<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><CONCLUSION NNC="YES" xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.55-20141201.xd"><BIB.CONCLUSION><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>C‑117/15</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62015CC0117</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:109">EU:C:2016:109</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>12</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>12</PAGE.TOTAL></BIB.CONCLUSION><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P>ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ BOT — ΥΠΟΘΕΣΗ C‑117/15</P><P>REHA TRAINING</P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Προτασεισ του γενικου εισαγγελεα</HT></P><P><HT TYPE="UC">Yves Bot</HT></P><P>της <DATE ISO="20160223">23ης Φεβρουαρίου 2016</DATE><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0001"><P>Γλώσσα του πρωτοτύπου: η γαλλική.</P></NOTE></P></TI><STI><P><HT TYPE="BOLD">Υπόθεση C‑117/15</HT></P><P><HT TYPE="BOLD">Reha Training Gesellschaft für Sport- und Unfallrehabilitation mbH</HT></P><P><HT TYPE="BOLD">κατά</HT></P><P><HT TYPE="BOLD">Gesellschaft für musikalische Aufführungs- und mechanische Vervielfältigungsrechte eV (GEMA)</HT></P><P><HT TYPE="NORMAL">[αίτηση του Landgericht Köln (Γερμανία)</HT></P><P>για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως]</P></STI></TITLE><INDEX><KEYWORD><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0001" REF.END="QE0001"/>Προδικαστική παραπομπή</KEYWORD><KEYWORD>Δικαίωμα του δημιουργού και συγγενικά δικαιώματα στην κοινωνία της πληροφορίας</KEYWORD><KEYWORD>Πεδίο εφαρμογής των οδηγιών 2001/29/ΕΚ και 2006/115/ΕΚ</KEYWORD><KEYWORD>Ερμηνεία της έννοιας <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0002" REF.END="QE0002"/>παρουσίαση στο κοινό<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="201D" ID="QE0002"/></KEYWORD><KEYWORD>Αναμετάδοση τηλεοπτικών εκπομπών στους χώρους κέντρου αποκαταστάσεως</KEYWORD></INDEX><CONTENTS.CONCLUSION><NP.ECR IDENTIFIER="NP0001"><NO.P>1.</NO.P><TXT>Με τα προδικαστικά του ερωτήματα, το Landgericht Köln (περιφερειακό δικαστήριο Κολωνίας) ζητεί να πληροφορηθεί, αφενός, αν μια περίπτωση όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, στην οποία ο ιδιοκτήτης κέντρου αποκαταστάσεως εγκαθιστά στους χώρους του συσκευές τηλεοράσεως στις οποίες μεταφέρει τηλεοπτικό σήμα, καθιστώντας έτσι δυνατή την παρακολούθηση τηλεοπτικών εκπομπών από τους ασθενείς, συνιστά <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0003" REF.END="QE0003"/>παρουσίαση στο κοινό<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="00BB" ID="QE0003"/> κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20010522">22ας Μαΐου 2001</DATE>, για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0002"><P><REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="167" PAGE.FIRST="10" DATE.PUB="2001">ΕΕ L 167, σ. 10</REF.DOC.OJ>.</P></NOTE>, και του άρθρου 8, παράγραφος 2, της οδηγίας 2006/115/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20061212">12ης Δεκεμβρίου 2006</DATE>, σχετικά με το δικαίωμα εκμίσθωσης, το δικαίωμα δανεισμού και ορισμένα δικαιώματα συγγενικά προς την πνευματική ιδιοκτησία στον τομέα των προϊόντων της διανοίας<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0003"><P><REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="376" PAGE.FIRST="28" DATE.PUB="2006">ΕΕ L 376, σ. 28</REF.DOC.OJ>.</P></NOTE>, και, αφετέρου, αν η έννοια της <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0004" REF.END="QE0004"/>παρουσιάσεως στο κοινό<QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="00BB" ID="QE0004"/> κατά τις δύο αυτές διατάξεις πρέπει να ερμηνεύεται κατά τρόπο ομοιόμορφο.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0002"><NO.P>2.</NO.P><TXT>Τα ερωτήματα αυτά υποβάλλονται στο Δικαστήριο στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ της Reha Training Gesellschaft für Sport- und Unfallrehabilitation mbH (στο εξής: Reha Training), η οποία εκμεταλλεύεται κέντρο αποκαταστάσεως, και της Gesellschaft für musikalische Aufführungs- und mechanische Vervielfältigungsrechte (στο εξής: GEMA), η οποία είναι επιφορτισμένη με τη συλλογική διαχείριση των δικαιωμάτων δημιουργού στον τομέα της μουσικής στη Γερμανία, σχετικά με την άρνηση πληρωμής τελών για δικαιώματα δημιουργού και συγγενικά δικαιώματα με αφορμή τη διάθεση προστατευόμενων έργων στους χώρους της Reha Training.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="2"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0003"><NO.P>3.</NO.P><TXT>Το Δικαστήριο έχει κληθεί επανειλημμένως να ερμηνεύσει την έννοια της <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0005" REF.END="QE0005"/>παρουσιάσεως στο κοινό<QUOT.END REF.START="QS0005" CODE="00BB" ID="QE0005"/>, και η ερμηνεία που δίνει στην έννοια αυτή είναι ευρεία. Προς τούτο, έχει συναγάγει τέσσερα κριτήρια εκτιμήσεως, ήτοι την ύπαρξη <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0006" REF.END="QE0006"/>πράξεως παρουσιάσεως<QUOT.END REF.START="QS0006" CODE="00BB" ID="QE0006"/>, για την οποία ο ρόλος του χρήστη είναι καθοριστικός, την παρουσίαση προστατευόμενου έργου σε <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0007" REF.END="QE0007"/>κοινό<QUOT.END REF.START="QS0007" CODE="00BB" ID="QE0007"/>, τον <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0008" REF.END="QE0008"/>νέο<QUOT.END REF.START="QS0008" CODE="00BB" ID="QE0008"/> χαρακτήρα του κοινού αυτού και τον <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0009" REF.END="QE0009"/>κερδοσκοπικό<QUOT.END REF.START="QS0009" CODE="00BB" ID="QE0009"/> χαρακτήρα της παρουσιάσεως.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0004"><NO.P>4.</NO.P><TXT>Η υπό κρίση υπόθεση παρέχει στο Δικαστήριο τη δυνατότητα να υπενθυμίσει και να αποσαφηνίσει τη νομολογία του στον συγκεκριμένο τομέα.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0005"><NO.P>5.</NO.P><TXT>Στις προτάσεις μου θα εξηγήσω, καταρχάς, τους λόγους για τους οποίους εκτιμώ ότι η έννοια της <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0010" REF.END="QE0010"/>παρουσιάσεως στο κοινό<QUOT.END REF.START="QS0010" CODE="00BB" ID="QE0010"/>, είτε κατά το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29 είτε κατά το άρθρο 8, παράγραφος 2, της οδηγίας 2006/115, πρέπει να ορίζεται βάσει των ίδιων κριτηρίων.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0006"><NO.P>6.</NO.P><TXT>Στη συνέχεια, θα αναλύσω το γιατί, σε μια περίπτωση όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, μπορεί να εφαρμοστεί τόσο το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29 όσο και το άρθρο 8, παράγραφος 2, της οδηγίας 2006/115.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0007"><NO.P>7.</NO.P><TXT>Τέλος, θα εκθέσω τους λόγους για τους οποίους, κατά τη γνώμη μου, το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29 και το άρθρο 8, παράγραφος 2, της οδηγίας 2006/115 έχουν την έννοια ότι, σε μια περίπτωση όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, στην οποία ο ιδιοκτήτης κέντρου αποκαταστάσεως εγκαθιστά στους χώρους του συσκευές τηλεοράσεως στις οποίες μεταφέρει τηλεοπτικό σήμα, καθιστώντας έτσι δυνατή την παρακολούθηση τηλεοπτικών εκπομπών από τους ασθενείς, συνιστά <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0011" REF.END="QE0011"/>παρουσίαση στο κοινό<QUOT.END REF.START="QS0011" CODE="00BB" ID="QE0011"/>.</TXT></NP.ECR><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>I –</NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Το νομικό πλαίσιο</HT></TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>Α —</NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Το δίκαιο της Ένωσης</HT></TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P>1.</NO.P><TXT>Η οδηγία 2001/29</TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0008"><NO.P>8.</NO.P><TXT>Οι αιτιολογικές σκέψεις 9, 20 και 23 της οδηγίας 2001/29 έχουν ως εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><CONSID><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0012" REF.END="QE0012"/>(9)</NO.P><TXT>Κάθε εναρμόνιση του δικαιώματος του δημιουργού και των συγγενικών δικαιωμάτων πρέπει να βασίζεται σε υψηλό επίπεδο προστασίας, διότι τα εν λόγω δικαιώματα είναι ουσιώδη για την πνευματική δημιουργία. Η προστασία τους συμβάλλει στη διατήρηση και ανάπτυξη της δημιουργικότητας προς όφελος των δημιουργών, των ερμηνευτών ή εκτελεστών καλλιτεχνών, των παραγωγών, των καταναλωτών, του πολιτισμού, της βιομηχανίας και του κοινού γενικότερα. Ως εκ τούτου, η πνευματική ιδιοκτησία έχει αναγνωρισθεί ως αναπόσπαστο μέρος της ιδιοκτησίας.</TXT></NP></ITEM></CONSID><P>[…]</P><CONSID><ITEM><NP><NO.P>(20)</NO.P><TXT>Η παρούσα οδηγία βασίζεται σε αρχές και ρυθμίσεις ήδη κατοχυρωμένες από τις ισχύουσες οδηγίες στον συγκεκριμένο τομέα, ιδίως δε από [την οδηγία 92/100/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19921119">19ης Νοεμβρίου 1992</DATE>, σχετικά με το δικαίωμα εκμίσθωσης, το δικαίωμα δανεισμού και ορισμένα δικαιώματα συγγενικά προς την πνευματική ιδιοκτησία στον τομέα των προϊόντων της διανοίας<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0004"><P><REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="346" PAGE.FIRST="61" DATE.PUB="1992">ΕΕ L 346, σ. 61</REF.DOC.OJ>.</P></NOTE>,<?PAGE NO="3"?> όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 93/98/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19931029">29ης Οκτωβρίου 1993</DATE><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0005"><P><REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="290" PAGE.FIRST="9" DATE.PUB="1993">ΕΕ L 290, σ. 9</REF.DOC.OJ>, στο εξής: οδηγία 92/100.</P></NOTE>], και αναπτύσσει αυτές τις αρχές και ρυθμίσεις εντάσσοντάς τες στην κοινωνία της πληροφορίας. Οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας εφαρμόζονται υπό την επιφύλαξη των εν λόγω οδηγιών, εκτός εάν ορίζεται διαφορετικά στην παρούσα οδηγία.</TXT></NP></ITEM></CONSID><P>[…]</P><CONSID><ITEM><NP><NO.P>(23)</NO.P><TXT>Η παρούσα οδηγία θα πρέπει να εναρμονίσει περαιτέρω το δικαίωμα του δημιουργού να παρουσιάζει στο κοινό. Το δικαίωμα αυτό θα πρέπει να θεωρηθεί κατά ευρεία έννοια ότι καλύπτει κάθε παρουσίαση σε κοινό το οποίο δεν παρίσταται στον τόπο της παρουσίασης. Το δικαίωμα αυτό θα πρέπει να καλύπτει κάθε σχετική μετάδοση ή αναμετάδοση ενός έργου στο κοινό με ενσύρματα ή ασύρματα μέσα, συμπεριλαμβανομένης της ραδιοτηλεοπτικής εκπομπής. Το δικαίωμα αυτό δεν θα πρέπει να καλύπτει άλλες πράξεις.<QUOT.END REF.START="QS0012" CODE="00BB" ID="QE0012"/></TXT></NP></ITEM></CONSID></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0009"><NO.P>9.</NO.P><TXT>Το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής ορίζει:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0013" REF.END="QE0013"/>Τα κράτη μέλη παρέχουν στους δημιουργούς το αποκλειστικό δικαίωμα να επιτρέπουν ή να απαγορεύουν κάθε παρουσίαση στο κοινό των έργων τους, ενσυρμάτως ή ασυρμάτως, καθώς και να καθιστούν προσιτά τα έργα τους στο κοινό κατά τρόπο ώστε οποιοσδήποτε να έχει πρόσβαση σε αυτά, όπου και όταν επιλέγει ο ίδιος.<QUOT.END REF.START="QS0013" CODE="00BB" ID="QE0013"/></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0010"><NO.P>10.</NO.P><TXT>Το άρθρο 12, παράγραφος 2, της εν λόγω οδηγίας ορίζει:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0014" REF.END="QE0014"/>Η προστασία των συγγενικών δικαιωμάτων δυνάμει της παρούσας οδηγίας ουδόλως θίγει την προστασία του δικαιώματος του δημιουργού.<QUOT.END REF.START="QS0014" CODE="00BB" ID="QE0014"/></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P>2.</NO.P><TXT>Η οδηγία 2006/115</TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0011"><NO.P>11.</NO.P><TXT>Κατά την αιτιολογική σκέψη 3 της οδηγίας 2006/115:</TXT><QUOT.S LEVEL="1"><CONSID><P><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0015" REF.END="QE0015"/>Η προσήκουσα προστασία των έργων που καλύπτονται από την πνευματική ιδιοκτησία και του προστατευόμενου αντικειμένου των συγγενικών δικαιωμάτων μέσω των δικαιωμάτων εκμίσθωσης και δανεισμού, καθώς και η προστασία του αντικειμένου των συγγενικών δικαιωμάτων μέσω του δικαιώματος υλικής ενσωμάτωσης, του δικαιώματος διανομής, του δικαιώματος ραδιοτηλεοπτικής μετάδοσης και παρουσίασης στο κοινό είναι δυνατόν να θεωρηθούν ως θεμελιώδους σημασίας για την οικονομική και πολιτιστική ανάπτυξη της Κοινότητας.<QUOT.END REF.START="QS0015" CODE="00BB" ID="QE0015"/></P></CONSID></QUOT.S></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0012"><NO.P>12.</NO.P><TXT>Το άρθρο 8, παράγραφος 2, της οδηγίας αυτής ορίζει:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0016" REF.END="QE0016"/>Τα κράτη μέλη προβλέπουν ένα δικαίωμα προκειμένου να εξασφαλίζεται ότι ο χρήστης καταβάλλει εύλογη και ενιαία αμοιβή σε περίπτωση που ένα φωνογράφημα το οποίο εκδίδεται για εμπορικούς σκοπούς ή μια αναπαραγωγή του φωνογραφήματος αυτού χρησιμοποιείται για ασύρματη ραδιοτηλεοπτική μετάδοση ή για οποιαδήποτε παρουσίαση στο κοινό και προκειμένου να εξασφαλίζεται ότι η αμοιβή αυτή κατανέμεται μεταξύ των καλλιτεχνών ερμηνευτών ή εκτελεστών και των παραγωγών των φωνογραφημάτων. Τα κράτη μέλη, ελλείψει συμφωνίας μεταξύ καλλιτεχνών ερμηνευτών ή εκτελεστών και παραγωγών φωνογραφημάτων, μπορούν να θεσπίζουν τους όρους για την κατανομή της αμοιβής αυτής μεταξύ τους.<QUOT.END REF.START="QS0016" CODE="00BB" ID="QE0016"/></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0013"><NO.P>13.</NO.P><TXT>Η οδηγία 2006/115 κωδικοποίησε και κατήργησε την οδηγία 92/100, σχετικά με το δικαίωμα εκμίσθωσης και το δικαίωμα δανεισμού. Τα άρθρα 8 των δύο αυτών οδηγιών είναι πανομοιότυπα.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><?PAGE NO="4"?><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>Β —</NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Το γερμανικό δίκαιο</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0014"><NO.P>14.</NO.P><TXT>Το άρθρο 15, παράγραφος 2, του νόμου για το δικαίωμα του δημιουργού και τα συγγενικά δικαιώματα [Gesetz über Urheberrecht und verwandte Schutzrechte (Urheberrechtsgesetz)], της <DATE ISO="19650909">9ης Σεπτεμβρίου 1965</DATE><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0006"><P><HT TYPE="ITALIC">BGBl</HT>. 1965 I, σ. 1273.</P></NOTE>, όπως ίσχυε κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών της υποθέσεως της κύριας δίκης, έχει ως εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0017" REF.END="QE0017"/>Ο δημιουργός έχει […] το αποκλειστικό δικαίωμα να παρουσιάζει το έργο του στο κοινό με άυλα μέσα (δικαίωμα παρουσιάσεως στο κοινό). Το δικαίωμα παρουσιάσεως στο κοινό περιλαμβάνει ειδικότερα:</P><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>1.</NO.P><TXT>το δικαίωμα παραστάσεως, εκτελέσεως και αναπαραστάσεως (άρθρο 19)·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2.</NO.P><TXT>το δικαίωμα διαθέσεως στο κοινό (άρθρο 19 bis)·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>3.</NO.P><TXT>το δικαίωμα ραδιοτηλεοπτικής μεταδόσεως (άρθρο 20)·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>4.</NO.P><TXT>το δικαίωμα παρουσιάσεως με οπτικά ή ηχητικά μέσα (άρθρο 21)·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>5.</NO.P><TXT>το δικαίωμα παρουσιάσεως και διαθέσεως στο κοινό ραδιοφωνικών εκπομπών (άρθρο 22).<QUOT.END REF.START="QS0017" CODE="00BB" ID="QE0017"/></TXT></NP></ITEM></LIST></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0015"><NO.P>15.</NO.P><TXT>Το άρθρο 15, παράγραφος 3, του νόμου αυτού έχει ως εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0018" REF.END="QE0018"/>Η παρουσίαση είναι δημόσια όταν απευθύνεται σε κοινό αποτελούμενο από μεγάλο αριθμό ατόμων. Μέρος του κοινού είναι κάθε άτομο που δεν συνδέεται με προσωπικές σχέσεις με εκείνον που αξιοποιεί το έργο ή με άλλα άτομα που παρακολουθούν το έργο ή που έχουν πρόσβαση σε αυτό με άυλα μέσα.<QUOT.END REF.START="QS0018" CODE="00BB" ID="QE0018"/></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>II –</NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Τα πραγματικά περιστατικά της διαφοράς της κύριας δίκης και τα προδικαστικά ερωτήματα</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0016"><NO.P>16.</NO.P><TXT>Στους χώρους του κέντρου αποκαταστάσεως που εκμεταλλεύεται η Reha Training, άτομα τα οποία έχουν υποστεί ατυχήματα έχουν τη δυνατότητα να ακολουθήσουν μετεγχειρητική θεραπεία με σκοπό την αποκατάστασή τους.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0017"><NO.P>17.</NO.P><TXT>Οι χώροι αυτοί περιλαμβάνουν δύο αίθουσες αναμονής και μία αίθουσα ασκήσεων, στις οποίες η Reha Traning, κατά το χρονικό διάστημα από τον μήνα Ιούνιο του 2012 μέχρι τον μήνα Ιούνιο του 2013, αναμετέδιδε τηλεοπτικές εκπομπές μέσω τηλεοράσεων που ήταν εγκατεστημένες εκεί. Τα άτομα τα οποία βρίσκονταν στο κέντρο αποκαταστάσεως για θεραπεία μπορούσαν συνεπώς να παρακολουθήσουν τις εκπομπές αυτές.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0018"><NO.P>18.</NO.P><TXT>Η Reha Training δεν ζήτησε ποτέ να λάβει άδεια αναμεταδόσεως από την GEMA. Η τελευταία θεωρεί ότι η κατά τα ανωτέρω αναμετάδοση συνιστά πράξη παρουσιάσεως στο κοινό έργων τα οποία ανήκουν στο ρεπερτόριο που η ίδια διαχειρίζεται. Για τον λόγο αυτό, ζήτησε να της καταβληθούν ως αποζημίωση, για το χρονικό διάστημα από τον μήνα Ιούνιο του 2012 μέχρι τον μήνα Ιούνιο του 2013, ποσά τα οποία υπολόγισε με βάση τις ισχύουσες τιμές.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0019"><NO.P>19.</NO.P><TXT>Το Amtsgericht Köln (ειρηνοδικείο Κολωνίας) έκανε δεκτή την ως άνω αγωγή. Η Reha Training άσκησε έφεση ενώπιον του Landgericht Köln (περιφερειακού δικαστηρίου Κολωνίας) κατά της πρωτόδικης αποφάσεως.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="5"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0020"><NO.P>20.</NO.P><TXT>Το αιτούν δικαστήριο εκτιμά, βάσει των κριτηρίων που έχει συναγάγει η νομολογία του Δικαστηρίου στο πλαίσιο της οδηγίας 2001/29, ότι πρόκειται, στην κύρια δίκη, για παρουσίαση στο κοινό. Επιπλέον, το δικαστήριο αυτό εκκινεί από την παραδοχή ότι τα ίδια κριτήρια έχουν εφαρμογή και προκειμένου να προσδιοριστεί αν υφίσταται <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0019" REF.END="QE0019"/>παρουσίαση στο κοινό<QUOT.END REF.START="QS0019" CODE="00BB" ID="QE0019"/> κατά την έννοια του άρθρου 8, παράγραφος 2, της οδηγίας 2006/115. Ωστόσο, το ίδιο δικαστήριο εκτιμά ότι δεν δύναται να αποφανθεί ως ανωτέρω, λόγω της αποφάσεως <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>SCF</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑135/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:140">EU:C:2012:140</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0021"><NO.P>21.</NO.P><TXT>Ειδικότερα, στην απόφαση αυτή, το Δικαστήριο έκρινε ότι οι ασθενείς οδοντιατρείου δεν αποτελούν <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0020" REF.END="QE0020"/>κοινό γενικά<QUOT.END REF.START="QS0020" CODE="00BB" ID="QE0020"/>. Στην προκειμένη περίπτωση, δεδομένου ότι άλλα άτομα πλην των ασθενών της Reha Training δεν έχουν, καταρχήν, πρόσβαση στη φροντίδα που αυτή παρέχει, οι εν λόγω ασθενείς δεν μπορούν να αποτελούν <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0021" REF.END="QE0021"/>κοινό γενικά<QUOT.END REF.START="QS0021" CODE="00BB" ID="QE0021"/>, αλλά αποτελούν <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0022" REF.END="QE0022"/>ιδιωτική ομάδα<QUOT.END REF.START="QS0022" CODE="00BB" ID="QE0022"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0022"><NO.P>22.</NO.P><TXT>Στην ανωτέρω απόφαση, το Δικαστήριο εκτίμησε επίσης ότι οι ασθενείς οδοντιατρείου είναι μικρής, αν όχι μηδαμινής, σημασίας αριθμός προσώπων, δεδομένου ότι ο κύκλος των προσώπων που είναι ταυτόχρονα παρόντα στο οδοντιατρείο είναι, κατά κανόνα, πολύ περιορισμένος. Ο κύκλος προσώπων που αποτελείται από τους ασθενείς της Reha Training φαίνεται επίσης να είναι περιορισμένος.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0023"><NO.P>23.</NO.P><TXT>Εξάλλου, στην απόφασή του <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>SCF</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑135/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:140">EU:C:2012:140</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), το Δικαστήριο έκρινε ότι οι συνήθεις ασθενείς οδοντιατρείου δεν έχουν την πρόθεση να ακούσουν μουσική στο οδοντιατρείο, αλλά την απολαμβάνουν τυχαίως και ανεξαρτήτως της βουλήσεώς τους. Στην προκειμένη περίπτωση, οι ασθενείς της Reha Training, ενόσω βρίσκονται στις αίθουσες αναμονής και στην αίθουσα ασκήσεων, παρακολουθούν τις τηλεοπτικές εκπομπές επίσης ανεξαρτήτως της βουλήσεως και των επιλογών τους.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0024"><NO.P>24.</NO.P><TXT>Υπό τις συνθήκες αυτές, το Landgericht Köln αποφάσισε να αναστείλει την ενώπιόν του διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο τα εξής προδικαστικά ερωτήματα:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0023" REF.END="QE0023"/>1)</NO.P><TXT>Το ζήτημα αν υφίσταται <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0024" REF.END="QE0024"/>παρουσίαση στο κοινό<QUOT.END REF.START="QS0024" CODE="201D" ID="QE0024"/> κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29 και/ή κατά την έννοια του άρθρου 8, παράγραφος 2, της οδηγίας 2006/115 κρίνεται πάντοτε βάσει των ίδιων κριτηρίων, δηλαδή ότι:</TXT><P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>ο χρήστης ενεργεί με απόλυτη επίγνωση των συνεπειών της συμπεριφοράς του προκειμένου να παράσχει σε τρίτους πρόσβαση στο προστατευόμενο έργο, την οποία αυτοί δεν θα είχαν χωρίς τις δικές του ενέργειες·</P></ITEM><ITEM><P>η έννοια του <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0025" REF.END="QE0025"/>κοινού<QUOT.END REF.START="QS0025" CODE="201D" ID="QE0025"/> αναφέρεται σε έναν απροσδιόριστο αριθμό δυνητικών αποδεκτών και επιπλέον προϋποθέτει έναν αρκετά μεγάλο αριθμό προσώπων. Ο απροσδιόριστος χαρακτήρας του κοινού συντρέχει όταν η παρουσίαση αφορά <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0026" REF.END="QE0026"/>το κοινό γενικά<QUOT.END REF.START="QS0026" CODE="201D" ID="QE0026"/>, όχι δηλαδή πρόσωπα που ανήκουν σε μια ιδιωτική ομάδα. Η αναφορά σε <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0027" REF.END="QE0027"/>αρκετά μεγάλο αριθμό προσώπων<QUOT.END REF.START="QS0027" CODE="201D" ID="QE0027"/> σημαίνει ότι πρέπει να υπερβαίνει ένα ορισμένο ελάχιστο όριο, συνεπώς ένας εξαιρετικά μικρός, πολλώ δε μάλλον ασήμαντος, αριθμός ενδιαφερομένων δεν πληροί το κριτήριο. Η σχετική κρίση δεν εξαρτάται μόνον από τον αριθμό των προσώπων που έχουν ταυτόχρονα πρόσβαση στο ίδιο έργο, αλλά και από τον αριθμό των προσώπων που αποκτούν διαδοχικά πρόσβαση στο έργο·</P></ITEM><ITEM><P>η παρουσίαση αφορά ένα νέο κοινό, δηλαδή ένα κοινό το οποίο ο δημιουργός του έργου δεν είχε υπόψη του όταν επέτρεψε τη χρήση αυτού μέσω της παρουσιάσεως στο κοινό, εκτός αν η μεταγενέστερη παρουσίαση πραγματοποιείται βάσει μιας ειδικής τεχνικής διαδικασίας η οποία διαφέρει από αυτήν της αρχικής παρουσιάσεως, και</P></ITEM><ITEM><P>δεν στερείται σημασίας, χωρίς όμως και να αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την ύπαρξη παρουσιάσεως στο κοινό, το αν η επίμαχη πράξη χρήσης εξυπηρετεί κερδοσκοπικούς σκοπούς και επιπλέον το αν το κοινό προσβλέπει στην παρουσίαση και δεν έρχεται τυχαία <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0028" REF.END="QE0028"/>σε επαφή<QUOT.END REF.START="QS0028" CODE="201D" ID="QE0028"/> με αυτήν;</P></ITEM></LIST></P></NP></ITEM><?PAGE NO="6"?><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Σε περιπτώσεις όπως αυτή της κύριας δίκης, όπου ο ιδιοκτήτης κέντρου αποκαταστάσεως εγκαθιστά στους χώρους του συσκευές τηλεοράσεως στις οποίες μεταφέρει τηλεοπτικό σήμα, καθιστώντας έτσι δυνατή την παρακολούθηση τηλεοπτικών εκπομπών, πρέπει να εξετάζεται το ζήτημα της υπάρξεως παρουσιάσεως στο κοινό κατά την έννοια της <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0029" REF.END="QE0029"/>παρουσιάσεως στο κοινό<QUOT.END REF.START="QS0029" CODE="201D" ID="QE0029"/> του άρθρου 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29 ή κατά την έννοια του άρθρου 8, παράγραφος 2, της οδηγίας 2006/115, όταν η εξασφάλιση προσβάσεως στις τηλεοπτικές εκπομπές θίγει τα δικαιώματα δημιουργού και τα συγγενικά δικαιώματα μιας πλειάδας ενδιαφερομένων, ιδίως συνθετών, στιχουργών και εκδοτών μουσικών έργων, αλλά και καλλιτεχνών ερμηνευτών ή εκτελεστών, παραγωγών φωνογραφημάτων και δημιουργών έργων λόγου, καθώς και των εκδοτών τους;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>3)</NO.P><TXT>Συντρέχει <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0030" REF.END="QE0030"/>παρουσίαση στο κοινό<QUOT.END REF.START="QS0030" CODE="201D" ID="QE0030"/> κατά το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29 και/ή κατά το άρθρο 8, παράγραφος 2, της οδηγίας 2006/115 σε περιπτώσεις όπως αυτή της κύριας δίκης, όπου ο ιδιοκτήτης κέντρου αποκαταστάσεως εγκαθιστά στους χώρους του συσκευές τηλεοράσεως στις οποίες μεταφέρει τηλεοπτικό σήμα, καθιστώντας έτσι δυνατή την παρακολούθηση τηλεοπτικών εκπομπών από τους ασθενείς του;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>4)</NO.P><TXT>Αν σε περιπτώσεις όπως αυτή της κύριας δίκης συντρέχει παρουσίαση στο κοινό κατά την ως άνω έννοια: Εμμένει το Δικαστήριο στη νομολογία του σύμφωνα με την οποία δεν συντρέχει παρουσίαση στο κοινό στην περίπτωση της παρουσιάσεως προστατευόμενων φωνογραφημάτων στο πλαίσιο ραδιοφωνικών μεταδόσεων για ασθενείς σε οδοντιατρείο (βλ. απόφαση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>SCF</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑135/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:140">EU:C:2012:140</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>) ή σε παρόμοιες εγκαταστάσεις;<QUOT.END REF.START="QS0023" CODE="00BB" ID="QE0023"/></TXT></NP></ITEM></LIST></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>III –</NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Ανάλυση</HT></TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>Α —</NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Ισχύουν τα ίδια κριτήρια για την εκτίμηση της έννοιας της</HT> <HT TYPE="ITALIC"><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0031" REF.END="QE0031"/>παρουσιάσεως στο κοινό</HT><HT TYPE="ITALIC"><QUOT.END REF.START="QS0031" CODE="00BB" ID="QE0031"/> κατά το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29 και κατά το άρθρο 8, παράγραφος 2, της οδηγίας 2006/115;</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0025"><NO.P>25.</NO.P><TXT>Με το πρώτο σκέλος του πρώτου ερωτήματός του, το αιτούν δικαστήριο ερωτά, κατ’ ουσίαν, το Δικαστήριο αν η έννοια της <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0032" REF.END="QE0032"/>παρουσιάσεως στο κοινό<QUOT.END REF.START="QS0032" CODE="00BB" ID="QE0032"/>, κατά το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29 και κατά το άρθρο 8, παράγραφος 2, της οδηγίας 2006/115, πρέπει να ερμηνεύεται βάσει των ίδιων κριτηρίων εκτιμήσεως.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0026"><NO.P>26.</NO.P><TXT>Όσον αφορά την ενιαία ερμηνεία της έννοιας <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0033" REF.END="QE0033"/>παρουσίαση στο κοινό<QUOT.END REF.START="QS0033" CODE="00BB" ID="QE0033"/>, το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι η έννοια αυτή χρησιμοποιείται, κατά τα άρθρα 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29 και 8, παράγραφος 2, της οδηγίας 2006/115, σε διαφορετικό πλαίσιο και επιδιώκει σκοπούς παρόμοιους ασφαλώς, πλην όμως εν μέρει ανόμοιους<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0007"><P>Απόφαση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>SCF</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑135/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:140">EU:C:2012:140</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0074">74</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Ειδικότερα, οι δύο αυτές διατάξεις απονέμουν στους αντίστοιχους αποδέκτες τους δικαιώματα διαφορετικής φύσεως.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0027"><NO.P>27.</NO.P><TXT>Συγκεκριμένα, οι δημιουργοί έχουν, δυνάμει του άρθρου 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29, δικαίωμα προληπτικής παρεμβάσεως, το οποίο τους επιτρέπει να παρεμβάλλονται μεταξύ των δυνητικών χρηστών του έργου τους και της παρουσιάσεως στο κοινό στην οποία οι χρήστες αυτοί προτίθενται να προβούν, και τούτο προκειμένου να απαγορεύσουν την παρουσίαση. Αντιθέτως, οι καλλιτέχνες ερμηνευτές ή εκτελεστές και οι παραγωγοί φωνογραφημάτων έχουν, δυνάμει του άρθρου 8, παράγραφος 2, της οδηγίας 2006/115, δικαίωμα ανταποδόσεως, το οποίο δεν μπορεί να ασκηθεί πριν ένα φωνογράφημα το οποίο εκδίδεται για εμπορικούς σκοπούς ή μια αναπαραγωγή του φωνογραφήματος αυτού χρησιμοποιηθεί για οποιαδήποτε παρουσίαση στο κοινό εκ μέρους του χρήστη<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0008"><P>Απόφαση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>SCF</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑135/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:140">EU:C:2012:140</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0075">75</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="7"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0028"><NO.P>28.</NO.P><TXT>Κατά το Δικαστήριο, το άρθρο 8, παράγραφος 2, της οδηγίας 2006/115 απαιτεί την κατά περίπτωση εκτίμηση της έννοιας <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0034" REF.END="QE0034"/>παρουσίαση στο κοινό<QUOT.END REF.START="QS0034" CODE="00BB" ID="QE0034"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0009"><P>Απόφαση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>SCF</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑135/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:140">EU:C:2012:140</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0076">76</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Επιπλέον, το προβλεπόμενο από τη διάταξη αυτή δικαίωμα συνιστά δικαίωμα οικονομικής κατά κύριο λόγο φύσεως<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0010"><P>Απόφαση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>SCF</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑135/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:140">EU:C:2012:140</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0077">77</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0029"><NO.P>29.</NO.P><TXT>Προκειμένου να διαπιστωθεί αν ένας χρήστης προβαίνει σε πράξη παρουσιάσεως στο κοινό, το εθνικό δικαστήριο οφείλει να προβεί σε συνολική εκτίμηση της καταστάσεως, λαμβάνοντας υπόψη διάφορα πρόσθετα κριτήρια, μη αυτοτελή και αλληλεξαρτώμενα. Τα κριτήρια αυτά, η βαρύτητα των οποίων ενδέχεται να ποικίλλει ανάλογα με τη συγκεκριμένη περίπτωση, πρέπει να εφαρμόζονται μεμονωμένα αλλά και σε συσχετισμό μεταξύ τους<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0011"><P>Απόφαση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>SCF</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑135/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:140">EU:C:2012:140</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0079">79</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0030"><NO.P>30.</NO.P><TXT>Ωστόσο, το γεγονός ότι η έννοια <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0035" REF.END="QE0035"/>παρουσίαση στο κοινό<QUOT.END REF.START="QS0035" CODE="00BB" ID="QE0035"/> χρησιμοποιείται σε διαφορετικά πλαίσια και επιδιώκει ανόμοιους σκοπούς ανάλογα με το αν προβλέπεται στο άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29 ή στο άρθρο 8, παράγραφος 2, της οδηγίας 2006/115 δεν συνιστά, κατά τη γνώμη μου, επαρκή λόγο ώστε να δικαιολογείται η εφαρμογή διαφορετικών κριτηρίων εκτιμήσεως.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0031"><NO.P>31.</NO.P><TXT>Πράγματι, όπως έχει υπογραμμίσει το Δικαστήριο, η οδηγία 2001/29 στηρίζεται σε αρχές και κανόνες που έχουν ήδη τεθεί με τις ισχύουσες οδηγίες στον τομέα της πνευματικής ιδιοκτησίας, όπως η οδηγία 92/100, η οποία κωδικοποιήθηκε με την οδηγία 2006/115<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0012"><P>Βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Football Association Premier League κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑403/08 και C‑429/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:631">EU:C:2011:631</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0187">187</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0032"><NO.P>32.</NO.P><TXT>Προκειμένου να τηρούνται οι απαιτήσεις για ενότητα και συνοχή της έννομης τάξεως της Ένωσης, οι έννοιες που χρησιμοποιούνται στο σύνολο των ως άνω οδηγιών επιβάλλεται να έχουν την ίδια σημασία, εκτός αν ο νομοθέτης της Ένωσης έχει εκφράσει, εντός συγκεκριμένου νομοθετικού πλαισίου, διαφορετική βούληση<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0013"><P>Βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Football Association Premier League κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑403/08 και C‑429/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:631">EU:C:2011:631</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0188">188</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0033"><NO.P>33.</NO.P><TXT>Εξάλλου, το Δικαστήριο έχει εφαρμόσει τα κριτήρια που συνήγαγε στη νομολογία του σχετικά με την ερμηνεία του άρθρου 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29 και σε περιπτώσεις όπου κλήθηκε να ερμηνεύσει το άρθρο 8, παράγραφος 2, της οδηγίας 2006/115<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0014"><P>Βλ. αποφάσεις <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>SCF</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑135/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:140">EU:C:2012:140</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0081">81</REF.NP.ECR> έως <REF.NP.ECR REF="NP0092">92</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), και <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Phonographic Performance (Ireland)</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑162/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:141">EU:C:2012:141</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0031">31</REF.NP.ECR> έως <REF.NP.ECR REF="NP0038">38</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0034"><NO.P>34.</NO.P><TXT>Τέλος, όπως επισημαίνει ορθώς η GEMA, η διαφορετική φύση των δικαιωμάτων που προστατεύονται στο πλαίσιο των οδηγιών 2001/29 και 2006/115 δεν δύναται να αναιρέσει το γεγονός ότι τα δικαιώματα αυτά απορρέουν από την ίδια γενεσιουργό αιτία, δηλαδή την παρουσίαση στο κοινό προστατευόμενων έργων<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0015"><P>Βλ. σημείο 19 των παρατηρήσεων της GEMA.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0035"><NO.P>35.</NO.P><TXT>Συνεπώς, είμαι της γνώμης ότι η έννοια της <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0036" REF.END="QE0036"/>παρουσιάσεως στο κοινό<QUOT.END REF.START="QS0036" CODE="00BB" ID="QE0036"/>, κατά τα άρθρα 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29 και 8, παράγραφος 2, της οδηγίας 2006/115, πρέπει να ερμηνεύεται βάσει των ίδιων κριτηρίων εκτιμήσεως.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>Β —</NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Επί της συνδυαστικής εφαρμογής των άρθρων 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29 και 8, παράγραφος 2, της οδηγίας 2006/115</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0036"><NO.P>36.</NO.P><TXT>Με το δεύτερο ερώτημά του, το αιτούν δικαστήριο ερωτά το Δικαστήριο αν, στην προκειμένη περίπτωση, η έννοια <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0037" REF.END="QE0037"/>παρουσίαση στο κοινό<QUOT.END REF.START="QS0037" CODE="00BB" ID="QE0037"/> πρέπει να εκτιμηθεί υπό το πρίσμα του άρθρου 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29 ή υπό το πρίσμα του άρθρου 8, παράγραφος 2, της οδηγίας 2006/115.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="8"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0037"><NO.P>37.</NO.P><TXT>Βεβαίως, όπως επισήμανα προηγουμένως, τα προστατευτικά καθεστώτα που θεσπίζονται αντιστοίχως από τις οδηγίες 2001/29 και 2006/115 διαφοροποιούνται ως προς τους σκοπούς και τους αποδέκτες τους.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0038"><NO.P>38.</NO.P><TXT>Παρά ταύτα, από την απόφαση περί παραπομπής προκύπτει ότι, στην προκειμένη περίπτωση, διακυβεύονται όχι μόνο τα δικαιώματα του δημιουργού, όπως αυτά κατοχυρώνονται στο άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29, αλλά και τα δικαιώματα των καλλιτεχνών ερμηνευτών ή εκτελεστών και των παραγωγών φωνογραφημάτων, όπως αυτά κατοχυρώνονται στο άρθρο 8, παράγραφος 2, της οδηγίας 2006/115.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0039"><NO.P>39.</NO.P><TXT>Εξάλλου, το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι οι διατάξεις της οδηγίας 2001/29 πρέπει να εφαρμόζονται με την επιφύλαξη των διατάξεων της οδηγίας 92/100 (κωδικοποιηθείσας με την οδηγία 2006/115), εκτός αν η οδηγία 2001/29 ορίζει άλλως<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0016"><P>Βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Luksan</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑277/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:65">EU:C:2012:65</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0043">43</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0040"><NO.P>40.</NO.P><TXT>Με βάση τα προεκτεθέντα, φρονώ ότι τόσο το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29 όσο και το άρθρο 8, παράγραφος 2, της οδηγίας 2006/115 μπορούν να εφαρμοστούν σε μια περίπτωση όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>Γ —</NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Επί του προσδιορισμού των κριτηρίων εκτιμήσεως της έννοιας</HT> <HT TYPE="ITALIC"><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0038" REF.END="QE0038"/>παρουσίαση στο κοινό</HT><HT TYPE="ITALIC"><QUOT.END REF.START="QS0038" CODE="00BB" ID="QE0038"/> και επί της εξακριβώσεώς τους στην προκειμένη περίπτωση</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0041"><NO.P>41.</NO.P><TXT>Με το δεύτερο σκέλος του πρώτου ερωτήματός του, καθώς και με το τρίτο και το τέταρτο ερώτημά του, τα οποία πρέπει, κατά τη γνώμη μου, να εξεταστούν από κοινού, το αιτούν δικαστήριο ερωτά το Δικαστήριο, κατ’ ουσίαν, αν τα άρθρα 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29 και 8, παράγραφος 2, της οδηγίας 2006/115 έχουν την έννοια ότι μια περίπτωση όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, στην οποία ο ιδιοκτήτης κέντρου αποκαταστάσεως εγκαθιστά στους χώρους του συσκευές τηλεοράσεως στις οποίες μεταφέρει τηλεοπτικό σήμα, καθιστώντας έτσι δυνατή την παρακολούθηση τηλεοπτικών εκπομπών από τους ασθενείς, συνιστά <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0039" REF.END="QE0039"/>παρουσίαση στο κοινό<QUOT.END REF.START="QS0039" CODE="00BB" ID="QE0039"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0042"><NO.P>42.</NO.P><TXT>Το ζήτημα της ερμηνείας της έννοιας <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0040" REF.END="QE0040"/>παρουσίαση στο κοινό<QUOT.END REF.START="QS0040" CODE="00BB" ID="QE0040"/> έχει προκαλέσει σημαντικό αριθμό ενδίκων διαφορών.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0043"><NO.P>43.</NO.P><TXT>Προκειμένου να τηρείται η επιταγή ομοιόμορφης εφαρμογής του δικαίου της Ένωσης και η αρχή της ισότητας, το γράμμα μιας διατάξεως του δικαίου της Ένωσης η οποία δεν περιέχει καμία ρητή παραπομπή στο δίκαιο των κρατών μελών για τον προσδιορισμό της έννοιας και του περιεχομένου της πρέπει να ερμηνεύεται, σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση, κατά τρόπο αυτοτελή και ενιαίο<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0017"><P>Βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>SGAE</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑306/05</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2006:764">EU:C:2006:764</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0031">31</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0044"><NO.P>44.</NO.P><TXT>Έτσι, στο πλαίσιο πλούσιας και πάγιας νομολογίας, το Δικαστήριο έχει προκρίνει ευρεία ερμηνεία της έννοιας <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0041" REF.END="QE0041"/>παρουσίαση στο κοινό<QUOT.END REF.START="QS0041" CODE="00BB" ID="QE0041"/>. Για τη διαπίστωση της υπάρξεως παρουσιάσεως στο κοινό, συνήγαγε τέσσερα κριτήρια εκτιμήσεως, ήτοι την ύπαρξη <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0042" REF.END="QE0042"/>πράξεως παρουσιάσεως<QUOT.END REF.START="QS0042" CODE="00BB" ID="QE0042"/>, για την οποία ο ρόλος του χρήστη είναι καθοριστικός, την παρουσίαση προστατευόμενου έργου σε <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0043" REF.END="QE0043"/>κοινό<QUOT.END REF.START="QS0043" CODE="00BB" ID="QE0043"/>, τον <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0044" REF.END="QE0044"/>νέο<QUOT.END REF.START="QS0044" CODE="00BB" ID="QE0044"/> χαρακτήρα του κοινού αυτού και τον <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0045" REF.END="QE0045"/>κερδοσκοπικό<QUOT.END REF.START="QS0045" CODE="00BB" ID="QE0045"/> χαρακτήρα της παρουσιάσεως.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0045"><NO.P>45.</NO.P><TXT>Καταρχάς, η έννοια <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0046" REF.END="QE0046"/>παρουσίαση στο κοινό<QUOT.END REF.START="QS0046" CODE="00BB" ID="QE0046"/> απαρτίζεται από δύο στοιχεία σωρευτικά, ήτοι από μια <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0047" REF.END="QE0047"/>πράξη παρουσιάσεως<QUOT.END REF.START="QS0047" CODE="00BB" ID="QE0047"/> έργου και από την παρουσίαση του έργου αυτού σε <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0048" REF.END="QE0048"/>κοινό<QUOT.END REF.START="QS0048" CODE="00BB" ID="QE0048"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0018"><P>Βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>SBS Belgium</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑325/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:764">EU:C:2015:764</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0015">15</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).</P></NOTE>. Δεδομένου του σωρευτικού χαρακτήρα των δύο αυτών κριτηρίων, αν κάποιο από αυτά δεν πληρούται, δεν δύναται να στοιχειοθετηθεί παρουσίαση στο κοινό.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="9"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0046"><NO.P>46.</NO.P><TXT>Όσον αφορά την <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0049" REF.END="QE0049"/>πράξη παρουσιάσεως<QUOT.END REF.START="QS0049" CODE="00BB" ID="QE0049"/>, επιβάλλεται να τονιστεί ο καθοριστικός ρόλος του χρήστη, ο οποίος πρέπει να ενεργεί ενσυνειδήτως. Ειδικότερα, υφίσταται πράξη παρουσιάσεως όταν ο χρήστης παρεμβάλλεται, με πλήρη επίγνωση των συνεπειών της συμπεριφοράς του, για να παράσχει στους πελάτες του πρόσβαση σε προστατευόμενο έργο<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0019"><P>Βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>OSA</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑351/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:110">EU:C:2014:110</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0032">32</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).</P></NOTE>. Συναφώς, το Δικαστήριο διευκρίνισε ότι η παρέμβαση αυτή δεν πρέπει να συνιστά απλώς και μόνον τεχνικό μέσο για την εξασφάλιση ή τη βελτίωση της λήψεως της αρχικής εκπομπής εντός της ζώνης καλύψεώς της, αλλά μια πράξη χωρίς την οποία οι συγκεκριμένοι πελάτες, ευρισκόμενοι εντός της ζώνης αυτής, δεν θα μπορούσαν να έχουν πρόσβαση στο μεταδιδόμενο έργο<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0020"><P>Βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Football Association Premier League κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑403/08 και C‑429/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:631">EU:C:2011:631</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0194">194</REF.NP.ECR> και <REF.NP.ECR REF="NP0195">195</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί παρατιθέμενη νομολογία). Βλ., επίσης, αποφάσεις <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>SCF</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑135/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:140">EU:C:2012:140</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0082">82</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), και <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Phonographic Performance (Ireland)</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑162/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:141">EU:C:2012:141</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0031">31</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0047"><NO.P>47.</NO.P><TXT>Εξάλλου, η έννοια της <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0050" REF.END="QE0050"/>παρουσιάσεως<QUOT.END REF.START="QS0050" CODE="00BB" ID="QE0050"/> πρέπει να ερμηνεύεται ευρέως, ως καλύπτουσα κάθε μετάδοση προστατευόμενου έργου, ανεξαρτήτως του χρησιμοποιούμενου τεχνικού μέσου ή μεθόδου<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0021"><P>Βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>OSA</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑351/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:110">EU:C:2014:110</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0025">25</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0048"><NO.P>48.</NO.P><TXT>Επιπλέον, το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι οι ιδιοκτήτες καφέ-εστιατορίου, ξενοδοχείου ή λουτροθεραπευτηρίου προβαίνουν σε πράξη παρουσιάσεως στην περίπτωση που μεταδίδουν ηθελημένως στους πελάτες τους προστατευόμενα έργα, παρέχοντας επί τούτω σήμα μέσω τηλεοπτικών ή ραδιοφωνικών δεκτών τους οποίους έχουν εγκαταστήσει στη μονάδα τους<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0022"><P>Βλ., αντιστοίχως, αποφάσεις <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Football Association Premier League κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑403/08 και C‑429/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:631">EU:C:2011:631</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0196">196</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>)· <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Phonographic Performance (Ireland</NAME.CASE>) (<NO.CASE>C‑162/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:141">EU:C:2012:141</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0040">40</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), και <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>OSA</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑351/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:110">EU:C:2014:110</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0026">26</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0049"><NO.P>49.</NO.P><TXT>Όπως ανέφερε το Landgericht Köln στην απόφασή του περί παραπομπής, η Reha Training εγκατέστησε, στις δύο αίθουσες αναμονής και στην αίθουσα ασκήσεων του κέντρου αποκαταστάσεως το οποίο εκμεταλλεύεται, συσκευές τηλεοράσεως στις οποίες διένειμε σήμα επί τούτω, καθιστώντας έτσι δυνατή στους ασθενείς της την πρόσβαση σε τηλεοπτικές εκπομπές.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0050"><NO.P>50.</NO.P><TXT>Επομένως, σύμφωνα με την προμνημονευθείσα νομολογία του Δικαστηρίου, δεν υπάρχει κατά τη γνώμη μου καμία αμφιβολία ότι η Reha Training, με πλήρη επίγνωση των συνεπειών της συμπεριφοράς της, κατέστησε προστατευόμενα έργα προσιτά στο κοινό το οποίο αποτελούν οι ασθενείς της, προβαίνοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο σε <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0051" REF.END="QE0051"/>πράξη παρουσιάσεως<QUOT.END REF.START="QS0051" CODE="00BB" ID="QE0051"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0051"><NO.P>51.</NO.P><TXT>Όσον αφορά το κριτήριο της παρουσιάσεως σε <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0052" REF.END="QE0052"/>κοινό<QUOT.END REF.START="QS0052" CODE="00BB" ID="QE0052"/>, ως <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0053" REF.END="QE0053"/>κοινό<QUOT.END REF.START="QS0053" CODE="00BB" ID="QE0053"/> χαρακτηρίζεται ένας απροσδιόριστος αριθμός δυνητικών αποδεκτών, ο οποίος προϋποθέτει και έναν αρκετά μεγάλο αριθμό προσώπων<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0023"><P>Βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>OSA</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑351/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:110">EU:C:2014:110</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0027">27</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0052"><NO.P>52.</NO.P><TXT>Το Δικαστήριο διευκρίνισε ότι πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα σωρευτικά αποτελέσματα που έχει το γεγονός ότι τα έργα καθίστανται προσιτά στους δυνητικούς αποδέκτες. Επομένως, έχει σημασία όχι μόνον ο αριθμός των προσώπων που έχουν ταυτόχρονα πρόσβαση στο ίδιο έργο, αλλά και ο αριθμός των προσώπων που έχουν διαδοχικά πρόσβαση σε αυτό<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0024"><P>Βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>OSA</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑351/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:110">EU:C:2014:110</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0028">28</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0053"><NO.P>53.</NO.P><TXT>Επιπλέον, η παρουσίαση πρέπει να απευθύνεται σε κοινό που δεν παρίσταται στον τόπο της παρουσιάσεως, οπότε αποκλείονται οι ζωντανές παραστάσεις ή εκτελέσεις προστατευόμενου έργου<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0025"><P>Βλ., μεταξύ άλλων, αποφάσεις <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Football Association Premier League κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑403/08 και C‑429/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:631">EU:C:2011:631</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0200">200</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), καθώς και <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Circul Globus Bucureşti</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑283/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:772">EU:C:2011:772</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0036">36</REF.NP.ECR>, <REF.NP.ECR REF="NP0037">37</REF.NP.ECR> και <REF.NP.ECR REF="NP0040">40</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="10"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0054"><NO.P>54.</NO.P><TXT>Το αιτούν δικαστήριο εξέφρασε αμφιβολίες ως προς τη δυνατότητα χαρακτηρισμού των ασθενών κέντρου αποκαταστάσεως όπως αυτό το οποίο εκμεταλλεύεται η Reha Training ως <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0054" REF.END="QE0054"/>κοινού<QUOT.END REF.START="QS0054" CODE="00BB" ID="QE0054"/>. Οι αμφιβολίες αυτές πηγάζουν από την απόφαση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>SCF</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑135/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:140">EU:C:2012:140</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), στην οποία το Δικαστήριο έκρινε ότι η πελατεία οδοντιάτρου, η σύνθεση της οποίας έχει σε μεγάλο βαθμό οριστικοποιηθεί, συνιστά ένα συγκεκριμένο σύνολο δυνητικών αποδεκτών, ο δε αριθμός των αποδεκτών που έχουν ταυτόχρονα πρόσβαση στο ίδιο έργο είναι ασήμαντος<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0026"><P>Απόφαση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>SCF</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑135/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:140">EU:C:2012:140</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0095">95</REF.NP.ECR> και <REF.NP.ECR REF="NP0096">96</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0055"><NO.P>55.</NO.P><TXT>Φρονώ ότι η περιοριστική προσέγγιση του Δικαστηρίου στην απόφαση αυτή αποκλίνει από την πάγια νομολογία του. Για τον λόγο αυτό, εκτιμώ ότι η εμβέλεια της αποφάσεως <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>SCF</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑135/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:140">EU:C:2012:140</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>) δεν πρέπει να διευρυνθεί, αλλά αντιθέτως πρέπει να περιοριστεί στο ειδικό πραγματικό πλαίσιο επί του οποίου εκδόθηκε η συγκεκριμένη απόφαση. Ειδικότερα, τυχόν εφαρμογή της συλλογιστικής που ακολούθησε το Δικαστήριο στην εν λόγω απόφαση σε μια περίπτωση όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη θα ήταν, κατά τη γνώμη μου, υπέρμετρα περιοριστική για το δικαίωμα του δημιουργού και τα συγγενικά δικαιώματα και αντίθετη προς την υψηλού επιπέδου προστασία την οποία θέλησε ο νομοθέτης της Ένωσης και την οποία εφάρμοσε το ίδιο το Δικαστήριο στην πάγια νομολογία του.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0056"><NO.P>56.</NO.P><TXT>Κατά τη νομολογία αυτή, ο όρος <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0055" REF.END="QE0055"/>κοινό<QUOT.END REF.START="QS0055" CODE="00BB" ID="QE0055"/> πρέπει να ερμηνεύεται σε αντιδιαστολή προς έναν ορισμένο αριθμό προσώπων τα οποία ανήκουν σε <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0056" REF.END="QE0056"/>ιδιωτική ομάδα<QUOT.END REF.START="QS0056" CODE="00BB" ID="QE0056"/> προσώπων. Σε αντίθεση προς όσα κρίθηκαν από το Δικαστήριο στην απόφασή του <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>SCF</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑135/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:140">EU:C:2012:140</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), η πελατεία του κέντρου αποκαταστάσεως που εκμεταλλεύεται η Reha Training, η σύνθεση της οποίας μεταβάλλεται διαρκώς με τη διαδοχή των επισκέψεων, αποτελεί όντως, κατά τη γνώμη μου, σύνολο αόριστου αριθμού προσώπων, ο οποίος, επιπλέον, είναι δυνητικά σημαντικός.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0057"><NO.P>57.</NO.P><TXT>Συναφώς, και σε αντίθεση προς τα όσα προκύπτουν από την ανωτέρω απόφαση, προκειμένου να εκτιμηθεί η ύπαρξη κοινού, υπενθυμίζω ότι πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όχι μόνο τα πρόσωπα που έχουν ταυτόχρονα πρόσβαση στο ίδιο έργο, αλλά και τα πρόσωπα που έχουν διαδοχικά πρόσβαση σε αυτό<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0027"><P>Βλ. σημείο 52 των παρουσών προτάσεων.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0058"><NO.P>58.</NO.P><TXT>Οι ασθενείς κέντρου αποκαταστάσεως όπως αυτό που εκμεταλλεύεται η Reha Training, οι επισκέψεις των οποίων διαρκούν κατά μέσο όρο μεταξύ 30 και 60 λεπτών<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0028"><P>Βλ. σημείο 5 των παρατηρήσεων της Reha Training.</P></NOTE>, εναλλάσσονται μεταξύ τους ακόμα ταχύτερα από τους πελάτες ενός ξενοδοχείου, ενός καφέ-εστιατορίου ή ακόμα και ενός λουτροθεραπευτηρίου<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0029"><P>Ωστόσο, το Δικαστήριο, στις αποφάσεις του <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>SGAE</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑306/05</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2006:764">EU:C:2006:764</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Football Association Premier League κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑403/08 και C‑429/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:631">EU:C:2011:631</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), καθώς και <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>OSA</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑351/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:110">EU:C:2014:110</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), έκρινε ότι η πελατεία ξενοδοχείου, καφέ-εστιατορίου και λουτροθεραπευτηρίου αποτελεί όντως <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0057" REF.END="QE0057"/>κοινό<QUOT.END REF.START="QS0057" CODE="00BB" ID="QE0057"/> (βλ., αντιστοίχως, σκέψεις 42, 199 και 32).</P></NOTE>. Επομένως, το κέντρο αποκαταστάσεως που εκμεταλλεύεται η Reha Training είναι δυνατόν να υποδέχεται ταυτόχρονα και διαδοχικά αόριστο και σημαντικό αριθμό ασθενών οι οποίοι έχουν πρόσβαση, είτε στις αίθουσες αναμονής είτε στην αίθουσα ασκήσεων, σε προστατευόμενα έργα, με συνέπεια η πελατεία αυτή να πρέπει να θεωρηθεί ως <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0058" REF.END="QE0058"/>κοινό<QUOT.END REF.START="QS0058" CODE="00BB" ID="QE0058"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0059"><NO.P>59.</NO.P><TXT>Στα δύο αυτά κριτήρια προστίθεται, έπειτα, το κριτήριο του <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0059" REF.END="QE0059"/>νέου κοινού<QUOT.END REF.START="QS0059" CODE="00BB" ID="QE0059"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0060"><NO.P>60.</NO.P><TXT>Το κριτήριο του <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0060" REF.END="QE0060"/>νέου κοινού<QUOT.END REF.START="QS0060" CODE="00BB" ID="QE0060"/> καθιερώθηκε από το Δικαστήριο στην απόφασή του <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>SGAE</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑306/05</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2006:764">EU:C:2006:764</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>) και, στη συνέχεια, επιβεβαιώθηκε από πλείονες αποφάσεις, και μεταξύ άλλων από την απόφαση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Football Association Premier League κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑403/08 και C‑429/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:631">EU:C:2011:631</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), εκδοθείσα υπό μείζονα σύνθεση.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0061"><NO.P>61.</NO.P><TXT>Εφόσον, σε μια περίπτωση όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, επιβάλλεται να εξεταστεί το εν λόγω κριτήριο του <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0061" REF.END="QE0061"/>νέου κοινού<QUOT.END REF.START="QS0061" CODE="00BB" ID="QE0061"/>, δεν υπάρχει κατά τη γνώμη μου καμία αμφιβολία ότι το κριτήριο αυτό πληρούται.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="11"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0062"><NO.P>62.</NO.P><TXT>Ειδικότερα, το κριτήριο του <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0062" REF.END="QE0062"/>νέου κοινού<QUOT.END REF.START="QS0062" CODE="00BB" ID="QE0062"/> προϋποθέτει την ύπαρξη κοινού διαφορετικού από το κοινό της πρωτότυπης παρουσιάσεως του έργου<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0030"><P>Βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>SGAE</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑306/05</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2006:764">EU:C:2006:764</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0040">40</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Όταν όμως ο δημιουργός επιτρέπει τη ραδιοτηλεοπτική μετάδοση του έργου του, λαμβάνει καταρχήν υπόψη μόνο τους κατόχους συσκευών τηλεοράσεως οι οποίοι, είτε μεμονωμένα είτε στο πλαίσιο του ιδιωτικού ή οικογενειακού τους περιβάλλοντος, λαμβάνουν το σήμα και παρακολουθούν τις σχετικές εκπομπές<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0031"><P>Βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Football Association Premier League κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑403/08 και C‑429/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:631">EU:C:2011:631</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0198">198</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0063"><NO.P>63.</NO.P><TXT>Επ<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="2019" ID="QE0001"/> αυτού, το Δικαστήριο έκρινε ότι η ηθελημένη προβολή ραδιοτηλεοπτικού έργου από τον κάτοχο συσκευής τηλεοράσεως εντός χώρου προσβάσιμου στο κοινό, με σκοπό την προσέλευση στον χώρο αυτό επιπλέον κοινού για να ακούσει ή να δει το έργο, συνιστά πράξη παρουσιάσεως προστατευόμενου έργου σε νέο κοινό<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0032"><P>Βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Football Association Premier League κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑403/08 και C‑429/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:631">EU:C:2011:631</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0198">198</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0064"><NO.P>64.</NO.P><TXT>Παρέχοντας ηθελημένως σήμα στις συσκευές τηλεοράσεως τις οποίες εγκατέστησε στους χώρους της, η Reha Training κατέστησε δυνατή, εκτός του πλαισίου της ιδιωτικής της σφαίρας, την παρακολούθηση προστατευόμενων έργων από τους ασθενείς της, οι οποίοι αποτελούν κοινό πρόσθετο και έμμεσο, το οποίο δεν είχε ληφθεί υπόψη από τους δημιουργούς όταν αυτοί επέτρεψαν τη ραδιοτηλεοπτική μετάδοση των έργων τους και το οποίο, χωρίς την παρέμβαση της Reha Training, δεν θα είχε μπορέσει να παρακολουθήσει τα εν λόγω έργα.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0065"><NO.P>65.</NO.P><TXT>Τέλος, προκειμένου να εκτιμηθεί η ύπαρξη παρουσιάσεως στο κοινό, μπορεί να έχει σημασία ο <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0063" REF.END="QE0063"/>κερδοσκοπικός χαρακτήρας<QUOT.END REF.START="QS0063" CODE="00BB" ID="QE0063"/> της παρουσιάσεως<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0033"><P>Βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Football Association Premier League κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑403/08 και C‑429/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:631">EU:C:2011:631</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0204">204</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).</P></NOTE>. Ωστόσο, δεν πρόκειται για αναγκαία προϋπόθεση από την οποία εξαρτάται η ίδια η ύπαρξη παρουσιάσεως στο κοινό<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0034"><P>Βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>ITV Broadcasting κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑607/11</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2013:147">EU:C:2013:147</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0042">42</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0066"><NO.P>66.</NO.P><TXT>Το Δικαστήριο διευκρίνισε ότι, για να επιδιώκει η παρουσίαση κερδοσκοπικό σκοπό, πρέπει το κοινό στο οποίο παρουσιάζεται το έργο να είναι, αφενός, αυτό στο οποίο απευθύνεται ειδικώς ο χρήστης και, αφετέρου, αυτό το οποίο αποδέχεται, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, την παρουσίαση στην οποία αυτός προβαίνει, χωρίς να αποτελεί τυχαίο δέκτη<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0035"><P>Βλ., μεταξύ άλλων, αποφάσεις <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>SCF</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑135/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:140">EU:C:2012:140</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0091">91</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), και <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Phonographic Performance (Ireland)</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑162/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:141">EU:C:2012:141</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0037">37</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0067"><NO.P>67.</NO.P><TXT>Ωστόσο, όπως και η Γερμανική Κυβέρνηση, εκτιμώ ότι η δεκτικότητα του κοινού δεν πρέπει να θεωρείται ως αποφασιστικό στοιχείο για τη διαπίστωση του κερδοσκοπικού ή όχι χαρακτήρα της μεταδόσεως ενός έργου. Ειδικότερα, η υποκειμενική διάσταση αυτού του σχετικού με τη δεκτικότητα του κοινού κριτηρίου το καθιστά δύσχρηστο στην πράξη<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0036"><P>Βλ., ιδίως, σημεία 50 έως 56 των παρατηρήσεων της Γερμανικής Κυβερνήσεως.</P></NOTE>. Εξάλλου, όπως έκρινε το Δικαστήριο, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0064" REF.END="QE0064"/>για να υπάρξει παρουσίαση στο κοινό, <HT TYPE="ITALIC">αρκεί</HT> να τεθεί το έργο στη διάθεση του κοινού με αποτέλεσμα τα πρόσωπα που το συνθέτουν [<HT TYPE="ITALIC">να μπορούν</HT>] να έχουν πρόσβαση σε αυτό<QUOT.END REF.START="QS0064" CODE="00BB" ID="QE0064"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0037"><P>Βλ. απόφαση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>SGAE</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑306/05</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2006:764">EU:C:2006:764</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0043">43</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>). Η υπογράμμιση δική μου. Βλ. επίσης, υπό την έννοια αυτή, απόφαση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Padawan</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑467/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2010:620">EU:C:2010:620</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0058">58</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Επομένως, η πραγματική και οικειοθελής πρόσβαση του κοινού σε ένα έργο δεν είναι απαραίτητη για να διαπιστωθεί η ύπαρξη παρουσιάσεως στο κοινό.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0068"><NO.P>68.</NO.P><TXT>Συνεπώς, στα πραγματικά περιστατικά της προκειμένης υποθέσεως δεν πρέπει, κατά τη γνώμη μου, να εφαρμοστεί η απόφαση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>SCF</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑135/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:140">EU:C:2012:140</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), στην οποία το Δικαστήριο απέρριψε τον κερδοσκοπικό χαρακτήρα της μεταδόσεως φωνογραφημάτων σε οδοντιατρείο, για τον λόγο ότι οι ασθενείς του οδοντιατρείου αυτού αποκτούν πρόσβαση στα εν λόγω φωνογραφήματα <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0065" REF.END="QE0065"/>τυχαίως και ανεξαρτήτως της βουλήσεώς τους<QUOT.END REF.START="QS0065" CODE="00BB" ID="QE0065"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0038"><P>Απόφαση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>SCF</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑135/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:140">EU:C:2012:140</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0098">98</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="12"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0069"><NO.P>69.</NO.P><TXT>Αντιθέτως, προκειμένου να εξακριβωθεί αν πληρούται ή όχι το κριτήριο του κερδοσκοπικού χαρακτήρα της μεταδόσεως ορισμένου έργου, φρονώ ότι είναι αποφασιστικής σημασίας να εξεταστεί αν ο χρήστης ενδέχεται ή όχι να αποκομίσει όφελος από τη μετάδοση αυτή.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0070"><NO.P>70.</NO.P><TXT>Συναφώς, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι, εγκαθιστώντας συσκευές τηλεοράσεως στις αίθουσες αναμονής και στην αίθουσα ασκήσεων, σε χώρους δηλαδή στους οποίους βρίσκονται κατά κύριο λόγο οι ασθενείς της, η Reha Training απευθύνθηκε ειδικώς και ηθελημένως στους τελευταίους, προκειμένου να τους παράσχει τη δυνατότητα να παρακολουθούν τηλεοπτικές εκπομπές είτε κατά την αναμονή πριν από την επίσκεψη είτε κατά τη συνεδρία αποκαταστάσεως.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0071"><NO.P>71.</NO.P><TXT>Είμαι της γνώμης ότι το κριτήριο του κερδοσκοπικού χαρακτήρα πληρούται εν προκειμένω. Ειδικότερα, η μετάδοση τηλεοπτικών εκπομπών μέσω συσκευών τηλεοράσεως, εγκατεστημένων σε αίθουσες αναμονής ή σε αίθουσα ασκήσεων, σκοπεί να παράσχει στους ασθενείς του κέντρου μια διασκέδαση και, μεταξύ άλλων, να καταστήσει συντομότερο τον χρόνο της αναμονής ή τον χρόνο της συνεδρίας αποκαταστάσεως. Πρόκειται για συμπληρωματική παροχή υπηρεσιών η οποία, βεβαίως, στερείται οποιουδήποτε ιατρικού ενδιαφέροντος, ασκεί όμως επιρροή στο επίπεδο και την ελκυστικότητα της επιχειρήσεως, κομίζοντάς της επομένως ένα ανταγωνιστικό πλεονέκτημα.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0072"><NO.P>72.</NO.P><TXT>Κατά συνέπεια, με βάση τα ανωτέρω, εκτιμώ ότι μια περίπτωση όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, στην οποία ο ιδιοκτήτης κέντρου αποκαταστάσεως εγκαθιστά στους χώρους του συσκευές τηλεοράσεως στις οποίες μεταφέρει τηλεοπτικό σήμα, καθιστώντας έτσι δυνατή την παρακολούθηση τηλεοπτικών εκπομπών από τους ασθενείς, συνιστά <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0066" REF.END="QE0066"/>παρουσίαση στο κοινό<QUOT.END REF.START="QS0066" CODE="00BB" ID="QE0066"/> κατά την έννοια των άρθρων 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29 και 8, παράγραφος 2, της οδηγίας 2006/115.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>IV –</NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Πρόταση</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0073"><NO.P>73.</NO.P><TXT>Με βάση τις ανωτέρω σκέψεις, προτείνω στο Δικαστήριο να απαντήσει στα προδικαστικά ερωτήματα που υπέβαλε το Landgericht Köln ως εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>1)</NO.P><TXT>Η έννοια <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0067" REF.END="QE0067"/>παρουσίαση στο κοινό<QUOT.END REF.START="QS0067" CODE="00BB" ID="QE0067"/>, είτε κατά το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20010522">22ας Μαΐου 2001</DATE>, για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας, είτε κατά το άρθρο 8, παράγραφος 2, της οδηγίας 2006/115/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20061212">12ης Δεκεμβρίου 2006</DATE>, σχετικά με το δικαίωμα εκμίσθωσης, το δικαίωμα δανεισμού και ορισμένα δικαιώματα συγγενικά προς την πνευματική ιδιοκτησία στον τομέα των προϊόντων της διανοίας, πρέπει να ορίζεται βάσει των ίδιων κριτηρίων.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Σε μια περίπτωση όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, μπορεί να εφαρμοστεί τόσο το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29 όσο και το άρθρο 8, παράγραφος 2, της οδηγίας 2006/115.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>3)</NO.P><TXT>Τα άρθρα 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29 και 8, παράγραφος 2, της οδηγίας 2006/115 έχουν την έννοια ότι μια περίπτωση όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, στην οποία ο ιδιοκτήτης κέντρου αποκαταστάσεως εγκαθιστά στους χώρους του συσκευές τηλεοράσεως στις οποίες μεταφέρει τηλεοπτικό σήμα, καθιστώντας έτσι δυνατή την παρακολούθηση τηλεοπτικών εκπομπών από τους ασθενείς, συνιστά <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0068" REF.END="QE0068"/>παρουσίαση στο κοινό<QUOT.END REF.START="QS0068" CODE="00BB" ID="QE0068"/>.</TXT></NP></ITEM></LIST></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ></CONTENTS.CONCLUSION></CONCLUSION>