvak min of meer stabiel gebleven, terwijl de productie- en verkoopvolumes ook in het onderzoektijdvak allebei afnamen.

(268)

De werkgelegenheid en de productiviteit hebben zich in de beoordelingsperiode als volgt ontwikkeld:

Tabel 7

Werkgelegenheid en productiviteit

(269)

Ook het aantal werknemers nam gestaag af in de beoordelingsperiode, met alleen in 2022 een lichte opwaartse schommeling. Het aantal werknemers daalde in 2021 met 6 procentpunten en steeg in 2022 met 3 procentpunten. Vervolgens nam het in 2023 weer aanzienlijk af met 9 procentpunten, en deze daling hield aan in het onderzoektijdvak. In totaal daalde het aantal werknemers met 23 %.

(270)

De productiviteit ontwikkelde zich overeenkomstig de veranderingen in de productie en de werkgelegenheid en vertoonde tussen 2020 en 2021 een gematigde stijging, liep vervolgens tot het OT terug en kwam uit op 86 % van de productiviteit in 2020. De productiviteit steeg in 2021, in overeenstemming met de productie- en verkoopvolumes van de bedrijfstak van de Unie die dat jaar hun hoogste niveau van de hele beoordelingsperiode bereikten.

(271)

De dalende productiviteit in de resterende jaren kan eveneens worden verklaard door het feit dat de productiehoeveelheid tussen 2022 en het onderzoektijdvak sterker daalde dan het aantal werknemers.

(272)

Alle dumpingmarges lagen significant boven het minimale niveau. De gevolgen van de hoogte van de werkelijke dumpingmarges voor de bedrijfstak van de Unie waren aanzienlijk, gezien de omvang en de prijzen van de invoer uit het betrokken land.

(273)

Dit is het eerste antidumpingonderzoek ten aanzien van het betrokken product. Daarom waren er geen gegevens beschikbaar om de gevolgen van mogelijke dumping in het verleden vast te stellen.

(274)

De gewogen gemiddelde verkoopprijs per eenheid van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie voor verkoop aan niet-verbonden afnemers in de Unie heeft zich in de beoordelingsperiode als volgt ontwikkeld:

Tabel 8

Verkoopprijzen in de Unie

(275)

De productiekosten in de Unie begonnen in 2021 te stijgen onder invloed van de stijgende prijzen van grondstoffen zoals ijzererts en cokeskool. Door stijgende energieprijzen en verder toenemende grondstofkosten namen ook de productiekosten aanzienlijk toe, met 67 procentpunten in 2022 en met nog eens 5 procentpunten in 2023, waarna zij alleen in het onderzoektijdvak met 8 procentpunten daalden. De productiekosten zijn tussen 2020 en het onderzoektijdvak over het geheel genomen met 64 % gestegen.

(276)

De gemiddelde verkoopprijs in de Unie is gestegen tussen 2020 en 2022 en vervolgens begonnen te dalen in 2023 en het onderzoektijdvak. De verkoopprijzen zijn tussen 2020 en het onderzoektijdvak over het geheel genomen met 64 % gestegen.

(277)

De gemiddelde verkoopprijzen van de bedrijfstak van de Unie lagen in alle jaren behalve 2022 nog altijd onder de gemiddelde productiekosten. Zoals reeds toegelicht in de overwegingen 246 tot en met 250, verhinderde de invoer met dumping uit China een verhoging van de prijzen in de bedrijfstak van de Unie in 2020, en in 2023 en het onderzoektijdvak was sprake van verhindering van een prijsverhoging en prijsverlaging, waardoor de bedrijfstak van de Unie met verlies verkocht.

(278)

Zoals eveneens reeds toegelicht in de overwegingen 247 en 248, onderhandelen de afnemers doorgaans jaarlijks met de bedrijfstak van de Unie over prijzen; daardoor en vanwege de onzekere marktomstandigheden in 2021 konden producenten in de Unie in 2022 hoge prijzen bedingen, waardoor zij met winst konden verkopen.

(279)

Zodra de internationale handelsstromen zich weer normaliseerden, moesten de producenten in de Unie hun prijzen echter weer verlagen.

(280)

De gemiddelde loonkosten van de producenten in de Unie hebben zich in de beoordelingsperiode als volgt ontwikkeld:

Tabel 9

Gemiddelde loonkosten per werknemer

(281)

De gemiddelde loonkosten per voltijdse werknemer stegen in 2021 met 17 procentpunten en met nog eens 11 procentpunten in 2022, daalden vervolgens met 16 procentpunten in 2023 en stegen weer met 7 procentpunten in het onderzoektijdvak. In totaal zijn de gemiddelde loonkosten in de beoordelingsperiode met 19 % gestegen.

(282)

De voorraden van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie hebben zich in de beoordelingsperiode als volgt ontwikkeld:

Tabel 10

Voorraden

(283)

Ondanks de dalende productieniveaus in de beoordelingsperiode bleven de absolute voorraden gedurende de hele beoordelingsperiode min of meer stabiel; zij zakten in 2023 tot het laagste peil, namelijk 85 % van het niveau van de eindvoorraden in 2020.

(284)

De relatieve voorraden als percentage van de productie namen gedurende de rest van de beoordelingsperiode gestaag toe, na een oorspronkelijke stagnatie tussen 2020 en 2021; de toename kwam uit op 38 % voor het onderzoektijdvak.

(285)

De winstgevendheid, de kasstroom, de investeringen en het rendement van de investeringen van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie hebben zich in de beoordelingsperiode als volgt ontwikkeld:

Tabel 11

Winstgevendheid, kasstroom, investeringen en rendement van investeringen

(286)

De Commissie heeft de winstgevendheid van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie vastgesteld door de nettowinst vóór belastingen op de verkoop van het soortgelijke product aan niet-verbonden afnemers in de Unie uit te drukken als een percentage van de aldus gerealiseerde omzet. De winstgevendheid was negatief gedurende de hele beoordelingsperiode, behalve in 2022, toen de winst uitkwam op 5,4 %.

(287)

De verliezen van de bedrijfstak van de Unie in 2021 waren het gevolg van specifieke marktomstandigheden in dat jaar. Zoals uiteengezet in de overwegingen 247 en 301, worden de prijzen tussen de producenten van producten van vertind blik in de Unie en hun afnemers doorgaans vastgesteld voor één kalenderjaar, met weinig ruimte voor prijsaanpassing. De prijzen van de producenten in de Unie voor 2021 werden vastgesteld op basis van de kosten van 2020, terwijl de productiekosten in 2021 aanzienlijk stegen. Daarom was de bedrijfstak van de Unie verplicht zijn producten tegen een prijs die onder zijn productiekosten lag, te verkopen en tegelijkertijd de verkoopvolumes te handhaven en zelfs licht te verhogen, wat leidde tot aanzienlijke verliezen in dat jaar.

(288)

Na de verliezen als gevolg van lage prijzen en stijgende productiekosten in 2021 onderhandelde de bedrijfstak van de Unie in 2022 over 70 % hogere prijzen om de aanzienlijke stijging van de productiekosten weer te geven. Zoals reeds toegelicht in de overwegingen 247 tot en met 249, 277 en 278, was 2022 het enige jaar dat de bedrijfstak van de Unie producten van vertind blik wist te verkopen tegen prijzen die boven hun productiekosten lagen, dankzij de gunstige positie waarin de bedrijfstak zich eind 2021 bevond bij de onderhandelingen over de prijzen voor dat jaar. Dit leidde vanzelfsprekend tot een positieve winstgevendheid.

(289)

De trend in de nettokasstroom volgde grofweg de ontwikkeling van de winst, en deze bleef in 2023 en het onderzoektijdvak positief vanwege de ontwikkeling van de uitvoer en de voorraadwaardering in die jaren.

(290)

Investeringen liepen in 2021 weliswaar terug, maar verdubbelden ruimschoots in 2022, en stegen met nog eens 72 procentpunten in 2023, alvorens licht te dalen in het onderzoektijdvak.

(291)

Het grootste deel van deze investeringen is echter toe te schrijven aan een grote onderhoudsinvestering door slechts één producent in de Unie in het kader van periodiek onderhoud aan één van zijn hoogovens. Dit project kon redelijkerwijs niet worden uitgesteld, aangezien dit soort groot onderhoud op gezette tijden moet plaatsvinden om de goede werking van een hoogoven te waarborgen en derhalve noodzakelijk is om de gehele onderneming draaiende te houden. Daarnaast hielden diverse investeringen in deze periode verband met de naleving van milieuvoorschriften, hetgeen de investeringscijfers verder deed stijgen.

(292)

Het rendement van investeringen is de winst uitgedrukt als percentage van de nettoboekwaarde van de investeringen. Het rendement van investeringen bleef gedurende de periode negatief en stabiel met een vermeldenswaardige negatieve en positieve uitzondering in respectievelijk 2021 en 2022, die min of meer samenvielen met de ontwikkeling van de winstgevendheid van de verkoop.

(293)

De voornaamste schade-indicatoren vertoonden tijdens de beoordelingsperiode een negatieve trend. Wat de verkoop, winstgevendheid, kasstroom en het rendement van investeringen betreft, liet de situatie van de bedrijfstak van de Unie in 2022 een tijdelijke verbetering zien, maar vanaf 2023 verslechterde de situatie weer. De winstgevendheid bleef gedurende de hele periode negatief afgezien van de tijdelijke stijging tot 5,4 % in 2022, die te danken was aan de uitzonderlijke omstandigheden op de markt na de COVID-19-pandemie. Zoals uiteengezet in de overwegingen 287 en 301 was de daling van de winstgevendheid in 2021 te wijten aan specifieke omstandigheden, namelijk een onverwachte stijging van verschillende elementen van de productiekosten, terwijl de producenten in de Unie hun prijzen niet voldoende konden verhogen vanwege de aard van de contracten met hun afnemers.

(294)

Investeringen vertoonden ogenschijnlijk als enige indicator een positieve trend. De toename van de investeringen was echter geen teken dat de bedrijfstak van de Unie er goed voor stond, zoals hierboven vermeld, maar kwam voort uit noodzakelijk onderhoud en de naleving van milieuvoorschriften.

(295)

Alle andere schade-indicatoren vertoonden een neerwaartse trend. De productiehoeveelheden van de bedrijfstak van de Unie namen met 34 % af, overeenkomstig de daling met 36 % van de verkoop in de Unie tussen 2020 en het onderzoektijdvak. Deze daling was sterker dan de daling van het verbruik in de Unie, dat tijdens dezelfde periode met 25 % daalde. Het marktaandeel van de bedrijfstak van de Unie daalde bijgevolg van 78 % in 2020 tot 66 % in het OT.

(296)

Tegelijkertijd nam de invoer uit China tijdens de beoordelingsperiode met 69 % toe. De sterkste stijging van de invoer vond plaats in 2023, toen de vraag de sterkste krimp te verwerken kreeg, hetgeen een stijging van het Chinese marktaandeel van 10,4 % in 2020 tot 23,4 % in het onderzoektijdvak tot gevolg had.

(297)

Enig verlies van verkoopvolume was wellicht te verwachten in de context van een krimpende markt. De daling van de verkoop van de bedrijfstak van de Unie viel echter veel hoger uit dan de daling van de vraag in de Unie, terwijl de invoer uit China ondanks een teruglopende vraag juist in omvang toenam. Daardoor hebben de marktaandelen van de verkoop van de bedrijfstak van de Unie en van de invoer uit China zich op vrijwel volstrekt tegenovergestelde wijze ontwikkeld, wat duidelijk op volumeschade wijst.

(298)

De bedrijfstak van de Unie kreeg te maken met een aanzienlijke stijging van de productiekosten, die in de beoordelingsperiode met 65 % stegen. De kostenstijging was hoofdzakelijk toe te schrijven aan hogere kosten voor de belangrijkste grondstoffen en hogere energiekosten. De bedrijfstak van de Unie verhoogde zijn verkoopprijzen in voldoende mate om deze forse kostenstijging te compenseren (stijging van 64 % tussen 2020 en het onderzoektijdvak).

(299)

De bedrijfstak van de Unie was gedurende vrijwel de hele beoordelingsperiode verliesgevend, met als enige uitzondering 2022. De totale winstgevendheid daalde in de beoordelingsperiode echter van –4,6 % in 2020 tot –7,6 % in het onderzoektijdvak, met een uitzonderlijke daling in 2021, gevolgd door een uitzonderlijke stijging in 2022, zoals uiteengezet in de overwegingen 287 tot en met 288.

(300)

Deze dalende trends werden tijdelijk gekeerd in 2021 en 2022, toen de COVID-19-pandemie de markt beïnvloedde. Doordat mensen thuisbleven, was de vraag naar voedsel in blik in 2021 groot, hetgeen zich vertaalde in een stabiele vraag naar producten van vertind blik. Tegelijkertijd daalde de invoer uit China in 2021 met 20 %, waarschijnlijk als gevolg van verstoringen van het vervoer over zee en strenge lockdowns in China, waardoor afnemers zich meer tot leveranciers in de Unie wendden. Het verkoopvolume van de bedrijfstak van de Unie nam dan ook licht toe en zijn marktaandeel steeg in dat jaar met vijf procentpunten.

(301)

Zoals hierboven uiteengezet, wordt doorgaans jaarlijks aan het einde van het jaar daarvoor met producenten in de Unie onderhandeld over de prijzen. De bedrijfstak van de Unie kon in 2021 derhalve niet in voldoende mate profiteren van deze toename van het verkoopvolume, aangezien deze gebonden was aan de prijzen waarover in 2020 was onderhandeld.

(302)

Vanwege de bovenbeschreven onzekerheid op de markt die zich aandiende in 2021, waren de afnemers bij de onderhandelingen over contracten voor 2022 daarentegen bereid hogere prijzen te betalen om een constant aanbod veilig te stellen. Omdat ook de productiekosten in 2021 begonnen te stijgen, wisten de producenten in de Unie voor 2022 hoge prijzen te bedingen. Daardoor wist de bedrijfstak van de Unie in dat jaar een hoge kasstroom en positieve winstgevendheid te bewerkstelligen.

(303)

Zodra de internationale handelsstromen zich weer begonnen te normaliseren, kenden al deze indicatoren een terugval, aangezien de bedrijfstak van de Unie marktaandeel begon te verliezen en zijn prijzen moest verlagen in zowel 2023 als het onderzoektijdvak, ondanks stijgende productiekosten.

(304)

Op basis van het bovenstaande is de Commissie in dit stadium tot de conclusie gekomen dat de bedrijfstak van de Unie aanmerkelijke schade heeft geleden in de zin van artikel 3, lid 5, van de basisverordening.

(305)

De Commissie achtte het dan ook niet noodzakelijk om de argumenten inzake de dreiging van schade in dat stadium te onderzoeken.

(306)

Overeenkomstig artikel 3, lid 6, van de basisverordening heeft de Commissie onderzocht of de bedrijfstak van de Unie door de invoer met dumping uit het betrokken land aanmerkelijke schade heeft geleden. Overeenkomstig artikel 3, lid 7, van de basisverordening heeft de Commissie tevens onderzocht of de bedrijfstak van de Unie in dezelfde periode door andere bekende factoren schade had kunnen lijden. De Commissie heeft zich ervan verzekerd dat eventuele schade die werd veroorzaakt door andere factoren dan de invoer met dumping uit het betrokken land, niet aan de invoer met dumping werd toegeschreven. Die factoren zijn: dalend verbruik, invoer uit derde landen en uitvoerprestaties van de bedrijfstak van de Unie.

(307)

Zoals weergegeven in tabel 1, liep het verbruik in de Unie in 2021 en 2022 gestaag terug, alvorens in 2023 aanzienlijk af te nemen en verder te dalen in het onderzoektijdvak. Het verbruik nam in de beoordelingsperiode over het geheel genomen met 25 % af, hetgeen duidt op een krimpende markt.

(308)

Zoals weergegeven in de tabellen 5 en 6, laten ook de productie- en verkoopvolumes in de Unie een over het algemeen dalende trend zien, en tussen 2020 en het onderzoektijdvak bedroeg de daling respectievelijk 34 % en 36 %. Deze daling was veel sterker dan de daling met 25 % van het verbruik in de Unie in dezelfde periode. Ook het marktaandeel van de bedrijfstak van de Unie daalde in de beoordelingsperiode van 78 % tot 66 %.

(309)

Tegelijkertijd vertoonde de invoer uit China in de beoordelingsperiode een opwaartse trend wat hoeveelheden en marktaandelen betreft. De invoer uit China nam daardoor in absolute termen met 69 % toe en het marktaandeel ervan steeg tussen 2020 en het onderzoektijdvak van 10,4 % tot 23,4 %.

(310)

De bovengenoemde trends werden alleen in 2021 tijdelijk gekeerd. Door de uitzonderlijke omstandigheden, die verband hielden met lockdowns in China en verstoringen van de maritieme handel, daalde de invoer uit China met 15 % en liep het Chinese marktaandeel tussen 2020 en 2021 terug van 10,4 % tot 8,7 %. Tegelijkertijd namen de productie en het verkoopvolume van de bedrijfstak van de Unie toe, en de bedrijfstak van de Unie vergrootte zijn marktaandeel met 5 procentpunten. Zoals uiteengezet in overweging 287, was de bedrijfstak van de Unie als gevolg van de voor 2021 vastgestelde lage jaarlijkse verkoopprijzen en de stijging van de productiekosten echter verplicht om te verkopen tegen een prijs die lager lag dan zijn productiekosten, en leed hij in dat jaar dus aanzienlijke verliezen.

(311)

Zodra de internationale handel zich in 2022 weer begon te normaliseren, vertoonden de invoer uit China en het Chinese marktaandeel beide een aanzienlijke stijging, tot boven de niveaus van 2020, die aanhield in 2023, met een lichte vertraging in het onderzoektijdvak.

(312)

Tegelijkertijd daalden het productievolume, het verkoopvolume en het marktaandeel van de bedrijfstak van de Unie stuk voor stuk tot onder de niveaus van 2020, en deze daling hield in 2023 en het onderzoektijdvak aan. Door de lichte krimp van de markt is het marktaandeel van de bedrijfstak van de Unie tussen 2023 en het onderzoektijdvak als enige van die drie indicatoren min of meer stabiel gebleven.

(313)

De CISA en Steelforce voerden aan dat eventuele schade niet door de invoer met dumping uit China kon zijn veroorzaakt. De CISA betoogde dat de omvang van de invoer uit China niet gecorreleerd is met de ontwikkeling van de schade-indicatoren, terwijl Steelforce betoogde dat zelfs indien die invoer marktaandeel won, dit ten koste ging van de marktaandelen van andere landen.

(314)

Verder voerde de CISA aan dat de Chinese prijzen geen schade konden hebben veroorzaakt, omdat deze gelijke tred hielden met marktontwikkelingen. Steelforce voegde daaraan toe dat de prijzen van de bedrijfstak van de Unie in 2021 onder de Chinese prijzen lagen en in 2022 nagenoeg gelijk lagen, hetgeen erop duidt dat de producenten in de Unie in staat waren hun eigen prijsstellingsbeleid te voeren. Daarnaast betoogde Steelforce dat als het in economisch opzicht daadwerkelijk verstandiger was, de producenten in de Unie hadden kunnen omschakelen van jaarcontracten naar verkopen op de spotmarkt, teneinde te waarborgen dat zij producten met winst zouden kunnen verkopen.

(315)

Zoals samengevat in de overwegingen 307 tot en met 312, zijn de ontwikkelingen van de volumes en marktaandelen van de invoer uit China en de verkoop en marktaandelen van de bedrijfstak van de Unie vrijwel volstrekt tegengesteld. Anders dan wat de CISA beweert, wijst dit op een duidelijke correlatie met de ontwikkeling van de verkoopvolumes en de schade-indicatoren.

(316)

Wat de prijzen betreft, waren de prijzen van de invoer uit China weliswaar hoger dan de prijzen van de Unie in 2021 en nagenoeg gelijk in 2022, maar dit hing samen met de bovenvermelde uitzonderlijke omstandigheden, en het feit dat de producenten in de Unie vastzitten aan jaarlijkse overeenkomsten met het merendeel van hun afnemers.

(317)

Zoals uiteengezet in onder meer de overwegingen 239, 246, 265 en 310, is het volume van de invoer in de Unie wegens verstoringen in het handelsverkeer over zee en strikte lockdowns in de VRC gedaald in 2021, en stegen de eindprijzen bij invoer (“landed prices”) schijnbaar tot boven het niveau van de verkoopprijzen van de producenten in de Unie. Aangezien de producenten in de Unie echter vastzitten aan prijzen die zijn vastgesteld op basis van langetermijncontracten die eind 2020 zijn gesloten, konden zij niet voldoende profiteren van dergelijke gunstige voorwaarden om hun verkoopprijzen te verhogen. Tegelijkertijd begonnen de productiekosten in 2021 aanzienlijk te stijgen, waardoor de verliezen van de bedrijfstak van de Unie in dat jaar verslechterden.

(318)

Zoals uiteengezet in overweging 288, brachten verstoringen van de markt in 2021 en jaarlijks onderhandelde contracten de producenten in de Unie anderzijds in een gunstige positie ten opzichte van hun afnemers bij de onderhandelingen over de prijzen voor 2022 — als gevolg van de onzekerheden van 2021 waren de gebruikers erop gebrand voldoende leveringen in 2022 veilig te stellen. Hierdoor kon de bedrijfstak van de Unie de prijzen verhogen en winstgevend zijn in 2022 voor de enige tijdspanne in de betrokken periode.

(319)

Verder werd, zoals uiteengezet in de overwegingen 244 en 245, per productsoort aanzienlijke prijsonderbieding vastgesteld. Bovendien werden de ontwikkeling en het effect van de Chinese prijzen beschreven in de overwegingen 246 tot en met 250, en de Commissie heeft geconcludeerd dat de prijzen van de invoer uit China in 2020, 2023 en het onderzoektijdvak verhindering van een prijsverhoging veroorzaakten, en in 2023 en het onderzoektijdvak een prijsverlaging.

(320)

Aan deze conclusie wordt niet afgedaan door het feit dat, zoals de CISA betoogt, de Chinese prijzen een soortgelijke ontwikkeling kenden als de prijzen van andere derde markten of de prijzen van de bedrijfstak van de Unie. De Chinese prijzen waren in nagenoeg alle jaren van de beoordelingsperiode lager dan de prijzen van de invoer uit vrijwel alle andere derde landen, met uitzondering van India (zie tabel 12). Daarnaast had de invoer uit China verreweg het grootste marktaandeel van de totale invoer, terwijl de vijf grootste invoerlanden daarachter elk tussen 0,7 % en 3,2 % van het marktaandeel in elk willekeurig jaar van de beoordelingsperiode hadden. De invoer uit China oefende dan ook duidelijk de grootste invloed uit op het prijsgedrag op de markt.

(321)

Ten slotte wees de Commissie erop dat, zoals Steelforce aanvoerde, indien de producenten in de Unie hun eigen prijsstellingsbeleid konden voeren en/of konden omschakelen naar verkopen op de spotmarkt die in alle jaren winstgevendheid zouden opleveren, zij dit ongetwijfeld zouden doen. Er werd geen bewijsmateriaal verstrekt over de reden waarom de bedrijfstak van de Unie zichzelf vrijwillig schade zou berokkenen.

(322)

In plaats daarvan, zoals de klager heeft toegelicht, zijn de prijzen voor producten van vertind blik waarover jaarlijks wordt onderhandeld een marktstandaard, die al in de eerste schakels van de toeleveringsketen wordt afgedwongen. Grote detailhandelaren verlangen van hun leveranciers van voedsel in blik dat elk jaar opnieuw wordt onderhandeld over prijzen. Op hun beurt verlangen de leveranciers dit ook van hun leveranciers van blikverpakkingen. Als voornaamste gebruikers van producten van vertind blik verlangen producenten van blikverpakkingen dan ook hetzelfde van de bedrijfstak van de Unie om een constant aanbod te waarborgen.

(323)

De vraag naar producten van vertind blik werd op specifieke wijze beïnvloed door de COVID-19-pandemie. Tijdens de lockdowns in 2020 en 2021 consumeerden mensen meer voedsel in blik, waarvan zij ook voorraden aanlegden. De vraag naar blikken, en bijgevolg producten van vertind blik, bleef dan ook vrij stabiel in die jaren en in 2022, en schommelde licht neerwaarts.

(324)

Aan het einde van die periode daalde het verbruik in de Unie fors met 19 procentpunten in 2023, en met nog eens 3 procentpunten in het onderzoektijdvak. De sterke daling in 2023 is toe te schrijven aan voorraadafbouw uit voorgaande jaren en een slechte groenteoogst in Europa in 2022. Over het geheel genomen daalde het verbruik tussen 2020 en het onderzoektijdvak met 25 %.

(325)

CISA en STEELFORCE voerden aan dat de schade voornamelijk werd veroorzaakt door een dergelijke inkrimping van de markt.

(326)

De Commissie merkte echter op dat de vraag in de Unie weliswaar afnam, maar dat dit geen verklaring vormt voor het verlies van verkoopvolume en de afnemende winstgevendheid van de bedrijfstak van de Unie in 2023 en het onderzoektijdvak.

(327)

Zoals hierboven reeds toegelicht, daalde het verkoopvolume van de bedrijfstak van de Unie met 36 %, bijna 50 % meer dan de krimp van het verbruik, terwijl de omvang van de invoer uit China bleef toenemen, zelfs toen de markt aan het krimpen was.

(328)

Verder kwam deze invoer de Unie binnen tegen prijzen die de prijzen van de bedrijfstak van de Unie onderboden en drukten.

(329)

De Commissie heeft derhalve geconcludeerd dat de invoer uit China, zelfs in de krimpende markt waar de bedrijfstak van de Unie wat verkoopvolume zou hebben verloren, nog altijd de voornaamste schade veroorzakende factor was.

(330)

De hoeveelheid uit andere derde landen ingevoerde producten heeft zich in de beoordelingsperiode als volgt ontwikkeld:

Tabel 12

Invoer uit derde landen

(331)

Zoals tabel 12 laat zien, is de invoer uit andere derde landen (met uitzondering van China) van oudsher beperkt. In totaal vertegenwoordigde die invoer 12 % van het marktaandeel in 2020, dat in het onderzoektijdvak terugliep tot 10 %, doordat de omvang van de invoer in die periode met 37 % daalde. China is verreweg de grootste importeur naar de Unie, terwijl de vijf grootste importeurs daarachter in de beoordelingsperiode elk tussen 0,7 % en 3,2 % van het marktaandeel hadden.

(332)

De prijzen van de invoer uit andere derde landen lagen boven de prijzen van de bedrijfstak van de Unie in 2020 en 2021, en op hetzelfde niveau in 2022. De prijzen waren 7 % lager dan de prijzen van de bedrijfstak van de Unie in 2023 en 10 % lager in het onderzoektijdvak.

(333)

De omvang van die invoer en het marktaandeel ervan is echter gering, en bovendien daalden deze tussen 2020 en het onderzoektijdvak aanzienlijk. Het effect op de bedrijfstak van de Unie ervan kon dus bij lange na niet zo aanzienlijk zijn geweest als de invoer uit China, die zowel qua omvang als qua marktaandeel aanzienlijk toenam.

(334)

De vermeldenswaardige uitzondering op het voorgaande is de invoer uit India naar de Unie, die tussen 2020 en het onderzoektijdvak met 4 000 ton toenam en in die periode 0,6 % aan marktaandeel won, tegen prijzen die in alle jaren behalve 2021 lager waren dan de Chinese invoerprijzen.

(335)

Aangezien de totale vraag van de Unie in het onderzoektijdvak meer dan 2 miljoen ton bedroeg, was de Commissie echter van oordeel dat een eventueel effect dat een dergelijke toename van invoer uit India zou kunnen hebben gehad op de markt van de Unie, verwaarloosbaar was en geen schade kon hebben berokkend aan de bedrijfstak van de Unie, zelfs wanneer de Indiase prijzen onder de prijzen van de bedrijfstak van de Unie lagen.

(336)

Verder waren de prijzen van de invoer uit China gemiddeld 14 % lager dan de prijzen van de bedrijfstak van de Unie in 2023 en 19 % lager in het onderzoektijdvak. Daarom is geconcludeerd dat de invoer uit derde landen niet de oorzaak kan zijn van de door de bedrijfstak van de Unie geleden schade.

(337)

De hoeveelheid van de uitvoer van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie heeft zich gedurende de beoordelingsperiode als volgt ontwikkeld:

Tabel 13

Uitvoerprestaties van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie

(338)

De uitvoer van de bedrijfstak van de Unie ontwikkelde zich op vergelijkbare wijze als zijn verkoop binnen de Unie: de uitvoer liep geleidelijk terug van 2020 tot het onderzoektijdvak, met name zonder de op de markt van de Unie in 2022 waargenomen toename, waardoor de conclusie verder werd versterkt dat dit een uitzonderlijk jaar was op de markt van de Unie.

(339)

Deze daling van de uitvoer bedroeg tussen 2020 en het onderzoektijdvak echter slechts 24 %, terwijl de verkoop op de markt van de Unie over dezelfde periode met 36 % daalde.

(340)

De gemiddelde uitvoerprijs nam toe tot 2022, en in dat jaar verdubbelde deze ruimschoots ten opzichte van 2020. Vanaf 2022 begonnen de uitvoerprijzen te dalen, maar deze lagen tijdens het onderzoektijdvak 75 % nog altijd boven de prijzen in 2020.

(341)

Verder waren de uitvoerprijzen in 2020 en 2021 iets lager dan de prijzen van de verkoop aan de Unie, maar hoger in 2022, 2023 en het onderzoektijdvak.

(342)

De Commissie heeft derhalve geconcludeerd dat de uitvoerprestaties van de bedrijfstak van de Unie niet de oorzaak waren van de geleden schade.

(343)

De CISA en STEELFORCE betoogden dat de schade voor de bedrijfstak van de Unie door eigen toedoen was veroorzaakt: ondanks de toenemende productiekosten schroefde de bedrijfstak van de Unie zijn investeringen niettemin fors op.

(344)

De Commissie heeft in dat verband ten eerste verduidelijkt dat de wereldwijde stijging van de productiekosten en met name van de kosten van grondstoffen en energie alle marktspelers in dezelfde mate had getroffen, zoals blijkt uit het feit dat de prijzen van de invoer uit alle andere derde landen, waaronder China, in de beoordelingsperiode aanzienlijk zijn gestegen. Bijgevolg was een dergelijke kostenstijging niet een uniek element met betrekking tot de bedrijfstak van de Unie.

(345)

Tegelijkertijd hebben noch de CISA, noch Steelforce en evenmin andere belanghebbenden bewijsmateriaal overgelegd waaruit zou blijken dat andere marktdeelnemers, zoals Chinese producenten-exporteurs, anders zouden zijn getroffen.

(346)

Zoals uiteengezet in de overwegingen 291 en 294, waren de investeringen van de bedrijfstak van de Unie tijdens de beoordelingsperiode vereist om aan milieunormen te voldoen of waren zij noodzakelijk om de bestaande capaciteit te handhaven door essentiële reparaties en vervangingen te verrichten.

(347)

De Commissie heeft derhalve geconcludeerd dat de stijgende productiekosten niet hebben bijgedragen aan de schade die de bedrijfstak van de Unie in het onderzoektijdvak heeft geleden. Evenzo kunnen de investeringen die wettelijk vereist zijn of die noodzakelijk zijn om een veilige productie in stand te houden, niet worden geacht te hebben bijgedragen tot de door de bedrijfstak van de Unie geleden schade.

(348)

Zoals uiteengezet in overweging 317, waren de verkopen van de bedrijfstak van de Unie op de markt van de Unie doorgaans gebaseerd op jaarlijkse contracten met afnemers waarin de prijzen voor het volgende jaar worden vastgesteld, met een mogelijkheid van slechts uitzonderlijke correcties. Dit betekent dat de prijzen geen kostenschommelingen op korte termijn kunnen volgen die zich in het gegeven jaar voordoen. De bedrijfstak van de Unie heeft dus enige tijd nodig om zijn prijzen aan te passen aan veranderingen in de marktomstandigheden. In de praktijk was hij gedurende het gehele jaar 2021 gedwongen om in Q4/2020 onderhandelde prijzen aan te bieden, terwijl de productiekosten in de periode 2020 - 2021 met 15 % zijn gestegen. Zoals uiteengezet in overweging 318, hebben verstoringen van de markt in 2021 en de daaruit voortvloeiende daling van de invoer uit de VRC tegen lage prijzen de producenten in de Unie echter in staat gesteld om voor 2022 te onderhandelen over aanzienlijk hogere prijzen, waarin hun gestegen productiekosten tot uitdrukking kwamen, en om weer winstgevend te worden.

(349)

Daarom lijkt het tijdsverloop tussen de stijging van de grondstoffenkosten en de stijging van de verkoopprijzen als gevolg van de jaarlijkse contracten de bedrijfstak van de Unie er niet van te weerhouden zijn verkoopprijzen aan te passen aan de stijging van de productiekosten in de beoordelingsperiode. Bijgevolg heeft de Commissie voorlopig geconcludeerd dat de vastlegging van de verkoopprijzen in jaarlijkse contracten het oorzakelijk verband tussen de invoer met dumping en de vastgestelde schade niet heeft afgezwakt.

(350)

In een krimpende markt, en nadat de markt van de Unie in 2021 tijdelijk was afgeschermd van de Chinese invoer, steeg de invoer uit China en het Chinese marktaandeel in 2022, 2023 en het onderzoektijdvak, hetgeen ten koste ging van het verkoopvolume en marktaandeel van de bedrijfstak van de Unie, die tezelfdertijd daalden.

(351)

Deze Chinese invoer vond zijn weg naar de Unie tegen prijzen die de prijzen van de bedrijfstak van de Unie onderboden, hetgeen verhindering van een prijsverhoging en neerwaartse prijsdruk veroorzaakte. De enige uitzondering daarop was 2022, toen de bedrijfstak van de Unie, als gevolg van de onzekerheid op de markt in het jaar daarvoor, prijzen wist te bedingen die hoog genoeg waren om zijn productiekosten te dekken. De invoer met dumping uit China tastte de winstgevendheid van de bedrijfstak van de Unie aan, die bij aanvang van de beoordelingsperiode reeds verliesgevend was.

(352)

Deze schade aan de bedrijfstak van de Unie kon niet worden toegeschreven aan andere factoren.

(353)

De Commissie heeft onderscheid gemaakt tussen en afzonderlijk gekeken naar de gevolgen van alle bekende factoren voor de situatie van de bedrijfstak van de Unie en de schadelijke effecten van de invoer met dumping. De daling van het verbruik, de invoer uit andere derde landen, en de uitvoerprestaties van de bedrijfstak van de Unie hadden een beperkte invloed, of helemaal geen invloed, op de negatieve ontwikkelingen in de bedrijfstak van de Unie als het gaat om het verlies van verkoopvolume, prijzen en dalende winstgevendheid.

(354)

Op basis van het voorgaande heeft de Commissie in dit stadium geconcludeerd dat de invoer met dumping uit het betrokken land de bedrijfstak van de Unie materiële schade heeft berokkend en dat de andere factoren, ongeacht of ze individueel dan wel collectief werden beschouwd, geen afbreuk deden aan het causale verband tussen de invoer met dumping en de materiële schade. De schade bestond voornamelijk uit een verlies van marktaandeel, prijsonderbieding, verhindering van prijsverhogingen, prijsverlaging en dalende winstgevendheid.

(355)

In het onderhavige geval heeft de klager in de klacht het bestaan van verstoringen van de grondstoffenmarkten in de zin van artikel 7, lid 2 bis, van de basisverordening aangevoerd, wat warmgewalst staal betreft. Om het geschikte niveau van de maatregelen te beoordelen, heeft de Commissie eerst het bedrag aan rechten vastgesteld dat noodzakelijk was om de door de bedrijfstak van de Unie geleden schade weg te nemen bij ontbreken van verstoringen als bedoeld in artikel 7, lid 2 bis, van de basisverordening. Vervolgens onderzocht zij of de dumpingmarge van de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs hoger zou zijn dan hun schademarge.

(356)

De schade zou worden opgeheven indien de bedrijfstak van de Unie een nagestreefde winst kon behalen door te verkopen tegen een richtprijs in de zin van artikel 7, leden 2 quater en 2 quinquies, van de basisverordening.

(357)

Overeenkomstig artikel 7, lid 2 quater, van de basisverordening hield de Commissie bij de bepaling van de nagestreefde winst rekening met de volgende factoren: de mate van winstgevendheid vóór de toename van de invoer uit het betrokken land, de mate van winstgevendheid die vereist is ter dekking van alle kosten en investeringen, onderzoek en ontwikkeling (O&O) en innovatie, alsmede de onder normale mededingingsvoorwaarden te verwachten mate van winstgevendheid. Die winstmarge mag niet lager zijn dan 6 %.

(358)

In eerste instantie heeft de Commissie een basiswinst vastgesteld die alle kosten onder normale mededingingsvoorwaarden dekt. Aangezien niet alle in de steekproef opgenomen producenten in de Unie betrouwbare gegevens konden overleggen over de winstgevendheid van de verkoop aan niet-verbonden afnemers in de Unie voorafgaand aan de toename van de invoer uit het betrokken land, heeft de Commissie de streefwinst vastgesteld teneinde de geen schade veroorzakende prijs te bepalen op 6 %, overeenkomstig artikel 7, lid 2 quater, van de basisverordening.

(359)

Op basis hiervan heeft de Commissie de geen schade veroorzakende prijs berekend door bovengenoemde winstmarge van 6 % op te tellen bij de productiekosten van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie gedurende het onderzoektijdvak.

(360)

Overeenkomstig artikel 7, lid 2 quinquies, van de basisverordening beoordeelde de Commissie als laatste stap de toekomstige kosten voortvloeiend uit multilaterale milieuovereenkomsten en de bijbehorende protocollen waarbij de Unie partij is, en uit de in bijlage I bis vermelde Verdragen van de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO), die de bedrijfstak van de Unie tijdens de periode van toepassing van de maatregel uit hoofde van artikel 11, lid 2, zal maken. Op basis van de door de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie heeft de Commissie extra kosten vastgesteld voor elke producent in de Unie, waarop zij de werkelijke kosten voor de respectieve producent in verband met de naleving van dergelijke verdragen tijdens het onderzoektijdvak in mindering heeft gebracht, hetgeen leidde tot een resultaat van [0-70] EUR/ton. Deze kosten werden toegevoegd aan de in overweging 359 genoemde geen schade veroorzakende prijs.

(361)

Op basis hiervan berekende de Commissie een definitieve richtprijs per eenheid, variërend van 1 323 tot 1 821 EUR/ton voor het soortgelijke product van de bedrijfstak van de Unie, door tijdens het onderzoektijdvak de bovengenoemde streefwinstmarge (zie overweging 358) toe te passen op de productiekosten per productsoort van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie en vervolgens de correcties op grond van artikel 7, lid 2 quinquies, toe te passen.

(362)

De Commissie heeft vervolgens het niveau van de schademarge bepaald door de gewogen gemiddelde invoerprijs van de in de steekproef opgenomen meewerkende producenten-exporteurs in China, zoals vastgesteld voor de berekeningen van de prijsonderbieding, te vergelijken met de gewogen gemiddelde, geen schade veroorzakende prijs van het soortgelijke product dat in het onderzoektijdvak door de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie op de markt van de Unie werd verkocht. Als uit deze vergelijking een verschil naar voren kwam, werd dit uitgedrukt als percentage van de gewogen gemiddelde cif-waarde bij invoer.

(363)

De schademarge voor “andere meewerkende ondernemingen” en voor “alle overige invoer van oorsprong uit de VRC” wordt op dezelfde manier vastgesteld als de dumpingmarge voor deze ondernemingen (zie de overwegingen 220 tot en met 227).

(364)

Zoals uiteengezet in het bericht van inleiding heeft de klager aan de Commissie voldoende bewijsmateriaal verstrekt waaruit blijkt dat er in het betrokken land sprake is van verstoringen van de grondstoffenmarkt met betrekking tot het onderzochte product. Derhalve is overeenkomstig artikel 7, lid 2 bis, van de basisverordening onderzoek gedaan naar de vermeende verstoringen teneinde te beoordelen of in voorkomend geval een recht lager dan de dumpingmarge toereikend zou zijn om een einde te maken aan de schade.

(365)

Aangezien de marges die toereikend zijn om de schade weg te nemen echter hoger zijn dan de dumpingmarges, was de Commissie van oordeel dat het in dit stadium niet nodig was dit aspect aan te pakken.

(366)

Na bovenstaande beoordeling moeten de voorlopige antidumpingrechten overeenkomstig artikel 7, lid 2, van de basisverordening als volgt worden vastgesteld:

(367)

Gezien de beslissing van de Commissie om artikel 7, lid 2, van de basisverordening toe te passen, heeft zij onderzocht of zij duidelijk kon concluderen dat het niet in het belang van de Unie was om in dit geval maatregelen te nemen, ondanks de vaststelling van schadeveroorzakende dumping, overeenkomstig artikel 21 van de basisverordening. Het belang van de Unie werd vastgesteld op basis van een beoordeling van alle betrokken belangen, waaronder die van de bedrijfstak van de Unie, de importeurs en de gebruikers.

(368)

De bedrijfstak van de Unie bestaat uit vier producenten, wier verkoopvolume en marktaandeel in de tweede helft van de beoordelingsperiode aanzienlijk verslechterden, hetgeen een negatief effect had op de winstgevendheid, het voorraadniveau en de werkgelegenheid. De Commissie heeft in dit stadium geconcludeerd dat de bedrijfstak van de Unie aanmerkelijke schade heeft geleden als gevolg van de invoer met dumping uit het betrokken land.

(369)

Indien geen voorlopige maatregelen worden ingesteld, ligt het voor de hand dat de bedrijfstak van de Unie zich vanwege de prijsdruk van de invoer met dumping, het verlies van marktaandeel en de zich opstapelende verliezen genoodzaakt zal zien de productie van producten van vertind blik te staken. Het is echter de verwachting dat de verkoopvolumes en prijzen van de bedrijfstak van de Unie op de markt van de Unie na het opleggen van voorlopige antidumpingmaatregelen zullen stijgen, waardoor de winstgevendheid en andere financiële indicatoren van deze bedrijfstak zullen toenemen en sluiting van productiefaciliteiten wordt voorkomen.

(370)

Derhalve is de Commissie tot de conclusie gekomen dat voorlopige antidumpingmaatregelen in het belang van de bedrijfstak van de Unie zouden zijn.

(371)

Eén importeur, Steelforce, heeft de antwoorden op de vragenlijst ingediend die werden gecontroleerd. De diensten van de Commissie hebben ook een hoorzitting met Steelforce gehouden, waar de onderneming haar standpunt nader heeft toegelicht.

(372)

Steelforce heeft circa [50-70] mensen in dienst en nam tijdens het onderzoektijdvak een groot deel van de totale invoer uit China voor haar rekening. De importeur voerde aan dat het belang van de Unie zou worden geschaad door de instelling van de rechten. Omdat de door Steelforce ter staving hiervan aangevoerde argumenten grotendeels betrekking hadden op de gevolgen die de rechten zouden hebben voor gebruikers, worden deze opmerkingen evenals de opmerkingen van de gebruikers in punt 7.3 geanalyseerd.

(373)

Bij de beoordeling van de gevolgen die de rechten zouden hebben voor deze importeur, merkte de Commissie op dat hoewel Steelforce een aanzienlijk deel van de totale invoer uit China in de Unie voor zijn rekening nam, het ook veel andere producten invoerde. In feite vertegenwoordigde de wederverkoop van producten van vertind blik slechts een betrekkelijk klein deel van de totale omzet van de onderneming.

(374)

Rekening houdende met het feit dat de onderneming in het onderzoektijdvak in al haar handelssegmenten winstgevend was en een aanzienlijk aandeel van de invoermarkt voor producten van vertind blik had, terwijl daarnaast het leeuwendeel van haar activiteiten geen verband hield met producten van vertind blik, heeft de Commissie geconcludeerd dat deze importeur niet veel negatieve gevolgen zou ondervinden van de rechten.

(375)

Aangezien zich geen andere importeurs of handelaren hebben gemeld om zich uit te spreken tegen de rechten, heeft de Commissie geconcludeerd dat de rechten waarschijnlijk niet heel nadelig zouden uitpakken voor de situatie van importeurs en handelaren in de Unie.

(376)

Twee gebruikers dienden antwoorden op de vragenlijst in, Massilly Holding S.A.S (“Massilly”) en Trivium Packaging B.V. (“Trivium”). Massilly en een andere gebruiker, Pirlo Holding GmbH (“Pirlo”), dienden daarnaast ook opmerkingen in waarin zij zich uitspraken tegen de instelling van rechten, zoals ook één vereniging van gebruikers, Metal Packaging Europe (“MPE”), zich daartegen uitsprak.

(377)

Massilly, Pirlo en MPE voerden aan dat de instelling van rechten in strijd zou zijn met het belang van de Unie, aangezien het ernstige negatieve gevolgen voor de handelsactiviteiten van gebruikers zou hebben. Steelforce voerde soortgelijke argumenten aan, met name in verband met de bescherming die de sector voor producten van vertind blik al geniet met de vrijwaringsmaatregelen.

(378)

Steelforce en MPE voerden verder aan dat er in de Unie onvoldoende productiecapaciteit voorhanden is en dat de invoer derhalve essentieel is om de stabiliteit van het aanbod te waarborgen, aangezien gebruikers in de Unie reeds te maken hebben met vertraagde leveringen van producenten in de Unie. Doordat er wereldwijd een grote vraag naar producten van vertind blik is, zijn de reservecapaciteiten voor de uitvoer naar de Unie beperkt en worden deze sowieso gewaarborgd door de vrijwaringsmaatregelen.

(379)

Verder voerden MPE, Steelforce, Pirlo en Massilly aan dat antidumpingrechten de winstgevendheid van producten van metalen blikken onder druk zouden zetten, omdat hun belangrijkste markt (de industrie voor verpakte levensmiddelen en dranken) buitengewoon prijsgevoelig is en zij de prijsverhogingen niet kunnen afwentelen op hun downstreamafnemers. Daarnaast zou een prijsverhoging hun concurrentievermogen ten opzichte van de producenten van andere soorten verpakking, met name plastic en Tetra Pak, aantasten.

(380)

Steelforce en Massilly voerden aan dat dit bovendien nadelig zou uitpakken voor het milieubeleid van de Unie, aangezien stalen blikken veel beter kunnen worden gerecycled dan andere soorten verpakking.

(381)

Steelforce en de CISA betoogden verder dat antidumpingrechten de hele toeleveringsketen schade zouden berokkenen, met name de industrie voor voedsel in blik, hetgeen de Unie versneld minder aantrekkelijk zou maken voor investeerders. Omdat de invoer van downstreamproducten (lege blikken) en eindproducten (blikken gevuld met levensmiddelen/dranken) naar de Unie toeneemt, zullen antidumpingrechten op producten van vertind blik dergelijke desinvesteringstrends ongetwijfeld in de hand werken.

(382)

Met betrekking tot de in overweging 244 genoemde vrijwaringsmaatregelen en de in de overwegingen 363 en 364 samengevatte argumenten van belanghebbenden in dit verband, merkte de Commissie op dat vrijwaringsmaatregelen niet tot doel hebben te beschermen tegen invoer met dumping, en daartoe ook niet kunnen dienen. Zoals vermeld in overweging 244 heeft de Commissie rekening gehouden met de rechten die zijn betaald voor hoeveelheden van het onderzochte product die boven het bij de vrijwaringsmaatregelen vastgestelde rechtenvrije tariefcontingent werden ingevoerd, en heeft zij vastgesteld dat de prijsonderbiedingsmarge nog steeds aanzienlijk was, in de orde van grootte van [15-25] %.

(383)

Wat de beschikbare capaciteiten betreft, overtrof de capaciteit van de bedrijfstak van de Unie de totale vraag naar producten van vertind blik in de Unie met bijna één miljoen ton, zelfs in 2020, toen de vraag het grootst was. Daarnaast heeft de markt van de Unie altijd uit meerdere derde landen ingevoerde producten gekocht. De Commissie heeft derhalve geconcludeerd dat er geen risico van een tekort aan aanbod is.

(384)

Wat de gevolgen van rechten voor de gebruikers betreft, lieten de antwoorden op de vragenlijst van Trivium en Massilly zien dat producten van vertind blik circa [35-55] % van hun totale productiekosten vertegenwoordigen, terwijl deze ondernemingen een betrekkelijk klein deel van hun producten van vertind blik uit China betrekken.

(385)

Zowel Massilly als Trivium waren winstgevend in 2023, en Trivium wist in het onderzoektijdvak vergelijkbare winstgevendheidsniveaus te handhaven, terwijl Massilly geen winstgevenheidscijfers verstrekte voor het onderzoektijdvak.

(386)

Op basis van de beschikbare, niet-gecontroleerde gegevens schatte de Commissie dat zelfs met een recht van 50 % op Chinese producten van vertind blik die door deze gebruikers worden gekocht, de totale productiekosten van deze twee gebruikers in het handelssegment voor producten van vertind blik met minder dan 2 % zou toenemen, indien alle overige elementen gelijkblijven.

(387)

De Commissie concludeerde derhalve dat deze gebruikers, zelfs wanneer zij een deel van de kostenstijging niet zouden kunnen afwentelen op hun afnemers, nog altijd winstgevend zouden blijven en de gevolgen van de rechten voor hen verwaarloosbaar zouden zijn.

(388)

De argumenten dat antidumpingrechten zouden leiden tot een toename van de mededinging uit het buitenland in downstreamsectoren en de overstap naar andere materialen in de verpakkingsindustrie werden niet met uitgebreid bewijsmateriaal gestaafd. De Commissie was daardoor niet in staat de juistheid van deze argumenten te controleren of te becijferen hoe ernstig de gevolgen zouden zijn.

(389)

Evenmin kon de Commissie inschatten in hoeverre de rechten een negatieve invloed zouden hebben op haar milieubeleid.

(390)

De Commissie concludeerde derhalve dat gebruikers niet veel negatieve gevolgen zouden ondervinden van de instelling van rechten.

(391)

Zoals hierboven weergegeven, verkeert de bedrijfstak van de Unie in een benarde situatie, aangezien deze gedurende het grootste deel van de beoordelingsperiode verlies heeft geleden. De Commissie merkte in dat verband op dat de medewerkende importeur en beide gebruikers die antwoorden op de vragenlijst hadden ingediend, wel winstgevend waren.

(392)

Op basis van de gegevens van medewerkende gebruikers waarover zij beschikte, kon de Commissie evenmin concluderen dat de handelsactiviteiten van een gebruiker van producten van vertind blik in ernstige mate negatief zouden worden beïnvloed door de rechten. Een toename met 2 % van de productiekosten kan niet net zo nadelig zijn voor een gebruiker als een voortdurend verslechterende bedrijfsomgeving voor de producenten in de Unie.

(393)

Ten slotte vermeldde een van de gebruikers in zijn antwoorden op de vragenlijst zelf dat producenten in de Unie flexibele dienstverlening en korte leveringstermijnen bieden, hetgeen erop wijst dat gebruikers profiteren van de aanwezigheid van producenten in de Unie en er dus belang bij hebben dat de bedrijfstak niet verdwijnt.

(394)

Op basis van het bovenstaande is de Commissie tot de conclusie gekomen dat er geen dwingende redenen zijn om te besluiten dat het niet in het belang van de Unie zou zijn om in dit stadium van het onderzoek maatregelen in te stellen voor de invoer van producten van vertind blik van oorsprong uit de VRC.

(395)

Op basis van de conclusies van de Commissie inzake dumping, schade, oorzakelijk verband, de hoogte van de maatregelen en het belang van de Unie moeten voorlopige maatregelen worden ingesteld om te voorkomen dat de bedrijfstak van de Unie nog meer schade lijdt door de invoer met dumping.

(396)

Voorlopige antidumpingmaatregelen voor de invoer van producten van vertind blik van oorsprong uit de VRC moeten worden ingesteld, in overeenstemming met de regel van het laagste recht uit artikel 7, lid 2, van de basisverordening. De Commissie heeft de schademarges en de dumpingmarges vergeleken (overweging 363). Het bedrag van de rechten werd vastgesteld op het niveau van de dumpingmarge, of van de schademarge indien deze lager is.

(397)

Op basis van het voorgaande moeten de voorlopige antidumpingrechten, uitgedrukt in cif-prijs, grens Unie, vóór inklaring, als volgt worden vastgesteld:

(398)

De bij deze verordening voor bepaalde ondernemingen vastgestelde individuele antidumpingrechten zijn vastgesteld op basis van de bevindingen van dit onderzoek. Daarin wordt derhalve de situatie weerspiegeld die bij het onderzoek voor die ondernemingen werd geconstateerd. Deze rechten zijn uitsluitend van toepassing op de invoer van het betrokken product van oorsprong uit het betrokken land en vervaardigd door de genoemde rechtspersonen. Op de invoer van het betrokken product dat is geproduceerd door enige andere onderneming die in het dispositief van deze verordening niet uitdrukkelijk wordt genoemd, met inbegrip van entiteiten die aan de specifiek genoemde ondernemingen zijn verbonden, is het recht van toepassing dat voor “alle overige invoer van oorsprong uit de VRC” geldt. Die invoer mag niet worden onderworpen aan de individuele antidumpingrechten.

(399)

Om het risico op ontwijking als gevolg van het verschil in rechten zo veel mogelijk te beperken, zijn speciale maatregelen nodig om de toepassing van de individuele antidumpingrechten te garanderen. De toepassing van individuele antidumpingrechten moet alleen van toepassing zijn wanneer een geldige handelsfactuur wordt overgelegd aan de douaneautoriteiten van de lidstaten. De factuur moet voldoen aan de in artikel 1, lid 3, van deze verordening vastgestelde vereisten. Totdat een dergelijke factuur is voorgelegd, moet de invoer worden onderworpen aan het antidumpingrecht dat van toepassing is op “alle overige invoer van oorsprong uit de VRC”.

(400)

Hoewel de douaneautoriteiten van de lidstaten over deze factuur moeten beschikken om ten aanzien van de invoer de individuele antidumpingrechten te kunnen toepassen, is overlegging van die factuur niet de enige factor waarmee de douaneautoriteiten rekening moeten houden. Zelfs als aan hen een factuur wordt overgelegd die voldoet aan alle voorschriften van artikel 1, lid 3, van deze verordening, moeten de douaneautoriteiten van de lidstaten namelijk hun gebruikelijke controles uitvoeren en kunnen zij, net als in alle andere gevallen, aanvullende documenten (vervoersdocumenten enz.) verlangen om de juistheid van de gegevens in de aangifte te controleren en te waarborgen dat het recht vervolgens terecht wordt toegepast, in overeenstemming met de douanewetgeving.

(401)

Indien de uitvoer door een van de ondernemingen waarvoor een lager individueel recht geldt, na de instelling van de maatregelen in kwestie aanzienlijk toeneemt, kan dit op zich worden beschouwd als een verandering in de structuur van het handelsverkeer als gevolg van de instelling van maatregelen in de zin van artikel 13, lid 1, van de basisverordening.

(402)

In dergelijke omstandigheden kan, mits aan de voorwaarden is voldaan, een onderzoek naar ontwijking van de maatregelen worden geopend. Hierbij kan worden onderzocht of het nodig is een individueel recht of individuele rechten in te trekken en in plaats daarvan een voor het gehele land geldend recht in te stellen.

(403)

Zoals vermeld in overweging 3, heeft de Commissie de invoer van het betrokken product aan registratie onderworpen. De registratie vond plaats om het mogelijk te maken met terugwerkende kracht rechten te innen overeenkomstig artikel 10, lid 4, van de basisverordening.

(404)

In het licht van de voorlopige bevindingen moet de registratie van de invoer worden gestaakt/beëindigd.

(405)

In dit stadium van de procedure kan geen besluit worden genomen over een mogelijke retroactieve toepassing van antidumpingmaatregelen.

(406)

Overeenkomstig artikel 19 bis van de basisverordening heeft de Commissie de belanghebbenden op de hoogte gebracht van de beoogde instelling van voorlopige rechten. Deze informatie is ook openbaar gemaakt op de website van DG Handel. Belanghebbenden hebben drie werkdagen de tijd gekregen om opmerkingen in te dienen over de juistheid van de berekeningen die specifiek aan hen zijn meegedeeld.

(407)

Er werden opmerkingen ontvangen van Baosteel Group en Shougang Jingtang, maar geen van deze opmerkingen gaf aanleiding tot bezorgdheid over de juistheid van de berekeningen, en de Commissie zal de opmerkingen van deze belanghebbenden in de definitieve fase behandelen.

(408)

Met het oog op een behoorlijk bestuur zal de Commissie de belanghebbenden uitnodigen schriftelijk te reageren en/of binnen een vaste termijn een hoorzitting met de Commissie en/of de raadadviseur-auditeur in handelsprocedures aan te vragen.

(409)

De bevindingen betreffende de instelling van voorlopige rechten zijn voorlopig en kunnen in het definitieve stadium van het onderzoek worden gewijzigd,