<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><ORDER xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.00-20081231.xd"><BIB.ORDER><REF.CASE FILE="ECRT12001NLA.0100016301.case.xml"><NO.CASE>T-49/00</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62000B0049</NO.CELEX><NO.SEQ>0009.0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>165</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>179</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>15</PAGE.TOTAL><AUTHOR>T</AUTHOR></BIB.ORDER><CURR.TITLE><LEFT>BESCHIKKING VAN <DATE ISO="20010130">30. 1. 2001</DATE> — ZAAK T-49/00</LEFT><RIGHT>IPOSEA / COMMISSIE</RIGHT></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Beschikking van het Gerecht</HT> (Tweede kamer)</P><P><DATE ISO="20010130">30 januari 2001</DATE><NOTE NOTE.ID="E0001" NUMBERING="STAR"><P>Procestaal: Italiaans.</P></NOTE></P></TI></TITLE><ORDER.INIT><P>In zaak T-49/00,</P></ORDER.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P><HT TYPE="BOLD">Industria pugliese olive in salamoia erbe aromatiche Snc (Iposea),</HT> gevestigd te Cerignola (Italië), vertegenwoordigd door A. Guarino en A. Lorang, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg,</P><PARTY.STATUS>verzoekster,</PARTY.STATUS></PLAINTIFS><AGAINST>tegen</AGAINST><DEFENDANTS><P><HT TYPE="BOLD">Commissie van de Europese Gemeenschappen,</HT> vertegenwoordigd door J. Schieferer als gemachtigde, bijgestaan door M. Moretto, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg,</P><PARTY.STATUS>verweerster,</PARTY.STATUS></DEFENDANTS></PARTIES><?PAGE NO="II-166"?><SUBJECT><P>betreffende een beroep tot nietigverklaring van verordening nr. 2626/1999 van de Commissie van <DATE ISO="19991213">13 december 1999</DATE> tot wijziging van bijlage I bij verordening (EG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="321" DATE.PUB="1999" PAGE.FIRST="3">PB L 321, blz. 3</REF.DOC.OJ>),</P><P>geeft</P></SUBJECT><PREAMBLE.GEN><PREAMBLE.INIT><P>HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG (Tweede kamer),</P><P>samengesteld als volgt: A. W. H. Meij, kamerpresident, A. Potocki en J. Pirrung, rechters,</P><P>griffier: H. Jung,</P></PREAMBLE.INIT><PREAMBLE.FINAL><P>navolgende</P></PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE.GEN><CONTENTS.ORDER><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>Beschikking</P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>De feiten en de toepasselijke bepalingen</P></TI></TITLE><NP><NO.P>1</NO.P><TXT>Verzoekster is een onderneming die in de Gemeenschap verduurzaamde groenten voor menselijke voeding in de handel brengt. In het kader van die activiteit importeert zij — hoofdzakelijk uit de Volksrepubliek China — verduurzaamde paddestoelen van de soort Agaricus.</TXT></NP><?PAGE NO="II-167"?><NP><NO.P>2</NO.P><TXT>Ingevoerde paddestoelen vallen onder het gemeenschappelijk douanetarief. Hoofdstuk 20 van bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van <DATE ISO="19870723">23 juli 1987</DATE> met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="256" DATE.PUB="1987" PAGE.FIRST="1">PB L 256, blz. 1</REF.DOC.OJ>), zoals gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 2505/92 van de Commissie van <DATE ISO="19920714">14 juli 1992</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="267" DATE.PUB="1992" PAGE.FIRST="1">PB L 267, blz. 1</REF.DOC.OJ>), omvat onder meer de volgende posten en postonderverdelingen:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><TBL NO.SEQ="001" COLS="2"><CORPUS><ROW><CELL COL="1"><QUOT.START ID="QS0001" REF.END="QE0001" CODE="201E"/>2001</CELL><CELL COL="2">Groenten, vruchten en andere eetbare plantendelen, bereid of verduurzaamd in azijn of azijnzuur:</CELL></ROW><ROW><CELL COL="1">(...)</CELL><CELL COL="2"><IE/></CELL></ROW><ROW><CELL COL="1"><FT TYPE="CN">20019050</FT></CELL><CELL COL="2">— — Paddestoelen</CELL></ROW><ROW><CELL COL="1">(...)</CELL><CELL COL="2"><IE/></CELL></ROW><ROW><CELL COL="1">2003</CELL><CELL COL="2">Paddestoelen en truffels, op andere wijze bereid of verduurzaamd dan in azijn of azijnzuur:</CELL></ROW><ROW><CELL COL="1"><FT TYPE="CN">200310</FT></CELL><CELL COL="2">— Paddestoelen:</CELL></ROW><ROW><CELL COL="1"><IE/></CELL><CELL COL="2">— — van het geslacht Agaricus:</CELL></ROW><ROW><CELL COL="1"><FT TYPE="CN">20031020</FT></CELL><CELL COL="2">— — voorlopig verduurzaamd, volledig gekookt</CELL></ROW><ROW><CELL COL="1"><FT TYPE="CN">20031030</FT></CELL><CELL COL="2">— — andere (...)<QUOT.END ID="QE0001" REF.START="QS0001" CODE="201D"/></CELL></ROW></CORPUS></TBL></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>3</NO.P><TXT>Bij verordening (EEG) nr. 3537/91 van de Commissie van <DATE ISO="19911204">4 december 1991</DATE> tot wijziging van verordening nr. 2658/87 (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="335" DATE.PUB="1991" PAGE.FIRST="9">PB L 335, blz. 9</REF.DOC.OJ>), is aan hoofdstuk 20 van de gecombineerde nomenclatuur de volgende aanvullende aantekening toegevoegd:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><NP><NO.P><QUOT.START ID="QS0002" REF.END="QE0002" CODE="201E"/>1.</NO.P><TXT>Voor de toepassing van post 2001 worden als groenten, vruchten en andere eetbare plantendelen, bereid of verduurzaamd in azijn of azijnzuur, enkel<?PAGE NO="II-168"?> aangemerkt de producten met een gehalte aan vrij, vluchtig zuur, berekend als azijnzuur, van 0,5 of meer gewichtspercenten.<QUOT.END ID="QE0002" REF.START="QS0002" CODE="201D"/></TXT></NP></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>4</NO.P><TXT>Verordening (EG) nr. 1196/97 van de Commissie van <DATE ISO="19970627">27 juni 1997</DATE> houdende indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde nomenclatuur (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="170" DATE.PUB="1997" PAGE.FIRST="13">PB L 170, blz. 13</REF.DOC.OJ>), preciseert in de punten 3 en 4 van de bijlage, dat in postonderverdeling <FT TYPE="CN">20019050</FT> moeten worden ingedeeld:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><NP><NO.P><QUOT.START ID="QS0003" REF.END="QE0003" CODE="201E"/>3.</NO.P><TXT>Bereide paddestoelen (van het geslacht <QUOT.START ID="QS0100" REF.END="QE0100" CODE="201A"/>Agaricus<QUOT.END ID="QE0100" REF.START="QS0100" CODE="2019"/>), geblancheerd, ondergedompeld in vloeistof, met de volgende kenmerken:</TXT><P>(...)</P></NP><NP><NO.P>4.</NO.P><TXT>Paddestoelen (van het geslacht <QUOT.START ID="QS0101" REF.END="QE0101" CODE="201A"/>Agaricus<QUOT.END ID="QE0101" REF.START="QS0101" CODE="2019"/>), volledig gekookt (...), verduurzaamd in een sterke zoutoplossing (15-25 % zout), met toegevoegde azijn of azijnzuur, met een gehalte aan vrij, vluchtig zuur, berekend als azijnzuur, van 0,5 of meer gewichtspercenten.<QUOT.END ID="QE0003" REF.START="QS0003" CODE="201D"/></TXT></NP></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>5</NO.P><TXT>Om de paddestoelen van postonderverdeling <FT TYPE="CN">20019050</FT> te onderscheiden van die van postonderverdeling <FT TYPE="CN">200310</FT>, zijn bij verordening (EG) nr. 2626/1999 van de Commissie van <DATE ISO="19991213">13 december 1999</DATE> tot wijziging van bijlage I bij verordening nr. 2658/87 (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="321" DATE.PUB="1999" PAGE.FIRST="3">PB L 321, blz. 3</REF.DOC.OJ>; hierna: <QUOT.START ID="QS0004" REF.END="QE0004" CODE="201E"/>bestreden verordening<QUOT.END ID="QE0004" REF.START="QS0004" CODE="201D"/>), de punten 3 en 4 van de bijlage bij verordening nr. 1196/97 ingetrokken en is de eerste aanvullende aantekening van hoofdstuk 20 van de gecombineerde nomenclatuur (hierna: <QUOT.START ID="QS0005" REF.END="QE0005" CODE="201E"/>GN<QUOT.END ID="QE0005" REF.START="QS0005" CODE="201D"/>) vervangen door de volgende tekst: <QUOT.START ID="QS0006" REF.END="QE0006" CODE="201E"/>1. Voor de toepassing van post 2001<?PAGE NO="II-169"?> dienen groenten, vruchten en andere eetbare plantendelen, bereid of verduurzaamd in azijn of azijnzuur, een gehalte te hebben aan vrij, vluchtig zuur van 0,5 gewichtspercent, berekend als azijnzuur. Bovendien mag het zoutgehalte van paddestoelen van postonderverdeling <FT TYPE="CN">20019050</FT> niet meer bedragen dan 2,5 gewichtspercenten.<QUOT.END ID="QE0006" REF.START="QS0006" CODE="201D"/> Ingevolge artikel 3 van de verordening is deze in werking getreden op de eenentwintigste dag na die van haar bekendmaking in het <HT TYPE="ITALIC">Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen</HT> van <DATE ISO="19991214">14 december 1999</DATE>.</TXT></NP><NP><NO.P>6</NO.P><TXT>Volgens het verzoekschrift werden de door verzoekster ingevoerde paddestoelen vóór de inwerkingtreding van de bestreden verordening in postonderverdeling <FT TYPE="CN">20019050</FT> ingedeeld en heeft de bestreden verordening tot gevolg, dat zij thans onder postonderverdeling <FT TYPE="CN">200310</FT> vallen. Nog steeds volgens verzoekster bestaat er een groot tariefverschil tussen die twee postonderverdelingen, want voor postonderverdeling <FT TYPE="CN">200310</FT> is niet slechts het evenredige gedeelte van het recht hoger, maar bovendien wordt het daaronder vallende product bij invoer belast met een extra heffing van ongeveer 2,5 ecu per kg. Voorts wijst verzoekster erop, dat de betrokken producten door de wijziging van de tariefindeling thans onder een contingenteringsregeling vallen, waardoor haar importen voor een zeer groot deel onmogelijk zijn gemaakt (zie punt 22 infra).</TXT></NP><NP><NO.P>7</NO.P><TXT>Verzoekster preciseert dat zij, evenals andere marktdeelnemers, op de dag van vaststelling van de bestreden verordening reeds contracten met haar leveranciers had gesloten voor de levering van Agaricus-paddestoelen verduurzaamd in een zoutoplossing met een hoger zoutgehalte dan volgens de bestreden verordening is toegestaan, en dat de uitvoering van die leveringscontracten na de inwerkingtreding van die verordening zou plaatsvinden. De producten worden immers over zee aangevoerd en de gemiddelde reisduur bedraagt, afhankelijk van het seizoen, 30 tot 40 dagen. Onweersproken door de Commissie voegt verzoekster hieraan toe, dat zij met haar leveranciers jaarcontracten sluit, waarin het ritme van de leveringen en de telkens te leveren hoeveelheid zijn vastgelegd.</TXT></NP></GR.SEQ><?PAGE NO="II-170"?><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Het procesverloop</P></TI></TITLE><NP><NO.P>8</NO.P><TXT>Bij op <DATE ISO="20000308">8 maart 2000</DATE> ter griffie van het Gerecht neergelegd verzoekschrift heeft verzoekster het onderhavige beroep ingesteld.</TXT></NP><NP><NO.P>9</NO.P><TXT>In haar verzoekschrift concludeert zij dat het het Gerecht behage:</TXT><P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>de bestreden verordening nietig te verklaren;</P></ITEM><ITEM><P>de Commissie in de kosten te verwijzen.</P></ITEM></LIST></P></NP><NP><NO.P>10</NO.P><TXT>Bij afzonderlijke akte, op <DATE ISO="20000622">22 juni 2000</DATE> neergelegd ter griffie van het Gerecht, heeft de Commissie krachtens artikel 114, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht een exceptie van niet-ontvankelijkheid opgeworpen. Zij concludeert dat het het Gerecht behage:</TXT><P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>het beroep niet-ontvankelijk te verklaren;</P></ITEM><ITEM><P>verzoekster in de kosten te verwijzen.</P></ITEM></LIST></P></NP><?PAGE NO="II-171"?><NP><NO.P>11</NO.P><TXT>Op 12 september daaraanvolgend heeft verzoekster krachtens artikel 114, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering opmerkingen over die exceptie ingediend. Zij concludeert dat het het Gerecht behage:</TXT><P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>de exceptie van niet-ontvankelijkheid af te wijzen;</P></ITEM><ITEM><P>subsidiair, ze te voegen met de zaak ten gronde;</P></ITEM><ITEM><P>de Commissie in de kosten te verwijzen.</P></ITEM></LIST></P></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>De ontvankelijkheid</P></TI></TITLE><NP><NO.P>12</NO.P><TXT>Volgens artikel 114, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering doet het Gerecht, indien een partij daarom verzoekt, uitspraak over de niet-ontvankelijkheid zonder daarbij op de zaak ten gronde in te gaan. Volgens lid 3 van hetzelfde artikel geschiedt de verdere behandeling mondeling, tenzij het Gerecht anders beslist. In casu acht het Gerecht zich door de processtukken voldoende voorgelicht om zonder mondelinge behandeling op het verzoek te kunnen beslissen.</TXT></NP><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>Argumenten van partijen</P></TI></TITLE><NP><NO.P>13</NO.P><TXT>De Commissie is van oordeel dat verzoekster niet kan stellen, door de bestreden verordening individueel te zijn geraakt in de zin van artikel 230, vierde alinea,<?PAGE NO="II-172"?> EG. Die verordening is een normatieve handeling, die verzoekster slechts raakt in haar objectieve hoedanigheid van importeur van de betrokken producten. Verzoekster kan zich niet op een bijzondere feitelijke situatie beroepen die haar ten opzichte van ieder ander zou karakteriseren.</TXT></NP><NP><NO.P>14</NO.P><TXT>Verder wijst de Commissie erop, dat geen enkele bepaling van gemeenschapsrecht haar verplicht, rekening met verzoeksters situatie te houden en voor goederen die onderweg zijn, een overgangsregeling in te stellen. Bovendien had verzoekster haar belangen kunnen beschermen door een bindende tariefinlichting aan te vragen, zodat zij overeenkomstig artikel 12 van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van <DATE ISO="19921012">12 oktober 1992</DATE> tot vaststelling van het communautair douanewetboek (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="302" DATE.PUB="1992" PAGE.FIRST="1">PB L 302, blz. 1</REF.DOC.OJ>; hierna: <QUOT.START ID="QS0007" REF.END="QE0007" CODE="201E"/>douanewetboek<QUOT.END ID="QE0007" REF.START="QS0007" CODE="201D"/>), onder bepaalde voorwaarden nog enige tijd aanspraak had gehad op toepassing van de vroegere tariefindeling, zelfs nadat de tariefinlichting haar geldigheid heeft verloren, wanneer de aanvrager op basis van die inlichting vaste en definitieve leveringsovereenkomsten heeft gesloten. In casu heeft verzoekster evenwel geen bindende tariefinlichting voor de zich op transport bevindende producten aangevraagd.</TXT></NP><NP><NO.P>15</NO.P><TXT>Verzoekster repliceert, dat een persoon in principe individueel door een handeling wordt geraakt, wanneer hij vóór de vaststelling van de handeling althans logisch als de feitelijke adressaat ervan had kunnen worden geïdentificeerd. Dat het een handeling van algemene strekking betreft, belet niet, dat zij bepaalde belanghebbende particulieren individueel raakt (arrest Hof van <DATE ISO="19940518">18 mei 1994</DATE>, Codorniu/Raad, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-309/89" YEAR="1994" PAGE.ECR="I-1853">C-309/89, Jurispr. blz. I-1853, punten 19 en 20</REF.DOC.ECR>). Wanneer men een bepaalde kring van personen kan aanwijzen, die zich van alle andere onderscheidt en waartoe na de vaststelling van de handeling geen enkel rechtssubject nog toegang kan krijgen, raakt de handeling alle tot de aldus bepaalde kring behorende adressaten individueel.</TXT></NP><NP><NO.P>16</NO.P><TXT>Indien een gemeenschapshandeling waarbij het douaneregiem voor bepaalde producten wordt gewijzigd, ook geldt voor de producten die vóór de vaststelling van de handeling zijn verzonden, maar waarvoor de douaneformaliteiten na de inwerkingtreding ervan worden vervuld, vormt de groep van bij die producten<?PAGE NO="II-173"?> belanghebbende handelaars een gesloten kring, aangezien na de vaststelling van de handeling geen enkele nieuwe handelaar meer tot die kring kan toetreden. Bijgevolg raakt de bestreden verordening elk van die handelaars individueel.</TXT></NP><NP><NO.P>17</NO.P><TXT>Daarbij komt, dat op het moment waarop de betrokken producten van het oorsprongsland naar de Gemeenschap werden overgebracht,de gevolgen van de bestreden verordening voor die handelaars niet voorzienbaar waren. Daarentegen konden alle andere handelaars die later dezelfde categorie van producten invoerden, meteen bepalen, of zij onder postonderverdeling <FT TYPE="CN">20019050</FT> dan wel onder postonderverdeling <FT TYPE="CN">200310</FT> GN vielen. Zij hadden dus precies het bedrag van de douaneschuld kunnen berekenen en kunnen vaststellen, of de invoer in het kader van de contingenteringsregeling mogelijk was (zie punt 22 infra).</TXT></NP><NP><NO.P>18</NO.P><TXT>Volgens verzoekster zijn de gevolgen van de bestreden verordening van dezelfde aard als die van een handeling met terugwerkende kracht. In beide gevallen is aan de feitelijke voorwaarden die voor de toepasselijkheid van de handeling bepalend zijn, reeds voldaan op het moment waarop de handeling wordt vastgesteld, en kan na deze vaststelling de situatie niet meer worden gewijzigd. Duidelijk is evenwel, dat een handeling met terugwerkende kracht al haar adressaten individueel raakt.</TXT></NP><NP><NO.P>19</NO.P><TXT>Verzoekster beklemtoont, dat de stelling van de Commissie, dat zij geen rekening behoefde te houden met de situatie van de importeurs die hun producten vóór de vaststelling van de bestreden verordening al hadden verzonden, voor de ontvankelijkheidsvraag van geen belang is en enkel de grond van de zaak kan betreffen.</TXT></NP><NP><NO.P>20</NO.P><TXT>Die stelling van de Commissie is bovendien onjuist. Juist wegens haar specifieke situatie bevindt verzoekster zich in een bijzondere rechtspositie, waarmee de Commissie rekening had moeten houden. Verzoekster kan zich immers beroepen op een gewettigd vertrouwen, te weten dat de Commissie in de bestreden<?PAGE NO="II-174"?> verordening bepalingen opneemt die de toepassing van de verordening uitsluiten ten aanzien van invoer waarmee vóór haar vaststelling reeds een begin is gemaakt. Het feit dat de Commissie met dat gewettigd vertrouwen geen rekening heeft gehouden, laat slechts één conclusie toe, te weten dat de Commissie wilde, dat de bestreden verordening ook gevolgen had voor handelaars die hun producten al vóór de vaststelling van de verordening hadden verzonden. Deze vaststelling heeft evenwel geen enkele negatieve consequentie voor de ontvankelijkheid van het beroep.</TXT></NP><NP><NO.P>21</NO.P><TXT>In dit verband beroept verzoekster zich nog op het uitdrukkelijk in artikel 12 van het douanewetboek neergelegde algemene beginsel, dat niet slechts de douaneautoriteiten, maar ook de Commissie een bepaling inzake de indeling van producten niet kan wijzigen zonder de belanghebbenden ten minste zes maanden tijd voor aanpassingen te geven, wanneer zij op basis van die bepaling een contract voor de aan- of verkoop van de betrokken producten hebben gesloten. Volgens verzoekster komt in deze regel het beginsel inzake bescherming van gewettigd vertrouwen tot uitdrukking.</TXT></NP><NP><NO.P>22</NO.P><TXT>Ten slotte betoogt verzoekster, dat de uitvoering van de verrichtingen waartoe zij zich contractueel verbonden heeft, door de bestreden verordening onmogelijk wordt gemaakt. Terwijl haar contracten betrekking hebben op een hoeveelheid van meer dan <FT TYPE="NUMBER">4000</FT> ton, is de invoer van paddestoelen van postonderverdeling <FT TYPE="CN">200310</FT> GN thans onderworpen aan een quotaregeling ingevolge verordening (EG) nr. 2125/95 van de Commissie van <DATE ISO="19950906">6 september 1995</DATE> betreffende de opening en de wijze van beheer van tariefcontingenten voor conserven van paddestoelen van het geslacht Agaricus (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="212" DATE.PUB="1995" PAGE.FIRST="16">PB L 212, blz. 16</REF.DOC.OJ>), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 2493/98 van de Commissie van <DATE ISO="19981118">18 november 1998</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="309" DATE.PUB="1998" PAGE.FIRST="38">PB L 309, blz. 38</REF.DOC.OJ>). Deze verordening staat een invoer per jaar toe van <FT TYPE="NUMBER">22750</FT> ton producten van oorsprong uit China. Volgens de verdelingsregeling van deze verordening is 85 % van die hoeveelheid gereserveerd voor importeurs die de gecontingenteerde producten al in de voorgaande jaren hebben ingevoerd. Verzoekster behoort niet tot die traditionele importeurs, want de producten die zij invoerde, vielen vóór de inwerkingtreding van de bestreden verordening onder postonderverdeling <FT TYPE="CN">20019050</FT> GN en waren dus niet gecontingenteerd. Verzoekster kan derhalve enkel deelnemen aan de verdeling van de resterende 15 %, dat wil zeggen <FT TYPE="NUMBER">3412</FT> ton, tussen alle nieuwe importeurs van de Gemeenschap. Deze te verdelen hoeveelheid is dus veel kleiner dan de hoeveelheid die zij contractueel verplicht is in het lopende jaar in te voeren.</TXT></NP></GR.SEQ><?PAGE NO="II-175"?><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>Beoordeling door het Gerecht</P></TI></TITLE><NP><NO.P>23</NO.P><TXT>Om te bepalen, of verzoekster door de bestreden verordening individueel wordt geraakt in de zin van artikel 230, vierde alinea, EG, moet vooraf worden vastgesteld, dat die verordening de tariefindeling van een bepaald soort producten beoogt te verduidelijken door twee postonderverdelingen van de GN, die vóór de inwerkingtreding van de verordening voor de indeling van die producten in aanmerking konden komen, beter af te bakenen. Zoals verzoekster opmerkt, heeft de bestreden verordening tot gevolg gehad, dat producten die voorheen in postonderverdeling <FT TYPE="CN">20019050</FT> konden worden ingedeeld, thans tot postonderverdeling <FT TYPE="CN">200310</FT> GN behoren.</TXT></NP><NP><NO.P>24</NO.P><TXT>De bestreden verordening dient zich aan als een maatregel van algemene strekking in de zin van artikel 249, tweede alinea, EG. Zij betreft, in het belang van een eenvormige toepassing van het gemeenschappelijk douanetarief, een objectief bepaalde situatie en heeft rechtsgevolgen voor op algemene en abstracte wijze omschreven categorieën van personen, met name de importeurs van de in de verordening beschreven producten (zie, in die zin, arrest Hof van <DATE ISO="19850214">14 februari 1985</DATE>, Casteels/Commissie, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="40/84" YEAR="1985" PAGE.ECR="667">40/84, Jurispr. blz. 667, punt 11</REF.DOC.ECR>, en beschikking Gerecht van <DATE ISO="19990429">29 april 1999</DATE>, Alce/Commissie, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="T-120/98" YEAR="1999" PAGE.ECR="II-1395">T-120/98, Jurispr. blz. II-1395, punt 18</REF.DOC.ECR>).</TXT></NP><NP><NO.P>25</NO.P><TXT>Onder verwijzing naar rechtspraak volgens welke ook een handeling van algemene strekking bepaalde marktdeelnemers individueel kan raken, betoogt verzoekster, kort gezegd, dat zij behoort tot een beperkte kring van door de bestreden verordening speciaal getroffen marktdeelnemers, te weten de kring van importeurs die vóór de vaststelling van die verordening koopcontracten hadden gesloten welke tijdens haar geldingsduur moesten worden uitgevoerd, waarbij kwam, dat de producten waarop enerzijds die contracten en anderzijds de verordening betrekking hadden, op de dag van haar vaststelling reeds naar de Gemeenschap onderweg waren. Omdat de uitvoering van die contracten door de bestreden verordening en de contingenteringsregeling van de verordeningen nrs. 2125/95 en 2493/98 onmogelijk werd gemaakt, had de Commissie, zo meent verzoekster, met de bijzondere situatie van die importeurs rekening moeten houden.</TXT></NP><?PAGE NO="II-176"?><NP><NO.P>26</NO.P><TXT>Evenwel moet worden vastgesteld, dat die door verzoekster gestelde feiten en omstandigheden niet volstaan om haar in de zin van artikel 230, vierde alinea, EG te individualiseren.</TXT></NP><NP><NO.P>27</NO.P><TXT>Volgens de vaste rechtspraak betreffende de situatie van een verzoeker die deel uitmaakt van een beperkte kring van marktdeelnemers die partij zijn bij contracten waarvan de uitvoering door de bestreden normatieve handeling onmogelijk zou worden gemaakt, kan het beroep tot nietigverklaring van die handeling slechts ontvankelijk worden verklaard, indien de instelling die de handeling heeft verricht, krachtens specifieke bepalingen verplicht was rekening te houden met de gevolgen van de handeling voor de situatie van die marktdeelnemers [arrest Hof van <DATE ISO="19960215">15 februari 1996</DATE>, Buralux e.a./Raad, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-209/94 P" YEAR="1996" PAGE.ECR="I-615">C-204/94 P, Jurispr. blz. I-615, punten 33 en 34</REF.DOC.ECR>, en arrest Gerecht van <DATE ISO="19950914">14 september 1995</DATE>, Antillean Rice Mills e.a./Commissie, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="T-480/93+T-483/93" YEAR="1995" PAGE.ECR="II-2305">T-480/93 en T-483/93, Jurispr. blz. II-2305, punt 67</REF.DOC.ECR>; zie, in dezelfde zin, beschikking president Hof van <DATE ISO="20001012">12 oktober 2000</DATE>, Federación de Cofradías de Pescadores de Guipúzcoa e.a./Raad en Commissie, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-300/00 P(R)" YEAR="2000" PAGE.ECR="I-8797">C-300/00 P(R), Jurispr. blz. I-8797, punt 46</REF.DOC.ECR>].</TXT></NP><NP><NO.P>28</NO.P><TXT>Deze rechtspraak geldt ook voor de situatie van marktdeelnemers die te maken krijgen met de instelling van een contingenteringsregeling voor bepaalde importen en die om die reden geen invoercertificaten meer kunnen krijgen (beschikking Gerecht van <DATE ISO="19980915">15 september 1998</DATE>, Michailidis/Commissie, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="T-100/94" YEAR="1998" PAGE.ECR="II-3115">T-100/94, Jurispr. blz. II-3115, punt 64</REF.DOC.ECR>, met verwijzing naar arrest Hof van <DATE ISO="19900626">26 juni 1990</DATE>, Sofrimport/Commissie, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-152/88" YEAR="1990" PAGE.ECR="I-2477">C-152/88, Jurispr. blz. I-2477</REF.DOC.ECR>).</TXT></NP><NP><NO.P>29</NO.P><TXT>In casu weet verzoekster geen enkele specifieke bepaling te noemen die de Commissie zou hebben verplicht, in de bestreden verordening rekening te houden met de situatie van marktdeelnemers als verzoekster in verband met de toepassing van het gemeenschappelijk douanetarief en de bij de verordeningen nrs. 2125/95 en 2493/98 ingestelde contingenteringsregeling. Zij beroept zich te dezen enkel op het algemene beginsel inzake bescherming van gewettigd vertrouwen, dat in artikel 12 van het douanewetboek tot uitdrukking zou komen.</TXT></NP><?PAGE NO="II-177"?><NP><NO.P>30</NO.P><TXT>Hoe dan ook moet erop worden gewezen, dat verzoekster zich voor de ontvankelijkheid van haar beroep niet op dat algemene beginsel kan beroepen. Enerzijds staat immers vast, dat verzoekster de door artikel 12 van het douanewetboek, zoals gewijzigd bij artikel 1, punt 3, van verordening (EG) nr. 82/97 van het Europees Parlement en de Raad van <DATE ISO="19961219">19 december 1996</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="017" DATE.PUB="1997" PAGE.FIRST="1">PB 1997, L 17, blz. 1</REF.DOC.OJ>), geboden mogelijkheid om door middel van een bindende tariefinlichting althans enige bescherming van haar individuele belangen te verkrijgen, niet heeft benut. Anderzijds heeft de Commissie, door de bestreden verordening eerst op de eenentwintigste dag na haar bekendmaking in werking te doen treden, zowel het bepaalde in artikel 254, lid 2, EG geëerbiedigd als rekening gehouden met de rechtspraak volgens welke het vertrouwensbeginsel niet zover kan worden opgerekt, dat een nieuwe regeling in het algemeen niet van toepassing zou mogen zijn op de gevolgen in de toekomst van onder vigeur van de oude regeling ontstane situaties (arrest Hof van <DATE ISO="19990629">29 juni 1999</DATE>, Butterfly Music, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-60/98" YEAR="1999" PAGE.ECR="I-3939">C-60/98, Jurispr. blz. I-3939, punt 25</REF.DOC.ECR>, en de aldaar aangehaalde rechtspraak).</TXT></NP><NP><NO.P>31</NO.P><TXT>Voorzover verzoekster nog beklemtoont, dat de kring van importeurs waarvan zij deel uitmaakt, een gesloten kring is in die zin, dat geen enkele nieuwe handelaar na de vaststelling van de bestreden verordening nog tot de categorie van door die verordening geraakte importeurs kan toetreden, zodat deze laatsten door de Commissie gemakkelijk kunnen worden geïdentificeerd, zij eraan herinnerd, dat volgens vaste rechtspraak de mogelijkheid om met meer of minder nauwkeurigheid het aantal of zelfs de identiteit te bepalen van de rechtssubjecten waarop een maatregel van toepassing is, geenszins impliceert dat die rechtssubjecten moeten worden beschouwd als individueel door die maatregel te zijn geraakt, zolang vaststaat dat die toepassing voortvloeit uit een in de betrokken handeling omschreven objectieve feitelijke of rechtssituatie (arrest Gerecht van <DATE ISO="20000222">22 februari 2000</DATE>, ACAV e.a./Raad, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="T-138/98" YEAR="2000" PAGE.ECR="II-341">T-138/98, Jurispr. blz. II-341, punt 64</REF.DOC.ECR>, en de aldaar aangehaalde rechtspraak).</TXT></NP><NP><NO.P>32</NO.P><TXT>Zoals reeds vermeld, bepaalt de bestreden verordening, dat het zoutgehalte van paddestoelen van postonderverdeling <FT TYPE="CN">20019050</FT> GN een bepaalde grenswaarde niet mag overschrijden. Zij is dus van toepassing op een objectief omschreven situatie en raakt verzoekster niet dan in haar objectieve hoedanigheid van importeur van de bedoelde producten.</TXT></NP><?PAGE NO="II-178"?><NP><NO.P>33</NO.P><TXT>Om dezelfde reden faalt verzoeksters stelling, dat de bestreden verordening ernstige economische consequenties voor haar activiteit heeft, doordat zij de uitvoering van haar lange-termijnkoopcontracten heeft verhinderd. Het is immers vaste rechtspraak, dat de omstandigheid dat een normatieve handeling uiteenlopende concrete gevolgen kan hebben voor de verschillende rechtssubjecten waarop zij van toepassing is, die rechtssubjecten niet ten opzichte van alle andere betrokken marktdeelnemers karakteriseert, omdat de toepassing van die handeling op grond van een objectief omschreven situatie plaatsvindt (arrest ACAV e.a./Raad, reeds aangehaald, punt 66, en de aldaar aangehaalde rechtspraak).</TXT></NP><NP><NO.P>34</NO.P><TXT>Wat dit laatste punt betreft, zij nog opgemerkt, dat het bij de omstandigheid dat verzoekster leveringscontracten voor een heel jaar heeft gesloten, gaat om een keuze waarmee zij haar eigen commerciële belangen heeft menen te dienen.Een dergelijke contractuele positie, die een noodzakelijk element van de normale activiteit van elk importbedrijf is, kan niet worden aangemerkt als een specifiek recht in de zin van eerder genoemd arrest Codorniu/Raad (zie, in die zin, beschikking Michailidis e.a./Commissie, reeds aangehaald, punten 66 en 67). Zij kan dus evenmin verzoekster ten opzichte van de bestreden verordening individualiseren.</TXT></NP><NP><NO.P>35</NO.P><TXT>Uit het voorgaande volgt, dat de bestreden verordening niet kan worden geacht verzoekster individueel te raken. Nu verzoekster niet voldoet aan een van de door artikel 230, vierde alinea, EG gestelde ontvankelijkheidsvoorwaarden, moet het beroep niet-ontvankelijk worden verklaard.</TXT></NP><NP><NO.P>36</NO.P><TXT>Hoewel zij niet de nietigverklaring van de bestreden verordening kan vorderen, blijft het voor verzoekster wel mogelijk een beroep wegens onwettigheid in te stellen bij de nationale rechterlijke instanties, die rechtdoen met inachtneming van artikel 234 EG (arrest Hof van <DATE ISO="19981117">17 november 1998</DATE>, Kruidvat/Commissie, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-70/97 P" YEAR="1998" PAGE.ECR="I-7183">C-70/97 P, Jurispr. blz. I-7183, punten 48 en 49</REF.DOC.ECR>).</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><?PAGE NO="II-179"?><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Kosten</P></TI></TITLE><NP><NO.P>37</NO.P><TXT>Volgens artikel 87, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering wordt de in het ongelijk gestelde partij in de kosten verwezen, indien dat is gevorderd. Daar verzoekster in het ongelijk is gesteld, dient zij overeenkomstig de vordering van de Commissie in de kosten te worden verwezen.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><JURISDICTION><INTRO><P>HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG (Tweede kamer)</P><P>beschikt:</P></INTRO><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>1)</NO.P><TXT>Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Verzoekster wordt verwezen in de kosten.</TXT></NP></ITEM></LIST></JURISDICTION></CONTENTS.ORDER><SIGNATURE.CASE><P>Luxemburg, <DATE ISO="20010130">30 januari 2001</DATE>.</P><SIGNATORY><P>De griffier</P><P>H. Jung</P></SIGNATORY><SIGNATORY><P>De president van de Tweede kamer</P><P>A. W. H. Meij</P></SIGNATORY></SIGNATURE.CASE></ORDER>