<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><JUDGMENT xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.58-20161101.xd"><BIB.JUDGMENT><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>C-796/19</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62019CJ0796</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2020:920">EU:C:2020:920</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>13</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>13</PAGE.TOTAL><AUTHOR>CJ</AUTHOR></BIB.JUDGMENT><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P><HT TYPE="SC">Wyrok z dnia <DATE ISO="20201112">12.11.2020 r.</DATE> – Sprawa C‑796/19</HT></P><P><HT TYPE="SC">Komisja/Austria (organ ds. bezpieczeństwa kolei)</HT></P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Wyrok Trybunału</HT> (dziesiąta izba)</P><P>z dnia <DATE ISO="20201112">12 listopada 2020 r.</DATE><NOTE NUMBERING="STAR" TYPE="FOOTNOTE" NOTE.ID="E0001"><P>Język postępowania: niemiecki.</P></NOTE></P></TI></TITLE><INTERMEDIATE><INDEX IDX.CLOSE="" SEPARATOR=" – " IDX.OPEN=""><KEYWORD>Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego</KEYWORD><KEYWORD>Dyrektywa 2007/59/WE</KEYWORD><KEYWORD>Przyznawanie uprawnień maszynistom</KEYWORD><KEYWORD>Artykuł 3 lit. a)</KEYWORD><KEYWORD>Właściwy organ krajowy</KEYWORD><KEYWORD>Dyrektywa 2004/49/WE</KEYWORD><KEYWORD>Artykuł 16 ust. 1</KEYWORD><KEYWORD>Organ ds. bezpieczeństwa</KEYWORD><KEYWORD>Wyznaczenie wielu organów</KEYWORD></INDEX></INTERMEDIATE><JUDGMENT.INIT><P>W sprawie C‑796/19</P><P>mającej za przedmiot skargę o stwierdzenie, na podstawie art. 258 TFUE, uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, wniesioną w dniu <DATE ISO="20191029">29 października 2019 r.</DATE>,</P></JUDGMENT.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P><HT TYPE="BOLD">Komisja Europejska</HT>, którą reprezentowali W. Mölls oraz C. Vrignon, w charakterze pełnomocników,</P><PARTY.STATUS>strona skarżąca,</PARTY.STATUS></PLAINTIFS><AGAINST>przeciwko</AGAINST><DEFENDANTS><P><HT TYPE="BOLD">Republice Austrii</HT>, którą reprezentowali J. Schmoll oraz A. Posch, w charakterze pełnomocników,</P><PARTY.STATUS>strona pozwana,</PARTY.STATUS></DEFENDANTS></PARTIES><PREAMBLE><PREAMBLE.INIT><P>TRYBUNAŁ (dziesiąta izba),</P><P>w składzie: M. Ilešič (sprawozdawca), prezes izby, C. Lycourgos i I. Jarukaitis, sędziowie,</P><P>rzecznik generalny: M. Campos Sánchez-Bordona,</P><P>sekretarz: A. Calot Escobar,</P></PREAMBLE.INIT><GR.VISA><VISA>uwzględniając pisemny etap postępowania,</VISA><VISA>podjąwszy, po wysłuchaniu rzecznika generalnego, decyzję o rozstrzygnięciu sprawy bez opinii,</VISA></GR.VISA><PREAMBLE.FINAL>wydaje następujący</PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE><CONTENTS.JUDGMENT><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Wyrok</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0001"><NO.P>1</NO.P><TXT>W skardze Komisja Europejska wnosi do Trybunału o stwierdzenie, że wyznaczając jako <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0001" ID="QS0001"/>właściwy organ<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="201D" ID="QE0001"/> do celów dyrektywy 2007/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia <DATE ISO="20071023">23 października 2007 r.</DATE> w sprawie przyznawania uprawnień maszynistom prowadzącym lokomotywy i pociągi w obrębie systemu kolejowego Wspólnoty (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="315" PAGE.FIRST="51" DATE.PUB="2007">Dz.U. 2007, L 315, s. 51</REF.DOC.OJ>) inny organ niż organ ds. bezpieczeństwa, o którym mowa w art. 16 dyrektywy 2004/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady<?PAGE NO="2"?> z dnia <DATE ISO="20040429">29 kwietnia 2004 r.</DATE> w sprawie bezpieczeństwa kolei wspólnotowych oraz zmieniającej dyrektywę Rady 95/18/WE w sprawie przyznawania licencji przedsiębiorstwom kolejowym, oraz dyrektywę 2001/14/WE w sprawie alokacji zdolności przepustowej infrastruktury kolejowej i pobierania opłat za użytkowanie infrastruktury kolejowej oraz certyfikację w zakresie bezpieczeństwa (dyrektywy w sprawie bezpieczeństwa kolei) (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="164" PAGE.FIRST="44" DATE.PUB="2004">Dz.U. 2004, L 164, s. 44</REF.DOC.OJ>; sprostowanie <REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="220" PAGE.FIRST="16" DATE.PUB="2004">Dz.U. 2004, L 220, s. 16</REF.DOC.OJ>), Republika Austrii uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 3 lit. a) dyrektywy 2007/59.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Ramy prawne</HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Prawo Unii</HT></HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Dyrektywa 2004/49</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0002"><NO.P>2</NO.P><TXT>Zgodnie z motywami 13 i 22 dyrektywy 2004/49:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><CONSID><NP><NO.P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0002" ID="QS0002"/>(13)</NO.P><TXT>Realizując swój zakres obowiązków i odpowiedzialności, zarządcy infrastruktury i przewoźnicy kolejowi powinni wdrażać system zarządzania bezpieczeństwem spełniający wymagania Wspólnoty i zawierający wspólne elementy. Informacje o bezpieczeństwie i wdrożeniu systemu zarządzania bezpieczeństwem powinny być składane władzy [organowi ds.] bezpieczeństwa we właściwym państwie członkowskim.</TXT></NP></CONSID><P>[…]</P><CONSID><NP><NO.P>(22)</NO.P><TXT>W ramach nowych wspólnych przepisów dotyczących bezpieczeństwa wszystkie państwa członkowskie utworzą krajową władzę dla [krajowy organ ds.] regulacji i nadzoru bezpieczeństwa kolei. Aby ułatwić współpracę między nimi na szczeblu Wspólnoty, powinny otrzymać ten sam minimalny zakres zadań i odpowiedzialności oraz dużą niezależność. Powinny one wykonywać swoje zadania w sposób przejrzysty i niedyskryminujący, aby wspomóc tworzenie jednego systemu kolejowego Wspólnoty oraz współpracować w celu koordynacji kryteriów decyzyjnych, zwłaszcza dotyczących certyfikacji w zakresie bezpieczeństwa przewoźników kolejowych obsługujących transport międzynarodowy<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="201D" ID="QE0002"/>.</TXT></NP></CONSID></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0003"><NO.P>3</NO.P><TXT>Zgodnie z jej art. 1 celem dyrektywy 2004/49 <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0003" ID="QS0003"/>jest zapewnienie rozwoju i poprawy bezpieczeństwa kolei wspólnotowych oraz poprawienie dostępu do rynku dla usług transportu kolejowego, poprzez:</TXT><P>[…]</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>d)</NO.P><TXT>wymóg ustanowienia w każdym państwie członkowskim krajowej władzy [krajowego organu ds.] bezpieczeństwa oraz podmiotu badającego wypadki i incydenty;</TXT></NP></ITEM></LIST><P>[…]<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="201D" ID="QE0003"/>.</P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0004"><NO.P>4</NO.P><TXT>Artykuł 3 tej dyrektywy, zatytułowany <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0004" ID="QS0004"/>Definicje<QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="201D" ID="QE0004"/>, stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0005" ID="QS0005"/>Dla celów niniejszej dyrektywy przyjmuje się następujące definicje:</P><P>[…]</P><?PAGE NO="3"?><P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>g)</NO.P><TXT><QUOT.START CODE="00BB" REF.END="QE0006" ID="QS0006"/>władza [organ ds.] bezpieczeństwa<QUOT.END REF.START="QS0006" CODE="00AB" ID="QE0006"/> oznacza krajowy podmiot, któremu powierzono zadania w zakresie bezpieczeństwa kolei zgodnie z postanowieniami niniejszej dyrektywy, lub każdy podmiot dwunarodowy, któremu zadania te zostały powierzone przez państwa członkowskie w celu zapewnienia ujednolicenia reżimu bezpieczeństwa dla wyspecjalizowanej infrastruktury granicznej;</TXT></NP></ITEM></LIST></P><P>[…]<QUOT.END REF.START="QS0005" CODE="201D" ID="QE0005"/>.</P></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0005"><NO.P>5</NO.P><TXT>Artykuł 9 ust. 4 wspomnianej dyrektywy przewiduje:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0007" ID="QS0007"/>Każdego roku, najpóźniej do dnia 30 czerwca, wszyscy zarządcy infrastruktury i przedsiębiorstwa kolejowe składają władzy [organowi ds.] bezpieczeństwa roczny raport dotyczący bezpieczeństwa za poprzedni rok. Raport taki zawiera:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>informacje dotyczące spełniania wewnętrznych wymagań bezpieczeństwa oraz informacje o wynikach planów bezpieczeństwa;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>b)</NO.P><TXT>rozwój krajowych wskaźników bezpieczeństwa i CSI [wspólnych wskaźników bezpieczeństwa (CSI)] określonych w załączniku I, w zakresie właściwym dla organizacji przedkładającej raport;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>c)</NO.P><TXT>wyniki wewnętrznych audytów bezpieczeństwa;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>d)</NO.P><TXT>zauważone usterki i niesprawności w działaniach eksploatacyjnych oraz zarządzaniu infrastrukturą, mogące zainteresować władzę [organ ds.] bezpieczeństwa<QUOT.END REF.START="QS0007" CODE="201D" ID="QE0007"/>.</TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0006"><NO.P>6</NO.P><TXT>Zgodnie z art. 10 ust. 3 i 4 tej dyrektywy:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="010.003"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0008" ID="QS0008"/>3.</NO.PARAG><ALINEA>Władza [organ ds.] bezpieczeństwa państwa członkowskiego, w którym przedsiębiorstwo kolejowe po raz pierwszy rozpoczęło/zarejestrowało swoją działalność, wydaje certyfikat bezpieczeństwa, zgodnie z ust. 2.</ALINEA><ALINEA>Certyfikat bezpieczeństwa, przyznan[y] zgodnie z ust. 2, określa rodzaj i zakres działalności. Świadectwo wydane [Certyfikat wydany] na podstawie ust. 2 lit. a) będzie ważne [ważny] na terenie całej Wspólnoty dla takiej samej działalności w transporcie kolejowym.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="010.004"><NO.PARAG>4.</NO.PARAG><ALINEA>Władza [organ ds.] bezpieczeństwa państwa członkowskiego, w którym przedsiębiorstwo kolejowe planuje wykonywanie dodatkowych usług transportowych, wydaje dodatkow[y], krajowy certyfikat bezpieczeństwa, wymagany zgodnie z ust. 2 lit. b)<QUOT.END REF.START="QS0008" CODE="201D" ID="QE0008"/>.</ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0007"><NO.P>7</NO.P><TXT>Artykuł 16 ust. 1 dyrektywy 2004/49, zatytułowany <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0009" ID="QS0009"/>Zadania<QUOT.END REF.START="QS0009" CODE="201D" ID="QE0009"/>, w ust. 1 stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0010" ID="QS0010"/>Każde państwo członkowskie ustanawia władzę [organ ds.] bezpieczeństwa; władzą tą [organem tym] może być ministerstwo odpowiedzialne za transport. Powinna ona [Powinien on] być niezależna [niezależny] pod względem organizacyjnym, prawnym i decyzyjnym od jakiegokolwiek przedsiębiorstwa kolejowego, zarządcy infrastruktury, wnioskodawcy oraz podmiotu zamawiającego<QUOT.END REF.START="QS0010" CODE="201D" ID="QE0010"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0008"><NO.P>8</NO.P><TXT>Artykuł 16 ust. 2 zawiera wykaz minimalnych zadań powierzonych organowi ds. bezpieczeństwa, o którym mowa w ust. 1 tego artkułu.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="4"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0009"><NO.P>9</NO.P><TXT>Artykuł 18 tej dyrektywy, zatytułowany <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0011" ID="QS0011"/>Sprawozdanie roczne<QUOT.END REF.START="QS0011" CODE="201D" ID="QE0011"/>, stanowi, że:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0012" ID="QS0012"/>Corocznie władza [organ ds.] bezpieczeństwa publikuje raport roczny w sprawie swoich działań za poprzedni rok i przesyła go do Agencji [Kolejowej Unii Europejskiej] najpóźniej do dnia 30 września każdego roku. Raport zawiera informacje o:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>stanie bezpieczeństwa kolei, łącznie z agregacją CSI, określonych w załączniku I, na szczeblu państwa członkowskiego;</TXT></NP></ITEM></LIST><P>[…]<QUOT.END REF.START="QS0012" CODE="201D" ID="QE0012"/>.</P></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0010"><NO.P>10</NO.P><TXT>Artykuł 25 wspomnianej dyrektywy, zatytułowany <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0013" ID="QS0013"/>Rekomendacje w zakresie bezpieczeństwa<QUOT.END REF.START="QS0013" CODE="201D" ID="QE0013"/>, stanowi w ust. 2 i 3:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="025.002"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0014" ID="QS0014"/>2.</NO.PARAG><ALINEA>Rekomendacje są skierowane do władzy [organu ds.] bezpieczeństwa lub, jeżeli wymaga tego charakter zaleceń, do innych podmiotów lub władz [organów] w państwie członkowskim lub do innych państw członkowskich. Państwa członkowskie i ich władze [organy ds.] bezpieczeństwa podejmują niezbędne działania w celu zapewnienia, że rekomendacje w zakresie bezpieczeństwa wydane przez organ dochodzeniowy zostały właściwie potraktowane i, gdzie to właściwe, zrealizowane.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="025.003"><NO.PARAG>3.</NO.PARAG><ALINEA>Władza [Organ ds.] bezpieczeństwa i inne władze [organy] lub podmioty lub, jeżeli to właściwe, inne państwa członkowskie, do których skierowano rekomendacje, przedstawiają organowi dochodzeniowemu zwrotne raporty, przynajmniej corocznie, o środkach podjętych bądź planowanych do podjęcia jako reakcja na rekomendacje<QUOT.END REF.START="QS0014" CODE="201D" ID="QE0014"/>.</ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0011"><NO.P>11</NO.P><TXT>Załącznik I do tej samej dyrektywy określa wspólne wskaźniki bezpieczeństwa, które organy ds. bezpieczeństwa mają zgłaszać Komisji.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Dyrektywa 2007/59</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0012"><NO.P>12</NO.P><TXT>Zgodnie z motywami 17 i 19 dyrektywy 2007/59:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><CONSID><NP><NO.P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0015" ID="QS0015"/>(17)</NO.P><TXT>W celu zagwarantowania niezbędnej jednolitości i przejrzystości Wspólnota powinna ustanowić jeden wzór dokumentów – uznawany wzajemnie przez państwa członkowskie, potwierdzający zarówno, że maszyniści pociągów spełniają określone wymogi minimalne, oraz że posiadają kwalifikacje zawodowe oraz znajomość języków obcych – pozostawiając w gestii właściwych organów państw członkowskich wydawanie licencji, a w gestii przedsiębiorstw kolejowych i zarządców infrastruktury – wydawanie ujednoliconych świadectw uzupełniających.</TXT></NP></CONSID><P>[…]</P><CONSID><NP><NO.P>(19)</NO.P><TXT>Władze [Organy ds.] bezpieczeństwa powinny korzystać z wszystkich informacji zawartych w licencji, ujednoliconych świadectwach uzupełniających oraz w rejestrach licencji i ujednoliconych świadectw uzupełniających w celu ułatwienia oceny procesu certyfikacji personelu, o której mowa w art. 10 i 11 dyrektywy 2004/49/WE, oraz szybszego wydawania certyfikatów bezpieczeństwa, o których mowa w tych artykułach<QUOT.END REF.START="QS0015" CODE="201D" ID="QE0015"/>.</TXT></NP></CONSID></QUOT.S></P></NP.ECR><?PAGE NO="5"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0013"><NO.P>13</NO.P><TXT>Zgodnie z art. 1 dyrektywy 2007/59:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0016" ID="QS0016"/>Niniejsza dyrektywa określa warunki i procedury przyznawania uprawnień maszynistom prowadzącym lokomotywy i pociągi w systemie kolejowym na terytorium Wspólnoty. Określa ona zadania leżące w zakresie odpowiedzialności właściwych organów państw członkowskich, maszynistów pociągów oraz innych podmiotów sektora kolejowego – zwłaszcza przedsiębiorstw kolejowych, zarządców infrastruktury i jednostek szkoleniowych<QUOT.END REF.START="QS0016" CODE="201D" ID="QE0016"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0014"><NO.P>14</NO.P><TXT>Artykuł 3 tej dyrektywy, zatytułowany <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0017" ID="QS0017"/>Definicje<QUOT.END REF.START="QS0017" CODE="201D" ID="QE0017"/>, stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0018" ID="QS0018"/>Dla celów niniejszej dyrektywy przyjmuje się następujące definicje:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT><QUOT.START CODE="00BB" REF.END="QE0019" ID="QS0019"/>właściwy organ<QUOT.END REF.START="QS0019" CODE="00AB" ID="QE0019"/> oznacza władzę [organ ds.] bezpieczeństwa, o której [którym] mowa w art. 16 dyrektywy 2004/49/WE;</TXT></NP></ITEM></LIST><P>[…]<QUOT.END REF.START="QS0018" CODE="201D" ID="QE0018"/>.</P></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0015"><NO.P>15</NO.P><TXT>Artykuł 5 wspomnianej dyrektywy, zatytułowany <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0020" ID="QS0020"/>Środki zwalczania nadużyć finansowych<QUOT.END REF.START="QS0020" CODE="201D" ID="QE0020"/>, przewiduje:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0021" ID="QS0021"/>Właściwe organy oraz instytucje wydające dokumenty podejmują wszelkie niezbędne kroki, aby wyeliminować niebezpieczeństwo fałszowania licencji i świadectw, a także niebezpieczeństwo fałszowania rejestrów, o których mowa w art. 22<QUOT.END REF.START="QS0021" CODE="201D" ID="QE0021"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0016"><NO.P>16</NO.P><TXT>Artykuł 19 dyrektywy 2007/59, zatytułowany <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0022" ID="QS0022"/>Zadania właściwego organu<QUOT.END REF.START="QS0022" CODE="201D" ID="QE0022"/>, stanowi w ust. 1:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0023" ID="QS0023"/>Właściwy organ wykonuje, w sposób przejrzysty i wykluczający dyskryminację, następujące zadania:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>wydawanie i aktualizowanie licencji oraz wystawianie wtórników, zgodnie z art. 6 i 14;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>b)</NO.P><TXT>zapewnianie okresowych badań lub testów, o których mowa w art. 16 ust. 1;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>c)</NO.P><TXT>zawieszanie i cofanie licencji oraz występowanie do organu, który je wydał, z uzasadnionymi wnioskami o ich zawieszenie zgodnie z art. 29;</TXT></NP></ITEM></LIST><P>[…]<QUOT.END REF.START="QS0023" CODE="201D" ID="QE0023"/>.</P></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0017"><NO.P>17</NO.P><TXT>Artykuł 22 tej dyrektywy określa różne obowiązki, które mają być wypełniane przez właściwe organy, w szczególności w odniesieniu do rejestrów i wymiany informacji.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Prawo austriackie</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0018"><NO.P>18</NO.P><TXT>Bundesgesetz über Eisenbahnen, Schienenfahrzeuge auf Eisenbahnen und den Verkehr auf Eisenbahnen (ustawa federalna o kolejach, pojazdach szynowych i ruchu kolejowym) (BGBl. 60/1957), ze zmianami (zwana dalej <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0024" ID="QS0024"/>Eisenbahngesetz 1957<QUOT.END REF.START="QS0024" CODE="201D" ID="QE0024"/>), powierzyła co do zasady federalnemu ministrowi transportu, innowacji i technologii (zwanemu dalej <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0025" ID="QS0025"/>ministrem<QUOT.END REF.START="QS0025" CODE="201D" ID="QE0025"/>) zadania organu ds. bezpieczeństwa w rozumieniu art. 16 dyrektywy 2004/49.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="6"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0019"><NO.P>19</NO.P><TXT>Paragraf 130 Eisenbahngesetz 1957, który znajduje się w rozdziale 9 tej ustawy i dotyczy <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0026" ID="QS0026"/>maszynistów<QUOT.END REF.START="QS0026" CODE="201D" ID="QE0026"/>, ustanawia derogacyjny przepis dotyczący jurysdykcji w odniesieniu do maszynistów. Paragraf ten brzmi następująco:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="130.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0027" ID="QS0027"/>1)</NO.PARAG><ALINEA>Uprawnienie w zakresie wydawania licencji, aktualizacji danych licencji, odnowienia licencji lub wydania duplikaty, a także cofnięcia licencji i zawieszenia przysługuje spółce Schieneninfrastruktur-Dienstleistungsgesellschaft mbH. W ramach postępowania administracyjnego ma ona stosować [Allgemeines Verwaltungsverfahrensgesetz 1991 (ogólną ustawę o postępowaniu administracyjnym z 1991 r.) (BGBl. 51/1991), ze zmianami].</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="130.002"><NO.PARAG>2)</NO.PARAG><ALINEA>[Minister] może wydać Schieneninfrastruktur-Dienstleistungsgesellschaft mbH instrukcje dotyczące wykonywania jej [przysługujących spółce] uprawnień. W sprawach, o których mowa w ust. 1, [minister] jest najwyższym organem referencyjnym w rozumieniu §§ 5 i 68 Allgemeines Verwaltungsverfahrensgesetz 1991, z późniejszymi zmianami<QUOT.END REF.START="QS0027" CODE="201D" ID="QE0027"/>.</ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0020"><NO.P>20</NO.P><TXT>Paragrafy 3, 4, 6 i 10 Bundesgesetz über die Errichtung einer Schieneninfrastrukturfinanzierungs-Gesellschaft (federalnej ustawy o utworzeniu spółki finansowania infrastruktury kolejowej) (BGBl. 201/1996) mają następujące brzmienie:</TXT><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0028" ID="QS0028"/>Zadania</P><ARTICLE IDENTIFIER="003"><TI.ART>Paragraf 3</TI.ART><PARAG IDENTIFIER="003.001"><NO.PARAG>1.</NO.PARAG><ALINEA><P>Do zadań Schieneninfrastruktur-Dienstleistungsgesellschaft mbH należą w szczególności:</P><P>[…]</P><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>3)</NO.P><TXT>wykonywanie wszystkich transakcji i działań niezbędnych do niedyskryminacyjnego rozwoju i doskonalenia sektora, jak również nowych technologii kolejowych w ramach sieci kolejowej, wykonywania wszystkich transakcji i powiązanych działań, które przyczyniają się do poprawy wyników spółki Schieneninfrastruktur-Dienstleistungsgesellschaft mbH, udziału w koordynacji wszelkich środków badawczo-rozwojowych w sektorze kolejowym;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>4)</NO.P><TXT>wykonywanie wszystkich transakcji i działalności akredytowanego organu kontrolnego (wyznaczonego organu) w sektorze kolejowym;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>5)</NO.P><TXT>po przejęciu przez przedsiębiorstwo infrastruktury kolejowej zadania organu pobierającego opłaty zgodnie z rozdziałem 6 Eisenbahngesetz 1957;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>6)</NO.P><TXT>zarządzanie komisją ekspertów zgodnie z § 48 ust. 4 Eisenbahngesetz 1957;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>7)</NO.P><TXT>wykonywanie uprawnień zgodnie z § 130 Eisenbahngesetz 1957;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>8)</NO.P><TXT>wykonywanie zadań związanych z tworzeniem rejestrów i zarządzaniem nimi, zgodnie z przekazane Schieneninfrastruktur-Dienstleistungsgesellschaft mbH zgodnie z Eisenbahngesetz 1957 lub rozporządzeniem wydanym na mocy tej ustawy;</TXT></NP></ITEM></LIST><P>[…]</P><P>Zarządzanie udziałami</P></ALINEA></PARAG></ARTICLE><?PAGE NO="7"?><ARTICLE IDENTIFIER="004"><TI.ART>Paragraf 4</TI.ART><ALINEA>[Minister] zarządza w imieniu Federacji udziałami w kapitale zakładowym Schieneninfrastruktur-Dienstleistungsgesellschaft mbH. Jest on uprawniony do wydawania spółce Schieneninfrastruktur-Dienstleistungsgesellschaft mbH ogólnych instrukcji dotyczących wykonywania jej zadań w rozumieniu niniejszej ustawy federalnej oraz do żądania wszelkich informacji dotyczących jej działalności. Umowa spółki musi stanowić, że organy spółki mają obowiązek wykonywania tych instrukcji oraz wydania informacji.</ALINEA><ALINEA>[…]</ALINEA><ALINEA>Koszty Schieneninfrastruktur-Dienstleistungsgesellschaft mbH</ALINEA></ARTICLE><ARTICLE IDENTIFIER="006"><TI.ART>Paragraf 6</TI.ART><ALINEA>Spółka Schieneninfrastruktur-Dienstleistungsgesellschaft mbH powinna być zarządzana w sposób ekonomiczny, ostrożny i zgodny z jej celem. Państwo federalne ponosi koszty osobowe i rzeczowe Schieneninfrastruktur-Dienstleistungsgesellschaft mbH, o ile koszty te wynikają z realizacji zadań powierzonych jej na mocy niniejszej ustawy federalnej i nie mogą być ponoszone przez osoby trzecie. Schieneninfrastruktur-Dienstleistungsgesellschaft mbH musi sporządzić w tym celu roczny plan finansowania i uzyskać zgodę federalnego ministra finansów [ministra].</ALINEA><ALINEA>[…]</ALINEA><ALINEA>Zwolnienie z podatku</ALINEA></ARTICLE><ARTICLE IDENTIFIER="010"><TI.ART>Paragraf 10</TI.ART><PARAG IDENTIFIER="010.001"><NO.PARAG>1.</NO.PARAG><ALINEA>Spółka Schieneninfrastruktur-Dienstleistungsgesellschaft mbH jest zwolniona z określonych w ustawie federalnej podatków, z wyjątkiem podatku obrotowego, opłat sądowych i kosztów związanych z administracją sądową, jak również podatków związanych z administracją federalną, o ile te podatki i koszty wynikają z realizacji zadań spoczywających na tej spółce na mocy niniejszej ustawy federalnej.</ALINEA><ALINEA>[…]<QUOT.END REF.START="QS0028" CODE="201D" ID="QE0028"/>.</ALINEA></PARAG></ARTICLE></QUOT.S></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0021"><NO.P>21</NO.P><TXT>Paragraf 20 Gesetz über Gesellschaften mit beschränkter Haftung z dnia <DATE ISO="19060306">6 marca 1906 r.</DATE> (ustawy o spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością) (RGBl. 58/1906) ma następujące brzmienie:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="020.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0029" ID="QS0029"/>1)</NO.PARAG><ALINEA>W odniesieniu do zakresu swoich uprawnień do reprezentowania spółki osoby zarządzające są zobowiązane wobec spółki do przestrzegania wszystkich ograniczeń przewidzianych w umowie spółki, w protokołach z zebrania wspólników lub w nakazie rady nadzorczej, który jest wiążący dla osób zarządzających.</ALINEA><ALINEA>[…]<QUOT.END REF.START="QS0029" CODE="201D" ID="QE0029"/>.</ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Postępowanie poprzedzające wniesienie skargi</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0022"><NO.P>22</NO.P><TXT>W wezwaniu do usunięcia uchybienia z dnia <DATE ISO="20151120">20 listopada 2015 r.</DATE> Komisja poinformowała Republikę Austrii o swoich wątpliwościach co do zgodności z przepisami dyrektywy 2007/59, a w szczególności z jej art. 3 lit. a), wyznaczenia jako właściwego organu do celów tej dyrektywy podmiotu innego niż właściwy organ, o którym mowa w art. 16 dyrektywy 2004/49.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="8"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0023"><NO.P>23</NO.P><TXT>W odpowiedzi z dnia <DATE ISO="20160122">22 stycznia 2016 r.</DATE> na to wezwanie do usunięcia uchybienia Republika Austrii stwierdziła, że przedmiotowe przepisy są zgodne z prawem Unii. W szczególności podkreśliła ona, że zgodnie z zasadą autonomii instytucjonalnej państw członkowskich dyrektywa 2007/59 nie stoi na przeszkodzie powierzeniu przez to państwo członkowskie organowi federalnemu, takiemu jak Schieneninfrastruktur-Dienstleistungsgesellschaft mbH, wykonywania, pod nadzorem ministra, pewnych zadań, za które odpowiada właściwy organ w rozumieniu tej dyrektywy.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0024"><NO.P>24</NO.P><TXT>Uznawszy odpowiedzi udzielone przez to państwo członkowskie za niezadowalające, Komisja skierowała do niego w dniu <DATE ISO="20170428">28 kwietnia 2017 r.</DATE> uzasadnioną opinię, w której podtrzymała zarzut przedstawiony w wezwaniu do usunięcia uchybienia.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0025"><NO.P>25</NO.P><TXT>Republika Austrii odpowiedziała na uzasadnioną opinię pismem z dnia <DATE ISO="20170621">21 czerwca 2017 r.</DATE> W piśmie tym to państwo członkowskie zasadniczo powtórzyło stanowisko wyrażone w odpowiedzi na wezwanie Komisji do usunięcia uchybienia z dnia <DATE ISO="20160122">22 stycznia 2016 r.</DATE></TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0026"><NO.P>26</NO.P><TXT>Ponieważ Komisja nie uznała za zadowalające odpowiedzi udzielonych przez Republikę Austrii, wniosła niniejszą skargę.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">W przedmiocie skargi</HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Argumentacja stron</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0027"><NO.P>27</NO.P><TXT>Komisja zauważa, że art. 3 lit. a) dyrektywy 2007/59 określa właściwy organ dla celów tej dyrektywy jako <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0030" ID="QS0030"/>organ bezpieczeństwa, o którym mowa w art. 16 dyrektywy 2004/49/WE<QUOT.END REF.START="QS0030" CODE="201D" ID="QE0030"/>. Wnioskuje ona z tego, że jedynie temu organowi państwa członkowskie mogą powierzyć zadania właściwego organu dla celów dyrektywy 2007/59, ponieważ ustawodawca krajowy nie ma swobody wyznaczania w tym celu innego podmiotu.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0028"><NO.P>28</NO.P><TXT>Podczas gdy Republika Austrii wyznaczyła ministra jako <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0031" ID="QS0031"/>organ ds. bezpieczeństwa<QUOT.END REF.START="QS0031" CODE="201D" ID="QE0031"/> dla celów dyrektywy 2004/49, to Schieneninfrastruktur-Dienstleistungsgesellschaft mbH jest <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0032" ID="QS0032"/>właściwym organem<QUOT.END REF.START="QS0032" CODE="201D" ID="QE0032"/> do celów dyrektywy 2007/59, w szczególności do celów wykonywania zadań powierzonych temu organowi i wymienionych w art. 19 ust. 1 lit. a)–c) owej dyrektywy.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0029"><NO.P>29</NO.P><TXT>W tych okolicznościach Komisja uważa, że Republika Austrii uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy dyrektywy 2007/59.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0030"><NO.P>30</NO.P><TXT>Instytucja ta uważa w tym względzie, że argumenty podniesione przez Republikę Austrii w celu wykazania zgodności dokonanej przez to państwo członkowskie transpozycji z dyrektywą 2007/59 należy oddalić.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0031"><NO.P>31</NO.P><TXT>W pierwszej kolejności nie można przyjąć argumentu, że art. 16 dyrektywy 2004/49 nie wymaga, aby zadania organu ds. bezpieczeństwa były powierzane jednemu organowi.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0032"><NO.P>32</NO.P><TXT>Po pierwsze, w art. 1 lit. d) i art. 16 ust. 1 dyrektywy 2004/49 prawodawca unijny użył formy liczby pojedynczej do określenia organu ds. bezpieczeństwa. Podobnie art. 3 lit. g) tej dyrektywy definiuje, przy użyciu formy liczby pojedynczej, <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0033" ID="QS0033"/>organ ds. bezpieczeństwa<QUOT.END REF.START="QS0033" CODE="201D" ID="QE0033"/> jako <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0034" ID="QS0034"/>organ krajowy<QUOT.END REF.START="QS0034" CODE="201D" ID="QE0034"/> odpowiedzialny za zadania związane z bezpieczeństwem kolei w rozumieniu tej dyrektywy. Artykuł 16 ust. 2 tej samej dyrektywy zmierza w tym samym kierunku, ponieważ stanowi, że <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0035" ID="QS0035"/>organowi ds. bezpieczeństwa<QUOT.END REF.START="QS0035" CODE="201D" ID="QE0035"/> należy powierzyć zadania wymienione w tym akcie. Co prawda dyrektywa 2004/49 w niektórych swoich przepisach odwołuje się w formie liczby mnogiej do <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0036" ID="QS0036"/>organów ds. bezpieczeństwa<QUOT.END REF.START="QS0036" CODE="201D" ID="QE0036"/>, należy jednak zauważyć, że czyniąc to, dyrektywa wskazywała w sposób zbiorowy organy ds. bezpieczeństwa wszystkich państw członkowskich.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="9"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0033"><NO.P>33</NO.P><TXT>Po drugie, kontekst, w jaki wpisują się te przepisy, potwierdza, że forma liczby pojedynczej została celowo wybrana przez prawodawcę unijnego i że nie ma możliwości podziału zadań między kilka organów. Tym samym art. 10 ust. 3 i 4 dyrektywy 2004/49 w sposób systemowy utożsamia państwo członkowskie z jednym organem ds. bezpieczeństwa. Podobnie art. 25 ust. 2 i 3 tej dyrektywy odróżnia dla każdego państwa członkowskiego <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0037" ID="QS0037"/>władzę [organ ds.] bezpieczeństwa<QUOT.END REF.START="QS0037" CODE="201D" ID="QE0037"/> od <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0038" ID="QS0038"/>innych podmiotów lub władz [organów]<QUOT.END REF.START="QS0038" CODE="201D" ID="QE0038"/>. To samo ma zastosowanie do art. 18 tej dyrektywy, który stanowi, że <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0039" ID="QS0039"/>organ ds. bezpieczeństwa<QUOT.END REF.START="QS0039" CODE="201D" ID="QE0039"/> publikuje roczny <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0040" ID="QS0040"/>raport [sprawozdanie]<QUOT.END REF.START="QS0040" CODE="201D" ID="QE0040"/> dotyczący <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0041" ID="QS0041"/>swoich<QUOT.END REF.START="QS0041" CODE="201D" ID="QE0041"/> działań w roku poprzednim i przekazuje go do Agencji Kolejowej Unii Europejskiej. Sprawozdanie to powinno zawierać stosowny przegląd sytuacji w danym państwie członkowskim.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0034"><NO.P>34</NO.P><TXT>Po trzecie, językowa i kontekstowa wykładnia przedmiotowych przepisów powinna uwzględniać przede wszystkim brzmienie art. 3 lit. a) dyrektywy 2007/59, który wymaga <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0042" ID="QS0042"/>właściwego organu<QUOT.END REF.START="QS0042" CODE="201D" ID="QE0042"/> w rozumieniu tej dyrektywy lub <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0043" ID="QS0043"/>władzy [organu ds.] bezpieczeństwa, o którym mowa w art. 16 dyrektywy 2004/49/WE<QUOT.END REF.START="QS0043" CODE="201D" ID="QE0043"/>, a zatem muszą opierać się na założeniu, że zadania wymienione w tym art. 16 są wykonywane przez jeden organ, który powinien również wykonywać zadania organu ds. bezpieczeństwa dla celów dyrektywy 2007/59.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0035"><NO.P>35</NO.P><TXT>W drugiej kolejności odnośnie do argumentu Republiki Austrii, że art. 35 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/72/WE z dnia <DATE ISO="20090713">13 lipca 2009 r.</DATE> dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej i uchylającej dyrektywę 2003/54/WE (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="211" PAGE.FIRST="55" DATE.PUB="2009">Dz.U. 2009, L 211, s. 55</REF.DOC.OJ>) oraz art. 55 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/34/UE z dnia <DATE ISO="20121121">21 listopada 2012 r.</DATE> w sprawie jednolitego europejskiego obszaru kolejowego (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="343" PAGE.FIRST="32" DATE.PUB="2012">Dz.U. 2012, L 343, s. 32</REF.DOC.OJ>) wymagają, odpowiednio, aby państwa członkowskie wyznaczyły <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0044" ID="QS0044"/>jeden krajowy organ regulacyjny<QUOT.END REF.START="QS0044" CODE="201D" ID="QE0044"/> i powołały <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0045" ID="QS0045"/>jeden krajowy organ regulacyjny [instytucję kontrolną]<QUOT.END REF.START="QS0045" CODE="201D" ID="QE0045"/>, tak aby można było uznać, a contrario, że dyrektywa 2004/49, która nie zawiera takich opisów, pozwala na wyznaczenie kilku organów, Komisja odpowiada, że skoro przepisy te zastąpiły wcześniejsze przepisy, które przewidywały wyznaczenie kilku odrębnych organów lub organizacji, konieczne było dokonanie tych rozróżnień w odniesieniu do aktów zmienionych w ten sposób.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0036"><NO.P>36</NO.P><TXT>W trzeciej kolejności w odniesieniu do argumentu Republiki Austrii opartego na możliwości stosowania przez państwa członkowskie, w braku szczególnych wymogów w prawie Unii, swoich przepisów krajowych przy wdrażaniu prawa Unii Komisja podnosi, że dyrektywa 2007/59 rzeczywiście zawiera takie szczególne wymogi. Ponadto okoliczność, że Schieneninfrastruktur-Dienstleistungsgesellschaft mbH jest spółką utworzoną bezpośrednio na mocy prawa federalnego, której udziałami zarządza minister, który wykonuje zadania na rzecz państwa federalnego w ścisłej współpracy i pod nadzorem ministra jako właściwego organu bezpieczeństwa na szczeblu centralnym, potwierdziła istnienie dwóch odrębnych organów. W ten sposób minister nie jest sam w sobie organem, lecz organem zwierzchnim w rozumieniu §§ 5 i 68 Allgemeines Verwaltungsverfahrensgesetz 1991 z późniejszymi zmianami, czyli organem, który z jednej strony orzeka w przedmiocie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0046" ID="QS0046"/>konfliktu kompetencji między organami<QUOT.END REF.START="QS0046" CODE="201D" ID="QE0046"/>, a z drugiej strony ma prawo do unieważnienia, zmiany lub uznania za nieważne decyzji podległych mu organów, w bardzo ograniczonych przypadkach. Należy zatem stwierdzić, że owe organy stanowią <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0047" ID="QS0047"/>inne organy<QUOT.END REF.START="QS0047" CODE="201D" ID="QE0047"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0037"><NO.P>37</NO.P><TXT>Republika Austrii kwestionuje zarzucane jej uchybienie.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0038"><NO.P>38</NO.P><TXT>Wskazuje ona w pierwszej kolejności, że dyrektywy 2004/49 i 2007/59 odwołują się, używając formy liczby mnogiej, do <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0048" ID="QS0048"/>organów [ds.] bezpieczeństwa<QUOT.END REF.START="QS0048" CODE="201D" ID="QE0048"/> i <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0049" ID="QS0049"/>właściwych organów<QUOT.END REF.START="QS0049" CODE="201D" ID="QE0049"/> państw członkowskich. W tym względzie art. 16 ust. 2 dyrektywy 2004/49 nie stoi na przeszkodzie przydzieleniu różnych zadań kilku organom, ponieważ artykuł ten stanowi jedynie, że <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0050" ID="QS0050"/>władza [organ ds.] bezpieczeństwa<QUOT.END REF.START="QS0050" CODE="201D" ID="QE0050"/> jest zobowiązana do zapewnienia ogółu zadań w dziedzinie bezpieczeństwa kolejowego. Ponadto obowiązek opublikowania przez organ ds. bezpieczeństwa rocznego sprawozdania dotyczącego jego działalności, przewidziany w art. 18 dyrektywy 2004/49, nie wyklucza sporządzenia takiego jednolitego sprawozdania w sposób skoordynowany przez kilka organów.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="10"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0039"><NO.P>39</NO.P><TXT>W drugiej kolejności to państwo członkowskie odwołuje się do różnic między terminologią stosowaną w dyrektywie 2004/49, z jednej strony, a terminologią stosowaną w dyrektywach 2009/72 i 2012/34, z drugiej strony, które to dyrektywy przewidują odpowiednio ustanowienie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0051" ID="QS0051"/>jednego krajowego organu regulacyjnego<QUOT.END REF.START="QS0051" CODE="201D" ID="QE0051"/> i <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0052" ID="QS0052"/>jednego krajowego organu regulacyjnego [instytucji kontrolnej]<QUOT.END REF.START="QS0052" CODE="201D" ID="QE0052"/>. Państwo to argumentuje na tej podstawie, że dyrektywę 2004/49 należy interpretować, a contrario, jako umożliwiającą wyznaczenie kilku organów.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0040"><NO.P>40</NO.P><TXT>W trzeciej kolejności w państwach członkowskich o strukturze federalnej może być konieczne, ze względu na organizację państwa lub krajowy podział kompetencji, aby niektóre zadania były wykonywane w sposób zdecentralizowany. W tym względzie należy przestrzegać zasad autonomii instytucjonalnej państw członkowskich, proporcjonalności i pomocniczości, co wymaga od Komisji przestrzegania ugruntowanych przepisów krajowych oraz struktury i funkcjonowania systemów prawnych państw członkowskich.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0041"><NO.P>41</NO.P><TXT>Nie można zatem krytykować rozwiązania organizacyjnego wybranego przez Republikę Austrii w kontekście transpozycji dyrektyw 2004/49 i 2007/59, polegającego na powierzeniu ministrowi, jako centralnemu organowi bezpieczeństwa właściwemu dla całego terytorium Austrii, zadań związanych z przyznawaniem uprawnień maszynistom, oraz na powierzeniu podlegającej ministrowi spółce Schieneninfrastruktur-Dienstleistungsgesellschaft mbH wykonywania zadań operacyjnych związanych z przyznawaniem uprawnień maszynistom. Jest tak tym bardziej, że Schieneninfrastruktur-Dienstleistungsgesellschaft mbH jest spółką utworzoną bezpośrednio przez ustawę federalną, której to spółki udziałami w kapitale zakładowym zarządza minister, której koszty w zakresie personelu oraz sprzętu obciążają państwo federalne i której działalność jest prawnie regulowana. Ponadto Schieneninfrastruktur-Dienstleistungsgesellschaft mbH jest pod wieloma względami związana instrukcjami ministra.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Ocena Trybunału</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0042"><NO.P>42</NO.P><TXT>Komisja zarzuca Republice Austrii naruszenie art. 3 lit. a) dyrektywy 2007/59 poprzez wyznaczenie jako <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0053" ID="QS0053"/>właściwego organu<QUOT.END REF.START="QS0053" CODE="201D" ID="QE0053"/> do celów stosowania tej dyrektywy innego organu niż <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0054" ID="QS0054"/>władza [organ ds.] bezpieczeństwa<QUOT.END REF.START="QS0054" CODE="201D" ID="QE0054"/>, o którym mowa w art. 16 dyrektywy 2004/49.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0043"><NO.P>43</NO.P><TXT>W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że w tym państwie członkowskim organem ds. bezpieczeństwa, o którym mowa w art. 16 dyrektywy 2004/49, jest minister, podczas gdy <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0055" ID="QS0055"/>właściwym organem<QUOT.END REF.START="QS0055" CODE="201D" ID="QE0055"/>, który został wyznaczony do wykonywania niektórych zadań, o których mowa w szczególności w art. 19 ust. 1 lit. a)–c) dyrektywy 2007/59, jest Schieneninfrastruktur-Dienstleistungsgesellschaft mbH, spółka utworzona na mocy ustawy federalnej.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0044"><NO.P>44</NO.P><TXT>W art. 3 lit. a) dyrektywy 2007/59 <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0056" ID="QS0056"/>właściwy organ<QUOT.END REF.START="QS0056" CODE="201D" ID="QE0056"/> zdefiniowano jako <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0057" ID="QS0057"/>władzę [organ ds.] bezpieczeństwa, o którym mowa w art. 16 dyrektywy 2004/49/WE<QUOT.END REF.START="QS0057" CODE="201D" ID="QE0057"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0045"><NO.P>45</NO.P><TXT>W celu ustalenia, czy – jak twierdzi Republika Austrii – przepisy te pozwalają państwu członkowskiemu na powierzenie odrębnym organom zadań nałożonych odpowiednio na <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0058" ID="QS0058"/>właściwy organ<QUOT.END REF.START="QS0058" CODE="201D" ID="QE0058"/> i <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0059" ID="QS0059"/>władzę [organ ds.] bezpieczeństwa<QUOT.END REF.START="QS0059" CODE="201D" ID="QE0059"/> przez te dyrektywy, należy uwzględnić nie tylko brzmienie tych przepisów, lecz także ich kontekst, cele regulacji, której część one stanowią, oraz, w stosownym przypadku, ich genezę (zob. podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20191219">19 grudnia 2019 r.</DATE>, <NAME.CASE>Nederlands Uitgeversverbond i Groep Algemene Uitgevers</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑263/18</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2019:1111">EU:C:2019:1111</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0038">38</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0046"><NO.P>46</NO.P><TXT>Na początku, w odniesieniu do brzmienia przedmiotowych przepisów, w art. 3 lit. a) dyrektywy 2007/59 stwierdza się, że dla celów tej dyrektywy właściwym organem jest organ ds. bezpieczeństwa, o którym mowa w art. 16 dyrektywy 2004/49.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="11"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0047"><NO.P>47</NO.P><TXT>Artykuł 16 ten przewiduje ustanowienie przez każde państwo członkowskie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0060" ID="QS0060"/>władzy [organu ds.] bezpieczeństwa<QUOT.END REF.START="QS0060" CODE="201D" ID="QE0060"/>, którą [którym] zgodnie z tym artykułem może być ministerstwo odpowiedzialne za sprawy transportu. Pojęcie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0061" ID="QS0061"/>władzy [organu ds.] bezpieczeństwa<QUOT.END REF.START="QS0061" CODE="201D" ID="QE0061"/> w rozumieniu tej dyrektywy zostało zdefiniowane w jej art. 3 lit. g) jako <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0062" ID="QS0062"/>krajowy podmiot, któremu powierzono zadania w zakresie bezpieczeństwa kolei zgodnie z postanowieniami [wspomnianej] dyrektywy, lub każdy podmiot dwunarodowy, któremu zadania te zostały powierzone przez państwa członkowskie w celu zapewnienia ujednolicenia reżimu bezpieczeństwa dla wyspecjalizowanej infrastruktury granicznej<QUOT.END REF.START="QS0062" CODE="201D" ID="QE0062"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0048"><NO.P>48</NO.P><TXT>Z art. 3 lit. g) w związku z art. 16 ust. 1 dyrektywy 2004/49, a w szczególności z użycia przez prawodawcę Unii z jednej strony formy liczby pojedynczej w celu wyznaczenia organu ds. bezpieczeństwa, a z drugiej strony związanego z nią określenia <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0063" ID="QS0063"/>krajowy<QUOT.END REF.START="QS0063" CODE="201D" ID="QE0063"/>, wynika, że przepisy te przewidują wyznaczenie w każdym państwie członkowskim jednego organu krajowego odpowiedzialnego za zadania związane z bezpieczeństwem kolei, przy czym dwa państwa członkowskie mogą w danym wypadku powierzyć te zadania podmiotowi dwunarodowemu.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0049"><NO.P>49</NO.P><TXT>Wykładnię tę potwierdza systematyka dyrektywy 2004/49, zgodnie z którą informacje dotyczące bezpieczeństwa kolei w Unii należy przekazywać w każdym państwie członkowskim centralnie jednemu organowi ds. bezpieczeństwa, który jest odpowiedzialny za wydawanie wymaganych certyfikatów lub sporządzanie i publikowanie wskaźników bezpieczeństwa dla danego państwa członkowskiego.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0050"><NO.P>50</NO.P><TXT>W związku z tym przede wszystkim art. 9 ust. 4 dyrektywy 2004/49, interpretowany w świetle motywu 13 tej dyrektywy, stanowi, że wszyscy zarządcy infrastruktury i wszystkie przedsiębiorstwa kolejowe muszą składać <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0064" ID="QS0064"/>władzy [organowi ds.] bezpieczeństwa w danym państwie członkowskim<QUOT.END REF.START="QS0064" CODE="201D" ID="QE0064"/> roczne sprawozdanie zawierające informacje na temat bezpieczeństwa i wdrożenia systemu zarządzania bezpieczeństwem. Takie sprawozdanie dotyczące bezpieczeństwa obejmuje w szczególności opracowanie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0065" ID="QS0065"/>krajowych<QUOT.END REF.START="QS0065" CODE="201D" ID="QE0065"/> wskaźników bezpieczeństwa.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0051"><NO.P>51</NO.P><TXT>Następnie zgodnie z art. 10 ust. 3 i 4 wspomnianej dyrektywy to <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0066" ID="QS0066"/>władza [organ ds.] bezpieczeństwa państwa członkowskiego<QUOT.END REF.START="QS0066" CODE="201D" ID="QE0066"/>, w którym przedsiębiorstwo kolejowe po raz pierwszy ustanawia swoją działalność lub planuje działalność w zakresie dodatkowych usług transportu kolejowego, przyznaje wymagane uprawnienia.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0052"><NO.P>52</NO.P><TXT>Wreszcie, zgodnie z art. 18 dyrektywy 2004/49 organ ds. bezpieczeństwa corocznie publikuje roczne sprawozdanie ze swojej działalności za poprzedni rok, które zawiera w szczególności, zgodnie z lit. a) tego artykułu, <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0067" ID="QS0067"/>agregacj[ę] […] na szczeblu państwa członkowskiego<QUOT.END REF.START="QS0067" CODE="201D" ID="QE0067"/> wspólnych wskaźników bezpieczeństwa określonych w załączniku I do tej dyrektywy.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0053"><NO.P>53</NO.P><TXT>Można również wskazać, że interpretacja oparta na brzmieniu przedmiotowych przepisów, o której mowa w pkt 48 niniejszego wyroku, jest również poparta pracami legislacyjnymi poprzedzającymi zarówno przyjęcie dyrektywy 2004/49, jak i dyrektywy 2007/59.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0054"><NO.P>54</NO.P><TXT>Tak więc z jednej strony w uzasadnieniu do wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie bezpieczeństwa kolei wspólnotowych oraz zmieniającej dyrektywę Rady 95/18/WE w sprawie przyznawania licencji przedsiębiorstwom kolejowym, oraz dyrektywę 2001/14/WE w sprawie alokacji zdolności przepustowej infrastruktury kolejowej i pobierania opłat za użytkowanie infrastruktury kolejowej oraz przyznawanie świadectw bezpieczeństwa [COM(2002) 21 wersja ostateczna], który poprzedzał przyjęcie dyrektywy 2004/49, w swojej części dotyczącej krajowych organów ds. bezpieczeństwa stwierdzono, że <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0068" ID="QS0068"/>w ramach obecnie obowiązujących dyrektyw regulację w zakresie bezpieczeństwa mogą prowadzić różne podmioty. […] W dłuższej perspektywie czasowej nie jest to zgodne z wykonywaniem zadań z zakresu kontroli bezpieczeństwa. Sprawiedliwe i przejrzyste uregulowanie wymaga równego traktowania wszystkich podmiotów działających w tym sektorze pod nadzorem władz publicznych. […] W celu ułatwienia koordynacji regulacji dotyczących bezpieczeństwa na poziomie europejskim konieczne jest ustanowienie zharmonizowanych struktur we<?PAGE NO="12"?> wszystkich państwach członkowskich. […] Z tego samego powodu ważne jest, aby w jednym organie skoncentrować wszystkie kluczowe funkcje nadzoru nad bezpieczeństwem, takie jak przyjęcie prawnie wiążących zasad bezpieczeństwa<QUOT.END REF.START="QS0068" CODE="201D" ID="QE0068"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0055"><NO.P>55</NO.P><TXT>Z drugiej strony w uzasadnieniu wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie przyznawania uprawnień maszynistom prowadzącym lokomotywy i pociągi w obrębie sieci kolejowej Wspólnoty [COM(2004) 142 wersja ostateczna], który poprzedzał przyjęcie dyrektywy 2007/59, stwierdzono, że wyboru organu ds. bezpieczeństwa jako organu odpowiedzialnego za wydawanie licencji dokonano <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0069" ID="QS0069"/>w celu zapewnienia jak największej spójności ram prawnych ustanowionych na szczeblu wspólnotowym w dziedzinie bezpieczeństwa kolei<QUOT.END REF.START="QS0069" CODE="201D" ID="QE0069"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0056"><NO.P>56</NO.P><TXT>Należy wreszcie podkreślić, że wykładnia przyjęta w pkt 48 niniejszego wyroku wydaje się zgodna z celem realizowanym przez dyrektywę 2004/49. Jak bowiem wskazano w pkt 54 niniejszego wyroku, dyrektywa ta ma w szczególności na celu skoncentrowanie w ramach jednego organu podstawowych funkcji kontroli bezpieczeństwa kolejowego, przy czym koncentracja ta pozwala na zapewnienie, zgodnie z art. 1 tej dyrektywy, rozwoju i poprawy bezpieczeństwa na kolejach.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0057"><NO.P>57</NO.P><TXT>Argumentów podniesionych przez Republikę Austrii w celu zakwestionowania wykładni spornych przepisów zawartej w pkt 44–55 niniejszego wyroku nie można uwzględnić.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0058"><NO.P>58</NO.P><TXT>Po pierwsze, należy zauważyć, że wskazana przez Republikę Austrii okoliczność, iż szereg przepisów dyrektyw 2004/49 i 2007/59 odnosi się w formie liczby mnogiej do <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0070" ID="QS0070"/>organów ds. bezpieczeństwa<QUOT.END REF.START="QS0070" CODE="201D" ID="QE0070"/> i <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0071" ID="QS0071"/>właściwych organów<QUOT.END REF.START="QS0071" CODE="201D" ID="QE0071"/> państw członkowskich, nie może mieć decydującego znaczenia, ponieważ takie przepisy w sposób oczywisty odnoszą się zbiorowo do takich organów w różnych państwach członkowskich Unii. Tak jest z jednej strony w przypadku motywu 22 dyrektywy 2004/49, który odnosi się do konieczności <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0072" ID="QS0072"/>ustanawiania we wszystkich państwach członkowskich krajowych organów odpowiedzialnych za regulowanie i kontrolowanie bezpieczeństwa kolei<QUOT.END REF.START="QS0072" CODE="201D" ID="QE0072"/>, a także załącznika I do tej dyrektywy, który wymienia <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0073" ID="QS0073"/>[w]spólne wskaźniki bezpieczeństwa, które muszą być przekazywane przez władzę [organ ds.] bezpieczeństwa<QUOT.END REF.START="QS0073" CODE="201D" ID="QE0073"/>, które zgodnie z art. 18 tej dyrektywy są przedmiotem spisu <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0074" ID="QS0074"/>w odniesieniu do każdego państwa członkowskiego<QUOT.END REF.START="QS0074" CODE="201D" ID="QE0074"/>. Z drugiej strony, co się tyczy przepisów dyrektywy 2007/59, jej motyw 17 odnosi się do <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0075" ID="QS0075"/>właściwych organów państw członkowskich<QUOT.END REF.START="QS0075" CODE="201D" ID="QE0075"/>, podczas gdy jej motyw 19 odsyła w sposób ogólny do organów bezpieczeństwa ustanowionych przez dyrektywę 2004/49. Podobnie art. 1, 5 i 22 dyrektywy 2007/59 ograniczają się do wymienienia zadań spoczywających na <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0076" ID="QS0076"/>właściwych organach państw członkowskich<QUOT.END REF.START="QS0076" CODE="201D" ID="QE0076"/> i <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0077" ID="QS0077"/>właściwych organach<QUOT.END REF.START="QS0077" CODE="201D" ID="QE0077"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0059"><NO.P>59</NO.P><TXT>Po drugie, powołana przez Republikę Austrii okoliczność, że prawodawca Unii zadbał o sprecyzowanie, w innych aktach prawa wtórnego, <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0078" ID="QS0078"/>jednolitego<QUOT.END REF.START="QS0078" CODE="201D" ID="QE0078"/> charakteru organów, które należy ustanowić na podstawie tych aktów, jest nieistotna dla celów wykładni dyrektyw 2004/49 i 2007/59.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0060"><NO.P>60</NO.P><TXT>Po trzecie, co się tyczy argumentu opartego na zasadach autonomii instytucjonalnej państw członkowskich, proporcjonalności i pomocniczości, wystarczy stwierdzić, że o ile z art. 288 TFUE wynika z pewnością, że przy transpozycji dyrektywy państwa członkowskie dysponują szerokim zakresem swobodnego uznania w kwestii wyboru formy i środków służących zapewnieniu jej wykonania, o tyle swoboda ta nie ma wpływu na zobowiązanie każdego z państw członkowskich będących adresatami tej dyrektywy do podjęcia wszelkich środków niezbędnych dla zapewnienia pełnej skuteczności owej dyrektywy, zgodnie z jej zamierzonymi celami (zob. podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20190729">29 lipca 2019 r.</DATE>, <NAME.CASE>Fashion ID</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑40/17</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2019:629">EU:C:2019:629</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0049">49</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0061"><NO.P>61</NO.P><TXT>W tych okolicznościach autonomię instytucjonalną, z której korzystają państwa członkowskie w zakresie organizacji i struktury organów regulacyjnych ustanowionych na podstawie dyrektywy, należy wykonywać przy pełnym poszanowaniu wyznaczonych w niej celów i obowiązków (zob. analogicznie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20161019">19 października 2016 r.</DATE>, <NAME.CASE>Ormaetxea Garai i Lorenzo Almendros</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑424/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:780">EU:C:2016:780</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0030">30</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo).</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="13"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0062"><NO.P>62</NO.P><TXT>Tymczasem, jak wynika z pkt 44–55 niniejszego wyroku, obowiązek wyznaczenia przez każde państwo członkowskie jednolitego organu ds. bezpieczeństwa do celów dyrektywy 2004/49, który należy uznać za <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0079" ID="QS0079"/>właściwy organ<QUOT.END REF.START="QS0079" CODE="201D" ID="QE0079"/> w rozumieniu art. 3 lit. a) dyrektywy 2007/59, wynika z omawianych przepisów tych dyrektyw.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0063"><NO.P>63</NO.P><TXT>W świetle takiego zobowiązania w niniejszej sprawie nie ma znaczenia okoliczność, że Schieneninfrastruktur-Dienstleistungsgesellschaft mbH jest podporządkowane ministrowi. Nawet bowiem przy założeniu, że tak jest, taki stosunek podporządkowania między dwoma podmiotami posiadającymi odrębną osobowość prawną nie może pozwolić na zagwarantowanie prawidłowej transpozycji obowiązku przypomnianego w poprzednim punkcie niniejszego wyroku.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0064"><NO.P>64</NO.P><TXT>W świetle całości powyższych rozważań należy uwzględnić skargę Komisji i stwierdzić, że wyznaczając jako <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0080" ID="QS0080"/>właściwy organ<QUOT.END REF.START="QS0080" CODE="201D" ID="QE0080"/> do celów dyrektywy 2007/59 organ inny niż organ ds. bezpieczeństwa, o którym mowa w art. 16 dyrektywy 2004/49, Republika Austrii uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 3 lit. a) dyrektywy 2007/59.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">W przedmiocie kosztów</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0065"><NO.P>65</NO.P><TXT>Zgodnie z art. 138 § 1 regulaminu postępowania przed Trybunałem kosztami zostaje obciążona, na żądanie strony przeciwnej, strona przegrywająca sprawę.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0066"><NO.P>66</NO.P><TXT>Ponieważ Komisja wniosła o obciążenie Republiki Austrii kosztami postępowania, a ta przegrała sprawę, należy obciążyć ją, poza jej własnymi kosztami, także kosztami poniesionymi przez Komisję.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><JURISDICTION><INTRO>Z powyższych względów Trybunał (dziesiąta izba) orzeka, co następuje:</INTRO><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">1)</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Republika Austrii, wyznaczając jako <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0081" ID="QS0081"/>właściwy organ<QUOT.END REF.START="QS0081" CODE="201D" ID="QE0081"/> do celów dyrektywy 2007/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia <DATE ISO="20071023">23 października 2007 r.</DATE> w sprawie przyznawania uprawnień maszynistom prowadzącym lokomotywy i pociągi w obrębie systemu kolejowego Wspólnoty inny organ niż organ ds. bezpieczeństwa, o którym mowa w art. 16 dyrektywy 2004/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia <DATE ISO="20040429">29 kwietnia 2004 r.</DATE> w sprawie bezpieczeństwa kolei wspólnotowych oraz zmieniającej dyrektywę Rady 95/18/WE w sprawie przyznawania licencji przedsiębiorstwom kolejowym, oraz dyrektywę 2001/14/WE w sprawie alokacji zdolności przepustowej infrastruktury kolejowej i pobierania opłat za użytkowanie infrastruktury kolejowej oraz certyfikację w zakresie bezpieczeństwa (dyrektywy w sprawie bezpieczeństwa kolei), uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 3 lit. a) dyrektywy 2007/59.</HT></TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">2)</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Republika Austrii pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Komisję Europejską.</HT></TXT></NP></ITEM></LIST></JURISDICTION></CONTENTS.JUDGMENT><SIGNATURE.CASE><SIGNATORY><P>Podpisy</P></SIGNATORY></SIGNATURE.CASE></JUDGMENT>