L_2015003PL.01006101.xml

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę 2006/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie maszyn, zmieniającą dyrektywę 95/16/WE (1), w szczególności jej art. 10,

uwzględniając opinię Komitetu ustanowionego na podstawie art. 22 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1025/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie normalizacji europejskiej, zmieniające dyrektywy Rady 89/686/EWG i 93/15/EWG oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 94/9/WE, 94/25/WE, 95/16/WE, 97/23/WE, 98/34/WE, 2004/22/WE, 2007/23/WE, 2009/23/WE i 2009/105/WE oraz uchylające decyzję Rady 87/95/EWG i decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1673/2006/WE (2),

(1)

Jeśli norma krajowa stanowiąca transpozycję normy zharmonizowanej, do której odniesienia zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, obejmuje jedno lub więcej z zasadniczych wymagań w zakresie zdrowia i bezpieczeństwa, określonych z załączniku I do dyrektywy 2006/42/WE, maszynę zbudowaną zgodnie z tą normą uważa się za spełniającą rzeczone zasadnicze wymagania w zakresie zdrowia i bezpieczeństwa.

(2)

W maju 2013 r. Francja wniosła formalny sprzeciw zgodnie z art. 10 dyrektywy 2006/42/WE w odniesieniu do normy EN 1870-2012:17 „Bezpieczeństwo obrabiarek do drewna — Pilarki tarczowe — część 17: jednopiłowe, z posuwem ręcznym, poziome pilarki do cięcia poprzecznego (pilarki ramieniowe z posuwem ręcznym)”, zgłoszonej przez Europejski Komitet Normalizacyjny (CEN) do zharmonizowania na podstawie dyrektywy 2006/42/WE.

(3)

Formalny sprzeciw opiera się na braku przepisów przewidzianych w ust. 3 klauzuli 5.3.6.1 „Osłona ostrza piły” normy, który stanowi, że osłona może być stała lub ruchoma, nie wskazując, kiedy któraś z nich może być konieczna, podczas gdy te dwie kategorie urządzeń mają odmienny charakter i zapewniają różne poziomy bezpieczeństwa, które odpowiadają różnym wynikom analizy ryzyka.

(4)

Po zbadaniu normy EN 1870-17:2012 wraz z przedstawicielami Komitetu ustanowionego na podstawie art. 22 dyrektywy 2006/42/WE Komisja stwierdziła, że norma nie spełnia zasadniczych wymagań w zakresie zdrowia i bezpieczeństwa określonych w pkt 1.4.2 „Wymagania szczególne dotyczące osłon” załącznika I do dyrektywy 2006/42/WE, ponieważ pozostawia projektantowi wybór osłon oferujących różne poziomy bezpieczeństwa bez odwoływania się do analizy ryzyka.

(5)	Włączenie w zharmonizowanych normach wariantów, z których jeden nie spełnia odpowiednio zasadniczych wymagań w zakresie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa dyrektywy 2006/42/WE, może doprowadzić do dezorientacji co do domniemania zgodności wynikającej ze stosowania normy.

(6)	Biorąc pod uwagę konieczność poprawy aspektów bezpieczeństwa w normie EN 1870-17:2012 i w oczekiwaniu na odpowiednie zmiany tej normy, publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej odniesienia do normy EN 1870-17:2012 powinno towarzyszyć stosowne ostrzeżenie,