(1)

Konwencja w sprawie transgranicznego zanieczyszczania powietrza na dalekie odległości z 1979 r. (zwana dalej „konwencją”) posiada Protokół w sprawie przeciwdziałania zakwaszeniu, eutrofizacji i powstawaniu ozonu w warstwie przyziemnej (zwany dalej „protokołem”), który został przyjęty 1999 r.

(2)

Zgodnie z art. 13a protokołu Strony obecne na posiedzeniu Organu Wykonawczego konwencji (zwanego dalej „Organem Wykonawczym”) mogą przyjmować zmiany protokołu i załączników do niego.

(3)

Protokół został zmieniony w 2012 r. decyzjami 2012/1 oraz 2012/2 przyjętymi przez Strony obecne podczas 30. posiedzenia Organu Wykonawczego. Zmiany określone w decyzji 2012/1 weszły w życie i stały się skuteczne w trybie przyspieszonym przewidzianym w protokole. Zmiana określona w decyzji 2012/2 wymagała zgody Stron Protokołu oraz została zatwierdzona przez Unię w drodze decyzji Rady (UE) 2017/1757 (1).

(4)

Podczas swojego 39. posiedzenia, która odbędzie się w dniach 9–13 grudnia 2019 r., Organ Wykonawczy ma podjąć decyzję co do przyjęcia zmiany w art. 3a protokołu oraz załącznika VII do protokołu, w brzmieniu zaproponowanym przez Stany Zjednoczone Ameryki, w celu ułatwienia stronom spoza UE ratyfikacji protokołu.

(5)

Należy ustalić stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w ramach Organu Wykonawczego, ponieważ przedmiot i treść zmienianego protokołu są uwzględnione w dorobku prawnym Unii, w szczególności w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2284 (2),

(6)

Stanowisko Unii podczas 39. posiedzenia Organu Wykonawczego powinno polegać na poparciu wniosku dotyczącego zmiany załącznika VII do protokołu.

(7)

W przypadku gdyby strony z państw Europy Wschodniej, Kaukazu i Azji Środkowej obecne na 39. posiedzeniu wskazały, że zmiana art. 3a protokołu jest wskazana, stanowisko Unii powinno polegać na poparciu tego wniosku. W przypadku gdyby Strony nie wskazały na to, że zmiana art. 3a protokołu jest wskazana, stanowisko Unii powinno polegać na wezwaniu Stanów Zjednoczonych Ameryki do wycofania swojego wniosku, a jeżeli Stany Zjednoczone Ameryki go nie wycofają, Unia powinna mieć możliwość wniesienia sprzeciwu w sprawie tego wniosku,

a)

poparcie wniosku złożonego przez Stany Zjednoczone Ameryki w sprawie zmiany załącznika VII do protokołu w celu przedłużenia okresu stosowania elastycznego harmonogramu na lata 2019–2024;

b)

w przypadku gdyby strony z państw Europy Wschodniej, Kaukazu i Azji Środkowej obecne na 39. posiedzeniu Organu Wykonawczego wskazały, że zmiana art. 3a protokołu w celu przedłużenia okresu stosowania elastycznego harmonogramu na lata 2019–2024 i 2022–2030 jest wskazana, poparcie wniosku złożonego przez Stany Zjednoczone Ameryki w sprawie zmiany tego artykułu;

c)

w przypadku gdy warunek zgodnie z lit. b) niniejszego artykułu nie jest spełniony, wezwanie Stanów Zjednoczonych Ameryki do wycofania wniosku w sprawie zmiany art. 3a protokołu;

d)

jeżeli Stany Zjednoczone Ameryki nie wycofają wniosku w sprawie zmiany art. 3a protokołu, po wezwaniu, o którym mowa w lit. c) niniejszego artykułu, Unia może wnieść sprzeciw w sprawie tego wniosku.