AANBEVELING VAN DE COMMISSIE van 9 december 1996 betreffende milieuconvenanten tot uitvoering van communautaire richtlijnen (Voor de EER relevante tekst) (96/733/EG)

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 155, tweede streepje,

Overwegende dat in de resolutie van de Raad en van de vertegenwoordigers van de Regeringen der Lid-Staten, in het kader van de Raad bijeen, van 1 februari 1993, betreffende een beleidsplan en actieprogramma van de Gemeenschap inzake het milieu en duurzame ontwikkeling (1), wordt erkend dat de betrokkenheid van alle lagen van de samenleving in een geest van gedeelde verantwoordelijkheid een verdieping en verruiming van de scala van instrumenten ter aanvulling van de normatieve wetgeving vereist;

Overwegende dat er in dit communautaire programma op wordt gewezen, dat wetgevende maatregelen alleen niet toereikend zijn om veranderingen in de huidige ontwikkelingen en praktijken te bewerkstelligen;

Overwegende dat al is enige vooruitgang geboekt, de verruiming van het instrumentarium moeilijker is gebleken dan was voorzien, zodat meer inspanningen noodzakelijk zijn om de toepassing van marktconforme instrumenten te bevorderen;

Overwegende dat overeenkomsten tussen de overheid en de industrie ("milieuconvenanten") beleidsinstrumenten zijn, waarmee op kosteneffectieve wijze een bijdrage tot de verwezenlijking van milieudoelstellingen kan worden geleverd, door de bevordering van een actieve benadering vanuit de industrie;

Overwegende dat de Commissie het gebruik van milieuconvenanten wil bevorderen en dat zij in haar mededeling over milieuconvenanten (2) aan de Raad en aan het Europees Parlement heeft gewezen op de voordelen en de voorwaarden voor het welslagen van dergelijke overeenkomsten;

Overwegende dat milieuconvenanten onder bepaalde omstandigheden wetgeving kunnen aanvullen dan wel meer gedetailleerde wetgeving kunnen vervangen, wanneer zij als middel worden gebruikt om bepalingen van richtlijnen uit te voeren;

Overwegende dat richtlijnen ten aanzien van de te bereiken resultaten verbindend zijn voor de Lid-Staten, zodat Lid-Staten die een richtlijn uitvoeren door middel van overeenkomsten ook steeds moeten kunnen verzekeren dat de door die richtlijn voorgeschreven resultaten worden verwezenlijkt;

Overwegende dat het ter verzekering van de volledige naleving van de communautaire richtlijnen noodzakelijk is dat milieuconvenanten die bepalingen van richtlijnen uitvoeren, aan de eisen van doorzichtigheid, geloofwaardigheid en betrouwbaarheid voldoen;

Overwegende dat in richtlijnen de bepalingen die door middel van een milieuconvenant kunnen worden uitgevoerd, duidelijk moeten worden aangegeven;

Overwegende dat de bindende eisen waaraan overeenkomsten die de aangegeven bepalingen van een richtlijn uitvoeren, moeten voldoen, in die richtlijn moeten worden opgenomen;

Overwegende dat Lid-Staten ervoor moeten zorgen dat milieuconvenanten in overeenstemming zijn met het Verdrag, met name met de regels inzake de interne markt en de mededinging, en met Richtlijn 83/189/EEG van de Raad van 28 maart 1983 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften (3), laatstelijk gewijzigd bij Beschikking 96/139/EG van de Commissie (4);

Overwegende dat de milieuconvenanten en alle daarmee verband houdende gegevens, evenals de andere nationale maatregelen ter uitvoering van de richtlijn formeel ter kennis van de Commissie moeten worden gebracht, opdat zij op hun doelmatigheid als middel tot omzetting kunnen worden getoetst,

BEVEELT AAN:

1. Deze aanbeveling heeft ten doel richtsnoeren te formuleren voor het gebruik van overeenkomsten tussen overheidsinstanties en de betrokken economische sectoren ("milieuconvenanten") als een middel om communautaire richtlijnen op milieugebied uit te voeren.

2.1. Wanneer in richtlijnen op milieugebied de tenuitvoerlegging door middel van milieuconvenanten uitdrukkelijk is toegestaan, dienen de Lid-Staten de volgende richtsnoeren in acht te nemen:

2.2. De overeenkomsten moeten in ieder geval:

a) de vorm hebben van een privaatrechtelijk dan wel publiekrechtelijk afdwingbare overeenkomst;

b) gekwantificeerde doelstellingen en tussentijdse doelstellingen met de bijbehorende termijnen omvatten;

c) in het staatsblad van het desbetreffende land worden bekendgemaakt dan wel in een officieel document dat in dezelfde mate voor het publiek toegankelijk is;

d) voorzien in controle op de bereikte resultaten, regelmatige verslaggeving aan de bevoegde instanties en adequate voorlichting van het publiek;

e) openstaan voor deelneming van alle partners die aan de voorwaarden van de overeenkomst willen voldoen.

2.3. De overeenkomsten moeten zo nodig:

a) doeltreffende regelingen vaststellen voor het verzamelen, de beoordeling en de controle van de bereikte resultaten;

b) bepalen dat de deelnemende ondernemingen aan derden informatie over de uitvoering van de overeenkomst beschikbaar stellen onder dezelfde voorwaarden als die welke op grond van Richtlijn 90/313/EEG van de Raad van 7 juni 1990 inzake de vrije toegang tot milieu-informatie voor overheidsinstanties gelden (5);

c) op niet-nakoming sancties stellen, zoals boetes, straffen of intrekking van vergunningen.

3.1. Bij de sluiting van milieuconvenanten zorgt de bevoegde instantie ervoor, dat wordt toegezien op op grond van de overeenkomst gemaakte vorderingen en dat tijdig aanvullende maatregelen worden genomen wanneer dat noodzakelijk is om aan de uit de richtlijn voortvloeiende verplichtingen te voldoen.

3.2. Als partij bij de overeenkomst dient de nationale instantie er ook voor te zorgen, dat de overeenkomst in overeenstemming is met het Verdrag, in het bijzonder met de regels inzake de interne markt en de mededinging, alsmede met Richtlijn 83/189/EEG.

4. Wanneer milieuconvenanten als middel tot uitvoering van communautaire richtlijnen worden gebruikt, moeten zij te zamen met alle daarmee verband houdende informatie tegelijkertijd met andere nationale maatregelen die ter uitvoering van de richtlijn zijn vastgesteld, ter kennis van de Commissie worden gebracht, opdat zij op hun doelmatigheid als middel tot omzetting kunnen worden getoetst.

5. Deze aanbeveling is gericht tot de Lid-Staten.

Gedaan te Brussel, 9 december 1996.

Voor de Commissie

Ritt BJERREGAARD

Lid van de Commissie

(1) PB nr. C 138 van 17. 5. 1993, blz. 1.

(2) COM(96) 561 def.

(3) PB nr. L 109 van 26. 4. 1983, blz. 8.

(4) PB nr. L 32 van 10. 2. 1996, blz. 31.

(5) PB nr. L 158 van 23. 6. 1990, blz. 56.