|
12.3.1977 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
L 66/1 |
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΟΚ, ΕΥΡΑΤΟΜ, ΕΚΑΧ) αριθ. 495/77 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 8ης Μαρτίου 1977
για τον καθορισμό των κατηγοριών των δικαιούχων, των όρων χορήγησης και των ποσών των αποζημιώσεων που μπορούν να χορηγούνται στους υπαλλήλους οι οποίοι υποχρεώνονται τακτικά να είναι σε επιφυλακή
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
Έχοντας υπόψη:
τον Κανονισμό Υπηρεσιακής Κατάστασης των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και το καθεστώς που ισχύει για το λοιπό προσωπικό των Κοινοτήτων αυτών, τα οποία έχουν οριστεί με τον κανονισμό (ΕΟΚ, Ευρατόμ, ΕΚΑΧ) αριθ. 259/68 (1), και τροποποιηθεί με τον κανονισμό (ΕΚΑΧ, ΕΟΚ, Ευρατόμ) αριθ. 3178/76 (2), και ιδίως το άρθρο 56β δεύτερο εδάφιο του εν λόγω Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης,
την πρόταση της Επιτροπής,
Εκτιμώντας ότι το Συμβούλιο είναι αρμόδιο, αποφασίζοντας ύστερα από πρόταση της Επιτροπής, να καθορίσει τις κατηγορίες των δικαιούχων, τους όρους χορήγησης και τα ποσά των αποζημιώσεων που μπορούν να χορηγούνται στους υπαλλήλους, οι οποίοι υποχρεώνονται τακτικά να βρίσκονται σε επιφυλακή στον τόπο εργασίας ή στην κατοικία τους πέρα από την κανονική διάρκεια εργασίας,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
1. Ο υπάλληλος που αμείβεται από τις πιστώσεις ερευνών και επενδύσεων και ο οποίος είναι διορισμένος σε ίδρυμα του Κοινού Κέντρου Ερευνών ή σε έμμεσες δράσεις, ή αμείβεται από τις πιστώσεις λειτουργίας και ασκεί καθήκοντα χειρισμού ή εποπτείας τεχνικών εγκαταστάσεων, ή είναι διορισμένος σε ιατρική υπηρεσία, δικαιούται να λαμβάνει αποζημίωση, εφόσον υποχρεώνεται να βρίσκεται τακτικά σε επιφυλακή σύμφωνα με το άρθρο 56β του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης.
Η αποζημίωση καθορίζεται ως εξής:
|
α) |
η αποζημίωση εκφράζεται σε πόντους. Ο πόντος είναι ίσος με το 0,032 % του βασικού μισθού υπαλλήλου που έχει βαθμό D 4 και ανήκει στο πρώτο μισθολογικό κλιμάκιο. Στην αποζημίωση εφαρμόζεται ο διορθωτικός συντελεστής που ισχύει και για τις αποδοχές του υπαλλήλου· |
|
β) |
ο αριθμός των πόντων για κάθε πραγματική ώρα επιφυλακής είναι:
|
2. Καμία αποζημίωση δεν οφείλεται για την επιφυλακή στην κατοικία, εφόσον η πραγματική της διάρκεια δεν είναι τουλάχιστον δεκατέσσερις ώρες.
3. Ο υπάλληλος που εμποδίζεται δικαιολογημένα να βρίσκεται σε επιφυλακή στον τόπο εργασίας του λόγω ασθένειας ή ατυχήματος ή διότι βρίσκεται σε ετήσια άδεια για χρονική περίοδο που δεν υπερβαίνει το μήνα, διατηρεί το δικαίωμα της αποζημίωσης. Σε περίπτωση που η απουσία λόγω ασθένειας ή ατυχήματος υπερβαίνει το μήνα, το δικαίωμα της αποζημίωσης αναστέλλεται από το τέλος του πρώτου μήνα έως την επιστροφή του υπαλλήλου στην εργασία του.
Κατά την περίοδο που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο, ο υπάλληλος δικαιούται, για κάθε μέρα απουσίας λόγω ασθένειας ή ατυχήματος που πιστοποιείται δεόντως ή για κάθε μέρα άδειας, αποζημίωση ίση με 42 πόντους.
Άρθρο 2
Ο παρών κανονισμός ισχύει κατ'αναλογία για τους έκτακτους υπαλλήλους και τους επικουρικούς υπαλλήλους καθώς και για το προσωπικό εγκατάστασης του Κοινού Κέντρου Πυρηνικών Ερευνών.
Άρθρο 3
Κάθε χρόνο, τον Απρίλιο, η Επιτροπή υποβάλλει στο Συμβούλιο έκθεση για τον αριθμό των υπαλλήλων και του λοιπού προσωπικού, κατά κατηγορία, που λαμβάνει την αποζημίωση που αναφέρεται στον παρόντα κανονισμό.
Άρθρο 4
Ο κανονισμός (Ευρατόμ) αριθ. 1371/72 του Συμβουλίου της 27ης Ιουνίου 1972 σχετικά με τον καθορισμό των όρων της χορήγησης και των ποσών των αποζημιώσεων που μπορούν να χορηγούνται στους υπαλλήλους ή το λοιπό προσωπικό, οι οποίοι αμοίβονται από πιστώσεις ερευνών και επενδύσεων και είναι διορισμένοι σε ίδρυμα του Κοινού Κέντρου Ερευνών ή εργάζονται σε έμμεσες δράσεις για ορισμένες παροχές υπηρεσιών που παρουσιάζουν ιδιαίτερο χαρακτήρα (3), καταργείται.
Άρθρο 5
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την τρίτη μέρα μετά τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Έγινε στις Βρυξέλλες, στις 8 Μαρτίου 1977.
Για το Συμβούλιο
Ο Πρόεδρος
D. OWEN
(1) ΕΕ L 56 της 4. 3. 1968, σ. 1.
(2) ΕΕ L 359 της 30.12.1976, σ. 9.
(3) ΕΕ L 149 της 1.7.1972, σ. 4.