<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><JUDGMENT xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.58-20161101.xd"><BIB.JUDGMENT><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>C-90/17</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62017CJ0090</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:498">EU:C:2018:498</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>10</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>10</PAGE.TOTAL><AUTHOR>CJ</AUTHOR></BIB.JUDGMENT><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P><HT TYPE="SC">Wyrok z dnia <DATE ISO="20180627">27.6.2018 r.</DATE> – Sprawa C‑90/17</HT></P><P><HT TYPE="SC">Turbogás</HT></P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Wyrok Trybunału</HT> (pierwsza izba)</P><P>z dnia <DATE ISO="20180627">27 czerwca 2018 r.</DATE><NOTE NUMBERING="STAR" TYPE="FOOTNOTE" NOTE.ID="E0001"><P>Język postępowania: portugalski.</P></NOTE></P></TI></TITLE><INTERMEDIATE><INDEX IDX.CLOSE="" SEPARATOR=" – " IDX.OPEN=""><KEYWORD>Odesłanie prejudycjalne</KEYWORD><KEYWORD>Dyrektywa 2003/96/WE</KEYWORD><KEYWORD>Opodatkowanie produktów energetycznych i energii elektrycznej</KEYWORD><KEYWORD>Artykuł 21 ust. 5 akapit trzeci</KEYWORD><KEYWORD>Jednostka produkująca energię elektryczną na własne potrzeby</KEYWORD><KEYWORD>Drobni producenci energii elektrycznej</KEYWORD><KEYWORD>Artykuł 14 ust. 1 lit. a)</KEYWORD><KEYWORD>Produkty energetyczne używane do produkcji energii elektrycznej</KEYWORD><KEYWORD>Obowiązek zwolnienia</KEYWORD></INDEX></INTERMEDIATE><JUDGMENT.INIT><P>W sprawie C‑90/17</P><P>mającej za przedmiot wniosek o wydanie, na podstawie art. 267 TFUE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa) [sąd arbitrażowy do spraw podatkowych (centrum arbitrażu administracyjnego), Portugalia] postanowieniem z dnia <DATE ISO="20170131">31 stycznia 2017 r.</DATE>, które wpłynęło do Trybunału w dniu <DATE ISO="20170221">21 lutego 2017 r.</DATE>, w postępowaniu:</P></JUDGMENT.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P><HT TYPE="BOLD">Turbogás – Produtora Energética SA</HT></P></PLAINTIFS><AGAINST>przeciwko</AGAINST><DEFENDANTS><P><HT TYPE="BOLD">Autoridade Tributária e Aduaneira,</HT></P></DEFENDANTS></PARTIES><PREAMBLE><PREAMBLE.INIT><P>TRYBUNAŁ (pierwsza izba),</P><P>w składzie: R. Silva de Lapuerta, prezes izby, C.G. Fernlund, J.C. Bonichot, A. Arabadjiev i E. Regan (sprawozdawca), sędziowie,</P><P>rzecznik generalny: M. Szpunar,</P><P>sekretarz: A. Calot Escobar,</P></PREAMBLE.INIT><GR.VISA><VISA>uwzględniając pisemny etap postępowania,</VISA></GR.VISA><GR.CONSID><CONSID><P>rozważywszy uwagi przedstawione:</P><LIST TYPE="NDASH"><ITEM><P>w imieniu Turbogás – Produtora Energética SA przez J.P. Lampreię, advogado,</P></ITEM><ITEM><P>w imieniu rządu portugalskiego przez L. Ineza Fernandesa, M. Figueiredę, N. Vitorina i S. Jaulino, działających w charakterze pełnomocników,</P></ITEM><ITEM><P>w imieniu Komisji Europejskiej przez M. Afonso i F. Tomat, działające w charakterze pełnomocników,</P></ITEM></LIST></CONSID></GR.CONSID><GR.VISA><VISA>po zapoznaniu się z opinią rzecznika generalnego na posiedzeniu w dniu <DATE ISO="20180307">7 marca 2018 r.</DATE>,</VISA></GR.VISA><?PAGE NO="2"?><PREAMBLE.FINAL>wydaje następujący</PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE><CONTENTS.JUDGMENT><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Wyrok</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0001"><NO.P>1</NO.P><TXT>Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczy wykładni art. 21 ust. 5 akapit trzeci dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia <DATE ISO="20031027">27 października 2003 r.</DATE> w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="283" PAGE.FIRST="51" DATE.PUB="2003">Dz.U. 2003, L 283, s. 51</REF.DOC.OJ>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0002"><NO.P>2</NO.P><TXT>Wniosek ten został złożony w ramach sporu zawisłego między spółką Turbogás – Produtora Energética SA (zwaną dalej <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0001" ID="QS0001"/>Turbogás<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="201D" ID="QE0001"/> a Autoridade Tributária e Aduaneira (organem podatkowym i celnym, Portugalia) w przedmiocie decyzji podatkowej dotyczącej opodatkowania energii elektrycznej użytej przez Turbogás dla konsumpcji własnej.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Ramy prawne</HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Prawo Unii</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0003"><NO.P>3</NO.P><TXT>Motywy 2–5 i 24 dyrektywy 2003/96 mają następujące brzmienie:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><CONSID><NP><NO.P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0002" ID="QS0002"/>(2)</NO.P><TXT>Brak przepisów wspólnotowych wyznaczających minimalną stawkę podatków od energii elektrycznej i produktów energetycznych innych niż oleje mineralne może negatywnie wpływać na prawidłowe funkcjonowanie rynku wewnętrznego.</TXT></NP></CONSID><CONSID><NP><NO.P>(3)</NO.P><TXT>Prawidłowe funkcjonowanie rynku wewnętrznego i osiągnięcie celów innych polityk Wspólnoty wymagają ustanowienia na poziomie wspólnotowym minimalnych poziomów opodatkowania od większości produktów energetycznych, włącznie z energią elektryczną, gazem ziemnym i węglem.</TXT></NP></CONSID><CONSID><NP><NO.P>(4)</NO.P><TXT>Znaczne różnice między krajowymi poziomami opodatkowania energii stosowanymi przez państwa członkowskie mogłyby okazać się szkodliwe dla prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego.</TXT></NP></CONSID><CONSID><NP><NO.P>(5)</NO.P><TXT>Ustalenie właściwych wspólnotowych minimalnych poziomów opodatkowania może umożliwić zredukowanie istniejących różnic w krajowych poziomach opodatkowania.</TXT></NP></CONSID><P>[…]</P><CONSID><NP><NO.P>(24)</NO.P><TXT>Państwa członkowskie powinny mieć możliwość stosowania niektórych innych zwolnień lub obniżonych poziomów opodatkowania, w przypadkach gdy nie będzie to szkodliwe dla prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego i nie będzie powodować zakłóceń konkurencji<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="201D" ID="QE0002"/>.</TXT></NP></CONSID></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0004"><NO.P>4</NO.P><TXT>Artykuł 14 ust. 1 lit. a) owej dyrektywy przewiduje:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="014.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0003" ID="QS0003"/>1.</NO.PARAG><ALINEA><P>Poza przepisami ogólnymi wymienionymi w dyrektywie [Rady] 92/12/EWG [z dnia <DATE ISO="19920225">25 lutego 1992 r.</DATE> w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="076" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="1992">Dz.U. 1992, L 76, s. 1</REF.DOC.OJ> – wyd. spec. w jęz. polskim, rozdz. 9, t. 1, s. 179), zmienionej dyrektywą Rady 2000/47/WE z dnia <DATE ISO="20000720">20 lipca 2000 r.</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="193" PAGE.FIRST="73" DATE.PUB="2000">Dz.U. 2000, L 193, s. 73</REF.DOC.OJ> – wyd. spec. w jęz. polskim, rozdz. 2, t. 10, s. 186)] w sprawie zwolnionych zastosowań produktów podlegających opodatkowaniu, i bez uszczerbku dla innych przepisów wspólnotowych,<?PAGE NO="3"?> państwa członkowskie zwalniają następujące produkty od podatku na warunkach, które ustanawiają do celów zapewnienia prawidłowego i prostego stosowania takich zwolnień oraz zapobieżenia jakimkolwiek oszustwom podatkowym, unikaniu lub nadużyciom:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>produkty energetyczne i energia elektryczna wykorzystywan[e] do produkcji energii elektrycznej oraz energia elektryczna wykorzystywana do utrzymania zdolności do produkcji energii elektrycznej. Państwa członkowskie mogą jednakże ze względów polityki ochrony środowiska poddać te produkty opodatkowaniu bez konieczności uwzględniania minimalnych poziomów opodatkowania ustanowionych w niniejszej dyrektywie. W takim przypadku opodatkowanie tych produktów nie będzie brane pod uwagę do celów zachowania minimalnego poziomu opodatkowania energii elektrycznej ustanowionego w art. 10<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="201D" ID="QE0003"/>.</TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0005"><NO.P>5</NO.P><TXT>Artykuł 21 ust. 5 dyrektywy 2003/96 ma następujące brzmienie:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="021.005"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0004" ID="QS0004"/>5.</NO.PARAG><ALINEA>Dla celów stosowania art. 5 i 6 dyrektywy 92/12/EWG energia elektryczna i gaz ziemny podlegają podatkom, które stają się wymagalne w momencie dostawy przez dystrybutora lub redystrybutora. W przypadku gdy dostawa do zużycia ma miejsce w państwie członkowskim, w którym dystrybutor lub redystrybutor nie prowadzi działalności gospodarczej, wówczas podatek państwa członkowskiego dostawy jest uiszczany przez spółkę, która musi być zarejestrowana w tym państwie członkowskim dostawy. Podatek jest nakładany i pobierany w każdym przypadku zgodnie z procedurami ustanowionymi przez każde państwo członkowskie.</ALINEA><ALINEA>[…]</ALINEA><ALINEA>Jednostka produkująca energię elektryczną na swoje własne potrzeby jest uważana za dystrybutora. Bez względu na przepisy art. 14 ust. 1 lit. a) państwa członkowskie mogą zwalniać drobnych producentów energii elektrycznej, pod warunkiem że opodatkowują oni produkty energetyczne wykorzystywane do produkcji tej energii elektrycznej.</ALINEA><ALINEA>[…]<QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="201D" ID="QE0004"/>.</ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Prawo portugalskie</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0006"><NO.P>6</NO.P><TXT>Artykuł 4 Código dos Impostos Especiais de Consumo (portugalskiej ustawy o podatku akcyzowym, zwanej dalej <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0005" ID="QS0005"/>CIEC<QUOT.END REF.START="QS0005" CODE="201D" ID="QE0005"/>) stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="004.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0006" ID="QS0006"/>1 –</NO.PARAG><ALINEA><P>Podatnikami w zakresie specjalnych podatków akcyzowych są:</P><P>[…]</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>b)</NO.P><TXT>w przypadku dostaw energii elektrycznej na rzecz konsumentów – dostawcy zdefiniowani w odpowiednich ustawach, dostawcy w zakresie mobilności elektrycznej, producenci sprzedający energię elektryczną bezpośrednio na rzecz konsumentów końcowych, autoproducenci i konsumenci dokonujący zakupu energii elektrycznej poprzez transakcje na zorganizowanych rynkach;</TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA></PARAG><P>[…]<QUOT.END REF.START="QS0006" CODE="201D" ID="QE0006"/>.</P></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0007"><NO.P>7</NO.P><TXT>Artykuł 7 CIEC stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="007.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0007" ID="QS0007"/>1 –</NO.PARAG><ALINEA>Produkcja lub przywóz na terytorium krajowe produktów wskazanych w art. 5, a także ich wprowadzenie na to terytorium, gdy pochodzą z innego państwa członkowskiego, stanowią zdarzenie powodujące powstanie obowiązku podatkowego.</ALINEA></PARAG><?PAGE NO="4"?><PARAG IDENTIFIER="007.002"><NO.PARAG>2 –</NO.PARAG><ALINEA>Na zasadzie odstępstwa od postanowień poprzedniego ustępu zdarzeniem powodującym powstanie obowiązku podatkowego jest dostawa na rzecz konsumenta końcowego energii elektrycznej lub gazu ziemnego przez dostawców zdefiniowanych we właściwych ustawach<QUOT.END REF.START="QS0007" CODE="201D" ID="QE0007"/>.</ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0008"><NO.P>8</NO.P><TXT>Artykuł 9 CIEC przewiduje:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="009.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0008" ID="QS0008"/>1 –</NO.PARAG><ALINEA><P>Dla celów niniejszej ustawy za dopuszczenie do konsumpcji produktów objętych podatkiem akcyzowym uznaje się:</P><P>[…]</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>g)</NO.P><TXT>dostawę energii elektrycznej na rzecz konsumenta końcowego lub konsumpcję do własnego użytku i nabycie energii elektrycznej przez konsumentów końcowych na zorganizowanych rynkach;</TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA></PARAG><P>[…]<QUOT.END REF.START="QS0008" CODE="201D" ID="QE0008"/>.</P></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0009"><NO.P>9</NO.P><TXT>Artykuł 88 CIEC ma następujące brzmienie:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="088.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0009" ID="QS0009"/>1 –</NO.PARAG><ALINEA><P>Podatkowi podlegają produkty ropopochodne i energetyczne:</P><P>[…]</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>d)</NO.P><TXT>energia elektryczna objęta kodem CN 2716.</TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA></PARAG><P>[…]</P><PARAG IDENTIFIER="088.006"><NO.PARAG>6 –</NO.PARAG><ALINEA>Podatkowi nie podlegają produkty ropopochodne i energetyczne konsumowane w zakładach przedsiębiorstwa wytwarzającego te produkty, z wyjątkiem produktów używanych dla celów innych niż wytwarzanie<QUOT.END REF.START="QS0009" CODE="201D" ID="QE0009"/>.</ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0010"><NO.P>10</NO.P><TXT>Artykuł 89 CIEC stwierdza:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="089.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0010" ID="QS0010"/>1 –</NO.PARAG><ALINEA><P>Zwolnieniu z podatku podlegają produkty ropopochodne i energetyczne, w przypadku których wykazano, że:</P><P>[…]</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>d)</NO.P><TXT>są używane do produkcji energii elektrycznej, energii elektrycznej i cieplnej (kogeneracja) lub gazu miejskiego przez jednostki, które wykonują te czynności w ramach działalności podstawowej, w zakresie dotyczącym produktów objętych kodami CN 2701, 2702 i 2704, kodami CN od <FT TYPE="CN">27101961</FT> do <FT TYPE="CN">27101969</FT>, kodem CN 2711;</TXT></NP></ITEM></LIST><P>[…]</P></ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="089.002"><NO.PARAG>2 –</NO.PARAG><ALINEA><P>Zwolnieniu z podatku podlega energia elektryczna, w przypadku której wykazano, że:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>jest używana dla celów produkcji energii elektrycznej i dla celów utrzymania zdolności do wytwarzania energii elektrycznej;</TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA></PARAG><P>[…]<QUOT.END REF.START="QS0010" CODE="201D" ID="QE0010"/>.</P></QUOT.S></P></NP.ECR><?PAGE NO="5"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0011"><NO.P>11</NO.P><TXT>Artykuł 96 bis CIEC stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="096A.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0011" ID="QS0011"/>1 –</NO.PARAG><ALINEA>Dostawcy energii elektrycznej zarejestrowani i licencjonowani zgodnie z obowiązującymi przepisami, świadczący dostawy na rzecz konsumenta końcowego włącznie z dostawcami energii elektrycznej dla celów mobilności elektrycznej, podlegają rejestracji we właściwym urzędzie celnym celem spełnienia obowiązków podatkowych przewidzianych w niniejszej ustawie.</ALINEA></PARAG><P>[…]</P><PARAG IDENTIFIER="096A.003"><NO.PARAG>3 –</NO.PARAG><ALINEA>Ilości energii elektrycznej podlegającej obowiązkowi zeznania dla celów przekazania do konsumpcji stanowią ilości fakturowane względem klientów końcowych<QUOT.END REF.START="QS0011" CODE="201D" ID="QE0011"/>.</ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Postępowanie główne i pytania prejudycjalne</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0012"><NO.P>12</NO.P><TXT>Spółka Turbogás prowadzi działalność w zakresie produkcji energii elektrycznej z energii cieplnej. Eksploatuje ona elektrownię o cyklu mieszanym Tapada do Outeiro (Portugalia) (zwaną dalej <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0012" ID="QS0012"/>elektrownią<QUOT.END REF.START="QS0012" CODE="201D" ID="QE0012"/>). Jest to elektrociepłownia o mocy 990 MW, która wytwarza energię elektryczną z gazu ziemnego oraz, w danym przypadku, z oleju napędowego. Produkcja elektrowni stanowi około 9% krajowej produkcji energii elektrycznej.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0013"><NO.P>13</NO.P><TXT>W ramach krajowego systemu energii elektrycznej spółka Turbogás jest sklasyfikowana jako producent i jest objęta w sektorze produkcji elektrycznej zwykłym reżimem prawnym obowiązującym w zakresie produkcji energii elektrycznej.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0014"><NO.P>14</NO.P><TXT>W ramach wewnętrznego funkcjonowania elektrowni konsumowana jest mała część energii elektrycznej produkowanej przez ów zakład. Owa konsumpcja ma miejsce podczas procesu produkcji energii elektrycznej i jest z nim nierozerwalnie związana. W okresie pomiędzy <DATE ISO="20120101">1 stycznia 2012 r.</DATE> a <DATE ISO="20131231">31 grudnia 2013 r.</DATE> (zwanym dalej <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0013" ID="QS0013"/>rozpatrywanym okresem<QUOT.END REF.START="QS0013" CODE="201D" ID="QE0013"/>) spółka Turbogás nie posiadała liczników umożliwiających pomiar ilości energii elektrycznej użytej dla konsumpcji własnej, brak było również dokumentów odnoszących się do tej ilości energii elektrycznej, ponieważ nie została dokonana żadna transakcja.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0015"><NO.P>15</NO.P><TXT>W owym okresie Turbogás nie posiadała pozwolenia na zwolnienie w zakresie energii elektrycznej wykorzystywanej w jej zakładach w rozumieniu art. 89 CIEC, nie była zarejestrowana jako operator sektora energii elektrycznej ani nie miała statusu odbiorcy objętego zwolnieniem w zakresie użycia energii elektrycznej.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0016"><NO.P>16</NO.P><TXT>W roku 2014 w spółce Turbogás została przeprowadzona kontrola skarbowa w zakresie dotyczącym rozpatrywanego okresu. Wedle organu podatkowego i celnego Turbogás nie przedstawiła zeznania w sprawie przekazania do konsumpcji w rozumieniu art. 10 CIEC w odniesieniu do ilości energii elektrycznej użytej do własnych celów. Dla celów określenia tych ilości w ramach owej kontroli i w braku liczników zainstalowanych w tym celu informacje przedstawione przez Turbogás zostały porównane z informacjami dostarczonymi przez Direção-Geral de Energia e Geologia (dyrekcję generalną energii elektrycznej i geologii, Portugalia).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0017"><NO.P>17</NO.P><TXT>W tym kontekście stwierdzono, że spółka Turbogás była zobowiązana do zapłaty podatku od produktów ropopochodnych i energetycznych w odniesieniu do energii elektrycznej użytej do własnych celów i że ów podatek wynosił <FT TYPE="DECIMAL">71197,17</FT> EUR, wraz z odsetkami wyrównawczymi w wysokości <FT TYPE="DECIMAL">4986,52</FT> EUR. W dniu <DATE ISO="20140805">5 sierpnia 2014 r.</DATE> do spółki Turbogás skierowano decyzję podatkową i w dniu <DATE ISO="20140814">14 sierpnia 2014 r.</DATE> spółka ta zapłaciła ustaloną w ten sposób kwotę.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0018"><NO.P>18</NO.P><TXT>Od owej decyzji podatkowej zostało wniesione odwołanie do organów administracji skarbowej. Odwołanie to zostało oddalone decyzją z dnia <DATE ISO="20160107">7 stycznia 2016 r.</DATE></TXT></NP.ECR><?PAGE NO="6"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0019"><NO.P>19</NO.P><TXT>W dniu <DATE ISO="20160420">20 kwietnia 2016 r.</DATE> spółka Turbogás złożyła wniosek o ukonstytuowanie się sądu arbitrażowego w dziedzinie podatków w celu stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji podatkowej oraz nieważności oddalenia odwołania wniesionego na tę decyzję. Sąd arbitrażowy ukonstytuował się w dniu <DATE ISO="20160701">1 lipca 2016 r.</DATE></TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0020"><NO.P>20</NO.P><TXT>Wedle sądu odsyłającego rozstrzygnięcie w postępowaniu głównym zależy od wykładni art. 21 ust. 5 akapit trzeci dyrektywy 2003/96. Pierwsze zdanie tego przepisu przewiduje, że jednostka produkująca energię elektryczną na swoje własne potrzeby jest uważana za dystrybutora. Tymczasem wedle portugalskiej wersji językowej drugiego zdania owego przepisu <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0014" ID="QS0014"/>owi drobni producenci<QUOT.END REF.START="QS0014" CODE="201D" ID="QE0014"/> mogą zostać zwolnieni. W konsekwencji należy ustalić, czy jedynie drobni producenci energii elektrycznej powinni zostać uznani za dystrybutorów.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0021"><NO.P>21</NO.P><TXT>Sąd odsyłający uważa, że trudność w zakresie interpretacji owego artykułu wynika z różnic między portugalską wersją językową a innymi wersjami językowymi tego przepisu.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0022"><NO.P>22</NO.P><TXT>W tych okolicznościach Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa) [sąd arbitrażowy do spraw podatkowych (centrum arbitrażu administracyjnego), Portugalia] postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującymi pytaniami prejudycjalnymi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><LIST TYPE="OTHER"><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0015" ID="QS0015"/>1)</NO.P><TXT>Czy zgodnie z art. 21 ust. 5 akapit trzeci dyrektywy [2003/96] jednostki produkujące energię elektryczną na swoje własne potrzeby muszą być drobnymi producentami, aby być uznanymi za dystrybutorów i być objętymi podatkiem na podstawie art. 21 ust. 5 akapit pierwszy owej dyrektywy, a pozostałe jednostki (które nie są drobnymi producentami) produkujące energię elektryczną na własne potrzeby są wykluczone z kategorii dystrybutorów, czy też za dystrybutorów podlegających podatkowi na podstawie art. 21 ust. 5 akapit pierwszy owej dyrektywy należy uznać wszystkie jednostki produkujące energię elektryczną na własne potrzeby (niezależnie od ich rozmiarów względnie od tego, czy wykonują to w ramach działalności gospodarczej głównej, czy też ubocznej), które nie podlegają wyłączeniu jako drobni producenci w rozumieniu art. 21 ust. 5 akapit trzeci zdanie drugie wskazanej dyrektywy?</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>W szczególności czy jednostka tego rodzaju jak ta, o której mowa w postępowaniu głównym, będąca dużym producentem energii elektrycznej, który wytwarza około 9% krajowej energii elektrycznej do celów jej sprzedaży do sieci krajowej, może zostać uznana za <QUOT.START CODE="00BB" REF.END="QE0016" ID="QS0016"/>jednostkę produkującą energię elektryczną na swoje własne potrzeby<QUOT.END REF.START="QS0016" CODE="00AB" ID="QE0016"/> w rozumieniu art. 21 ust. 5 dyrektywy [2003/96], gdy jedynie mała część energii elektrycznej produkowanej przez nią jest używana do celów produkowania przez nią samą nowej energii elektrycznej, co stanowi integralną część jej procesu produkcyjnego?<QUOT.END REF.START="QS0015" CODE="201D" ID="QE0015"/>.</TXT></NP></ITEM></LIST></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">W przedmiocie pytań prejudycjalnych</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0023"><NO.P>23</NO.P><TXT>Poprzez swe pytania, które należy rozpatrzyć łącznie, sąd odsyłający zmierza zasadniczo do ustalenia, czy art. 21 ust. 5 akapit trzeci dyrektywy 2003/96 należy interpretować w ten sposób, że każdą jednostkę, a w szczególności jednostkę, o której mowa w postępowaniu głównym, produkującą energię elektryczną na swoje własne potrzeby, niezależnie od tego, jakie jest jej znaczenie, i od tego, jaką działalność gospodarczą prowadzi tytułem głównym, należy uznać za dystrybutora, którego energia elektryczna jest opodatkowana na podstawie art. 21 ust. 5 akapit pierwszy owej dyrektywy.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0024"><NO.P>24</NO.P><TXT>Na wstępie należy przypomnieć, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem w ramach ustanowionej w art. 267 TFUE procedury współpracy między sądami krajowymi a Trybunałem do tego ostatniego należy udzielenie sądowi krajowemu użytecznej odpowiedzi, która umożliwi mu rozstrzygnięcie zawisłego przed nim sporu. Z tej perspektywy Trybunał powinien w razie potrzeby przeformułować przedłożone mu pytania (wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20111221">21 grudnia 2011 r.</DATE>, <NAME.CASE>Evroetil</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑503/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:872">EU:C:2011:872</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0048">48</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przywołane tam orzecznictwo).</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="7"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0025"><NO.P>25</NO.P><TXT>Okoliczność, iż sąd krajowy wskazał formalnie w pytaniu prejudycjalnym określone przepisy prawa Unii, nie stoi na przeszkodzie temu, by Trybunał przekazał temu sądowi wszelkie wskazówki dotyczące wykładni, które mogą być pomocne w rozstrzygnięciu rozpatrywanej przez niego sprawy, niezależnie od tego, czy sąd krajowy powołał się na nie w treści pytań. W tym względzie do Trybunału należy wskazanie na podstawie całości informacji przedstawionych przez sąd krajowy, a w szczególności na podstawie uzasadnienia postanowienia odsyłającego, elementów prawa Unii, które wymagają wykładni w świetle przedmiotu sporu (wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160929">29 września 2016 r.</DATE>, <NAME.CASE>Essent Belgium</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑492/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:732">EU:C:2016:732</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0043">43</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0026"><NO.P>26</NO.P><TXT>W tym względzie, jak wynika z postanowienia odsyłającego, Turbogás zakwestionował zgodność z prawem opodatkowania tytułem podatku od produktów ropopochodnych i energetycznych części wyprodukowanej energii elektrycznej, której konsumpcja jest nierozerwalnie związana z procesem produkcji energii elektrycznej. W związku z tym, jak zaproponowała Komisja Europejska w swych uwagach pisemnych i jak wskazał rzecznik generalny w pkt 13 i 27 opinii, należy zbadać ogólnie ewentualne zwolnienie tego rodzaju konsumpcji na podstawie art. 14 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2003/96, który zwalnia z opodatkowania produkty energetyczne i energię elektryczną używaną do celów produkcji energii elektrycznej.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0027"><NO.P>27</NO.P><TXT>W konsekwencji należy przeformułować przedłożone Trybunałowi pytania jako zmierzające zasadniczo do ustalenia, czy art. 21 ust. 5 akapit trzeci i art. 14 ust. 1 lit. a) tej dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że jednostkę tego rodzaju jak jednostka, o której mowa w postępowaniu głównym, produkującą energię elektryczną na swoje własne potrzeby, niezależnie od tego, jakie jest jej znaczenie, i od tego, jaką działalność gospodarczą prowadzi tytułem głównym, należy uznać za <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0017" ID="QS0017"/>dystrybutora<QUOT.END REF.START="QS0017" CODE="201D" ID="QE0017"/> w rozumieniu pierwszego z tych przepisów, którego konsumpcja energii elektrycznej dla celów produkcji energii elektrycznej jest jednak objęta obowiązkowym zwolnieniem przewidzianym w owym art. 14 ust. 1 lit. a).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0028"><NO.P>28</NO.P><TXT>Należy wskazać, po pierwsze, że art. 21 ust. 5 akapit trzeci zdanie pierwsze dyrektywy 2003/96 definiuje jako <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0018" ID="QS0018"/>dystrybutora<QUOT.END REF.START="QS0018" CODE="201D" ID="QE0018"/> jednostkę produkującą energię elektryczną na swoje własne potrzeby. Portugalska wersja językowa art. 21 ust. 5 akapit trzeci zdanie drugie owej dyrektywy wskazuje, że państwa członkowskie mogą zwalniać <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0019" ID="QS0019"/><HT TYPE="ITALIC">estes pequenos produtores</HT><QUOT.END REF.START="QS0019" CODE="201D" ID="QE0019"/>, które to wyrażenie może zostać przetłumaczone na język francuski jako <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0020" ID="QS0020"/>ces petits producteurs<QUOT.END REF.START="QS0020" CODE="201D" ID="QE0020"/> (<QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0021" ID="QS0021"/>owych drobnych producentów<QUOT.END REF.START="QS0021" CODE="201D" ID="QE0021"/>). Jednakże inne wersje językowe dyrektywy 2003/96, jak wersja niemiecka, angielska lub francuska, nie zawierają wyrażenia <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0022" ID="QS0022"/>owych drobnych producentów<QUOT.END REF.START="QS0022" CODE="201D" ID="QE0022"/>, lecz wyrażenie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0023" ID="QS0023"/>drobnych producentów<QUOT.END REF.START="QS0023" CODE="201D" ID="QE0023"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0029"><NO.P>29</NO.P><TXT>Jak wskazał sąd krajowy, z powyższego wynika, że możliwe jest wywiedzenie z owej portugalskiej wersji językowej związku między dwoma zdaniami składającymi się na art. 21 ust. 5 akapit trzeci dyrektywy 2003/96, co oznaczałoby, że jednostki produkujące energię elektryczną na własne potrzeby wskazane w art. 21 ust. 5 akapit trzeci zdanie pierwsze owej dyrektywy powinny być rozumiane jedynie jako <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0024" ID="QS0024"/>drobni producenci<QUOT.END REF.START="QS0024" CODE="201D" ID="QE0024"/>. W związku z tym jednostka tego rodzaju jak w postępowaniu głównym nie mogłaby zostać uznana za dystrybutora energii elektrycznej. Jednakże interpretacja ta nie wynika z wszystkich wersji językowych owej dyrektywy.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0030"><NO.P>30</NO.P><TXT>W tym względzie należy przypomnieć, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sformułowania użytego w jednej z wersji językowych przepisu prawa Unii nie można traktować jako jedynej podstawy jego wykładni lub przyznawać mu w tym zakresie pierwszeństwa względem innych wersji językowych. Przepisy prawa Unii należy bowiem interpretować i stosować w sposób jednolity w świetle wersji sporządzonych we wszystkich językach urzędowych Unii Europejskiej. W przypadku rozbieżności pomiędzy różnymi wersjami językowymi tekstu prawa Unii dany przepis należy interpretować z uwzględnieniem ogólnej systematyki i celu uregulowania, którego stanowi on część (wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20171220">20 grudnia 2017 r.</DATE>, <NAME.CASE>Gusa</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑442/16</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:1004">EU:C:2017:1004</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0034">34</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo).</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="8"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0031"><NO.P>31</NO.P><TXT>W kontekście systematyki dyrektywy 2003/96 – jej art. 21 ust. 5 akapit pierwszy przewiduje, że dostawa energii elektrycznej przez dystrybutora stanowi zdarzenie powodujące powstanie obowiązku podatkowego.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0032"><NO.P>32</NO.P><TXT>Tymczasem w sytuacji, w której dana jednostka produkuje energię elektryczną na własne potrzeby, owa energia nie jest przedmiotem dystrybucji. Z tego względu, w braku przepisów szczególnych poddających tego rodzaju energię elektryczną opodatkowaniu, pozostawałaby ona poza reżimem zharmonizowanego opodatkowania ustanowionym przez dyrektywę 2003/96.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0033"><NO.P>33</NO.P><TXT>Stanowiąc, że jednostkę produkującą energię elektryczną na swoje własne potrzeby, niezależnie od tego, jakie ma ona znaczenie i jaką działalność gospodarczą prowadzi tytułem głównym, należy uważać za dystrybutora, art. 21 ust. 5 akapit trzeci owej dyrektywy ma właśnie na celu uzupełnienie tej luki.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0034"><NO.P>34</NO.P><TXT>Za taką interpretacją przemawiają cele, do których realizacji zmierza dyrektywa 2003/96. W tym względzie należy przypomnieć, że owa dyrektywa, ustanawiając zharmonizowany reżim opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej, ma na celu między innymi, jak wynika z jej motywów 2–5 i 24, wspieranie prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego w sektorze energetycznym, unikając w szczególności zakłóceń konkurencji (wyroki: z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20170907">7 września 2017 r.</DATE>, <NAME.CASE>Hüttenwerke Krupp Mannesmann</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑465/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:640">EU:C:2017:640</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0026">26</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>, oraz z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20180307">7 marca 2018 r.</DATE>, <NAME.CASE>Cristal Union</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑31/17</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:168">EU:C:2018:168</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0029">29</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0035"><NO.P>35</NO.P><TXT>W tym celu, w zakresie dotyczącym w szczególności energii elektrycznej, jak wynika między innymi ze strony 5 uzasadnienia wniosku dotyczącego dyrektywy Rady w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych (<REF.DOC.OJ COLL="C" NO.OJ="139" PAGE.FIRST="14" DATE.PUB="1997">Dz.U. 1997, C 139, s. 14</REF.DOC.OJ>), prawodawca Unii dokonał wyboru, zobowiązując państwa członkowskie zgodnie z art. 1 dyrektywy 2003/96 do opodatkowania dystrybuowanej energii elektrycznej, przy czym produkty energetyczne wykorzystywane do produkcji tej energii powinny być jednocześnie zwolnione z opodatkowania w celu uniknięcia podwójnego opodatkowania energii elektrycznej (wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20180307">7 marca 2018 r.</DATE>, <NAME.CASE>Cristal Union</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑31/17</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:168">EU:C:2018:168</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0030">30</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0036"><NO.P>36</NO.P><TXT>To na zasadzie odstępstwa od owej zasady końcowego opodatkowania energii elektrycznej art. 21 ust. 5 akapit trzeci zdanie drugie owej dyrektywy daje państwom członkowskim możliwość zwolnienia energii elektrycznej produkowanej przez drobnych producentów i konsumowanej na ich własne potrzeby, pod warunkiem że opodatkowują oni produkty energetyczne wykorzystywane do produkcji tej energii elektrycznej.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0037"><NO.P>37</NO.P><TXT>Jednakże, z uwagi na cele realizowane przez dyrektywę 2003/96 ów przepis dotyczący drobnych producentów odnosi się jedynie do warunków, na jakich energia elektryczna podlega reżimowi zharmonizowanego opodatkowania, w celu uniknięcia, jak wskazał rzecznik generalny w pkt 21 opinii, między innymi kosztów administracyjnych związanych z opodatkowaniem w tej szczególnej sytuacji, jednak bez wpływu na statut dystrybutora udzielony na podstawie art. 21 ust. 5 akapit trzeci zdanie pierwsze tej dyrektywy.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0038"><NO.P>38</NO.P><TXT>Z powyższego wynika, że każdą jednostkę, w szczególności taką, o jakiej mowa w postępowaniu głównym, która produkuje energię elektryczną na własne potrzeby, niezależnie od tego, jakie ma ona znaczenie i jaką działalność gospodarczą prowadzi tytułem głównym, należy uważać za <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0025" ID="QS0025"/>dystrybutora<QUOT.END REF.START="QS0025" CODE="201D" ID="QE0025"/> w rozumieniu art. 21 ust. 5 akapit trzeci owej dyrektywy.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0039"><NO.P>39</NO.P><TXT>Po drugie, należy wskazać, że ów wniosek dotyczący zdarzenia powodującego powstanie obowiązku podatkowego nie podważa jednak okoliczności, że działalność gospodarcza wykonywana przez jednostkę produkującą energię elektryczną na własne potrzeby ma znaczenie dla celów zastosowania zwolnień przewidzianych w dyrektywie.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="9"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0040"><NO.P>40</NO.P><TXT>Artykuł 14 ust. 1 lit. a) zdanie pierwsze dyrektywy 2003/96, na podstawie którego produkty energetyczne i energia elektryczna wykorzystywana do produkcji energii elektrycznej oraz energia elektryczna wykorzystywana do utrzymania zdolności do produkcji energii elektrycznej są zwolnione z opodatkowania, nie może być bowiem pominięty dla celów dokonania oceny sytuacji podatkowej jednostki tego rodzaju jak rozpatrywana w postępowaniu głównym.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0041"><NO.P>41</NO.P><TXT>W tym względzie należy przypomnieć, że przepis ten obowiązuje państwa członkowskie z zastrzeżeniem pozostawionej im na podstawie art. 14 ust. 1 lit. a) zdanie drugie dyrektywy 2003/96 możliwości odstąpienia od tego reżimu zwolnienia ze względów dotyczących ochrony środowiska (zob. podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20180307">7 marca 2018 r.</DATE>, <NAME.CASE>Cristal Union</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑31/17</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:168">EU:C:2018:168</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0026">26</REF.NP.ECR>–<REF.NP.ECR REF="NP0028">28</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>). Tymczasem z akt sprawy, którymi dysponuje Trybunał, nie wynika, by Republika Portugalska skorzystała z tej możliwości.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0042"><NO.P>42</NO.P><TXT>Z powyższego wynika, że użycie przez jednostkę tego rodzaju jak rozpatrywana w postępowaniu głównym części energii elektrycznej produkowanej przez nią dla celów produkcji energii elektrycznej stanowi zdarzenie powodujące powstanie obowiązku podatkowego na podstawie art. 21 ust. 5 akapit pierwszy i trzeci owej dyrektywy i jednocześnie powinno być zwolnione z opodatkowania na podstawie art. 14 ust. 1 lit. a) owej dyrektywy. Odmienna interpretacja byłaby sprzeczna z celami zamierzonymi w dyrektywie, tak jak zostały one przypomniane w pkt 34 i 35 niniejszego wyroku. Z jednej strony produkowana w ten sposób energia elektryczna byłaby bowiem w sposób konieczny przedmiotem podwójnego opodatkowania, z drugiej strony mogłoby to doprowadzić do nierównego traktowania między jednostkami takimi jak rozpatrywane w postępowaniu głównym i innymi producentami energii elektrycznej korzystającymi z zaopatrzenia w produkty energetyczne i energię elektryczną u osób trzecich dla celów ich własnej produkcji, co byłoby źródłem zakłóceń w konkurencji (zob. podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20180307">7 marca 2018 r.</DATE>, <NAME.CASE>Cristal Union</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑31/17</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:168">EU:C:2018:168</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0033">33</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0043"><NO.P>43</NO.P><TXT>Należy jednak sprecyzować, że dyrektywa 2003/96 nie reguluje kwestii, w jaki sposób ma zostać przedstawiony dowód wykorzystania produktów energetycznych do celów uprawniających do zwolnienia. Przeciwnie, dyrektywa ta, jak wynika z jej art. 14 ust. 1, powierza państwom członkowskim obowiązek ustanowienia warunków zwolnień, o których mowa w tym przepisie, aby zapewnić prawidłowe i proste stosowanie takich zwolnień oraz zapobiec jakimkolwiek oszustwom podatkowym, unikaniu lub nadużyciom. Nie zmienia to jednak faktu, że państwa członkowskie przy wykonywaniu uprawnień, jakimi dysponują w celu ustanowienia warunków, którym podlega zwolnienie przewidziane w art. 14 ust. 1 tej dyrektywy, powinny przestrzegać ogólnych zasad prawa, które stanowią część porządku prawnego Unii, a do których należy w szczególności zasada proporcjonalności (wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160602">2 czerwca 2016 r.</DATE>, <NAME.CASE>Polihim‑SS</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑355/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:403">EU:C:2016:403</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0057">57</REF.NP.ECR>, <REF.NP.ECR REF="NP0059">59</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0044"><NO.P>44</NO.P><TXT>W tym względzie o ile państwa członkowskie mogą przewidzieć nałożenie sankcji pieniężnej za naruszenie wymogów formalnych (zob. podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160602">2 czerwca 2016 r.</DATE>, <NAME.CASE>ROZ‑ŚWIT</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑418/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:400">EU:C:2016:400</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0040">40</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), o tyle tego rodzaju naruszenie nie może podważyć obowiązkowego zwolnienia przewidzianego w art. 14 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2003/96, jeżeli spełnione zostały materialne warunki dotyczące jego zastosowania (zob. podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20170713">13 lipca 2017 r.</DATE>, <NAME.CASE>Vakarų Baltijos laivų statykla</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑151/16</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:537">EU:C:2017:537</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0051">51</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0045"><NO.P>45</NO.P><TXT>Mając na uwadze całość powyższych rozważań, na przedstawione pytania należy udzielić odpowiedzi, że art. 21 ust. 5 akapit trzeci i art. 14 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2003/96 należy interpretować w ten sposób, że jednostkę tego rodzaju jak jednostka, o której mowa w postępowaniu głównym, produkującą energię elektryczną na swoje własne potrzeby, niezależnie od tego, jakie jest jej znaczenie, i od tego, jaką działalność gospodarczą prowadzi tytułem głównym, należy uznać za <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0026" ID="QS0026"/>dystrybutora<QUOT.END REF.START="QS0026" CODE="201D" ID="QE0026"/> w rozumieniu pierwszego z tych przepisów, którego konsumpcja energii elektrycznej dla celów produkcji energii elektrycznej jest jednak objęta obowiązkowym zwolnieniem przewidzianym w owym art. 14 ust. 1 lit. a).</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><?PAGE NO="10"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">W przedmiocie kosztów</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0046"><NO.P>46</NO.P><TXT>Dla stron w postępowaniu głównym niniejsze postępowanie ma charakter incydentalny, dotyczy bowiem kwestii podniesionej przed sądem odsyłającym, do niego zatem należy rozstrzygnięcie o kosztach. Koszty poniesione w związku z przedstawieniem uwag Trybunałowi, inne niż koszty stron w postępowaniu głównym, nie podlegają zwrotowi.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><JURISDICTION><INTRO>Z powyższych względów Trybunał (pierwsza izba) orzeka, co następuje:</INTRO><P><HT TYPE="BOLD">Artykuł 21 ust. 5 akapit trzeci i art. 14 ust. 1 lit. a) dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia <DATE ISO="20031027">27 października 2003 r.</DATE> w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej należy interpretować w ten sposób, że jednostkę tego rodzaju jak jednostka, o której mowa w postępowaniu głównym, produkującą energię elektryczną na swoje własne potrzeby, niezależnie od tego, jakie jest jej znaczenie, i od tego, jaką działalność gospodarczą prowadzi tytułem głównym, należy uznać za <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0027" ID="QS0027"/>dystrybutora<QUOT.END REF.START="QS0027" CODE="201D" ID="QE0027"/> w rozumieniu pierwszego z tych przepisów, którego konsumpcja energii elektrycznej dla celów produkcji energii elektrycznej jest jednak objęta obowiązkowym zwolnieniem przewidzianym w owym art. 14 ust. 1 lit. a).</HT></P></JURISDICTION></CONTENTS.JUDGMENT><SIGNATURE.CASE><SIGNATORY><P>Podpisy</P></SIGNATORY></SIGNATURE.CASE></JUDGMENT>