<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><CONCLUSION NNC="YES" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.00-20081231.xd"><BIB.CONCLUSION><REF.CASE FILE="ECRCJ2005NLB.0800806901.case.xml"><NO.CASE>C-281/03</NO.CASE><NO.CASE>C-282/03</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62003C0281</NO.CELEX><NO.SEQ>0003.0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>8071</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>8090</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>20</PAGE.TOTAL></BIB.CONCLUSION><CURR.TITLE><LEFT>CONCLUSIE VAN ADV.-GEN. JACOBS — GEVOEGDE ZAKEN C-281/03 EN C-282/03</LEFT><RIGHT>CINDU CHEMICALS E.A.</RIGHT></CURR.TITLE><CONTENTS.CONCLUSION><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Conclusie van advocaat-generaal</HT></P><P><HT TYPE="UC">F. G. Jacobs</HT></P><P>van <DATE ISO="20050317">17 maart 2005</DATE><NOTE NOTE.ID="E0001" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Oorspronkelijke taal: Fngels.</P></NOTE></P></TI></TITLE><NP><NO.P>1.</NO.P><TXT>Met zijn twee verzoeken om een prejudiciële beslissing wenst het College van Beroep voor het bedrijfsleven (Nederland) te vernemen of de richtlijn gevaarlijke stoffen<NOTE NOTE.ID="E0002" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Richtlijn 76/769/EE.G van de Raad van <DATE ISO="19760727">27 juli 1976</DATE> betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake de beperking van het op de markt brengen en van hel gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en preparaten (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="262" DATE.PUB="1976" PAGE.FIRST="201">PB L 262. blz. 201</REF.DOC.OJ>), zoals gewijzigd bij met name richtlijn 83/478/EEG van de Raad van <DATE ISO="19830919">19 september 1983</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="263" DATE.PUB="1983" PAGE.FIRST="33">PB L 263, biz. 33</REF.DOC.OJ>), richtlijn 89/677/EEG van de Raad van <DATE ISO="19891221">21 december 1989</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="398" DATE.PUB="1989" PAGE.FIRST="19">PB L 398, blz. 19</REF.DOC.OJ>) en richtlijn 94/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van <DATE ISO="19941220">20 december 1994</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="365" DATE.PUB="1994" PAGE.FIRST="1">PB L 365, blz. 1</REF.DOC.OJ>).</P></NOTE> een lidstaat toestaat, aanvullende voorwaarden te stellen voor het op de markt brengen en het gebruik van een biocide waarvan de werkzame stof is genoemd in bijlage 1 bij deze richtlijn.</TXT></NP><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>De communautaire regeling</P></TI></TITLE><NP><NO.P>2.</NO.P><TXT>Voor de onderhavige zaken is zowel de richtlijn gevaarlijke stoffen als de biocidenrichtlijn<NOTE NOTE.ID="E0003" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Richtlijn 98/8/F.G van hel Europees Parlement en de Raad van <DATE ISO="19980216">16 februari 1998</DATE> betreffende het op de markt brengen van biociden (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="123" DATE.PUB="1998" PAGE.FIRST="1">PB L 123, blz. 1</REF.DOC.OJ>).</P></NOTE> van belang. Eerstgenoemde richtlijn harmoniseert de voorwaarden voor het op de markt brengen en het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en preparaten die zijn genoemd in een meermaals gewijzigde bijlage. Laatstgenoemde richtlijn strekt tol harmonisatie van de voorwaarden voor het toelaten en het op de markt brengen van biociden (voorheen <QUOT.START ID="QS0001" REF.END="QE0001" CODE="201E"/>niet in de landbouw gebruikte bestrijdingsmiddelen<QUOT.END ID="QE0001" REF.START="QS0001" CODE="201D"/> genoemd) waarvan de toegelaten werkzame sloffen dienen te worden genoemd in limitatieve lijsten die in de verschillende bijlagen worden opgenomen. De lijsten van de sloffen die in deze bijlagen moeten worden opgenomen, zijn echter nog niet vastgesteld, zodat de richtlijn nog geen volle werking heeft.</TXT></NP><NP><NO.P>3.</NO.P><TXT>Beide richtlijnen, en de wijzigingen in eerstgenoemde richtlijn, zijn op verschillende lijdslippen vastgesteld op grond van de artikelen 100 en 100 A EG-Verdrag (thans, na wijziging<NOTE NOTE.ID="E0004" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>In het geval van artikel 100 A.</P></NOTE>, de artikelen 94 EG en 95 EG).</TXT></NP><NP><NO.P>4.</NO.P><TXT>Artikel 94 EG bepaalt dal de Raad, met eenparigheid van stemmen, richtlijnen vaststelt voor de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen<?PAGE NO="I-8072"?> van de lidstaten welke rechtstreeks van invloed zijn op de instelling of de werking van de gemeenschappelijke markt.</TXT></NP><NP><NO.P>5.</NO.P><TXT>Artikel 95, lid 1, EG bepaalt dat, in afwijking van artikel 94 EG en tenzij anders is bepaald, de Raad met gekwalificeerde meerderheid maatregelen vaststelt inzake de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten die de instelling en de werking van de interne markt betreffen.</TXT></NP><NP><NO.P>6.</NO.P><TXT>Artikel 95 EG bepaalt verder dat wanneer een lidstaat, nadat een harmonisatiemaatregel is genomen, het noodzakelijk acht, nationale bepalingen te handhaven<NOTE NOTE.ID="E0005" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Artikel 95, lid 4, EG.</P></NOTE> of te treffen<NOTE NOTE.ID="E0006" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Artikel 95, lid 5, EG; de voorgestelde bepalingen moeten gebaseerd zijn op nieuwe wetenschappelijke gegevens.</P></NOTE> betreffende onder meer de bescherming van het milieu, hij de Commissie in kennis stelt van de bepalingen en van de redenen voor het handhaven of het vaststellen ervan. De Commissie keurt de betrokken nationale bepalingen goed of wijst die af, nadat zij heeft nagegaan of ze al dan niet een middel tot willekeurige discriminatie, een verkapte beperking van de handel tussen de lidstaten of een hinderpaal voor de werking van de interne markt vormen.<NOTE NOTE.ID="E0007" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Artikel 95, lid 6, EG.</P></NOTE></TXT></NP><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>De richtlijn gevaarlijke stoffen</P></TI></TITLE><NP><NO.P>7.</NO.P><TXT>De richtlijn gevaarlijke stoffen is vastgesteld op grond van artikel 100 EG-Verdrag (thans artikel 94 EG). De considerans ervan bevat de volgende overwegingen:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><CONSID><P><QUOT.START ID="QS0002" REF.END="QE0002" CODE="201E"/>Overwegende dat voorschriften voor het op de markt brengen van gevaarlijke stoffen en preparaten de bescherming van de bevolking en in het bijzonder van de personen die deze stoffen gebruiken, moeten beogen;</P></CONSID><CONSID><P>Overwegende dat zij moeten bijdragen tot de bescherming van het milieu tegen alle stoffen en preparaten die milieugiftige eigenschappen hebben of het milieu kunnen verontreinigen;</P></CONSID><CONSID><P>Overwegende dat zij tevens moeten bijdragen tot herstel, behoud en verbetering van de kwaliteit van het leven van de mens;</P></CONSID><CONSID><P>Overwegende dat in de lidstaten voorschriften zijn vastgesteld betreffende gevaarlijke stoffen en preparaten; dat deze voorschriften uiteenlopen wat de voorwaarden voor het op de markt brengen en het gebruik betreft; dat deze verschillen een belemmering vormen voor het handelsverkeer en rechtstreeks van invloed zijn op de totstandkoming en de werking van de gemeenschappelijke markt;</P></CONSID><?PAGE NO="I-8073"?><CONSID><P>Overwegende dat het derhalve van belang is deze belemmering op te heffen en dat het te dien einde noodzakelijk is de wettelijke bepalingen die in de lidstaten ter zake van kracht zijn, onderling aan te passen.<QUOT.END ID="QE0002" REF.START="QS0002" CODE="201D"/><NOTE NOTE.ID="E0008" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>De eerste, de tweede, de derde, de vierde en de vijfde overweging van de considerans.</P></NOTE></P></CONSID></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>8.</NO.P><TXT>Artikel 1, lid 1, bepaalt:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START ID="QS0003" REF.END="QE0003" CODE="201E"/>Onverminderd de toepassing van andere desbetreffende communautaire voorschriften heeft deze richtlijn betrekking op de beperking van het op de markt brengen en het gebruik van de in [bijlage I]<NOTE NOTE.ID="E0009" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Richllijn 83/478 (zie voetnoot 2) houdende wijziging van de richtlijn gevaarlijke stoffen, waarbij de bijlage werd gewijzigd in bijlage f.</P></NOTE> genoemde gevaarlijke stoffen en preparaten in de lidstaten van de Gemeenschap.<QUOT.END ID="QE0003" REF.START="QS0003" CODE="201D"/></ALINEA></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>9.</NO.P><TXT>Artikel 2, eerste volzin, luidt als volgt:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START ID="QS0004" REF.END="QE0004" CODE="201E"/>De lidstaten nemen de nodige maatregelen opdat de gevaarlijke stoffen en preparaten die in [bijlage I] zijn aangegeven, alleen onder de daarin vastgestelde voorwaarden op de markt kunnen worden gebracht of gebruikt.<QUOT.END ID="QE0004" REF.START="QS0004" CODE="201D"/></ALINEA></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>10.</NO.P><TXT>Bijlage I bij de richtlijn gevaarlijke stoffen is bij richtlijn 89/677<NOTE NOTE.ID="E0010" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Zie voetnoot 2.</P></NOTE> aldus gewijzigd dat arseenverbindingen daarin zijn opgenomen. Richtlijn 89/677 is vastgesteld op grond van artikel 100 A EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 95 EG). De eerste overweging van de considerans ervan luidt als volgt:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0005" REF.END="QE0005" CODE="201E"/>Overwegende dat maatregelen dienen te worden vastgesteld die ertoe bestemd zijn de interne markt geleidelijk lot stand te brengen in de loop van een periode die op <DATE ISO="19921231">31 december 1992</DATE> eindigt; dat de interne markt een ruimte zonder binnengrenzen omval, waarin het vrije verkeer van goederen, personen, diensten en kapitaal is gewaarborgd.<QUOT.END ID="QE0005" REF.START="QS0005" CODE="201D"/></P></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>11.</NO.P><TXT>In de achtste overweging van de considerans wordt verklaard:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><CONSID><P><QUOT.START ID="QS0006" REF.END="QE0006" CODE="201E"/>Overwegende dat bepaalde, als oppervlaktebekleding gebruikte aangroeiwerende preparaten die 1er bescherming van scheepsrompen en/of uilrusting onder water worden gebruikt, een schadelijke uilwerking hebben op het aquatische leven ten gevolge van hel gebruik van bepaalde chemische verbindingen, mei name arseen-, kwik- en tinverbindingen; dat voor een betere bescherming van het milieu voorschriften dienen Ie worden vastgesteld voor het gebruik van deze verbindingen in dergelijke preparaten.<QUOT.END ID="QE0006" REF.START="QS0006" CODE="201D"/></P></CONSID></QUOT.S></P></NP><?PAGE NO="I-8074"?><NP><NO.P>12.</NO.P><TXT>Punt 20 van bijlage I bij de richtlijn gevaarlijke stoffen, zoals gewijzigd, betreft <QUOT.START ID="QS0007" REF.END="QE0007" CODE="201E"/>[a]rseenverbindingen<QUOT.END ID="QE0007" REF.START="QS0007" CODE="201D"/> en punt 20.1 bevat de voorwaarden voor het op de markt brengen en het gebruik van dergelijke verbindingen en bepaalt inzonderheid:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0008" REF.END="QE0008" CODE="201E"/>Worden niet toegelaten als verbindingen en bestanddelen van preparaten die bestemd zijn om te worden gebruikt:</P><P>[...]</P><P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>b)</NO.P><TXT>ter bescherming van hout.</TXT></NP></ITEM></LIST></P><P>In dit geval is het verbod niet van toepassing op oplossingen van anorganische zouten die koper, chroom of arseen bevatten en in industriële installaties worden gebruikt voor het impregneren van hout onder vacuüm of onder druk.</P><P>[...]<QUOT.END ID="QE0008" REF.START="QS0008" CODE="201D"/></P></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>13.</NO.P><TXT>Bijlage I bij de richtlijn gevaarlijke stoffen is bij richtlijn 94/60<NOTE NOTE.ID="E0011" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Zie voetnoot 2.</P></NOTE> aldus gewijzigd dat ook creosoot daarin is opgenomen. Richtlijn 94/60 werd vastgesteld op grond van artikel 100 A EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 95 EG). In de considerans ervan wordt verklaard:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><CONSID><P><QUOT.START ID="QS0009" REF.END="QE0009" CODE="201E"/>Overwegende dat de maatregelen moeten worden vastgesteld die ertoe zijn bestemd de interne markt tot stand te brengen; dat de interne markt een ruimte zonder binnengrenzen omvat, waarin het vrije verkeer van goederen, personen, diensten en kapitaal is gewaarborgd;</P></CONSID><CONSID><P>Overwegende dat de werkzaamheden betreffende de interne markt mede zouden moeten leiden tot een verbetering van de kwaliteit van het bestaan en van de bescherming van de gezondheid en veiligheid van de consument; [...]</P></CONSID><P>[...]</P><CONSID><P>Overwegende dat creosoot, zoals gedefinieerd in de bijlage bij deze richtlijn, schadelijk voor de gezondheid kan zijn vanwege het gehalte aan stoffen waarvan bekend is dat zij kankerverwekkend zijn; dat het gebruik van creosoot voor de behandeling van hout en het in de handel brengen en het gebruik van met creosoot behandeld hout daarom dienen te worden beperkt;</P></CONSID><?PAGE NO="I-8075"?><CONSID><P>Overwegende dat sommige bestanddelen van creosoot slecht afbreekbaar zijn en negatieve effecten op organismen in het milieu hebben; dat deze bestanddelen ten gevolge van het gebruik van behandeld hout in het milieu terecht kunnen komen;</P></CONSID><P>[...]</P><CONSID><P>Overwegende dal de beperkingen die bepaalde lidstaten reeds aan het gebruik of aan het in de handel brengen van [creosoot] of van de preparaten die [creosoot] bevatten hebben gesteld, rechtstreekse gevolgen hebben voor de totstandkoming en de werking van de interne markt; dat een onderlinge aanpassing van de wettelijke bepalingen van de lidstaten op dit gebied daarom noodzakelijk is en dat bijlage I bij [de richtlijn gevaarlijke stoffen] derhalve dient te worden gewijzigd.<QUOT.END ID="QE0009" REF.START="QS0009" CODE="201D"/><NOTE NOTE.ID="E0012" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>De eerste, de tweede, de tiende, de elfde en de veertiende overweging van de considerans.</P></NOTE></P></CONSID></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>14.</NO.P><TXT>Punt 32 van bijlage I bij de richtlijn gevaarlijke stoffen, zoals gewijzigd, betreft <QUOT.START ID="QS0010" REF.END="QE0010" CODE="201E"/>[s]toffen en preparaten die een of meer van de volgende stoffen bevatten<QUOT.END ID="QE0010" REF.START="QS0010" CODE="201D"/>, waaronder creosoot, creosootolie en destillaten (koolteer). Punt 32.1 bevat de voorwaarden voor het op de markt brengen en het gebruik van dergelijke stoffen en preparaten:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0011" REF.END="QE0011" CODE="201E"/>Mogen niet worden gebruikt voor de behandeling van hout, indien zij</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>benz-a-pyreen in een concentratie van meer dan 0,005 % in massa of</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>b)</NO.P><TXT>met water extraheerbare fenolen in een concentratie van meer dan 3 % in massa of a én b bevallen.</TXT></NP></ITEM></LIST><P>Evenmin mag mei deze sloffen of preparaten behandeld hout in de handel worden gebracht.</P><?PAGE NO="I-8076"?><P>In afwijking hiervan:</P><LIST TYPE="roman"><ITEM><NP><NO.P>i)</NO.P><TXT>mogen de genoemde stoffen en preparaten worden gebruikt voor de behandeling van hout in industriële installaties, indien zij</TXT><P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>benz-a-pyreen in een concentratie van minder dan 0,05 % in massa en</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>b)</NO.P><TXT>met water extraheerbare fenolen in een concentratie van minder dan 3 % in massa bevatten.</TXT></NP></ITEM></LIST></P></NP></ITEM></LIST><P>[...]<QUOT.END ID="QE0011" REF.START="QS0011" CODE="201D"/></P></QUOT.S></P></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>De biocidenrichtlijn</P></TI></TITLE><NP><NO.P>15.</NO.P><TXT>De biocidenrichtlijn<NOTE NOTE.ID="E0013" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Richtlijn 98/8/EG (zie voetnoot 3).</P></NOTE> is vastgesteld op grond van artikel 100 A EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 95 EG).</TXT></NP><NP><NO.P>16.</NO.P><TXT>In de overwegingen 12 en 26 van de considerans ervan wordt verklaard:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><CONSID><P><QUOT.START ID="QS0012" REF.END="QE0012" CODE="201E"/>Overwegende dat er een Gemeenschapslijst moet worden opgesteld van werkzame stoffen die in biociden mogen worden gebruikt;</P></CONSID><CONSID><P>Overwegende dat de volledige uitvoering van deze richtlijn en in het bijzonder het toetsingsprogramma nog verscheidene jaren op zich zullen laten wachten en dat [de richtlijn gevaarlijke stoffen] een kader biedt dat de ontwikkeling van de positieve lijst aanvult door beperkingen van het op de markt brengen en het gebruik van bepaalde werkzame stoffen en producten of groepen daarvan.<QUOT.END ID="QE0012" REF.START="QS0012" CODE="201D"/></P></CONSID></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>17.</NO.P><TXT>Artikel 1, lid 1, bepaalt dat de richtlijn betrekking heeft op a) de toelating en het op de markt brengen met het oog op het gebruik van biociden in de lidstaten; b) de wederzijdse erkenning van toelating binnen<?PAGE NO="I-8077"?> de Gemeenschap, en c) de vaststelling op gemeenschapsniveau van een positieve lijst van werkzame stoffen die in biociden mogen worden gebruikt.</TXT></NP><NP><NO.P>18.</NO.P><TXT>Artikel 1, lid 3, bepaalt dat de richtlijn van toepassing is <QUOT.START ID="QS0013" REF.END="QE0013" CODE="201E"/>onverminderd toepasselijke communautaire bepalingen of in overeenstemming daarmee genomen maatregelen, zoals in het bijzonder<QUOT.END ID="QE0013" REF.START="QS0013" CODE="201D"/> een aantal regelgevende maatregelen waaronder de richtlijn gevaarlijke stoffen.</TXT></NP><NP><NO.P>19.</NO.P><TXT>Ingevolge artikel 2, lid 1, sub a, wordt in deze richtlijn onder <QUOT.START ID="QS0014" REF.END="QE0014" CODE="201E"/>[b]iociden<QUOT.END ID="QE0014" REF.START="QS0014" CODE="201D"/> verslaan <QUOT.START ID="QS0015" REF.END="QE0015" CODE="201E"/>[w]erkzame stoffen en preparaten die, in de vorm waarin zij aan de gebruiker worden geleverd, een of meer werkzame stoffen bevatten en bestemd zijn om een schadelijk organisme te vernietigen, af te schrikken, onschadelijk te maken, de effecten daarvan te voorkomen of hel op andere wijze langs chemische of biologische weg te bestrijden<QUOT.END ID="QE0015" REF.START="QS0015" CODE="201D"/>. Bijlage V bij deze richtlijn bevat een limitatieve lijst van 23 soorten producten met voor elke soort een indicatieve reeks beschrijvingen. Deze bijlage vermeldt onder de rubriek <QUOT.START ID="QS0016" REF.END="QE0016" CODE="201E"/>Productsoort 8: houtconserveringsmidde-len<QUOT.END ID="QE0016" REF.START="QS0016" CODE="201D"/>:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0017" REF.END="QE0017" CODE="201E"/>Producten voor conservering van hout, vanaf en met inbegrip van de zagerijfase, of houtproducten door bestrijding van organismen die hout vernietigen of beschadigen.</P><P>Tot dit productsoort behoren zowel prevenlieve als curatieve producten.<QUOT.END ID="QE0017" REF.START="QS0017" CODE="201D"/></P></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>20.</NO.P><TXT>Overeenkomstig artikel 3, lid 1, moeten de lidstaten <QUOT.START ID="QS0018" REF.END="QE0018" CODE="201E"/>bepalen dal een biocide op hun grondgebied slechts op de markl gebracht en gebruikt mag worden, indien het overeenkomstig deze richtlijn is toegelaten<QUOT.END ID="QE0018" REF.START="QS0018" CODE="201D"/>.</TXT></NP><NP><NO.P>21.</NO.P><TXT>Artikel 5, lid 1, sub a, bepaalt dal de lidstaten een biocide slechts toelaten indien <QUOT.START ID="QS0019" REF.END="QE0019" CODE="201E"/>de daarin aanwezige werkzame stof(fen) in bijlage I of IA is (zijn) vermeld en aan de eisen van die bijlagen is voldaan<QUOT.END ID="QE0019" REF.START="QS0019" CODE="201D"/>.</TXT></NP><NP><NO.P>22.</NO.P><TXT>Ten tijde van de vaststelling van de biocidenrichllijn bevallen de bijlagen geen enkele bepaling. De richtlijn voorziet in een procedure volgens welke werkzame sloffen na een evaluatie in de bijlagen worden opgenomen.</TXT></NP><?PAGE NO="I-8078"?><NP><NO.P>23.</NO.P><TXT>Artikel 16, lid 1, bepaalt:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START ID="QS0020" REF.END="QE0020" CODE="201E"/>In verdere afwijking van artikel 3, lid 1, artikel 5, lid 1, [...] en onverminderd de leden 2 en 3, mag een lidstaat gedurende een periode van tien jaar vanaf [<DATE ISO="20000514">14 mei 2000</DATE>] zijn huidige systeem of praktijk met betrekking tot het op de markt brengen van biociden blijven toepassen. Met name mag de lidstaat, overeenkomstig zijn nationale voorschriften, toelaten dat op zijn grondgebied een biocide op de markt wordt gebracht dat werkzame stoffen bevat die voor dat productsoort niet in bijlage I of IA zijn genoemd. Die werkzame stoffen moeten op [<DATE ISO="20000514">14 mei 2000</DATE>] op de markt zijn als werkzame stoffen van een biocide [...]<QUOT.END ID="QE0020" REF.START="QS0020" CODE="201D"/></ALINEA></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>24.</NO.P><TXT>Artikel 16, lid 2, bepaalt dat de Commissie, na de aanneming van de richtlijn, een tienjarig werkprogramma start voor een systematisch onderzoek van al die werkzame stoffen. Gedurende deze periode van tien jaar kan volgens een voorgeschreven procedure worden besloten dat een werkzame stof wel of niet in de bijlagen I, IA of IB wordt opgenomen en, zo ja, onder welke voorwaarden. Overeenkomstig artikel 16, lid 3, zorgen de lidstaten, nadat een dergelijk besluit is genomen, ervoor dat toelatingen voor biociden worden toegekend, gewijzigd of ingetrokken.</TXT></NP><NP><NO.P>25.</NO.P><TXT>Tot nog toe is geen dergelijk besluit genomen, zodat de bijlagen I, IA en IB nog steeds geen enkele bepaling bevatten.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>De nationale wettelijke regeling</P></TI></TITLE><NP><NO.P>26.</NO.P><TXT>Tussen partijen is in confesso dat het volgens de Nederlandse wettelijke bepalingen<NOTE NOTE.ID="E0014" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Bestrijdingsmiddelenwet 1962, Staatsblad 1962, 288; Regeling milieutoelatingseisen niet-Iandbouwbestrijdingsmiddelen, Staatscourant 1998, 15,- Besluit milieutoelatingseisen niet-landbouwbestrijdingsmiddelen, Staatsblad 1998, 499, gewijzigd in Staatsblad 1999, 309.</P></NOTE> verboden is, een bestrijdingsmiddel af te leveren, voorhanden of in voorraad te hebben, of in te voeren zonder toelating. Volgens de verwijzende rechter hebben de in de Nederlandse wettelijke regeling gestelde voorwaarden voor de toekenning van een toelating tot doel, het milieu beter te beschermen.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>De hoofdgedingen en het verzoek om een prejudiciële beslissing</P></TI></TITLE><NP><NO.P>27.</NO.P><TXT>Verzoeksters in zaak C-281/03 zijn voormalige houders en/of aanvragers van een toelating voor bepaalde niet-landbouwbestrijdingsmiddelen<?PAGE NO="I-8079"?> (of biociden sensu lato) op basis van de werkzame stof steenkoolteeroliedestillaat (carbolineum en creosoot) die als houtverduurzamingsmiddelen worden gebruikt. Verzoeksters hebben bij de verwijzende rechter beroep ingesteld tegen de besluiten van het College voor de toelating van bestrijdingsmiddelen (hierna: <QUOT.START ID="QS0021" REF.END="QE0021" CODE="201E"/>CTB<QUOT.END ID="QE0021" REF.START="QS0021" CODE="201D"/>) van <DATE ISO="20000706">6 juli 2000</DATE> en <DATE ISO="20020628">28 juni 2002</DATE> houdende ongegrondverklaring van hun bezwaren tegen eerdere besluiten waarbij in wezen de toelating voor deze bestrijdingsmiddelen niet onvoorwaardelijk werd verlengd of niet werd toegekend.</TXT></NP><NP><NO.P>28.</NO.P><TXT>Zaak C-282/03 betreft een beroep tegen het besluit van <DATE ISO="20020802">2 augustus 2002</DATE>, waarbij het CTB verzoeksters bezwaar tegen besluiten tot intrekking van haar toelating voor een houtimpregneermiddel met stoffen die koper, chroom en arseen bevatten, ongegrond heeft verklaard en haar verzoek om verlenging van de toelating voor dat product heeft afgewezen.</TXT></NP><NP><NO.P>29.</NO.P><TXT>Tussen partijen is in confesso dat de betrokken producten onder de afwijkingen van de punten 20 en 32 van bijlage I bij de richtlijn gevaarlijke stoffen vallen. Bijgevolg is een lidstaat volgens deze richtlijn niet verplicht, het op de markt brengen of het gebruik van deze producten als houtverduurzamingsmiddel te beperken. De bestreden besluiten hebben evenwel tot gevolg dal hel verzoeksters overeenkomstig de relevante Nederlandse wettelijke bepalingen verboden is, deze producten af te leveren, voorhanden of in voorraad te hebben, of in te voeren.</TXT></NP><NP><NO.P>30.</NO.P><TXT>Hel CTB heeft zich met name op het standpunt gesteld dal hel niet verplicht was, de producten toe te laten alleen op grond dal een aantal toepassingen van houlimpregneermiddelen met creosoot of koper-, chroom- en arseenverbindingcn volgens de richtlijn gevaarlijke stoffen niet onder het verbod van het gebruik van dergelijke stoffen vallen. Artikel 2 van de richtlijn gevaarlijke sloffen bepaalt dal de betrokken sloffen en preparaten alleen onder de in deze richtlijn gestelde voorwaarden op de markl mogen worden gebracht, en niel dal daarvoor toelating moet worden verleend. De richtlijn gevaarlijke sloffen sluit niet uil dat een lidstaat strengere voorwaarden stelt.</TXT></NP><NP><NO.P>31.</NO.P><TXT>Aangezien de richtlijn gevaarlijke sloffen geen duidelijk antwoord geefl op de vraag of de daarin opgenomen regeling uitpuilend is met betrekking lot de sloffen waarop ze van toepassing is, dan wel ruimte biedt voor aanvullende nationale voorwaarden, heeft hel College van Beroep voor hel bedrijfsleven in beide zaken hel Hof de vraag gesteld of deze richtlijn een lidstaat toeslaat, aanvullende voorwaarden Ie stellen voor hel op de markt brengen en het gebruik van een biocide waarvan de werkzame stof is genoemd in bijlage I ervan.</TXT></NP><?PAGE NO="I-8080"?><NP><NO.P>32.</NO.P><TXT>Verzoeksters in beide zaken, het CTB, de Deense en de Nederlandse regering, en de Commissie hebben schriftelijke opmerkingen ingediend. Verzoeksters, de Stichting Behoud Leefmilieu en Natuur Maas en Waal (hierna: <QUOT.START ID="QS0022" REF.END="QE0022" CODE="201E"/>Stichting<QUOT.END ID="QE0022" REF.START="QS0022" CODE="201D"/>), interveniente in het hoofdgeding in zaak C-282/03, de Nederlandse regering en de Commissie waren ter terechtzitting, vertegenwoordigd.</TXT></NP><NP><NO.P>33.</NO.P><TXT>Het CTB, de Stichting en de Deense en de Nederlandse regering stellen voor, de prejudiciële vraag bevestigend te beantwoorden, zakelijk weergegeven op grond dat de richtlijn gevaarlijke stoffen minimumvoorwaarden inhoudt, dat de desbetreffende nationale maatregelen niet binnen de werkingssfeer ervan vallen en/of dat het gebruik van de betrokken producten wordt geregeld door de biocidenrichtlijn, die voorrang heeft boven de richtlijn gevaarlijke stoffen. Verzoeksters en de Commissie zijn de tegenovergestelde mening toegedaan, in wezen op grond dat de richtlijn gevaarlijke stoffen een volledige harmonisatie van de binnen haar werkingssfeer vallende materie bewerkstelligt.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>Discussie</P></TI></TITLE><NP><NO.P>34.</NO.P><TXT>Het is duidelijk dat de richtlijn gevaarlijke stoffen een harmonisatiemaatregel is die in hoofdzaak strekt tot opheffing van de belemmering voor het handelsverkeer voortvloeiend uit de verschillen tussen de nationale voorschriften inzake de voorwaarden voor het op de markt brengen en het gebruik van gevaarlijke stoffen en preparaten. Dit volgt uit de rechtsgrondslag ervan (artikel 100 EG-Verdrag, thans artikel 94 EG) en uit de vierde en de vijfde overweging van de considerans ervan.<NOTE NOTE.ID="E0015" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Zie punt 7 hierboven.</P></NOTE></TXT></NP><NP><NO.P>35.</NO.P><TXT>Hetzelfde geldt voor de richtlijnen 89/677 en 94/60, waarbij aan bijlage I bij de richtlijn gevaarlijke stoffen punt 20 respectievelijk punt 32 werd toegevoegd, met de afwijkingen die in de onderhavige zaken aan de orde zijn: beide richtlijnen zijn vastgesteld op grond van artikel 100 A EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 95 EG) en in de eerste overweging van de considerans van elke richtlijn<NOTE NOTE.ID="E0016" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Zie de punten 10 en 13 hierboven.</P></NOTE> wordt benadrukt dat de richtlijn de totstandbrenging van de interne markt tot doel heeft.</TXT></NP><NP><NO.P>36.</NO.P><TXT>Het is ook duidelijk dat richtlijn 89/677 met de invoering van de omstreden bepalingen betreffende arseen bovendien <QUOT.START ID="QS0023" REF.END="QE0023" CODE="201E"/>een betere bescherming van het milieu<QUOT.END ID="QE0023" REF.START="QS0023" CODE="201D"/><NOTE NOTE.ID="E0017" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Zie de achtste overweging van de considerans, aangehaald in punt 11 hierboven.</P></NOTE> beoogt, en dat richtlijn 94/60 met de invoering<?PAGE NO="I-8081"?> van de omstreden bepalingen betreffende creosoot, ook negatieve effecten op het milieu wil verminderen.<NOTE NOTE.ID="E0018" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Zie de elfde overweging van de considerans, aangehaald in punt 13 hierboven.</P></NOTE></TXT></NP><NP><NO.P>37.</NO.P><TXT>Wanneer een richtlijn tot regeling van gevaarlijke stoffen onder meer tot doel heeft, belemmeringen voor de handel in deze stoffen binnen de Gemeenschap op te heffen, zijn de regels van deze richtlijn niet bedoeld als regels die een minimumbescherming verlenen en de lidstaten de vrijheid laten, de daarin voorziene verplichtingen uit te breiden, doch als een uitputtende regeling.<NOTE NOTE.ID="E0019" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Zie bijvoorbeeld arrest Hof van <DATE ISO="19871014">14 oktober 1987</DATE>. Commissie/ Denemarken, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="278/85" YEAR="1987" PAGE.ECR="4069">278/85, Jurispr. blz. 4069, punt 22</REF.DOC.ECR>; zie eveneens arrest Hof van <DATE ISO="19790405">5 april 1979</DATE>, Ratti, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="148/79" YEAR="1979" PAGE.ECR="1629">148/78, Jnrispr. blz. 1629</REF.DOC.ECR>, en, met een verwijzing naar met name de richtlijn gevaarlijke stoffen, de opmerkingen van advocaatgeneraal Saggio in de punten 22 en 23, de voorlaatste alinea van punt 31, van zijn conclusie bij het arrest van het Hof van <DATE ISO="19981001">1 oktober 1998</DATE>, Hurstein, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-127/97" YEAR="1998" PAGE.ECR="6005">C-127/97, Jurispr. blz. 6005</REF.DOC.ECR></P></NOTE> Deze stelling weerspiegelt het door het Hof geformuleerde algemene beginsel dat wanneer de gemeenschapswetgever in een bepaalde materie een harmonisatierichtlijn heeft vastgesteld, de lidstaten niet bevoegd zijn om in dezelfde materie maatregelen te handhaven of in te voeren die niet in overeenstemming zijn met deze richtlijn.<NOTE NOTE.ID="E0020" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Zie, voor cen recente toepassing van dit beginsel, arrest Hof van <DATE ISO="20020425">25 april 2002</DATE>, Commissie/Griekenland, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-154/00" YEAR="2002" PAGE.ECR="I-3879">C-154/00, Jurispr. blz. I-3879</REF.DOC.ECR>.</P></NOTE></TXT></NP><NP><NO.P>38.</NO.P><TXT>Mijns inziens sluit de richtlijn gevaarlijke stoffen bijgevolg prima facie uit dat een lidstaat in zijn nationale wettelijke regeling strengere voorwaarden voor het op de markt brengen en het gebruik van de stoffen en preparaten waarop de richtlijn betrekking heeft, vaststelt dan de in die richtlijn genoemde voorwaarden voor het op de markt brengen en hel gebruik van deze stoffen. Tol de stoffen waarop de richtlijn betrekking heeft, behoren preparaten met arseenverbindingen en preparaten op basis van creosoot en koolteerdestillaten. De betrokken producten vallen dus duidelijk binnen de werkingssfeer van de richtlijn. Dit volstaat om de onderhavige zaak te onderscheiden van de zaken Burslein<NOTE NOTE.ID="E0021" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Zie voetnoot 19.</P></NOTE> en Toolex<NOTE NOTE.ID="E0022" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Arrest I lof van <DATE ISO="20000711">11 juli 2000</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-473/98" YEAR="2000" PAGE.ECR="I-5681">C-473/98, Jurispr. blz. I-5681</REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>, waarnaar de Deense en de Nederlandse regering verwijzen en die belrekking hadden op producten die niet binnen de werkingssfeer van de richtlijn vielen. Bovendien is als gevolg van de nationale maatregelen die aan de orde zijn in de hoofdgedingen, het gebruik van dergelijke producten als houlverduuizamingsmiddel verboden, hoewel deze richtlijn dit gebruik expliciet regelt voor de gevallen waarin zij dit gebruik uitdrukkelijk toestaat.</TXT></NP><NP><NO.P>39.</NO.P><TXT>Tegen deze uitlegging zijn verscheidene argumenten aangevoerd.</TXT></NP><NP><NO.P>40.</NO.P><TXT>Allereerst stellen de Slichting en de Deense en de Nederlandse regering dat de richtlijn gevaarlijke sloffen slechts een minimale harmonisatie tot stand brengt.</TXT></NP><?PAGE NO="I-8082"?><NP><NO.P>41.</NO.P><TXT>De Deense regering beroept zich inzonderheid op het feit dat de richtlijn geen clausule inzake het vrij verkeer van goederen bevat (volgens welke een lidstaat niet mag beletten dat een product dat aan de vereisten van de richtlijn voldoet, wordt verkocht, gebruikt of in bezit wordt gehouden), noch een vrijwaringsclausule (die een lidstaat onder bepaalde voorwaarden de mogelijkheid geeft, het op de markt brengen van producten te verbieden ook al voldoen deze aan de vereisten van de richtlijn).</TXT></NP><NP><NO.P>42.</NO.P><TXT>Mijns inziens is het ontbreken van een clausule inzake het vrij verkeer van goederen niet relevant. Zoals het Hof in het arrest Ratti<NOTE NOTE.ID="E0023" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Punt 13 van dit arrest (zie voetnoot 19). Zie eveneens de voorlaatste alinea van punt 1 van de conclusie van advocaatgeneraal Reischl.</P></NOTE> heeft verduidelijkt, heeft een dergelijke clausule in een richtlijn die is gericht op het wegwerken van de verschillen tussen de nationale voorschriften die een belemmering voor de vrije markt vormen, geen zelfstandige betekenis wanneer ze slechts een aanvulling is van de materiële bepalingen van de betrokken richtlijn om het vrije verkeer van de betrokken producten te waarborgen.</TXT></NP><NP><NO.P>43.</NO.P><TXT>Wat het ontbreken van een vrijwaringsclausule betreft, is het paradoxaal te stellen dat, aangezien een richtlijn geen clausule bevat die een lidstaat de mogelijkheid geeft, met deze richtlijn niet in overeenstemming zijnde nationale maatregelen te nemen, deze richtlijn een geringere harmonisatie tot stand brengt dan een richtlijn die afwijkingen van de bepalingen ervan uitsluit. Opgemerkt zij dat verzoeksters in zaak C-281/03 de tegenovergestelde, en naar mijn mening logischere, conclusie trekken uit het ontbreken van een vrijwaringsclausule.</TXT></NP><NP><NO.P>44.</NO.P><TXT>De Nederlandse regering verwijst naar het arrest Toolex<NOTE NOTE.ID="E0024" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Punt 30 van dit arrest (zie voetnoot 22).</P></NOTE>, waarin het Hof heeft geoordeeld dat de richtlijn gevaarlijke stoffen <QUOT.START ID="QS0024" REF.END="QE0024" CODE="201E"/>slechts minimumbepalingen formuleert<QUOT.END ID="QE0024" REF.START="QS0024" CODE="201D"/>.</TXT></NP><NP><NO.P>45.</NO.P><TXT>Mijns inziens is het echter misleidend, dit citaat uit zijn context te lichten. Het volledige punt luidt als volgt:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0025" REF.END="QE0025" CODE="201E"/>De [richtlijn gevaarlijke stoffen], die, zoals blijkt uit [...] artikel 2, slechts minimumbepalingen formuleert, staat uiteraard niet in de weg aan een regeling van een lidstaat inzake het op de markt brengen van stoffen [...], waarop zij geen betrekking heeft.<QUOT.END ID="QE0025" REF.START="QS0025" CODE="201D"/></P></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>46.</NO.P><TXT>Hieruit blijkt dat het Hof slechts verklaarde dat de werkingssfeer van de richtlijn gevaarlijke stoffen is beperkt tot (i) het op de markt brengen en het gebruik van (ii)<?PAGE NO="I-8083"?> welbepaalde stoffen. Deze uitlegging wordt bovendien gestaafd door de opmerkingen van advocaatgeneraal Mischo.<NOTE NOTE.ID="E0025" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>De punten 45 en 46 van zijn conclusie.</P></NOTE></TXT></NP><NP><NO.P>47.</NO.P><TXT>De Nederlandse regering heeft verder onder verwijzing naar het arrest Van den Burg<NOTE NOTE.ID="E0026" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Arrest Hof van <DATE ISO="19900523">23 mei 1990</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-169/89" YEAR="1990" PAGE.ECR="I-2143">C-169/89, Jurispr. blz. I-2143, punt 9</REF.DOC.ECR>.</P></NOTE> ter terechtzitting verklaard dat hel Hof in die zaak heeft geoordeeld dat de vogelrichtlijn<NOTE NOTE.ID="E0027" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van <DATE ISO="19790402">2 april 1979</DATE> inzake het behoud van de vogelstand (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="103" DATE.PUB="1979" PAGE.FIRST="1">PB L. 103, blz. 1</REF.DOC.OJ>).</P></NOTE> zowel een uitputtende regeling als een minimale harmonisatie bevatte.</TXT></NP><NP><NO.P>48.</NO.P><TXT>Dit arrest is op kritiek onthaald, zowel wat de gebruikte terminologie als wat de redenering op dat punt betreft.<NOTE NOTE.ID="E0028" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Zie bijvoorbeeld Slot, P. J., <QUOT.START ID="QS0026" REF.END="QE0026" CODE="201E"/>Harmonisation<QUOT.END ID="QE0026" REF.START="QS0026" CODE="201D"/>, European Law Review 1996, (378) 389, en Jans, J. H. European Environmental Law, 2000, 266-267.</P></NOTE> In elk geval kan dit arrest volgens mij niet nuttig worden toegepast op de onderhavige zaken. Het Hof onderzocht inzonderheid de werkingssfeer van artikel 14 van de vogelrichtlijn, dat de lidstaten toestaat, strengere beschermingsmaatregelen te nemen dan die waarin de richtlijn voorziet. De richtlijn gevaarlijke stoffen bevat geen soortgelijke bepaling.</TXT></NP><NP><NO.P>49.</NO.P><TXT>In de tweede plaats stellen het CTB en de Deense regering dat de omstreden nationale maatregelen niet binnen de werkingssfeer van de richtlijn gevaarlijke stoffen vallen.</TXT></NP><NP><NO.P>50.</NO.P><TXT>Het CTB betoogt dat het hoofddoel van deze richtlijn en inzonderheid van de beperkingen van het op de markt brengen en het gebruik van producten die creosoot en arseen bevatten, de bescherming van de gezondheid en de veiligheid van de gebruikers en van de consumenten is; de bescherming van het milieu komt een minder zwaarwegend belang toe. De nationale wettelijke regeling en de omstreden besluiten die op grond daarvan zijn genomen, hebben een specifiek doel, te weten de bescherming van het milieu tegen de risico's van hout dat behandeld is met houtverduurzamingsmiddelen die creosoot of arseen bevatten. De richtlijn gevaarlijke sloffen daarentegen regelt de eigenlijke behandeling van hout, of met andere woorden de toepassing van deze houtverduurzamingsmiddelen, uit hel oogpunt van de bescherming van de gezondheid en de veiligheid.</TXT></NP><NP><NO.P>51.</NO.P><TXT>De Deense regering voerl een soortgelijk argument aan, namelijk dat de regeling voor creosoot in de richtlijn gevaarlijke stoffen alleen is gebaseerd op gezondheidsoverwegingen, in hel bijzonder het gevaar van kanker; indien biociden die creosoot bevatten, niet aan een toelatingsregeling konden worden onderworpen, zouden de gevaren die zij opleveren, uit geen enkel ander oogpunt kunnen worden beoordeeld.</TXT></NP><?PAGE NO="I-8084"?><NP><NO.P>52.</NO.P><TXT>Mijns inziens geven deze argumenten echter een vertekend beeld van de doelstellingen van de richtlijn gevaarlijke stoffen: uit de considerans van deze richtlijn en van de richtlijnen waarbij de in de onderhavige zaken aan de orde zijnde afwijkingen zijn toegevoegd<NOTE NOTE.ID="E0029" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Richtlijnen 89/677 en 94/60 (zie voetnoot 2).</P></NOTE>, blijkt duidelijk dat de bescherming van het milieu wel degelijk een van de voornaamste doelstellingen van de regeling is.</TXT></NP><NP><NO.P>53.</NO.P><TXT>Zo wordt in de tweede overweging van de considerans van de richtlijn gevaarlijke stoffen verklaard dat de voorschriften voor het op de markt brengen van gevaarlijke stoffen en preparaten <QUOT.START ID="QS0027" REF.END="QE0027" CODE="201E"/>moeten bijdragen tot de bescherming van het milieu tegen alle stoffen en preparaten die milieugiftige eigenschappen hebben of het milieu kunnen verontreinigen<QUOT.END ID="QE0027" REF.START="QS0027" CODE="201D"/>. Deze overweging komt na de overweging dat deze voorschriften <QUOT.START ID="QS0028" REF.END="QE0028" CODE="201E"/>de bescherming van de bevolking en in het bijzonder van de personen die deze stoffen gebruiken, moeten beogen<QUOT.END ID="QE0028" REF.START="QS0028" CODE="201D"/> en vóór de overweging dat ze <QUOT.START ID="QS0029" REF.END="QE0029" CODE="201E"/>moeten bijdragen tot herstel, behoud en verbetering van de kwaliteit van het leven van de mens<QUOT.END ID="QE0029" REF.START="QS0029" CODE="201D"/>.</TXT></NP><NP><NO.P>54.</NO.P><TXT>In de considerans van richtlijn 89/677, waarbij de beperkingsvoorwaarde voor arseen en de afwijking daarvan werden toegevoegd aan bijlage I bij de richtlijn gevaarlijke stoffen, wordt eerst verwezen naar de interne markt (eerste overweging) en dan naar gezondheids- en veiligheidsfactoren, inzonderheid naar de carcinogeniteit van een aantal stoffen (de tweede tot en met de zevende overweging, betreffende een aantal producten waarvan de beperkingsvoorwaarden zijn vastgesteld in de punten 1, 3, 5 en 13-18 van bijlage I). Kwik-, arseen- en tinverbindingen, die het onderwerp zijn van de punten 19, 20 respectievelijk 21 van bijlage I, komen ter sprake in de achtste overweging, waarin alleen de milieuoverwegingen worden genoemd.</TXT></NP><NP><NO.P>55.</NO.P><TXT>In de considerans van richtlijn 94/60, waarbij de beperkingsvoorwaarde voor creosoot en de afwijking daarvan werden toegevoegd aan bijlage I bij de richtlijn gevaarlijke stoffen, wordt in de eerste en de tweede overweging op een vergelijkbare manier de aandacht gevestigd op de interne markt, en in de derde tot en met de negende overweging op de noodzaak, het gebruik van kankerverwekkende, mutagene of voor de voortplanting giftige stoffen te regelen. Bij richtlijn 94/60 is echter punt 29 aan bijlage I bij de richtlijn gevaarlijke stoffen toegevoegd teneinde het gebruik van de kankerverwekkende stoffen waarvan sprake is in de vierde overweging, te regelen (alsmede de punten 30 en 31, die het gebruik van mutagene respectievelijk voor de voortplanting vergiftige stoffen regelen). De tiende en de elfde overweging van de considerans<NOTE NOTE.ID="E0030" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Zie punt 13 hierboven.</P></NOTE> hebben elk afzonderlijk en specifiek betrekking op de in de hoofdgedingen aan de orde zijnde stof creosoot, die het onderwerp is van punt 32 van bijlage I. Hoewel in de tiende overweging<?PAGE NO="I-8085"?> van de considerans wordt verwezen naar het feit dat creosoot <QUOT.START ID="QS0030" REF.END="QE0030" CODE="201E"/>schadelijk voor de gezondheid kan zijn vanwege het gehalte aan stoffen waarvan bekend is dat zij kankerverwekkend zijn<QUOT.END ID="QE0030" REF.START="QS0030" CODE="201D"/>, handelt de daaropvolgende overweging van de considerans over de gevolgen van deze stof voor het milieu.</TXT></NP><NP><NO.P>56.</NO.P><TXT>Het argument dat de in de hoofdgedingen omstreden nationale maatregelen niet binnen de werkingssfeer van de richtlijn gevaarlijke stoffen vallen op grond dat de bescherming van het milieu niet een van de voornaamste doelstellingen van deze richtlijn is, overtuigt mij derhalve niet.</TXT></NP><NP><NO.P>57.</NO.P><TXT>In de derde plaats stellen het CTB, de Stichting en de Deense en de Nederlandse regering dat het gebruik van de betrokken producten wordt geregeld door de biocidenrichtlijn, die naar zij menen voorrang heeft boven de richtlijn gevaarlijke stoffen wanneer beide richtlijnen elkaar overlappen, en dat overeenkomstig laatstgenoemde richtlijn in de nationale wettelijke regeling strengere voorwaarden voor het op de markt brengen en het gebruik van de betrokken middelen mogen worden gesteld.</TXT></NP><NP><NO.P>58.</NO.P><TXT>De richtlijn gevaarlijke stoffen is inderdaad van toepassing <QUOT.START ID="QS0031" REF.END="QE0031" CODE="201E"/>[o]nverminderd de toepassing van andere desbetreffende communautaire voorschriften<QUOT.END ID="QE0031" REF.START="QS0031" CODE="201D"/><NOTE NOTE.ID="E0031" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Artikel 1, lid 1 (zie punt 8 hierboven).</P></NOTE>, terwijl de biocidenrichtlijn van toepassing is <QUOT.START ID="QS0032" REF.END="QE0032" CODE="201E"/>onverminderd toepasselijke communautaire bepalingen of in overeenstemming daarmee genomen maatregelen, zoals in het bijzonder<QUOT.END ID="QE0032" REF.START="QS0032" CODE="201D"/> de richtlijn gevaarlijke stoffen.<NOTE NOTE.ID="E0032" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Artikel 1, lid 3 (zie punt 18 hierboven).</P></NOTE> Het CTB alsmede de Deense en de Nederlandse regering betogen, zakelijk weergegeven, dat uit de bewoordingen en uit de werkingssfeer van de twee richtlijnen alsmede uit de rechtspraak van het Hof<NOTE NOTE.ID="E0033" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Arresten Hof van <DATE ISO="19960627">27 juni 1996</DATE>, Brandsma, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-293/94" YEAR="1996" PAGE.ECR="I-3159">C-293/94, Jurispr. blz. I-3159</REF.DOC.ECR>; <DATE ISO="19980917">17 september 1998</DATE>, Harpegnies, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-400/96" YEAR="1998" PAGE.ECR="I-5121">C-400/96, Jurispr. blz. I-5121</REF.DOC.ECR>, en <DATE ISO="19990929">29 september 1999</DATE>, Nederhoff, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-232/97" YEAR="1999" PAGE.ECR="I-6385">C-232/97, Jurispr. blz. I-6385</REF.DOC.ECR>.</P></NOTE> duidelijk blijkt dat de twee richtlijnen naast elkaar bestaan, met elk een eigen, van elkaar te onderscheiden, werkingssfeer. De richtlijn gevaarlijke stoffen beoogt met name de bescherming van de gezondheid en de veiligheid van de gebruikers en de consumenten, terwijl de biocidenrichtlijn de nadruk legt op de bescherming van het milieu. Voorzover beide richtlijnen elkaar overlappen, heeft de biocidenrichtlijn als lex specialis voorrang. Aangezien de omstreden besluiten betrekking hebben op het gebruik van biociden, dient de verenigbaarheid van deze besluiten met het gemeenschapsrecht te worden onderzocht tegen de achtergrond van de biocidenrichtlijn en niet tegen de achtergrond van de richtlijn gevaarlijke stoffen. De door laatstgenoemde richtlijn verwezenlijkte mate van harmonisatie is bijgevolg niet relevant.</TXT></NP><NP><NO.P>59.</NO.P><TXT>Deze argumenten overtuigen niet mij.</TXT></NP><?PAGE NO="I-8086"?><NP><NO.P>60.</NO.P><TXT>Om te beginnen is het duidelijk dat er in een aantal taalversies, waaronder de Engelse, de Franse en de Duitse taalversie, een fout is geslopen in de formulering van artikel 1, lid 3, van de biocidenrichtlijn. Deze taalversies wekken de indruk dat de richtlijn <QUOT.START ID="QS0033" REF.END="QE0033" CODE="201E"/>van toepassing is<QUOT.END ID="QE0033" REF.START="QS0033" CODE="201D"/> op een aantal andere wettelijke maatregelen betreffende een aantal verschillende materies. Het is echter duidelijk dat dit geenszins de bedoeling van de gemeenschapswetgever kan zijn geweest: het heeft uiteraard geen zin dat een richtlijn die een bepaalde materie regelt, van toepassing is op een andere richtlijn of op een verordening die een andere materie regelt.</TXT></NP><NP><NO.P>61.</NO.P><TXT>Uit de opzet van de biocidenrichtlijn vloeit eerder voort dat artikel 1, lid 3, betekent dat deze richtlijn van toepassing is <QUOT.START ID="QS0034" REF.END="QE0034" CODE="201E"/>onverminderd toepasselijke communautaire bepalingen of in overeenstemming daarmee genomen maatregelen, zoals in het bijzonder [onverminderd]<QUOT.END ID="QE0034" REF.START="QS0034" CODE="201D"/> de daaronder genoemde wettelijke regelingen of in overeenstemming daarmee genomen maatregelen. Deze uitlegging, die ondubbelzinnig tot uiting komt in bijvoorbeeld de Nederlandse, de Portugese, de Spaanse en de Zweedse taalversie, houdt bovendien steek.</TXT></NP><NP><NO.P>62.</NO.P><TXT>Naar mijn mening is artikel 1, lid 3, echter volstrekt irrelevant, aangezien de biocidenrichtlijn in geen geval het recht van de lidstaten om biociden toe te laten kan regelen, aangezien de bijlagen ervan nog niet zijn vastgesteld. De gehele toelatingsregeling die deze richtlijn beoogt in te voeren, hangt er immers van af of de actieve stof(fen) van de betrokken biocide in een van deze bijlagen is (zijn) opgenomen.</TXT></NP><NP><NO.P>63.</NO.P><TXT>Dat de door de biocidenrichtlijn beoogde harmonisatie nog in de kinderschoenen staat, is erkend in de rechtspraak van het Hof en in de communautaire regelgeving.</TXT></NP><NP><NO.P>64.</NO.P><TXT>Het Hof heeft in de zaak Schreiber<NOTE NOTE.ID="E0034" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Arrest van <DATE ISO="20040715">15 juli 2004</DATE>, C-443/02, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie, punt 20.</P></NOTE> verklaard dat ten tijde van de in het hoofdgeding in die zaak ten laste gelegde feiten (maart 2001) <QUOT.START ID="QS0035" REF.END="QE0035" CODE="201E"/>de harmonisatie waarin [de biocidenrichtlijn] voorziet, nog niet volledig was verwezenlijkt, aangezien de bijlagen I, IA en IB bij die richtlijn, waarin de werkzame stoffen worden genoemd die mogen worden gebruikt in biociden, biociden met een gering risico en in producten die enkel basisstoffen bevatten, nog niet op gemeenschapsniveau waren vastgesteld<QUOT.END ID="QE0035" REF.START="QS0035" CODE="201D"/>. Dat is nu nog steeds het geval.</TXT></NP><?PAGE NO="I-8087"?><NP><NO.P>65.</NO.P><TXT>In de considerans van richtlijn 2001/90/EG<NOTE NOTE.ID="E0035" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Richtlijn van de Commissie van <DATE ISO="20011026">26 oktober 2001</DATE> tot zevende aanpassing aan de technische vooruitgang van bijlage 1 bij richtlijn 76/769 (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="283" DATE.PUB="2001" PAGE.FIRST="41">PB L. 283. blz. 41</REF.DOC.OJ>). De richtlijn eist dat de lidstaten de bepalingen die nodig zijn om aan de richtlijn te voldoen, uiterlijk op <DATE ISO="20021231">31 december 2002</DATE> vaststellen en niet later dan <DATE ISO="20030630">30 juni 2003</DATE> toepassen.</P></NOTE>, waarbij punt 32 van bijlage I bij de richtlijn gevaarlijke stoffen, betreffende creosoot, is gewijzigd, wordt verklaard dat ingevolge de biocidenrichtlijn <QUOT.START ID="QS0036" REF.END="QE0036" CODE="201E"/>de toelating van biociden op Europees niveau [wordt] geharmoniseerd [...] In afwachting van de harmonisatie van de voorschriften krachtens [de biocidenrichtlijn] moeten de beperkingen op het gebruik van creosoot aan de technische vooruitgang worden aangepast.<QUOT.END ID="QE0036" REF.START="QS0036" CODE="201D"/><NOTE NOTE.ID="E0036" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Overweging 5 van de considerans.</P></NOTE> Bij richtlijn 2001/90 werd punt 32 aldus gewijzigd dat het gebruik van creosoot voor de behandeling van hout en het op de markt brengen van met creosoot behandeld hout volledig wordt verboden, en dat de voorwaarden voor de afwijking van dit verbod nog strenger worden gemaakt.</TXT></NP><NP><NO.P>66.</NO.P><TXT>In de considerans van richtlijn 2003/2/EG<NOTE NOTE.ID="E0037" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Richtlijn van de Commissie van <DATE ISO="20030106">6 januari 2003</DATE> inzake de beperking van het op de markt brengen en van bet gebruik van arseen (tiende aanpassing aan de technische vooruitgang van richtlijn 76/769/EKG van de Raad) (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="004" DATE.PUB="2003" PAGE.FIRST="9">PB L. 4, blz. 9</REF.DOC.OJ>). De richtlijn eist dat de lidstaten de bepalingen die nodig zijn om aan de richtlijn te voldoen, uiterlijk op <DATE ISO="20030630">30 juni 2003</DATE> vaststellen en niet later dan <DATE ISO="20040630">30 juni 2004</DATE> toepassen,</P></NOTE>, waarbij punt 20 van bijlage I bij de richtlijn gevaarlijke stoffen, betreffende arseen, is gewijzigd, staat in dezelfde teneur te lezen dat <QUOT.START ID="QS0037" REF.END="QE0037" CODE="201E"/>in afwachting van de harmonisatie van de voorschriften ingevolge [de biocidenrichtlijn] de beperkingen ten aanzien van arseen in [de richtlijn gevaarlijke stoffen] aan de technische vooruitgang [moeten] worden aangepast<QUOT.END ID="QE0037" REF.START="QS0037" CODE="201D"/>.<NOTE NOTE.ID="E0038" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Overweging 8 van de considerans.</P></NOTE> Bij richtlijn 2003/2 werd punt 20 aldus gewijzigd dat het op de markt brengen van hout dal behandeld is met preparaten op basis van arsecnverbindingen volledig wordt verboden, en dal de voorwaarden voor de afwijking van dit verbod nog strenger worden gemaakt.</TXT></NP><NP><NO.P>67.</NO.P><TXT>Ten tijde van de feiten die tol de hoofdgedingen hebben geleid, was de biocidenrichtlijn bijgevolg nog niet volledig van toepassing (en ze is dat nog sleeds niet). Hel CTB en de Deense regering stellen echter dat de lidstaten hun nationale regeling voor biociden mogen behouden gedurende de overgangsperiode van artikel 16, lid 1, van deze richtlijn, volgens hetwelk een lidstaat gedurende een overgangsperiode van tien jaar <QUOT.START ID="QS0038" REF.END="QE0038" CODE="201E"/>zijn huidige systeem of praktijk met betrekking lot het op de markt brengen van biociden [mag] blijven loepassen<QUOT.END ID="QE0038" REF.START="QS0038" CODE="201D"/>.</TXT></NP><NP><NO.P>68.</NO.P><TXT>Mijns inziens kan niet worden aanvaard dat in afwachting dat de biocidenrichtlijn volledig wordt uitgevoerd, artikel 16, lid 1, ervan een lidstaat een onbeperkte discretionaire bevoegdheid verleent om producten toe Ie laten die binnen de werkingssfeer van zowel deze richtlijn als de richtlijn gevaarlijke sloffen vallen. In de considerans van de biocidenrichtlijn wordt uitdrukkelijk verklaard dat <QUOT.START ID="QS0039" REF.END="QE0039" CODE="201E"/>de volledige uitvoering [...] nog verscheidene jaren op zich [zal] laten wachten<QUOT.END ID="QE0039" REF.START="QS0039" CODE="201D"/> en dal de richtlijn gevaarlijke stoffen ondertussen een aanvullend kader biedt 1er beperking van het op de markt brengen en het gebruik van een aantal werkzame stoffen en producten.</TXT></NP><?PAGE NO="I-8088"?><NP><NO.P>69.</NO.P><TXT>Hoewel artikel 16, lid 1, bepaalt dat een lidstaat gedurende deze overgangsperiode zijn huidige systeem of praktijk met betrekking tot het op de markt brengen van biociden mag blijven toepassen, is het dus duidelijk dat dit systeem in overeenstemming moet zijn met andere bepalingen van het gemeenschapsrecht. Wanneer een lidstaat het op de markt brengen en/of het gebruik van producten die binnen de werkingssfeer van de richtlijn gevaarlijke stoffen vallen, wil regelen, moeten zijn nationale voorschriften bijgevolg in overeenstemming zijn met deze richtlijn.</TXT></NP><NP><NO.P>70.</NO.P><TXT>Mijns inziens biedt de rechtspraak waarnaar de Nederlandse regering verwijst<NOTE NOTE.ID="E0039" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Zie voetnoot 33.</P></NOTE>, geen steun voor de stelling van deze regering dat de richtlijn gevaarlijke stoffen en de biocidenrichtlijn naar elkaar bestaan, met elk een eigen, van elkaar te onderscheiden, werkingssfeer. In de zaak Brandsma, die in elk geval van lang vóór de biocidenrichtlijn dateert, viel de werkzame stof in het betrokken product niet binnen de werkingssfeer van de richtlijn gevaarlijke stoffen<NOTE NOTE.ID="E0040" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Zie punt 10 van het arrest en punt 16 van de conclusie van advocaat-generaal Fennelly.</P></NOTE>. In de zaak Harpegnies, waarvan de feiten zich eveneens hebben voorgedaan vóór de totstandkoming van de biocidenrichtlijn, heeft het Hof zijn beslissing gebaseerd op de omstandigheid dat voor de productie en de verhandeling van de betrokken producten geen op gemeenschapsniveau geharmoniseerde regels golden;<NOTE NOTE.ID="E0041" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Zie punt 27 van het arrest. Geen enkele partij had zich blijkbaar op de richtlijn gevaarlijke stoffen beroepen.</P></NOTE> dat is in casu anders. In de zaak Nederhoff ging het, zoals de verwijzende rechter heeft opgemerkt, niet om een nationale wettelijke regeling waarin voorwaarden worden gesteld voor het op de markt brengen of het gebruik van een stof die binnen de werkingssfeer van de richtlijn gevaarlijke stoffen valt, doch om een regeling met betrekking tot de verontreiniging van de oppervlaktewateren door met deze stof behandelde producten. Het Hof heeft geoordeeld dat richtlijn 76/464/EEG<NOTE NOTE.ID="E0042" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Richtlijn van de Raad van <DATE ISO="19760504">4 mei 1976</DATE> betreffende de verontreiniging veroorzaakt door bepaalde gevaarlijke stoffen die in het aquatisch milieu van de Gemeenschap worden geloosd (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="129" DATE.PUB="1976" PAGE.FIRST="23">PB L 129, blz. 23</REF.DOC.OJ>).</P></NOTE> op deze situatie van toepassing is, en dat deze richtlijn een lidstaat uitdrukkelijk toestaat, strengere maatregelen te nemen dan die waarin die richtlijn voorziet. Aangezien artikel 1, lid 1, van de richtlijn gevaarlijke stoffen bepaalt dat deze van toepassing is onverminderd de toepassing van andere communautaire voorschriften, heeft het Hof geoordeeld dat richtlijn 76/464 voorrang had. Ik zie niet in hoe deze beslissing mutatis mutandis kan worden toegepast op de onderhavige zaken, aangezien de biocidenrichtlijn niet van toepassing is.</TXT></NP><NP><NO.P>71.</NO.P><TXT>Ten slotte heeft de Nederlandse regering ter terechtzitting verklaard dat het niet logisch is, dat een lidstaat niet bevoegd zou zijn, een regeling in te voeren voor biociden met gevaarlijke stoffen die binnen de werkingssfeer van de richtlijn gevaarlijke stoffen vallen, terwijl hij minder schadelijke producten zonder dergelijke stoffen, zoals de blokjes cederhout waarover het in het recente arrest Schreiber<NOTE NOTE.ID="E0043" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Zie voetnoot 34.</P></NOTE> ging, wel zou kunnen regelen.</TXT></NP><?PAGE NO="I-8089"?><NP><NO.P>72.</NO.P><TXT>Deze zaak had echter betrekking op een product (blokjes cederhout) dat onder geen enkel ander communautair voorschrift viel. Bijgevolg heeft het Hof onderzocht of het door een lidstaat gestelde vereiste van voorafgaande toelating voor het op de markt brengen van dergelijke producten rechtmatig is tegen de achtergrond van de artikelen 28 EG en 30 EG. De producten waarover het in de hoofdgedingen gaat, vallen daarentegen wel onder een communautair voorschrift. Dat lijkt mij voldoende om de onderhavige zaken te onderscheiden van de zaak Schreiber.</TXT></NP><NP><NO.P>73.</NO.P><TXT>Mijns inziens is er voor de Nederlandse regering geen reden tot bezorgdheid dat deze uitlegging zou leiden tot de abnormale situatie dat een lidstaat niet bevoegd is, een regeling in te voeren voor biociden met gevaarlijke stoffen die binnen de werkingssfeer van de richtlijn gevaarlijke stoffen vallen, doch wel bevoegd is, een regeling in te voeren voor minder schadelijke biociden zonder dergelijke stoffen. Juist omdat een aantal biociden, zoals die welke in de onderhavige zaken aan de orde zijn, potentieel schadelijk zijn, kunnen zij naar nationaal recht aan strikte, maar uiteenlopende controles worden onderworpen, en is daarvoor een communautaire regeling dringend nodig.</TXT></NP><NP><NO.P>74.</NO.P><TXT>Gelet op een en ander concludeer ik dat de richtlijn gevaarlijke stoffen een lidstaat niet toestaat, aanvullende voorwaarden te stellen voor het op de markt brengen en het gebruik van een biocide waarvan de werkzame stof is genoemd in bijlage I bij deze richtlijn.</TXT></NP><NP><NO.P>75.</NO.P><TXT>Ten slotte nog twee opmerkingen om de mogelijke bezorgdheid weg te nemen dal de door mij voorgestelde uitlegging de bevoegdheid van een lidstaat 1er zake van de bescherming van het milieu al te veel inperkt.</TXT></NP><NP><NO.P>76.</NO.P><TXT>Ten eerste zij benadrukt dal mijn conclusie niet impliceert dat het voor een lidstaat die in de situatie van Nederland verkeert, volledig uilgesloten is, strengere normen op te leggen. In hel geval van een harmonisatierichtlijn op grond van artikel 95 EG (voorheen artikel 100 A EG-Verdrag) heeft een lidstaat die nationale bepalingen wenst te handhaven of vast te stellen die strenger zijn dan de in de richtlijn voorziene bepalingen en die onder meer verband houden met de bescherming van hel milieu, krachtens artikel 95, lid 4 of lid 5, EG<NOTE NOTE.ID="E0044" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Zie puni 6 hierboven.</P></NOTE> de mogelijkheid, de Commissie in kennis te stellen van deze bepalingen en van de redenen voor het handhaven of het vaststellen ervan. Nederland heeft van de procedure van artikel 95 EG gebruik gemaakt voor een aantal aspecten van zijn regeling betreffende creosoot, hoewel blijkbaar niet voor de aspecten die aan de orde zijn in de onderhavige zaken.<NOTE NOTE.ID="E0045" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Heschikking 1999/832/EG van de Commissie van <DATE ISO="19991026">26 oktober 1999</DATE> inzake de kennisgeving clnuť hel Koninklijk der Nederlanden van de nationale bepalingen inzake de beperking van het op de markt brengen en het gebruik van crensoot (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="329" DATE.PUB="1999" PAGE.FIRST="25">PB L 329, biz. 25</REF.DOC.OJ>) en beschikking 2002/59/I.G van de Commissie van <DATE ISO="20020123">23 januari 2002</DATE> betreffende de kennis-fļcving, krachtens artikel 95, lid 5, van het EG Verdrag, door iet Koninkrijk der Nederlanden van een ontwerp van nationale bepalingen inzake de beperking van hel op de marki brengen en hel gebruik van gecreosolccrd hout (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="023" DATE.PUB="2002" PAGE.FIRST="37">PB L 23, blz. 37</REF.DOC.OJ>).</P></NOTE></TXT></NP><?PAGE NO="I-8090"?><NP><NO.P>77.</NO.P><TXT>Ten tweede zijn sinds de feiten die tot de onderhavige zaken hebben geleid, in bijlage I strengere voorwaarden gesteld voor creosoot en voor arseenverbindingen: de desbetreffende bepalingen van de richtlijnen 2001/90<NOTE NOTE.ID="E0046" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Zie voetnoot 35.</P></NOTE> en 2003/2<NOTE NOTE.ID="E0047" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Zie voetnoot 37.</P></NOTE> zijn samengevat in de punten 65 en 66 hierboven. Bijgevolg zijn de praktische gevolgen van de uitlegging van de richtlijn gevaarlijke stoffen voor het onderhavige geval in elk geval beperkt.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>Conclusie</P></TI></TITLE><NP><NO.P>78.</NO.P><TXT>Gelet op een en ander geef ik het Hof in overweging, de vraag van het College van Beroep voor het bedrijfsleven te beantwoorden als volgt:</TXT><P>Richtlijn 76/769/EEG van de Raad van <DATE ISO="19760727">27 juli 1976</DATE> betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake de beperking van het op de markt brengen en van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en preparaten staat een lidstaat niet toe, aanvullende voorwaarden te stellen voor het op de markt brengen en het gebruik van een biocide waarvan de werkzame stof is genoemd in bijlage I bij deze richtlijn.</P></NP></GR.SEQ></CONTENTS.CONCLUSION></CONCLUSION>