<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><JUDGMENT xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-04.cj-20080212.xd"><BIB.JUDGMENT><REF.CASE FILE="ECRCJ1981ELA.0400132901.case.xml"><NO.CASE>60/80</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>61980J0060</NO.CELEX><NO.SEQ>0013.0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST>1330</PAGE.FIRST><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST>1343</PAGE.LAST><PAGE.TOTAL>14</PAGE.TOTAL><AUTHOR>CJ</AUTHOR></BIB.JUDGMENT><CURR.TITLE><LEFT>ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ <DATE ISO="19810521">21. 5. 1981</DATE> — ΥΠΟΘΕΣΗ 60/80</LEFT><RIGHT>KINDERMANN / ΕΠΙΤΡΟΠΗ</RIGHT></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><IE/></P></TI></TITLE><JUDGMENT.INIT><P>Στην υπόθεση 60/80</P></JUDGMENT.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P>Jacobus Kindermann, υπάλληλος τῆς 'Επιτροπῆς τῶν Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Βρυξελλῶν (TT 1040) 60 avenue de l'Emeraude, επικουρούμενος καί εκπροσωπούμενος ἀπό τόν Georges Vandersanden, δικηγόρο Βρυξελλών, μέ αντίκλητο στό Λουξεμβοῦργο τό δικηγόρο Nico Edon, 2, rue Goethe,</P><PARTY.STATUS>προσφεύγων,</PARTY.STATUS></PLAINTIFS><AGAINST>κατά</AGAINST><DEFENDANTS><P>Επιτροπης τῶν Ευρωπαϊκών Κοινοτητων, εκπροσωπούμενης ἀπό τό νομικό τῆς σύμβουλο Jean-Pierre Delahousse, επικουρούμενο ἀπό τόν Daniel Jacob, δικηγόρο Βρυξελλών, μέ ἀντίκλητο στό Λουξεμβοῦργο τόν Mario Cervino, κτίριο Jean Monnet, Kirchberg,</P><PARTY.STATUS>καθ' ης,</PARTY.STATUS></DEFENDANTS></PARTIES><P>πού έχει ὡς κύριο ἀντικείμενο την ἀκύρωση τῆς ἀπό <DATE ISO="19791004">4ης Ὀκτωβρίου 1979</DATE> ἀποφάσεως τῆς καθ' ἧς περί μετακινήσεως τοῦ προσφεύγοντος ἀπό τήν DG IX-D-3 στην DG IX-D-8 (Γενική διεύθυνση IX-D-3 στή Γενική διεύθυνση IX-D-8) ἀπό τίς <DATE ISO="19800102">2 Ἰανουαρίου 1980</DATE>,</P><PREAMBLE><PREAMBLE.INIT><P>ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πρώτο τμήμα)</P><P>συγκείμενο ἀπό τους Τ. Koopmans, πρόεδρο τμήματος, Α. O'Keeffe καί G. Bosco, δικαστές,</P><P>γενικός εἰσαγγελεύς: G. Reischl</P><P>γραμματεύς: J. Α. Pompe, βοηθός γραμματεύς</P></PREAMBLE.INIT><PREAMBLE.FINAL>εκδίδει τήν ἀκόλουθη</PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE><?PAGE NO="1331"?><CONTENTS.JUDGMENT><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>ΑΠΟΦΑΣΗ</P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Περιστατικά</P></TI></TITLE><P>Τά πραγματικά περιστατικά καί τά επιχειρήματα τῶν διαδίκων πού αναπτύχθηκαν κατά τήν έγγραφη διαδικασία έχουν συ-νοπτικῶς ὡς έξης:</P><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P>I —</NO.P><TXT>Πραγματικά περιστατικά καί έγγραφη διαδικασία</TXT></NP></TI></TITLE><P>ΟΙ μεταφραστικές υπηρεσίες τῆς 'Επιτροπῆς ἀποτέλεσαν ἀντικείμενο ἀναδιοργανώσεως τό 1973: τά διάφορα μεταφραστικά γραφεία πού άνηκαν στό πρώην τμήμα IX-D-3 <QUOT.START ID="QS0001" REF.END="QE0001" CODE="00AB"/>Μεταφράσεις, γενικές υποθέσεις<QUOT.END ID="QE0001" REF.START="QS0001" CODE="00BB"/>, πού προάχθηκε σέ διεύθυνση IX-D <QUOT.START ID="QS0002" REF.END="QE0002" CODE="00AB"/>Μεταφράσεις, τεκμηρίωση, ἀναπαραγωγή, βιβλιοθήκη<QUOT.END ID="QE0002" REF.START="QS0002" CODE="00BB"/> μετατράπηκαν σέ έξι τμήματα (IX-D-4 μέχρι 9). Συνεπώς, ἡ δομή των μεταφραστικών υπηρεσιών διαμορφώθηκε ὡς έξης:</P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>Τό νέο τμῆμα IX-D-3 <QUOT.START ID="QS0003" REF.END="QE0003" CODE="00AB"/>Γενικές υποθέσεις<QUOT.END ID="QE0003" REF.START="QS0003" CODE="00BB"/> περιλαμβάνει:</P><P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>τό γραφείο προγραμματισμοῦ,</P></ITEM><ITEM><P>τήν κεντρική δακτυλογραφική υπηρεσία,</P></ITEM><ITEM><P>τό γραφείο ὁρολογίας'</P></ITEM></LIST></P></ITEM><ITEM><P>προσκολλώνται ἀπευθείας στον προϊστάμενο τοῦ ἐν λόγω τμήματος οἱ μεταφραστές πού έχουν τεθεί στή διάθεση τῶν διάφορων γενικών διευθύνσεων καί, ιδίως, οἱ μεταφραστές, οἱ όποιοι έχουν τεθεί στή διάθεση τῆς διοικητικής 'Επιτροπής γιά τήν κοινωνική ἀσφάλιση τῶν διακινούμενων εργαζομένων (CASSTM —ΔΕΚΑΔΕ)</P></ITEM><ITEM><P>τά έξι μεταφραστικά τμήματα (IX-D-4 μέχρι 9) έχουν υπαχθεί, ὅσον άφορᾶ τήν εκτέλεση τῶν διοικητικών καθηκόντων, στό τμῆμα IX-D-3 <QUOT.START ID="QS0004" REF.END="QE0004" CODE="00AB"/>Γενικές υποθέσεις<QUOT.END ID="QE0004" REF.START="QS0004" CODE="00BB"/> ενεργώντας ὅ,τι ἀνάγεται στά ἐν λόγω καθήκοντα, κατόπιν εντολής καί ἐξουσιοδοτήσεως τοῦ διευθυντή τῆς διευθύνσεως IX-D.</P></ITEM></LIST><P>Ό Kindermann, προσληφθείς ὡς επικουρικός μεταφραστής στίς <DATE ISO="19590615">15 'Ιουνίου 1959</DATE>, μονιμοποιήθηκε ὡς ὑπάλληλος βαθμού LA/6 μέ ἀπόφαση τῆς <DATE ISO="19621203">3ης Δεκεμβρίου 1962</DATE>, μέ ἀναδρομική ἰσχύ ἀπό τήν <DATE ISO="19620101">1η 'Ιανουαρίου 1962</DATE> καί τοποθετήθηκε σέ θέση στό ολλανδικό μεταφραστικό τμήμα. Κατά τή διάρκεια τῆς σταδιοδρομίας του, ὁ προσφεύγων εἶχε τεθεῖ στή διάθεση διάφορων υπηρεσιών, μεταξύ τῶν ὁποίων, ἰδίως, τῆς γενικής διευθύνσεως ἀνταγωνισμού (DG IV) (ΓΔIV) καί ἀπό τήν <DATE ISO="19700201">1η Φεβρουαρίου 1970</DATE> τῆς CASSTM (ΔΕΚΑΔΕ).</P><P>Στίς <DATE ISO="19790822">22 Αυγούστου 1979</DATE>, ὁ Ciancio, διευθυντής στή γενική διεύθυνση προσωπικού καί διοικήσεως, στην ὁποία υπαγόταν ὁ προσφεύγων για ὅ,τι εξαρτιόταν ἀπό τήν ιεραρχική διοικητική ἀρχή, κάλεσε σέ συγκέντρωση ενημερώσεως ὅλους τους μεταφραστές πού ήταν τοποθετημένοι στην CASSTM καί τους κατέστησε γνωστό ὅτι οἱ <QUOT.START ID="QS0005" REF.END="QE0005" CODE="00AB"/>ἀποσπασμένοι<QUOT.END ID="QE0005" REF.START="QS0005" CODE="00BB"/> μεταφραστές, οἱ ὁποιοι έχουν υπηρετήσει σέ εἰδική υπηρεσία ἀπό δεκαετίας θά επιστρέψουν στά μεταφραστικά τμήματα πού ἀντιστοιχούν στην αρχική τους γλώσσα. Ό προσφεύγων ἀπουσίαζε ἀπό αυτή τή συγκέντρωση.</P><P>Στίς <DATE ISO="19790904">4 Σεπτεμβρίου 1979</DATE>, ὁ Kindermann έλαβε εγκύκλιο υπηρεσιακό σημείωμα τοῦ Ciancio, μέ ημερομηνία <DATE ISO="19790822">22 Αυγούστου 1979</DATE>, τό όποιο τόν πληροφορούσε γιά τή νέα του τοποθέτηση στην DG (ΓΔ) IX-D-8 (μεταφραστικό τμήμα: ὀλλανδική γλώσσα) ἀπό τίς <DATE ISO="19800102">2 'Ιανουαρίου 1980</DATE>. Τό παραπάνω<?PAGE NO="1332"?> σημείωμα αναφερόταν στη μέριμνα της 'Επιτροπής νά ἀναθέσει στά μέλη τοῦ προσωπικοῦ της, <QUOT.START ID="QS0006" REF.END="QE0006" CODE="00AB"/>στό μέτρο τοῦ δυνατοῦ καί λαμβάνοντας υπόψη τό συμφέρον τῆς υπηρεσίας<QUOT.END ID="QE0006" REF.START="QS0006" CODE="00BB"/> άλλα καθήκοντα πού ἀνταποκρίνονται στην υπηρεσιακή τους κατάσταση κατά τόν κανονισμό υπηρεσιακής καταστάσεως καί νά εμπλουτίσουν μέ αυτό τόν τρόπο τήν πείρα τους&#x00BB;, μετά τήν παραμονή τους γιά ἀρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα στην ἴδια θέση καί στίς 'ίδιες υπηρεσίες.</P><P>Σέ υπηρεσιακό σημείωμα τῆς <DATE ISO="19790829">29ης Αυγούστου 1979</DATE> απευθυνόμενο πρός τόν Ciancio, ὁ Schneider, γενικός γραμματεύς της CASSTM καί προϊστάμενος τῆς υπηρεσίας <QUOT.START ID="QS0007" REF.END="QE0007" CODE="00AB"/>Κοινωνική ἀσφάλιση τῶν διακινούμενων εργαζομένων<QUOT.END ID="QE0007" REF.START="QS0007" CODE="00BB"/> (DG V-D-3), στην οποία υπαγόταν ὁ προσφεύγων ὅσον άφορᾶ τήν κρίση ἐπί τῆς εργασίας του, εξέφρασε τήν ἀνησυχία του γιά τή μεταβολή τοποθετήσεως τῶν <QUOT.START ID="QS0008" REF.END="QE0008" CODE="00AB"/>ἀποσπασμένων<QUOT.END ID="QE0008" REF.START="QS0008" CODE="00BB"/> στην υπηρεσία του μεταφραστῶν καί γιά τίς ἀναπόφευχτες συνέπειες τῆς ἐπί τῆς λειτουργίας τῆς παραπάνω υπηρεσίας. Ζητούσε ἀπό τόν Ciancio νά επανέλθει ἐπί τῆς αποφάσεως του καί ἄν αυτό δέν ήταν δυνατό, νά τοῦ χορηγήσει τουλάχιστον <QUOT.START ID="QS0009" REF.END="QE0009" CODE="00AB"/>ικανή προθεσμία για νά ἀποκτήσει, σέ ἀντικατάσταση, τό ἀναγκαίο προσωπικό καί νά τό προετοιμάσει γιά τό εξαιρετικά άχαρο έργο πού θά τοῦ ἀνατεθεί<QUOT.END ID="QE0009" REF.START="QS0009" CODE="00BB"/>.</P><P>Στίς <DATE ISO="19790917">17 Σεπτεμβρίου 1979</DATE>, ὁ Kindermann διαβίβασε πρός τόν Ciancio υπηρεσιακό σημείωμα, μέ τό όποιο ἀμφισβητοῦσε, γιά διαφόρους λόγους, τήν ἀπόφαση τῆς <DATE ISO="19790822">22ας Αυγούστου 1979</DATE>. Μή λαμβάνοντας ἀπάντηση ἀπό τή διοίκηση, ὁ προσφεύγων υπέβαλε, στίς <DATE ISO="19791003">3 'Οκτωβρίου 1979</DATE>, διοικητική ένσταση κατά τῆς ἐν λόγω ἀποφάσεως.</P><P>Στίς <DATE ISO="19791004">4 'Οκτωβρίου 1979</DATE>, ὁ προσφεύγων παρέλαβε τήν ἀπόφαση πού φέρει τήν υπογραφή τοῦ Tugendhat καί τοποθετεί <QUOT.START ID="QS0010" REF.END="QE0010" CODE="00AB"/>πρός τό συμφέρον τῆς υπηρεσίας<QUOT.END ID="QE0010" REF.START="QS0010" CODE="00BB"/> τή θέση L/5-4 καί τό δικαιοῦχο τῆς Kindermann, ἀπό τό τμήμα ΙΧ-D-3 στό τμήμα ΙΧ-D-8. Στίς <DATE ISO="19791012">12 'Οκτωβρίου 1979</DATE>, ὁ προσφεύγων υπέβαλε διοικητική ένσταση κατά τῆς ἀνωτέρω ἀποφάσεως βάσει τοῦ ἄρθρου 90 παράγραφος 2 τοῦ κανονισμοῦ υπηρεσιακής καταστάσεως.</P><P>Δεδομένου ὅτι ἡ ἐν λόγω ένσταση έμεινε αναπάντητη κατά τή διάρκεια τῆς προβλεπόμενης τετράμηνης προθεσμίας, ὁ προσφεύγων άσκησε προσφυγή, ἡ ὁποία κατατέθηκε στή γραμματεία τοῦ Δικαστηρίου στίς <DATE ISO="19800221">21 Φεβρουαρίου 1980</DATE>.</P><P>Ἡ έγγραφη διαδικασία εξελίχθηκε ὁμαλῶς.</P><P>Τό Δικαστήριο (πρῶτο τμήμα), κατόπιν εκθέσεως τοῦ εισηγητή δικαστή καί ἀφοῦ άκουσε τό γενικό εισαγγελέα, ἀποφάσισε τήν έναρξη τῆς προφορικής διαδικασίας χωρίς προηγούμενη διεξαγωγή ἀποδείξεων.</P></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P>II —</NO.P><TXT>Αιτήματα τῶν διαδίκων</TXT></NP></TI></TITLE><P>Ό <HT TYPE="ITALIC">προσφεύγων</HT> ζητά ἀπό τό Δικαστήριο</P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>νά ἀναγνωρίσει τό παραδεκτό τῆς προσφυγής του καί νά ἀκυρώσει τήν ἀπόφαση μετακινήσεως πού λήφθηκε ἀπό τόν Tugendhat ὑπό ημερομηνία <DATE ISO="19791004">4 'Οκτωβρίου 1979</DATE>, μέ τήν ὁποία μετακινείται ὁ προσφεύγων ἀπό τήν DG ΙΧ-D-3 στην DG ΙΧ-D-8 ἀπό τήν <DATE ISO="19800101">1η 'Ιανουαρίου 1980</DATE></P></ITEM><ITEM><P>νά καταδικάσει τήν καθ' ἧς στά δικαστικά έξοδα.</P></ITEM></LIST><P>'Η <HT TYPE="ITALIC">καθ᾽ ης</HT> ζητά ἀπό τό Δικαστήριο:</P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>νά ἀπορρίψει τήν προσφυγή ὡς ἀπαράδεκτη καί ἐν πάση περιπτώσει ὡς ἀβάσιμη</P></ITEM><ITEM><P>νά καταδικάσει τόν προσφεύγοντα στά δικαστικά έξοδα</P></ITEM><ITEM><P>ὑπό κάθε επιφύλαξη.</P></ITEM></LIST><P>Στό ἀπαντητικό του υπόμνημα, ὁ <HT TYPE="ITALIC">προσφεύγων,</HT> ζητά ἀπό τό Δικαστήριο:</P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>νά καλέσει ὡς μάρτυρα τόν Schneider.</P></ITEM></LIST></GR.SEQ><?PAGE NO="1333"?><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P>III —</NO.P><TXT>'Ισχυρισμοί και επιχειρήματα τῶν διαδίκων</TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><NP><NO.P>1.</NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">'Επί νου παραδεκτοῦ</HT></TXT></NP></TI></TITLE><P>Ἡ <HT TYPE="ITALIC">καθ᾽ης</HT> επικαλείται ὅτι ἡ προσβαλλόμενη ἀπόφαση δέ μετέβαλε — ὀργανικῶς — την τοποθέτηση τοῦ προσφεύγοντος ούτε a fortiori την υπηρεσιακή του κατάσταση κατά τόν κανονισμό υπηρεσιακῆς καταστάσεως. Ή ἐν λόγω ἀπόφαση δέν αποτελεί τίποτε άλλο, λειτουργικῶς, παρά τόν τερματισμό τῆς θέσεως του στή διάθεση τῆς CASSTM καί την ἀνατοποθέτησή του, μαζί μέ τήν υπηρεσιακή του θέση, ἀπό τό τμήμα ΙΧ-D-3 στό τμήμα ΙΧ-D-8. Ὁμοίως, ἡ φύση καί τό επίπεδο τοῦ μεταφραστικού έργου πού εκτελεί ὁ προσφεύγων δέν έχουν μεταβληθεῖ συνεπῶς, ή προσβαλλόμενη ἀπόφαση συνιστά απλό μέτρο εσωτερικῆς ὀργανώσεως τῆς υπηρεσίας, τό όποιο δέν εἶναι ικανό νά προξενήσει βλάβη καί, κατά συνέπεια, δέν έχει τό χαρακτήρα ακυρώσιμης πράξεως κατά τήν έννοια τοῦ ἄρθρου 91 τοῦ κανονισμού.</P><P>Ό <HT TYPE="ITALIC">προσφεύγων</HT> παρατηρεί στην ἀπάντηση του ὅτι, ἀκόμα καί ἄν υπήρχε λόγος νά γίνει διάκριση — πράγμα πού ἀρνείται — μεταξύ ἀποφάσεως περί μεταθέσεως καί ἀποφάσεως περί μεταβολής τοποθετήσεως, <QUOT.START ID="QS0011" REF.END="QE0011" CODE="00AB"/>ή μεταβολή τοποθετήσεως υπαλλήλου μαζί μέ τήν υπηρεσιακή του θέση, όπως συμβαίνει στην προκειμένη περίπτωση, πρέπει νά πληροί τίς ἴδιες ουσιαστικές προϋποθέσεις, τίς όποιες πρέπει νά πληροί καί ή μετάθεση<QUOT.END ID="QE0011" REF.START="QS0011" CODE="00BB"/> ὅπως τό έχει δεχθεί ὁ εκπρόσωπος τῆς Ἐπιτροπῆς στή συνεδρίαση προγενέστερης υποθέσεως (βλ. προτάσεις τοῦ γενικού εισαγγελέα Mayras, συνεκ-δικασθεῖσες υποθέσεις 33 καί 75/79 Kuhner, πού δέν δημοσιεύτηκαν ἀκόμα στή Συλλογή).</P><P>Ή προσβαλλόμενη πράξη μεταβάλλει τήν τοποθέτηση τοῦ προσφεύγοντος. "Αλλωστε, ἄν δέν επρόκειτο παρά περί ἁπλής θέσεως σέ διάθεση, γιά ποιό λόγο θά χρειαζόταν ἀπόφαση τοῦ μέλους τῆς Ἐπιτροπῆς πού είναι επιφορτισμένο μέ τίς υποθέσεις προσωπικού; 'Απόφαση περί τερματισμού τῆς θέσεως σέ διάθεση δύναται νά συνιστά πράξη υποκείμενη σέ προσφυγή: στην προκειμένη περίπτωση, τό επίμαχο μέτρο συνεπάγεται βλαπτικά ἀποτελέσματα πού υπερβαίνουν ἐκείνα, τά όποια συνεπάγεται ὁμαλῶς ένα μέτρο εσωτερικής τάξεως.</P><P>Ή <HT TYPE="ITALIC">'Επιτροπή</HT> άπαντα ὅτι ἡ προσβαλλόμενη ἀπόφαση δέ δύναται νά συνιστά μετάθεση, εφόσον δέν υπάρχει καμιά κενή θέση, ὅπως τό επισημαίνει τό γεγονός ὅτι ὁ προσφεύγων ἀνατοποθετήθηκε μαζί μέ τήν υπηρεσιακή του θέση. 'Εξάλλου, εἶναι ή μεταβολή τῆς διοικητικῆς δομῆς τῶν μεταφραστικών υπηρεσιών, πού μεσολάβησε ἐν τῶ μεταξύ, εκείνη πού κατέστησε ἀναγκαία, ἀπό τυπικῆς ἀπόψεως, τή λήψη τῆς ἀποφάσεως ἀπό τό μέλος τῆς Ἐπιτροπῆς τό ἐπιφορτισμένο μέ τίς υποθέσεις προσωπικοῦ. Τέλος, οἱ <QUOT.START ID="QS0012" REF.END="QE0012" CODE="00AB"/>συνθήκες<QUOT.END ID="QE0012" REF.START="QS0012" CODE="00BB"/> πού περιβάλλουν τήν ἀπόφαση, ἡ ὁποία τερματίζει τή θέση σέ διάθεση τοῦ προσφεύγοντος δέν είναι τέτοιας φύσεως ώστε νά προσδώσουν σέ μέτρο εσωτερικής ὀργανώσεως τῆς υπηρεσίας γιά τήν ὁποία πρόκειται τό χαρακτήρα πράξεως πού προξενεί βλάβη.</P></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><NP><NO.P>2.</NO.P><TXT>'Επί τῆς ουσίας</TXT></NP></TI></TITLE><P>Ὁ <HT TYPE="ITALIC">προσφεύγων</HT> υποστηρίζει, κατά κύριο λόγο, ὅτι ἡ ἀπόφαση μετακινήσεως, τῆς ὁποίας ἀποτέλεσε ἀντικείμενο δέν ἀνταποκρίνεται ούτε στους στόχους ούτε στή διαδικασία πού πρέπει νά επιδιώκει ἡ κινητικότητα τοῦ προσωπικοῦ ὁπως ρυθμίστηκε μέ τίς διατάξεις πού θέσπισε ἡ 'Επιτροπή ἐπ᾽ αὐτοῦ τοῦ θέματος στίς <DATE ISO="19761124">24 Νοεμβρίου 1976</DATE> (<QUOT.START ID="QS0013" REF.END="QE0013" CODE="00AB"/>Διοικητικές πληροφορίες<QUOT.END ID="QE0013" REF.START="QS0013" CODE="00BB"/> ἀριθ. 1341) καί, επομένως, δέ λήφθηκε νομίμως ἐπ᾽ αυτής τῆς βάσεως.</P><P>Πράγματι:</P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>ὁ προσφεύγων δέν έλαβε γνώση των <QUOT.START ID="QS0014" REF.END="QE0014" CODE="00AB"/>προβλέψεων κινητικότητας τοῦ προ-σωπικοῦ<QUOT.END ID="QE0014" REF.START="QS0014" CODE="00BB"/> πού έγιναν ἀπό τή γενική του διεύθυνση</P></ITEM><?PAGE NO="1334"?><ITEM><P>ἀνήκει στη σταδιοδρομία LA 5/4 καί ή κινητικότητα άφορᾶ κατά πρώτο λόγο τους υπαλλήλους τῶν σταδιοδρομιών Α 7/6 καί Β 5/4</P></ITEM><ITEM><P>δέν έγινε πρόσκληση γιά υποβολή αιτήσεων πρός μετάταξη, ἡ ὁποία νά επιτρέψει την πραγματοποίηση τῆς αντιμετωπιζόμενης κινητικότητας ἐπί εθελοντικής καί ὄχι καταναγκαστικής βάσεως</P></ITEM><ITEM><P>ὁ προσφεύγων ἀποτέλεσε ἀντικείμενο προγενέστερων μέτρων κινητικότητας, τά όποια έγιναν δεκτά ἐθελοντικῶς, πράγμα πού καταδεικνύει ὅτι δέν ὑπήρχε λόγος νά γίνει ἐπί τοῦ προσφεύγοντος εφαρμογή κατά προτεραιότητα ενδεχόμενης ἀποφάσεως μετακινήσεως</P></ITEM><ITEM><P>ή ὑπηρεσία από τήν ὁποία προέρχεται ὁ προσφεύγων εἶναι ειδικευμένη καί ή <QUOT.START ID="QS0015" REF.END="QE0015" CODE="00AB"/>μετακίνηση<QUOT.END ID="QE0015" REF.START="QS0015" CODE="00BB"/> θέτει σοβαρά προβλήματα έξάλλου, ὁ ενδιαφερόμενος θά εἶχε ἀνάγκη, στά νέα του καθήκοντα, περιόδου προσαρμογής γιά τή διασφάλιση κανονικής ἀποδόσεως.</P></ITEM></LIST><P>Ό προσφεύγων υποστηρίζει, επικουρικώς, ὅτι ἄν πρέπει νά θεωρηθεῖ ὅτι τό μέτρο της <QUOT.START ID="QS0016" REF.END="QE0016" CODE="00AB"/>μετακινήσεως<QUOT.END ID="QE0016" REF.START="QS0016" CODE="00BB"/> ἐντάσσεται στίς μεταθέσεις ἡ τίς ἀποσπάσεις, πρέπει νά γίνει δεκτό ὅτι οἱ ἀπαιτούμενες γιά τέτοια μέτρα προϋποθέσεις δέ συνέτρεχαν στην προκειμένη περίπτωση, καί ὅτι ἡ Ἐπιτροπή κατέστη ένοχος καταχρήσεως εξουσίας.</P><P>Ή επίδικη απόφαση συνιστᾶ παράβαση τοῦ ἄρθρου 7 παράγραφος 1 τοῦ κανονισμοί) υπηρεσιακής καταστάσεως κατά τό ὅτι λήφθηκε παρά τό συμφέρον τῆς υπηρεσίας. Πράγματι, δεδομένου ὅτι ὁ προσφεύγων ἀσκεῖ μεταφραστικά καθήκοντα πολύ εξειδικευμένα εντός τῆς CASSTM, γιά τά όποια εἶναι ἀπαραίτητη σχετικώς μεγάλη περίοδος εκπαιδεύσεως καί προσαρμογής, ή αποχώρηση του δέν μπορούσε παρά νά έχει δυσάρεστα αποτελέσματα γιά τή λειτουργία τῆς υπηρεσίας (βλ. σημείωμα Schneider). 'Εξάλλου ὁ προσφεύγων δέν έλαβε γνώση τῆς ἀναγκαιότητας νά ενισχυθεί τό μεταφραστικό προσωπικό πού ἀπασχολείται στην DG IX-D-8. Τέλος, ἀμφισβητεί τή γνώμη πού εξέφρασε ἡ 'Επιτροπή ὡς πρός τό συμφέρον του κατά τό μέτρο πού οἱ πιθανότητες προαγωγής, τίς όποιες ἀπέκτησε εντός τῆς CASSTM, κινδυνεύουν νά μειωθοῦν σέ περίπτωση μεταθέ-σεως.</P><P>'Επιπλέον δέν τηρήθηκαν οἱ διαδικαστικές διατάξεις πού διέπουν τή μετάθεση. Δέν έγινε οὔτε τοιχοκόλληση ούτε δημοσίευση στό μηνιαίο δελτίο τοῦ προσωπικοῦ (άρθρο 25 εδάφιο 3 τοῦ κανονισμοῦ) οὔτε υπήρξε κενή θέση (ἄρθρο 29 σημείο 1).</P><P>Ἔγινε παράβαση τῆς διαδικασίας αποσπάσεως εφόσον ὁ προσφεύγων δέν ἀποσπάσθηκε κατά τήν έννοια τοῦ ἄρθρου 37 τοῦ κανονισμοῦ. Βρέθηκε σέ υπηρεσιακή κατάσταση πού δύναται καθ' ὅλα τά σημεία νά συγκριθεί μέ εκείνη τῶν <QUOT.START ID="QS0017" REF.END="QE0017" CODE="00AB"/>ἀνα-θεωρητῶν-νομικῶν<QUOT.END ID="QE0017" REF.START="QS0017" CODE="00BB"/>, οἱ όποιοι έχουν τεθεί στη διάθεση τῆς νομικής υπηρεσίας καί υπάγονται, σέ ὅ,τι άφορᾶ τίς ειδικές ὁδηγίες τίς σχετικές μέ τό έργο τους, στη μόνιμη καί ἀποκλειστική εξουσία τοῦ γενικοῦ διευθυντή τῆς ἐν λόγω υπηρεσίας. Κατά συνέπεια, ἡ διαδικασία πού κατέληξε στη συγκεκριμένη περίπτωση στην ἀπόφαση μετακινήσεως έπρεπε νά κινηθεί, ἄν ήταν ἀναγκαίο, μέ πρωτοβουλία τῆς DG V, στην ὁποία υπαγόταν ὁ προσφεύγων για τήν εκτέλεση τῶν καθημερινών του καθηκόντων καί ὄχι, ὅπως συνέβη, μέ πρωτοβουλία τῆς DG IX.</P><P>Ὁ προσφεύγων συμπεραίνει ἀπό τά ἀνωτέρω ὅτι εἶναι γιά άλλο λόγο, ξένο πρός τό συμφέρον τῆς υπηρεσίας, πού ἀποτέλεσε ἀντικείμενο νέας τοποθετήσεως. Αυτός ὁ λόγος δύναται, κατά τή γνώμη του, νά έγκειται σέ παρεξήγηση πού δημιουργήθηκε μεταξύ ενός υπαλλήλου καί τοῦ προϊσταμένου τῆς μεταφραστικής υπηρεσίας στην ειδικευμένη υπηρεσία CASSTM, κατόπιν τῆς ὁποίας καί άλλοι επίσης μεταφραστές <QUOT.START ID="QS0018" REF.END="QE0018" CODE="00AB"/>μετατέθησαν<QUOT.END ID="QE0018" REF.START="QS0018" CODE="00BB"/>. Σ' αυτή τήν ἀλληλουχία, τό μέτρο πού λήφθηκε κατά τοῦ<?PAGE NO="1335"?> προσφεύγοντος εἶχε ὡς μοναδικό σκοπό νά καταστήσει φαινομενικά αντικειμενική μιά συγκεκαλυμένη πειθαρχική ἀπόφαση ἔναντι ἄλλου προσώπου.</P><P>Ή <HT TYPE="ITALIC">Ἐππροπή</HT> ἀπαντᾶ ὅτι τό μέτρο πού λήφθηκε έναντι τοῦ προσφεύγοντος καί ὁρισμένων συναδέλφων του δέ συνιστᾶ καθόλου εφαρμογή τῶν διατάξεων στά πλαίσια τῆς κινητικότητας τοῦ προσωπικοί), οι ὁποιες υιοθετήθηκαν ἀπό την 'Επιτροπή στίς <DATE ISO="19761114">14 Νοεμβρίου 1976</DATE>, διότι αυτές ἀφοροῦν κατά πρῶτο λόγο, ὅπως ὁ 'ίδιος ó προσφεύγων τό επισημαίνει, τους υπαλλήλους τῶν σταδιοδρομιῶν Α 7/6 καί Β 5/4. 'Εκτός τοῦ πεδίου εφαρμογής τῶν ἐν λόγω διατάξεων, ἡ διοίκηση μεριμνά, προς τό συμφέρον τῆς υπηρεσίας ὅπως καί πρός τό συμφέρον τῶν υπαλλήλων της, ώστε περιοδικώς καί στό μέτρο τοῦ δυνατοῦ, νά τους ἀνατίθενται διαφορετικά καθήκοντα.</P><P>Δέν πρόκειται καθόλου στην προκειμένη περίπτωση περί μέτρου μεταθέσεως, εφόσον δέν υπήρξε κενή θέση καί δέν υπήρξε, κατά συνέπεια, λόγος ν' ἀκολουθηθεί ἡ διαδικασία πού ἀπαιτείται σέ περίπτωση μεταθέσεως. Αυτό προκύπτει άπό τή νομολογία στην υπόθεση <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="61/70" YEAR="1971" PAGE.ECR="535">61/70 (Virtosi, Rec. 1971, σ. 535)</REF.DOC.ECR> σύμφωνα μέ τήν ὁποία: <QUOT.START ID="QS0019" REF.END="QE0019" CODE="00AB"/>ὅταν ἡ θέση μετακινείται χωρίς ουσιαστική μεταβολή τῶν καθηκόντων πού συνεπάγεται δέν υφίσταται δημιουργία νέας θέσεως' ... ὅταν ὁ υπάλληλος, πού κατείχε τή θέση, ἡ ὁποία μετακινήθηκε, μετατίθεται μαζί της, δέν υφίσταται κενή θέση οὕτε, συνεπώς, υποχρέωση κινήσεως τῆς διαδικασίας πού προβλέπεται σ'αὐτή τήν περίπτωση<QUOT.END ID="QE0019" REF.START="QS0019" CODE="00BB"/>. Κατά συνέπεια, στην προκειμένη περίπτωση, καμία μεταβολή δέν επήλθε στά καθήκοντα τοῦ προσφεύγοντος, ὁ όποιος θα εξακολουθούσε, εντός τοῦ μεταφραστικοί) τμήματος ὀλλανδικής γλώσσας, ν' ἀφιερώνεται σέ μεταφραστικό έργο ἀντίστοιχο πρός τό βαθμό του.</P><P>Ό προσφεύγων επιπλέον δέν ἀποδεικνύει ὅτι ἡ επίμαχη ἀπόφαση λήφθηκε κατόπιν</P><P>κακής εκτιμήσεως τοῦ συμφέροντος τῆς υπηρεσίας. Τό υπηρεσιακό σημείωμα τοῦ Schneider δέ δύναται νά ενισχύσει αυτή τήν εκδοχή ἀφοῦ ἀναγνωρίζει ὅτι <QUOT.START ID="QS0020" REF.END="QE0020" CODE="00AB"/>τό θέμα τῆς σκοπιμότητας ὡς πρός τή μεταβολή τῆς τοποθετήσεως τῶν μεταφραστών καί ἀνα-θεωρητῶν υπάγεται ... στην εκτίμηση καί ... στην αρμοδιότητα<QUOT.END ID="QE0020" REF.START="QS0020" CODE="00BB"/> τοῦ Ciancio, διευθυντή τῆς διευθύνσεως IX-D. Κατά τά λοιπά, ὅπως προκύπτει ἀπό τόν <QUOT.START ID="QS0021" REF.END="QE0021" CODE="00AB"/>Πρακτικό ὁδηγό τοῦ μεταφραστή<QUOT.END ID="QE0021" REF.START="QS0021" CODE="00BB"/>, ὁ όποιος δημοσιεύθηκε τόν 'Οκτώβριο 1975 ἀπό τήν DG IX, τό συμφέρον τῆς υπηρεσίας ἀπαιτεί οἱ μεταφραστές νά μήν κάνουν ὅλη τή σταδιοδρομία τους εντός τῆς ίδιας <QUOT.START ID="QS0022" REF.END="QE0022" CODE="00AB"/>ἀπασχολούσας<QUOT.END ID="QE0022" REF.START="QS0022" CODE="00BB"/> υπηρεσίας. Τέλος, δέν υπάρχει κανείς λόγος γιά νά γίνει πιστευτό ὅτι ή ενδεχόμενη προαγωγή τοῦ προσφεύγοντος ἀπειλείται ἀπό τό γεγονός ὅτι ἀπασχολείται σήμερα στό μεταφραστικό τμήμα ὀλλανδικής γλώσσας. Ὡς πρός τήν τήρηση τῆς διαδικασίας ἀποσπάσεως ὁ ίδιος ὁ προσφεύγων επισημαίνει ὅτι δέν ἀποτέλεσε καθόλου ἀντικείμενο μέτρου κατά τήν έννοια τοῦ ἄρθρου 37 τοῦ κανονισμοί). Επομένως, δέν υπήρχε λόγος ν' ἀκολουθηθεί ἡ διαδικασία πού προβλέπεται ἀπό τό άρθρο 38. 'Εσφαλμένως ὁ προσφεύγων εξομοιώνει τήν κατάσταση τῶν μεταφραστών πού έχουν τεθεί στή διάθεση τῆς CASSTM μέ εκείνη τῶν νομικῶν-γλωσσομαθῶν, οἱ όποιοι δέ συνδέονται μέ τή διεύθυνση IX/D καί εἶναι τοποθετημένοι μονίμως στή νομική υπηρεσία ἀπό τήν ὁποία εξαρτώνται ἱεραρχικῶς. Ἀντιθέτως, οἱ μεταφραστές πού έχουν τεθεί στή διάθεση ὁποιασδήποτε υπηρεσίας παραμένουν τοποθετημένοι στό τμήμα <QUOT.START ID="QS0023" REF.END="QE0023" CODE="00AB"/>Μεταφράσεις, γενικές υποθέσεις<QUOT.END ID="QE0023" REF.START="QS0023" CODE="00BB"/>.</P><P>Δέν έχουν συγκεντρωθεί στην προκειμένη περίπτωση ἀντικειμενικές βάσιμες καί συγκλίνουσες ενδείξεις πού ν'ἀποδεικνύουν τήν ὕπαρξη καταχρήσεως ἐξουσίας. Δέν υφίσταται καμία σχέση μεταξύ τοῦ επεισοδίου, τό όποιο έφερε ἀντιμέτωπους, τόν 'Ιούνιο 1979, δύο υπαλλήλους τοῦ μεταφραστικοί) κλάδου ἀπασχολούμενους στην<?PAGE NO="1336"?> CASSTM καί τῆς προσβαλλόμενης ἀποφάσεως. Πράγματι, ἄν ἡ ιεραρχική ἀρχή έκρινε ὅτι έπρεπε νά προβεί στην ἀνατοπο-θέτηση υπαλλήλου πρός τό σκοπό διατηρήσεως καλῶν σχέσεων εργασίας, θά εἶχε αυτό τό δικαίωμα, τό όποιο δέ συνιστά καθόλου συγκεκαλυμένη πειθαρχική ποινή, χωρίς νά πρέπει νά προβεί επίσης στην ἀνατοποθέτηση άλλων υπαλλήλων ξένων πρός τό επεισόδιο.</P><P>Ό <HT TYPE="ITALIC">προσφεύγων,</HT> στό ἀπαντητικό του υπόμνημα, ζητά νά κληθεί ὁ Schneider, ὡς μάρτυρας γιά ν' ἀπαντήσει στό ἐρώτημα αν ή ἀποχώρηση τοῦ Kindermann καί των άλλων μεταφραστών δέ δημιούργησε πρόβλημα γιά τή λειτουργία τῆς υπηρεσίας του, πράγμα πού θά καταδείκνυε ἄν ἡ μετάθεση έγινε σύμφωνα μέ τό ἄρθρο 7 παράγραφος 1 τοῦ κανονισμοῦ υπηρεσιακής καταστάσεως, δηλαδή πρός τό μόνο συμφέρον τῆς υπηρεσίας.</P><P>Σημειώνει ἐξάλλου ὅτι, ἄν καί εἶναι ἀληθές ὅτι εἶναι ευκταίο νά διευκολύνεται στό μέτρο τοῦ δυνατού ἡ κινητικότητα τοῦ προσωπικού, επιβάλλεται νά λαμβάνεται υπόψη ὁ εξειδικευμένος χαρακτήρας καί ή αποτελεσματικότητα τοῦ έργου τοῦ μεταφραστή. Στόν <QUOT.START ID="QS0024" REF.END="QE0024" CODE="00AB"/>Πρακτικό οδηγό τοῦ μεταφραστή<QUOT.END ID="QE0024" REF.START="QS0024" CODE="00BB"/> τονίζεται ἡ ειδίκευση, απαραίτητος παράγοντας τῆς ποιότητας της μεταφράσεως (παράδειγμα σ. 34):</P><P><QUOT.START ID="QS0025" REF.END="QE0025" CODE="00AB"/>ἐδω καί δεκάξι χρόνια, οἱ ὁμάδες τῶν διάφορων γλωσσών — τοῦ μεταφραστικού τμήματος CASSTM εργάζονται πολύ κοντά ή μιά στην ἄλλη, ταυτοχρόνως ἐπί των 'ίδιων θεμάτων, σέ στενή καί άμεση συνεργασία μέ τους πραγματογνώμονες τῆς DGV (κοινωνικές υποθέσεις). Τά προβλήματα τεκμηριώσεως καί ὁρολογίας διευκολύνθηκαν πολύ ἀπό αυτό. Οἱ μεταφράσεις κερδίζουν επίσης σέ ἀκρίβεια καί ή εργασία κερδίζει σέ ἀποτελεσματικότητα καί ποιότητα.<QUOT.END ID="QE0025" REF.START="QS0025" CODE="00BB"/></P><P>Ό προσφεύγων ισχυρίζεται ὅτι έγινε παράβαση τοῦ ἄρθρου 5 παράγραφος 3 τοῦ κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως κατά τό ὅτι ἡ μετάθεση του, ὑπό τίς συνθήκες πού πραγματοποιήθηκε, τοῦ επέφερε ρήγμα στην εξέλιξη τῆς σταδιοδρομίας του, τό όποιο τόν φέρει σέ υπηρεσιακή κατάσταση πού συνεπάγεται διάκριση σέ σχέση μέ τους συναδέλφους του, οἱ όποιοι ἀπασχολούνται ἐπί τόν ἴδιο ἀριθμό ετών στίς ειδικευμένες υπηρεσίες.</P><P>Ό προσφεύγων ισχυρίζεται επίσης ὅτι έγινε παράβαση τοῦ καθήκοντος μέριμνας πού έχει κάθε διοίκηση έναντι τῶν υπαλλήλων της, διότι ἡ μεταβολή τοποθετήσεως του παρακωλύει τήν εξέλιξη τῆς σταδιοδρομίας του καί διότι ἡ 'Επιτροπή τόν έκανε νά πιστεύσει ὅτι ἡ μεταβολή τοποθετήσεως του ἀποφασίσθηκε γιά λόγους κινητικότητας, παρεπόμενους τῶν μέτρων πού εἶχαν ληφθεί τό 1976.</P><P>Ό προσφεύγων επικαλείται ὅτι ἀπουσίαζε ἀπό τή συγκέντρωση πού συγκλήθηκε στίς <DATE ISO="19790822">22 Αυγούστου 1979</DATE> ἀπό τόν Ciando καί κατά τή διάρκεια τῆς ὁποίας οἱ μεταφραστές τῆς CASSTM πληροφορήθηκαν τά μέτρα πού λήφθηκαν έναντι τους. Παραβιάσθηκε επομένως τό δικαίωμα υπερασπίσεως.</P><P>Όσον άφορᾶ τήν κατάχρηση εξουσίας, ὁ προσφεύγων υποστηρίζει ὅτι οἱ μετακινήσεις πού πραγματοποιήθηκαν μέ τόν τρόπο κατά τόν όποιο έγιναν, μέσα στά πλαίσια τοῦ επεισοδίου πού έθεσε ἀντιμέτωπες δύο μεταφράστριες τοποθετημένες στην CASSTM, γιά νά μήν εἶναι ἀντίθετες προς τό συμφέρον τῆς υπηρεσίας θά έπρεπε επιπλέον νά μήν ἀποβλέπουν παρά στά πρόσωπα πού ἀφοροῦσε ἀπευθείας τό επεισόδιο, ἀποκλείοντας κάθε άλλο μάρτυρα ή κάθε άλλο πρόσωπο.</P><P>Ή <HT TYPE="ITALIC">'Επιτροπή</HT> θεωρεί ὅτι ἡ αίτηση γιά τήν εξέταση ὡς μάρτυρα τοῦ Schneider πρέπει ν' ἀπορριφθεί. Πράγματι, εἶναι πρόδηλο οτι κάθε μεταβολή στη σύνθεση διοικητικής μονάδας εἶναι ἱκανή νά προκαλέσει προσωρινές δυσχέρειες στή λειτουργία τῆς υπηρεσίας.</P><?PAGE NO="1337"?><P>Ὅπως προκύπτει ἀπό τόν <QUOT.START ID="QS0026" REF.END="QE0026" CODE="00AB"/>Πρακτικό ὁδηγό τοῦ μεταφραστή<QUOT.END ID="QE0026" REF.START="QS0026" CODE="00BB"/> <QUOT.START ID="QS0027" REF.END="QE0027" CODE="00AB"/>ή κινητικότητα τῶν μεταφραστῶν καί ἡ ἐναλλακτικότητα των ὁμάδων πρέπει νά διασφαλισθοῦν στό μέτρο τοῦ δυνατοῦ<QUOT.END ID="QE0027" REF.START="QS0027" CODE="00BB"/>. Κατά συνέπεια, ή ἔμφαση δέν προσδίδεται αποκλειστικῶς ἐπί της ειδικεύσεως. 'Εξάλλου, τό ἐργανόγραμμα τοῦ ὀλλανδικοῦ μεταφραστικοί) τμήματος μαρτυρεί ὅτι οἱ ὁμάδες, οι ἀποκαλούμενες <QUOT.START ID="QS0028" REF.END="QE0028" CODE="00AB"/>ειδικευμένες<QUOT.END ID="QE0028" REF.START="QS0028" CODE="00BB"/> πού υπάρχουν εντός τοῦ τμήματος αὐτοῦ, εἶναι επιφορτισμένες μέ τό χειρισμό πολύ διαφορετικών θεμάτων, εφόσον ἡ ἴδια ὁμάδα καλείται νά χειρισθεί επίσης κοινωνικές υποθέσεις, θέματα διοικήσεως καί πληροφοριών, ἐνῶ άλλη ὁμάδα χειρίζεται θέματα ἀναπτύξεως, περιφερειακῆς πολιτικῆς καί μεταφορών.</P><P>Κανένα στοιχείο δέν επιτρέπει τή σκέψη ὅτι ἡ ενδεχόμενη προαγωγή τοῦ προσφεύγοντος δύναται νά παρακωλυθεί ἀπό τό γεγονός ὅτι απασχολείται σήμερα στό ὀλλανδικό μεταφραστικό τμήμα, διότι ή διαδικασία προαγωγής τῶν υπαλλήλων πού ἀνήκουν στό μεταφραστικό κλάδο προετοιμάζεται ἀπό ενιαία επιτροπή προαγωγών, ή ὁποία προβαίνει στή συγκριτική εξέταση τῶν προσόντων τοῦ συνόλου τῶν υπαλλήλων της, ἀσχέτως ἄν έχουν τεθεῖ ἡ όχι στή διάθεση συγκεκριμένης υπηρεσίας.</P><P>Ό προσφεύγων προκαλεί σύγχυση μεταξύ <QUOT.START ID="QS0029" REF.END="QE0029" CODE="00AB"/>έργου<QUOT.END ID="QE0029" REF.START="QS0029" CODE="00BB"/> καί <QUOT.START ID="QS0030" REF.END="QE0030" CODE="00AB"/>θέσεως<QUOT.END ID="QE0030" REF.START="QS0030" CODE="00BB"/> δέ μετέβαλε θέση κατά τήν έννοια τοῦ ὁρισμοῦ πού δίδεται σ' αυτό τόν ὅρο στό παράρτημα ΙΑ τοῦ κανονισμοῦ, ἀφοῦ κατέχει πάντοτε θέση κύριου μεταφραστή, πού ἀνταποκρίνεται στό βαθμό του.</P><P>Όσον άφορᾶ τήν παραβίαση τῆς ἀρχής περί μή εισαγωγής διακρίσεων, ἡ 'Επιτροπή υπογραμμίζει ὅτι, δυνάμει τοῦ ἄρθρου 42 παράγραφος 2 τοῦ κανονισμοῦ διαδικασίας, ἡ προβολή τοῦ νέου αὐτοῦ λόγου δέ δύναται νά γίνει ἀποδεκτή. 'Επικουρικώς, σημειώνει ὅτι τό έργο πού έχει τώρα ἀνατεθεί στόν προσφεύγοντα ἀντιστοιχεί στό βαθμό καί τή θέση του καί συνεπώς, εφόσον δέν εἶναι τέτοιας φύσεως ώστε νά περιορίσει τίς πιθανότητες προαγωγής του, ή σύγκριση μεταξύ τῆς υπηρεσιακής καταστάσεως του καί εκείνης τῶν μεταφραστών πού παρέμειναν στην CASSTM δέν ἀποκαλύπτει ὁποιαδήποτε διάκριση. Ό λόγος πού στηρίζεται στην παράβαση τοῦ καθήκοντος μέριμνας προβλήθηκε ὁμοίως για πρώτη φορά καί πρέπει, ὅπως καί ὁ προηγούμενος λόγος, νά ἀποκλεισθεί ἀπό τή συζήτηση. Ἐν πάση περιπτώσει, στερείται βάσεως. Δέν επισημάνθηκε καθόλου, κατά τή συγκέντρωση πού ὀργανώθηκε στις <DATE ISO="19790822">22 Αυγούστου 1979</DATE>, ὅτι τα μέτρα πού ἀφορούσαν τόν προσφεύγοντα καί ὁρισμένους συναδέλφους του λήφθηκαν μέσα στά πλαίσια τῶν μέτρων κινητικότητας. "Αλλωστε, ἡ επιστολή πού στάλθηκε στίς <DATE ISO="19790822">22 Αυγούστου 1979</DATE> στον Kindermann δέν περιείχε κανέναν υπαινιγμό γι' αυτά τά μέτρα.</P><P>Όπως ἀκριβώς οἱ δύο προηγούμενοι λόγοι, έτσι καί ὁ λόγος πού στηρίζεται στην παραβίαση τοῦ δικαιώματος τῆς υπερασπίσεως πρέπει νά ἀποκλεισθεί ἀπό τή συζήτηση. 'Από ἀπόψεως ἀρχής δέ δύναται νά θεωρηθεί ὅτι συνιστά παραβίαση τοῦ δικαιώματος τῆς υπερασπίσεως τό γεγονός ὅτι ἡ διοίκηση δέν άκουσε υπάλληλο, πρίν ἀπό τή λήψη αποφάσεως πού δύναται νά βλάψει σοβαρῶς τά συμφέροντά του. Όπως διδάσκει ἡ νομολογία τοῦ Δικαστηρίου:</P><P><QUOT.START ID="QS0031" REF.END="QE0031" CODE="00AB"/>δέ δύναται στην προκειμένη περίπτωση νά γίνει λόγος περί τοῦ <QUOT.START ID="QS0032" REF.END="QE0032" CODE="00AB"/>δικαιώματος τῆς ὑπερασπίσεως<QUOT.END ID="QE0032" REF.START="QS0032" CODE="00BB"/> άλλά μόνο περί γενικής ἀρχής χρηστής διοικήσεως<QUOT.END ID="QE0031" REF.START="QS0031" CODE="00BB"/> (προαναφερθείσες υποθέσεις 33 καί 75/79).</P><P>Α fortiori συμβαίνει αυτό προκειμένου, ὅπως στην παρούσα περίπτωση, περί μέτρου πού τερματίζει τή θέση σέ διάθεση, τῆς ὁποίας ὁ προσφεύγων υπήρξε ἀντικείμενο καί<?PAGE NO="1338"?> τῆς ὁποιας τίποτα δέν ἀποδεικνύει ὅτι δύναται νά βλάψει, έστω καί λίγο, τά επαγγελματικά του συμφέροντα.</P><P>Ὡς πρός τήν ύπαρξη τῆς υποτιθέμενης καταχρήσεως εξουσίας, ἡ καθ' ἧς διαβεβαιώνει ἐκ νέου ὅτι τό επεισόδιο, τό όποιο συνέβη μεταξύ μεταφραστῶν τοποθετημένων στην CASSTM, δέν έχει σχέση μέ τό μέτρο πού ἀποτελεί τό ἀντικείμενο της παρούσας διαφορᾶς. Είναι άλλωστε παράδοξη ἡ διαπίστωση ὅτι ὁ προσφεύγων ἀντλεί επιχείρημα ἀπό τό ὅτι δέν ἀναμείχθηκε καθόλου στό ἐν λόγω επεισόδιο γιά νά ὑποστηρίξει ὅτι αυτό εἶναι ἡ αἰτία τῆς ἀνατοποθετήσεως του στό ὀλλανδικό μεταφραστικό τμήμα.</P><P>Οἱ διάδικοι ἀγόρευσαν στή συνεδρίαση τῆς <DATE ISO="19800122">22ας 'Ιανουαρίου 1981</DATE>.</P><P>Ὁ γενικός εἰσαγγελεύς ἀνέπτυξε τίς προτάσεις του στή συνεδρίαση τῆς <DATE ISO="19810319">19ης Μαρτίου 1981</DATE>.</P></GR.SEQ></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Σκεπτικό</P></TI></TITLE><NP><NO.P>1</NO.P><TXT>Μέ δικόγραφο πού κατέθεσε στή γραμματεία τοῦ Δικαστηρίου στις <DATE ISO="19800221">21 Φεβρουαρίου 1980</DATE>, ὁ Kindermann, υπάλληλος τῶν Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, άσκησε προσφυγή, μέ τήν ὁποία ζητᾶ τήν ἀκύρωση τῆς ἀπό <DATE ISO="19791004">4ης 'Οκτωβρίου 1979</DATE> ἀποφάσεως τῆς Ἐπιτροπῆς πού φέρει τήν υπογραφή τοῦ Tugendhat, μέλους τῆς 'Επιτροπής υπεύθυνου γιά τά ζητήματα προσωπικοῦ καί διοικήσεως καί τόν ἀνατοποθετεῖ, ἀπό τό τμήμα IX-D-3 <QUOT.START ID="QS0033" REF.END="QE0033" CODE="00AB"/>Μεταφράσεις, γενικές υποθέσεις<QUOT.END ID="QE0033" REF.START="QS0033" CODE="00BB"/> στό τμήμα IX-D-8 <QUOT.START ID="QS0034" REF.END="QE0034" CODE="00AB"/>Μεταφράσεις, ὀλλανδική γλώσσα<QUOT.END ID="QE0034" REF.START="QS0034" CODE="00BB"/> ἀπό τῆς <DATE ISO="19800101">1ης 'Ιανουαρίου 1980</DATE>.</TXT></NP><NP><NO.P>2</NO.P><TXT>Ό ενδιαφερόμενος εισήλθε στην υπηρεσία τῆς Ἐπιτροπῆς στίς <DATE ISO="19590615">15 'Ιουνίου 1959</DATE> ὑπό τήν ιδιότητα τοῦ ἐπικουρικοῦ μεταφραστή, μονιμοποιήθηκε ἀναδρομικά ἀπό τῆς <DATE ISO="19620101">1ης 'Ιανουαρίου 1962</DATE> καί τοποθετήθηκε σέ θέση τοῦ ὀλλανδικοῦ μεταφραστικοῦ γραφείου τοῦ νέου τμήματος <QUOT.START ID="QS0035" REF.END="QE0035" CODE="00AB"/>Μεταφράσεις, ἀναπαραγωγή, εκτύπωση έγγράφων<QUOT.END ID="QE0035" REF.START="QS0035" CODE="00BB"/> τῆς διευθύνσεως <QUOT.START ID="QS0036" REF.END="QE0036" CODE="00AB"/>Εσωτερικές υποθέσεις<QUOT.END ID="QE0036" REF.START="QS0036" CODE="00BB"/> τῆς γενικής διευθύνσεως <QUOT.START ID="QS0037" REF.END="QE0037" CODE="00AB"/>Γενική διοίκηση<QUOT.END ID="QE0037" REF.START="QS0037" CODE="00BB"/>. Κατά τή διάρκεια τῆς σταδιοδρομίας του ὁ Kindermann τέθηκε στή διάθεση διάφορων υπηρεσιῶν, ἰδίως τῆς γενικής διευθύνσεως ἀνταγωνισμοί). Ἀπό τήν <DATE ISO="19700201">1η Φεβρουαρίου 1970</DATE> άσκησε τά καθήκοντά του στή μεταφραστική υπηρεσία τῆς διοικητικής επιτροπής γιά τήν κοινωνική ἀσφάλιση τῶν διακινούμενων εργαζομένων (ἐφεξής CASSTM — ΔΕΚΑΔΕ).</TXT></NP><NP><NO.P>3</NO.P><TXT>Τήν <DATE ISO="19730101">1η 'Ιανουαρίου 1973</DATE>, οἱ μεταφραστικές υπηρεσίες τῆς Ἐπιτροπῆς ἀποτέλεσαν ἀντικείμενο ἀναδιοργανώσεως τά διάφορα μεταφραστικά γραφεία πού<?PAGE NO="1339"?> ἀποτελοῦσαν υποδιαίρεση τοῦ παλαιοῦ τμήματος ΙΧ-D-3 <QUOT.START ID="QS0038" REF.END="QE0038" CODE="00AB"/>Μεταφράσεις, γενικές υποθέσεις<QUOT.END ID="QE0038" REF.START="QS0038" CODE="00BB"/>, τό όποιο προάχθηκε σέ διεύθυνση (ΙΧ-D-3 <QUOT.START ID="QS0039" REF.END="QE0039" CODE="00AB"/>Μεταφράσεις, τεκμηρίωση, ἀναπαραγωγή, βιβλιοθήκη<QUOT.END ID="QE0039" REF.START="QS0039" CODE="00BB"/>) μετατράπηκαν σέ έξι τμήματα, (ΙΧ-D-4 μέχρι 9) καί τό μεταφραστικό γραφείο ἀπό τό όποιο προερχόταν ὁ Kindermann ἔγινε <HT TYPE="ITALIC">ἔτσι</HT> τό τμήμα ΙΧ-D-8 <QUOT.START ID="QS0040" REF.END="QE0040" CODE="00AB"/>Μεταφράσεις, ὀλλανδική γλώσσα<QUOT.END ID="QE0040" REF.START="QS0040" CODE="00BB"/>.</TXT></NP><NP><NO.P>4</NO.P><TXT>Στις <DATE ISO="19790822">22 Αυγούστου 1979</DATE>, οἱ μεταφραστές πού ήταν τοποθετημένοι στή ΔΕΚΑΔΕ συγκεντρώθηκαν ἀπό τόν Ciancio, διευθυντή τῆς διευθύνσεως ΙΧ-D, ὁ όποιος τους γνώρισε τήν ἀπόφαση τῆς Ἐπιτροπής περί επαναφορᾶς στά κεντρικά μεταφραστικά τμήματα τῶν <QUOT.START ID="QS0041" REF.END="QE0041" CODE="00AB"/>ἀποσπασμένων<QUOT.END ID="QE0041" REF.START="QS0041" CODE="00BB"/> μεταφραστῶν πού εἶχαν υπηρετήσει ἐπί μία δεκαετία σέ ὁρισμένη υπηρεσία. 'Επισήμανε σ' αυτή τή συγκέντρωση ὅτι ή εκτεθείσα ἀρχή θά εφαρμοζόταν ἀρχικά, μεταξύ άλλων στόν Kindermann, ὁ όποιος τελούσε σέ άδεια τήν ήμερα τῆς ἐν λόγω συγκεντρώσεως καί, ἑπομένως, δέν έλαβε μέρος σέ αυτήν καί ὅτι σέ εύθετο χρόνο κάθε μεταφραστής τῆς. ΔΕΚΑΔΕ θα ελάμβανε προσωπική επιστολή.</TXT></NP><NP><NO.P>5</NO.P><TXT>Ή επιστολή, ἡ ὁποία στάλθηκε στον Kindermann μέ ημερομηνία <DATE ISO="19790822">22 Αυγούστου 1979</DATE>, έφθασε στόν προορισμό τῆς στίς <DATE ISO="19790904">4 Σεπτεμβρίου 1979</DATE>. Ὑπογράμμιζε δέ τή σημασία πού προσδίδει ἡ Ἐπιτροπή στην ευχέρεια νά ἀνατίθενται στό προσωπικό της, στό μέτρο τοῦ δυνατοῦ καί λαμβάνοντας ὑπόψη τό συμφέρον τῆς ὑπηρεσίας, έπειτα ἀπό παραμονή ἐπί ἀρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα στην 'ίδια θέση καί στην 'ίδια υπηρεσία, ἄλλα καθήκοντα, τά ὁποια ν' ἀνταποκρίνονται στην υπηρεσιακή του κατάσταση σύμφωνα μέ τόν κανονισμό καί νά εμπλουτίζεται έτσι ἡ πείρα του&#x00BB;. Ή ἐπιστολή συνέχιζε μέ τίς ἀκόλουθες λέξεις: <QUOT.START ID="QS0042" REF.END="QE0042" CODE="00AB"/>θά σᾶς παρακαλούσα λοιπόν, ἀφοῦ έλθετε σέ επαφή μέ τόν προϊστάμενο τοῦ τμήματός σας, κ. Pignot, νά παρουσιασθείτε στίς <DATE ISO="19800102">2 'Ιανουαρίου 1980</DATE> στόν κ. Dallinga, προϊστάμενο τοῦ ὀλλανδικοῦ μεταφραστικοῦ τμήματος, ὁ όποιος θά σᾶς υποδείξει τά νέα σας καθήκοντα<QUOT.END ID="QE0042" REF.START="QS0042" CODE="00BB"/>.</TXT></NP><NP><NO.P>6</NO.P><TXT>Στίς <DATE ISO="19790917">17 Σεπτεμβρίου 1979</DATE>, ὁ Kindermann διαβίβασε πρός τόν Ciando σημείωμα μέ τό όποιο ἀμφισβητοῦσε τήν ἀπόφαση τῆς <DATE ISO="19790822">22ας Αυγούστου 1979</DATE>. Στίς 3 τοῦ ἑπομένου 'Οκτωβρίου, υπέβαλε διοικητική ένσταση κατά τῆς ἐν λόγω ἀποφάσεως. Τήν επομένη, παρέλαβε τήν ἀπόφαση πού έφερε τήν υπογραφή τοῦ Tugendhat, κατά τῆς ὁποίας υπέβαλε στίς <DATE ISO="19791012">12 'Οκτωβρίου 1979</DATE> διοικητική ένσταση, ἡ ὁποία έμεινε ἀναπάντητη κατά τή διάρκεια τῆς προβλεπόμενης τετράμηνης προθεσμίας.</TXT></NP><?PAGE NO="1340"?><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>Ἐπί τοῦ παραδεκτοῦ</P></TI></TITLE><NP><NO.P>7</NO.P><TXT>Ή 'Επιτροπή ἀμφισβητεί τό παραδεκτό τῆς προσφυγής, λόγω τοῦ ὅτι ἡ ἀπόφαση της <DATE ISO="19791004">4ης 'Οκτωβρίου 1979</DATE> δέ μετέβαλε — ὀργανικῶς — την τοποθέτηση τοῦ προσφεύγοντος οὔτε, a fortiori, την υπηρεσιακή του κατάσταση σύμφωνα μέ τόν κανονισμό. Δέν ἀποτελεί, λειτουργικῶς, τίποτα άλλο παρά τόν τερματισμό τοῦ μέτρου τῆς θέσεως του στή διάθεση τῆς ΔΕΚΑΔΕ καί τήν ἀνατοποθέτησή του, μαζί μέ τή θέση του, ἀπό τό τμήμα ΙΧ-D-3 στό τμήμα ΙΧ-D-8. Επιπροσθέτως, δέν έχει επέλθει ἀλλαγή στή φύση καί τό επίπεδο τοῦ μεταφραστικοί) έργου, τό όποιο ἐκτελεῖ ὁ Kindermann. Δέν πρόκειται συνεπῶς παρά περί ἁπλοῦ μέτρου εσωτερικής ὀργανώσεως τῆς υπηρεσίας, πού δέν εἶναι ἱκανό νά προξενήσει βλάβη καί τό όποῖο, επομένως, δέ συνιστᾶ πράξη δυνάμενη νά προσβληθεί ἐπί ακυρώσει, κατά τήν έννοια τοῦ ἄρθρου 91 τοῦ κανονισμοῦ.</TXT></NP><NP><NO.P>8</NO.P><TXT>'Ακόμα καί ὅταν μιά ἀπόφαση, ὅπως ἡ προκειμένη, δέ θίγει τά υλικά συμφέροντα ἡ τό βαθμό τοῦ υπαλλήλου, δύναται, λαμβάνοντας υπόψη τή φύση τῆς υπηρεσίας γιά τήν ὁποία πρόκειται καί τίς περιστάσεις, νά θίξει τά ηθικά συμφέροντα καί τίς μελλοντικές προσδοκίες τοῦ ενδιαφερόμενου υπαλλήλου. Ὑπό αυτές τίς συνθήκες, δέ δύναται νά θεωρηθεί a priori ὅτι δέν εἶναι Ικανή νά προξενήσει βλάβη στόν ενδιαφερόμενο.</TXT></NP><NP><NO.P>9</NO.P><TXT>Πρέπει, συνεπῶς, νά κριθεί ἡ προσφυγή παραδεκτή.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>'Επί τῆς ουσίας</P></TI></TITLE><NP><NO.P>10</NO.P><TXT>Ό προσφεύγων τελικώς δέν επικαλέσθηκε κατά τῆς προσβαλλόμενης ἀποφάσεως, στό στάδιο τῆς προφορικῆς διαδικασίας, παρά δύο λόγους, ἐκ τῶν ὁποίων ό πρώτος συνίσταται στην παράβαση τοῦ ἄρθρου 7 παράγραφος 1 τοῦ κανονισμοῦ υπηρεσιακής καταστάσεως κατά τό ὅτι, ἀφενός, δέν τηρήθηκε ἡ διαδικασία πού προβλέπει ἡ διάταξη αὐτή σέ περίπτωση μεταθέσεως καί, ἀφετέρου, ή επίδικη ἀπόφαση δέν ἀνταποκρίνεται πρός τό συμφέρον τῆς υπηρεσίας καί ὁ δεύτερος στην κατάχρηση εξουσίας.</TXT></NP><NP><NO.P>11</NO.P><TXT>Όπως προκύπτει ἀπό τήν εξέταση τῶν ἀνωτέρω λόγων καί τῶν επιχειρημάτων της υπερασπίσεως, οἱ διάδικοι διαφωνοῦν ὡς πρός τό νομικό χαρακτηρισμό τῆς επίδικης πράξεως. Ό προσφεύγων εἶναι τῆς γνώμης ὅτι μετατέθηκε, κατά τήν έννοια τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ κανονισμοῦ υπηρεσιακής καταστάσεως, ἐνῶ, κατά τήν 'Επιτροπή, ἡ πράξη ἀναλύεται, τυπικώς σέ ἀνατοποθέτηση μαζί μέ τήν υπηρεσιακή του θέση καί λειτουργικῶς σέ τερματισμό τοῦ μέτρου τῆς θέσεως του στή διάθεση τῆς διοικήσεως.</TXT></NP><?PAGE NO="1341"?><NP><NO.P>12</NO.P><TXT>Πρέπει νά παρατηρηθεῖ, κατ' ἀρχήν, ὅτι, ὅπως προκύπτει ἀπό τό σύστημα τοῦ κανονισμοί), δέν υφίσταται μετάθεση κατά τήν ὀρθή ἔννοια τοῦ ὅρού, παρά σέ περίπτωση μετακινήσεως υπαλλήλου σέ κενή θέση. "Αρα κάθε μετάθεση κατά κυριολεξία υπόκειται στίς διατυπώσεις πού προβλέπονται ἀπό τά άρθρα 4 καί 29 τοῦ κανονισμοῦ. Ἀντιστρόφως, οἱ διατυπώσεις αυτές δέν εφαρμόζονται σέ περίπτωση ἀνατοποθετήσεως τοῦ υπαλλήλου, λόγω τοῦ ὅτι μιά τέτοια μετακίνηση δέν ὁδηγεί σέ κένωση θέσεως.</TXT></NP><NP><NO.P>13</NO.P><TXT>'Η ἀνάλυση τῆς δικογραφίας καταδεικνύει ὅτι ἡ ἀπόφαση πού λήφθηκε ὡς πρός τόν προσφεύγοντα, λόγω τοῦ ὅτι ὁ κάτοχος τῆς θέσεως μετακινείται μαζί μέ τή θέση του, δέν ὁδηγεί σέ κένωση θέσεως καί, επομένως, δέ συνιστᾶ μετάθεση κατά τήν έννοια τοῦ κανονισμοῦ υπηρεσιακής καταστάσεως. Κατά τοῦτο, ὁ όρος, τόν όποιο χρησιμοποιεί ὁ προσφεύγων, εἶναι ἀκατάλληλος.</TXT></NP><NP><NO.P>14</NO.P><TXT>Πάντως ὁ ἐν λόγω νομικός χαρακτηρισμός δέ ζημιώνει τήν έκταση τῆς επιχειρηματολογίας πού ἀναπτύχθηκε ἀπό τόν προσφεύγοντα. Πράγματι, ὅπως καί ή ἴδια ἡ 'Επιτροπή ἀναγνωρίζει μέ πάγια πρακτική, ἡ ὁποία ἀνακλᾶται στην επίδικη πράξη, οἱ ἀποφάσεις ἀνατοποθετήσεως υπόκεινται, ὅπως καί οἱ μεταθέσεις, ὅσον άφορᾶ τήν προάσπιση τῶν δικαιωμάτων καί τῶν νόμιμων συμφερόντων των υπαλλήλων γιά τους ὁποίους πρόκειται στους κανόνες τοῦ ἄρθρου 7 παράγραφος 1 τοῦ κανονισμοῦ υπηρεσιακής καταστάσεως, ἰδίως ὑπό τήν έννοια ὅτι ή ἀνατοποθέτηση τῶν υπαλλήλων δέ δύναται νά γίνει παρά πρός τό συμφέρον τῆς υπηρεσίας καί μέ σεβασμό τῆς ισοτιμίας τῶν θέσεων. Πρέπει, επομένως, νά εξετασθοῦν οἱ προβληθέντες ἀπό τόν προσφεύγοντα λόγοι ὑπό τό φως τῶν άρχων τοῦ ἄρθρου 7 παράγραφος 1.</TXT></NP><NP><NO.P>15</NO.P><TXT>Λαμβάνοντας υπόψη τά ἀνωτέρω, δέν ἀπομένει, όσον άφορᾶ τόν πρῶτο λόγο, παρά νά εξετασθεί ἡ αιτίαση πού ἀναφέρεται στην παραβίαση τοῦ συμφέροντος τῆς υπηρεσίας.</TXT></NP><NP><NO.P>16</NO.P><TXT>Ό προσφεύγων ὑποστηρίζει ὅτι ἡ ένδικη ἀπόφαση λήφθηκε παρά τό συμφέρον της υπηρεσίας. Δεδομένου ὅτι ἡ ἐν λόγω ἀπόφαση ήταν ἀνεξάρτητη ὁποιασδήποτε ἀναδιοργανώσεως τῆς υπηρεσίας, τίποτα δέν ἀποδεικνύει ὅτι ἡ θέση πού μετακινήθηκε εἶναι πιό χρήσιμη γιά τό συμφέρον τῆς υπηρεσίας στό νέο τμήμα τοποθετήσεως τοῦ προσφεύγοντος (στην προκειμένη περίπτωση IX-D-8) ἀπό ὅ,τι ήταν στό τμήμα προελεύσεως του (δηλαδή, τό IX-D-3).</TXT></NP><NP><NO.P>17</NO.P><TXT>Τό επιχείρημα αυτό πρέπει νά ἀποκρουσθεί, εφόσον ἡ νομολογία τοῦ Δικαστηρίου έχει ἀναγνωρίσει στά όργανα τῆς Κοινότητας ευρεία εξουσία ἐκτιμήσεως<?PAGE NO="1342"?> κατά την ὀργάνωση τῶν υπηρεσιῶν τους σέ συνάρτηση μέ την ἀποστολή πού τους ἔχει ἀνατεθεί καί κατά την τοποθέτηση, ενόψει τῆς ἀποστολής αὐτῆς τοῦ προσωπικοί), τό όποιο βρίσκεται στη διάθεση τους. Δέν ἀποδείχθηκε ὅτι ή 'Επιτροπή, λαμβάνοντας τήν επίδικη ἀπόφαση, υπερέβη τήν εξουσία τῆς αυτή.</TXT></NP><NP><NO.P>18</NO.P><TXT>Πρέπει επίσης νά ἀποκρουσθούν, γιά τόν 'ίδιο λόγο, τά επικουρικῶς προβληθέντα ἀπό τόν προσφεύγοντα ἐπιχειρήματα, τά όποια ἀναφέρονται στίς ἀρνητικές επιπτώσεις πού θά εἶχε ἡ ἀποχώρηση του ἐπί τῆς λειτουργίας της μεταφραστικής υπηρεσίας τῆς ΔΕΚΑΔΕ καί στό γεγονός ὅτι δέν έλαβε γνώση της ἀναγκαιότητας νά ενισχυθεί τό μεταφραστικό προσωπικό πού ἀπασχολείται στό τμήμα ΙΧ-D-8.</TXT></NP><NP><NO.P>19</NO.P><TXT>Ό πρώτος λόγος πρέπει, επομένως, νά ἀπορριφθεί.</TXT></NP><NP><NO.P>20</NO.P><TXT>Ὡς πρός τό δεύτερο λόγο, πρέπει νά ἀπορριφθεί επειδή ἡ ἀπόφαση ἀνατοποθετήσεως πού έλαβε ἡ Ἐπιτροπή ἀναγνωρίσθηκε ἀνωτέρω ὡς σύμφωνη πρός τό συμφέρον τῆς ὑπηρεσίας, ὥστε νά μή δύναται νά στοιχειοθετήσει κατάχρηση εξουσίας.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>'Επί τῶν δικαστικών εξόδων</P></TI></TITLE><NP><NO.P>21</NO.P><TXT>Κατά τό άρθρο 69 παράγραφος 2 τοῦ κανονισμοί) διαδικασίας ὁ ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στά δικαστικά έξοδα.</TXT><P>Όπως προκύπτει ἀπό τή δικογραφία, ὁ προσφεύγων πληροφορήθηκε τήν ἀπόφαση τῆς <DATE ISO="19790822">22ας Αυγούστου 1979</DATE>, ἡ ὁποία μετέβαλε τήν τοποθέτηση του, ἀπό τους συναδέλφους τους τῆς ΔΕΚΑΔΕ, πού τό είχαν πληροφορηθεί οἱ 'ίδιοι κατά τή συγκέντρωση ἀπό τήν ὁποία ἀπουσίαζε. Λαμβάνοντας υπόψη ὅτι ἡ 'Επιτροπή μπορούσε νά ἀναλάβει τή φροντίδα νά πληροφορήσει πρώτο τόν προσφεύγοντα, προσήκει ἡ επιβολή στην 'Επιτροπή μέρους τῶν δικαστικών εξόδων τοῦ προσφεύγοντος, ἀποτιμωμένου στό ήμισυ.</P><P>Ἐξάλλου, κατά τό άρθρο 70 τοῦ κανονισμοί), τά όργανα φέρουν σέ ὅλες τίς περιπτώσεις τά έξοδα στά όποια ὑποβάλλονται προκειμένου περί προσφυγών τῶν υπαλλήλων τῶν Κοινοτήτων.</P></NP></GR.SEQ></GR.SEQ></GR.SEQ><?PAGE NO="1343"?><JURISDICTION><INTRO><P>Διά ταῦτα</P><P>ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πρώτο τμῆμα)</P><P>κρίνει καί ἀποφασίζει:</P></INTRO><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>1)</NO.P><TXT>'Απορρίπτει τήν προσφυγή.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Ή Ἐπιτροπή θά φέρει τά δικαστικά τῆς ἔξοδα, καθώς καί τό ήμισυ τῶν δικαστικῶν εξόδων του προσφεύγοντος.</TXT></NP></ITEM></LIST></JURISDICTION></CONTENTS.JUDGMENT><SIGNATURE.CASE><P>Koopmans</P><P>O'Keeffe</P><P>Bosco</P><P>Δημοσιεύτηκε σέ δημόσια συνεδρίαση στό Λουξεμβοῦργο στίς <DATE ISO="19810521">21 Μαΐου 1981</DATE>.</P><SIGNATORY><P>Ό γραμματεύς</P><P>κ.ἀ.α</P><P>J. A. Pompe</P><P>Βοηθός γραμματεύς</P></SIGNATORY><SIGNATORY><P>Ό πρόεδρος τοῦ πρώτου τμήματος</P><P>T. Koopmans</P></SIGNATORY></SIGNATURE.CASE></JUDGMENT>