<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><CONCLUSION NNC="YES" xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.55-20141201.xd"><BIB.CONCLUSION><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>C‑117/15</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62015CC0117</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:109">EU:C:2016:109</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>12</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>12</PAGE.TOTAL></BIB.CONCLUSION><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P>OPINIA Y. BOTA – SPRAWA C‑117/15</P><P>REHA TRAINING</P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Opinia rzecznika generalnego</HT></P><P><HT TYPE="UC">Yves’A Bota</HT></P><P>przedstawiona w dniu <DATE ISO="20160223">23 lutego 2016 r.</DATE><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0001"><P>Język oryginału: francuski.</P></NOTE></P></TI><STI><P><HT TYPE="BOLD">Sprawa C‑117/15</HT></P><P><HT TYPE="BOLD">Reha Training Gesellschaft für Sport- und Unfallrehabilitation mbH</HT></P><P><HT TYPE="BOLD">przeciwko</HT></P><P><HT TYPE="BOLD">Gesellschaft für musikalische Aufführungs- und mechanische Vervielfältigungsrechte eV (GEMA)</HT></P><P><HT TYPE="NORMAL">[wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Köln (sąd okręgowy w Kolonii, Niemcy)]</HT></P></STI></TITLE><INDEX><KEYWORD>Odesłanie prejudycjalne</KEYWORD><KEYWORD>Prawo autorskie i prawa pokrewne w społeczeństwie informacyjnym</KEYWORD><KEYWORD>Zakres stosowania dyrektyw 2001/29/WE i 2006/115/WE</KEYWORD><KEYWORD>Wykładnia pojęcia <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0001" REF.END="QE0001"/>publicznego udostępnienia<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="201D" ID="QE0001"/></KEYWORD><KEYWORD>Nadawanie programów telewizyjnych w lokalach ośrodka rehabilitacyjnego</KEYWORD></INDEX><CONTENTS.CONCLUSION><NP.ECR IDENTIFIER="NP0001"><NO.P>1.</NO.P><TXT>Poprzez swoje pytania prejudycjalne Landgericht Köln (sąd okręgowy w Kolonii) zmierza do ustalenia, czy sytuacja taka jak ta w postępowaniu głównym, w której prowadzący ośrodek rehabilitacyjny instaluje w swoich lokalach odbiorniki telewizyjne, do których przesyła sygnał nadawczy i w ten sposób umożliwia swoim pacjentom odbiór programów telewizyjnych, stanowi <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0002" REF.END="QE0002"/>publiczne udostępnienie<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="201D" ID="QE0002"/> w rozumieniu art. 3 ust. 1 dyrektywy 2001/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia <DATE ISO="20010522">22 maja 2001 r.</DATE> w sprawie harmonizacji niektórych aspektów praw autorskich i pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0002"><P><REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="167" PAGE.FIRST="10" DATE.PUB="2001">Dz.U. L 167, s. 10</REF.DOC.OJ>.</P></NOTE> i art. 8 ust. 2 dyrektywy 2006/115/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia <DATE ISO="20061212">12 grudnia 2006 r.</DATE> w sprawie prawa najmu i użyczenia oraz niektórych praw pokrewnych prawu autorskiemu w zakresie własności intelektualnej<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0003"><P><REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="376" PAGE.FIRST="28" DATE.PUB="2006">Dz.U. L 376, s. 28</REF.DOC.OJ>; [Uwaga tłumacza: w wersji francuskiej dla obu wskazanych tu przepisów występuje ten sam termin: <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0003" REF.END="QE0003"/>communication au public<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="201D" ID="QE0003"/>, jednak w polskiej wersji art. 3 ust. 1 dyrektywy 2001/29 posłużono się terminem <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0004" REF.END="QE0004"/>publiczne udostępnienie<QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="201D" ID="QE0004"/>, natomiast w polskiej wersji art. 8 ust. 2 dyrektywy 2006/115 mowa jest o <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0005" REF.END="QE0005"/>publicznym odtwarzaniu<QUOT.END REF.START="QS0005" CODE="201D" ID="QE0005"/>. W celu niewprowadzania rozróżnienia w polskiej wersji niniejszej opinii sporządzonej oryginalnie w języku francuskim w dalszej części niniejszego dokumentu będę używać terminu <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0006" REF.END="QE0006"/>publiczne udostępnienie<QUOT.END REF.START="QS0006" CODE="201D" ID="QE0006"/>, zawartego w art. 3 ust. 1 dyrektywy 2001/29].</P></NOTE> oraz czy pojęcie <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0007" REF.END="QE0007"/>publicznego udostępnienia<QUOT.END REF.START="QS0007" CODE="201D" ID="QE0007"/> zawarte w tych dwóch przepisach powinno być interpretowane w sposób jednolity.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0002"><NO.P>2.</NO.P><TXT>Pytania te zostały przedłożone Trybunałowi w ramach sporu pomiędzy Reha Training Gesellschaft für Sport- und Unfallrehabilitation mbH (zwaną dalej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0008" REF.END="QE0008"/>Reha Training<QUOT.END REF.START="QS0008" CODE="201D" ID="QE0008"/>), która prowadzi ośrodek rehabilitacyjny, a Gesellschaft für musikalische Aufführungs- und mechanische Vervielfältigungsrechte eV (zwaną dalej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0009" REF.END="QE0009"/>GEMA<QUOT.END REF.START="QS0009" CODE="201D" ID="QE0009"/>), zajmującą się zbiorowym zarządzaniem prawami autorskimi w przemyśle muzycznym w Niemczech, w przedmiocie odmowy uiszczenia opłaty licencyjnej z tytułu praw autorskich i praw pokrewnych w związku z udostępnianiem utworów chronionych prawem autorskim w lokalach Reha Training.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="2"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0003"><NO.P>3.</NO.P><TXT>Trybunał miał już wielokrotnie okazję dokonywać wykładni pojęcia <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0010" REF.END="QE0010"/>publicznego udostępnienia<QUOT.END REF.START="QS0010" CODE="201D" ID="QE0010"/>, w odniesieniu do którego przyjął on szeroką interpretację. W tym celu wypracował cztery kryteria oceny, a mianowicie istnienie <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0011" REF.END="QE0011"/>czynności publicznego udostępniania<QUOT.END REF.START="QS0011" CODE="201D" ID="QE0011"/>, w której nieodzowną rolę odgrywa użytkownik, udostępnienie utworu chronionego prawem autorskim <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0012" REF.END="QE0012"/>publiczności<QUOT.END REF.START="QS0012" CODE="201D" ID="QE0012"/>, <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0013" REF.END="QE0013"/>nowy<QUOT.END REF.START="QS0013" CODE="201D" ID="QE0013"/> charakter tej publiczności oraz <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0014" REF.END="QE0014"/>zarobkowy<QUOT.END REF.START="QS0014" CODE="201D" ID="QE0014"/> charakter udostępnienia.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0004"><NO.P>4.</NO.P><TXT>Niniejsza sprawa stwarza Trybunałowi możliwość przypomnienia i wyjaśnienia orzecznictwa w tym zakresie.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0005"><NO.P>5.</NO.P><TXT>W niniejszej opinii wyjaśnię najpierw powody, dla których uważam, że pojęcie <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0015" REF.END="QE0015"/>publicznego udostępnienia<QUOT.END REF.START="QS0015" CODE="201D" ID="QE0015"/>, do którego odnosi się zarówno art. 3 ust. 1 dyrektywy 2001/29, jak i art. 8 ust. 2 dyrektywy 2006/115, powinno zostać zdefiniowane w świetle tych samych kryteriów.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0006"><NO.P>6.</NO.P><TXT>Następnie wskażę, dlaczego w sytuacji takiej jak ta w postępowaniu głównym zarówno art. 3 ust. 1 dyrektywy 2001/29, jak i art. 8 ust. 2 dyrektywy 2006/115 mogą mieć zastosowanie.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0007"><NO.P>7.</NO.P><TXT>Przedstawię wreszcie powody, dla których moim zdaniem art. 3 ust. 1 dyrektywy 2001/29 i art. 8 ust. 2 dyrektywy 2006/115 powinny być interpretowane w ten sposób, że sytuacja taka jak ta w postępowaniu głównym, w której prowadzący ośrodek rehabilitacyjny instaluje w swoich lokalach odbiorniki telewizyjne, do których przesyła sygnał nadawczy i w ten sposób umożliwia swoim pacjentom odbiór programów telewizyjnych, stanowi <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0016" REF.END="QE0016"/>publiczne udostępnienie<QUOT.END REF.START="QS0016" CODE="201D" ID="QE0016"/>.</TXT></NP.ECR><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>I –</NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Ramy prawne</HT></TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>A –</NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Prawo Unii</HT></TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P>1.</NO.P><TXT>Dyrektywa 2001/29</TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0008"><NO.P>8.</NO.P><TXT>Motywy 9, 20 i 23 dyrektywy 2001/29 brzmią następująco:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><CONSID><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0017" REF.END="QE0017"/>(9)</NO.P><TXT>Wszelka harmonizacja praw autorskich i pokrewnych opiera się na wysokim poziomie ochrony, odkąd prawa te mają zasadnicze znaczenie dla twórczości intelektualnej. Ich ochrona zapewnia utrzymanie i rozwój kreatywności w interesie autorów, artystów wykonawców, producentów, konsumentów, kultury i gospodarki, jak również szerokiej publiczności. Własność intelektualną uznano więc za integralną część własności.</TXT></NP></ITEM></CONSID><P>[…]</P><CONSID><ITEM><NP><NO.P>(20)</NO.P><TXT>Niniejsza dyrektywa opiera się na zasadach i regułach już ustanowionych przez dyrektywy obowiązujące w tym obszarze, w szczególności w [dyrektywie Rady 92/100/EWG z dnia <DATE ISO="19921119">19 listopada 1992 r.</DATE> w sprawie prawa najmu i użyczenia oraz niektórych praw pokrewnych prawu autorskiemu w zakresie własności intelektualnej<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0004"><P><REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="346" PAGE.FIRST="61" DATE.PUB="1992">Dz.U. L 346, s. 61</REF.DOC.OJ>.</P></NOTE>, zmienionej dyrektywą Rady 93/98/EWG z dnia <DATE ISO="19931029">29 października 1993 r.</DATE><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0005"><P><REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="290" PAGE.FIRST="9" DATE.PUB="1993">Dz.U. L 290, s. 9</REF.DOC.OJ>, zwanej dalej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0018" REF.END="QE0018"/>dyrektywą 92/100<QUOT.END REF.START="QS0018" CODE="201D" ID="QE0018"/>.</P></NOTE>] i rozwija te zasady i reguły oraz umieszcza je w perspektywie społeczeństwa informacyjnego. Przepisy niniejszej dyrektywy nie naruszają przepisów wyżej wymienionych dyrektyw, chyba że niniejsza dyrektywa stanowi inaczej.</TXT></NP></ITEM></CONSID><P>[…]</P><?PAGE NO="3"?><CONSID><ITEM><NP><NO.P>(23)</NO.P><TXT>Niniejsza dyrektywa powinna bardziej zharmonizować obowiązujące prawo autora do publicznego udostępniania utworu. Prawo to należy rozumieć w szerszym znaczeniu, jako obejmujące każde udostępnianie utworu odbiorcom nieznajdującym się w miejscu, z którego przekazywanie pochodzi. Prawo to obejmuje każdą publiczną transmisję lub retransmisję utworów, drogą przewodową lub bezprzewodową, w tym nadawanie programów; prawo to nie powinno obejmować żadnych innych działań<QUOT.END REF.START="QS0017" CODE="201D" ID="QE0017"/>.</TXT></NP></ITEM></CONSID></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0009"><NO.P>9.</NO.P><TXT>Artykuł 3 ust. 1 tej dyrektywy stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0019" REF.END="QE0019"/>Państwa członkowskie powinny zapewnić autorom wyłączne prawo do zezwalania lub zabraniania na jakiekolwiek publiczne udostępnianie ich utworów, drogą przewodową lub bezprzewodową, włączając podawanie do publicznej wiadomości ich utworów w taki sposób, że osoby postronne mają do nich dostęp w wybranym przez siebie miejscu i czasie<QUOT.END REF.START="QS0019" CODE="201D" ID="QE0019"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0010"><NO.P>10.</NO.P><TXT>Artykuł 12 ust. 2 wspomnianej dyrektywy przewiduje:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0020" REF.END="QE0020"/>Ochrona praw pokrewnych prawu autorskiemu w rozumieniu niniejszej dyrektywy pozostawia ochronę prawa autorskiego nienaruszoną i nie szkodzi mu w żaden sposób<QUOT.END REF.START="QS0020" CODE="201D" ID="QE0020"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P>2.</NO.P><TXT>Dyrektywa 2006/115</TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0011"><NO.P>11.</NO.P><TXT>Zgodnie z motywem 3 dyrektywy 2006/115:</TXT><QUOT.S LEVEL="1"><CONSID><P><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0021" REF.END="QE0021"/>Fundamentalnego znaczenia dla rozwoju gospodarczego i kulturalnego Wspólnoty nabiera […] odpowiednia ochrona utworów chronionych prawem autorskim poprzez prawo najmu i użyczenia, a także ochrona przedmiotów praw pokrewnych poprzez prawo utrwalania, prawo powielania, prawo rozpowszechniania, prawo nadawania oraz prawo publicznego odtwarzania<QUOT.END REF.START="QS0021" CODE="201D" ID="QE0021"/>.</P></CONSID></QUOT.S></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0012"><NO.P>12.</NO.P><TXT>Artykuł 8 ust. 2 tej dyrektywy stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0022" REF.END="QE0022"/>Państwa członkowskie ustanawiają prawo w celu zapewnienia wypłaty jednorazowego godziwego wynagrodzenia płatnego przez użytkownika, jeżeli fonogram opublikowany w celach handlowych lub powielony egzemplarz takiego fonogramu zostaną użyte do nadania przez środki bezprzewodowe lub w jakikolwiek sposób odtworzone publicznie, oraz zapewnienia jego podziału między właściwych wykonawców i producentów fonogramów. W braku porozumienia w tej sprawie między wykonawcami i producentami fonogramów państwo członkowskie może określić warunki podziału wynagrodzenia<QUOT.END REF.START="QS0022" CODE="201D" ID="QE0022"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0013"><NO.P>13.</NO.P><TXT>Dyrektywa 2006/115 stanowi ujednolicony tekst dyrektywy 92/100 w sprawie prawa najmu i użyczenia, którą też uchyla. Artykuły 8 tych dyrektyw są tożsame.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><?PAGE NO="4"?><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>B –</NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Prawo niemieckie</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0014"><NO.P>14.</NO.P><TXT>Paragraf 15 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych [Gesetz über Urheberrecht und verwandte Schutzrechte, (Urheberrechtsgesetz)] z dnia <DATE ISO="19650809">9 sierpnia 1965 r.</DATE><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0006"><P>BGBl. 1965 I, s. 1273.</P></NOTE>, w brzmieniu mającym zastosowanie do okoliczności będących przedmiotem postępowania głównego, ma następujące brzmienie:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0023" REF.END="QE0023"/>Twórca ma […] wyłączne prawo do publicznego udostępniania utworów w formie niematerialnej (prawo do publicznego udostępniania). Prawo do publicznego udostępniania obejmuje w szczególności:</P><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>1)</NO.P><TXT>prawo przedstawiania, wykonywania i reprezentowania (§ 19);</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>prawo podawania do publicznej wiadomości (§ 19a);</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>3)</NO.P><TXT>prawo nadawania (§ 20);</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>4)</NO.P><TXT>prawo udostępniania za pomocą nośników wizualnych lub dźwiękowych (§ 21);</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>5)</NO.P><TXT>prawo rozpowszechniania programów radiowych i ich publicznego udostępniania (§ 22)<QUOT.END REF.START="QS0023" CODE="201D" ID="QE0023"/>.</TXT></NP></ITEM></LIST></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0015"><NO.P>15.</NO.P><TXT>Paragraf 15 ust. 3 wspomnianej ustawy ma następujące brzmienie:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0024" REF.END="QE0024"/>Udostępnianie ma charakter publiczny wówczas, gdy skierowane jest do dużej części publiczności. Do publiczności należy każda osoba, która nie jest związana osobiście z osobą, która wykorzystuje utwór, lub z innymi osobami, do których skierowany jest utwór i które mają do niego dostęp w formie niematerialnej<QUOT.END REF.START="QS0024" CODE="201D" ID="QE0024"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>II –</NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Stan faktyczny postępowania głównego i pytania prejudycjalne</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0016"><NO.P>16.</NO.P><TXT>Ośrodek rehabilitacyjny, który prowadzi Reha Training, umożliwia osobom będącym ofiarami wypadku korzystanie w jego lokalach z leczenia pooperacyjnego, aby umożliwić im rehabilitację.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0017"><NO.P>17.</NO.P><TXT>Lokale te obejmują dwie poczekalnie oraz salę ćwiczeń, w których w okresie od czerwca 2012 r. do czerwca 2013 r. Reha Training udostępniała za pomocą zainstalowanych w nich odbiorników telewizyjnych programy telewizyjne. Programy te mogły być zatem oglądane przez osoby obecne w ośrodku rehabilitacyjnym w celu odbycia tam zabiegów.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0018"><NO.P>18.</NO.P><TXT>Reha Training nigdy nie starała się o uzyskanie od GEMA zezwolenia na nadawanie programów telewizyjnych. Organizacja ta uważa, że takie nadawanie stanowi czynność publicznego udostępnienia utworów należących do zarządzanego przez nią repertuaru. W związku z powyższym wystąpiła ona z roszczeniem o zapłatę odszkodowania za okres od czerwca 2012 r. do czerwca 2013 r. w wysokości ustalonej na podstawie obowiązujących stawek.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0019"><NO.P>19.</NO.P><TXT>Amtsgericht Köln (sąd rejonowy w Kolonii) uwzględnił żądanie tej organizacji. Reha Training wniosła do Landgericht Köln (sądu okręgowego w Kolonii) apelację od wyroku wydanego w pierwszej instancji.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="5"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0020"><NO.P>20.</NO.P><TXT>Sąd odsyłający uważa, opierając się na kryteriach wypracowanych w orzecznictwie Trybunału w ramach dyrektywy 2001/29, że w sprawie rozpatrywanej w postępowaniu głównym ma miejsce publiczne udostępnienie. Sąd ten wychodzi ponadto z założenia, że te same kryteria mają zastosowanie w celu ustalenia, czy ma miejsce <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0025" REF.END="QE0025"/>publiczne udostępnienie<QUOT.END REF.START="QS0025" CODE="201D" ID="QE0025"/> w rozumieniu art. 8 ust. 2 dyrektywy 2006/115. Sąd ten uważa jednak, że nie może on orzec w ten sposób ze względu na istnienie wyroku <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>SCF</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑135/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:140">EU:C:2012:140</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0021"><NO.P>21.</NO.P><TXT>W wyroku tym Trybunał uznał bowiem, że w przypadku pacjentów gabinetu dentystycznego nie chodzi o <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0026" REF.END="QE0026"/>ogół ludności<QUOT.END REF.START="QS0026" CODE="201D" ID="QE0026"/>. W niniejszej sprawie, zważywszy, że oprócz pacjentów Reha Training inne osoby nie mają co do zasady dostępu do wykonywanych tam zabiegów leczniczych, tacy pacjenci nie mogą być uznani za <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0027" REF.END="QE0027"/>ogół ludności<QUOT.END REF.START="QS0027" CODE="201D" ID="QE0027"/>, lecz stanowią <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0028" REF.END="QE0028"/>prywatną grupę<QUOT.END REF.START="QS0028" CODE="201D" ID="QE0028"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0022"><NO.P>22.</NO.P><TXT>We wspomnianym wyroku Trybunał uznał również, że pacjenci gabinetu dentystycznego stanowią nieistotną lub nawet znikomą liczbę osób, ponieważ krąg osób przebywających jednocześnie w gabinecie dentystycznym jest ogólnie bardzo ograniczony. Otóż kategoria osób, jaką stanowią pacjenci Reha Training, wydaje się również ograniczona.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0023"><NO.P>23.</NO.P><TXT>W pozostałym zakresie w wyroku <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>SCF</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑135/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:140">EU:C:2012:140</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>) Trybunał stwierdził, że zwykli pacjenci gabinetu dentystycznego nie są przygotowani na słuchanie muzyki w tym gabinecie, ponieważ korzystają z udostępniania przypadkowo i niezależnie od swojej woli. W niniejszej sprawie również pacjenci Reha Training znajdujący się w poczekalniach i sali ćwiczeń odbierają programy telewizyjne niezależnie od swojej woli i wyboru.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0024"><NO.P>24.</NO.P><TXT>W tych okolicznościach Landgericht Köln (sąd okręgowy w Kolonii) postanowił zawiesić postępowanie i skierować do Trybunału następujące pytania prejudycjalne:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0029" REF.END="QE0029"/>1)</NO.P><TXT>Czy kwestię zaistnienia <QUOT.START CODE="00BB" ID="QS0030" REF.END="QE0030"/>publicznego udostępnienia<QUOT.END REF.START="QS0030" CODE="00AB" ID="QE0030"/> w rozumieniu art. 3 ust. 1 dyrektywy 2001/29 lub w rozumieniu art. 8 ust. 2 dyrektywy 2006/115 należy rozpatrywać zawsze na podstawie tych samych kryteriów, a mianowicie że:</TXT><P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>użytkownik musi podejmować czynności z pełną świadomością konsekwencji swojego działania, aby umożliwić osobom trzecim dostęp do chronionych utworów, którego nie miałyby bez jego działania;</P></ITEM><ITEM><P>charakter <QUOT.START CODE="00BB" ID="QS0031" REF.END="QE0031"/>publiczny<QUOT.END REF.START="QS0031" CODE="00AB" ID="QE0031"/> oznacza, że chodzi o nieokreśloną liczbę potencjalnych odbiorców oraz ponadto o dość znaczną liczbę osób, przy czym o nieokreśloności można mówić, gdy w grę wchodzi <QUOT.START CODE="00BB" ID="QS0032" REF.END="QE0032"/>ogół ludności<QUOT.END REF.START="QS0032" CODE="00AB" ID="QE0032"/>, zatem nie osoby należące do prywatnej grupy, a <QUOT.START CODE="00BB" ID="QS0033" REF.END="QE0033"/>dość znaczna liczba osób<QUOT.END REF.START="QS0033" CODE="00AB" ID="QE0033"/> oznacza, iż musi zostać przekroczony pewien próg minimalny, zatem całkiem niewielka lub wręcz nieznaczna liczba osób nie wypełnia wskazanego kryterium, przy czym w tym kontekście nie ma znaczenia jedynie, ile osób uzyskuje równocześnie dostęp do tego samego utworu, lecz również ile z nich ma kolejno dostęp do utworu;</P></ITEM><ITEM><P>chodzi o nową publiczność, której udostępnia się utwór, tj. publiczność, której autor utworu nie uwzględniał, gdy zezwalał na skorzystanie z utworu w drodze publicznego udostępnienia, chyba że następcze udostępnienie odbywa się przy wykorzystaniu innych technicznych sposobów przekazu, które odróżniają się od tych dotyczących pierwotnego udostępnienia; oraz</P></ITEM><ITEM><P>nie jest pozbawione znaczenia, czy dane korzystanie służy celom zarobkowym, czy publiczność jest na to udostępnienie przygotowana, a nie jedynie <QUOT.START CODE="00BB" ID="QS0034" REF.END="QE0034"/>uchwycona<QUOT.END REF.START="QS0034" CODE="00AB" ID="QE0034"/> przypadkowo, przy czym nie jest to bezwzględna przesłanka publicznego udostępnienia?</P></ITEM></LIST></P></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Czy w przypadkach takich jak ten w sprawie w postępowaniu głównym, w których prowadzący ośrodek rehabilitacyjny instaluje w swoich lokalach odbiorniki telewizyjne, do których przesyła sygnał nadawczy i w ten sposób umożliwia odbiór programów telewizyjnych, kwestię, czy ma<?PAGE NO="6"?> miejsce publiczne udostępnienie, należy badać zgodnie z pojęciem publicznego udostępnienia z art. 3 ust. 1 dyrektywy 2001/29 lub z art. 8 ust. 2 dyrektywy 2006/115, jeżeli umożliwienie odbioru programów telewizyjnych dotyczy praw autorskich i praw pokrewnych wielu uczestników, w szczególności kompozytorów, autorów tekstów oraz wydawców muzycznych, a także wykonawców, producentów fonogramów oraz autorów utworów mówionych, jak również ich wydawców?</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>3)</NO.P><TXT>Czy w przypadkach takich jak ten w sprawie w postępowaniu głównym, w których prowadzący ośrodek rehabilitacyjny instaluje w swoich lokalach odbiorniki telewizyjne, do których przesyła sygnał nadawczy i w ten sposób umożliwia swoim pacjentom odbiór programów telewizyjnych, ma miejsce <QUOT.START CODE="00BB" ID="QS0035" REF.END="QE0035"/>publiczne udostępnienie<QUOT.END REF.START="QS0035" CODE="00AB" ID="QE0035"/> zgodnie z art. 3 ust. 1 dyrektywy 2001/29 lub też zgodnie z art. 8 ust. 2 dyrektywy 2006/115?</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>4)</NO.P><TXT>Jeżeli w przypadkach takich jak ten w postępowaniu głównym publiczne udostępnienie w tym znaczeniu zostanie stwierdzone: czy Trybunał podtrzymuje swoje orzecznictwo, zgodnie z którym w przypadku udostępnienia podlegających ochronie fonogramów przez radio pacjentom w gabinecie dentystycznym (zob. wyrok <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>SCF</NAME.CASE> z dnia <DATE ISO="20120315">15 marca 2012 r.</DATE>, <NO.CASE>C‑135/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:140">EU:C:2012:140</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>) lub w innych podobnych instytucjach nie ma miejsca publiczne udostępnienie?<QUOT.END REF.START="QS0029" CODE="201D" ID="QE0029"/>.</TXT></NP></ITEM></LIST></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>III –</NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Analiza rzecznika generalnego</HT></TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>A –</NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Czy kryteria oceny pojęcia</HT> <HT TYPE="ITALIC"><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0036" REF.END="QE0036"/>publicznego udostępnienia</HT><HT TYPE="ITALIC"><QUOT.END REF.START="QS0036" CODE="201D" ID="QE0036"/>, do którego odnoszą się art. 3 ust. 1 dyrektywy 2001/29 oraz art. 8 ust. 2 dyrektywy 2006/115, są takie same?</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0025"><NO.P>25.</NO.P><TXT>W części pierwszej pytania pierwszego sąd odsyłający zwraca się w istocie do Trybunału o ustalenie, czy pojęcie <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0037" REF.END="QE0037"/>publicznego udostępnienia<QUOT.END REF.START="QS0037" CODE="201D" ID="QE0037"/>, do którego odnoszą się art. 3 ust. 1 dyrektywy 2001/29 i art. 8 ust. 2 dyrektywy 2006/115, powinno być interpretowane w świetle tych samych kryteriów oceny.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0026"><NO.P>26.</NO.P><TXT>W kwestii jednolitej wykładni pojęcia <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0038" REF.END="QE0038"/>publicznego udostępnienia<QUOT.END REF.START="QS0038" CODE="201D" ID="QE0038"/> Trybunał orzekł już wcześniej, w odniesieniu do art. 3 ust. 1 dyrektywy 2001/29 i art. 8 ust. 2 dyrektywy 2006/115, że pojęcie to zostało w nich użyte w kontekstach, które nie są identyczne, oraz że przyświecające mu cele, jakkolwiek podobne, są jednak w części różne<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0007"><P>Wyrok <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>SCF</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑135/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:140">EU:C:2012:140</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0074">74</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>. Te dwa przepisy przyznają bowiem ich odpowiednim adresatom prawa o różnym charakterze.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0027"><NO.P>27.</NO.P><TXT>I tak, art. 3 ust. 1 dyrektywy 2001/29 przyznaje autorom prawo o charakterze prewencyjnym pozwalające wkroczyć w celu zakazania publicznego udostępnienia przez potencjalnych użytkowników ich utworów, którego to udostępnienia użytkownicy ci mogą chcieć dokonać. Artykuł 8 ust. 2 dyrektywy 2006/115 przyznaje natomiast artystom wykonawcom i producentom fonogramów prawo o charakterze kompensacyjnym, które nie podlega wykonaniu, zanim fonogram opublikowany w celach handlowych lub powielony egzemplarz takiego fonogramu nie zostaną lub nie zostały użyte w celu publicznego udostępnienia przez użytkownika<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0008"><P>Wyrok <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>SCF</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑135/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:140">EU:C:2012:140</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0075">75</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0028"><NO.P>28.</NO.P><TXT>Według Trybunału w art. 8 ust. 2 dyrektywy 2006/115 założono zindywidualizowaną ocenę pojęcia <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0039" REF.END="QE0039"/>publicznego udostępniania<QUOT.END REF.START="QS0039" CODE="201D" ID="QE0039"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0009"><P>Wyrok <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>SCF</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑135/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:140">EU:C:2012:140</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0076">76</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>. Ponadto prawo objęte tym przepisem jest prawem o charakterze zasadniczo majątkowym<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0010"><P>Wyrok <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>SCF</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑135/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:140">EU:C:2012:140</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0077">77</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="7"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0029"><NO.P>29.</NO.P><TXT>Aby ocenić, czy dany użytkownik dokonuje czynności publicznego udostępnienia, sąd odsyłający powinien przeprowadzić całościową ocenę stanu faktycznego, uwzględniając wiele uzupełniających się czynników, niemających charakteru autonomicznego i od siebie współzależnych. Czynniki te, które mogą w zależności od różnych konkretnych sytuacji występować w bardzo różnym stopniu nasilenia, należy stosować zarówno indywidualnie, jak i z uwzględnieniem ich wzajemnego oddziaływania<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0011"><P>Wyrok <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>SCF</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑135/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:140">EU:C:2012:140</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0079">79</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0030"><NO.P>30.</NO.P><TXT>Jednakże fakt, że pojęcie <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0040" REF.END="QE0040"/>publicznego udostępnienia<QUOT.END REF.START="QS0040" CODE="201D" ID="QE0040"/>, do którego odnoszą się art. 3 ust. 1 dyrektywy 2001/29 i art. 8 ust. 2 dyrektywy 2006/115, zostało użyte w tych przepisach w różnych kontekstach oraz że przyświecają mu różne cele, nie stanowi według mnie wystarczającego powodu, aby stosować różne kryteria oceny.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0031"><NO.P>31.</NO.P><TXT>Jak podkreślił już bowiem Trybunał, dyrektywa 2001/29 opiera się na zasadach i regułach ustanowionych już przez dyrektywy obowiązujące w dziedzinie własności intelektualnej, takie jak dyrektywa 92/100, która została ujednolicona przez dyrektywę 2006/115<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0012"><P>Zobacz w szczególności wyrok <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Football Association Premier League i in.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑403/08 i C‑429/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:631">EU:C:2011:631</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0187">187</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0032"><NO.P>32.</NO.P><TXT>Otóż w celu zapewnienia przestrzegania wymogów jedności i spójności porządku prawnego Unii pojęcia używane w tych wszystkich dyrektywach muszą mieć takie samo znaczenie, chyba że prawodawca Unii w szczególnym kontekście prawnym wyraził odmienną wolę<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0013"><P>Zobacz w szczególności wyrok <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Football Association Premier League i in.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑403/08 i C‑429/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:631">EU:C:2011:631</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0188">188</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0033"><NO.P>33.</NO.P><TXT>Celem dokonania wykładni art. 8 ust. 2 dyrektywy 2006/115 Trybunał stosował zresztą kryteria wypracowane w swoim orzecznictwie dotyczącym wykładni art. 3 ust. 1 dyrektywy 2001/29<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0014"><P>Zobacz wyroki: <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>SCF,</NAME.CASE> <NO.CASE>C‑135/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:140">EU:C:2012:140</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0081">81</REF.NP.ECR>–<REF.NP.ECR REF="NP0092">92</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Phonographic Performance (Ireland</NAME.CASE>), <NO.CASE>C‑162/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:141">EU:C:2012:141</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0031">31</REF.NP.ECR>–<REF.NP.ECR REF="NP0038">38</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0034"><NO.P>34.</NO.P><TXT>Wreszcie, jak wskazuje słusznie GEMA, różny charakter praw chronionych w ramach dyrektyw 2001/29 i 2006/115 nie przesłania faktu, że prawa te wiążą się z tą samą decydującą czynnością, a mianowicie z publicznym udostępnianiem utworów chronionych<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0015"><P>Zobacz pkt 19 uwag na piśmie przedstawionych przez GEMA.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0035"><NO.P>35.</NO.P><TXT>Uważam, że wykładni pojęcia <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0041" REF.END="QE0041"/>publicznego udostępnienia<QUOT.END REF.START="QS0041" CODE="201D" ID="QE0041"/>, do którego odnoszą się art. 3 ust. 1 dyrektywy 2001/29 i art. 8 ust. 2 dyrektywy 2006/115, należy dokonywać w świetle tych samych kryteriów oceny.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>B –</NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">W przedmiocie łącznego zastosowania art. 3 ust. 1 dyrektywy 2001/29 i art. 8 ust. 2 dyrektywy 2006/115</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0036"><NO.P>36.</NO.P><TXT>Poprzez swoje drugie pytanie prejudycjalne sąd odsyłający zwraca się do Trybunału o ustalenie, czy w niniejszej sprawie pojęcie publicznego udostępnienia powinno być oceniane w świetle art. 3 ust. 1 dyrektywy 2001/29, czy też w świetle art. 8 ust. 2 dyrektywy 2006/115.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0037"><NO.P>37.</NO.P><TXT>Jak wskazałem wcześniej, systemy ochrony ustanowione odpowiednio w dyrektywach 2001/29 i 2006/115 różnią się w sposób oczywisty pod względem ich celu oraz adresatów.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0038"><NO.P>38.</NO.P><TXT>Jednakże z postanowienia odsyłającego wynika, że w niniejszym przypadku przedmiotem zainteresowania są nie tylko prawa autorskie, zagwarantowane w art. 3 ust. 1 dyrektywy 2001/29, lecz także prawa wykonawców lub producentów fonogramów, zagwarantowane w art. 8 ust. 2 dyrektywy 2006/115.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="8"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0039"><NO.P>39.</NO.P><TXT>Trybunał orzekł ponadto, że przepisy dyrektywy 2001/29 należy stosować w sposób, który nie uchybia przepisom dyrektywy 92/100 (skodyfikowanej przez dyrektywę 2006/115), chyba że dyrektywa 2001/29 wyraźnie stanowi inaczej<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0016"><P>Zobacz w szczególności wyrok <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Luksan</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑277/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:65">EU:C:2012:65</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0043">43</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0040"><NO.P>40.</NO.P><TXT>W związku z powyższym uważam, że zarówno art. 3 ust. 1 dyrektywy 2001/29, jak i art. 8 ust. 2 dyrektywy 2006/115 mogą mieć zastosowanie w sytuacji takiej jak ta w postępowaniu głównym.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>C –</NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">W przedmiocie określenia kryteriów oceny pojęcia</HT> <HT TYPE="ITALIC"><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0042" REF.END="QE0042"/>publicznego udostępnienia</HT><HT TYPE="ITALIC"><QUOT.END REF.START="QS0042" CODE="201D" ID="QE0042"/> i ich zbadania w niniejszym przypadku</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0041"><NO.P>41.</NO.P><TXT>W części drugiej pytania pierwszego oraz w pytaniach prejudycjalnych w trzecim i czwartym, które moim zdaniem należy zbadać łącznie, sąd odsyłający zwraca się w istocie do Trybunału o ustalenie, czy art. 3 ust. 1 dyrektywy 2001/29 i art. 8 ust. 2 dyrektywy 2006/115 powinny być interpretowane w ten sposób, że sytuacja taka jak ta w postępowaniu głównym, w której prowadzący ośrodek rehabilitacyjny instaluje w swoich lokalach odbiorniki telewizyjne, do których przesyła sygnał nadawczy i w ten sposób umożliwia swoim pacjentom odbiór programów telewizyjnych, stanowi <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0043" REF.END="QE0043"/>publiczne udostępnienie<QUOT.END REF.START="QS0043" CODE="201D" ID="QE0043"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0042"><NO.P>42.</NO.P><TXT>Kwestia wykładni pojęcia <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0044" REF.END="QE0044"/>publicznego udostępnienia<QUOT.END REF.START="QS0044" CODE="201D" ID="QE0044"/> zapoczątkowała dużą liczbę sporów.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0043"><NO.P>43.</NO.P><TXT>Aby zapewnić przestrzeganie wymogu jednolitej wykładni prawa Unii oraz zasady równości, treści przepisu prawa Unii, który nie odsyła wyraźnie do prawa państw członkowskich w celu ustalenia jego znaczenia i zakresu, należy nadawać w całej Unii Europejskiej autonomiczną i jednolitą wykładnię<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0017"><P>Zobacz w szczególności wyrok <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>SGAE</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑306/05</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2006:764">EU:C:2006:764</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0031">31</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0044"><NO.P>44.</NO.P><TXT>I tak, w równie bogatym, co utrwalonym orzecznictwie Trybunał przyjął szeroką wykładnię pojęcia <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0045" REF.END="QE0045"/>publicznego udostępnienia<QUOT.END REF.START="QS0045" CODE="201D" ID="QE0045"/>. W celu ustalenia istnienia publicznego udostępnienia wypracował on cztery kryteria oceny, a mianowicie istnienie <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0046" REF.END="QE0046"/>czynności publicznego udostępnienia<QUOT.END REF.START="QS0046" CODE="201D" ID="QE0046"/>, w której nieodzowną rolę odgrywa użytkownik, udostępnienie utworu chronionego prawem autorskim <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0047" REF.END="QE0047"/>publiczności<QUOT.END REF.START="QS0047" CODE="201D" ID="QE0047"/>, <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0048" REF.END="QE0048"/>nowy<QUOT.END REF.START="QS0048" CODE="201D" ID="QE0048"/> charakter tej publiczności oraz <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0049" REF.END="QE0049"/>zarobkowy<QUOT.END REF.START="QS0049" CODE="201D" ID="QE0049"/> charakter udostępnienia.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0045"><NO.P>45.</NO.P><TXT>Przede wszystkim pojęcie <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0050" REF.END="QE0050"/>publicznego udostępnienia<QUOT.END REF.START="QS0050" CODE="201D" ID="QE0050"/> zawiera dwie przesłanki wymagające łącznego spełnienia, mianowicie <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0051" REF.END="QE0051"/>czynność udostępnienia<QUOT.END REF.START="QS0051" CODE="201D" ID="QE0051"/> utworu i udostępnienie go <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0052" REF.END="QE0052"/>publiczności<QUOT.END REF.START="QS0052" CODE="201D" ID="QE0052"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0018"><P>Zobacz w szczególności wyrok <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>SBS Belgium</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑325/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:764">EU:C:2015:764</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0015">15</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo.</P></NOTE>. Z uwagi na kumulatywny charakter tych dwóch kryteriów publiczne udostępnienie nie ma miejsca wówczas, gdy jedno z nich nie jest spełnione.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0046"><NO.P>46.</NO.P><TXT>W odniesieniu do <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0053" REF.END="QE0053"/>czynności udostępnienia<QUOT.END REF.START="QS0053" CODE="201D" ID="QE0053"/> należy podkreślić nieodzowną rolę użytkownika, który powinien działać w sposób świadomy. Z czynnością udostępnienia mamy bowiem do czynienia wówczas, gdy użytkownik podejmuje działania w celu zapewnienia swoim pacjentom dostępu do chronionego utworu, mając pełną świadomość konsekwencji tych czynności<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0019"><P>Zobacz w szczególności wyrok <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>OSA</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑351/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:110">EU:C:2014:110</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0032">32</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo.</P></NOTE>. W tym względzie Trybunał wskazał, że konieczne jest, by takie działanie użytkownika nie było tylko zwykłym skorzystaniem ze środka technologicznego mającego na celu zapewnienie odbioru pierwotnie nadawanego programu czy też poprawę jakości tego odbioru w strefie objętej zasięgiem tej emisji, lecz by stanowiło czynność, bez której jego klienci, mimo iż znajdują się we wspomnianej strefie, nie mogą co do zasady zapoznać się z nadawanymi utworami<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0020"><P>Zobacz w szczególności wyrok <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Football Association Premier League i in.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑403/08 i C‑429/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:631">EU:C:2011:631</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0194">194</REF.NP.ECR>, <REF.NP.ECR REF="NP0195">195</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo. Zobacz także wyroki: <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>SCF,</NAME.CASE> <NO.CASE>C‑135/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:140">EU:C:2012:140</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0082">82</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Phonographic Performance (Ireland</NAME.CASE>), <NO.CASE>C‑162/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:141">EU:C:2012:141</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0031">31</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="9"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0047"><NO.P>47.</NO.P><TXT>Ponadto pojęcie <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0054" REF.END="QE0054"/>udostępnienia<QUOT.END REF.START="QS0054" CODE="201D" ID="QE0054"/> należy rozumieć szeroko, jako obejmujące każde transmitowanie chronionych utworów, niezależnie od wykorzystywanych środków lub procesów technologicznych<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0021"><P>Zobacz w szczególności wyrok <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>OSA</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑351/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:110">EU:C:2014:110</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0025">25</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0048"><NO.P>48.</NO.P><TXT>Ponadto Trybunał orzekł już wcześniej, że podmioty prowadzące lokal gastronomiczny, hotel lub zakład uzdrowiskowy dokonują udostępniania, gdy celowo transmitują chronione utwory, doprowadzając rozmyślnie, za pośrednictwem odbiorników telewizyjnych lub radiowych, sygnał w swoim zakładzie<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0022"><P>Zobacz, odpowiednio, wyroki: <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Football Association Premier League i in</NAME.CASE>., <NO.CASE>C‑403/08 i C‑429/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:631">EU:C:2011:631</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0196">196</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Phonographic Performance (Ireland</NAME.CASE>), <NO.CASE>C‑162/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:141">EU:C:2012:141</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0040">40</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>OSA</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑351/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:110">EU:C:2014:110</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0026">26</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0049"><NO.P>49.</NO.P><TXT>Jak zauważył Landgericht Köln (sąd okręgowy w Kolonii) w swoim postanowieniu odsyłającym, Reha Training zainstalowała w dwóch poczekalniach oraz w sali ćwiczeń ośrodka rehabilitacyjnego, który prowadzi, odbiorniki telewizyjne i rozmyślnie skierowała sygnał nadawczy do tych odbiorników, aby programy telewizyjne mogły być odbierane przez jej pacjentów.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0050"><NO.P>50.</NO.P><TXT>W związku z tym, zgodnie z przytoczonym powyżej orzecznictwem Trybunału, nie ulega według mnie wątpliwości, że Reha Training umożliwiła publiczności, jaką stanowią jej pacjenci, dostęp do utworów chronionych z pełną świadomością konsekwencji tych czynności, dokonując w ten sposób <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0055" REF.END="QE0055"/>czynności udostępnienia<QUOT.END REF.START="QS0055" CODE="201D" ID="QE0055"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0051"><NO.P>51.</NO.P><TXT>W odniesieniu do kryterium udostępnienia <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0056" REF.END="QE0056"/>publiczności<QUOT.END REF.START="QS0056" CODE="201D" ID="QE0056"/> terminem <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0057" REF.END="QE0057"/>publiczne<QUOT.END REF.START="QS0057" CODE="201D" ID="QE0057"/> należy objąć nieokreśloną liczbę potencjalnych odbiorców; termin ten zakłada dość znaczną liczbę osób<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0023"><P>Zobacz w szczególności wyrok <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>OSA</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑351/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:110">EU:C:2014:110</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0027">27</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0052"><NO.P>52.</NO.P><TXT>Trybunał wskazał, że należy mieć na uwadze kumulatywny skutek wynikający z podania utworów do wiadomości potencjalnych odbiorców. W związku z tym szczególnie istotne jest nie tylko to, ile osób ma dostęp do tego samego utworu równocześnie, ale też to, ile osób ma do niego dostęp kolejno po sobie<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0024"><P>Zobacz w szczególności wyrok <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>OSA</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑351/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:110">EU:C:2014:110</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0028">28</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0053"><NO.P>53.</NO.P><TXT>Ponadto udostępnienie powinno dotyczyć publiczności nieobecnej w miejscu, z którego pochodzi udostępnianie, co powoduje wyłączenie aktów bezpośredniego wystawiania i wykonywania publicznego chronionego utworu<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0025"><P>Zobacz w szczególności wyroki: <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Football Association Premier League i in</NAME.CASE>., <NO.CASE>C‑403/08 i C‑429/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:631">EU:C:2011:631</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0200">200</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; a także <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Circul Globus Bucureşti</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑283/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:772">EU:C:2011:772</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0036">36</REF.NP.ECR>, <REF.NP.ECR REF="NP0037">37</REF.NP.ECR>, <REF.NP.ECR REF="NP0040">40</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0054"><NO.P>54.</NO.P><TXT>Sąd odsyłający wyraził wątpliwości co do możliwości uznania za <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0058" REF.END="QE0058"/>publiczność<QUOT.END REF.START="QS0058" CODE="201D" ID="QE0058"/> pacjentów ośrodka rehabilitacyjnego takiego jak ten prowadzony przez Reha Training. Wątpliwości te wynikają z wyroku <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>SCF</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑135/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:140">EU:C:2012:140</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), w którym Trybunał orzekł, że pacjenci dentysty, tworzący krąg osób, którego skład jest w dużym stopniu ustabilizowany, stanowią określoną grupę potencjalnych odbiorców, w której liczba osób mających dostęp do tego samego utworu równocześnie jest nieznaczna<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0026"><P>Wyrok <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>SCF</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑135/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:140">EU:C:2012:140</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0095">95</REF.NP.ECR>, <REF.NP.ECR REF="NP0096">96</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0055"><NO.P>55.</NO.P><TXT>Przyjęte zatem przez Trybunał w tym wyroku restrykcyjne podejście wydaje mi się stanowić odstępstwo od utrwalonego orzecznictwa Trybunału w tym zakresie. W związku z tym uważam, że nie należy rozszerzać zakresu wyroku <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>SCF</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑135/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:140">EU:C:2012:140</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), lecz przeciwnie, należy ograniczyć go do stanu faktycznego, który stanowił podstawę jego wydania. Przyjęcie zastosowanego we wspomnianym wyroku rozumowania Trybunału w odniesieniu do sytuacji takiej jak ta w postępowaniu głównym byłoby bowiem według mnie zbyt restrykcyjne pod względem prawa autorskiego oraz praw pokrewnych oraz sprzeczne z zamierzonym przez prawodawcę Unii wysokim poziomem ich ochrony i z jej realizacją przez sam Trybunał w jego utrwalonym orzecznictwie.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="10"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0056"><NO.P>56.</NO.P><TXT>Zgodnie z tym orzecznictwem termin <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0059" REF.END="QE0059"/>publiczne<QUOT.END REF.START="QS0059" CODE="201D" ID="QE0059"/> należy interpretować poprzez przeciwstawienie go poszczególnym osobom należącym do <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0060" REF.END="QE0060"/>prywatnej grupy<QUOT.END REF.START="QS0060" CODE="201D" ID="QE0060"/>. Tymczasem w przeciwieństwie do tego, co Trybunał orzekł w swoim wyroku <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>SCF</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑135/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:140">EU:C:2012:140</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), pacjenci ośrodka rehabilitacyjnego, którzy zmieniają się nieustannie wraz z kolejnymi wizytami, stanowią moim zdaniem nieokreślony krąg osób, których liczba jest, co więcej, potencjalnie znacząca.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0057"><NO.P>57.</NO.P><TXT>W tej kwestii, w przeciwieństwie do tego, co wynika z owego wyroku, pragnę przypomnieć, że w celu dokonania oceny istnienia publiczności należy mieć na uwadze nie tylko ilość osób mających dostęp do tego samego utworu równocześnie, ale także ilość osób mających do niego dostęp kolejno po sobie<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0027"><P>Zobacz pkt 52 niniejszej opinii.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0058"><NO.P>58.</NO.P><TXT>Otóż pacjenci ośrodka rehabilitacyjnego, takiego jak ten prowadzony przez Reha Training, w którym konsultacje trwają średnio od 30 do 60 minut<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0028"><P>Zobacz pkt 5 uwag na piśmie przedstawionych przez Reha Training.</P></NOTE>, zmieniają się jeszcze szybciej niż klienci hotelu, lokalu gastronomicznego czy też zakładu uzdrowiskowego<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0029"><P>Otóż Trybunał orzekł w swoich wyrokach: <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>SGAE</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑306/05</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2006:764">EU:C:2006:764</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>); <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Football Association Premier League i in</NAME.CASE>. (<NO.CASE>C‑403/08 i C‑429/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:631">EU:C:2011:631</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>); a także <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>OSA</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑351/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:110">EU:C:2014:110</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), że klienci hotelu, lokalu gastronomicznego i zakładu uzdrowiskowego stanowią <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0061" REF.END="QE0061"/>publiczność<QUOT.END REF.START="QS0061" CODE="201D" ID="QE0061"/> (zob., odpowiednio, pkt 42, 199 i 32).</P></NOTE>. Ośrodek rehabilitacyjny, który prowadzi Reha Training, może zatem przyjąć równocześnie i kolejno po sobie nieokreśloną i znaczną liczbę pacjentów, którzy mają dostęp, czy to w poczekalni, czy to w sali ćwiczeń, do utworów chronionych, a tym samym pacjenci takiego ośrodka powinni zostać uznani za <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0062" REF.END="QE0062"/>publiczność<QUOT.END REF.START="QS0062" CODE="201D" ID="QE0062"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0059"><NO.P>59.</NO.P><TXT>Do tych dwóch kumulatywnych kryteriów należy następnie dodać kryterium <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0063" REF.END="QE0063"/>nowej publiczności<QUOT.END REF.START="QS0063" CODE="201D" ID="QE0063"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0060"><NO.P>60.</NO.P><TXT>Kryterium nowej publiczności zostało określone przez Trybunał w wyroku <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>SGAE</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑306/05</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2006:764">EU:C:2006:764</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>) i zostało następnie potwierdzone w licznych orzeczeniach, a w szczególności w wyroku <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Football Association Premier League i in.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑403/08 i C‑429/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:631">EU:C:2011:631</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), wydanym w składzie wielkiej izby.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0061"><NO.P>61.</NO.P><TXT>W zakresie, w jakim w sytuacji takiej jak ta w postępowaniu głównym należy zbadać występowanie wspomnianego kryterium <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0064" REF.END="QE0064"/>nowej publiczności<QUOT.END REF.START="QS0064" CODE="201D" ID="QE0064"/>, nie ulega według mnie wątpliwości, że kryterium to zostało spełnione.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0062"><NO.P>62.</NO.P><TXT>Kryterium <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0065" REF.END="QE0065"/>nowej publiczności<QUOT.END REF.START="QS0065" CODE="201D" ID="QE0065"/> zakłada bowiem istnienie publiczności innej niż ta, której utwór był pierwotnie udostępniony<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0030"><P>Zobacz w szczególności wyrok <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>SGAE</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑306/05</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2006:764">EU:C:2006:764</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0040">40</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>. Tymczasem, zezwalając na nadawanie swych utworów, autorzy biorą zasadniczo pod uwagę tylko posiadaczy odbiorników telewizyjnych, którzy – pojedynczo, w gronie prywatnym lub rodzinnym – odbierają nadawany sygnał i oglądają programy<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0031"><P>Zobacz w szczególności wyrok <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Football Association Premier League i in.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑403/08 i C‑429/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:631">EU:C:2011:631</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0198">198</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0063"><NO.P>63.</NO.P><TXT>W tej kwestii Trybunał stwierdził, że w sytuacji gdy transmitowanie nadawanego utworu następuje w miejscu publicznie dostępnym na rzecz dodatkowej publiczności, której posiadacz odbiornika telewizyjnego pozwala na korzystanie z dźwięku lub obrazu utworu, takie celowe działanie należy uważać za czynność, za pomocą której omawiany utwór udostępniany jest nowej publiczności<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0032"><P>Zobacz w szczególności wyrok <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Football Association Premier League i in.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑403/08 i C‑429/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:631">EU:C:2011:631</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0198">198</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0064"><NO.P>64.</NO.P><TXT>Otóż Reha Training, wysyłając celowo sygnał nadawczy do odbiorników telewizyjnych, które zainstalowała ona w swoich lokalach, umożliwiła odbieranie chronionych utworów przez swoich pacjentów, stanowiących publiczność dodatkową, która nie była bezpośrednio brana pod uwagę przez autorów, gdy zezwalali oni na nadawanie swoich utworów, i która bez działania Reha Training nie mogłaby korzystać ze wspomnianych utworów.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="11"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0065"><NO.P>65.</NO.P><TXT>Wreszcie, w celu dokonania oceny istnienia publicznego udostępnienia, <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0066" REF.END="QE0066"/>zarobkowy charakter<QUOT.END REF.START="QS0066" CODE="201D" ID="QE0066"/> udostępniania może mieć znaczenie<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0033"><P>Zobacz w szczególności wyrok <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Football Association Premier League i in.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑403/08 i C‑429/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:631">EU:C:2011:631</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0204">204</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo.</P></NOTE>. Nie jest on jednak warunkiem koniecznym, aby stwierdzić samo wystąpienie publicznego udostępniania<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0034"><P>Zobacz w szczególności wyrok <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>ITV Broadcasting i in.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑607/11</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2013:147">EU:C:2013:147</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0042">42</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0066"><NO.P>66.</NO.P><TXT>Trybunał wskazał, że udostępnianie ma charakter zarobkowy wówczas, gdy odbiorcy, w stosunku do których następuje udostępnianie, z jednej strony są dla użytkownika grupą docelową, a z drugiej strony są podatni, w takim czy innym stopniu, na odbiór tego udostępniania, a nie jedynie <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0067" REF.END="QE0067"/>uchwyceni<QUOT.END REF.START="QS0067" CODE="201D" ID="QE0067"/> przypadkowo<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0035"><P>Zobacz w szczególności wyroki: <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>SCF</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑135/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:140">EU:C:2012:140</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0091">91</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Phonographic Performance (Ireland</NAME.CASE>), <NO.CASE>C‑162/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:141">EU:C:2012:141</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0037">37</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0067"><NO.P>67.</NO.P><TXT>Podobnie jak rząd niemiecki uważam jednak, że podatność publiczności na odbiór nie może zostać uznana za decydujący czynnik dla oceny, czy rozpowszechnienie utworu ma zarobkowy charakter, czy też nie. Subiektywny charakter tego kryterium dotyczącego podatności publiczności na odbiór sprawia bowiem, że jest ono mało użyteczne w praktyce<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0036"><P>Zobacz w szczególności pkt 50–56 uwag na piśmie rządu niemieckiego.</P></NOTE>. Ponadto, jak stwierdził Trybunał, <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0068" REF.END="QE0068"/>aby uznać, iż doszło do publicznego udostępnienia utworu, <HT TYPE="ITALIC">wystarczy</HT>, by utwór był udostępniony publiczności w sposób <HT TYPE="ITALIC">umożliwiający dostęp</HT> do niego osobom tworzącym tę publiczność<QUOT.END REF.START="QS0068" CODE="201D" ID="QE0068"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0037"><P>Zobacz wyrok <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>SGAE</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑306/05</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2006:764">EU:C:2006:764</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0043">43</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>. Wyróżnienie moje. Zobacz także podobnie wyrok <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Padawan</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑467/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2010:620">EU:C:2010:620</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0058">58</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>. Stwierdzenie skutecznego i świadomego dostępu publiczności do utworu nie jest zatem konieczne, aby uznać, iż doszło do publicznego udostępnienia tego utworu.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0068"><NO.P>68.</NO.P><TXT>Nie należy zatem według mnie stosować do faktów niniejszej sprawy wyroku <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>SCF</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑135/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:140">EU:C:2012:140</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), w którym Trybunał odmówił przyznania zarobkowego charakteru odtwarzaniu fonogramów w gabinecie dentystycznym z tego powodu, że klienci dentysty korzystają z dostępu do tych fonogramów jedynie <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0069" REF.END="QE0069"/>przypadkowo i niezależnie od swej woli<QUOT.END REF.START="QS0069" CODE="201D" ID="QE0069"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0038"><P>Wyrok <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>SCF</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑135/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:140">EU:C:2012:140</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0098">98</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0069"><NO.P>69.</NO.P><TXT>W celu sprawdzenia z kolei, czy kryterium zarobkowego charakteru rozpowszechnienia utworu jest spełnione, czy też nie, decydujące jest według mnie zbadanie, czy użytkownik może czerpać z takiego rozpowszechnienia korzyść, czy też nie.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0070"><NO.P>70.</NO.P><TXT>W tym względzie nie ulega wątpliwości, że instalując w poczekalniach oraz w sali ćwiczeń – miejscach dostępnych dla większości swoich pacjentów – odbiorniki telewizyjne, Reha Training świadomie oraz celowo umożliwiła im korzystanie z programów telewizyjnych, czy to w trakcie oczekiwania na konsultację, czy to podczas odbywania przez nich zabiegu.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0071"><NO.P>71.</NO.P><TXT>Kryterium zarobkowego charakteru jest moim zdaniem w niniejszym przypadku spełnione. Udostępnienie programów telewizyjnych za pomocą zainstalowanych w poczekalniach lub w salach ćwiczeń odbiorników telewizyjnych ma bowiem na celu dostarczenie pacjentom ośrodka rozrywki, a mianowicie umilenia czasu oczekiwania lub zabiegu. Mamy tutaj do czynienia ze świadczeniem dodatkowych usług, które wprawdzie nie realizują żadnego celu medycznego, ale mają wpływ na komfort i atrakcyjność ośrodka, przysparzając mu tym samym przewagi konkurencyjnej.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0072"><NO.P>72.</NO.P><TXT>W związku z powyższym uważam, że sytuacja taka jak ta w postępowaniu głównym, w której prowadzący ośrodek rehabilitacyjny instaluje w swoich lokalach odbiorniki telewizyjne, do których przesyła sygnał nadawczy i w ten sposób umożliwia swoim pacjentom odbiór programów telewizyjnych, stanowi <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0070" REF.END="QE0070"/>publiczne udostępnienie<QUOT.END REF.START="QS0070" CODE="201D" ID="QE0070"/> w rozumieniu art. 3 ust. 1 dyrektywy 2001/29 i art. 8 ust. 2 dyrektywy 2006/115.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><?PAGE NO="12"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>IV –</NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Wnioski</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0073"><NO.P>73.</NO.P><TXT>W świetle powyższych rozważań proponuję, aby Trybunał udzielił następujących odpowiedzi na pytania prejudycjalne zadane przez Landgericht Köln (sąd okręgowy w Kolonii):</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>1)</NO.P><TXT>Pojęcie <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0071" REF.END="QE0071"/>publicznego udostępnienia<QUOT.END REF.START="QS0071" CODE="201D" ID="QE0071"/>, do którego odnoszą się zarówno art. 3 ust. 1 dyrektywy 2001/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia <DATE ISO="20010522">22 maja 2001 r.</DATE> w sprawie harmonizacji niektórych aspektów praw autorskich i pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym, jak i art. 8 ust. 2 dyrektywy 2006/115/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia <DATE ISO="20061212">12 grudnia 2006 r.</DATE> w sprawie prawa najmu i użyczenia oraz niektórych praw pokrewnych prawu autorskiemu w zakresie własności intelektualnej, należy definiować w świetle tych samych kryteriów.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>W sytuacji takiej jak ta w postępowaniu głównym zarówno art. 3 ust. 1 dyrektywy 2001/29, jak i art. 8 ust. 2 dyrektywy 2006/115 mogą być stosowane.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>3)</NO.P><TXT>Artykuł 3 ust. 1 dyrektywy 2001/29 i art. 8 ust. 2 dyrektywy 2006/115 powinny być interpretowane w ten sposób, że sytuacja taka jak ta w postępowaniu głównym, w której prowadzący ośrodek rehabilitacyjny instaluje w swoich lokalach odbiorniki telewizyjne, do których przesyła sygnał nadawczy i w ten sposób umożliwia swoim pacjentom odbiór programów telewizyjnych, stanowi <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0072" REF.END="QE0072"/>publiczne udostępnienie<QUOT.END REF.START="QS0072" CODE="201D" ID="QE0072"/>.</TXT></NP></ITEM></LIST></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ></CONTENTS.CONCLUSION></CONCLUSION>